Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Το θέαμα ως θρησκεία (…αφιέρωμα και στις εκλογές)

Εικόνα020__«…το θέαμα είναι η υλική ανασυγκρότηση της θρησκευτικής αυταπάτης. Η  θεαματική τεχνική δεν έχει σκορπίσει τα θρησκευτικά σύννεφα όπου οι άνθρωποι είχαν τοποθετήσει τις δυνάμεις τους, τις οποίες είχαν αποχωρίσει από εκείνους τους ίδιους: τα έχει απλώς συνδέσει σε μια γήινη βάση. Έτσι, η πιο γήινη ζωή καταντάει αδιάφανη και ασφυκτική. Δεν ξεφορτώνεται πια στους ουρανούς την απόλυτή της άρνηση, τον απατηλό της παράδεισο, αλλά τα στεγάζει στους κόλπους της. Το θέαμα είναι η τεχνική πραγμάτωση της εξορίας των ανθρώπινων δυνάμεων σε ένα υπερπέραν. Είναι το σχίσμα το συντελεσμένο στο εσωτερικό του ανθρώπου.”

Γκυ Ντεμπόρ

 hunters__019__hunters__

 

Το κατά Ντεμπόρ Ευαγγέλιο

 “Σήμερα οι Beatles είναι πιο δημοφιλείς κι από τον Χριστό”

John Lennon

 

Απ’ όλα πριν υπήρχε η Εικόνα

Κι η Εικόνα ήταν με το Θέαμα,

Κι ήταν Θέαμα η Εικόνα.

Από την αρχή ήταν αυτή με το Θέαμα.

Τα πάντα δι αυτής δημιουργήθηκαν

και απ’ όσα έγιναν τίποτα χωρίς αυτή δεν έγινε.

 

Αυτή ήταν η ζωή,

και ήταν η ζωή αυτή το φως για τους ανθρώπους.

Το φως αυτό έλαμψε μέσα στου κόσμου το σκοτάδι

μα η σκοτεινιά δε μπόρεσε να το σβήσει.

 

Η Εικόνα ήταν το αληθινό το φως

που καθώς έρχεται στο κόσμο

φωτίζει κάθε άνθρωπο.

 

Μέσα στο κόσμο ήτανε,

και ο κόσμος δι αυτής δημιουργήθηκε,

μα δεν την αναγνώρισε ο κόσμος.

 

Ήρθε στο κόσμο το δικό της,

και οι δικοί της δεν την δέχτηκαν.

Σε όσους όμως την δέχτηκαν και πίστεψαν σε αυτήν

έδωσε το δικαίωμα να γίνουν παιδιά του θεάματος.

 

Από το θέαμα γεννήθηκαν αυτοί

και όχι από γυναίκας αίμα,

ούτε από επιθυμία ανθρώπινη

ή επιθυμία άντρα.

 

Η Εικόνα έγινε άνθρωπος

και έστησε την σκηνή της ανάμεσα μας,

και είδαμε τη θεαματική της δόξα.

 

Από το δικό της πλούτο πήραμε όλοι εμείς

τη μια δωρεά πάνω στην άλλη!

hunters

Από [ΕΔΩ]

 

29/09/2009 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -καπιταλισμός

31 σχόλια »

  1. Ε αφου ειναι Θεαμα να βαλουμε τον Ψινάκη που προτεινει για υποψηφιο και ο Καραχερηχερης
    να κρινειτους υποψηηφιους Βουλευτες στον Χορό το τραγουδι την κινηση και εν γενει σκηνική παρουσιαση
    Εν τω μεταξύ το καλυτερο σωου το προσφερουν οι

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/11/blog-post_2610.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 09/09/2009

  2. αν κάποιος θέλει πραγματικά να βρει αξιόλογα στελέχη, δεν έχει παρά να έχει τα μάτια του ανοιχτα. Σας παραθέτω δημοσίευμα ελευθεροτυπίας που μου έκανε τρομερή εντύπωση,αναφέρεται σε κάποια άτομα που τα έβαλαν στην κυριολεξία με την ;αληθινή κυβέρνηση στην χώρα,πράγμα που ακόμα και μεγάλοι πολιτικοί ,υπουργοί κλπ,τρεμουν στην ιδέα να το κάνουν.Είτε το θέλουμε είτε όχι απο ότι γνωρίζω είναι στελέχη του κκε.
    Διαβάστε το ,και μετα δεν πειράζει συνεχίστε την πλάκα…μόνο που η πραγματικότητα δεν είναι αστεία….ΜΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

    Απάντηση στα «έκτακτα απεργοδικεία»

    Με την ψήφιση από την κυβέρνηση της Ν.Δ. στη Βουλή της γνωστής ακραίας φιλοεργοδοτικής τροπολογίας του κ. Σωτήρη Χατζηγάκη στις 12/6/08, σύμφωνα με την οποία ειδικά Εφετεία, με συνοπτικές διαδικασίες και διορισμένη (και όχι τυχαία) σύνθεση δικαστών, θα κρίνουν τη «νομιμότητα» όσων απεργιών… επιβιώνουν από τη δοκιμασία των Μονομελών Πρωτοδικείων, ενισχύεται και θεσμικά η παντοκρατορία των δυνάμεων του κεφαλαίου. «Ποιος διεστραμμένος εργοδοτικός εγκέφαλος, κύριε υπουργέ, σας έδωσε αυτή την ιδέα; Δεν θέλετε τις απεργίες, ουσιαστικά οδηγείτε σε παραγραφή το απεργιακό δικαίωμα», έλεγε χαρακτηριστικά ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Φώτης Κουβέλης στο Κοινοβούλιο.

    Κατά διαβολική σύμπτωση, την ίδια μέρα που η Δεξιά περνούσε τη συγκεκριμένη αντιαπεργιακή τροπολογία, δημοσιοποιήθηκε μία από τις σπάνιες -πλέον- φιλεργατικές δικαστικές αποφάσεις σχετικά με το απεργιακό δικαίωμα. Εμοιαζε σαν να ήξερε ο υπουργός Δικαιοσύνης ότι υπάρχουν ακόμα γενναίοι δικαστές στα Πρωτοδικεία που δεν σκύβουν το κεφάλι στην αλαζονεία και τη βουλιμία της εργοδοσίας και της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης, που μέρα με τη μέρα καταργούν τα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας, με πρώτο το συνταγματικά -υποτίθεται- κατοχυρωμένο δικαίωμα στην εργατική αντίσταση, στην απεργία. Είναι φανερό ότι αυτός είναι ο λόγος που η Ν.Δ. άρον άρον θέσπισε τα «έκτακτα απεργοδικεία» (με την τροποποίηση του σχετικού άρθρου 674 ΚΠΔ παρ. 3), ώστε εντός 48 ωρών σε δεύτερο βαθμό (στα Εφετεία) να αποκαθίσταται η εργοδοτική τάξη πραγμάτων, να μην υπάρχει, δηλαδή, καμιά περίπτωση μια απεργία στο εξής να μην κρίνεται «παράνομη και καταχρηστική» -με τα ευκόλως εννοούμενα συνεπακόλουθα: βαριές ποινές και χρηματικά πρόστιμα κατά των σωματείων και των συνδικαλιστικών στελεχών και απαγόρευση οποιασδήποτε απόπειρας για επόμενη απεργία με «συναφή» αιτήματα.

    Ας ξαναγυρίσουμε όμως στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης «ενοχλητικής» δικαστικής απόφασης. Πρόκειται για μια συμβολική νίκη του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης και, συγκεκριμένα, του σωματείου των τεχνικών της Ιδιωτικής Τηλεόρασης Αττικής (ΕΤΙΤΑ) εναντίον του συνόλου των καναλιών εθνικής εμβέλειας (Mega, Antenna, Alter, Alpha, Star, ΣΚΑΪ, Μακεδονία TV) και της εργοδοτικής οργάνωσης των μεγαλοκαναλαρχών (Ε.Ι.ΤΗ.Σ.Ε.Ε.). Είναι ουσιαστικά η πρώτη φορά που η Δικαιοσύνη δεν πήρε το μέρος τους. Ως τώρα, και σχεδόν πάντοτε κατά την τελευταία πενταετία, όσες φορές η εργοδοσία των ΜΜΕ (ιδιωτικών και δημόσιων, ηλεκτρονικών ή έντυπων) προσέφευγε στα δικαστήρια κατά απεργιών οποιουδήποτε σωματείου εργαζομένων στην Ενημέρωση (δημοσιογράφων, τεχνικών ή διοικητικών), έπαιρνε το αποτέλεσμα που επιθυμούσε: οι απεργίες κρίνονταν «παράνομες» για τυπικούς λόγους και «καταχρηστικές», διότι τα εργατικά αιτήματα έθιγαν τα οικονομικά συμφέροντα των καημένων των επιχειρήσεων και κινδύνευε το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου! (Για περισσότερα βλ. ΙΟΣ, «Νόμος είναι το δίκιο του εκδότη», 21/10/2006).

    Νομότυπα, τηρώντας τις προθεσμίες, προβλέποντας το «προσωπικό ασφαλείας» κ.λπ., ακριβώς γιατί γνωρίζουν την πρακτική των καναλαρχών και την «ηθική» των απεργοδικείων, οι τεχνικοί των ιδιωτικών καναλιών (ΕΤΙΤΑ) κήρυξαν με απόφαση της γενικής τους συνέλευσης 48ωρη απεργία για τις 18 και 19 του περασμένου Μαρτίου. Η δεύτερη μέρα της κινητοποίησής τους συνέπιπτε με τη μεγάλη απεργία της ΓΣΕΕ κατά του αντιασφαλιστικού εκτρώματος της κυβέρνησης. Ετσι τα αφεντικά των καναλιών έσπευσαν να θέσουν εκτός νόμου την πρώτη μέρα της απεργίας (18/3/2008), γιατί, εκτός από την επίδειξη τσαμπουκά κατά του σωματείου των τεχνικών (που τόλμησε μόνο του, χωρίς την ΕΣΗΕΑ, να προχωρήσει στην απεργία), επιδίωκαν να «διαγράψουν» με δικαστική απόφαση το ουσιαστικό αίτημα της απεργίας για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών στο ΙΚΑ και την ένταξή τους σε Ενιαίο Ασφαλιστικό Φορέα μαζί με όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο και στα ΜΜΕ. Η εκδίκαση της αγωγής των ενωμένων καναλαρχών κατά της απεργίας της ΕΤΙΤΑ ορίστηκε για τις 17/3, αλλά λόγω της αποχής των δικηγόρων (για το Ασφαλιστικό και αυτοί) ματαιώθηκε και έτσι δικάστηκε κατόπιν εορτής, στις 16/4/2008.

    Η αίθουσα του δικαστηρίου εκείνη την ημέρα είχε γεμίσει με στελέχη, μάρτυρες και προβεβλημένους δικηγόρους των ιδιωτικών καναλιών -εκτός βεβαίως από τους εργαζόμενους και τα άλλα σωματεία που είχαν έρθει για συμπαράσταση στην Ενωση των Τεχνικών της Τηλεόρασης (ΓΣΕΕ, ΠΟΣΠΕΡΤ, ΕΚΑ, ΕΤΗΠΤΑ, ΕΠΗΕΑ, ΕΤΕΡ, ΕΣΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ κ.ά). Τα επιχειρήματα της εργοδοσίας ήταν τα γνωστά και, ώς τότε, «νικηφόρα»:

    1. Η ιδιωτική τηλεόραση αποτελεί κλάδο «κοινής ωφέλειας», η απεργία συνεπώς πλήττει το «κοινωνικό σύνολο» και απαιτείται ειδικός (και περιοριστικός) τρόπος εκδήλωσης της κινητοποίησης.

    2. Το προσωπικό ασφαλείας ήταν «ελλιπές» (σ.σ. οι εργοδότες θέλουν όλους τους απεργούς στα κανάλια τους για να τους υποχρεώσουν να δουλέψουν όταν υπάρξει «έκτακτο γεγονός»).

    3. Η απεργία δεν τους επέτρεψε να «καλύψουν» τα «μεγάλα γεγονότα» εκείνης της μέρας προς όφελος των πολιτών! (απέκρυψαν ότι η ΕΡΤ και οι εφημερίδες δεν απεργούσαν).

    4. Η απεργία τούς κατέστρεψε οικονομικά

    5. Τέλος, οι εργοδότες ισχυρίστηκαν ότι «εξοφλούν στο ακέραιο τις υποχρεώσεις τους» προς τα ασφαλιστικά Ταμεία των εργαζομένων και ότι δεν προηγήθηκε σχετικός διάλογος για το ασφαλιστικό ζήτημα στο υπουργείο (ΟΜΕΔ) με το σωματείο πριν από την προκήρυξη της απεργίας, ενώ όλη η Ελλάδα ήξερε ότι τα συνδικάτα -μεγάλα και μικρά- εκείνη την περίοδο βρίσκονταν σε διαρκή «διάλογο» με την κυβέρνηση, το υπουργείο της κυρίας Πετραλιά και τις εργοδοτικές οργανώσεις για την τύχη των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

    Κι ύστερα ήρθε αυτό που φοβόταν ο κ. Χατζηγάκης, η συμπαθής τάξη των αφεντικών και φυσικά οι τηλεοπτικές επιχειρήσεις. Η δικαστική απόφαση, που δεν ήταν σαν τις άλλες:

    α. Τα κανάλια, τελικά, «είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, λειτουργούν με αποκλειστικό σκοπό το κέρδος (…) και δεν κρίνεται ότι έχει ζωτική σημασία η λειτουργία τους για την εξυπηρέτηση των βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου».

    β. «Δεν αποδείχτηκε ο ισχυρισμός των εναγουσών εταιρειών ότι έχουν εξοφλήσει όλες τις ασφαλιστικές εισφορές», και

    γ. «Επομένως, η απεργιακή κινητοποίηση δεν κρίνεται καταχρηστική, καθώς δεν προέκυψε ότι είχε ικανοποιηθεί το αίτημά της, δηλαδή η πλήρης εξόφληση των οφειλομένων εργοδοτικών εισφορών προς τον ασφαλιστικό φορέα κύριας και επικουρικής ασφάλισης».

    Είδατε τι μπορεί να πάθουν οι εργοδότες καμιά φορά; Εκεί που είχαν προγραμματίσει να κερδίσουν τη δίκη και στη συνέχεια -όπως είχαν εμμέσως απειλήσει- να μηνύσουν τον πρόεδρο Γιώργο Δεληκάρη και τον γραμματέα της ΕΤΙΤΑ Νίκο Διδάγγελο για «συκοφαντική δυσφήμηση», επειδή τόλμησαν να πουν τα αυτονόητα -ότι (και) οι επιχειρήσεις ενημέρωσης… αποφεύγουν τις υποχρεώσεις προς τα ασφαλιστικά Ταμεία και «ελαστικοποιούν» καταχρηστικά τις εργασιακές σχέσεις- μεταξύ των άλλων οι καναλάρχες με εξώδικο ζητάγανε: »Αιτούμεθα: Να γίνει δεκτή η παρούσα αγωγή μας
    Να αναγνωρισθεί ο παράνομος χαρακτήρας της κηρυχθείσας (και πραγματοποιηθείσας) στάσης εργασίας από ώρα 18:00 μέχρι ώρα 22:00 της Τρίτης 30 Ιουνίου 2009.
    Να απαγορευθούν στο μέλλον ανάλογες απεργιακές κινητοποιήσεις (με την μορφή απεργίας ή στάσης εργασίας), στηριζόμενες στους ίδιους λόγους και έχουσες το ίδιο (μη νόμιμο) αίτημα.
    Να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή η απόφαση του δικαστηρίου σας ως προς την ανωτέρω διάταξή του για την απαγόρευσή τους.
    Να καταδικασθούν η πρώτη αντίδικος σε χρηματική ποινή 1476,35 Ευρώ και οι δεύτερος και τρίτος εξ’ αυτών με προσωπική κράτηση έξι μηνών ο καθένας κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με το διατακτικό της απόφασής σας.
    Να μας επιτραπεί να κοινοποιήσουμε προς τους εναγόμενους το απόσπασμα της εκδοθησομένης απόφασης του δικαστηρίου σας και μετά την 7η νυκτερινή και σε ημέρες αργίας και εξαιρετέες και
    Να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δικαστική μας δαπάνη και την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου μας.» ……… με προφανή στόχο να εξοντώσει και να τιμωρήσει παραδειγματικά αυτή την Ένωσή αλλά και όσους αντιστέκονται στις εργοδοτικές αυθαιρεσίες…., μια ανεξάρτητη και επιμελής δικαστής τούς χάλασε το ίματζ.

    Η συνέχεια στα απεργοσπαστικά Εφετεία του κ. Χατζηγάκη…

    Σχόλιο από maxitis | 09/09/2009

  3. ασχετο…Για διειετε στου Σαμουραι εναν ..Μεροκαματιαρη

    http://ramirez2007saloniki.blogspot.com/2009/09/blog-post_3015.html

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 09/09/2009

  4. Ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος.

    Αρχίζει η περίοδος της ρύπανσης. Δεν εννοώ τις αφίσες. Εννοώ τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά posts και τις υποσχέσεις που θα ακούσουμε και ΟΛΟΙ γνωρίζουμε οτι δεν ισχύουν.

    Προσοχή σε αυτά που ακούμε και βλέπουμε.

    Ειδικά προστατέψτε τα παιδιά.

    ……………………………………….
    ……………………………………….

    απ’ τον Έφηβο

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 10/09/2009

  5. Το διακύβευμα των σημερινών εκλογών

    Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία να έχουμε φτάσει σε τέτοιο αδιέξοδο εκλογικής επιλογής.

    Γιατί σε εθνικές εκλογές η αποχή δεν είναι σωστή θέση. Σε εθνικό επίπεδο η αποχή είναι σωστή θέση μόνο σε επαναστατικές καταστάσεις. Όταν δηλαδή ο λαός έχει επαναστατήσει και οικοδομεί τη δική του εξουσία στους δρόμους και έρχονται οι εκλογές να «σπάσουν» αυτή την επαναστατική διαδικασία, μεταφέροντάς την μέσα στα εκλογικά κανάλια της «εξάτμισης» και χειραγώγησης.

    Σήμερα επιχειρείται από τα πλανητικά κέντρα η ολοκληρωτική κατάργηση και αυτών των υπολειμμάτων των εθνικών θεσμών, δηλαδή και του εθνικού κοινοβουλίου.

    Συνεπώς, η αποχή από τις λειτουργίες του εθνικού κοινοβουλίου διευκολύνει αυτούς τους σχεδιασμούς.

    Η συμμετοχή, λοιπόν, σε αυτές τις διαδικασίες του εθνικού κοινοβουλίου είναι εθνική θέση, ακριβώς όπως ήταν εθνική θέση η αποχή από τις ευρωεκλογές οι οποίες καταστρατηγούν και αφανίζουν το εθνικό-κράτος-κοινοβούλιο…

    Αμέσως, ωστόσο, γεννιέται το ερώτημα: Τι ψηφίζουμε;

    Εξετάζοντας τα πράγματα επιφανειακά ή συναισθηματικά, δηλαδή κάτω από το κράτος της δικαιολογημένης οργής και αηδίας που νιώθουμε για τα κόμματα, οδηγούμαστε σε αδιέξοδο: Στην απόρριψη όλων…

    Αυτός είναι ο εύκολος δρόμος.

    Ο δύσκολος είναι να δούμε νηφάλια και σε βάθος την πολιτική κατάσταση: το τι παίζεται και διακυβεύεται, ποια είναι τα πολιτικά υποκείμενα, ο ρόλος τους και οι αντιφάσεις τους και πώς μπορούμε να αναχαιτίσουμε ή έστω να δυσκολέψουμε τις «εθνικές συμφορές», ανοίγοντας ένα παραθυράκι ελπίδας για το αύριο.

    Εδώ που έχουμε φτάσει πρέπει να ανακαλύψουμε αυτό το παραθυράκι ελπίδας ή διαφορετικά: Την κίνηση εκείνη που θα δυσκολέψει τους εφιαλτικούς σχεδιασμούς των διεθνών και εγχώριων «νταβάδων», ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ σε μια αυριανή αφύπνιση των λαϊκών κινημάτων: Γιατί μόνο αυτά μπορούν να αναχαιτίσουν τη νεοταξική λαίλαπα και τις συμφορές της…

    Πριν προχωρήσουμε σε αυτή την διερεύνηση της «σωστής κίνησης» θα παραθέσουμε πρώτα μερικά κομβικά κείμενά μας που αναλύουν κάποια ΓΕΝΙΚΑ, αλλά ΟΥΣΙΩΔΗ ζητήματα.

    Αυτό θα διευκολύνει την κατανόηση, αλλά και τη συνοπτική παρουσίαση της θέσης μας για τη «σωστή κίνηση».

    Ξεκινάμε με το «Εκσυγχρονιστικό παρακράτος»

    Το «Εκσυγχρονιστικό παρακράτος»

    Το παρακράτος είναι ένας πολυεδρικός μηχανισμός που προωθεί τρομοκρατικά τις κυρίαρχες επιδιώξεις των ισχυρών οικονομικών ελίτ και αναπαράγει τρομοκρατικά τα ιδεολογήματά τους. Παρακράτος, συνεπώς, είναι ένας μηχανισμός παραγωγής και «κυκλοφορίας» της καθεστωτικής τρομοκρατίας, σε όλες τις εκφάνσεις της: Ιδεολογικές, πολιτικές και άμεσα πρακτικές.

    Ο Μηχανισμός αυτός είναι ένας «ιστός της αράχνης». Ξεκινάει από την κορυφή της πυραμίδας (τα ισχυρά κέντρα των πλανητικών αποφάσεων) και απλώνεται με μια πολύχρωμη ποικιλία σε όλους τους κοινωνικούς και πολιτικούς τομείς. Διαπλέκεται δηλαδή με την κρατική, κομματική και συνδικαλιστική εξουσία, με τις θεσμικές εξουσίες (Δικαστική, στρατιωτική κ.λπ), με τα ΜΜΕ (η αιχμή του) και με τις ποικίλες πολιτικές ή άλλες σέχτες.

    Όπως μπορεί να αντιληφθεί κανείς μέσα σε αυτές τις παρακρατικές διαπλοκές το πρώτο βιολί αποτελούν οι μυστικές υπηρεσίες!!!

    Η Ελλάδα έχει ζήσει το παρακράτος της ιστορικής δεξιάς. Αυτό το παλιό «ιστορικό παρακράτος», αποτελεί σήμερα το φύλλο συκής που επικαλύπτει το σύγχρονο εφιαλτικό «εκσυγχρονιστικό», νεοταξικό παρακράτος. Αποτελεί τον «μπαμπούλα» για να μην διακρίνουμε το σημερινό, νεοταξικό παρακρατικό τέρας, το τεκμήριο και τα άλλοθι της παρακρατικής μετάλλαξης των ιστορικών εχθρών του παλιού δεξιού παρακράτους.

    Η πολιτική πυξίδα κάθε έρευνας είναι το κοινωνικό και ιδεολογικό περιεχόμενο κάθε μηχανισμού.

    Το παλιό δεξιό παρακράτος εξέφραζε τους επιθετικούς και μοχθηρούς στόχους του καθυστερημένου ελληνικού κεφαλαίου και των διεθνών εξαρτήσεών του.
    Το σημερινό παρακράτος τους ίδιους μοχθηρούς σκοπούς του κεφαλαίου εκφράζει. Μόνο που αυτό το κεφάλαιο τώρα είναι το πολυεθνικό, είναι το αυτοκρατορικό των ΗΠΑ, με όλες τις μακάβριες, επιθετικές και ολοκληρωτικές διαστάσεις του.

    Το παλιό «δεξιό» παρακράτος έχει πεθάνει προ πολλού. Στη θέση του έχει οικοδομηθεί το παρακράτος της Νέας Δεξιάς, μιας δεξιάς που όχι μόνο δεν περιορίζεται στην παλιά «δεξιά», αλλά έχει άλλη πιο σύγχρονη μορφή και αιχμή: Τους παλιούς «εχθρούς» της παλιάς δεξιάς, δηλαδή τους μεταλλαγμένους «προοδευτικούς» και απλώνονται σε όλο το πολύχρωμο φάσμα του «εκσυγχρονισμού».

    Η αιχμή του δόρατος του σημερινού παρακράτους είναι ο «εκσυγχρονισμός» με όλη την ποικιλία των αποχρώσεών του.
    Ο «εκσυγχρονισμός» είναι εκείνος που εκφράζει και προωθεί πιο αποτελεσματικά και πιο επιθετικά τις απαιτήσεις και τα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης.
    Ο «εκσυγχρονισμός» είναι εκείνος που δεν άφησε τίποτε όρθιο, που αλυσόδεσε την Ελλάδα στις αυτοκρατορικές επιταγές και οικοδόμησε το σύγχρονο και πολυδαίδαλο παρακρατικό τέρας.
    Ο «εκσυγχρονισμός» είναι εκείνος που έστησε τα άπειρα επιδοτούμενα δίκτυα της θηριώδους πλανητικής ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας, τις «αριστερές» εστίες μόλυνσης και τις ποικίλες νέες, πολύχρωμες παρακρατικές ομάδες κρούσης.
    Ο «εκσυγχρονισμός», στις ποικίλες πολυχρωμίες του, είναι εκείνος που βρώμισε τις αριστερές ιδέες, τις ευνούχισε και τις έκανε καθεστώς κυρίαρχο, που διέβρωσε, ενσωμάτωσε και εξαγόρασε (με άμεσες ή έμμεσες επιδοτήσεις) τα «άλλοθί» του (αριστερούς κύκλους), που κατέστησε τα ιδεολογήματα της Νέας Τάξης κυρίαρχα και τρομοκρατικά.

    Το «εκσυγχρονιστικό» παρακράτος είναι το παρακράτος της Νέας Τάξης, είναι το ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό «οπλοστάσιο» της πλανητικής ιμπεριαλιστικής εποχής που ζούμε: Είναι το μακάβριο πρόσωπο της ολοκληρωτικής εξόντωσής μας…

    Το πολιτικό θεμέλιο αυτού του εφιάλτη είναι το σημερινό μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ.

    Η μακάβρια επιθετική του αιχμή αλλά και το «άλλοθι» είναι ο «εκσυγχρονιστικός», «αριστερός» δορυφόρος του: Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ποικίλες «αριστερίστικες» σέχτες…

    Φυσικά, το «εκσυγχρονιστικό» παρακράτος δεν είναι μονοδιάστατο, όπως το παλιό δεξιό παρακράτος. Είναι πολυδιάστατο. Διευρύνεται σε όλους του πολιτικούς χώρους: από τη Ν.Δ. (το μητσοτακέικο, η βάση), μέχρι του ΚΚΕ.

    Κατευθύνει, επίσης και καθοδηγεί και τα παλιά παρακρατικά υποπροϊόντα: Τις «ακροδεξιές» ποικιλίες.

    Η αιχμή του εδώ είναι η προβοκατόρικη «τσόντα» του Καρατζαφέρη.
    Είναι το κατασκευασμένο και υστερικά προβαλλόμενο από τα ΜΜΕ «σκιάχτρο», ένα «γρανάζι» για να λειτουργεί πιο καλά και αποτελεσματικά η παρακρατική μηχανή. Ακριβέστερα είναι το «λιπαντικό» της παρακρατικής μηχανής.

    Γιʼ αυτό βλέπουμε ότι η νέα αντικομουνιστική υστερία βγαίνει από τα υπόγεια του «εκσυγχρονιστικού» παρακράτους (ΠΑΣΟΚ), διακινείται και λιπαίνεται από τον παρακρατικό προβοκάτορα.

    Σε όλα τα σοβαρά ζητήματα, ο παρακρατικός προβοκάτορας, περιφέρεται στους άμβωνες της νεοταξικής προπαγάνδας (ΜΜΕ) και «δοκιμάζει» τις συνταγές των «νταβάδων».
    Στις εκλογές αυτές επιχειρούν, τέλος, να κατασκευάσουν και άλλη νεοταξική «τσόντα»: Τους Οικολόγους πράσινους. Άλλη αποτρόπαια νεοταξική γριμάτσα…

    Συνεχίζουμε με ένα κείμενο για το Γιώργο Παπανδρέου και τη Ντόρα φυσικά.

    Ο Γιώργος Παπανδρέου

    Ο Γιώργος Παπανδρέου, όπως και η Ντόρα είναι οι πιο μακάβριες γκριμάτσες της αμερικανοδουλείας: Είναι άμεσα υπαλληλικά εξαρτήματα των πλανητικών μηχανισμών των ΗΠΑ.
    Ολόκληρος ο παρασιτικός γραφειοκρατικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ είναι οικοδομημένος πάνω στα παγιωμένα, ηγεμονικά συμφέροντα των «νταβάδων» και του οικονομικού παρασιτισμού. Συμφέροντα εξαρτημένα, σε γιγάντιο βαθμό, από τις πολυεθνικές του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού.
    Ο άκρατος «εκσυγχρονιστικός» νεοφιλελευθερισμός υπέταξε τα πάντα στις βουλές και επιλογές του αυτοκρατορικού ιμπεριαλισμού. Επί των ημερών του το κράτος αλώθηκε και υποτάχθηκε πλήρως στα αμερικανικά κέντρα εξουσίας και τις υπηρεσίες τους. Επί των ημερών του «στήθηκαν» οι μεγάλες παρακρατικές μήτρες των πλανητικών σπονσόρων, τύπου Σόρος: Οι Μ.Κ.Ο. αποτελούν έναν από τους άξονες αυτής της πλανητικής παρακρατικής οργάνωσης.

    Το παλιό «δεξιό» παρακράτος μεταλλάχτηκε ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ. Τη θέση του πήρε ο πολυεθνικός, «εκσυγχρονιστικός», παρακρατικός Μινώταυρος: Το κράτος και το παρακράτος του «εκσυγχρονισμού».

    Το ιδεολογικό τσιμέντο αυτού του νέου τέρατος το προμήθευσαν οι νέοι οργανικοί διανοούμενοι της ηττημένης και πλήρως ενσωματωμένης «αριστεράς»:Η κλασσική σοσιαλδημοκρατία, οι μετανοημένοι κομμουνιστές, τύπου ΣΥΝ, και ο υπεραριστερός εξτρεμισμός.

    Μπορεί, συνεπώς, να γίνει αντιληπτό, το γιατί ο παρασιτικός γραφειοκρατικός μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ αποτελεί ακατάλυτο στοιχείο αυτού του νέου παρακράτους: Ήταν αυτό το κόμμα που μεταλλάχτηκε και ζυμώθηκε μέσα από αυτή τη διαδικασία οικοδόμησης και εδραίωσης του «εκσυγχρονιστικού» κράτους και παρακράτους.

    Ήταν αυτό το «σοσιαλδημοκρατικό» κόμμα και τα «αριστερά» ρετάλια του ΣΥΝ και των λοιπών που έφτιαξαν το νέο ιδεολογικό μπετόν αρμέ του πολυεθνικού (πολυπολιτισμικού) καθεστώτος.
    Φυσικά μέσα στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν και αντίρροπες δυνάμεις…
    Ο Γιώργος Παπανδρέου, βεβαίως, δεν είναι πολύ αρεστός από μερίδες των «νταβάδων». Η αμφισβήτησή του, ωστόσο, δεν απορρέει από την ισχυρή πολιτική του προσωπικότητα, αλλά το αντίθετο από τις ανεπάρκειες. Δεν είναι που φοβάται το νταβατζίδικο» παρακράτος μια πολιτική «ανταρσία» του Γ.Π., αλλά, απλώς, αμφισβητεί την ικανότητά του να αποτελέσει την ηγετική μορφή που χρειάζεται. Αυτοί είναι οι λόγοι που θα επιθυμούσαν οι «νταβάδες» να τον αντικαταστήσουν με κάποιον άλλο πιο ικανό.
    Επειδή, ωστόσο, τα πράγματα είναι εξαιρετικά επείγοντα, ανέχονται το Γ.Π., για να αποδομήσουν το πολιτικό σκηνικό. Μετά θα δούνε…

    Ο άγριος ενδοκαθεστωτικός πόλεμος, βάζει τόσο άμεσα την πτώση του Καραμανλή, που κινητοποιεί όλο το «εκσυγχρονιστικό» κράτος και παρακράτος: Το μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ, τις εσωτερικές δυνάμεις υπονόμευσης της Ν.Δ,, από κοινού με τις καθεστωτικές εφεδρείες (ΣΥΡΙΖΑ) τις «τσόντες» (ΛΑ.Ο.Σ), καθώς και όλους τους μηχανισμούς και τις υπηρεσίες προβοκάτσιας.

    Ο μαέστρος αυτής της κινητοποίησης και της μετωπικής επίθεσης είναι τα ΜΜΕ.
    Ο Γιώργος Παπανδρέου, απλώς αναμένει παθητικά να πέσει η κυβερνητική διαχείριση στα χέρια του.
    Το δώρο αυτό, βεβαίως, των «νταβάδων», αν τελικά δεν αποτραπεί, θα ανοίξει έναν νέο κύκλο εφιαλτικό για τα πολιτικά μας πράγματα και την ελληνική κοινωνία.
    Η Ελλάδα θα γίνει επαρχία των ΗΠΑ…

    Θα κλείσουμε με τον κ. Σουφλιά

    Οι μνήμες της ιστορίας.

    Δεν υπάρχει ισχυρότερο όπλο από τη μνήμη. Η ιστορία ενός ανθρώπου και η πρακτική των ιδεών του αποτελούν αλάθευτο στοιχείο πολιτικής κρίσης.
    Το σημερινό ρεπορτάζ της εφημερίδας «παρόν», με τίτλο «ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ», μου βελόνιασε τη μνήμη μόλις διάβασα για τον κ. Σουφλιά.
    Θυμήθηκα, ότι παραμονές των εκλογών του 2000, ο κ. Σουφλιάς βγήκε και στήριξε την κυβέρνηση Σημίτη, κτυπώντας τη Ν.Δ.
    Σημείωση: Γνωστό είναι ότι είχε, μάλιστα, διεκδικήσει και την ηγεσία της.
    Τότε όλο το «εκσυγχρονιστικό» κατεστημένο επαινούσε τον Σουφλιά και ο ίδιος διαπραγματευόταν μαζί του για ένταξη στο ΠΑΣΟΚ: Το ΠΑΣΟΚ του σημιτισμού…
    Εκείνες τις μέρες είχα γράψει ένα άρθρο στην «Αθηναϊκή».
    Το παραθέτω, σαν ιστορική μνήμη:

    Όταν η εξαπάτηση βαπτίζεται «εντιμότητα»

    «Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ της ενημέρωσης έδωσε θεαματική διάσταση στην υπόθεση Σουφλιά και στο τελετουργικό των καταγγελιών του. Οι στόχοι φανεροί: Η προεκλογική αποδυνάμωση ενός εκ των δύο μονομάχων.
    Ενδιαφέρον όμως έχει και το πολιτικό ντεκόρ της θεατρικής παράστασης του κ. Σουφλιά.
    Ο κ. Βενιζέλος πρόβαλε αμέσως και με το γνωστό στομφώδες ύφος του εξήρε την «εντιμότητα» του κ. Σουφλιά. Η κυβέρνηση (Σημίτη) έσπευσε να δώσει πιστοποιητικά «εντιμότητας» και «ήθους» στον κ. Σουφλιά…

    Για τις ιδέες του κ. Σουφλιά δεν μίλησε κανείς, ούτε φυσικά για το ήθος και την εντιμότητα των νεοφιλελεύθερων ιδεών του.

    Η ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ και το ήθος για όλους αυτούς τους «εκσυγχρονιστές» συνηγόρους του κ. Σουφλιά είναι μεταφυσικές έννοιες, αποκομμένες από το σύστημα ιδεών και την πολιτική πράξη των ιδεών. Η εντιμότητα και το πολιτικό ήθος κρίνονται με το κοντόπηχο του κομματικού συμφέροντος. Είναι «έντιμος» ο κ. Σουφλιάς γιατί τους εξυπηρετεί κομματικά. Αν ΔΕΝ έβαλε κατά της Ν.Δ., αλλά κατά της κυβέρνησης Σημίτη θα ήταν έντιμος; Και αν ένα στέλεχος της κυβέρνησης Σημίτη ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ έφευγε από το ΠΑΣΟΚ και κτυπούσε το κόμμα του τι θα ήταν; Μάλλον αποστάτης…
    Αλλά ας δούμε την «εντιμότητα» και της συγκεκριμένης πράξης του κ. Σουφλιά.
    Ο κ. Σουφλιάς, σε περίοδο προεκλογική στήνει ένα τελετουργικό σκηνικό ανοικτής υποστήριξης στην κυβέρνηση Σημίτη και καταδίκης της Ν.Δ. Και μόνο η επιλογή του χρόνου εμπεριέχει το στοιχείο της δολιότητας και όχι της εντιμότητας…
    Σε μια προεκλογική περίοδο ο κ. Σουφλιάς ΕΠΕΛΕΞΕ να μιλήσει, όχι για κανένα σοβαρό οικονομικό, κοινωνικό ή εθνικό πρόβλημα (έκλεισε τα μάτια σε όλα τα μεγάλα προβλήματα που ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία), αλλά για να καταγγείλει ευθέως τη Ν.Δ. και να υποστηρίξει εμμέσως πλην σαφώς την κυβέρνηση Σημίτη.
    Και κατάγγειλε με αόριστους αφορισμούς το κόμμα στο οποίο διεκδικούσε την ηγεσία του. Μεταλλάχτηκε, είπε η Ν.Δ. Απέφυγε να πει τι ήταν και τι έγινε. Μήπως άλλαξε κοινωνική φύση και ιδεολογία; Μήπως έπαψε να είναι Δεξιά και έγινε αριστερό κόμμα και δεν το γνωρίζουμε; Δεν μας εξήγησε ο κ. Σουφλιάς τι άλλαξε επί της ουσίας στη Ν.Δ., στο μικρό διάστημα που αυτός ήταν εκτός…

    ΕΑΝ ήταν ειλικρινής και «έντιμος» ο κ. Σουφλιάς θα έλεγε ανοικτά ότι τις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις της Ν.Δ. τις εκφράζει πιο ισχυρά και υλοποιεί πιο αποτελεσματικά η κυβέρνηση Σημίτη, γιʼ αυτό οδεύει προς τα εκεί…

    Ο κ. Σουφλιάς δεν τόλμησε να το πει αυτό. Έστησε ένα σκηνικό της αυριανής του ένταξης στο σημιτικό «εκσυγχρονισμό», με φλύαρες πολιτικές αοριστίες και ντεκόρ τους αξιοθρήνητους συνηγόρους του «εκσυγχρονισμού».
    Και αυτό το σκηνικό ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ των πολιτών το βαπτίζουν «εντιμότητα»…»

    Με την ανάλυση αυτής της περίπλοκης διαπλοκής «ιδεών», κομμάτων, τάσεων και προσώπων, το σταυρόλεξο μπορεί να λυθεί και να διακρίνουμε το τι επιδιώκεται και με ποια πρόσωπα.
    Ίσως τότε να διακρίνουμε και το πώς μπορούμε με τη συνειδητή ψήφο μας να συμμετέχουμε κάπως στα πράγματα…

    Στις επόμενες ημέρες θα αναλύσουμε αυτή την κατάσταση…

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 10/09/2009

  6. εκει που παω να σε πιάσω σε χανω …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 10/09/2009

  7. Συμπληρωματικές διευκρινήσεις
    για την εκλογική μας θέση
    (Συνοπτικά)

    1η Διευκρίνηση:

    Κανένα σοβαρό ζήτημα δεν μπορεί να λυθεί εκλογικά. Οι λύσεις δίνονται μέσα από τους λαϊκούς αγώνες και την οργάνωσή τους. Οι εκλογικές διαδικασίες απλώς καταγράφουν τους κοινωνικούς συσχετισμούς και τις λαϊκές διαθέσεις.

    Η συμμετοχή μας στις εκλογές συνίσταται σε τούτο: Να ανακαλύπτουμε σε κάθε συγκεκριμένη στιγμή εκείνο το πολιτικό κόμμα που ενισχύει, έστω υποτυπωδώς, εκείνους τους κοινωνικούς συσχετισμούς και εκείνες τις λαϊκές διαθέσεις που «κοντράρονται», έστω και ελάχιστα, με την ισοπέδωση που προωθεί η Νέα Τάξη σήμερα.

    Πρέπει να ανακαλύψουμε την «κίνηση» εκείνη που θα δυσκολέψει, ΟΧΙ θα εμποδίσει (αυτό μόνο με την μαζική λαϊκή δράση μπορεί να γίνει) την άμεση υλοποίηση των νεοταξικών σχεδιασμών.

    2η Διευκρίνηση:

    Σήμερα το κοινωνικό ζήτημα μορφοποιείται πιεστικά στο «εθνικό ζήτημα». Η αιχμή του «κοινωνικού» είναι το «εθνικό». Άμεσα και πιεστικά τα πλανητικά κέντρα εξουσία προωθούν εθνικές συμφορές για την Ελλάδα. Αν πραγματοποιηθούν αυτές οι εθνικές συμφορές κάθε κοινωνικό αίτημα, Ιστορικό (σοσιαλισμός) ή Άμεσο (διεκδικήσεις) πάει πολύ, πάρα πολύ, πίσω. Αυτό θα είναι ακόμα μεγαλύτερη και πιο συντριπτική ήττα του λαϊκού κινήματος.

    ΣΥΝΕΠΩΣ, με κόμβο τα «εθνικά» πρέπει να ανακαλύψουμε τη σωστή εκλογική κίνηση που θα δυσκολέψει και θα καθυστερήσει αυτήν την ιστορική ήττα.

    Είναι πολύ σημαντικό να καθυστερήσει η εθνική μας τραγωδία. Και είναι σημαντικό, διότι η αντικειμενικότητα της κρίσης και της σήψης του συστήματος παγκοσμίως θα βάλει σε κίνηση τις λαϊκές μάζες και θα ανοίξουν, έτσι, άλλοι δρόμοι.

    Είναι σημαντικό και υποκειμενικά. Υπάρχουν πάρα πολλές αυθεντικές και λαϊκές «πατριωτικές» δυνάμεις που μπορεί να προλάβουν να ενωθούν και να συγκροτηθούν σε ένα πολιτικό πόλο αντίστασης, αν καθυστερήσει η υλοποίηση των εθνικών μας δεινών.

    Αν επιτευχθεί αυτός ο πόλος θα αποτελέσει ισχυρή ανασχετική δύναμη κατά των νεοταξικών σχεδιασμών. Μια δύναμη απεγκλωβισμού δυνάμεων από όλα τα κόμματα. Λεπτομέρειες επ’ αυτού σε μελλοντικά άρθρα…

    3η Διευκρίνηση:

    Η βαθιά κρίση και σήψη του καπιταλιστικού καθεστώτος προκαλεί μοιραία και πολιτικές διαιρέσεις. Έντονες και εκρηκτικές αντιφάσεις στο εσωτερικό όλων των κομμάτων και ιδιαίτερα των κυβερνητικών.

    Υπάρχουν τα γενικά συμφέροντα του κεφαλαίου, υπάρχουν, όμως και τα ειδικά συμφέροντα μερίδων του κεφαλαίου. Κάθε «ειδικό» συμφέρον επιχειρεί, μέσα από την κρίση να βγει ενισχυμένο.

    Σχηματικά: Στη Ν.Δ. συγκρούονται κάποιες ισχυρές ευρωπαϊκές ιμπεριαλιστικές μερίδες με το αυτοκρατορικό κεφάλαιο της Νέας Τάξης. Ο Καραμανλής εκφράζει αυτές τις ευρωπαϊκές μερίδες.

    Η Ντόρα, ο Σουφλιάς και Σία είναι πλήρως υποταγμένοι στα αμερικανικά επιτελεία και τα παραρτήματά τους στην Ελλάδα.

    Στο ΠΑΣΟΚ, το συντριπτικά κυρίαρχο στοιχείο είναι με τους Αμερικανούς και τους «νταβάδες» τους στην Ελλάδα.

    Είναι σημαντικό, συνεπώς, να υπολογίσουμε (και να αξιοποιήσουμε) για την ανεύρεση της σωστής εκλογικής «κίνησης» και τις αντιφάσεις των κομμάτων και τα στρατόπεδα που αντιμάχονται…

    4η Διευκρίνηση:

    Η Ν.Δ. εντολοδόχος των νεοταξικών συμφερόντων είναι οπωσδήποτε. Πάνω σε αυτό δεν υπάρχει καμία αυταπάτη.

    Προχωράει, ωστόσο, προς αυτήν την υλοποίηση μέσα από ισχυρές αντιφάσεις, αντιφάσεις που την ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΝ.

    α). Αντιφάσεις που προέρχονται από τα «ειδικά» συμφέροντα της Καραμανλικής «φράξιας»: Αυτά που είναι συνδεδεμένα με τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και συγκρούονται ΣΧΕΤΙΚΑ με τα αυτοκρατορικά. Στη βάση αυτή έγιναν και τα ανοίγματα προς Πούτιν κ.λπ.

    Στο ΠΑΣΟΚ κυριαρχεί η αμερικανοκρατία και αμερικανοδουλεία. Οι αντίρροπες δυνάμεις είναι αδύνατες και ανεκδήλωτες ακόμα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είναι αμερικανικότερη των Αμερικανών…

    β). Αντιφάσεις από την ιστορική συγκρότηση των κομμάτων. Στη Ν.Δ., λόγω της ιστορικής της διαμόρφωσης, δεν έχουν αλωθεί ολοκληρωτικά, όπως στο «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ, τα στοιχεία της «εθνικής ευαισθησίας».

    Είναι ισχυρός», ακόμα, ο «εθνικός σπόνδυλος» στον ιστορικό λαϊκό «κορμό» της Ν.Δ. Αυτό προκαλεί κάποιες αναστολές και σημαντικές ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΙΣ στην υλοποίηση της εθνικής μας ισοπέδωσης.

    Θέλει η ηγεσία της Ν.Δ. αλλά δεν μπορεί να προχωρήσει ούτε γρήγορα, ούτε χωρίς κλυδωνισμούς.

    Γι’ αυτό κατασκευάστηκε ο Καρατζαφέρης. Να αξιοποιήσει αυτή την αντίφαση της Ν.Δ. να κερδοσκοπήσει «πατριωτικά» και να τη διεμβολίσει. Απ’ έξω ο Καρατζαφέρης και από μέσα η Ντόρα και Σία.

    Είναι σημαντικό, συνεπώς, και εδώ να υπολογίσουμε αυτές τις αντιφάσεις και να βρούμε τη σωστή «κίνηση»: Την «κίνηση» εκείνη που θα δυσκολέψει την άλωση της Ν.Δ. προς όφελος της Ντόρας και του Γιωργάκη. Δηλαδή των Αμερικανών…

    5η Διευκρίνηση:

    Το να μην ηττηθεί ο Καραμανλής σημαίνει, έχοντας καθαρό το τι σχεδιάζουν για την Ελλάδα τα πλανητικά κέντρα εξουσίας, τούτο: η σχεδιαζόμενη (από τους «νταβάδες») ήττα του Καραμανλή επιταχύνει την υλοποίηση των εθνικών μας συμφορών. Η ελαχιστοποίηση της ήττας ή η νίκη του δυσκολεύει και ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ τους νεοταξικούς σχεδιασμούς.

    Αυτή την ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ θέλουμε, μήπως και η λαϊκή αφύπνιση ανοίξει κάποια χαραμάδα φωτός και έχοντας την ελπίδα να προλάβουν οι αυθεντικές και όχι καιροσκοπικές, «πατριωτικές» δυνάμεις να συγκροτηθούν σε ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ…

    Δεν πιστεύουμε στη Ν. Δ., όπως και σε κανένα από τα υπάρχοντα κόμματα.

    Άλλο, όμως, αυτό και άλλο η διαλεκτική της κίνησης. Αυτή τη «διαλεκτική της κίνησης» μελετούμε και αναλύουμε, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τη σωστή εκλογική «κίνηση». Χωρίς την αυταπάτη ότι αυτή η «κίνηση» θα δώσει λύσεις, απλώς να καθυστερήσει τις διαδικασίες του θανάτου μας, ελπίζοντας, μέσα σε αυτό το διάστημα, να έχουν φανεί κάποιες αχτίδες φωτός…

    Ίσως να κάνουμε τις επιθυμίες μας πραγματικότητα, αλλά το να γυρίζουμε την πλάτη σε όλα αυτά επειδή «είναι όλοι ίδιοι», αυτό είναι το πιο εύκολο…

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 11/09/2009

  8. Τωρα καταλαβα:
    —————————-
    5η Διευκρίνηση:

    Το να μην ηττηθεί ο Καραμανλής σημαίνει, έχοντας καθαρό το τι σχεδιάζουν για την Ελλάδα τα πλανητικά κέντρα εξουσίας, τούτο: η σχεδιαζόμενη (από τους «νταβάδες») ήττα του Καραμανλή επιταχύνει την υλοποίηση των εθνικών μας συμφορών. Η ελαχιστοποίηση της ήττας ή η νίκη του δυσκολεύει και ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ τους νεοταξικούς σχεδιασμούς.

    ή τη «διαλεκτική της κίνησης» μελετούμε και αναλύουμε, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τη σωστή εκλογική «κίνηση».

    ———————————————————–
    Βρε παιδια ..Μη κουραζεστε! καταλαβαμε ..τι εννοοιτε με την σωστή εκλογική «κίνηση».

    (δε μου λές Η..ΟΑΚΚΕ συμφωνει;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  9. Γιατί εμένα η ανάλυση του «Ροβεσπιέρου» μου φέρνει στο νου τον παλιό καλό τροτσκισμό. Που την εποχή της επίθεσης του φασισμού στην Ελλάδα προέβαλε τον νετεφετισμό, δηλαδή την άρνηση συμμετοχής στον πόλεμο πλην του καθαρά ταξικού;

    Ομέρ απορών

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  10. Ναι αλλά εγώ δεν θυμαμαι κανεναν παλιο Τροτσκιστη που να εφτασε στο σηημειο να πειπ.χ : »Για να πολεμησουμε τον Σταλινισμό του ΕΑΜ να καταταγουμε στα ΤΑΓΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ..»

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  11. Σωστά! Αλλά από τότε φαίνεται ότι τα πράγματα εξελίχθηκαν…

    Οι τροτσκιστές μετά τη σφαγή που υπέστησαν από τους σταλινικούς στην Κατοχή φαίνεται ότι κατάλαβαν ότι η μοναδική λύση (γι αυτούς) είναι η συμμαχία με τον εχθρό του εχθρού τους 8)

    Που μπλέξαμε βρε δάσκαλε; …

    Τον είδες τον Τρεμό προχθές στη συνέντευξη Τύπου να δηλώνει με αρχηγικό ύφος «ΟΙ Ο-Π δεν έχουν αρχηγούς» και πλάι στους Βαλκάνιους (με τα ούλα τους «οικολόγους») ο καυμένος ο Πόντιος, ο Δουλκερίδης

    Διάβασες τη νέα συνέντευξη του Βαλαωρίτη κατά του Τρεμόπουλου. Ωι ώι μάνα μου! Ποιός είδε το Θεό και δε φοβηθηκε. Πάντως δήλωσε ότι παραμένει μέλος των Ο-Π, ενταγμένος στην αντιαυταρχική, αντι-τρεμοπουλική συνιστώσα τους.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  12. Ομερ πάλι σε πιασαν τα Αντιτρεμοπουλικά σου και τα Ποιητικοβαλαωριτικα αλλά δια το θεμα του εξωρασισμου τΩΝ τΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΗΤΩΝ (και του οτι σε λιγο θα μας την πουνε οτι την Κατοχή την εκανε το.. ΕΑΜ) ως Συνηθως ποιεις την Νυσσαν ….

    Εμ βεβαια ειναι πιο βολικό ε; 😉
    Μόνπ ο Σαραντα μηλα Κοκκινα εχει αριστερή ψυχή μου φαινεται

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  13. Εγώ ποιώ την λύσαν;

    Εγώ ένα παρολίγον (γιατί γεννήθηκα αργά) μέλος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ με ειδικότητα στην ΟΠΛΑ, ορκισμένος εχθρός των ταγματασφαλητών;

    Εγώ, που αν δεν ήμουν ο Ομέρ θα ήμουν ο 40μηλοκόκκινος!

    Ω θεοί! Τι τύφλωση!

    Κι αν εγώ ποιώ την λύσαν
    (και ουχί νήσσαν),
    εσύ ποιείς την πίσαν 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  14. Α! Τώρα κατάλαβα από που μας προέκυψαν τα «τάγματα ασφαλείας». Από την πηγάδα του Μελιγαλά που ανέβηκε στην Καλύβα. Εμ πές το εξαρχής, αντί να μας μπερδεύεις. Τη γνώμη την ξέρεις: Εμφύλιος νοείται η μετακατοχική σύγκρουση. Όλα τα προηγούμενα ήταν συγκρούσεις εντός κατοχικού πλαισίου με τους κατακτητές.

    Εσύ όμως τι σκας; Υπάρχει αυτός ο ντόκτορ εκεί που τα λέει καλά. Κάτι όμως; με μπέρδεψε από το παρακάτω του: «πριν κανα εξάμηνο κατήγγειλα σε μια βιβλιοπαρουσίαση δημόσια με τον πιο απερίφραστο και κατηγορηματικό τρόπο την επιμονή της ελληνικής Αριστεράς να σπρώχνει τα σκουπίδια της κάτω από το χαλί και και να σφυρίζει αδιάφορη για τα εγκληματικά -κάποτε- αμαρτηματα της γιαυτή ακριβώς και τη λίγο μεταγενέστερη περίοδο.. μαζί με ένα παλαιο γνωριμο-σχολιαστή της Καλύβας «

    Μήπως εννοεί εσένα;

    Ομέρ μακρυά από μας, ο μελιγαλάς!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  15. οχι μωρε…Εννοει τον …..

    Για μένα καθε αναφορά κει μεσα ειναι απολυτως απαγορευμένη

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  16. που και που βεβαια με Αναφερει ο επικεφαλης ( ως αναφορά)

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  17. Ελα Ομερ Πες μας ενα ποιημα τωρα του Νάνου τωρα που εγινες και Βαλαωριτικός ..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  18. Πάρε ένα ωραίο του, παρότι μου φαίνεται ότι εσύ για λόγους που μόνο ο Καναλιώτης μπορεί να εντοπίσει -μετά από μακρόχρονη έρευνα- παραμένεις κολλημένος στον Τρεμό

    Ομέρ τρέμων

    ————————————————

    ΛΕΝΕ ΠΟΛΛΟΙ

    ότι ο Κόσμος γεννήθηκε
    ανάποδα. Μ΄αυτό δεν είναι αλήθεια.

    Όσοι ήταν εκεί είπανε ότι γεννήθηκε
    κανονικά, με το κεφάλι κάτω
    κι όχι με τα πόδια απάνω.

    Νάνος Βαλαωρίτης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  19. παρε κι εσύ ενα και σταματα να κανεις διαγνωσεις περι ..κοληματων ..Δε σου πάνε Ξεκολα πρωτα και μετα …

    NANΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ

    EΚΤΡΟΠΗ
    ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ
    ΤΗΣ ΑΕΝΑΗΣ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗΣ
    & ΣMΙΚΡΥΝΣΗΣ

    μια φιλοσοφική πραγματεία

    Χάρις στην μαγική ανάπτυξη
    του σώματός μου άρχισε
    η συρρίκνωση και διαστολή
    του δωματίου μου. Το κρεββάτι μου
    ωστόσο διαστελλόμενο επιμηκύνεται
    και στενεύει ώσπου να ζαρώσει.

    Το λαβομάνο χάνει την σύστασή του
    και αρχίζει να μαλακώνει.
    Η δασκάλα όταν πλένεται
    πίσω από το παραβάνι αρχίζει
    να φουσκώνει και τα φορέματά της
    σχίζονται μ’ ένα κρααχ οδυνηρό
    στ’ αυτιά…

    Και φαίνεται ο κάτασπρός της
    πισινός με από κάτω καθώς σκύβει
    μια τούφα ξανθοκόκκινες τρίχες
    που εξέχουν σαν γενάκι
    από την χαράδρα της σχισμής.

    Πλένεται τώρα χωρίς να υπάρχει
    λεκάνη μπροστά της κι εγώ
    γίνομαι μικρός μικρός κι απόμακρος
    ενώ εκείνη συνεχίζει να διαστέλλεται.

    Σε λίγο τα σύνορα του σώματός της
    θα πλησιάσουν στο κρεββάτι όπου βρίσκομαι
    ξαπλωμένος ανίκανος να εμποδίσω
    την διαστολή της κι αρχίζει
    να καταλαμβάνει ολόκληρη την κάμαρα

    Θα με περιλάβει και μένα μέσα της αν δεν κάνω
    κάτι, ―είπα στον εαυτό μου― κι έψαξα στο
    κωμωδίνο πανικόβλητος για μια καρφίτσα
    να την ξεφουσκώσω.

    Όταν τη βρήκα
    η καρφίτσα άρχισε να μεγαλώνει
    και να γίνεται παχύτερη από το σώμα μου.
    Πάω να την σηκώσω αλλά είναι βαρύτερη
    από μένα κι αναγκάζομαι να την κυλίσω
    για να την κατευθύνω στον κάτασπρο πισινό
    τής Μις Τουθ. Ελληνικά Δεσποινίς Δόντι,
    που συνεχίζει να διαστέλλεται.

    Καβαλλώντας την χοντρή πια καρφίτσα
    παίρνω φόρα και την βυθίζω με ορμή
    στο δεξί μάγουλο του πισινού της.

    Ακούστηκε ένας συριγμός σαν
    να ξεφουσκώνει ένα τεράστιο μπαλόνι
    Ζέππελιν κι άρχισε να πετάει
    δεξιά κι αριστερά χτυπώντας τα έπιπλα.

    Σε λίγο έμεινε ένα ζαρωμένο κουρέλι
    στο πάτωμα. Αυτό με λύπησε πολύ
    και πήγα να την συνεφέρω… όταν μια λάμψη
    φοβερή στο παράθυρο με τύφλωσε.

    Η Μις Τουθ σηκώθηκε με κόπο κι έκατσε γυμνή
    στην καρέκλα. Τα πόδια της έδειχναν σημάδια
    της ρυτίδωσης που είχε υποστεί…

    Αλλά η κόκκινη τούφα δεν εννοούσε
    να το βάλει κάτω και άρχισε ν’ ανεμίζει
    απειλητικά ώστε σκέπασε τη μισή κοιλιά της
    και προς τα κάτω έφτασε στα μπούτια.
    Της λέω ΑΛΑΚΑΖAM να πάψει η παραγωγή
    τριχών.

    Οπότε σταμάτησε η επέκταση και άρχισε η
    συρρίκνωση… Σε λίγο δεν έμεινε παρά
    μια τούφα μικρή επάνω στη σχισμή
    που την έκρυψε με τα χέρια της επειδή
    ντρεπόταν την απογύμνωσή της.

    Δεν μπόρεσα να εξηγήσω την τριχόπτωση
    περισσότερο απ’ την τριχοπαραγωγή.

    Φαίνεται ότι ο κόσμος, το Σύμπαν έφταιγε λόγω
    της γειτνίασης ενός άστρου ουδετερωνίου
    που επηρέασε τις γήινες παραμέτρους
    διαταράσσοντας τις διαστάσεις
    των σωμάτων.

    Ξαφνικά βρέθηκε επάνω μου
    ξεφυσώντας. Τα βυζιά της στο στόμα μου
    έβγαζαν μικρές κραυγές που θύμιζαν την πρόζα
    του Ντες Εσσέιντ…

    Ενώ προς τα κάτω η χώρα ανάμεσα στα μπούτια
    της έτριζε σαν ξερόξυλα αναμμένα
    που έσκαγαν με μικρές εκπυρσοκροτήσεις.

    Κι έτσι τελείωσε η πρώτη
    μεγεθυντική μου εμπειρία
    χωρίς περιττά δάκρυα ή αναστεναγμούς
    κάτι ανάλογο με ό,τι τράβηξε
    ο Μαλλαρμέ όταν μάθαινε αγγλικά.
    —————————————–
    Το ποίημα του Νάνου Βαλαωρίτη δημοσιεύθηκε στο τεύχος 9 του περιοδικού ΕΝΕΚΕΝ το φθινόπωρο του 2007

    http://periodikoeneken.blogspot.com/2008/11/blog-post_15.htm

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  20. Ασε να μεγαλώσεις λιγο πρωτα …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  21. Καλά δάσκαλε!

    Ομέρ μαθητευόμενος και τον εθνολαϊκισμό απεχθανόμενος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  22. και μιλα λιγο πιο δυνατα΄διοτι οπως ξερεις εχω γινει και λίγο περηφανος στ’ αυτί

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  23. ————————————
    Μια αφιέρωση στο ΣΥΡΙΖΑ από τον Εξαποδώ
    —————————————-

    Αφιερωμένο…

    Σεπτεμβρίου 10, 2009 από εξαποδω

    … σε όσους και όσες αυτές τις μέρες θρηνούν και οργίζονται διαδικτυακώς για τη μεγάλη “καταστροφή“ πού ‘τυχε στην Αριστερά μας λόγω των γελοιοτήτων που συμβαίνουν στο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα όμορφο, θρηνητικό/αυτοκριτικό τραγουδάκι από παλιές εποχές, σίγουρα πιο σοβαρές (από το “σοβαρότητα”).
    (Όπου “επανάσταση” ο καθείς μπορεί να βάλει ό,τι επιθυμεί, δεν αλλάζει και πολύ το νόημα…)

    Της Επανάστασης

    Μουσική/Στίχοι: Άσιμος Νικόλας

    Είπαμε πως θα καταργήσουμε τα σύνορα
    Είπαμε πως θα διαλύσουμε το κράτος
    Κι αφήσαμε τους εαυτούς τους ίδιους μας
    Μες στο γλοιώδικο περίβλημά τους

    Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
    Μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία
    Διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας
    Μ’ επαναστατική φρασεολογία

    Τα θλιβερά δεν σπάσαν τα καλούπια μας
    Υποχθονιακές ψυχρές προκαταλήψεις
    Ύπουλα βράζεις μέσα μας αρρώστια μας
    Αγκομαχάς, για δεν το λες να μας αφήσεις

    Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
    Μια ξοφλημένη και ευφυής δικαιολογία
    Διατηρούμε την αισχρότερη τη βρώμα μας
    Μ’ επαναστατική φρασεολογία

    Δύσκολο μονοπάτι σε τραβήξαμε
    Ατέλειωτο και δεν σε ξεπερνάμε
    Μας μπόλιασες βουβό μ’ απογοήτευση
    Κι ίσως ν’ αξίζει μόνο που τολμάμε

    Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
    Σαν ξεχασμένα να τελειώσουν παραμύθια
    Παρά τα τόσα όνειρά μας που συντρίφτηκαν
    Μες στα συντρίμμια ολοκληρώνεσαι αλήθεια…

    Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
    Μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία
    Διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας
    Μ’ επαναστατική φρασεολογία…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2009

  24. Kλεισαμε …(επ’ αόριστον και μεχρι νεωτερας ..)

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 11/09/2009

  25. Ο Καναλιώτης πουλάει λόγους προς υποψήφιους βουλευτές. Μην τους χάσετε.

    Διεύθυνση: «Έφηβος»

    http://efhbos.wordpress.com/2009/09/12/elections_enchiridion/

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/09/2009

  26. Το “φάντασμα” του περσινού Δεκέμβρη πάνω από την Ελλάδα :

    http://efhbos.wordpress.com/2009/10/01/december2008_ghost/

    Σχόλιο από Έφηβος | 01/10/2009

  27. Τι είναι το «δίλημμα»;

    Μιλώντας κάποτε στη Θεσσαλονίκη ο Λεωνίδας Ιασωνίδης, υπουργός επί κυβερνήσεων Βενιζέλου και λαμπρός ρήτορας, σε μία στιγμή είπε: «Αρ’ ατώρα έρθαμεν σε δίλημμα». Το πλήθος των Ποντίων τον άκουγε σιωπηλό. Μέχρι που κάποιος σήκωσε το χέρι και υπέβαλε την ερώτηση που απασχολούσε όλους: «Πασσά Ιασωνίδη, ντο εν το δίλημμα;».

    «Ακούστε να λέγω σας ντο εν το δίλημμα» απάντησε ο Ιασωνίδης. «Πέρωμεν έναν σκοινίν. Περάζουμ’ α ας σο στόμαν και βγάλουμ’ ατό ας σον κώλον! Σ’ εμπρός το μέρος δένουμεν έναν σκατόν! Σ’ οπίς πα το μέρος δένουμεν έναν αγγούρ’! Συρτς να εβγάλτς το σκατόν ας ‘σο στόμας, εμπέν’ το αγγούρ’ σον κώλος! Συρτς να εβγάλτς το αγγούρ’ ας σον κώλος, εμπέν το σκατό ‘σο στόμας! Αρ’ ατό εν το δίλημμα»

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 05/10/2009

  28. βΑΡΥΣΗΜΑΝΤΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙς ΕΝΤΟΣΘΕΝ ΤΗΣ ΝΟΥ ΔΟΥΣ

    http://nosferatos.blogspot.com/2009/10/tvx_05.html
    (Εμρος λαε Μη σκυβεις το Κεφάλι Με τον Ψωμιαδη ..ενοτητα και Πάλη)

    ( Το Καραμανλή λεει ο Πανκας τον ριξανε τα Ξενα Κεντρα λεει ΛΟΓΩ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ …βρε ..κατι μου θυμιζει,κατι ,κατι )

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 05/10/2009

  29. http://vlemma.wordpress.com/2009/10/10/kyvernisi-metadimokratia/
    βλ και
    kathimerini.gr | Eνα βλέμμα αποσπασματα

    ». Το ΠΑΣΟΚ v.1 του Ανδρέα ήταν το, ας πούμε, το λαϊκό, λαϊκιστικό, με σοσιαλιστική φρασεολογία της τελευταίας ψυχροπολεμικής περιόδου και οργανωτισμό δανεισμένο από τα προσωποπαγή κομμουνιστικά κόμματα. Το v.1 εισήγαγε, μεταξύ πολλών άλλων, την ιδιότυπη πασοκική New Speak, με μαζικές μετονομασίες και βαφτίσια θεσμών και λειτουργιών, δίνοντας έτσι όγκο (αντί περιεχόμενο) στην Αλλαγή. Αλλαγή παντού. Η New Speak είχε αρχίσει πριν από την άνοδο στην εξουσία, από το Κίνημα (=κόμμα), και μετά το ‘81 απλώθηκε πολλαπλασιαστικά, σαν νεοπλασία, σε όλο τον δημόσιο χώρο, σκορπώντας απλόχερα βερμπαλισμό, άλλοτε μιμούμενο καθεστώτα του Υπαρκτού (Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας…), άλλοτε βαφτίζοντας τη νομαρχία νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, και το υπουργείο Εσωτερικών σε Αποκέντρωσης… (Και in memoriam γέμισε κάθε γωνιά της Ελλάδας με οδούς, πολιτιστικά κέντρα και νοσοκομεία Γ. Γεννηματά και Μ. Μερκούρη.)

    Το ΠΑΣΟΚ v.3, του Γ. Παπανδρέου, παρ’ όλες τις μεταλλάξεις του, εφαρμόζει ακόμη την παλαιά, γνώριμη New Speak: Υπουργεία Κλιματικής Αλλαγής, Δια Βίου Μάθησης, Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Διαφάνειας… Φυσικά φαινόμενα, εργαλεία, ηθικές κατηγορίες, ευσεβείς πόθοι θεσμίζονται, γίνονται αντικείμενα διοικητικών αποφάσεων, γραφειοκρατικοποιούνται. Οπως στις αλησμόνητες χώρες του Υπαρκτού, συν μια προσθήκη: οι νέες λέξεις αντλούνται από ένα λεξιλόγιο πράσινο και εναλλακτικό, ακόμη και τεχνομανιακό. Και πάντως με ενδιάθετη τη ροπή προς την πολιτική αφυδάτωση των λέξεων, με τη μετατόπισή τους προς έναν εργαλειακό, άχρωμο βερμπαλισμό. (Μάκαρι το ΠΑΣΟΚ v.3 να εννοεί όσα εκφέρει, να μη σερβίρει ένα ακόμη ξεγέλασμα με λόγια, με άδεια κελύφη, τσόφλια…) ……………………………………..

    ———————-
    θένκς γιατην υπόδειξη Νοσφεράτε

    Το v.3 φαίνεται καταρχάς να έχει διαδαχτεί από τη συντριβή των αλαζόνων. Οχι μόνο ενσωματώνει στο δικό του New Speak λέξεις-θραύσματα από τους Πράσινους και τον Τρίτο Δρόμο του Γκίντενς, ……. Λελογισμένος λαϊκισμός, επίκληση του αναγκαίου εκσυγχρονισμού, νεοφιλελεύθερο μάνατζμεντ, διακριτικοί υπαινιγμοί περί κοινωνικού κράτους, πράσινο λεξιλόγιο, λατρεία της τεχνολογίας σαν πολιτικό περιεχόμενο, μοντέρνα εικόνα με σκηνοθεσία conceptual, απότοκη του Johnnie Walker: το εννοιολόγιο, το λεξιλόγιο και το εικονολόγιο του v.3 είναι ένα γοητευτικό κοκτέιλ φτιαγμένο να αρέσει σε ακροατήρια διψαλέα και εικονοφάγα, μα και φοβισμένα και εκνευρισμένα. …… Το Νέο ΠΑΣΟΚ αναδύεται από την πλημμύρα οικειότητας του Facebook, σαν εκφραστής του digital lifestyle, αναδύεται από την πολιτική ορθοφροσύνη και τον λόγο περί οικουμενικών δικαιωμάτων, ευαγγελίζεται τον εξισωτισμό μεταξύ των πληβείων δωριζόμενο από μια ελίτ εξισωτιστών, μια δημοκρατία διάχυτη και απλούστατη, άχρωμη, συναινετική, σχεδόν απολιτική. Στην φρενήρη κούρσα προς το καινοφανές, μερικές αντιφάσεις. Λόγου χάριν: Το v.3 τολμά να βάλει οκτώ γυναίκες στην κυβέρνηση, σχεδόν ευρωπαϊκό ρεκόρ. Μπράβο! Ταυτοχρόνως βάζει πρόσωπα χωρίς διαδρομές στον δημόσιο χώρο, χωρίς κοινωνικό πρόσωπο, που δεν έχουν εκλεγεί, που δεν λογοδοτούν σε κάνεναν πλην του αρχηγού, δηλαδή με ελάχιστη ή ανύπαρκτη νομιμοποίηση…………..»

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 13/10/2009

  30. […] -Το θέαμα ως θρησκεία (…αφιέρωμα και σ […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: