Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Οι Έλληνες στις συγκρούσεις του Καυκάσου

… πόνεσα την αιώνια σταυρωνόμενη ράτσα μου που κιντύνευε και πάλι στο προμηθεϊκό βουνό του Καυκάσου. Δεν ήταν ο Προμηθέας, ήταν η Ελλάδα καρφωμένη πάλι από το Κράτος και τη Βία στον Καύκασο -αυτός είναι ο σταυρός ο δικός της- και φωνάζει. Φωνάζει τους ανθρώπους, τα παιδιά της να τη σώσουν

Νίκος Καζαντζάκης («Καύκασος», Αναφορά στον Γκρέκο)

 

Αριστερά : 16 Αυγούστου 1993. Μια μοναδική φωτογραφία. Το πλοίο με τους Έλληνες πρόσφυγες από το Σοχούμι της Αμπχαζίας περνά μπροστά από την Αγιά Σοφιά και ο γέρο λυράρης παίζει το θρήνο της Άλωσης. Λες και τίποτα δεν άλλαξε από την περίοδο 1918-1923, όταν τα πλοία «κατέβαζαν» μαζικά τους Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο και τον Καύκασο προς τη βαλκανική Ελλάδα.

Δεξιά : Η παιδική ελληνική εφημερίδα «Εύρηκα» που εκδίδεται από το δραστήριο Ελληνικό Σύλλογο της (πολύπαθης) πόλης Γκόρι.

Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα σχετικό κείμενο απο το βιβλίο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη, «Παρευξείνιος Διασπορά. Οι ελληνικές εγκαταστάσεις στις βορειοανατολικές ακτές του Εύξεινου Πόντου».

—————————–

Ελληνίδες από το Σοχούμι που έχασαν τους άνδρες τους κατά τον πόλεμο Αμπχαζίων-Γεωργιανών (1992-1993)

Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες (μισό εκατομμύριο πριν τη σοβιετική κατάρρευση) που κατοικούσαν στην πρώην Σοβιετική Ένωση υπήρξαν φυσικός μάρτυς όλων των αντινομιών του νεοελληνικού φαινομένου από τη μια και όλων των μεγάλων εξελίξεων του 20ου αιώνα που έθεσαν τη σύγχρονη  γεωπολιτική σφραγίδα στην ευρύτερη περιοχή μας. Πληθυσμός μικρασιατικός κατά το κύριο μέρος, παρακολούθησε βήμα προς βήμα το ιδιότυπο σοβιετικό πείραμα από τη μια και τον τρόπο συγκρότησης του νεότερου ελληνισμού από την άλλη. Θύμα πρωτίστως της γενοκτονίας που πραγματοποίησε ο τουρκικός εθνικισμός στο γενέθλιο χώρο του μικρασιατικού Πόντου, καθώς και της αντιμειονοτικής πολιτικής του σταλινικού καθεστώτος στο σοβιετικό έδαφος στη συνέχεια. Και παρά πίσω η Ελλάδα, μια «μητέρα-πατρίδα» που τους αγνοούσε ολοκληρωτικά, παραδομένη στο μακάριο βαλκανικό και νατοϊκό της ύπνο.

Στις χώρες που προέκυψαν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στη Ρωσική Ομοσπονδία, στην Ουκρανία, στη Γεωργία, στην Αρμενία, στο Καζαχστάν, στο Ουζμπεκιστάν κ.ά. κατοικούν σήμερα περίπου 300.000 Έλληνες. ‘Αλλοι 170.000 περίπου έχουν ήδη εγκατασταθεί στην Ελλάδα ως «παλιννοστούντες» και 30.000 στην Κύπρο.

Ένας από τους βασικούς τόπους συγκέντρωσης των Ελλήνων είναι η Νότια Ρωσία και εδικώτερα οι περιοχές Σταυρούπολη (στο Βόρειο Καύκασο) και Κρασνοντάρ. Στις ρωσικές περιοχές του Βόρειου Καυκάσου ζούσαν οι περισότεροι από τους 90.000 Ελληνες (με βάση την τελευταία σοβιετική απογραφή του 1989) ενώ στη Γεωργία από τους 100.000 Έλληνες πρέπει να έχουν παραμένει οι 20.000. Πιθανότατα, ο πραγματικός αριθμός στη Νότια Ρωσία να υπερβαίνει τον επίσημο αριθμό. Τόσο γιατί πολλοί αναγκάστηκαν λόγω των σταλικών διώξεων να αλλάξουν την εθνοδήλωσή τους, όσο και γιατί πλήθος Ελλήνων προσφύγων από τις περιοχές του πολέμου του Καυκάσου καθώς και από την Κεντρική Ασία κατέφυγαν εκεί. Δεν υπάρχει πόλη που να μην συναντήσεις Ελληνες. Παντού έχουν δημιουργηθεί ελληνικοί σύλλογοι. Στην παραλιακή πόλη του Γελεντζίκ έγινε το Α’ Συνέδριο των Ελλήνων της ΕΣΣΔ ενώ η Σταυρούπολη, στο Κεντρικό Καύκασο αναδεικνύεται όλο και περισότερο σε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο των Ελλήνων της περιοχής. Η Ομοσπονδία των Ελληνικών Συλλόγων της Ρωσίας εδρεύει στην πόλη του Κρασνοντάρ, στα περίχωρα της οποίας υπήρχε μέχρι το 1938 η Αυτόνομη Ελληνική Περιοχή.

Σήμερα υπάρχει μια αξιοσημείωτη οικονομική ανάπτυξη του ελληνικού πληθυσμού. Έχουν εμφανιστεί Έλληνες βιομήχανοι και έμποροι, οι οποίοι στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό την ελληνική κίνηση στις περιοχές της νότιας Ρωσίας. Υπάρχουν όμως δύο περιοχές της Νότιας Ρωσίας, όπου οι Ελληνες βρέθηκαν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση εξαιτίας των ενόπλων συγκρούσεων που ξέσπασαν. Τέτοιες περιοχές είναι η Τσετσενία και η Βόρεια Οσσετία. Οι ελληνικές κοινότητες επίσης ενεπλάκησαν και στους δύο άλλους πολέμους της περιοχής, στον αρμενο-αζερικό του Ναγκόρνο Καραμπάχ και στον γεωργιανο-αμπχαζικό της Αμπχαζίας.

Mετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ

Στις 24 Δεκεμβρίου του 1991 διαλύθηκε και τυπικά η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών, παραχωρώντας τη θέση της σε ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη. Την ημέρα αυτή έφτασε στο τέρμα μια ολόκληρη ιστορική περίοδος που ξεκίνησε στις 7 Νοεμβρίου του 1917, με την κατάληψη της εξουσίας από τους μπολσεβίκους. Η κατάρρευση αποτέλεσε τη νομοτελειακή κατάληξη, εφόσον ο κύριος προσανατολισμός ήταν η στρατιωτική ισχύς του κράτους, η οποία συνοδεύτηκε από την αυθαιρεσία της γραφειοκρατίας, την έλλειψη προστασίας του πολίτη, τη μεταφορά του ενδιαφέροντος από την παραγωγή, με εξαίρεση το στρατιωτικοβιομηχανικό συγκρότημα, στην κατανομή. Βασικό πρόβλημα δημιουργούσε το ανεπίλυτο εθνικό ζήτημα, η τάση των διαφόρων εθνών να δημιουργήσουν τα δικά τους έθνη-κράτη και το πολύπλοκο διοικητικό σύστημα που υπήρχε. Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του ελληνικού κινήματος και στη διαμόρφωση των ελληνικών κοινοτήτων. Η ενιαία ομοσπονδία όλων των ελληνικών οργανώσεων, που είχε τον τίτλο Πανσοβιετική Ομοσπονδία Ελληνικών Οργανώσεων «Πόντος» και πρόεδρο τον τότε δήμαρχο της Μόσχας Γαβριήλ Ποπόφ, αποδυναμώθηκε εξαιτίας της αποχώρησης των οργανώσεων της Γεωργίας, Καζακστάν και Ουκρανίας. Η ευρύτερη αναταραχή που είχε ξεσπάσει στο μετασοβιετικό χώρο δημιούργησε μεγάλα προβλήματα και στην εκπαίδευση των Ελλήνων. Για παράδειγμα, στην Αμπχαζία, όπου έγιναν οι πρώτες απόπειρες ανοίγματος ελληνικών σχολείων και από το 1988 λειτουργούσε το μοναδικό ελληνικό δημοτικό σχολείο, η ελληνική εκπαιδευτική κίνηση έπαψε λόγω του πολέμου. Το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπισαν, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι ελληνικοί πληθυσμοί της Υπερκαυκασίας ήταν οι ένοπλες συγκρούσεις και το κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας που επικρατούσε. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, στη Γεωργία, πολλά ελληνικά σπίτια καταστράφηκαν και έξι άτομα σκοτώθηκαν από οπαδούς του Γκαμσαχούρντια και από ένοπλες συμμορίες. Σε επερώτηση στην ελληνική Βουλή αναφέρθηκε: «Οι εθνικιστές της Γεωργίας έχουν στρέψει το ρατσιστικό τους μένος εναντίον όλων των ξένων που κατοικούν στη Γεωργία… Η περιοχή της Τσάλκας, όπου υπάρχουν 30 περίπου χωριά με αμιγή ποντιακό πληθυσμό, είναι αποκλεισμένη και βρίσκεται στο στόχαστρο οπλισμένων φανατικών».

Προβλήματα στον ελληνικό πληθυσμό, σε όλα τα νέα κράτη, προκάλεσε η στράτευσή τους στους ξεχωριστούς εθνικούς στρατούς. Χαρακτηριστική περίπτωση, που αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος, είναι οι ελληνικές κοινότητες στη Μαριούπολη και το Τανγκανρόκ. Οι Έλληνες των δύο πόλεων, που απέχουν μεταξύ τους λίγο περισσότερο από 100 χλμ., έχουν την ίδια ακριβώς καταγωγή. Οι πόλεις όπου κατοικούν βρίσκονται στις δύο πλευρές των συνόρων. Η πρώτη στην Ουκρανία και η δεύτερη στη Ρωσία. Βρίσκονται πάνω στο δρόμο που οδηγεί στην Κριμαία και τα ελληνόπουλα είναι υποχρεωμένα, τα μεν πρώτα να καταταχθούν στον ουκρανικό στρατό ενώ τα δεύτερα στο ρωσικό, σε μια περιοχή όπου ο ρωσοουκρανικός ανταγωνισμός είναι εξαιρετικά οξύς. Η οικονομική κρίση επίσης επηρέασε αποφασιστικά τις ελληνικές κοινότητες. Την τραγική πολιτική και οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην περιοχή το 1992 περιγράφουν οι ελληνικές οργανώσεις: «Συνεχίζεται η μεγάλη οικονομική και πολιτική κρίση. Κλείνουν τα εργοστάσια. Μεγαλώνει η ανεργία. Χειροτερεύει η υπάρχουσα άθλια κοινωνικοοικονομική κατάσταση των ανθρώπων… Όλα αυτά ενισχύουν τις μεταναστευτικές διαθέσεις των Ελλήνων. Οι άνθρωποι αφήνουν τα σπίτια τους, τις περιουσίες τους, τα αγαθά που απόκτησαν όλα αυτά τα χρόνια και κατευθύνονται προς την Ελλάδα. Η πορεία της παλιννόστησης αποκτά τερατώδη μορφή όντας άκρως ανοργάνωτη, χαοτική, αυθόρμητη…»

Από τις περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης που βρέθηκαν στην πιο άσχημη κατάσταση ήταν η Υπερκαυκασία. Ξανάρχισε η επώδυνη διαδικασία δημιουργίας εθνών-κρατών, που είχε σταματήσει με την επικράτηση των μπολσεβίκων εβδομήντα χρόνια πριν. Κύριες εστίες πολέμου ήταν το Ναγκόρνο Καραμπάχ, η Αμπχαζία, η Νότια Οσετία και η Τσετσενία.

Οι Έλληνες της Υπερκαυκασίας δεν μετανάστευαν ή προσφυγοποιούνταν μόνο στην Ελλάδα και μερικοί στην Κύπρο. Χιλιάδες μετακινήθηκαν στη νότια Ρωσία, σπρωγμένοι από τους πολέμους που άρχισαν. Χιλιάδες Έλληνες από την Τσάλκα της κεντρικής Γεωργίας, την Αμπχάζια, το Ναγκόρνο Καραμπάχ και την Κεντρική Ασία εγκαταστάθηκαν ως πρόσφυγες στη νότια Ρωσία, όπου υπήρχε ηρεμία και οι ελληνικές οργανώσεις μπορούσαν να τους παράσχουν άσυλο. Χιλιάδες επίσης εκτοπισμένοι στη Σιβηρία και την Κεντρική Ασία, παλιννόστησαν στις γενέθλιες περιοχές της Κριμαίας.

Στο Nαγκόρνο Καραμπάχ και στην Οσετία

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα, που εμφανίστηκαν από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 στη Σοβιετική Ένωση, ήταν το πρόβλημα του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Η περιοχή αυτή, κατοικούμενη από Αρμένιους είχε καθεστώς Αυτόνομης Δημοκρατίας, που υπαγόταν όμως στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν. Στο χώρο αυτό υπήρχε ένα αμιγώς ελληνικό χωριό, το Μεχμανά και ένα μικτό, κατοικούμενο από Έλληνες και Αρμένιους, το Ματεκίς. Ιστορικά ο χώρος αυτός υπήρξε πεδίο του αρμενοτουρκικού ανταγωνισμού. Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων αποδόθηκε, με καθεστώς αυτονομίας, στο Αζερμπαϊτζάν. Οι ένοπλες συγκρούσεις ξεκίνησαν το 1986. Οι Αρμένιοι διεκδικούσαν την ανεξαρτησία του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ενώ οι Αζέροι επεδίωκαν την πλήρη προσάρτησή του. Ως αποτέλεσμα των συγκρούσεων αυτών έγινε η σφαγή των Αρμενίων στο Σουμγκάιτ του Αζερμπαϊτζάν. Πολλοί Έλληνες του Αζερμπαϊτζάν, φοβούμενοι επιθέσεις εναντίον τους, πήραν το δρόμο της προσφυγιάς. Αρκετοί κατέφυγαν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου τους περιέθαλψε ο τοπικός ελληνικός σύλλογος που είχε δημιουργηθεί το 1988. Από το 1989 άρχισε η ένοπλη σύγκρουση, που οδήγησε στα πρόθυρα γενικευμένου πολέμου μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν. Δύο περιπτώσεις ένταξης στο στρατό του Ναγκόρνο Καραμπάχ εντόπισαν Έλληνες δημοσιογράφοι στην Αρμενία, είναι ο Πάρις Αιμοφρύδης και η Λήδα Θεοφυλαχτίδου, οι οποίοι είναι οργανωμένοι στον Αρμενικό Απελευθερωτικό Στρατό, το μεγαλύτερο στρατιωτικό ένοπλο σώμα στην Αρμενία και αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της Αρμενίας και την υπεράσπιση του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Και οι δυο κατάγονται από το Αλαβερντί. Για τους ελληνικούς πληθυσμούς της Αρμενίας είπαν: «Στο σύνολό του ο ελληνικός πληθυσμός της Αρμενίας υποστηρίζει τον αγώνα. Όμως ελάχιστοι συμμετέχουν, γιατί φοβούνται να μην δημιουργηθούν προβλήματα κατά τη μετάβασή τους στην Ελλάδα». Αντίστοιχες περιπτώσεις Ελλήνων εμφανίζονται και στην Αρμενία. Στο στρατό του Ναγκόρνο Καραμπάχ εντάχθηκαν και Έλληνες. Υπήρχαν επίσης περιπτώσεις Ελλήνων από τη Γεωργία που κατατάχθηκαν εθελοντικά στο στρατό του Καραμπάχ για να βοηθήσουν με αυτό τον τρόπο τον ελληνικό πληθυσμό που κινδύνευε. Από αυτούς αναδείχτηκαν ακόμα και ήρωες πολέμου. Τον Αύγουστο του 1992, η κατάσταση οξύνθηκε και στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Σε επιθέσεις των Αζέρων καταστράφηκαν πολλά χωριά, μεταξύ των οποίων και το Μεχμανά. Για οκτώ μήνες, το ελληνικό χωριό μαζί με πολλά αρμενικά, ήταν στα χέρια των Αζέρων. Καταστράφηκαν συνολικά 33 ελληνικά σπίτια. Στο κέντρο του χωριού ήταν αναρτημένη η ελληνική σημαία. Ο πρόεδρος του χωριού ανέφερε για τις συνθήκες που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια του πολέμου: «Το χωριό μας σχεδόν καταστράφηκε. Δεν έχουμε ηλεκτρικό, συγκοινωνία, ένα τηλέφωνο να επικοινωνήσουμε. Περάσαμε δύσκολες ώρες από τις επιθέσεις των Αζέρων. Ζούσαμε μέσα σε ναρκοπέδια. Η εκκλησία έχει και αυτή καταστραφεί. Δεν έχουμε σχολεία και τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο ενός άλλου χωριού σε απόσταση τεσσάρων ωρών. Θέλουμε να ξαναχτίσουμε το χωριό. Κρατάμε την ελληνική γλώσσα και τα έθιμα και όταν ακούω τη λέξη Ελλάδα, η καρδιά μου τρέμει.»

Τελικά οι Αρμένιοι και οι Έλληνες, κατάφεραν να εκδιώξουν τους επιτιθέμενους. Οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής στην πλειονότητά τους προσφυγοποιήθηκαν. Εμπόδια συνάντησαν από τις τοπικές αρχές, οι οποίες δεν επιθυμούσαν την αναχώρησή τους, με το επιχείρημα ότι δεν έπρεπε να εξασθενίσει ο χριστιανικός χαρακτήρας της περιοχής. Μια ομάδα Ελλήνων, εικοσιπέντε ελληνικές οικογένειες του χωριού Μεχμανά της περιφέρειας Μαρτακέρτ του Ναγκόρνο Καραμπάχ, ζήτησε από την ελληνική κυβέρνηση να τους παραχωρήσει άσυλο πολέμου. Αντίστοιχη δήλωση κατέθεσαν και στην κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Καραμπάχ, τονίζοντας ότι το αίτημα απόδοσης ασύλου πολέμου από την Ελλάδα έγινε ως ένδειξη διαμαρτυρίας, γιατί η παγκόσμια κοινότητα παρέβλεπε τα συμφέροντα των Αρμενίων και των Ελλήνων της Δημοκρατίας του Καραμπάχ. Τελικά οι περισσότεροι Έλληνες κάτοικοι του Ναγκόρνο Καραμπάχ κατέφυγαν ως πρόσφυγες στο Στεπανακέρτ, πρωτεύουσα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, στην Ελλάδα, στην Αρμενία και στη νότια Ρωσία. Στην Ελλάδα υπήρξε πρόβλεψη για απλοποίηση των διαδικασιών μετακίνησης προς αυτήν και ένταξης, κατά προτεραιότητα, στα προγράμματα αποκατάστασης που υπήρχαν τότε. Οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν κυρίως στη Φλώρινα. Στο Μεχμανά παρέμειναν 30 άτομα. Το ελληνικό σχολείο του χωριού έκλεισε όταν πέθανε η δασκάλα. Η ελπίδα των κατοίκων ήταν η ανοικοδόμηση του χωριού και η επιστροφή των προσφύγων. Κίνηση αλληλεγγύης προς τους Έλληνες του χωριού οργάνωσε η εφημερίδα Γνώμη της Αλεξανδρούπολης και η οργάνωση «Γιατροί του κόσμου». Κατάφεραν να ευαισθητοποιήσουν τους κατοίκους του νομού Έβρου, οι οποίοι προσέφεραν τρόφιμα και ρούχα, μια γεννήτρια για παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, μια τηλεόραση με δορυφορική κεραία για να παρακολουθούν την ελληνική τηλεόραση και ένα τρακτέρ για τις γεωργικές εργασίες τους. Η αποστολή κατάφερε να μεταβεί στο Ναγκόρνο Καραμπάχ με την παρέμβαση του ελληνικής καταγωγής υφυπουργού Απόδημου Αρμενικού Πληθυσμού της αρμενικής κυβέρνησης του Εριβάν, Έντουαρντ Πολάτοφ. Η είσοδος για του ξένους υπηκόους ήταν απαγορευμένη στην περιοχή, γιατί τυπικά βρισκόταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση.

 

Πρόβλημα από τους πολέμους που είχαν ξεσπάσει είχαν και οι Έλληνες της Βόρειας Οσετίας, η οποία συνόρευε με την Τσετσενο-ιγκουσέτια. Στο Βλαδικαυκάς, πρωτεύουσα της Βόρειας Οσετίας, κατοικούσαν 5.000 Έλληνες. Η πρώτη σύγκρουση στην ευρύτερη περιοχή ξεκίνησε μεταξύ Τσετσένων και Ινγκουσίων και αφορούσε στο διαχωρισμό των εθνικών τους περιοχών. Στη συνέχεια προστέθηκε η σύγκρουση στη Νότια Οσετία, που υπαγόταν στη Γεωργία, με τη σύγκρουση μεταξύ Γεωργιανών και Οσετίνων. Εκατοντάδες ήταν οι νεκροί των δύο αυτών συγκρούσεων και χιλιάδες οι πρόσφυγες. Ο φόβος φώλιασε βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων. Οι Έλληνες, με νωπές ακόμα τις μνήμες των σταλινικών διώξεων, είχαν το αίσθημα ότι στην περιοχή αυτή δεν έχουν μέλλον.

Στην Αμπχαζία

Η μεγαλύτερη όμως εμπλοκή των Ελλήνων στις ένοπλες συγκρούσεις του Καυκάσου, υπήρξε στην Αμπχαζία. Στην Αμπχαζία κατοικούσαν 15.000 Έλληνες, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είχαν επιστρέψει από την Κεντρική Ασία, όπου είχαν εκτοπιστεί το 1949. Η Αμπχαζία είχε καθεστώς Αυτόνομης Δημοκρατίας, ενταγμένης στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας. Οι Γεωργιανοί διεκδίκησαν την πλήρη ενσωμάτωση της Αμπχαζίας στο έθνος-κράτος τους, ενώ οι Αμπχάζιοι θέλησαν να δημιουργήσουν το δικό τους. Η σύγκρουση των Γεωργιανών με τους Αμπχάζιους χρονολογείται από το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα. Η νέα σύγκρουση ξεκίνησε με αφορμή την προσπάθεια των Γεωργιανών να ιδρύσουν στο Σοχούμι, όπου υπήρχε ήδη το πανεπιστήμιο της Αμπχαζίας, γεωργιανό πανεπιστήμιο. Η αντίθεση των Αμπχαζίων και η επιμονή των Γεωργιανών οδήγησε στις πρώτες συγκρούσεις με θύματα και από τις δύο πλευρές. H όξυνση των γεγονότων στην Αμπχαζία οδήγησε 1.400 Έλληνες της περιοχής να προβούν τον Μάιο του 1992 σε έκκληση προς την ελληνική κυβέρνηση, στην οποία δήλωναν ότι: «Ο ελληνικός πληθυσμός σ’ αυτή την περιοχή δεν μπορεί να πάρει μέρος στην σύγκρουση, ούτε να λάβη θέση υπέρ καμιάς πλευράς». Ανέφεραν ότι συνέχεια οι ντόπιοι τους έδιναν να καταλάβουν ότι η πατρίδα τους είναι η Ελλάδα. Ζητούσαν να τεθούν υπό την προστασία της ελληνικής κυβέρνησης και να χαρακτηριστούν «πρόσφυγες».

 

 

 

(Ο ακραίος γεωργιανικός εθνικισμός στην περιοχή του Καυκάσου λειτούργησε ιδεοληπτικά και ανορθολογικά, τόσο στην περίπτωση του Γκαμσαχουρντία όσο και στην περίπτωση Σαακασβίλι, με αποτέλεσμα οι Γεωργιανοί να απωλέσουν οριστικά την Αμπχαζία και τη Ν. Οσετία)

 

Η αφορμή για την τελική σύγκρουση δόθηκε στην αρχή του καλοκαιριού του 1992, όταν στάλθηκε γεωργιανός στρατός στο Σοχούμι. Οι Έλληνες της περιοχής βρέθηκαν στο μέσο των μαχών. Διακήρυξαν την ουδετερότητά τους, παρότι συναισθηματικά υποστήριζαν τους Αμπχάζιους. Οι Αμπχάζιοι, παρότι ήταν μόνο το 17% του συνολικού πληθυσμού της Αμπχαζίας, κατάφεραν να πάρουν με το μέρος τους τις περισσότερες εθνικές ομάδες της περιοχής, συγκροτώντας έτσι ένα ευρύ αντιγεωργιανό μέτωπο. Υποστηρίχθηκαν επίσης από την Ομοσπονδία των Ορεινών Λαών του Καυκάσου, που είχε ως στόχο την επαναφορά του status quo που υπήρχε πριν την κατάληψη της περιοχής από τους Ρώσους το 19ο αιώνα. Αρχικά και οι δύο πλευρές, ειδικά οι Γεωργιανοί, σεβάστηκαν την ουδετερότητα των Ελλήνων. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις στρατολόγησης νέων Ελλήνων στις περιοχές που ήλεγχε ο καθένας από τους συγκρουόμενους. Η ουδετερότητα που έδειξαν οι Γεωργιανοί απέναντι στους Έλληνες αποδείχθηκε στην περιοχή της Γάγγρας, όπου κατά τη διάρκεια των σκληρών μαχών που έγιναν για την κατάληψή της, τα γεωργιανά στρατεύματα δε βιαιοπράγησαν κατά των Ελλήνων, ενώ φέρθηκαν πολύ άσχημα στους Αμπχάζιους και Αρμένιους της περιοχής. Οι Έλληνες της Γάγγρας εκτιμούν ότι πρέπει να υπήρχε διαταγή για καλή συμπεριφορά προς τους Έλληνες. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους στρατιώτες να λεηλατήσουν ελληνικά σπίτια και να κατάσχουν περιουσιακά στοιχεία Ελλήνων. Με την έναρξη των συγκρούσεων οι ρωσικές εφημερίδες δημοσίευσαν την είδηση ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μεριμνήσει για την μεταφορά των εγκλωβισμένων Ελλήνων και ειδικά των παιδιών. Ως αποτέλεσμα της είδησης αυτής, οι Έλληνες της πόλης κατέβαιναν κάθε μέρα στο λιμάνι περιμένοντας το πλοίο, το οποίο έφτασε μετά από 14 μήνες.

 

Οι Έλληνες της Αμπχαζίας κατέφυγαν σε μεγάλο βαθμό ως πρόσφυγες στην κεντρική Γεωργία, στη νότια Ρωσία και στο Καζακστάν. Η μεγάλη αποχώρηση του πληθυσμού της πόλης του Σοχούμι έγινε με την επίβλεψη του ρωσικού στρατού, ο οποίος με βάση τη συμφωνία διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, είχε την αποκλειστική ευθύνη της φύλαξης των εξωτερικών συνόρων όλων των νέων κρατών. Έλεγχο έκαναν επίσης και οι στρατιώτες του εθνικού στρατού της Γεωργίας. Καθημερινά συγκεντρώνονταν 5-10.000 άτομα στο λιμάνι και αναχωρούσαν με κάθε είδους πλοιάριο για το Σότσι και το Νοβοροσίσκ της νότιας Ρωσίας, για το Πότι της Γεωργίας και για το Βατούμι της Ατζαρίας (Αυτόνομη Δημοκρατία ενταγμένη στη Γεωργία). Πρακτικά, ήταν αδύνατο με τις συνθήκες αυτές να αναχωρήσουν τα παιδιά και οι γέροντες. Η Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Γεωργίας κατήγγειλε ότι τους κρίσιμους επτά μήνες καμιά επίσημη ελληνική αντιπροσωπεία δεν επισκέφτηκε τη Γεωργία, με αποτέλεσμα «… να αναγκαστούμε να ζητήσουμε βοήθεια από το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό».

Σύντομα στο Σοχούμι εμφανίστηκαν παρακρατικές ομάδες, οι οποίες λεηλατούσαν και έκλεβαν τον άμαχο πληθυσμό. Παρουσιάστηκαν περιπτώσεις απαγωγής Ελλήνων με σκοπό τα λύτρα, καθώς και επιθέσεις των οργανωμένων παραστρατιωτικών ομάδων στα ελληνικά χωριά. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι αυτό του χωριού Γεώργιεφκα, όπου, αφού η ομάδα των ληστών επισκέφτηκε την ελληνική εκκλησία και προσευχήθηκε, άρχισε τις ληστείες και τις βιαιοπραγίες κατά των Ελλήνων. Επίσης πολλά κρούσματα ληστειών και βιασμών σημειώθηκαν μέσα στην ίδια την πόλη του Σοχούμι. Οι Έλληνες αποτέλεσαν ιδιαίτερο στόχο αυτών των επιθέσεων, γιατί υπήρχε η εντύπωση ότι ήταν εύπορη ομάδα, η οποία ενισχυόταν οικονομικά από συγγενείς που ζούσαν στην Ελλάδα. Οι ληστές συνήθως βασάνιζαν τα θύματά τους, για να τους παραδώσουν τα χρήματα και τα διάφορα τιμαλφή.

Οι περιουσίες των Ελλήνων βρέθηκαν στο έλεος των φανατικών παραστρατιωτικών ομάδων. Σε μια περίπτωση στάλθηκε επιστολή διαμαρτυρίας προς στον Ε. Σεβαρνάτζε, στην οποία καταγγέλθηκε ότι: «Η επίθεση και η κατάκτηση και η ληστεία των περιουσιών των Ελλήνων πολιτών στην πόλη Σοχούμι γίνεται όλο και πιο συχνά. Το θέμα έφτασε μέχρι την κατευθείαν απαλλοτρίωση της ακίνητης περιουσίας». Περιγράφηκε ο τρόπος κατάληψης: «… η σιδερένια πόρτα της εισόδου παραβιάστηκε με οξυγονοκόλληση υπό την προστασία της εθνοφρουράς. Μετά, σ’ αυτό το διαμέρισμα εγκαταστάθηκε οικογένεια Γεωργιανών, την οποία και μέχρι τώρα προστατεύουν οι στρατιώτες του γεωργιανού κράτους». H συγκεκριμένη πράξη παραλληλίστηκε με τις απαλλοτριώσεις 20.000 ελληνικών σπιτιών, που έγιναν στην Αμπχαζία το 1949, όταν εκτοπίστηκαν οι Έλληνες στην Κεντρική Ασία. Η διαφορά των δύο ληστειών, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, είναι ότι η πρώτη γινόταν «… κάτω από τη σημαία του μαρξισμού-λενινισμού», ενώ η δεύτερη κάτω από τη σημαία του εθνικισμού. Σημαντική καταστροφή προκάλεσαν οι ομάδες αυτές με την πυρπόληση του Ιστορικού Αρχείου του Σοχούμι. Το Αρχείο καταστράφηκε ολοσχερώς, με αποτέλεσμα την απώλεια του μόνου, σχετικά πλήρους, σώματος της εφημερίδας Κόκκινος Καπνας που υπήρχε στον Καύκασο, καθώς και πολύτιμων ελληνικών βιβλίων του μεσοπολέμου. Μαζί τους καταστράφηκαν και όλες οι πηγές για την ιστορία της περιοχής.

Σε απόφαση έκτακτης σύσκεψης προέδρων έξι συλλόγων προσφύγων απ’ όλη την Ελλάδα, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη την 1η Νοεμβρίου 1992, καταγγέλθηκε ότι: «Στην Αμπχαζία και άλλα μέρη της Γεωργίας υπάρχουν θύματα, κλοπές, λεηλασίες, καταλήψεις οικιών… Υπάρχει πείνα. Δυσχέρειες στην επικοινωνία. Δεν υπάρχουν καύσιμα. Έρχεται ο χειμώνας. Τι θα γίνει;» Η σύσκεψη ζητούσε από το ελληνικό κράτος » … να τεθούν υπό καθεστώς προσφύγων όσοι Έλληνες κατορθώσουν να έρθουν από την Αμπχαζία. Άμεση συμπαράσταση με εξασφάλιση στέγης και επιδομάτων. Αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και ιατροφαρμακευτική στους εγκλωβισμένους Έλληνες της Αμπχαζίας (εάν είναι δυνατόν να σταλεί οργανωμένη ανθρωπιστική βοήθεια σε όλη τη Γεωργία)». Παρόμοια έκκληση έφτασε στην Ελλάδα από το Βατούμι. Ο ελληνικός σύλλογος της πόλης διεκτραγωδούσε την κατάσταση των 1.000 Ελλήνων προσφύγων από το Σοχούμι που είχαν καταφύγει εκεί, έχοντας χάσει τα πάντα στον πόλεμο και περιμένοντας την ελληνική βοήθεια. Χαρακτήριζε την πολιτική που υπέστησαν στο Σοχούμι «γενοκτονία» και καλούσε όλους τους Έλληνες, απ’ όλο τον κόσμο, να συνδράμουν την προσπάθεια περίθαλψης των προσφύγων. Μεταξύ άλλων στην έκκληση γράφεται: «Σήμερα στη Γεωργία μαίνεται φοβερός πόλεμος, χύνεται το αίμα των Ελλήνων ομοεθνών μας, χάνονται γέροι, γυναίκες και παιδιά. 1.000 Έλληνες -πρόσφυγες από την Αμπχαζία- εγκαταλείπουν το βιός πολλών γενεών, τα νοικοκυριά και τα σπίτια τους χωρίς μέσα διαβίωσης για να σώσουν τη ζωή τους. Κατευθύνθηκαν στο Βατούμι για να μεταβούν αργότερα στην Ελλάδα μέσω της γειτονικής Τουρκίας. Είναι δύσκολο να περιγραφούν τα πάθη των. Σε μια στιγμή έχασαν τα πάντα, πολλούς συγγενείς και μόλις πρόλαβαν να φύγουν από τα σπίτια τους και να σώσουν τη ζωή τους. Αλλά το πιο δύσκολο ακόμα είναι να βλέπεις να κλαίνε οι μητέρες, παππούδες, γιαγιάδες. Η γενοκτονία των Ποντίων Ελλήνων συνεχίζεται, τους σκοτώνουν, τους κλέβουν, τους βιάζουν….»

(Βομβαρδισμένη ελληνική οικία στο Σοχούμι)

Σε έκκληση, που έστειλε στην Ελλάδα η Πανσοβιετική Ομοσπονδία Ελληνικών Οργανώσεων «Ο Πόντος», με την υπογραφή του Γαβριήλ Ποπόφ, αναφερόταν ότι στην Αμπχαζία υπήρχε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον ελληνικό πληθυσμό. Ότι δεν υπήρχαν πλέον πόροι επιβίωσης και ότι διακόσιες ελληνικές οικογένειες βρίσκονταν σε απελπιστική κατάσταση. Η Ομοσπονδία ζητούσε από την ελληνική κυβέρνηση «… να σταλεί καράβι από την Ελλάδα για να πάρει 600-700 άτομα».

Κορυφαία διαμαρτυρία των Ποντίων της Ελλάδας υπήρξε η συγκέντρωση και η πορεία 5.000 ατόμων στο κέντρο της Αθήνας, τον Απρίλιο του 1993 με βασικό σύνθημα «Απομάκρυνση των Ελλήνων από την Αμπχαζία. Τώρα!». Παράλληλα εμφανίστηκαν δημοσιεύματα που καλούσαν σε άμεση δράση. Η πολιτική ηγεσία, με πρωτοβουλία της τότε υφυπουργού Εξωτερικών Βιργινίας Τσουδερού, αποφάσισε τελικά την απομάκρυνση των Ελλήνων, που είχαν εγκλωβιστεί στην περιοχή του Σοχούμι. Κατ’ αρχάς, μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες που είχαν καταφύγει στο Σότσι της νότιας Ρωσίας. Στη συνέχεια οργανώθηκε η βασική επιχείρηση απομάκρυνσης των εγκλωβισμένων Ελλήνων από το Σοχούμι, το οποίο βρισκόταν υπό γεωργιανή κυριαρχία και ήταν περικυκλωμένο από τις δυνάμεις των Αμπχαζίων.

 

 

 

 

 

(το ελληνικό πλοίο έχει δέσει στο λιμάνι του Σοχουμιού και έχει αρχίσει η επιβίβαση των προσφύγων)

 

 

Για την επιχείρηση απομάκρυνσης των προσφύγων χρησιμοποιήθηκε το πλοίο Viscountess της εταιρείας Marlines. Το πρωί της 15ης Αυγούστου το πλοίο έφτασε στο λιμάνι του Σοχούμι. Οι πρόσφυγες περίμεναν ήδη στην προβλήτα και επιβιβάστηκαν 1.013 άτομα. Πίσω, στην περιφέρεια του Σοχούμι, έμεινε πλήθος Ελλήνων. Πολλοί δεν αναχώρησαν γιατί δεν άντεχαν την κοινωνική υποβάθμιση που συνεπαγόταν η προσφυγοποίηση. Άλλοι γιατί περίμεναν ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα και δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν το νοικοκυριό τους στο έλεος των συμμοριών. Μερικοί γιατί δεν μπορούσαν να πάρουν μαζί τους γέροντες γονείς τους.

(Οι Έλληνες πρόσφυγες περιμένουν στο λιμάνι του Σοχούμι να επιβιβαστούν στο πλοίο της σωτηρίας τους)

Ήταν η τέταρτη κατά σειρά προσφυγιά που βίωνε ο πληθυσμός αυτός μέσα σε εβδομήντα χρόνια. Υπολογίζεται ότι οι Έλληνες νεκροί σε όλη την Αμπχαζία ξεπερνούσαν τους 200. Σε μια πρόχειρη συγκέντρωση στοιχείων, που έγινε από το συγγραφέα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού επιστροφής του πλοίου από την Αμπχαζία, καταγράφηκαν 52 νεκροί από το Σοχούμι. Απ’ αυτούς οι 30 δολοφονήθηκαν από τις παρακρατικές ομάδες και οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν από τους βομβαρδισμούς. Υπήρχαν επίσης και σκοτωμένοι στις μάχες. Πρόχειρα καταμετρήθηκαν τρεις από την αμπχαζιανή πλευρά και πέντε από τη γεωργιανή. Όσοι Έλληνες σκοτώθηκαν πολεμώντας στις τάξεις του αμπχαζιανού στρατού κατάγονταν από την Αμπχαζία, ενώ οι σκοτωμένοι στις τάξεις του γεωργιανού στρατού προέρχονταν από την κεντρική Γεωργία. Από έρευνα που έγινε πάνω στο πλοίο, κατά τη διάρκεια της επιστροφής, εξήχθησαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα: Το 83% είχε εξοριστεί στην Κεντρική Ασία από τους σταλινικούς και επανεγκαταστάθηκε στην Αμπχαζία μετά την αποσταλινοποίηση, ξεκινώντας πάλι από το μηδέν. Το 46% των οικογενειών έπεσε θύμα ληστείας, ενώ οι κατοικίες του 45% υπέστησαν ολικές ή μερικές καταστροφές. Η πλειοψηφία των αρχηγών των προσφυγικών αυτών οικογενειών είχε γεννηθεί στο Σοχούμι και στα γύρω χωριά. Ένα 13% είχε γεννηθεί στο Καζακστάν, όπου είχαν εξοριστεί. Από το δείγμα που μελετήθηκε, το 60% των οικογενειών είχαν εκτοπιστεί το 1949 στην Κεντρική Ασία. Ένα 23% δεν απάντησε, μάλλον φοβούμενο. Το υπόλοιπο αποτελούταν κυρίως από νέα άτομα, τα οποία είχαν γεννηθεί στο Σοχούμι. Οι εξορισμένοι είχαν μεταφερθεί σε ποσοστό 70% στο Καζακστάν. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αμπχαζίας, υπέστησαν ζημιές τα σπίτια του 48% του συνόλου. Απ’ αυτά καταστράφηκε πλήρως το 53%, ενώ το 47% υπέστη μερικές ζημιές (δηλαδή έσπασαν όλα τα τζάμια ή καταστράφηκε μόνο το ένα δωμάτιο κ.λπ.). Στις οικογένειες που μελετήθηκαν έγιναν 290 πράξεις βίας. Οι πράξεις βίας κατανέμονται ως εξής: 46% κλοπή οικοσκευής, 39% κλοπή χρημάτων και κοσμημάτων και 15% κλοπή αυτοκινήτου. Μεταξύ των προσφύγων που ταξίδεψαν με το πλοίο υπήρχαν πάρα πολλά μεμονωμένα άτομα ή ζευγάρια. Αυτό οφείλεται στο ότι τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας είχαν φύγει από την Αμπχαζία. Υπήρχαν περιπτώσεις όπου οι γονείς αγνοούσαν αν τα παιδιά τους είχαν καταφύγει στην Ελλάδα, τη Ρωσία και σε πιο ακριβώς μέρος. Πολυπληθέστερες ήταν οι τριμελείς οικογένειες, οι οποίες κατελάμβαναν την τρίτη θέση, ως προς τον απόλυτο αριθμό οικογενειών.

(Η γραμμή ελέγχου των Γεωργιανών στην προκυμαία)

 

Μετά την αναχώρηση του πλοίου παρουσιάστηκαν κρούσματα επιθέσεων από Γεωργιανούς παρακρατικούς. Οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης συνεχίστηκαν. Έτσι λίγο αργότερα μετέβη στο Σοχούμι αεροπλάνο, το οποίο παρέλαβε και άλλους πρόσφυγες, ενώ αναχωρήσεις προσφύγων οργανώθηκαν από το Σότσι με λεωφορεία και από την Τιφλίδα αεροπορικώς.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1993, το Σοχούμι καταλήφθηκε, μέσα σε λουτρό αίματος. Ο πρόεδρος της Γεωργίας Έντβαρντ Σεβαρνάτζε, μόλις γλύτωσε τη σύλληψη από τους Αμπχάζιους αυτονομιστές. Χιλιάδες Γεωργιανοί από το Σοχούμι κατάφεραν να εγκαταλείψουν την πόλη, με την κάλυψη του ρώσικου στρατού, για να προστεθούν στο συνολικό όγκο των Γεωργιανών προσφύγων απ’ όλη την Αμπχαζία που ανέρχονταν σε 200.000 άτομα.

Τις πρώτες μέρες μετά την κατάληψη, όταν στην πόλη κυριαρχούσαν οι άτακτες ομάδες του αμπχαζιανού μετώπου, αρκετοί Έλληνες έχασαν τη ζωή τους. Ο Γιώργος Ξεμύτοφ, ο οποίος έμεινε στο Σοχούμι καθόλη τη διάρκεια του πολέμου περιγράφει ως εξής την κατάσταση: «Ήταν οι μέρες του Σεπτεμβρίου, οπότε καταστράφηκε το Σοχούμι και γέμισε η πόλη μας νεκρούς. Τα πτώματα ήταν στοιβαγμένα στους δρόμους για μέρες. Ξεχασμένα από θεούς και ανθρώπους. Και μόνο τα σκυλιά νοιάστηκαν, που μετά τις μάχες αναθάρρησαν και βγήκαν από τις κρυψώνες τους να φάνε.» Οι εκτιμήσεις των Ελλήνων της περιοχής ανεβάζουν τον αριθμό σε 50. Η Αμπχαζία ανακηρύχτηκε ανεξάρτητο κράτος, προστιθέμενη με τον τρόπο αυτό στην κατηγορία που ήταν ήδη ενταγμένο το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Δηλαδή κράτος που προέκυψε με πόλεμο, αμφισβητώντας τα εσωτερικά σύνορα της Σοβιετικής Ένωσης. Στη νέα κυβέρνηση των Αμπχαζίων δόθηκαν δύο υπουργεία στους Έλληνες. Οι ποντιακές οργανώσεις στην Ελλάδα, με παρέμβασή τους στην κυβέρνηση στις 11 Οκτωβρίου ζήτησαν, την άμεση αποστολή διπλωματικής αντιπροσωπείας, τόσο στη Γεωργία όσο και στην Αμπχαζία, για να ζητήσει την προστασία των χιλιάδων Ποντίων προσφύγων που ζούσαν εκεί. Το πιο σοβαρό επεισόδιο από τη δράση των ανεξέλεγκτων αμπχαζιανών ομάδων συνέβη στις 4 Νοεμβρίου 1993, όταν επιτέθηκαν στο ελληνικό χωριό Όντισι (πρώην Άκαπα και μετά Κωνσταντίνοφκα) και δολοφόνησαν δεκαοκτώ Έλληνες. Μαζί τους δολοφόνησαν δύο Αρμένιους και έναν Αμπχάζιο. Οι πρώτες δολοφονίες έγιναν στα χωράφια και συνεχίστηκαν στο χωριό. Στη συνέχεια οι δολοφόνοι συγκέντρωσαν τα πτώματα σε ένα σπίτι και τα έκαψαν. Oι πληροφορίες που έφτασαν στην Ελλάδα ανέφεραν, κατ’ αρχάς, ότι το έγκλημα διαπράχτηκε από ομάδα Τσερκέζων, η οποία πολέμησε στο πλευρό του αμπχαζιανού μετώπου, όπως και άλλες ομάδες από τα μουσουλμανικά έθνη του Βόρειου Καυκάσου. Τελικά όμως αποδείχτηκε ότι οι εκτελεστές ήταν μια πολυεθνική ομάδα κακοπ¬οιών, μισθοφόρων στον αμπχαζιανό στρατό. Η ομάδα αποτελούταν από ένα Ρώσο, έναν Τσετσένο (μουσουλμάνος του Βόρειου Καυκάσου), έναν Καρατσάι (μουσουλ¬μάνος και τουρκόφωνος του Βόρειου Καυκάσου), έναν Έλληνα και ένα Γερμανό του Βόλγα. Η σφαγή ήταν προμελετημένη και αφορούσε στην αίσθηση περί λαφύρων που είχαν οι φιλοαμπχαζιανές άτακτες ομάδες. Οι δολοφόνοι εκτέλεσαν το φρικιαστικό έργο για να εκκαθαρίσουν την περιοχή από τους Έλληνες και να εγκατασταθούν οι ίδιοι. Όντως, οι δολοφόνοι εγκαταστάθηκαν στη συνέχεια στο χωριό, για να συλληφθούν αρκετές μέρες αργότερα από τον στρατό των Αμπχαζίων. Οι μαζικές δολοφονίες συνεχίστηκαν στο χωριό Τσεμπελτά, όπου βρήκαν το θάνατο άλλοι πέντε Έλληνες. Οι δολοφόνοι αυτή τη φορά ήταν Σβάνοι ληστές.

Οι πρόσφυγες θρήνησαν τη σφαγή στην Κωνσταντίνοφκα:

Ας λέγω σας, ε! παιδία
ντο έντον σην Αμπχαζία:
Εκεί τ’ ανθρώπς εσέρεψαν
και εδεκαν α’τ’ς φωτία.
Αχ! κατάρα, βαχ! κατάρα,
πολλοί άνθρωπ’ τον πόλεμον
είδαν και εχπαράγαν.

(Το πλοίο με τους πρόσφυγες περνά το Βόσπορο στις 16 Αυγούστου του ’93)

 

Οι πράξεις αυτές και η αδράνεια που παρατηρήθηκε από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης, προκάλεσαν την οργισμένη αντίδραση των ποντιακών οργανώσεων, οι οποίες κατήγγειλαν την έλλειψη ενδιαφέροντος και απαίτησαν την άμεση κρατική παρέμβαση στους διεθνείς οργανισμούς, για προστασία των 2.000 Ελλήνων που είχαν παραμείνει στην Αμπχαζία, την αποστολή στρατιωτικών παρατηρητών με την κάλυψη του ΟΗΕ και τη διοργάνωση νέας επιχείρησης απομάκρυνσης των Ελλήνων από την επικίνδυνη περιοχή. Στη συνέχεια το υπουργείο Εξωτερικών προέβη σε διαμαρτυρία, μέσω της συνάντησης του προξένου στη Μόσχα με αντιπροσωπεία των Αμπχαζίων, ο Τύπος κάλυψε ουσιαστικά το θέμα και κατατέθηκε επερώτηση στο Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Toν Ιανουάριο του 1994, επισκέφτηκε την περιοχή της Αμπχαζίας ο γενικός γραμματέας της οργάνωσης Διεθνής Ομοσπονδία για την Προάσπιση των Εθνικών, Θρησκευτικών, Γλωσσικών και άλλων Μειονοτήτων, ο οποίος έτυχε να είναι Έλληνας. Σε έγγραφό του προς την ελληνική κυβέρνηση, περιέγραψε την απελπιστική κατάσταση των Ελλήνων που συνάντησε και ζήτησε, ματαίως, τη συνδρομή της Ελλάδας. Η επιστολή του γ.γ. Μενέλαου Γ. Τζέλιου τέλειωνε με τα εξής λόγια: «Κύριε Υπουργέ, τα αδέλφια μας στην Αμπχαζία χρειάζονται την υλική και ηθική συμπαράσταση της Μητέρας Ελλάδος στις δύσκολες στιγμές που περνάνε. Ελπίζω να δώσετε τη δέουσα προσοχή και να συνδράμετε κατά το δυνατόν στην βοήθεια των Ελλήνων της Αμπχαζίας».

Στην Τσετσενία

Η νεότερη εστία πολέμου στον Καύκασο εμφανίστηκε στην Τσετσενία, η οποία ήταν Αυτόνομη Δημοκρατία, ενταγμένη όμως στη Ρωσία. Το 1992 ανακήρυξε την ανεξαρτησία της, σε αντίθεση με τη θέληση της Ρωσίας. . Η Τουρκία, η οποία είχε παραδοσιακούς δεσμούς με τις μουσουλμανικές εθνότητες του Καυκάσου και φιλοξενούσε στο έδαφός της δεκάδες χιλιάδες άτομα τσετσενικής καταγωγής, απογόνους των προσφύγων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, μετά την κατάληψη της πατρίδας τους από τους Ρώσους στις αρχές του 19ου αιώνα, βοήθησε το τσετσενικό κίνημα. Ένα από τα μέτρα που πήρε, ήταν η φιλοξενία προσφύγων στην κατεχόμενη Κύπρο. Η πληροφορία αυτή μεταδόθηκε από το Radio Liberty του Μονάχου και ακούστηκε στη Μόσχα. Με βάση τη ραδιοφωνική αυτή ενημέρωση, τρεις Τσετσένοι πρόσφυγες πήγαν στην Κυπριακή πρεσβεία της Μόσχας και ρώτησαν σχετικά: «Επειδή όπως είπαν άκουσαν στο ραδιόφωνο, ότι η Κύπρος θα φιλοξενήσει πρόσφυγες.»

Στην Τσετσενία, στις αρχές της δεκαετίας του ’90 ζούσαν 1.000-1.500 Έλληνες. Υπήρχε και Ελληνικός Σύλλογος στην πρωτεύουσα Γκρόζνι. Οι σχέσεις των Ελλήνων με τους Τσετσένους ήταν πολύ καλές, εφόσον τα δύο έθνη συνδέονταν με τις κοινές μνήμες των μαζικών σταλινικών διωγμών της δεκαετίας του ’40. Οι Τσετσένοι αποκαλούσαν «αδελφούς» τους Έλληνες, λόγω της κοινής ιστορικής εμπειρίας της εκτόπισης. Η πλειοψηφία των Ελλήνων της Τσετσενίας, φοβούμενη τις εξελίξεις άρχισε να φεύγει μετά το 1992 στη νότια Ρωσία και στην Ελλάδα. Την περίοδο που εμφανίστηκε ο ρωσικός στρατός και άρχισαν οι συγκρούσεις, έμεναν περίπου 200-250 Έλληνες στην περιοχή. Ο ακριβής αριθμός τους ήταν αδύνατον να προσδιοριστεί. Όσοι μπόρεσαν έφυγαν από την επικίνδυνη ζώνη. Ένδεκα άτομα που κατέφυγαν στην ελληνική πρεσβεία στη Μόσχα πήραν αμέσως άδεια παλιννόστησης. Άλλοι κατέφυγαν στο Βλαδικαυκάς της Βόρειας Οσετίας, όπου κατοικούσαν 5.000 Έλληνες και ήταν οργανωμένοι στον «Ελληνικό Σύλλογο Φοίνιξ», άλλοι κατέφυγαν στην Μαχατσκαλά, πρωτεύουσα του Νταγεστάν που βρίσκεται στην Κασπία Θάλασσα φιλοξενούμενοι από τους συγγενείς τους ή άλλους ομογενείς. Έλληνες επίσης διέφυγαν μαζί με τους Τσετσένους στα βουνά, ενώ άρχισαν οι βομβαρδισμοί της πόλης από το ρωσικό στρατό. Εκατόν πενήντα είχαν καταφύγει σε κοντινές προς το Γκρόζνι περιοχές. Οι εκτιμήσεις από τη Μόσχα ανέβαζαν τους εγκλωβισμέ¬νους Έλληνες του Γκρόζνι σε 110. Τις πρώτες πληροφορίες για την ύπαρξη εγκλωβισμένων Ελλήνων, τις έδωσαν τρεις Ελληνίδες πρόσφυγες από το Γκρόζνι που κατέφυγαν στη Μόσχα μέσω Ναζράν, πρωτεύουσας της Ινγκουσέτιας, με τη βοήθεια ενός «μεταναστευτικού λεωφορείου», που μάζευε τους Ινγκούσιους του Γκρόζνι. Μια απ’ αυτές, η Κατερίνα Ιωαννίδη, ήταν η Ελληνίδα δασκάλα στο Γκρόζνι. Αυτές έδωσαν κατάλογο 35 Ελλήνων που παρέμεναν στην πολιορκούμενη πόλη, ενώ δεν απέκλειαν την παραμονή και άλλων εκεί. Οι πρόσφυγες φοβούνταν για την τύχη των εναπομεινάντων Ελλήνων, λόγω της επέκτασης των μαχών σ’ όλη την πόλη. Εντοπίστηκαν δεκαπέντε εγκλωβισμένες ελληνικές οικογένειες. Οι τρεις Ελληνίδες του Γκρόζνι, που είχαν ενημερώσει την ελληνική πρεσβεία, έφυγαν τελικά για το Βλαδικαυκάς της Βόρειας Οσετίας, ώστε να μπορέσουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους, μόλις παύσουν οι εχθροπραξίες.

Η ελληνική πολιτεία αντέδρασε άμεσα στην κρίση. Συγκροτήθηκε συντονιστικό όργανο με επικεφαλής τον πρέσβη στη Μόσχα. Την επιχείρηση ανέλαβε να διεκπεραιώσει το Εθνικό Ίδρυμα Υποδοχής και Αποκατάστασης Προσφύγων Ομογενών Ελλήνων, ο πρόεδρος του οποίου (ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Γιώργος Ιακώβου) μετέβη επιτόπου. Στόχος των προσπαθειών ήταν ο εντοπισμός των Ελλήνων μεταξύ των δεκάδων χιλιάδων προσφύγων από την Τσετσενία, η οικονομική κάλυψη των προσφύγων, η προετοιμασία για αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και η μεταφορά των Ελλήνων προσφύγων σε ασφαλέστερες περιοχές. Έτσι, ο Έλληνας πρέσβης συναντήθηκε με το Ρώσο υπουργό Έκτακτων Αναγκών, ο οποίος προερχόταν από τη βόρειο Οσετία και είχε βοηθήσει την οργάνωση των εκεί Ελλήνων. Παρότι στην περιοχή είχε απαγορευτεί η πρόσβαση οιουδήποτε εκπροσώπου των ξένων διπλωματικών αποστολών, ο Ρώσος υπουργός εξαίρεσε το ελληνικό κλιμάκιο από την γενική απαγόρευση. Με βάση την αποστολή στο Βλαδικαυκάς, καταβλήθηκε προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος. Οι ρωσικές δυνάμεις ανταποκρίθηκαν θετικά στο αίτημα των ελληνικών εκπροσώπων, να εντοπιστούν τα άτομα που ανήκαν στην ελληνική εθνικότητα και ήταν εγκλωβισμένα στο Γκρόζνι. Οι έρευνες έγιναν υπό την προσωπική εποπτεία του υπουργού Έκτακτων Αναγκών. Έγιναν συσκέψεις της ελληνικής αποστολής και των Ρώσων για να διευθετηθούν οι οργανωτικές λεπτομέρειες εξόδου, υποδοχής και εγκατάστασης των Ελλήνων. Ενεργοποιήθηκαν επίσης οι ελληνικές οργανώσεις της ευρύτερης περιοχής, οι οποίες συνεργάστηκαν με την ελληνική αποστολή. Οι ελληνικές οργανώσεις των πόλεων Εσεντουκί, Μινεράλνι Βόντι και Βλαδικαυκάς, συγκρότησαν Επιτροπές Προσφύγων. Στις 15 Ιανουαρίου έλαβε χώρα σύσκεψη δέκα ελληνικών οργανώσεων του βόρειου Καυκάσου, με τη συμμετοχή των απεσταλμένων από την Ελλάδα και με κύριο θέμα την παροχή βοήθειας προς τους πρόσφυγες. Συντάχθηκε ένας κατάλογος με τα ονόματα των εγκλωβισμένων Ελλήνων. Οι Έλληνες που παρέμειναν στο Γκρόζνι, όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοί του, πέρασαν εφιαλτικές ώρες την εποχή των βομβαρδισμών. Ζούσαν μέσα σε καταφύγια με ελάχιστα τρόφιμα. Τελικά, μετά την κατάληψη της πόλης από το ρωσικό στρατό, απεγκλωβίστηκαν 75 Έλληνες, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στο Εσεντουκί, Βλαδικαυκάς και Μινεράλνι Βόντι. Υπήρχαν μόνο δύο Ελληνίδες τραυματίες και δύο νεκροί Ρώσοι, που ανήκαν σε μικτές ελληνορωσικές οικογένειες. Μέσα στο Γκρόζνι συνέχισαν να παραμένουν 25 Έλληνες. Οι πρόσφυγες φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο στο Μινεράλνι Βόντι, ενώ τους δόθηκε και ένα μικρό ποσό για να αντιμετωπίσουν τις άμεσες ανάγκες τους. Όσοι είχαν καταφύγει στη Ρωσία φιλοξενήθηκαν σε σπίτια ντόπιων Ελλήνων και σε ξενοδοχείο, νοικιασμένο από την ελλαδική αποστολή, ενώ αγοράστηκαν με τη μεσολάβηση της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Ρωσίας τέσσερις κατοικίες για αντίστοιχες οικογένειες προσφύγων.
Καταγράφηκαν 29 οικογένειες και 10 μεμονωμένα άτομα. Απ’ αυτούς οι 14 οικογένειες και τα 8 άτομα επιθυμούσαν να παραμείνουν στη νότια Ρωσία, ενώ οι υπόλοιποι δεν είχαν αποφασίσει ακόμη. Μια από τις προτάσεις που τους έγιναν ήταν η ένταξή τους στο πρόγραμμα. Οι παραινέσεις όμως των συγγενών από την Ελλάδα, λειτουργούσαν αποτρεπτικά στο να υιοθετήσουν την επιλογή αυτή. Η βασική όμως επιλογή της ελληνικής πλευράς, στην περίπτωση της Τσετσενίας, ήταν η παραμονή τους στη νότιο Ρωσία, σε σπίτια αγορασμένα από το ελληνικό δημόσιο και ειδικά η εγκατάστασή τους, με πρόγραμμα αγοράς σπιτιών στο ελληνικό χωριό Γκρετσέσκογιε της περιφέρειας της Σταυρούπολης Οι ελληνικοί σύλλογοι της περιοχής ζήτησαν να επεκταθεί το πρόγραμμα αποκατάστασης και σε άλλες περιοχές της νότιας Ρωσίας. Η πρόθεση όμως της ελληνικής πλευράς ήταν να ενισχυθεί ο ήδη υπάρχων ελληνικός οικισμός στο Γκρετσέσκογιε. Διερευνήθηκαν, από κοινού με τις ρωσικές αρχές, οι τρόποι πενταετούς δέσμευσης των σπιτιών αυτών. Η πολιτική των Ρώσων για το ζήτημα αυτό ήταν να απομακρύνουν τους πληθυσμούς της Τσετσενίας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, από την περιοχή. Δέχτηκαν όμως να εξαιρέσουν τους Έλληνες, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα αναλάμβανε την αποκατάστασή τους. Μια από τις άμεσα θετικές επιπτώσεις της ελληνικής επιχείρησης διάσωσης και προστασίας των Ελλήνων της Τσετσενίας, ήταν η κατάκτηση αναγνώρισης του κύρους της Ελλάδας από όλους τους παράγοντες και τις εθνότητες της περιοχής.

Το τσετσενικό πρόβλημα εξελίχθηκε στο μεγαλύτερο αγκάθι της εσωτερικής πολιτικής ζωής. Η πολιτική της ακραίας καταστολής που ακολούθησαν οι ρωσικές αρχές ενίσχυσε την εμφάνιση μιας τυφλής και αιματηρής τρομοκρατίας των Τσετσένων. Η πλέον πρόσφατη εκδήλωση αυτού του φαινομένου υπήρξαν τα τρομερά γεγονότα του Μπεσλάν της Βόρειας Οσετίας με την ομηρία και τον θάνατο -τελικά- εκατοντάδων αθώων και ανυπεράσπιστων μαθητών. Τα τραγικά γεγονότα στη Βόρεια Οσετία ανέδειξαν για άλλη μια φορά -εκτός από τα σύγχρονα ρωσικά αδιέξοδα του Καυκάσου- το γεγονός της παρουσίας ελληνικών κοινοτήτων στη θερμή αυτή ζώνη του πλανήτη μας. Για άλλη μια φορά κατά τη μετασοβιετική εποχή, το ηφαίστειο του Καυκάσου στέλνει ανησυχητικά σήματα. Η αντιπαράθεση στην Τσετσενία τείνει να λάβει ευρύτερες διαστάσεις. Η συνάντηση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων με τον ακραίο ισλαμικό φανατισμό και την τρομοκρατία από τη μια και η σκληρή ρωσική στάση από την άλλη, οδηγούν τις εξελίξεις στα άκρα. Παράλληλα, οι τάσεις μετατροπής των υπαρκτών εθνικών αντιθέσεων σε θρησκευτικές αντιπαραθέσεις βρίσκουν ολόενα και μεγαλύτερη αποδοχή και στους υπόλοιπους μουσουλμανικούς λαούς του Καυκάσου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Τσετσένοι τρομοκράτες προκάλεσαν το λουτρό αίματος στη Βόρεια Οσετία, σε μια από τις λίγες χριστιανικές περιοχές του Βόρειου Καυκάσου. Το μίσος για τους «απίστους», η περιφρόνηση της ζωής των «γκιαούρηδων» και η αίσθηση ότι επιχειρείται Τζιχάντ δηλαδή «ιερός πόλεμος», οδηγεί την αντιπαράθεση στα άκρα.

Εκτός όμως από τα τεκταινόμενα στο Βόρειο Καύκασο, ανησυχητικά σήματα έρχονται και από το Νότο, από την Υπερκαυκασία. Η επανεμφάνιση του γεωργιανικού εθνικισμού- που τυγχάνει της προστασίας των Ηνωμένων Πολιτειών- στο πρόσωπο του Σαακασβίλι και τα ανοιχτά μέτωπα στη Νότια Οσετία και, κυρίως, στην Αμπχαζία προοιωνίζουν δύσκολες μέρες. Η περιοχή τείνει να μετατραπεί σε πυριτιδαποθήκη. Η εξέλιξη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η αξιοποίηση των εθνοτικών διαφορών της περιοχής αποτελούσαν πάντα μέσο εμπέδωσης της πολιτικής κυριαρχίας της Μόσχας. Μόνο που στο παιχνίδι της χρήσης των διαφορών αυτών σήμερα έχουν μπει και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Επιπλέον, η περιοχή αποτελεί σταυροδρόμι για τους πετρελαιαγωγούς που μεταφέρουν στη Δύση το πετρελαιο της Κασπίας -και της Κεντρικής Ασίας αργότερα- καθώς και η μεγάλη διαφορά αντίληψης των συμφερόντων των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών από τις ρωσικές.

ΠΗΓΗ: Βλάσης Αγτζίδης,  «Παρευξείνιος Διασπορά. Οι ελληνικές εγκαταστάσεις στις βορειοανατολικές περιοχές του Εύξεινου Πόντου», Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, εκδ. Κυριακίδη,  1995.

—————————

πρωτοαναρτήθηκε στις 14-8-2009

—————————

Μια αναδημοσίευση:

http://www.antinews.gr/2008/08/16/3054/

Advertisements

17/08/2009 - Posted by | -προσφυγιά, -Περί Πόντου, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος

85 Σχόλια »

  1. Θυμήθηκα διαβάζοντας τα παραπάνω, τις ιστορίες που μου έλεγε η γιαγιά μου από τα παιδικά της χρόνια στο Σοχούμι, και την μεγάλη φυγή για την πατρίδα και κυρίως το πως τους φέρθηκαν οι εδώ γηγενείς νεοέλληνες.

    Και ξέρετε, η μεγαλύτερη πίκρα του πόντιου πρόσφυγα ήταν αυτή: από τους ρώσους και τους τούρκους δεν περίμενε τίποτα, από τους αδερφούς έλληνες όμως

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 14/08/2008

  2. Καλαμαρια τελη δεκαετιας του 10 αρχες δεκαετιας του 20
    ηταν το πρωτο στρατοπεδο συγκεντρωσης στην ευρωπη.

    καραντινα, απολυμαντηρια, θαλαμοι.

    Σχόλιο από δον κιχωτης | 14/08/2008

  3. ..δακρυσα μανα μ’

    Σχόλιο από Γιωργος Χ | 14/08/2008

  4. δόκτορα,

    είναι ακριβώς έτσι. Και μάλλον γι αυτό ο (τεσέτερον) Ομέρ «τα έχει πάρει στο κρανίο» τόσο πολύ με τους διάφορους «νεοέλληνες βαλκάνιους ομοεθνείς» αναθεωρητές και έχει ξεκινήσει σταυροφορία ( 😉 ) καταγγελίας τους….

    Μιας και δεν μας βλέπει σίγουρα από τον Πλακιά, όπου κατοικοεδρεύει εδώ και κάποιο καιρό, μπορούμε να αστειευόμαστε ελευθέρως!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/08/2008

  5. Τα συγχαρητηρια μου..απο εναν πρωην κατοικο του Γελεντζικ.. τελικα υπαρχουν και φωνες που μιλανε για τους ξεχασμενους ελληνες..

    Σχόλιο από Mithridatis | 14/08/2008

  6. @doctor2

    Καταλαβαίνω την πίκρα των Ποντίων για τον χαμό της Δημοκρατίας του Πόντου
    και την αναγκαστική προσφυγιά. Προσφυγιά που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Χωρίς Πατρίδα.

    Παρόμοια πίκρα έχουμε και εμείς οι ντόπιοι εθνικά Μακεδόνες.
    Διαφέρουμε στο γεγονός οτι έχουμε την ιδιαίτερη πατρίδα μας.
    Τη Δημοκρατία της Μακεδονίας.
    Αναγνωρισμένη παγκόσμίως πλήν Ελλάδος (όπως λέμε πλήν Λακεδαιμονίων).

    Γνωρίζετε πολύ καλά οτι το Ελληνικό κράτος δίνει απλόχερα
    την ελληνική υπηκοότητα σε άτομα απο την πρωην Σοβιετική Ενωση που δεν έιναι Πόντιοι αλλά παριστάνουν
    τους Πόντιους λαδωνοντας τις εκεί προξενικές αρχές
    μόνο και μόνο για να τύχουν των προνομοίων εγατάστασης στην Ελλάδα μεταξύ αυτών και της σύνταξης.
    Αυτό το ξέρετε πολύ καλά. Δεν χρειάζεται να σας γράψω περισσότερα.

    Αντίθετα, το Ελληνικό κράτος, αφαιρεί απλόχερα την ελληνική υπηκοότητα από έλληνες πολίτες με μόνο αιτιολογικό οτι είναι εθνικά Μακεδονες.
    Διαβάστε παρακάτω την περίπτωση ενός ντόπιου εθνικά Μακεδόνα
    που του αφαιρέθηκε η Ελληνική υπηκοότητα.
    Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί να πάρει σύνταξη στον Καναδά όπου ζει και εργάστηκε μια ολόκληρη ζωή διότι
    δεν μπορεί να προσκομίσει πιστοποιητικό γέννησης
    απο τον δήμο Αμυνταίου Φλώρινας όπου γεννηθηκε.

    Αυτη είναι η Ελλάδα. Καλως ήρθατε. Ανακαλύψτε την!

    «Γεννήθηκε στη Κέλλη/Gornichevo το 1951, έζησε εκεί για 18 ολόκληρα χρόνια, πήγε μετανάστης στο Καναδά, τον Αύγουστο έμαθε ότι έχει χάσει την ελληνική του ιθαγένεια».
    Μια ακόμη υπόθεση αφαίρεσης ελληνικής υπηκοότητας έγινε γνωστή αυτό το καλοκαίρι. Ο κ. Κωνσταντίνος Ηλίας από το χωριό Κέλλη/ Gornitsovo, Φλώρινα /Lerin, οικονομικός μετανάστης στο Τορόντο /Καναδά πριν λίγες ημέρες έμαθε ότι η ελληνική του ιθαγένεια έχει αφαιρεθεί.
    Όλα ξεκίνησαν όταν ο κ. Κ. Ηλίας πήγε (αρχές Αυγούστου ) στο Δήμο Αμυνταίου για να πάρει ένα πιστοποιητικό γέννησης. Με πολύ ειρωνεία και σαρκασμό υπάλληλος του Δήμου του είπε: «δεν μπορώ να σας δώσω πιστοποιητικό κύριε … σας έχει αφαιρεθεί η ελληνική σας ιθαγένεια». Ακούγοντας την υπάλληλο ο κ. Κ. Ηλίας προχώρησε σε ερωτήσεις για να μάθει για ποιο λόγο, το πότε έγινε αυτό και γιατί δεν είχε ενημερωθεί.
    Σύμφωνα με τον κ. Κ. Ηλία, η υπάλληλος για να τον ξεφορτωθεί, του πέταξε στην κυριολεξία μια αίτηση στα μούτρα, λέγοντας του ότι όσες αιτήσεις και να κάνει για την επανάκτηση της ελληνικής του ιθαγένειας δεν θα κατάφερνε τίποτα.
    Από όλη αυτή την ιστορία βγήκε στην επιφάνεια ότι και στους δύο άλλους αδερφούς του, οι οποίοι είναι και αυτοί οικονομικοί μετανάστες στον Καναδά, έχει αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια (υπηκοότητα).
    Τρεις ενήλικες, εθνικά Μακεδόνες, Έλληνες πολίτες έφυγαν από την Κέλλη/Gornitsovo – Φλώρινας /Lerin για μία καλύτερη ζωή στον Καναδά.
    Οι τρεις τους δεν έκαναν τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο από το να συνεχίζουν να εκφράζονται και να ζουν συμφωνά με ήθη και τα έθιμα του τόπου τους.
    Παντρεύτηκαν σε ελληνορθόδοξες εκκλησίες στο Toronto, βάφτισαν τα παιδιά τους στις ίδιες εκκλησίες, αλλά μιλούσαν Μακεδονικά, μεγάλο «αμάρτημα» φαίνεται ότι έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν.
    Για αυτό η Ελλάδα αποφάσισε να τους τιμωρήσει παραδειγματικά αφαιρώντας τους την ιθαγένεια τους.
    Κατά τα άλλα η Ελλάδα είναι μια πολύ δημοκρατική χώρα, μια χώρα που όπου σταθεί και όπου βρεθεί λέει ότι σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα ακόμη και ότι σέβεται το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ή το δικαίωμα χρήσης μητρικής γλώσσας.
    Μια ακόμη περίπτωση όπου φαίνεται ότι η Ελλάδα δε σέβεται αυτές τις αρχές.
    Αυτό εφαρμόζει το βαθύ κράτος με τις μυστικές του υπηρεσίες, για όσους «ανακαλύπτουν», ότι Έλληνες πολίτες, εκφράζουν στο εξωτερικό μια διαφορετική ταυτότητα, προφανώς ενημερώνουν το Υπ. Εσωτερικών και έτσι χάνουν την ιθαγένεια τους.
    Ας μας απαντήσουν λοιπόν οι ελληνικές αρχές, πόσοι εθνικά Μακεδόνες από την Ελλάδα είναι στις μαύρες λίστες; Πόσοι έχουν χάσει την ελληνική τους υπηκοότητα;
    Η Ε.Ε.Σ – Ουράνιο Τόξο γνωρίζει εδώ και πολλά χρόνια (υποθέσεις κ. Μισάλη, κ. Μάρκου και πολλών άλλων …) ότι εφαρμόζεται το άρθρο 20, παρ. 1Γ εναντίον μελών της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα.
    Εκτός από την απαράδεκτη εφαρμογή εναντίον εθνικά Μακεδόνων ελληνικής υπηκοότητας , σκοπός της εφαρμογής του άρθρου είναι ο εκφοβισμός των ατόμων που εκφράζουν «εθνικά μακεδονική ταυτότητα» τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας.
    Με τις αφαιρέσεις ιθαγενειών επιχειρείται να «φιμώσουν» την έκφραση της Μακεδονικής εθνικής ταυτότητας όχι μόνο των
    οικονομικών μεταναστών αλλά και των συγγενών και φίλων τους στη βόρεια Ελλάδα.

    http://www.florina.org/news/2008/august11_g.asp

    Σχόλιο από ethnic macedonian | 15/08/2008

  7. Τι είναι «εθνικά Μακεδονική ταυτότητα»;

    Σχόλιο από olympiada | 15/08/2008

  8. Καταρχήν φίλε ποστάρισες σε εντελώς άσχετο thread. Νομίζω η συνεισφορά σου στο ακριβώς από κάτω θέμα με τον «Σλαβομακεδόνα Ολυμπιονίκη» θα ήταν πολύ πιο απολαυστική, και χωρίς να εκτροχιάζει ένα πολύ σημαντικό -για μας- θέμα.

    Tώρα για να σε απαντήσω επί της ουσίας (εμείς οι Αιγαιο-Μακεδόνες να μιλάμε και στην διάλεκτο μας ;), δεν έχω ως πολίτης το παραμικρό πρόβλημα με το να αναγνωρίσει η Ελλάδα όχι μόνο την δική σας μειονότητα, αλλά και όσες άλλες υπάρχουν εντός των εδαφών της. Απλώς με εσάς υπάρχει ένα παραπάνω πρόβλημα: το πως θα αναγνωριστείτε.
    Σλαβομακεδόνες ας σας πουν, Βαρδαρίτες, Πλατεία Βαρδαρίου γωνία; Για μένα είναι σημαντικό να έχετε την δυνατότητα να δηλώσετε κάτι άλλο εκτός απο ΈΛληνες. Γιατί η Ελλάδα έχει και μια δυσάρεστη πρωτοτυπία: στα εδάφη της μόνο Έλληνες κατοικούν, εμείς δεν έχουμε μειονότητες (λες και το να έχεις μειονότητες τους κόβει πατριωτισμό, τρομάρα τους!)
    Υπό αυτή την έννοια, απολύτως δικαιολογημένος ο θυμός σου.

    Απλώς, η αναφορά σου σε «Εθνικά Μακεδόνες», ακόμη και απέναντι σε ανθρώπους που δεν είναι εθνικιστές, είναι φυσικό να εγείρει διαφωνίες και ενόχληση. Για τον απλούστατο λόγο ότι ο δικός σας αυτοπροσδιορισμός εμποδίζει τον δικό μας.
    Καταλαβαίνεις ότι εάν αυτή η χώρα ονομαστεί απλά ξερά «Μακεδονία» και ο πληθυσμός «Μακεδονικός», και εγώ ως Θεσσαλονικιός βγω εξωτερικό, πες μου σε παρακαλώ τι θα καταλάβουν αν τους πω ότι είμαι Μακεδόνας;
    Θα καταλάβουν το γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας ή μήπως ότι είμαι Εθνικά «Μακεντόνσκι»;
    Αυτά τα ζητήματα δεν είναι καθόλου απλά. Ειδικά όταν βλέπω στην γειτονική χώρα μια απίστευτη έξαρση εθνικιστικού μένους, που εκφράζεται από τα πιο επίσημα χείλη.

    Γιαυτό σε λέω, καλή η ένστασή σου, μαζί και γω που δεν υιοθετώ τις απόψεις σου, αλλά άραξε λίγο. Εκτός από το να σου στερούν την ιθαγένεια, υπάρχει και άλλος χειρότερος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι μειονότητες, ρίξε μια ματιά στην Τουρκία και δες πως αντιμετώπισε την συνθήκη της Λοζάνης (με έμφαση στην αγγελικά πλασμένη δεκαετία του 50, θα βρεις υλικό). Και αν εσύ τον διάβηκες μία τον δρόμο, οι Πόντιοι τον διάβηκαν δέκα.

    Ήταν οι «τουρκόσποροι» που ήρθαν στις αρχές του αιώνα…
    Ήταν και τα σπίτια των παππούδων μας που τα βλέπουμε σε καρτ ποστάλ
    Ήταν και ο Στάλιν και οι διώξεις σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας
    Ήταν και οι «ρωσσοπόντιοι» του τώρα, δις και τρις απαρνημένοι. Και πάει λέγοντας.

    Άλλος τόπος, άλλοι λαοί, άλλες συντεταγμένες όμως.
    Όχι ‘τι Λοζάνη, τι Κοζάνη’ που είπε και ο ποιητής!

    Σχόλιο από planitas | 15/08/2008

  9. Κύριε ethnic macedonian:
    1. Δέν υπάρχει καμία Ποντιακή εθνότητα πού πικράθηκε επειδή έχασε τό κράτος της καί ζεί αλύτρωτη μέχρι σήμερα. Εμείς μιλάμε τό πλέον συγγενές ιδίωμα πρός τήν αρχαία Ελληνική γλώσσα, ενώ εσείς μιλάτε ιδίωμα της Βουλγαρικής γλώσσας καί δέν τό παραδέχεστε. Εμείς από τήν γένεση τού Ελληνικού κράτους προσβλέπαμε σέ αυτό σάν Εθνικό μας κέντρο, καί ονομάσαμε τούς αγωνιστές μας Τραντέλλενες. Στά σχολεία τού Πόντου διδάσκονταν η αρχαία Ελληνική γλώσσα καί οπου μπορούσαμε αναρτούσαμε τίς εικόνες τών αγωνιστών τού 1821.Εσάς οι Εθνικές σας αναφορές έφθαναν μέχρι τό Ηλιντεν κάι προσφάτως επεκτάθηκαν αλματωδώς μέχρι τόν Μ. Αλέξανδρο καί τήν.. Κλεοπάτρα. Οταν στά σχολεία τού Πόντου οι μαθητές δονούνταν από τίς αναφορές τών δασκάλων τους στό «Τάν ή επί τάς» (μάλιστα η προγιαγιά μου τό έλεγε παρεφθαρμένα » Τό τάν απές σό τάς»)εσείς όταν ακούγατε Μ. Αλέξανδρο, μάλλον θά σκεφτόσασταν καποιον τσάρο..Η διερεύνηση μας γιά κάποιου είδους ξεχωριστή κρατική οντότητα από τήν Οθωμανική Αυτοκρατορία προέκυψε μετά από την γενοκτονία πού υπεστήκαμε στόν Α παγκόσμιο πόλεμο (εξόντωση τών ανδρών στά τάγματα εργασίας καί τών γυναικοπαίδων στίς πορείες θανάτου) καί είχε σάν σκοπό τήν επιβίωσή μας καί όχι τήν εκπλήρωση κάποιου Ποντιακού Εθνικού οράματος (γιά τέτοιο είχαμε τό Ελληνικό). Στήν αρχή προτάθηκε νά γίνουμε πολίτες τής Μεγάλης Αρμενίας καί έπειτα ισότιμοι εταίροι τής Ποντιοαρμενικής Ομοσπονδίας. Τήν πρώτη λύση δέν τήν δεχτήκαμε εμείς, φοβούμενοι τήν ανισοτιμία, καί τήν δεύτερη δέν τήν δέχτηκαν οι Αρμένιοι. Ετσι, χωρίς καμία υποστήριξη από κανέναν, πάρθηκε η πρωτοβουλία γιά Ποντιακό κράτος σάν έσχατη προσπάθεια αυτοσυντήρησης. Αυτό έμεινε στά χαρτιά, καί ποτέ δέν υπήρξε ουσιαστικά.
    2. Αναφέρετε τήν «ιδιαίτερη πατρίδα σας» ως Δημοκρατία της Μακεδονίας, ενώ τό διεθνώς συμφωνημένο όνομά της είναι FYROM. Οι καιροσκοπικές διμερείς αναγνωρίσεις δέν μπορούν νά υποκαταστήσουν τήν νομιμότητα τής συμφωνημένης στόν ΟΗΕ αναγνώρισης πού ως γνωστόν εκκρεμεί διότι διεξάγονται διαπραγματεύσεις γιά τό όνομα. Επικαλείσθε τό δικαίωμα τού αυτοπροσδιορισμού σας ως «Μακεδόνες». Επικαλούμαστε τό δικαίωμά μας νά μήν αφήσουμε νά εκκολαφθεί δίπλα μας τό αυγό ενός πρωτόγονου κάι χοντροκομένου παλαιοβαλκανικού σωβινισμού πού μέ πρόσχημα τά ανθρώπινά δικαιώματα τών σλαβόφωνων Ελλήνων, αποσκοπεί στήν Μεγάλη «Μακεδονία».
    3. Τό πρόβλημα μέ τήν ονομασία τού κράτους σας ως «Μακεδονία» καί τού λαού σας ως «Μακεδόνων» είναι τό εξής: Ενώ η γεωγραφική – ιστορική Μακεδονία εξαπλώνεται στό έδαφος τριών χωρών (Ελλάδα, Βουλγαρία, FYROM ),εσείς μέ τό ονομα το οποίο χρησιμοποιείτε κατά τόν αυτοπροσδιορισμό σας, διακηρύσσετε οτι τό Εθνος σας είναι ο ιστορικός ιδιοκτήτης καί κληρονόμος ολόκληρης τής Γεωγραφικής Μακεδονίας. Μάς λέτε ότι ΔΕΝ είναι Μακεδόνες ΚΑΙ οι Ελληνες ΚΑΙ οι Βούλγαροι πού κατοικούν στά εδάφη τού γεωγραφικού χώρου τής ιστορικής Μακεδονίας, διότι εσείς προλάβατε νά αυτοονομαστείτε Μακεδόνες καί νά πάρετε τήν πατέντα. Καί γιά νά στηρίξετε τά αστήρικτα βαφτίζετε γελοιωδώς (καταφανώς Σλάβοι εσείς) πρόγονό σας τόν (προφανώς μή Σλάβο) Μέγα Αλέξανδρο… Είναι σάν νά αλλάζω τήν Εθνικότητά μου από Ελληνική σέ «Ευρωπαίος», νά ισχυρίζομαι ότι μού ανήκουν όλα τά Ευρωπαϊκά εδάφη, νά αναγορεύω τόν Καρλομάγνο σέ Πρόγονό μου, νά απορώ γιατί η Γερμανία καί η Γαλλία δέν αποδέχονται τό δικαίωμά μου στόν αυτοπροδιορισμό, την στιγμή πού έχω εγέιρει καί θέμα Ευρωπαϊκής μειονότητας σ΄αυτές, έχοντας πείσει καί τούς απανταχού τέως Έλληνες ότι τώρα πιά είναι «Ευρωπαίοι». Ε δέν θά κάνουν καλά λοιπόν, νά μου τό κόψουν αυτό τό χούϊ η Γαλλία καί η Γερμανία, όσο παληό καί άν είναι κι’ όσο κι άν έχω αυτοπαραμυθιαστεί ;
    4. Ο αλυτρωτισμός σας απσκοπεί στήν μελοντική ενσωμάτωση στό κράτος σας ολων τών εκτός αυτού περιοχών τής γεωγραφικής Μακεδονίας,δηλαδή τών εδαφών τής Ελληνικής Μακεδονίας καί της Βουλγαρικής Μακεδονίας. ΄Αρα μακροπρόθεσμα επιδιώκετε αλλαγή συνόρων, επομένως ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΑΠΑΡΑΒΙΑΣΤΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 16/08/2008

  10. doctor μπορείς να μου δώσεις ένα παράδειγμα εγκατάστασης προσφύγων που να μην έχουν υπάρξει προβλήματα με τους γηγενείς ?

    Σχόλιο από akritas | 16/08/2008

  11. Σλαβομακεδόνα ούτε τα προσχήματα δεν μπορείς να κρατήσεις. Είμαι γηγενής Μακεδόνας(ήμιση Δραμινός και ήμιση Θεσσαλονικιός) και δεν έχω καμμία σχέση με την ΠΓΔΜ και την εθνικότητα της. Οι γηγενείς Έλληνες Μακεδόνες ήσαν πάντοτε η πολυπληθέστερη χριστιανική ομάδα στην γεωγραφική ιστορική Μακεδονία.
    Ακόμα και το FYROM ούτε αυτό δεν μπορείτε να πείτε.

    Τώρα σε ότι αφορά για αυτό που είπες και αφορά την ελληνική του ιθαγένεια υπάρχουν δύο λόγοι που την έχασε την…..

    Ο πρώτος είναι ότι απόκτησε την γνωστή και πλαστή «μακεδονική» εθνική ταυτότητα.
    Ο δεύτερος είναι ότι συμμετέχει σε γνωστά σλαβομακεδονικά κέντρα του Καναδά που μοναδικό σκοπό έχουν την διάδοση του σλαβομακεδονισμού και την κατασυκοφάντηση της Ελλάδας. Και φυσικά η Ελλάδα τουλάχιστον σε αυτό το τομέα θα πρέπει να κοιτάξει την ασφάλεια της.

    Άλλωστε σαν Καναδός μπορεί να έρθει άνετα και είμαι σίγουρος ότι έτσι ήρθε.

    Και σε ότι αφορά τους Πόντιους σου δίνω δύο απλά παραδείγματα. Οι Πόντιοι στην Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία ενσωματώθηκαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα ενώ στην Δυτική εσείς είσασταν που φέρατε τα πάνω κάτω. Στο παρακάτω λινκ τα έχω εξηγήσει….

    http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2008/05/blog-post_06.html

    Σχόλιο από akritas | 16/08/2008

  12. Εξαιρετική, όπως πάντα άλλωστε η αναφορά σας. Μάλιστα σήμερα ή χθες άκουγα σε κάποιον Ρ/Σ τα σχετικά με όσα αναφέρονται παραπάνω. Αναφέρθηκε επίσης ότι και πάλι θα βρεθούν οι εναπομείναντες Έλληνες, σε ενδεχόμενη σύρραξη, μεταξύ των εμπόλεμων. Βρε παιδιά δεν ντρέπομαι να σας πω ότι επειδή ήταν καταιγιστική η διήγηση δεν θυμάμαι αν ήταν ο ίδιος ο Αγτζίδης που μιλούσε. Μπράβο σας!

    Σχόλιο από Αλέκα | 16/08/2008

  13. Ακρίτας, η ερώτησή σου ίσως χρήζει κάποιων διευκρινίσεων.
    Ρωτάς για τις τότε εποχές ή γενικά;
    Θα μπορούσα να σου πω για την υποδοχή των παλλινοστούντων στις αρχές της δεκαετίας του 90 από το ελληνικό κράτος όμως είναι σαν να παραβιάζω ανοιχτές θύρες διότι οι διαφορές στις υποδομές του ελληνικού κράτους του 1990 σε σύγκριση με αυτές της μετά την μικρασιατική καταστροφή είναι αβυσσαλέες.

    ***

    Ethnic Macedonian, όσο το «χοντραίνετε» τόσο θα χάνετε τους λίγους που σας υποστηρίξαμε στις αρχές της δεκαετίας του 90, κόντρα στα εθνικιστικά συλλαλητήρια των παπάδων και των Παπαθεμελήδων.
    Με τις μπούρδες του Γκρούεφσκι και τα εθνικιστικά του παραληρήματα που γυρίζουν την χώρα του στον μεσοπόλεμο και όχι στο μέλλον, θα χάσετε και αυτή τη μικρή, πολύ μικρή μερίδα των ελλήνων που σας βλέπουν με κάποια συμπάθεια.
    Συγνώμη, αλλά δεν μπορώ να μπω στην συζήτηση για το ποιος είναι ο απόγονος του Μεγαλέξαντρου: ο κάτοικος της ελληνικής Μακεδονίας ή αυτός της ΠΓΔΜ. Το θεωρώ γελοίο πραγματικά. Επίσης η προσφώνηση «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι αστεία, όχι όσον αφορά το «Μακεδονία» αλλά όσον αφορά το «Δημοκρατία»…
    Δείτε το μέλλον κατάματα και αναλογιστείτε το τι πάτε να κάνετε. Καταλάβετε επιτέλους ότι ο εθνικισμός είναι ο κύριος υπαίτιος που τα Βαλκάνια είναι η πιο καθυστερημένη περιοχή της Ευρώπης και το άθυρμα στα χέρια των ισχυρών που μέσα από αυτή την ηλίθια νοοτροπία (δεν εξαιρώ την χώρα μου) καταφέρνουν και υποδαυλίζουν, διαιρούν και έτσι βασιλεύουν τους άμοιρους Βαλκάνιους.
    Εμείς εδώ ας αναλογιστούμε ότι ο όρος Μακεδονία, γλωσσικά (όσον αφορά την σλαβομακεδονική διάλεκτο της βουλγαρικής γλώσσας) και γεωγραφικά είναι ευρύτερος της ελληνικής Μακεδονίας.

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 18/08/2008

  14. Όπως επίσης και ο όρος Θράκη είναι ευρύτερος της ελληνικής Δυτικής Θράκης.
    Μάλιστα η Αδριανούπολη έχει και «Θρακικό Πανεπιστήμιο» το Trakya Üniversitesi: http://www.trakya.edu.tr/english/index.php

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 18/08/2008

  15. Ακρίτα έγραψες:
    «Οι γηγενείς Έλληνες Μακεδόνες ήσαν πάντοτε η πολυπληθέστερη χριστιανική ομάδα στην γεωγραφική ιστορική Μακεδονία».

    Εδώ θα διαφωνήσω και θα ήθελα σε παρακαλώ να οριοθετήσεις χρονικά τα όσα γράφεις παραπάνω.

    doc

    Σχόλιο από doctor | 18/08/2008

  16. Δοκτορα σε σχεση με το σχολιο 13 …

    συμφωνω σε οσα λές για την »Δημοκρατια της Μακεδονιας» αν και μου φαινεται οτι ο Ethnic και μαζί του ολοι οιEthnic » δεν φταει σε τιποτε για τις Μπουρδες του Γκρούεφσκι …

    οπως και οι εδώ δεν φταινε σε τιποτε για τις μπουρδες του Καραμανλή της Ντορας των Εθνολαικιστων , του Ψωμιαδη κλπ

    Δυστυχώς ο εθνικισμός – παραγωγο της ιδιας της παγκοσμιοποιησης- εξαπλώνεται σαν μαυρος λεκες και οχι μόνο στα Βλακανια …Οπως δειχνει αυτό ακριβώς το Ποστ …

    Και δυστυχώς την πληρωνουν ακριβώς αυτοι που δεν φταινε σε τιποτε..Π.χΣtον Καυκασο οι ελληνες , στην Fyrom οι μη εθνικιστικές δυναμεις (αριστεροι και σοσιαλδημοκρατες που αντιτιθενται στην εθνικιστική πολιτική του Αμερικανοδουλου Δεξιου Γιαππη Γκρούεφσκι) , Εδώ οι Μη εθνικιστικές δυναμεις που τοσα χρονια αντιτιθενται στις εξαλλολοσυνες των Δεξιων(Νεοδημοκρατων ) Ακροδεξιων και Οχι μονο εθνολαικιστών με τα Γελοία Συλλαλητηρια και τις Εθνικοφρονες γιορτες για τον Μεγαλεξανδρο κλπ …

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 18/08/2008

  17. συμφωνω απολυτα με τον νοσφερατο

    Σχόλιο από δον κιχωτης | 18/08/2008

  18. Kai για να γινω πιο σαφής :
    Μου φαινεται ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ πως
    -Αν δεν ειχε προυπάρξει αυτή η Εκδικητική και Μισσαλοδοξη πρακτική του ελληνικου Μετεμφυλιακου Κρατους προς την Εθνοτική – Γλωσσική ομαδα των Εθνικ (οπως θελετε πεστε τους Σλαβο -φωνο- ελληνο -μακεδόνων )

    – η οποια παραδοξως και Ανορθολογικώς συνεχιστηκε και απο τις κυβερνησεις του Νεοδημοκρατη Κραμανλή του πρεσβυτερου της δεακετιες του 7ο και απο τις Κυβερνησεις του Πασόκ …
    -και που περιγραφει ο παραπάνω Εθνικ (με τις αφαιρεσεις της Ιθαγειας και με την Ακρα του ταφου σιωπή για την υπαρξη αυτής της Γλωσσικής -εθνοτικής ομάδας)

    -(και με διωγμους και τρομοκρατια κατα την δεκαετια του 90 απεναντι οχι μονο στους εθνικ αλλά και σε καθε πολιτη που τολμουσε να πει »Ρε παιδια , υπάρχουν κι αυτοι »

    (ακόμα και με την Αλέκα την Παπαρηγα τα βαλανε πριν σιωπήσει και αυτή ..ΘΥΜΑΣΤΕ;)
    -ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΉΡΧΕ ΑΥΤΌ ΤΟ μΙΣΣΑΛΟΔΟΞΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΕΔΏ ΕΘΝΟΛΑΙΚΙΣΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ/….

    (παραλογο γιατί δεν ειχαμε τιποτα να φοβηθουμε απο μια μικρη γλωσσική ομαδα ησυχων ανθρωπων που το μόνο που διεκδικουσαν ηταν να ερθουν σε επαφή με τις οικογενειες τους και να μιλουν τη μητρική τους Γλώσσα χωρις να φοβουνται τον χωροφύλακα και τους Χρυσαυγιτες ..)

    Τοτε

    Δεν θα υπήρχε κανενας λόγος για τον Εθνικ(οχι τον συγκεκριμμένο που δεν τον Ξερω αλλά την ομαδα που αντιπροσωπευει)

    να περιπέσει στο Νταβατζιλίκι του καθε αντιστοιχου με την Εδώ ΥΣΤΕΡΙΚΉ ΕθΝΙΚΙΣΤΙΚΉ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΉ δΕΞΙΑ

    εΘΝΙΚΙΣΤΗ ΤΗΣ »Δημοκρατιας της Μακεδονιας» ΓΚΡΟΥΕΦΣΚΙ

    -ουτε θα μπορουσαν να μιλήσουν οι Εκει Υστερικοι Εθνικιστες
    για »εκατομυρια μακεδόνες » στην Ελληνική Μακεδονια ..

    Πολύ απλά μου φαινονται ολααυτά …Ε μπορει να μου διαφευγει κατι τις που δεν καταλαβαινω

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 18/08/2008

  19. doctor(σχ 13)
    Η ερώτηση μου ήταν σαφής. Δεν μιλάω μόνο για τον Ελληνικό χώρο αλλά γενικά για τον Ευρωπαικό. Σου φέρνω σαν παράδειγμα τους 2 εκ Γερμανούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στισ δύο τότε Γερμανίες και τις αντιδράσεις που ύπήρξαν από τους γηγενείς Γερμανούς. Καμμία εγκατάσταση προσφύγων δεν έγινε με ομαλό τρόπο. Το να κατηγορούμε τους Έλληνες για το πως συμπεριφέρθηκαν σε ομοεθνείς τους πρόσφυγες πέφτουμε στην παγίδα της απλούστευσης των γεγονότων που έχουν σαν αποτέλεσμα το κοινωνικό διχασμό.

    doctor(σχ 15)
    Βεβαίως και μπορούμε να το συζητήσουμε για το εάν οι Έλληνες ήσαν οι περισσότεροι ή όχι.Και ξεκινάμε για το πριν 1912 εποχή και φέρνοντας σαν πρώτο επιχείρημα ότι μετά το κίνημα των Νεοτούρκων οι Έλληνες Βουλευτές του βιλαετίου της Θεσσαλονίκης ήσαν 3 και οι Βουλγάροι ήσαν 2. Στο Μοναστήρι ήταν όπως και στην Ανδριανόπουλη από 1.

    Σχόλιο από akritas | 18/08/2008

  20. Βεβαια οσοι διαβασαν την »Οργανωση Θεσσαλονικης »του Σουλιωτη καταλαβαινουν το γιατί και πως ..

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/08/2008

  21. »Το να κατηγορούμε τους Έλληνες για το πως συμπεριφέρθηκαν σε ομοεθνείς τους πρόσφυγες πέφτουμε στην παγίδα της απλούστευσης των γεγονότων που έχουν σαν αποτέλεσμα το κοινωνικό διχασμό.»
    Ακριτα δεν σε καταλαβαίνω: Αν δηλαδή δουμε μια Ρατσιστική , επιθετική συμπεριφορά στην Ελλάδα τωρα -απεναντι σε μη Ελληνες μεταναστες (ας πουμε σαν αυτά τα αιση που κανουν ορισμενοι Ακροδεξιοι σε Πακιστανους κλπ) Δεν οφειλουμε να καταδικασουμε και να αντιδρασουμε;

    Γιατί -αν οχι πολύ περισσοτερο τουλαχιστον εξισου – δεν οφειλουμε αναλογως να καταδικασουμε τον Αισχρό Ρατσιστικο τροπο που συμπεριφερθηκε Ιστορικά η Δεξια (ας πουμε ο Μεταξάς ) απεναντι στους Προσφυγες παππουδες μας ;

    Εκτος αν θεωρεις οτι ο Ρατσισμός και η Ακροδεξια συνηθως( αν και οχι μόνο )ΒΙΑ ως προς τους μεταναστες ΚΑΙ προσφυγες δεν ειναι καταδικαστεα ΓΕΝΙΚΆ ( απεναντι σε ελληνες ή και μη ελληνες )

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/08/2008

  22. Βεβαια εδώ υπάρχει το Αντιεπιχειρημα : Γιατί να κατηγορουμε την Ελληνική Δεξια για τον τροπο που φερθηκε στους Προσφυγες (και που περιγραφει τοσο καλά ο Καζαντζακης );
    Γιατί;

    Ξεχναμε μηπως οτι με τον ιδιο ακριβώς τροπο συμπεριφερθηκε και συμπεριφερεται η απανταχου Δεξια και Ακροδεξια ; Η Αμερινικη Κου Κλουξ Κλαν ας πουμε απεναντι στους Μαυρους Ομοεθνεις τους ;
    ή Η Γερμανική Δεξια και οι Ναζί – Νεοναζί;

    Η(Αμερικανοδουλη ) Δεξια σημερα στην Γεωργια ας πουμε ;(που χρησιμοποιει την λεξη »Δημοκρατια»με εναν εντονα …αντιδημοκρατικό τροπο ;

    Εξαλλου οπως μας λεει και ο Ακριτας ετσι » πέφτουμε στην παγίδα της απλούστευσης των γεγονότων που έχουν σαν αποτέλεσμα το κοινωνικό διχασμό.»…
    Και φανταζομαι οτι το ιδιο θα λεει αν- για παραδειγμα θυμηθουμε της ευθυνες της ελληνικής Χουντικής Ακροδεξιας
    στο Κυπριακό, αν τυχον καταγγειλουμε τον Ιστορικά βαραβαρο και απανθρωπο τροπο με τον οποιο σμεπριφερθηκε η Ελληνική νικητρια του Εφφυλιου Δεξια (δηλαδή οι ταγματασφαλίτες συνεργατες των Γερμανών ) απεναντι στα »εαμοβουλαρικα -μιασματα »(δηλαδή σε οσους αντισταθηκαν στους Γερμανους Ναζηδες) κλπ
    Πραγματι δεν πρεπει να » πέφτουμε στην παγίδα της απλούστευσης των γεγονότων που έχουν σαν αποτέλεσμα το κοινωνικό διχασμό.»…

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/08/2008

  23. Ακρίτα, ασφαλώς έχεις κάποιο δίκιο σε όσα αναφέρεις αλλά διαφωνώ σε ένα βαθμό με την προβληματική σου.
    Άραγε πόσοι Έλληνες που βγαίνουνε σήμερα και υπερασπίζονται τη μακεδονική τους ταυτότητα είναι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων; Γνωρίζεις μάλλον καλύτερα από μένα, ότι ακόμη και στη Θεσσαλονίκη, πριν από το 1912-1913, οι Έλληνες αποτελούσαν απλά μια μειονότητα. Ακόμη και αυτοί οι ελάχιστοι Έλληνες πόσες επιμιξίες μπορεί να υπέστησαν εξαιτίας της συμβίωσής τους με Σλάβους, Τούρκους, Εβραίους, Αλβανούς, Καυκάσιους, Αρμένιους κτλ. εδώ και αρκετούς αιώνες; Πόσο αμόλυντο είναι λοιπόν το DNA των σημερινών Ελλήνων Μακεδόνων ώστε να υπεραμύνονται της μακεδονικής τους ταυτότητας; Πόσο «Μακεδόνες» είναι αυτοί οι οποίοι κατέφθασαν στη Β. Ελλάδα μετά το 1922 από τη Μικρασία, ή αυτοί οι οποίοι έφευγαν κατα κύματα από τη Σ. Ένωση μέχρι και το 1992 και μετά από κάποια χρόνια διαμονής τους στην ελληνική Μακεδονία άρχισαν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες; Γιατί, μη γελιόμαστε- πάνω από το 70% των Ελλήνων της Θεσσαλονίκης είναι πρόσφυγες από την Ανατολή.
    Ακρίτα, θεωρώ, ότι ο μακεδονικός εθνικισμός είναι κατακριτέος είτε προέρχεται από τους Έλληνες είτε προέρχεται από τους Σλαβομακεδόνες είτε από τους Βούλγαρους των νότιων περιοχών της Βουλγαρίας. Κι αυτό γιατί αν βασιζόταν σε γεωγραφικά κριτήρια θα είχαν δικαίωμα όλοι να τον χρησιμοποιήσουν, Έλληνες και Σλάβοι, από τη στιγμή όμως που προσπαθούμε να ενσωματώσουμε σε αυτόν ιστορικά επιχειρήματα, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να γινόμαστε γραφικοί, αν όχι ψεύτες, είτε Έλληνες είμαστε είτε Σλαβομακεδόνες. Όλοι υπερασπίζονται μια ταυτότητα η οποία πέρα από το γεγονός ότι αποτελεί μια νοητική κατασκευή είναι και προιόν καθαρής προπαγάνδας των εκάστοτε εξουσιών πάνω στους γηγενείς πληθυσμούς, με σκοπό τη φαντασιακή θέσμιση εδαφικών διεκδικήσεων. Ποιοί «πληρώνουν τη νύφη»; Αυτοί οι άμοιροι οι πρόσφυγες, είτε σλαβομακεδόνες λέγονται, είτε πόντιοι, είτε οσσετίνοι, είτε οτιδήποτε…

    Σχόλιο από Δημήτρης | 19/08/2008

  24. Oπως έλεγε καί ο μεγάλος Βασίλης Ραφαηλίδης, καθαρά αίματα καί γονίδια υπάρχουν μόνο στους διεστραμμένους εγκεφάλους των απανταχου σωβινιστών. Καί η διαστροφή δεν έχει τέλος. Δυστυχώς διακρίνει καί ορισμένους εκ του ιατρικού χώρου από τον οποίο προέρχομαι. Αν μπείτε στό Medline ( site οπου εμφανίζονται όλες οι ιατρικές μελέτες) καί δώσετε την λέξη-κλειδί HLA ( ενα κληρονομούμενο σύστημα αντιγόνων του οργανισμού πού καθορίζεται από γονίδια στά χρωμοσώματα, πού τείνουν να συνυπάρχουν στό ιδιο χρωμόσωμα με θέσειςγονιδίων πού οι μεταλλάξεις τους προκαλούν νόσους κυρίως του ανοσοποιητικού συστήματος) θα βρειτε δεκάδες εργασίες Βουλγάρων, Τούρκων, Σκοπιανών, ίσως καί Ελλήνων πού προσπαθούν διά μέσου της σύνθεσης του DNA να συμπεράνουν την εθνικότητα πληθυσμών…Καημένε Ραφαηλίδη…Αν ζούσες θα διαπίστωνες ότι η ηλιθιότητα των ρατσιστών-εθνικιστών έχει πολύ μεγαλύτερο βάθος καί πλάτος απ’ οσο ήξερες…

    Σχόλιο από ΠΟλυχρονίδης Γιώργος | 19/08/2008

  25. Xa..Πολυχρονιδη!…

    καπου σε ενα ποστ εδώ μεσα (δεν θυμαμαι ποιο) ειχαμε δει δυο τετοια ακριβώς παραδειγματα Το ενα απο τους Γειτονες τους Φυρομιανους: Προσπαθουσαν να αποδειξουν μεσω DNA Οτι οι Ελληνες προερχονται απο την ΑΦΡΙΚΉ.

    Το δευτερο απο την Πρυτανεια του ΑΠΘ (Πρυτανις ο κ Μάνθος) Προσπαθει να αποδειξει παλι Dnaikκώς οτι οι Ελληνες ΔΕΝ καταγονται απο την Αφρική …..

    Ουτε απο τους μεν ουτε αποτους ΔΕ περασε απο το μυαλό το πόσο διπλά ρατσιστικό ηταν αυτο που καναν( και οι α-νοητες Nτιεν αικές ερευνες αλλά και η Υποτιμηση της Αφρικής )

    αλλά και πόσο αντιεπιστημονικά Ηλιθιο: Στο κατω κατω ολοι απο την Αφρικη δεν προερχομαστε; οι Ανθρωποι εννοω (δεν εννοώ τους ηλιθιους )

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 19/08/2008

  26. «Με το θεώρημα των εθνικοτήτων δεν θα πάρουμε την Mακεδονία, διότι, αν κι ευρίσκονται ελληνικά στοιχεία σκορπισμένα εις όλην την χώραν, μόνον τα νότια αυτής μέρη κατοικούνται πυκνά από Έλληνες.
    Με τα θεωρήματα των απαράγραπτων ιστορικών δικαίων όσον και αν τα φωνάζωμεν μεταξύ μας και εις την οικουμένην δεν θα πάρωμεν την Μακεδονίαν, διότι απαράγραπτα δικαιώματα δεν
    υπάρχουν εις την γην και πολλών ειδών παραγραφές ισχύουν εις το διεθνές δίκαιον…
    Εις την Μακεδονία θα εμφανιστεί την δωδεκάτην ώραν ο Μακιαβέλης.
    Αν αυτός είναι Βούλγαρος, η Μακεδονία θα γίνη Βουλγαρική, αν είναι Έλλην θα γίνει ελληνική, αν είναι Ρώσος, φίλος της
    αυτονομίας θα γίνη αυτόνομον κράτος σλαυικόν…Είναι ακόμη καιρός να γίνη Έλλην ο Μακιαβέλης’
    (από αδημοσίευτο άρθρο του Ίων Δραγούμη που χρονολογείται περί το 1903).

    Akritas, σχετικά με την ελληνικότητα ΟΛΗΣ της Μακεδονίας που γράφεις (εξεπλάγην το ομολογώ διότι γνωρίζω ότι ξέρεις ιστορία):

    http://www.sitemaker.gr/antiethnikistik/assets/makedonia.pdf

    Όσον αφορά τώρα την υποδοχή προσφύγων βρήκα μόνο αυτά τα κάπως αντίστοιχα:
    1) Κατά το χωρισμό Ινδίας και Πακιστάν περίπου 20.000.000 άνθρωποι άλλαξαν διαμονή.
    2) Με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου επίσης, έγιναν μεγάλες πληθυσμιακές μετακινήσεις στα ανατολικά σύνορα της Γερμανίας. Τουλάχιστον 6.000.000 Γερμανοί υποχρεώθηκαν να μετακινηθούν προς τα δυτικά λόγω της αλλαγής των συνόρων, και ανάλογοι πληθυσμοί Πολωνών, Λευκορώσων κ.λπ.

    Και οι δύο παραπάνω περιπτώσεις φυσικά δεν μπορούν να συγκριθούν με αυτήν της Ελλάδος.
    Οι Γερμανοί υπέστησαν μια συντριπτική ήττα με όλη την χώρα τους ισοπεδωμένη ενώ η Ελλάδα υπέστη μια ήττα εκτός των συνόρων της καταστρέφοντας τις υποδομές της Τουρκίας η οποία είχε πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα να υποδεχτεί τους μουσουλμάνους της Ελλάδας.
    Οι μετακινήσεις των πληθυσμών μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν έγιναν υπό μορφή διωγμών που δεν καλύπτονταν από συμβάσεις ανταλλαγής πληθυσμών με ολέθριες στερήσεις και πλήθους θανάτων των μετακινουμένων (πηγή:wikipedia).

    Και στο κάτω κάτω ο μεγαλοϊδεατισμός της δεξιάς παράταξης εδώ έλεγε τόσα όμορφα και ωραία διά τους αλύτρωτους αδερφούς, τόσα φούμαρα και τόσες φανφάρες, τους ξεσήκωσε εκεί να επαναστατήσουν, τους παράτησε εκεί και έφυγε (που ξανακούστηκε να την κοπανάει στρατός αφήνοντας πίσω του αβοήθητους άμαχους στην μήνιν των επιτιθέμενων!) και όσοι γλίτωσαν από τους τούρκους, τους δέχτηκε στην Ελλάδα σαν τουρκόσπορους, δολοφόνους και κατώτερους.
    Και σήμερα παρουσιάζεται αυτή η συμπεριφορά ως φυσιολογική και σχεδόν αναπόφευκτη.

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 19/08/2008

  27. Σωστά Νοσφεράτε. Η μέχρι τώρα έρευνα τεκμηριώνει την κοινή καταγωγή ολων των σημερινών ανθρώπων, από έναν καί μοναδικό πρόγονο πού εζησε στήν Αφρική. Εστειλα καί εγώ δειγμα κυττάρων από το στόμα στους ερευνητές του genographic project . Η απάντηση: Οι πρόγονοί μου από την Αφρική πέρασαν στήν εγγύς ανατολή πριν από 50000 χρόνια, καί έπειτα σε βόρεια Αφρική καί νότια Ευρώπη. Τά γενετικά χαρακτηριστικά του Υ Χρωμοσώματος μου πού μελετήθηκαν, συναντώνται κυρίως στήν Βόρεια Αφρική, 30% στους Εσκενάζι Εβραίους, καί 10% στους Ιταλούς. Αφού λοιπόν είμαι καί Αφρικανός καί Εβραιος καί Πόντιος, τι είμαι; Η ερώτηση απευθύνεται προς τον καθηγητή Μάνθο. Εγώ αρκούμαι να χλευάζω το εθνικιστικό μου υποσυνείδητο με την φράση «Πολυχρονίδη Εβραίε-Αφρικανέ,δεν θα γίνεις «καθαρός» Ελληνας ποτέ «. χά, χά 🙂

    Σχόλιο από ΠΟλυχρονίδης Γιώργος | 19/08/2008

  28. Greece continues to take Greek citizenship away from members of the ethnic Macedonian minority

    Φλώρινα/Lerin – 14 Αυγούστου 2008

    Akritas / Buf
    «Βιομηχανική παραγωγή» αφαίρεσης ιθαγενειών από εθνικά Μακεδόνες και Τούρκους.

    Ο κ. Αντώνιος Οπασίνης γεννήθηκε στον Ακρίτα / Buf , Φλώρινα/Lerin το 1938. Την ίδια χρονιά ο πατέρας του μεταναστεύει στην Αμερική για μια καλύτερη ζωή.
    Το 1952, δεκατέσσερα χρόνια μετά μεταναστεύει και η υπόλοιπη οικογένεια.

    Έφυγαν στην Αμερική με ελληνικά διαβατήρια, έκτοτε ο κ. Οπασίνης επισκέπτεται τον τόπο καταγωγής του άλλες πέντε φορές χρησιμοποιώντας πάντα το ελληνικό του διαβατήριο.

    Το 2003, το Τμήμα Διαβατηρίων /Νομαρχίας Φλώρινας του εκδίδει νέο διαβατήριο και το Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής, του εκδίδει νέα ταυτότητα.

    Αρχές καλοκαιριού, 2008, επισκέπτεται για μία ακόμη φορά το τόπο καταγωγής, το σπίτι του, στους συγγενείς του.
    Έχοντας παλιά έκδοση διαβατηρίου αποφάσισε να πάει στην Αστυνομική Δ/νση Φλώρινας για να ανανεώσει το διαβατήριο του.
    Εκεί μαθαίνει ότι η ανανέωση δεν μπορεί να γίνει γιατί έχασε την ελληνική του υπηκοότητα.

    Ενημερώθηκε ότι αφαιρέθηκε όχι μόνο η δική του η υπηκοότητα (ιθαγένεια) αλλά και όλων των μελών της οικογενείας του.

    Η Αστυνομική Δ/νση Φλώρινας προχώρησε μάλιστα και στην αφαίρεση του Δελτίου Ταυτότητας.

    Πλέον, δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουμε τις διακρίσεις της ελληνικής πολιτείας κατά των εθνικά Μακεδόνων από την Βόρεια Ελλάδα.

    Χαρακτηριστικά παραδείγματα:

    Το 2005 ο κ. Χ. Γκαγκάτσης μαθαίνει ότι του έχει αφαιρεθεί η ελληνική του ιθαγένεια και αυτός γεννημένος στον Ακρίτα / Buf.

    Την ίδια χρονιά (2005) ο κ. Μισάλης από τη Μελίτη /Ovtsarani, Φλώρινα /Lerin εμποδίζεται από τις αστυνομικές αρχές της χώρας στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης και δεν μπορεί να παρευρεθεί στη κηδεία του πατέρα του γιατί του έχει αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια και είναι ανεπιθύμητος.

    Το 2007, ο κ. I. Μάρκου, από τα Άλωνα/Armensko μαθαίνει ότι έχει χάσει επίσης την ελληνική του ιθαγένεια.

    Πριν λίγες ημέρες είχαμε αναφέρει την περίπτωση του κ. Κ. Ηλία από την Κέλλη /Gornitsovo και της οικογένειας του, στους οποίους το Ελληνικό κράτος αφαίρεσε την ελληνική τους υπηκοότητα.

    Η οικογένεια του κ. Οπασίνη είναι ένα ακόμη θύμα διάκρισης και καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων από το Ελληνικό κράτος …κλπ

    Ο Νόμος 3370 άρθρο 20 παρ. 1Γ βάση του οποίου γίνεται η αφαίρεση της Ελληνικής ιθαγένειας.

    *ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
    ΝΟΜΟΣ 3370 / 1955
    ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ
    ΑΡΘΡΟ 20
    Ένεκεν εκπτώσεως
    (1) Δύναται να κηρυχθή έκπτωτος της Ελληνικής Ιθαγένειας:
    ……………………………………………………………………………………
    (Γ) όστις εν αλλοδαπή διαμένων ενήργησε προς όφελος αλλοδαπής Πολιτείας πράξεις ασυμβίβαστους προς την ιδιότητα του Έλληνος και αντιθέτους προς τα συμφέροντα της Ελλάδος

    Πόσοι ακόμη εθνικά Μακεδόνες, οικονομικοί μετανάστες έχουν χάσει την ελληνική υπηκοότητα;

    Γιατί το επίσημο ελληνικό κράτος δεν ενημερώνει τους πολίτες τους για την αφαίρεση των ιθαγενειών τους;

    Τι είδους δημοκρατία είναι αυτή όταν Έλληνες πολίτες, οικονομικοί μετανάστες χάνουν τα πολιτικά τους δικαιώματα γιατί μιλούν και μακεδονικά (μητρική τους γλώσσα) στον τόπο που διαμένουν ή εκφράζουν διαφορετική εθνική/γλωσσική ταυτότητα;

    Δηλαδή, από μέλη της «ανύπαρκτης» μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα αφαιρείται η υπηκοότητα συνεχώς για «ανύπαρκτους» Μακεδόνες;

    Τοποθετούν «ανύπαρκτους» στη «Λίστα Ανεπιθύμητων», απαγορεύοντας ακόμη και την είσοδο τους στην Ελλάδα;

    Πρέπει να προσθέσουμε ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια, πολλοί εθνικά Τούρκοι από τη Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης έχουν χάσει την Ελληνική ιθαγένεια κυρίως με εφαρμογή του άρθρο 19 Κώδικας Ελληνικής Ιθαγένειας. Μετά τους αγώνες των συμπολιτών μας και τις πιέσεις προς τις ελληνικές κυβερνήσεις από διεθνής και άλλους οργανισμούς, καταργήθηκε το άρθρο 19, όμως δυστυχώς δεν έχει αναδρομική εφαρμογή για τη κατάργηση των «παράνομων» αποφάσεων αφαίρεσης ιθαγένειας για χιλιάδες εθνικά Τούρκους. Η χώρα μας έχει πολιτική διακρίσεων αποκλειστικά εναντίων εθνικά Μακεδόνων και εθνικά Τούρκων σε ζητήματα ιθαγένειας. Όλα αυτά τα χρόνια πολιτική της χώρας μας είναι η εκλεκτική «εθνική εκκαθάριση».

    Κρίμα, γιατί η εφαρμογή διακρίσεων σε βάρος μελών της εθνικής Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, και των εθνικά Τούρκων στη Δυτική Θράκη από τη χώρα μας δυστυχώς προσβάλει, όχι μόνο τους πολίτες της αλλά και την ίδια τη χώρα μας.

    http://www.florina.org/news/2008/august14_g.asp

    Σχόλιο από ethnic macedonian | 20/08/2008

  29. Αυτές τις μερες δεν μπορώ να απαντήσω/σχολιάσω τα
    ενδιαφέροντα σχόλια σας. Είμαι συναισθηματικά φορτισμένος.
    Τυγχάνει ένας απο τους ντοπιους εθνικά Μακεδόνες
    στη «Λίστα Ανεπιθύμητων» που του αφαιρέθηκε
    η ελληνική υπηκοότητα να είναι συγγενής μου.

    Σχόλιο από ethnic macedonian | 20/08/2008

  30. και ενισχυει ακριβώς την προπαγανδα των αντιπάλων της .Οπότε ειναι και εθνικά (με την εννοια του Εθνικου – Δημοσιου συμφεροντος και οχι των επιμερους συμφεροντων των εθνικιστών-εθνολαικιστών που κανουν ετσι την δουλίτσα τους)επιζημια ..

    και κατσε ..μια στιγμή ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
    ΝΟΜΟΣ 3370 / 1955

    μα τοτε ειμασταν στο αποκορυφωμα του Μετεμφυλιακου κρατους ..Απο τοτε εχουν περασει 53 χρονια . ειμαστε στην Ε.Ε.. εδω και πολύ καιρο

    Δεν παμε καθολου καλά μου φαινεται .

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  31. μια χαρουλα ημουνα στη σπηλια μου ..ερχομαι εδώ και συγχιζομαι
    ομως απο τηναλλη..σας πεθυμησα
    γιατί βε δενερχεστε κι απο μένα να πουμε καμμια κουβεντα .;

    http://nosferatos.blogspot.com/

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  32. Κύριε ethnic macedonian. Το δράμα των Σλαβομακεδώνων της (γεωγραφικά) Ελλαδικής Μακεδονίας (όπως τόνισα αλλού υπάρχει γεωγραφικά καί Βουλγαρική καί FYROMιανή Μακεδονία), όχι μόνο δεν αφήνει ασυγκίνητους εμάς τους αριστεροπόντιους, αλλά μας προκαλεί καί ιδιαίτερη θλήψη.
    θλήψη, διότι η δυστυχία αυτών των ανθρώπων, έχει γίνει αντικείμενο κρατικής εκμετάλευσης από την σωβινιστική, αναθεωρητική των συνόρων πολιτική ηγεσία της FYROM, καί από την μεγάλη σύμμαχό της, την φασιστοκεμαλική στρατοκρατούμενη Τουρκία. Κάθε εθνικισμός φέρει εγγενώς μέσα του την καχυποψία καί την δύσκολη αποδοχή του διαφορετικού. Το ίδιο καί ο Ελληνικός. Αλλά στήν περίπτωση των Σλαβομακεδόνων Ελλήνων δεν πρόκειται μόνο γι αυτό. Επιπροστίθεται καί η πολιτική του » Ουράνιου Τόξου» πού είτε από αφέλεια, είτε από συνειδητή έκφραση των κρατικών συμφερόντων της FYROM, γίνεται όργανο κρατικής πολιτικής της FYROM καί της Τουρκίας. Από κεί και πέρα, είναι φυσικό γιά το Ελληνικό κράτος να αντιδρά αμυντικά στίς πολιτικές μελλοντικού διαμελισμού του στήν Μακεδονία καί την Θράκη.
    Καί ως γνωστόν, οι κρατικές πολιτικές σε εθνικά θέματα αφήνουν πίσω τους προσωπικά δράματα (Πόντος, Ιμβρος, Τένεδος, Κωνσταντινούπολη 1955, Σλαβομακεδόνες πρίν καί μετά τον Εμφύλιο κλπ. ) Ετσι το μέν Ελληνικό κράτος με μιά έξυπνη πολιτική πρέπει να αγκαλιάσει τους σλαβομακεδόνες πολίτες του, καί από την πλευρά σας, ΠΡΕΠΕΙ ΣΑΦΩΣ ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΕΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΑΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΤΑΥΤΗΣΗ ΤΟΥ
    ΜΕ ΤΙΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ FYROM και της Τουρκίας καί των μυστικών τους υπηρεσιών.
    Αλλοιώς μονίμως θα αντιμετωπίζεστε από το κράτος καί από τους πολίτες ως πράκτορες δυνητικά διαμελιστικών πολιτικών, καί ίσως όχι άδικα…

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  33. ΚΩΔΙΚΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
    ΝΟΜΟΣ 3370 / 1955
    Παντως αυτός ο κωδικας του ’55 εμενα δεν μου γεμιζει καθολου το ματι . Ακριβώς γιατί εγινε σε μια εποχή που στοχος ηταν κυριως οι Αριστεροι ηττημενοι του εμφυλιου
    Και ας μη ξεχναμε και τις αφαιρεσεις ιθαγενειας που εγιναν και στο καιρο της χουντας οχι μονο σε εθνικ αλλά και εναντιον αριστερών και δημοκρατων .
    Θελω να πώ το εξής : Αυτός ο Νομος -νομίζω – αφηνει ενα πολύ ασχημο παραθυρακι στο ελληνικό κρατος Δικαιου .
    κΡΑΤΟς δΙΚΑΙΟΥ σημαινει.Διατηρω τα δικαιωματα μου ως πολιτης ανεξαρτητως φυλου , φυλής , θρησκειας ή εθνοτικής καταγωγής . Και διατηρώ και το Υστατο δικαιωμ (αν θεωρηθω οτι παρανομώ ) μιας Δικαιης Δικης .

    Και φυσικά αν καποιος στραφει εναντιον του κρατους με Πραξεις εγκληματικές υπαρχουν αρκετοι Νομοι του Ποινικου Δικαιου
    ωστε να Δικαστει για αυτές τις πραξεις …
    Νομιζω ομως οτι αυτός ο Νομος του ’55 ειναι κατι αλλο εντελώς Διαφορετικό ..που ανοιγει τον δρομο σε διαφορες Κρατικές Υπηρεσιες να απαλλαγουν απο οσους -αυτες – θεωρουν οτι εχουν ..αντεθνική δραση ..
    Και αυτό (αν συμβαινει -που δεν γνωριζω ..αν δηλαδή οι αφαιρεσεις Ιθαγενειας γινονται Χωρις Δημοσια Δικαιη Δικη)
    μου φαινεται ακρως επικινδυνο οχι μονο για τους εκαστοτε εθνικ
    ..αλλά για ολους μας

    (κρατώ βεβαια τις επιφυλάξεις μου ..δεν γνωριζω τις ακριβεις διαδικασιες )

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  34. καταπληκτικο το «αρθρο» και οι πληροφοριες (οχι οτι τα αλλα Post πανε πισω δηλαδη)..σε ευχαριστω

    Σχόλιο από palalos | 20/08/2008

  35. Νοσφεράτε, συμφωνώ απόλυτα ότι η ανεξέλεγκτη δράση του κράτους (βαθέος ή ορατού), πέρα από κάθε νομιμότητα, ή η επιλεκτική εφαρμογή τών πλέον αντιδραστικών νόμων ή η παράβαση κάθε δικονομικού κανόνα συνθλίβει τις ατομικές ελευθερίες καί τά δικαιώματα, ειδικά όταν ανήκεις σε μιά αποδιοπομπαία από την κοινή γνώμη ομάδα..Καί είναι γνωστή η αδικια πού επιφέρει η φασίζουσα συχνά κοινή γνώμη σε μετανάστες, μειονότητες καί γενικά σε ότι δεν προσιδιάζει με τις στερότυπες παραδοχές της..Από την άλλη μεριά όμως, αυτό δεν καθαγιάζει τις πολιτικές πού ασκούνται στό ονομα των Σλαβομακεδόνων. Σαν αριστεροί έχουμε το δύσκολο καθήκον να υπερασπιστούμε το όποιο δίκιο της Σλαβομακεδονικής μειονότητας ( ή όπως αλλοιώς επιλέξουμε να την αποκαλόυμε προκειμένου να αποφύγουμε ανακριβείς ή παρεξηγήσιμους ή αξιοποιήσιμους από κρατικούς επεκτατισμούς διεθνείς νομικούς όρους), χωρίς να παίζουμε το παιχνίδι των Σκοπίων καί της Αγκυρας. Δύσκολο, αλλά αναγκαίο….

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  36. Συμφωνω Γιώργο σ’ αυτά που λές

    … Αλλά περα απο αυτό αυτός ο Νομος του ’55 μου ..μυριζει ..Οχι μονο διοτι αφορά τους εθνικ ..Αλλά ακριβώς διοτι χρησιμοποιηθηκε Και κατά αριστερών και ανοιγει παραθυρα …

    τελος παντων δεν ξερω και πολλά ε’ αυτου ..Ισως καποιος που ξερει να μας εξηγησει πως γινεται αυτή η διαδικασια αφαιρεσης ιθαγενειας ..Με τι τεκμηρια ..Ποιος αποφασιζει …;

    Ρε παιδια Ποντιοι και μη …
    Τοσο καιρόπου εχω κανει την Σπηλια μου κι εχω 7οο αναρτησεις για ΟΛΑ ( ε…σχεδόν ) τα θεματα γιατί βρε δεν ερχεστε να μου πειτε μια καλημέρα μια καλησπερα κατι τελος παντων ..;
    http://nosferatos.blogspot.com/
    ασε που συνεχιζω να μην καταλαβαινω τιποτις απο την Τεχνη του Μπλοκινγκ

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  37. @ Makedonskiot nacionalnosti αυτά που γράφεις εγώ τα ακούω βερεσέ. Βερεσέ με όλη την σημασία της λέξεως εάν με καταλαβαίνεις. Εξήγησα απλά τους λόγους αφαίρεσης της Ελληνικής υπηκοότητας. Οι Νόμοι υπήρχαν αλλά δεν εφαρμόζοντο. Καιρός ήταν μιας και δεν σεβόσαστε πια τίποτα.

    @doctor.
    Σε έχω για πιο έξυπνο. Σου έδωσα στοιχείο και όχι κομμένα αποσπάσματα ή αυθαίρετες κρίσεις. Εάν εσύ έχεις ένα ανυπόγραφο άρθρο από τους αντιεξουσιαστές εχώ 100 άρθρα(δημοσιευμένα και αναγνωρισμένα από όλα τα ακαδημαικά κέντρα) από Μακεδόνες -και μη- πανεπιστημιακούς με κορυφαίους τους Μιχαηλίδη, Κολιόπουλο και Dakin. Φυσικά μιλάμε πάντα για εποχή προ Βαλκανικών. Και σου φέρνω χαρακτηριστικά τις Οθωμανικές απογραφές των 1905 και 1906/7 όπου οι Έλληνες ήσαν σαφώς περισσότεροι από τους Σλαβόφωνους. Οι Σκοπιανοί μάλιστα ούτε καν τους αναφέρουν ενώ οι Βούλγαροι τους ανακάλυψαν τα τελευταία 20 χρόνια.!!!

    Σχόλιο από akritas | 20/08/2008

  38. Νοσφεράτε εσύ πιστεύεις ότι λέει ο Σκοπιανός ?
    Ο νόμος είναι ο 3284/2004 δημοσιευμένος στο ΦΕΚ 217/Α/10.11.2004.

    «Όποιος κατά τη διαμονή του στην αλλοδαπή ενήργησε προς όφελος αλλοδαπού κράτους πράξεις ασυμβίβαστες προς την ιδιότητα του Έλληνα και αντίθετες προς τα συμφέροντα της Ελλάδας»

    http://www.dsanet.gr/Epikairothta/Nomothesia/n3284_04.htm

    Σχόλιο από akritas | 20/08/2008

  39. »τις Οθωμανικές απογραφές των 1905 και 1906/7 όπου οι Έλληνες ήσαν σαφώς περισσότεροι από τους Σλαβόφωνους.»

    Ομως στις απογραφες αυτες το κριτηριο ηταν θρησκευτικό (πατριρχικοι = Ελληνες (ακομα κιαν ηταν σλαβοφωνοι) … και οχι Γλωσσικο ..Ταχουμε πει χιλιες φορες αυτά Ακριτα στις Μεταμορφωσεις κα αλλου…

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  40. νόμος είναι ο 3284/2004»..Όποιος κατά τη διαμονή του στην αλλοδαπή ενήργησε προς όφελος αλλοδαπού κράτους πράξεις ασυμβίβαστες προς την ιδιότητα του Έλληνα και αντίθετες προς τα συμφέροντα της Ελλάδας »
    Μαλιστα ..Ωστε δεν ειναι του ’55 . Κατανοητον …

    Παλι ομως …δεν πολυκαταλαβαινω. Μου φαινεται Πολύ αοριστο ..Θελω να πω : Οι Νομοι πρεπει να ειναι σαφεις ετσι Δεν ειναι . Ιδιως στο τι απαγορευεται …

    Αυτό το πραξεις ασυμβιβαστες με την ιδιοτητα του Ελληνα .. Ποιος το αποφασιζει τι ειναι ασυμβιβαστο βρε παιδια;
    Εμενα μου φαινεται Ολιγον Καφκικό ..Και μη μου πειτε
    ‘αυτοι που φτιαχνουν τους Νομους ξερουν καλύτερα …»

    Δηλαδή ενας τετοιος Νομος .. που λεει..»Όποιος κατά τη διαμονή του στην αλλοδαπή ενήργησε προς όφελος αλλοδαπού κράτους πράξεις ασυμβίβαστες προς την ιδιότητα του Έλληνα και αντίθετες προς τα συμφέροντα της Ελλάδας»
    Δεν θα μπορουσε σε ανωμαλες καταστασεις να χρησιμποιηθει εναντιον ..οποιουδηποτε;
    και τελος παντων το τεκμηριο αθωοτητας το δικαιωμα καποιου να υπερασπιστει τον εαυτό του σενα δικαστηριο κλπ ολα υτα πουντα;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  41. Λοιπόν Ακριτα ..οσο το σκεφτομαι …

    Πες μου σε παρακαλώ εσύ που μοιαζει να ξερεις …
    Αν καποιος ελληνας πολιτης και Ελληνας εθνοτικά (δηλαδή ας το πουμε ετσι μη μουσουλμανος μη σλαβοφωνος κλπ ..Ελληνας αμανταμ μπαμπανταν που λενε)

    Βγηκε καλή ωρα για μια βολτα στην Γαλλια Αμερική , Κανδα δε ξερω εγώ που
    Και εκει σε ενα συνεδριο π.χ ή σε καποια ξενη εφημεριδα
    καταγγειλει την Χωρα μας οτι τα τελευταια χρονια επι Καραμανλικών Κυβερνησεων παραβιαζει Βαναυσα τα ανθρωπινα δικαιωματα π.χ των Μεταναστων ( εννοω ολα αυτά τα Βαρβαρα βασανιστηρια και τα αλλα αισχη που συμβαινουν τωρα επι Νου Δου κυβερνησεων σε προσφυγες μεταναστες και Οχι μόνο κλπ )
    ..Αν, λεω αν ..Προσεξε ..

    Τι Εγγυησεις του παρεχει ο Νομος – που θα πρεπει εδώ να συμφωνει με το Συνταγμα ..

    οτι Δεν θα του αφαιρεθει η ελληνική ιθαγενεια με αποφαση της Εκτελεστικής εξουσιας ..;

    (οπως εγινε παρα πολλές φορες επι Χουντικής ακροδεξιας σε οσους Τοτε την κατηγγειλαν στο εξωτερικό ..

    Μη μου πεις τωρα δεν συμβαινουν αυτά ..Εχουμε Δημοκρατια ..

    Γιατί η Δημοκρατια Στηριζεται ακριβώς στην Καχυποψια
    Των Κυβερνωμενων προς τους Κυβερνωντες

    (και στον Δικαστικό ελεγχο της συνταγματικοτητας των νομων και σε μερικά αλλα πραγματα ..

    Πω Πω ρε παιδια ..Καθε φορά που βγαινω απο την Σπηλια μου Διαολιζομαι .. Απο την αλλη να μη πώ και γώ και καμμια κουβεντα με κανέναν ανθρωπο ..;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  42. Νοσφεράτε ο Νόμος είναι σαφέστατος και όποιος έχει πρόβλημα μπορεί να πάει στην Δικαιοσύνη (Ευρωπαική και Ελληνική) ώστε να βρει το δίκιο ου. Και όπως γνωρίζεις σε άλλα θέματα η Ελλάδα έχει καταδικασθεί όταν καταπατά ανθρώπινα δικαιώματα. Όλα τα κράτη έχουν παρόμοιους νόμους -μάλιστα πιο σκληρούς- ακόμα και τα Σκόπια. Έτσι δεν είναι Makedonskiot nacionalnosti ?

    Σε ότι αφορά τις απογραφές υπάρχουν 3 Οθωμανικές(1904, 1905, 1906/7). Η τελευταία μιλάει καθαρά για Έλληνες και Βούλγαρους [Kemal Karpat, Ottoman Population(1830-1914),Wiskonsin, σελ 168] και όχι για Πατριαρχικούς και Εξαρχικούς.

    Σχόλιο από akritas | 20/08/2008

  43. Akrita βλεπω οτι επιμενεις .. Ε το Γλωσσικο κριτηριο ηταν ασυμβατο με την ιδια την Δομή της Οθωμανικής αυτοκρατοριας (Μιλετ) ..Οταν λοιπόν μιλάνε για Ελληνες και Βουλγαρους (ακομα και στη τελευταια απογραφή – εννοουν Πατριαρχικους(ελληνοφωνους και Σλαβοφωνους – και Εξαρχικους . Αυτο το ξερουν ολοι . Και οι Ιστορικοι στους οποιους αναφερεσαι . Και ο Dakin ( ιδιως ο Dakin )..kai o Koλιοπουλος ..Πως να το πώ . Ειναι Κοινός τοπος για οποιοιν εστω και λίγο εχει ασχοληθει με εκεινη τηνν περιοδο …

    Οσο για το πρωτο . Παλι δεν καταλαβαινω .. Η αφαιρεση της ιθαγενειας ειναι ποινη ( εφοσον γινεται για πραξεις εναντιον των συμφεροντων της Χωρας ) .Ε Ποιος την επιβαλλει αυτή τηνΠοινή.. Εγώ ξερω οτι στη χωρα μας – Κρατος Δικαιου Συνταγμα – Τετοιου ειδους ποινές μπορουν να επιβαλλουν Μονο τα Δικαστηρια .Και οτι ισχυει π.χ Το τεκμηριο Αθωοτητας κλπ ..

    Και- ΔΕ ΜΕ ΛΈΣ ; τι σοι επιχειρημα ειναι αυτό» Όλα τα κράτη έχουν παρόμοιους νόμους -μάλιστα πιο σκληρούς- ακόμα και τα Σκόπια… »

    Ποια Κρατη ; Τα δημοκρατικά Κρατη της Ε. Ε εχουν τετοιους νομους ;

    Αν εννοεις την Τουρκια – που με τετοιου ειδους νομους αφαιρεσε την Τουρκική Ιθαγενεια απο τους εναπομειναντες Ελλεηνες της Πολης στην Δεκαετια του ’60

    ευχαριστουμε ..Δεν θα πάρουμε .. Η Ελλάδα θα παραμεινει Ευρωπαική χωρα ..Δεν θα γινουμε Τουρκια επειδή ετσι το θελουν οι Τωρα Κυβερνωντες

    Παρπιμπτοντως πες μου μιας και μοιαζει να ξερεις ..Ποιος τον εφτιαξε αυτον τον νόμο του 2004; το Πασόκ ή η Ν. Δ ;(απλή περιεργεια βλεπεις.).

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  44. πω πω ..τωρα τοσκεφτηκα ….Βρελές μ’ αυτά που γραφω εδώ στο εξωτερικο να μου αφαιρεσουν την διαολική ιθαγενεια..
    παιδια γυρνω στην σπηλια μου

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 20/08/2008

  45. Αγαπητέ Νοσφεράτε, επισκεύθηκα γιά πρώτη φορά την σπηλιά σου, αλλά από το pda δεν μπορώ να δώ καί πολλα (είμαι σε διακοπές μακριά από το PC ). Αν κρίνω από το τελευταιο ποιηματάκι, η σπηλιά πρέπει να είναι υγρή καί ζεστή, δεκτική στά σπέρματα των ιδεών πού μάλλον θα γονιμοποιούνται κάπου στό βάθος της όπου θα εδράζεται καί η ιδεολογική της μήτρα. Ο λόγος της μικρής επισκεψημότητας πιθανόν να είναι ο φόβος του αρπάγματος ιδεομυκητίασης.. Καλού-κακού θα την επισκέπτομαι με το φώς της ημέρας, όταν δεν υπάρχει φόβος να ξεκαπακωθεί το φέρετρο..πληροφοριακά στά ποντιακά τον βρυκόλακα τον λέμε χοτλάκ καί το blog σου, ποιτικη αδεία » Σό γιάν τη χοτλάκονος » .

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  46. Δεν το είπα » Σό τρυπίν τη χοτλάκονος » γιά να μην παρεξηγηθώ. 🙂

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  47. ΠΩ ΠΩ βρε Πολυχρονιδη Τρομερες Πληροφοριες Με δινεις ..Τρομέρες !!!
    Ελάτε στο
    »Σό γιάν τη χοτλάκονος ” .
    η ιδεομυκητίαση περναει ευκολα…

    Σχόλιο από Χοτλάκ | 20/08/2008

  48. Νοσφεράτε μην επιμένεις για την απογραφή. Σου εξήγησα οι Οθωμανικές απογραφές ήσαν 3. Η τελευταία μιλούσε για Έλληνες και Βουλγάρους. Η του 1905 για Πατριαρχικούς Έλληνες και Εξαρχικούς και η του 1904 για Πατριαρχικούς και Εξαρχικούς. Η του 1906/7 πρωτοδημοσιεύτηκε το 1985. Κάτι αντίστοιχο με την Ελληνική του 1925 που βγήκε στην επιφάνεια μετά από 70 χρόνια.!!!

    Σε ότι αφορά τον νόμο δεν θα ήθελα να εμπλακώ σε έναν διάλογο που δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα. Οι χώρες της ΕΕ έχουν νόμους όπως γνωρίζεις σε θέματα ασφάλειας αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι τους ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ.

    Σχόλιο από akritas | 20/08/2008

  49. Πολυχρονιδη σου στελνω ενα δρομακι..

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/08/blog-post_2748.html

    Ακριτα (μου)..Εσυ επιμενεις ..Κιεγώ σου εξηγησα οτι Δεν χρησιμοποιουνταιν το Γλωσσικό κριτηριο ΄ουτε φυσικά το σημερινο εθνικο αλλά το τοτε Θρησκευτικό …Πολύ απλά .
    Και στην τριτη Ελληνες +Πατριαρχικοι ..Δηλαδή ελληνορθοδοξοι

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  50. Δομακι ..Δωράκι ηθελα να πω ..

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  51. Αγαπητέ Νοσφεράτε, μεγάλη μου τιμή. Αποδεχόμενος το πνευματικό σου πόνημα ανταποδίδω με δικό μου (στά ποντιακά)

    ΣΗΝ ΦΩΛΕΑΝ ΤΗ ΧΟΤΛΑΚΟΝΟΣ
    Ας όραμαν εγνέφσα σε
    σό γιάν’ς απές εσέβα,
    κι ασό κρατώ το δώρον σου
    κι άλλον γουρσούζς εξέβα

    Ασό έδαξες την γούλα μου τά γούστα μου εκλόσταν,
    Σ’ αίματος το αράεμαν τ’ αχούλ τεμόν εκόλτσεν
    Καί σά παρχάρεα λάσκουμαι ρωμάνας αραεύω
    τη χοτλακί τ’ ασκεμον χούι σ’ ατίντς απάν να φτάω.

    (χορεύεται ως διπάτ.) 🙂

    .

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  52. Παρολο πουμαι Πόντιος Απο μεριας Πατρος
    Και Βλαχος στην Καταγωγή απο πλευράς μητρος
    αλίμονο! Δεν εμαθα ποτες Ποντιακά
    Στο σπιτι μου μιλουσανε μονον Ελληνικά
    Ομως –Πολυχρονιδη μου -Ποτε δεν ειναι Αργά
    Με σενανε για δασκαλο- αρκει ,σιγά -σιγά
    να μου τα λές ,για να καταλαβαίνω
    Στην πατρικήν την Γλωσσαν μου -την των Χοτλακ -να εμβαινω …

    Θα σου ζητουσα το λοιπόν μεταφρασιν να δωσεις
    – Οχι αμέσως -προς Θεου*-πρωτα να χαλαρώσεις

    *φτου ..Παλι το ειπα .Δεν παμε καλά

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  53. Νοσφεράτε, γιά να μην σέκρατώ σε αγωνία, ιδού καί η νεοελληνική απόδοση:

    ΣΤΗΝ ΦΩΛΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΥ

    Σε ξύπνησα απ τ’ όνειρο
    μές την σπηλιά σου μπήκα
    καί όμως με το δώρο σου
    σοφότερος δεν βγήκα

    Στόν τράχηλο με δάγκασες
    τά γούστα μου αλλάξαν
    σ’ αίματος αναζήτηση ο νούς μου έχει κολήσει

    Τώρα γυρίζω στά βουνά καί ψάχνω βοσκοπούλες
    του βρυκολάκου το αγγιγμα
    θανάσιμο να νιώσουν.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  54. Akrita παρολο που διαφωνουμε καθετα συμφωνω σε αυτό που λές »Οι χώρες της ΕΕ έχουν νόμους …. αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι τους ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ.»
    Δηλαδή συμφωνώ στο οτι στις πολιτισμένες χωρες οι Νομοι – και το Κρατος Δικαιου εφαρμοζονται – η πρεπει να εφαρμοζονται Αδιακριτως σε ολους Μεγαλοσχημους και μη ..Και οχι μόνο σε φτωχδιαβολους και μαλιστα με τον Καφκικό τροπο που περιγραφει παραπάνω ο Εθνικ

    Αλλά Ακριτα εδώ; Στο Δαμαλιστάν; Ειδες εσύ κανενα νομο να εφαρμοζεται- εκτος ναν αφορά σε τιποτε φοιτητες , γαβριαδες ή κανενα πεινασμ΄΄ενο μεταναστη ΄μή;
    ειδες να εφαρμοζεται κανας νομος π.χ στην περιπτωση των σο – Δομημενων ομολογων;

    Στο Ξεπουλημα του Οτέ;
    στα Απειρα σκανδαλα;
    http://nosferatos.blogspot.com/2008/08/blog-post_3808.html

    Πολυχρονιδη ..Εσυ παιδι μου εισαι ταχυτερος κια απο..μένα ..
    Ποτε προλαβες να διαβασεις οτι σου ζητουσα μεταφραση.. ποτε την εγραψες ..

    Εσυ παιδι μου εισαι ταλέντο ..Σε χρειαζομαι στην Ομάδα των Πεινασμένων Χοτλακων …

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  55. Βρε τον Πολυχρονιδη …Βρε
    πουσουνα τοσο καιρό ;
    Καλά και γιατί δεν μπηκες στον Προκρουστη …
    (η μηπως εχεις μπει με αλλο παρανομι

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  56. Νοσφερατε είναι 23.50. Αφοσιόσου στό καθήκον καί μην περισπάσαι με ποιήματα καί νόμους.. Σε λίγο βγαίνεις..καληνύχτα.

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 20/08/2008

  57. καληνυχτα ντε!

    Σχόλιο από Χοτλάκ-Νοσφεράτος | 20/08/2008

  58. Φίλε ακρίτα (το φίλε το εννοώ να το ξέρεις) δεν ήταν λογική η απάντησή σου (υπ’αρ.36).
    Καταρχήν δεν μας είπες αν διάβασες το άρθρο που παρέθεσα.
    Αν δεχτούμε ότι το διάβασες θα έπρεπε είτε να αντικρούσεις τα γραφόμενα σε αυτό, να τα ανασκευάσεις, να τα αμφισβητήσεις, με πηγές, με ιστορικές αναφορές και παραπομπές.
    Όμως έπραξες το απλό, το εύκολο. Αντί να αντικρούσεις τα γραφόμενα επιτέθηκες στον γράφοντα!

    Στην τυπική λογική, ένα από τα πιο συχνά λογικά σφάλματα είναι το argumentum ad hominem: να επιτίθεσαι στο άτομο που εκφέρει μια πρόταση και όχι στην πρόταση καθ’ αυτή, συνήθως λόγω έλλειψης αντεπιχειρημάτων.

    Αυτό είναι πολύ κοντά στο argumentum “tu quoque” ή “δάσκαλε που δίδασκες”, όταν ακυρώνουμε μια πρόταση γιατί δεν την ακολουθεί ο εκφέρων, π.χ. ένας πνευμονολόγος που σε παρακινεί να κόψεις το κάπνισμα ενώ ο ίδιος καπνίζει.

    Αντιστοίχως, έχουμε το argumentum ad verecundiam, όταν δεχόμαστε μια πρόταση ως ορθή χωρίς να την κρίνουμε επειδή ο εκφέρων είναι σεβαστό άτομο.

    Σε κάθε περίπτωση, κάτι μπορεί να είναι αληθές και ορθό, ή αντίστοιχα ψευδές και λάθος ανεξαρτήτως του ποιος το λέει. Αυτό που μετρά είναι το επιχείρημα, η απόδειξη. Διαφορετικά, οι μόνοι που μπορούν να μιλούν είναι οι άγιοι, οι ταγοί, το Κόμμα και όλες οι αυτόκλητες αυθεντίες.

    Ο Αριστοτέλης είχε προσδιορίσει ένα παραδοσιακό και απλό (όσον αφορά την πλάνη του) επιχείρημα ad hominem στους Σοφιστικούς Ελέγχους του. Το επιχείρημα συντάσσεται με την εξής στοιχειώδη μορφή:

    Ο A ισχυρίζεται το B;
    Ο A είναι αμφισβητήσιμος
    άρα ο ισχυρισμός B είναι εσφαλμένος.

    Το επιχείρημα ad hominem αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες λογικές πλάνες και βρίσκει την θέση του στα συγγράματα Εισαγωγής στην λογική και στην κριτική σκέψη. Τόσο η ίδια η πλάνη, όσο και οι κατηγορίες περί εφαρμογής της καταδικάζονται στην διαλεκτική. Είναι αποτελεσματική ρητορική τεχνική και χρησιμοποιείται συχνά, παρά το είναι εγγενώς εσφαλμένο και επιπλέον στερείται λεπτότητας.

    Το άρθρο όμως δεν είναι ανυπόγραφο και ζητώ συγνώμη που δεν ανέφερα τον συγγραφέα του.
    Το άρθρο το έχει γράψει ο Μιχάλης Καλιακάτσος, διδάκτωρ Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Birmingham και δημοσιεύτηκε στην «Αυγή», στις 14.10.07.
    Δυστυχώς όμως δεν μπόρεσα να το βρω στην πηγή του, στην Αυγή, και το βρήκα μέσω του google, από το site της Αντιεθνικιστικής Κίνησης.
    Να σημειώσω ότι με τα συμπεράσματα του καθηγητή διαφωνώ εν πολλοίς, όμως η παράθεση του άρθρου έγινε για την προσκόμιση στην συζήτηση των πολύ κατατοπιστικών (έστω και συνοπτικών) ιστορικών παραπομπών που αυτό έχει.

    Ελπίζω τώρα να μιλήσουμε επί της ουσίας Ακρίτα. Δεν πειράζει που διαφωνούμε, ας συζητήσουμε όμως με λογικούς όρους στην συζήτηση.

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 21/08/2008

  59. Nosfy, σου έχω αφήσει εγώ σχόλια, αλλά επειδή ανεβάζεις θέματα με μορφή πολυβόλου, μάλλον δεν τα είδες!!!

    doc

    Σχόλιο από doctor | 21/08/2008

  60. Δοκτωρα ειδα ενα σχολιο σου στο ΕΝΕΚΕΝ…
    ΄Αλλα δεν ειδα ..δεν πειραζει που θα παει θα τα βρω …
    Πολύ κατατοπιστικό το περι λογικής ολιο σου και συμφωνώ ..

    οσο για τον ρυθμό πολυβολου …πραγματι …

    παντως απο αυριο θα ηρεμήσουν τα πραγματα.(μαλλον …)

    Βρε παιδια ..Πουναι οι Ποντιοι και Αριστεροι ;

    Σχόλιο από Χοτλάκ- Nοσφερατος | 21/08/2008

  61. doctor και φυσικά δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Το άρθρο του Καλιακάτσου όπως λες, αλλά και ότι έχει αναρτηθεί από του «αντιεθνικιστές»(αντιεξουσιαστές τους λέω) και αφορά το Μακεδονικό τα έχω διαβάσει. ‘Εχω μία μανία όταν διαβάζω ένα άρθρο να ερευνώ τις πηγές του. Ο Καλιακάτσος δεν χρησιμοποιεί καμμία από τις πρωτογενείς πηγές και ειδικά τις Οθωμανικές. Όπως είδες έβαλα δύο πηγές όπου δείχνουν ότι οι Έλληνες ήσαν η πλειοψηφία. ΑΝΤΕΚΡΟΥΣΑ πρώτα από όλα αυτο που ξεκινήσαμε να μιλάμε ..και αυτό είναι στο εάν οι Έλληνες ήσαν ή όχι η πλειοψηφία για την προ 1912 εποχή.

    Τώρα θα ήθελα να δω τα στοιχεία σου μιας και ο Καλιακάτσος δεν αναφέρει και τίποτα για αυτό. Μόνο αυθαίρετα συμπεράσματα.

    Και κάτι ακόμα για τον Καλιακάτσο. Γράφει(σελ 7)….

    «Η σλαβομακεδονική μειονότητα (160000-200000 περίπου σύμφωνα με ανεπίσημη και απόρρητη στατιστική που διενήργησε η Γενική Διοίκηση Μακεδονίας στις αρχές του 1925 και επιβεβαιώνουν αρκετά ακόμη στοιχεία}»

    Η στατιστική αυτή (η οποία σημειωτέον εκδόθηκε και από την Οξφόρδη στα αγγλικά) αναφέρεται σε Σλαβό­φωνους «τέως πατριαρχικούς», τους οποίους υπολογίζει σε 76.098, και σε Σλαβόφωνους «τέως εξαρχικούς», που τους εκτιμά σε 97.636 άτομα, εκ των οποίων επρόκειτο να μεταναστεύ­σουν συνολικά 11.228 άτομα. ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρει για μειονότητα και μάλιστα Σλαβομακεδονική και ούτε για 200.000. Εκτίθεται κάποιος όταν δεν αναφέρει σωστά τα στοιχεία.

    http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2008/01/1925.html

    http://modern-macedonian-history.blogspot.com/2008/05/population-exchange-in-greek-macedonia.html

    Για να μην αναφερθώ και στο ότι σχεδόν μοναδική πηγή του είναι αυτή του Κωστόπουλου και γνωρίζεις πολύ καλά ποια είναι η γνώμη μου για αυτόν αλλά και τους Ιούς.

    Σχόλιο από akritas | 21/08/2008

  62. Ξάδερφε
    Μια χαρά ταξιδεύει το καράβι…και «μόνο» του

    Κατά τα άλλα, η προσαρμογή εις τας συνθήκας του άστεος είναι ιδιαιτέρως επίπονη..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/08/2008

  63. ασε …κιεγώ υποφερω ….

    μωρε μουμουλ. ..Θεω και τη βοηθεια σου στα Μπλογκερικά ..Δεν καταλαβαινω τιποτε…

    Σχόλιο από Χοτλάκ- Nοσφερατος | 21/08/2008

  64. Ακρίτα, για τον Κωστόπουλο επιβεβαιώνεις τα όσα έγραψα περί απαξίωσης του γράφοντος και όχι ανασκευής ή αντίκρουσης των γραφομένων.
    Και ο Κωστόπουλος χρησιμοποιεί πηγές και ιστορικές παραπομπές.
    Θα διαβάσω τα δύο θέματα που παραθέτεις και θα επανέλθω (από Δευτέρα διότι το Σ/Κ θα μιμηθώ τον ομοεθνοτικό αρβανιτοπόντιο Ομέρ και θα εκδράμω εις τας παραλίας).

    doc

    Y.Γ. Νοσφεράτες, έχεις ανοίξει 700 ποστ και λες ότι δεν κατέεις από μπλόγκινγκ; Δηλαδή αν τα μάθεις όλα πόσα ποστ θα ανοίξεις;;;

    Σχόλιο από doctor | 22/08/2008

  65. κοιτα δεν εχω μαθει ακομα π.χ πως να μπαινω εδώ μεσα στου Ποντου του Αριστερου και να φωτιζεται το ονοματακι μου οπως το δικό σου ..Και καθε αποπειρα να το κατακτησω αυτό (το ονοματακι μου με νεον να πουμε ..ματαιωνεται)

    κατα τα αλλα μολις γυρισα απο τη Θαλασσα και ζαλιζμαι στα Μπλογκια ..Μολις συνηθισω λίγο θα αναβασω και αλλα (700)

    Σχόλιο από Χοτλάκ- Nοσφερατος | 27/08/2008

  66. Την τεχνολογία μου μέσα και την αλλοτρίωσή της..

    Χοτλάκ, μετά το ονομα και το email στην «ιστοσελίδα» βάζε το :
    http://nosferatos.blogspot.com/ και θα «φωτίζεται» το ονοματάκι σου.
    Κατά τα άλλα λόγω Ουψάλα (και όχι μόνο) ο Προκρουστάκος περνάει μοναξιές.
    Στείλε και κανα μήνυμα εκεί στο αντισεισμικό της Ουψάλα. Έχει δροσιές μαθαίνω εκεί πάνω….

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/08/2008

  67. εστειλα …!

    Σχόλιο από Χοτλάκ- Nοσφερατος | 27/08/2008

  68. ταμάμ τζάνουμ, ταμάμ.. 🙂

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/08/2008

  69. doctor Πέμπτη έχουμε!!!

    Σχόλιο από akritas | 28/08/2008

  70. Φαιδρή η Σύνοδος της ΕΕ

    Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

    Το στοιχείο της πολιτικής φαιδρότητας κυριαρχεί στη σημερινή έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες επικρίνουν και απειλούν με… κυρώσεις (!) τη Ρωσία επειδή η Μόσχα ακολουθεί στις περιπτώσεις της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας ακριβώς την ίδια γραμμή που εφάρμοσαν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ στην περίπτωση του Κοσόβου! Υποκρίνονται ότι ξέχασαν οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι πως τρεις ολόκληρους μήνες βομβάρδιζαν το 1999 τη Γιουγκοσλαβία, προκειμένου να αναγκάσουν διά της στρατιωτικής βίας το Βελιγράδι να αποδεχθεί την απόσπαση του Κοσόβου από τη σερβική επικράτεια, και δηλώνουν βαθύτατα τεθλιμμένοι επειδή οι Ρώσοι χρησιμοποίησαν επί τρεις ημέρες τις ένοπλες δυνάμεις τους για να διαλύσουν τον στρατό των Γεωργιανών επιδρομέων που κατέσφαζαν κατά εκατοντάδες τους Οσέτιους αμάχους.

    Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί ακρωτηρίασαν αδίστακτα με τη βία των όπλων τη Σερβία, δηλώνοντας ότι η διαφύλαξη της εδαφικής της ακεραιότητας δεν είχε καμία σημασία μπροστά στο δικαίωμα των Αλβανών του Κοσόβου για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία. Αντιθέτως, στην περίπτωση του Καυκάσου διατείνονται ότι η θέληση των λαών της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία δεν έχει καμία ισχύ μπροστά στο «ιερό και απαραβίαστο» δικαίωμα της Γεωργίας για διατήρηση της εδαφικής της ακεραιότητας! Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν με αυτήν την απίθανη επίκληση «α λα καρτ» όποιας αρχής του διεθνούς δικαίου κρίνουν ότι τους συμφέρει, ανάλογα με την περίπτωση;

    Κάθε συζήτηση περί επιβολής κυρώσεων στερείται σοβαρότητας. Ελπίζουμε ότι οι υστερικές κραυγές των καταποντιζόμενων Βρετανών Εργατικών περί οργάνωσης αντιρωσικής σταυροφορίας δεν θα βρουν απήχηση μεταξύ των υπόλοιπων ηγετών της ΕΕ.

    Αλλωστε οι Αγγλοι είναι γνωστοί ως φερέφωνα των Αμερικανών και κανείς δεν τους παίρνει σοβαρά υπόψη του στην Ευρώπη σε τέτοια θέματα.

    Από την πλευρά της υπεράσπισης των δικών της συμφερόντων, η Μόσχα έπραξε άριστα αναγνωρίζοντας την ανεξαρτησία της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας, η οποία κατέχει τις μισές γεωργιανές ακτές στη Μαύρη Θάλασσα.

    Αυτό είναι το ελάχιστο τίμημα που θα πληρώσει η Γεωργία για τη στρατιωτική συντριβή της στον πόλεμο ουσιαστικά εναντίον της Ρωσίας που την οδήγησε ο γελοίος τυχοδιώκτης πρόεδρός της Μιχαήλ Σαακασβίλι, τυφλό όργανο των ΗΠΑ σαν τον Γκρούεφσκι των Σκοπίων. Πολύ φθηνά τη γλίτωσε η Γεωργία που δεν είναι σήμερα υπό ρωσική κατοχή, κατά το πρότυπο του υποδηλωμένου από τους Αμερικανούς Ιράκ.

    Η κρίση στον Καύκασο δεν θα είχε όμως τόσο σοβαρές διεθνείς διαστάσεις αν πίσω από τη γεωργιανή επίθεση εναντίον της Ρωσίας δεν κρυβόταν η κυβέρνηση Μπους, παρά την ανεπιτυχή εκ των υστέρων προσπάθειά της να ισχυριστεί το αντίθετο.

    Οι πιο ακραίοι κύκλοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ, με εγκέφαλο τον αντιπρόεδρο Ντικ Τσένι και τους ακραία επιθετικούς κύκλους που εκπροσωπεί, οργάνωσαν την επίθεση της Γεωργίας για να προκαλέσουν κρίση με τη Ρωσία, εκτιμώντας σωστά ότι μια τέτοια εξέλιξη ευνοεί τους Ρεπουμπλικάνους και μπορεί να συντελέσει αποφασιστικά στην εκλογή ως προέδρου των ΗΠΑ του ΜακΚέιν.

    Θεωρούν ότι υπό ομαλές συνθήκες η νίκη του Ομπάμα είναι αναπότρεπτη και μόνο αν επικρατήσει κλίμα ανωμαλίας ο ΜακΚέιν έχει ελπίδες, οπότε εργάζονται προς την κατεύθυνση πρόκλησης μείζονος διεθνούς κρίσης. Δημοσκοπήσεις κατά τη διάρκεια της κρίσης στον Καύκασο που έδειξαν τον ΜακΚέιν να προηγείται του Ομπάμα εδραίωσαν αυτήν την πεποίθησή τους και την επικίνδυνη γραμμή τους.

    Ο Τσένι και οι περί αυτόν είναι έτοιμοι για όλα. Καθώς δε οποιοδήποτε ενδεχόμενο πλήγμα κατά των αμερικανικών συμφερόντων σε κάποια χώρα εξαιτίας παράτολμων επιλογών θεωρείται και είναι εντελώς δευτερεύον ζήτημα σε σχέση με τη διατήρηση της πλανητικής εξουσίας μέσω της εκλογής Ρεπουμπλικάνου προέδρου, τα νεοσυντηρητικά γεράκια δεν ορρωδούν προ ουδενός. Είναι ικανοί να προκαλέσουν αιματοκύλισμα οπουδήποτε για να κερδίσουν τις εκλογές!

    Ο κόσμος ενδέχεται να περάσει δύσκολες ώρες αυτό το φθινόπωρο, ιδίως πριν από τις αμερικανικές εκλογές, αλλά και αμέσως μετά, όσο ο Τσένι θα έχει την εξουσία μέχρι τις 20 Ιανουαρίου 2009 που θα την παραδώσει. Ευτυχώς πάντως που η ακαριαία και αποτελεσματική αντίδραση της Ρωσίας στη Ν. Οσετία τίναξε στον αέρα τα σχέδια του Τσένι στον Καύκασο και έκοψε τα πόδια των Αμερικανών, συνεισφέροντας αντικειμενικά στην αποτροπή ακόμη πιο επιθετικών ενεργειών του Λευκού Οίκου, τουλάχιστον σε πρώτη φάση.

    Ο ΤΣΕΝΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΡΑΙΟΙ
    Επιδιώκουν νίκη ΜακΚέιν με κρίση

    Η μέσω CNN έκκληση του πανάθλιου Γεωργιανού προέδρου Σαακασβίλι για αποστολή στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Τιφλίδα αποτελούσε τμήμα του αμερικανικού σχεδίου. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσένι κι οι περί αυτόν ακραίοι αμερικανικοί κύκλοι θα ήταν πανευτυχείς αν πέντε – έξι Αμερικανοί στρατιώτες έπεφταν νεκροί από ρωσικά πυρά σε αψιμαχίες. Η υστερία που θα επικρατούσε στις ΗΠΑ με το σύνθημα «οι Ρώσοι σκοτώνουν Αμερικανούς» θα καθιστούσε σίγουρη την εκλογή του ΜακΚέιν ως προέδρου! Η ακαριαία επικράτηση της Ρωσίας όμως δεν άφησε περιθώρια υλοποίησης αυτού του σχεδίου αποστολής ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων.

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&tag=8777&pubid=1524576

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/09/2008

  71. Ξέσπασε η κρίση στην Ουκρανία

    Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

    Χωρίς κυβέρνηση υποδέχθηκε τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Ντικ Τσένι η Ουκρανία, καθώς κατέρρευσε ο φιλοδυτικός κυβερνητικός συνασπισμός των κομμάτων του προέδρου Βίκτορ Γιουστσένκο και της πρωθυπουργού Γιούλια Τιμοσένκο. Η κατάρρευση του συνασπισμού αυτού, ο οποίος είχε μια αναιμική πλειοψηφία τριών μόλις εδρών (228 στις 450), δεν αποτελεί έκπληξη.

    Η στιγμή όμως που έλαβε χώρα, ακριβώς την παραμονή της άφιξης του Τσένι στο Κίεβο, έχει βαρύνουσα πολιτική σημασία, καθώς ο σκοτεινός αντιπρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται χωρίς ουσιαστικό συνομιλητή από ουκρανικής πλευράς. Αναμφίβολα η κατάρρευση του φιλοδυτικού συνασπισμού ευνοεί τη Ρωσία και τις φιλορωσικές δυνάμεις της Ουκρανίας, ενώ παράλληλα ακυρώνει εν πολλοίς την επίσκεψη Τσένι, αφού δεν υπάρχει ουκρανική κυβέρνηση να υλοποιήσει τις όποιες υποδείξεις του.

    Το γεγονός βεβαίως ότι ο συνασπισμός κατέρρευσε επειδή αποχώρησε από αυτόν το κόμμα του Γιουστσένκο, υποδηλώνει την πρόθεση του ευρισκόμενου σε δεινή πολιτική θέση Ουκρανού προέδρου να προσδώσει τη μέγιστη δυνατή δραματικότητα στις εξελίξεις, ελπίζοντας ότι ο Τσένι θα ασκήσει όλη την επιρροή του στην Τιμοσένκο για να την ξαναφέρει στο πλευρό του Γιουστσένκο. Μένει να δούμε στην πράξη τι θα γίνει.

    Μέχρι τώρα πάντως η πρωθυπουργός Τιμοσένκο έχει επιλέξει τροχιά σύγκρουσης με τον πρόεδρο Γιουστσένκο. Τελευταία συνεργάζεται συστηματικά στο κοινοβούλιο με τη φιλορωσική αντιπολίτευση, ψηφίζοντας μαζί της νόμους που συρρικνώνουν θεαματικά τις εξουσίες του προέδρου. Εισήγαγαν μέχρι και διαδικασίες καθαίρεσης και αντικατάστασής του, κάτι που έκανε τον έξαλλο Γιουστσένκο να μιλήσει για «αντισυνταγματικό πραξικόπημα», που αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση καθεστώτος «πρωθυπουργικής δικτατορίας».

    Την παραμονή της κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού, το κόμμα της Τιμοσένκο αρνήθηκε να υποστηρίξει σχέδιο ψηφίσματος που έφερε στη Βουλή το κόμμα του Γιουστσένκο, το οποίο καταδίκαζε τη Ρωσία για την αναγνώριση της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας.

    Η ουσία είναι πως η Τιμοσένκο επιθυμεί να εκλεγεί πρόεδρος της Ουκρανίας στις εκλογές που θα γίνουν στα τέλη του 2009 ή τον Ιανουάριο του 2010. Καθώς όμως και ο Γιουστσένκο επιθυμεί σφοδρότατα την επανεκλογή του, η Τιμοσένκο έχει συνειδητοποιήσει πλήρως ότι δεν υπάρχει περίπτωση να εκλεγεί χωρίς κάποιες ψήφους από τις ρωσόφιλες περιοχές, άρα χωρίς την ανοχή, αν όχι την υποστήριξη, της Μόσχας. Ετσι εσχάτως πολιτεύεται στη βάση μιας γραμμής που εκτιμά ότι μπορεί να της εξασφαλίσει την ανοχή αυτή. Πρόκειται για δύσκολη επιχείρηση, αφού ο κυριότερος αντίπαλός της για την προεδρία θα είναι ο ηγέτης του ρωσόφιλου Κόμματος των Περιφερειών Βίκτορ Γιανουκόβιτς, με τον οποίο ενδέχεται να υποχρεωθεί τελικά να έρθει σε συμβιβασμό διαμοιρασμού των αξιωμάτων του προέδρου και του πρωθυπουργού.

    Η προοπτική αυτή όμως είναι άκρως αρνητική για τα σχέδια της Ουάσιγκτον. Ενα τέτοιο πλέγμα εξουσίας αποκλείεται να προωθήσει την ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ, αλλά και το ΝΑΤΟ θα ήταν οπωσδήποτε αρκετά διστακτικό να εντάξει στους κόλπους του μια Ουκρανία όπου οι ρωσόφιλες δυνάμεις θα είχαν το πάνω χέρι και θα έθεταν υπεράνω όλων τις στενές σχέσεις με τη Μόσχα.

    Ο Τσένι όμως δεν σκέπτεται μακροπρόθεσμα. Αδιαφορεί για το νατοϊκό ή φιλορωσικό μέλλον της Ουκρανίας. Αυτόν τον ενδιαφέρει αν μέσα στους δύο μήνες που απομένουν ως τις αμερικανικές εκλογές είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί η Ουκρανία ως εστία κρίσης στις σχέσεις των ΗΠΑ και της Ευρώπης με τη Ρωσία, ώστε να μετακινηθεί το αμερικανικό εκλογικό σώμα υπέρ του Ρεπουμπλικάνου υποψηφίου Τζον ΜακΚέιν. Η κατάρρευση του φιλοδυτικού κυβερνητικού συνασπισμού δεν του επιτρέπει να χρησιμοποιήσει την ανύπαρκτη πλέον ουκρανική κυβέρνηση ως φορέα υλοποίησης των σχεδίων του – και αυτό αποτελεί δεύτερο σοβαρό πλήγμα στη γραμμή του μετά τη στρατιωτική πανωλεθρία της Γεωργίας από τους Ρώσους.

    ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΑ
    Επικίνδυνος ο Γιουστσένκο

    Ο Ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιουστσένκο είναι πολιτικά «τελειωμένος». Αν τολμήσει να προκηρύξει πρόωρες βουλευτικές εκλογές. το κόμμα του θα συντριβεί. Η προσωπική του δημοφιλία έπεσε πλέον κάτω από το… 10%. Οι Ρώσοι δεν θέλουν ούτε να τον ακούσουν, από τη στιγμή που έστειλε Ουκρανούς χειριστές αντιαεροπορικών πυραύλων στη Γεωργία, οι οποίοι κατέρριψαν τέσσερα ρωσικά πολεμικά αεροπλάνα. Σε ομαλές συνθήκες δεν έχει κανέναν μέλλον. Ακριβώς αυτό όμως τον καθιστά πολύ επικίνδυνο όσο παραμένει στην εξουσία. Ενας τέτοιος άνθρωπος είναι πρόθυμος να συμμετάσχει σε οποιοδήποτε τυχοδιωκτικό σχέδιο των Αμερικανών, ελπίζοντας ότι έτσι ίσως επιβιώσει πολιτικά.

    Έθνος, 5/9/2008

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 08/09/2008

  72. Πόλεμος Ρωσίας-Γεωργίας

    Τυχαία σύρραξη ή εικόνες από το μέλλον;

    Μόλις 36 ώρες χρειάστηκαν για να καταληφθεί ολόκληρη η Νότια Οσετία από το ρωσικό στρατό. Η αιφνιδιαστική επίθεση του γεωργιανού στρατού, λίγες ώρες μετά τη συμφωνία ανακωχής που είχε υπογραφεί με τους οσέτιους αυτονομιστές, με ρωσική διαμεσολάβηση, συντρίφτηκε από τα ρωσικά τεθωρακισμένα και βομβαρδιστικά εν τη γενέσει της.

    Η ρωσική απάντηση ήταν τόσο άμεση που εξέπληξε τους πάντες. Μία μέρα μετά τη γεωργιανή επίθεση της 7ης Αυγούστου και το βομβαρδισμό της πρωτεύουσας Τσχινβάλι, ρωσικά τεθωρακισμένα εισβάλλουν στη Νότια Οσετία αναγκάζοντας το γεωργιανό στρατό σε άτακτη υποχώρηση. Οι διαβεβαιώσεις της Δύσης ότι «η Μόσχα δε θα φτάσει ποτέ σʼ αυτό το σημείο», όπως υποστήριξε ο αμερικανόδουλος γεωργιανός πρόεδρος Μιχαήλ Σαακασβίλι σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Ρεπούμπλικα», είχαν γίνει σκόνη. Τώρα οι Αμερικάνοι τον «αδειάζουν» διαρρέοντας (διά στόματος «συνεργατών της Ράις»), ότι η Κοντολίζα τον είχε προειδοποιήσει να μην επιτεθεί (όποιος θέλει το πιστεύει).

    Η Ουάσινγκτον έσπευσε να κατηγορήσει τη Ρωσία για χρήση υπερβολικής και δυσανάλογης βίας, για να πάρει την πληρωμένη απάντηση από το ρώσο ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, ότι τέτοιες κατηγορίες είναι παντελώς απαράδεκτες όταν λέγονται από τα χείλη εκπροσώπου κράτους που ξέρουμε τις ενέργειές του σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Σερβία.

    Ρωσικό ματ

    Η ρωσική αρκούδα πέτυχε μία σημαντική νίκη, την πρώτη της νίκη στα πεδία των μαχών, 17 χρόνια μετά την κατάρρευση της πάλαι ποτέ κραταιάς «ΕΣΣΔ». Κι αυτό χάρη στο παιχνίδι με τη φωτιά, που έσπευσε να παίξει το γεωργιανό καθεστώς, υπό αμερικάνικη καθοδήγηση (και με ισραηλινά όπλα, σύμφωνα με τον ίδιο τον Σαακασβίλι). Θα πρέπει να είναι κανείς αφελής για να μην πιστεύει ότι πίσω από τη Γεωργία ήταν οι Αμερικάνοι, που όχι μόνο σιγοντάριζαν αλλά στήριζαν φανερά το γεωργιανό στρατό, με τον οποίο τις δυο τελευταίες βδομάδες του Ιούλη διεξήγαγαν στρατιωτικά γυμνάσια με την ονομασία «Αμεση Απάντηση 2008», σε γεωργιανή στρατιωτική βάση.

    Αλαζονεία της «υπερδύναμης»; Τεστάρισμα της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής από τους αμερικάνους ανταγωνιστές της; Ο,τι και να ήταν, αυτή η σύγκρουση απετέλεσε ένα ισχυρό πλήγμα για την αμερικάνικη εξωτερική πολιτική. Οχι μόνο κατάφερε να την κάνει «να βγάλει το σκασμό» (όπως τόσο αφοπλιστικά παραδέχτηκε αμερικάνος αξιωματούχος στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης»), αλλά και την απομόνωσε, σε βαθμό που μέχρι και η «ευρωπαϊκή οικογένεια» να της έχει γυρίσει την πλάτη.

    Οι ΗΠΑ στην απομόνωση…

    Η άρνηση των ευρωπαίων ηγετών να παίξουν με το παιχνίδι των κυρώσεων, παρά τις βρετανικές και τις αμερικάνικες πιέσεις, απετέλεσε τη χαριστική βολή για την αμερικάνικη «υπερδύναμη». Βλέπετε, η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τη ρωσική αρκούδα ήταν πιο ισχυρή από τα ουρλιαχτά της Κοντολίζα, που δήλωνε ότι η φήμη της Ρωσίας ως «υπεύθυνου κράτους» έχει πλέον κουρελιαστεί. Μέχρι και η Πολωνία –η οποία ήταν υπέρμαχος των κυρώσεων– αναγκάστηκε να βάλει νερό στο κρασί της. Η κυβέρνησή της δήλωσε, διά στόματος υπουργού Εξωτερικών:«Ας μη συζητούμε για το πώς θα βλάψουμε τη Ρωσία, αλλά για το πώς θα βοηθήσουμε τη Γεωργία και τους ανατολικούς γείτονες της ΕΕ»!

    Πέρα, όμως, από την απομόνωση των Αμερικάνων από τους ευρωπαίους συμμάχους τους, η Ρωσία πέτυχε κι άλλη μια νίκη. Να συσπειρώσει ακόμη περισσότερο γύρω της τις πρώην «σοβιετικές δημοκρατίες» που έχει καλές σχέσεις μαζί τους, αλλά και να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα σε όσες σκοπεύουν να ενταχτούν στο ΝΑΤΟ και να τα βάλουν με τη ρωσική αρκούδα. Η χώρα με τις μεγαλύτερες ενεργειακές πηγές, το Καζαχστάν, έσπευσε να στηρίξει τη Μόσχα, αν και φιλοξενεί αμερικάνικες βάσεις στο έδαφός της. Το ίδιο έκανε και η Κιργιζία. Το Αζερμπαϊτζάν (το οποίο μάλιστα συμμετείχε μαζί με τη Γεωργία στα στρατιωτικά γυμνάσια που έγιναν τον Ιούλη) κράτησε αποστάσεις από το αντι-ρωσικό μέτωπο. Κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί το Αζερμπαϊτζάν είναι από τις χώρες που αποτελούν μήλον της έριδος μεταξύ Μόσχας και Ουάσινγκτον, καθώς αποτελεί έναν από τους εναλλακτικούς δρόμους μεταφοράς του πετρελαίου του Καυκάσου, μέσω του αγωγού που ξεκινά από την πρωτεύουσά του Μπακού, περνά από την πρωτεύουσα της Γεωργίας (Τιφλίδα) και καταλήγει στο τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν. Ενώ η Ουκρανία, που μαστίζεται από πολιτική κρίση μετά την κατάρρευση του «πορτοκαλί» κυβερνητικού συνασπισμού, δυσκολεύεται πάρα πολύ να τραβήξει το σκοινί κόντρα στη Ρωσία (η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να κλείσει τις στρόφιγγες και να παγώσει τη χώρα).

    …και η Ρωσία στην αντεπίθεση

    Ο πόλεμος αυτός, λοιπόν, έδωσε την ευκαιρία στη Ρωσία να περάσει στην αντεπίθεση. Και βέβαια, ό,τι κατάκτησε στα πεδία των μαχών δεν πρόκειται να το επιστρέψει (τουλάχιστον χωρίς ισχυρά ανταλλάγματα). Μπορεί ένα από τα έξι σημεία, πάνω στα οποία βασίστηκε ο τερματισμός του πολέμου, να αναφέρει ότι η Ρωσία θα πρέπει να αποσύρει τα στρατεύματά της στις γραμμές που βρίσκονταν πριν τον πόλεμο και η εκεχειρία που συμφωνήθηκε τελικά μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας να προβλέπει την παραμονή ρωσικών στρατευμάτων σε γεωργιανό έδαφος σε μία ζώνη μέχρι 7 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Νότια Οσετία, όμως τα ρωσικά στρατεύματα εξακολουθούν να ελέγχουν περιοχές ακόμα και 50 χιλιόμετρα από την Τιφλίδα, καθώς και περιοχές στην Αμπχαζία που απέχει πάνω από 100 χιλιόμετρα από τη ζώνη που συμφωνήθηκε (σύμφωνα με τους «Τάιμς της Μόσχας» της περασμένης Τρίτης). Το λιμάνι του Πότι στη Μαύρη Θάλασσα, αρκετά χιλιόμετρα μακριά τόσο από την Αμπχαζία όσο κι από τη Νότια Οσετία, καθώς και το λιμάνι Σουχούμι στην Αμπχαζία ελέγχονται από τους Ρώσους, που μαζί με το Νοβοροσίσκ θα διαθέτουν τρία λιμάνια στη Μαύρη Θάλασσα και θα μπορούν να γράφουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι τις απειλές της Ουκρανίας για απαγόρευση του ελλιμενισμού των ρωσικών πλοίων στη Σεβαστούπολη.

    Ο ρωσικός τσαμπουκάς εκδηλώνεται όλο και πιο πολύ. Πρώτα με την αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, ύστερα με τις δηλώσεις του ρώσου προέδρου Μεντβέντεφ, ότι η Μόσχα δε φοβάται να πεταχτεί έξω από τους G8 ή να ζήσει ένα νέο «Ψυχρό Πόλεμο». Τέλος, με τις διαρκείς απειλές κατά της Πολωνίας, ότι αποτελεί «πυρηνικό στόχο» εφόσον εγκαταστήσει τα συστήματα της «αντιπυραυλικής ασπίδας» των ΗΠΑ. Απειλές που συνοδεύτηκαν με την επιτυχημένη δοκιμαστική εκτόξευση ενός υπερσύγχρονου πυραύλου PC-12Μ «Topol» (που σημαίνει «λευκά» στα ρωσικά) με βεληνεκές 11.000 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με τους Ρώσους αξιωματούχους, ο πύραυλος αυτός θα μπορεί να διαπεράσει την αντιπυραυλική ασπίδα που ήδη στήνουν οι Αμερικάνοι σε Τσεχία και Πολωνία.

    Ταυτόχρονα με τον τσαμπουκά, η Ρωσία ρίχνει γέφυρες στην ΕΕ, δηλώνοντας ότι επιζητεί «διεθνή αστυνομική δύναμη» στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ (Οργανισμός Ασφάλειας και Συνεργασίας στην Ευρώπη), η οποία θα ελέγχει τις διαφιλονικούμενες περιοχές και στην οποία είναι έτοιμη να συμμετάσχει!

    Στο βωμό ενός άδικου πολέμου

    Ο πόλεμος-αστραπή μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας έχει πλέον τελειώσει. Για μια ακόμα φορά η ανθρωπότητα παρακολούθησε από τα μίντια ένα σφαγείο με τους νεκρούς να φτάνουν ίσως και τους 2.000 και δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες. Πρόκειται για έναν άδικο απʼ όλες τις πλευρές πόλεμο, που έδειξε για μια ακόμη φορά σε όλη την υφήλιο τον τρόπο με τον οποίο, σε τελευταία ανάλυση, «λύνουν» τα προβλήματά τους οι ιμπεριαλιστικές χώρες: με τις οβίδες από τις κάνες των πυροβόλων τους. Μπορεί η Ράις να υποστηρίζει ότι κουρελιάστηκε η «φήμη της Ρωσίας», στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται γιʼ αυτό.

    Η Ρωσία είναι και παραμένει μια ιμπεριαλιστική δύναμη που έχει δείξει και παλαιότερα (βλέπε Τσετσενία) πώς «λύνει» τα προβλήματά της. Αυτό που κουρελιάστηκε είναι το κουτόχορτο περί «ασφαλούς κόσμου» και «αποτροπής των πολέμων μέσω του διεθνούς διαλόγου», με το οποίο εδώ και δύο δεκαετίες «τάιζαν» σε υπερβολικές δόσεις την υφήλιο τα παπαγαλάκια των αστικών καθεστώτων. Μπορεί ο «πόλεμος των πέντε ημερών» να τελείωσε, όχι όμως και η πολεμική ένταση, που θα αυξάνεται όσο η Ρωσία θα διεκδικεί (και με τα όπλα) το ρόλο που πιστεύει ότι της αρμόζει στη διεθνή σκακιέρα. Οσοι χαίρονται με τη ρωσική νίκη, πιστεύοντας ότι θα λειτουργήσει σαν αντίβαρο στην αμερικάνικη «παντοκρατορία», ας το ξανασκεφτούν. Στην εποχή του ιμπεριαλισμού δεν συγχωρούνται τέτοιες αυταπάτες…

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 11/09/2008

  73. Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

    «Δεν θέλουμε, αλλά και δεν φοβόμαστε ένα νέο ψυχρό πόλεμο» είπε ο Ρώσος Πρόεδρος Μεντβέβτεφ και συνέχισε: «Δεν έχουμε ανάγκη αυταπάτες συνεταιρισμού…’Οταν μας περικυκλώνουν με βάσεις από παντού και ένας αυξανόμενος αριθμός κρατών εντάσσεται στο ΝΑΤΟ και μας λένε «μην ανησυχείτε» φυσικά δεν μας αρέσει…Αν θέλουν να καταστρέψουν ουσιαστικά τη συνεργασία, δεν είναι κάτι φρικτό για μας. Είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε κάθε απόφαση, περιλαμβανομένης και του τερματισμού όλων των σχέσεων».

    Η δήλωση αυτή του Ρώσου Προέδρου Μεντβέντιεφ σηματοδοτεί ίσως την πρώτη «ρήξη» του κόσμου της «παγκοσμιοποίησης». Σε κάθε περίπτωση πάντως, αντικατοπτρίζει μια νέα εποχή για τη Ρωσία. Η Μόσχα, δεν εγκατέλειψε μόνο τις τεράστιες ψευδαισθήσεις που έτρεφε, από την εποχή τουλάχιστο του Γκορμπατσώφ, για είσοδο σε έναν ανύπαρκτο «κόσμο όμορφο, αγγελικά πλασμένο». Δεν θέλει πια και να εκβιάζεται με την απειλή μιας επιδείνωσης των σχέσεών της με τη Δύση. Αν ο σκοπός της «επιχείρησης Γεωργία» ήταν να τρομάξει τη Μόσχα με την προοπτική ενός νέου ψυχρού πολέμου και της «απομόνωσης», οι πρώτες τουλάχιστο ενδείξεις είναι ότι δεν επιτυγχάνεται η επιδίωξη. «Ο σοβιετικός κομμουνισμός χρειάστηκε 70 χρόνια να μας κάνει να τον σιχαθούμε, η Δύση τα κατάφερε σε δύο μόνο δεκαετίες», είναι το ανεκδοτολογικό σχόλιο, που μούκανε, συνοψίζοντας το συμπέρασμα, προ ημερών ένας Ρώσος φίλος, διαρκώς διαφωνών, απο τους καιρούς του Μπρέζνιεφ μέχρι σήμερα, με κάθε καθεστώς της χώρας του. Και ίσως το πιο σημαντικό: η νέα πορεία υποστηρίζεται από την ρωσική κοινή γνώμη, που εκαπιδεύτηκε σκληρότατα από είκοσι χρόνια ανείπωτης οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής στο εσωτερικό, δραματικής συρρίκνωσης διεθνώς του ρόλου της Ρωσίας. Οι Ρώσοι υποστηρίζουν τον Πούτιν γιατί θεωρούν ότι ξανάδωσε στη χώρα τους την αξιοπρέπειά της – κι αυτό καθιστά περίπου άτρωτο το καθεστώς. Το καθεστώς αυτό εξακολουθεί να θέλει τη Ρωσία στην Ευρώπη και καλές σχέσεις με τους Αμερικανούς – με όρους όμως ισοτιμίας και αμοιβαίου σεβασμού.

    Πριν ένα χρόνο, ο Νίκολας Μπερνς, υπεύθυνος για την βαλκανική και σοβιετική πολιτική των ΗΠΑ επισκέφθηκε την Αθήνα. Σε ένα γεύμα με δημοσιογράφους τον ρώτησα αν οι Αμερικανοί δεν φοβούνται ότι, προχωρώντας μονομερώς στο Κόσοβο, θα σπρώξουν τη Ρωσία να κάνει το ίδιο, όχι μόνο στην Αμπχαζία και την Οσσετία, όπως περίπου απειλεί, αλλά να ανοίξει ίσως και ζήτημα Κριμαίας ή κάποιο άλλο αύριο. Κατάλαβα ότι δεν διέθετε απάντηση – φαινόταν δεσμευμένος σε ένα προ πολλού γραμμένο software που τον πήγαινε «υποχρεωτικά» στην αναγνώριση του Κοσόβου. Μόνο που το πρόγραμμα ήταν πολύ «αισιόδοξο». Προϋπέθετε ότι, όπως όντως συνέβαινε εδώ και είκοσι χρόνια, η Μόσχα θα περιοριζόταν σε ρητορικού τύπου αντιδράσεις, κάθε φορά που η Αμερική και το ΝΑΤΟ άπλωναν την «αρίδα» τους πιο πέρα. Η στάμνα είχε πάει πολλές φορές στο πηγάδι, χωρίς να σπάσει. Κι όσο η στάμνα δεν έσπαγε, κανείς στην Ουάσιγκτον δεν έπαιρνε στα σοβαρά το ενδεχόμενο να συμβεί στο τέλος κάτι τέτοιο.

    Λίγες ώρες μετά την δημόσια έκκληση του Προέδρου Μπους να μην το πράξει, ο Ρώσος Πρόεδρος Μεντβέντεφ υπέγραφε, την περασμένη Τρίτη, την πράξη αναγνώρισης της ανεξαρτησίας της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας, μετά από μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό Πούτιν. Με την αναγνώριση, το Κρεμλίνο επέδειξε έτι περαιτέρω την αποφασιστικότητά του έναντι των Δυτικών, απαντώντας ταυτόχρονα στην μονομερή πράξη αναγνώρισης του Κοσόβου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους κυριότερους συμμάχους τους και στην επίθεση που εξαπέλυσε η Γεωργία εναντίον της Νότιας Οσσετίας. Προχθές άλλωστε, μιλώντας στο CNN, o κ. Πούτιν κατηγόρησε ευθέως τις ΗΠΑ ότι βρίσκονταν πίσω από την επίθεση της Γεωργίας. Και, προφανώς διασκεδάζοντάς το, μετά από τόσα χρόνια «ταπεινώσεων», πρόσθεσε ότι η χώρα του απηγόρευσε σε 98 αμερικανικές εταιρείες να εξάγουν πουλερικά στη Ρωσία – δεν πληρούν τα ρωσικά στάνταρτ υγιεινής. ‘Ηρθε τώρα ο καιρός για την αλαζόνα Υπερδύναμη να «εκπαιδευτεί» κι αυτή με τη σειρά της – μια δουλειά που άρχισαν Ιρακινοί και Αφγανοί και συνεχίζουν τώρα Ρώσοι. Η δήλωση του κ. Πούτιν ήταν και η απάντηση της Μόσχας στους ευσεβείς πόθους, όπως φαίνεται, του μεγάλου δυτικού τύπου, το ρωσικό κεφάλαιο να περιορίσει τον αντιαμερικανισμό της Ρωσίας.

    Με την αναγνώριση, το Κρεμλίνο έστειλε επίσης μια αυστηρή προειδοποίηση στις υπόλοιπες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Αν οι ηγέτες τους εξελιχθούν σε «Σαακασβίλι» (το ισοδύναμο του δικού μας Δημητρίου Ιωαννίδη), θα καταβάλουν και το αντίστοιχο τίμημα. Η Μόσχα δεν ονειρεύεται, ούτε έχει τα μέσα και την ιδεολογία που θα χρειαζόταν μια ανασύσταση, υπό κάποια μορφή, της ΕΣΣΔ, από την άλλη όμως μεριά, όλοι γνωρίζουν ότι τα σύνορα των Δημοκρατιών που προέκυψαν από τη διάλυση της σοβιετικής ομοσπονδίας δεν έχουν σπουδαία ιστορική, πολιτική, εθνολογική, νομική νομιμοποίηση. (Π.χ. είναι παράλογη η υπαγωγή της Κριμαίας στην Ουκρανία). Μακροχρόνια, η Μόσχα δεν έχει λόγο να αποδεχθεί τον περιορισμό της στα σημερινά σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, έξω από τα οποία βρίσκεται το ένα τέταρτο του ρωσικού έθνους, για να βλέπει αυτά τα κράτη να μετατρέπονται σε εχθρούς της και να εκοπλίζονται από το ΝΑΤΟ για να της επιτεθούν. Και στην ίδια τη Γεωργία, οι πρώτες φωνές ακούγονται πια κατά του απερίγραπτου Σαακασβίλι, που οδήγησε τη χώρα του στην καταστροφή.

    Ενας νέος Ψυχρός Πόλεμος;

    Τις τελευταίες μέρες η δαιμονοποίηση της Ρωσίας έπιασε κρεσέντο στον δυτικό τύπο, μαζί και η διατύπωση απειλών για εκδίωξή της από διεθνείς θεσμούς και προβλέψεων για νέο «ψυχρό πόλεμο». Εντούτοις, κανένα πρακτικό μέτρο δεν πάρθηκε, γεγονός που επιβεβαιώνει όσους πιστεύουν ότι το πραγματικό ανοιχτό «μέτωπο» της «Αυτοκρατορίας» παραμένει τώρα η Μέση Ανατολή και οι κινήσεις στα υπόλοιπα εξακολουούν να υποτάσσονται στην κεντρική αυτή επιδίωξη. Ακόμα άλλωστε κι αν υποθέσουμε ότι τα όσα έγιναν σχετίζονται με τις αμερικανικές εκλογές, ένα από τα κύρια διακυβεύματα αυτών των εκλογών είναι ακριβώς το μεσανατολικό και ειδικά το Ιράν.

    Δεν είναι εξάλλου βέβαιο ότι οι δυτικοί μπορούν να κάνουν κάτι σοβαρό με τη Ρωσία, χωρίς να βλάψουν περισσότερο τον εαυτό τους. Οι οικονομικές σχέσεις είναι διπλής κατεύθυνσης, η Ευρώπη εισάγει το ένα τέταρτο του αερίου της από τη Ρωσία, η συνεργασία της Μόσχας στη Μέση Ανατολή (π.χ. Αφγανιστάν) είναι κρίσιμης σημασίας. Πραγματική ιδεολογική βάση σύγκρουσης δεν υφίσταται. Και η Ρωσία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο με όπλα ικανά να καταστρέψουν πολλές φορές τις Ηνωμένες Πολιτείες. Στον πρώτο ψυχρό πόλεμο υπήρχε μια τεράστια ιδεολογική σύγκρουση γύρω από αντίπαλες ιδέες κοινωνικής οργάνωσης που δεν υφίσταται σήμερα. Επιπλέον, μετά τον βομβαρδισμό της Σερβίας, την εισβολή του Ιράκ και την ανεξαρτοποίηση του Κοσόβου, οι δυτικές κατηγορίες κατά της Μόσχας ότι καταπάτησε την εδαφική ακεραιότητα της Γεωργίας μοιάζουν γελοίες σε κάθε λογικό άνθρωπο. Η σημαντικότερη ευρωπαϊκή χώρα, η Γερμανία, μπορεί μεν να έχει επανειλειμμένα αποδείξει ότι αδυνατεί να αναπτύξει, επικεφαλής της ΕΕ, μια οποιαδήποτε αξιόλογη διεθνή στρατηγική, δεν επιθυμεί όμως εμπλοκή σε ένα αντιρωσικό μέτωπο. Και όσο απομακρυνόμαστε από τον στενό δυτικό πυρήνα, τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη, τόσο περισσότερο κυριαρχούν τα αντιαμερικανικά αισθήματα – είναι χαρακτηριστική η υποστήριξη προς τη Μόσχα που προσέφερε η Κίνα στη συνάντηση κορυφής του «Οργανισμού της Σαγκάης». ‘Ετσι και παρόλο που δεν πρέπει να αποκλεισθεί μια πολύ σημαντικότερη επιδείνωση των ρωσο-δυτικών σχέσεων, μια τέτοια επιδείνωση δεν πρέπει να αναμένεται στο παρόν τουλάχιστο στάδιο της κρίσης, εγγράφεται όμως σε ένα από τα δυνατά σενάρια εξέλιξης της κατάστασης

    Το τέλος της ΕΣΣΔ;

    Αποφασίζοντας την αναγνώριση της Νότιας Οσσετίας και της Αμπχαζίας, η Μόσχα έσπασε και ένα ακόμα «ταμπού»: τον σεβασμό, τουλάχιστο στα χαρτιά, των συνόρων των κρατών που προέκυψαν από τη διάλυση της ΕΣΣΔ.

    Στην πραγματικότητα, τα σύνορα αυτά, αλλά και οι σχέσεις μεταξύ των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών παραμένουν σε μια σχετική τουλάχιστον ασάφεια μετά τη διάλυση της Ομοσπονδίας, το 1991. Η νομιμοποιητική βάση αυτών των συνόρων είναι η εσωτερική διοικητική διάθρωση της ΕΣΣΔ, της οποίας, τα κράτη αυτά αποτελούν κληρονόμους. Αλλά οι σοβιετικοί πολίτες είχαν ψηφίσει στη συντριπτική τους πλειοψηφία υπέρ της διατήρησης της σοβιετικής ομοσπονδίας, στο δημοψήφισμα του Μαρτίου 1991 και, επιπλέον, το σοβιετικό σύνταγμα προέβλεπε ότι αν μια δημοκρατία ανεξαρτοποιούνταν από την ΕΣΣΔ, οι αυτόνομες δημοκρατίες που υπήγοντο σε αυτή, όπως αίφνης η Οσσετία και η Αμπχαζία, θα είχαν και αυτές το δικαίωμα απόσχισης. Μάλιστα, στις αρχές της περεστρόικα, ο Αντρέι Ζαχάρωφ τόνιζε ότι αν η Ρωσία πρέπει να διαλύσει την (σοβιετική) μεγάλη «αυτοκρατορία» της, το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι Γεωργιανοί με τη δική τους, μικρότερη.

    Η εσωτερική διάρθρωση της ΕΣΣΔ δεν είχε ακολουθήσει την αρχή της αυτοδιάθεσης αλλά τις προτεραιότητες μιας σταλινικής πολιτικής εθνοτήτων που τις ανέμειξε κατά τέτοιο τρόπο που να μην μπορούν εύκολα να φύγουν. Το μισό Καζαχστάν αίφνης κατοικείται από Ρώσους, όπως και όλη η Ανατολική Ουκρανία, ενώ οι Αρμένιοι του Καραμπάχ δεν έχουν φυσικά καμμιά διάθεση να ανήκουν στο Αζερμπαϊτζάν. Μερικές φορές, το θέμα ήταν καθαρά διοικητικό. Ο Νικήτα Χρουστσώφ αντελήφθη τις τεράστιες δυσκολίες που προκαλούσε στην Κριμαία η υπαγωγή της στην υπερσυγκεντρωτική γραφειοκρατία της Μόσχας και αποφάσισε το 1954 την υπαγωγή της στην Ουκρανία, καθαρά για σκοπούς αποκέντρωσης. Αλλά η Κριμαία ήταν πάντα τμήμα του ρωσικού κράτους και κατοικείται από Ρώσους.

    Η διάλυση της ΕΣΣΔ αποφασίστηκε στην πραγματικότητα από τον Ρώσο Πρόεδρο Μπαρίς Γέλτσιν το 1991 γιατί ήταν ο ευκολότερος τρόπος να απαλλαγεί από τον αντίπαλό του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, που είχε τη θέση του σοβιετικού προέδρου. Μην έχοντας τρόπο να τον καθαιρέσει από Πρόεδρο, διέλυσε τη χώρα της οποίας προήδρευε! Ο απλούστερος και γρηγορότερος τρόπος να το κάνει ήταν να αναγνωρίσει τα νέα κράτη στα δεδομένα εσωτεριθκά διοικητικά σύνορα της ΕΣΣΔ. Η διαδικασία έγινε με ελάχιστα δημοκρατικό τρόπο και ήταν τμήμα μιας ευρύτερης αποσύνθεσης του σοβιετικού κόμματος, κράτους και κοινωνίας που εξελίχθηκε σε γενικευμένο πλιάτσικο – όποιος είχε τη δυνατότητα έπαιρνε τον έλεγχο της ιδιοκτησίας ή της κατά περιοχές εξουσίας. ‘Ετσι προέκυψαν οι ντε φάκτο ανεξαρτησίες της Οσσετίας, της Αμπχαζίας και της Ατζάριας, του Καραμπάχ, της Υπερδνειστερίας, της Τσετσενίας, εκεί δηλαδή που υπήρχαν αρκετά ισχυρές τοπικές εξουσίες και επαρκής εθνική νομιμοποίηση για να εμποδίσουν την άσκηση της εξουσίας των νέων κρατών.

    Αυτή η διαδικασία κατέλειπε μια σειρά κρατών που δεν έχουν επαρκή νομιμοποίηση και συχνά βιωσιμότητα, ενώ οι εθνότητες αναμειγνύονται κατά τρόπο αναντίστοιχο με την εθνοτική σύνθεση. Ταυτόχρονα ολόκληρη η περιφέρεια της πρώην ΕΣΣΔ έγινε αντικείμενο επιβουλής εξωτερικών δυνάμεων που θέλησαν να την εντάξουν στη δυτική σφαίρα επιρροής με τη Ρωσία να δυσφορεί ή να ανθίσταται. Ο Πούτιν χαρακτήρισε τη διάλυση της ΕΣΣΔ τη μεγαλύτερη «γεωπολιτική καταστροφή» στον εικοστό αιώνα. Εν τούτοις, η Μόσχα στάθηκε επί είκοσι χρόνια ανίκανη να παράγει μια ικανοποιθητική πρόταση επανενσωμάτωσης ή τουλάχιστο συνεργασίας του πρώην σοβιετικού χώρου, με την εξαίρεση τελευταία της Κεντρικής Ασίας – ούτε καν με τη Λευκορωσία που το επιθυμούσε δεν μπόρεσε να ενοποιηθεί.

    Αποφασίζοντας την αναγνώριση της Οσσετίας και της Αμπχαζίας, το Κρεμλίνο μοιάζει να παραιτείται από την επιρροή στη Γεωργία, επιρροή που πιθανώς έκρινε ήδη «χαμένη υπόθεση», υπενθυμίζοντας όμως εμμέσως πλην σαφώς ότι αν ενοχληθεί πέραν ενός σημείου, θα απαντήσει με αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών. Προφανώς ελπίζει ότι δεν θα χρειασθεί καν να το κάνει – η έμμεση απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας, της Μολδαβίας και του Αζερμπαϊτσάν (δια του Καραμπάχ) θα είναι, εκτιμά, επαρκής πίεση για να μην προχωρήσουν πέραν ορισμένου σημείου.

    Μαύρη Θάλασσα, πυρηνικά και Ιράν

    Η Μόσχα κατηγόρησε την Τουρκία ότι παραβίασε τη συνθήκη του Μοντρέ που διέπει το καθεστώς διέλευσης των Στενών επιτρέποντας τη διέλευση ΝΑΤΟΪκών πολεμικών σκαφών χωρίς την προηγούμενη 15ήμερη ειδοποίηση που απαιτείται. ‘Οπως υπενθύμισε ο υπαρχηγός του ρωσικού ΓΕΕΘΑ στρατηγός Νογκοβίτσιν, η συνθήκη του Μοντρέ περιορίζει σε τρεις εβδομάδες την παραμονή σκαφών μη παράκτιων χωρών στη Μαύρη Θάλασσα και περιορίζει τον αριθμό τέτοιων σκαφών που πλέουν.

    Στη Μαύρη Θάλασσα έχουν συγκεντρωθεί τώρα μια σειρά ΝΑΤΟϊκών πλοίων που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια (κατά τους Ρώσους όπλα) στη Γεωργία. Τα αμερικανικά σκάφη παραμένουν σε «απόσταση ασφαλείας» από τον ρωσικό στόλο, είναι όμως προφανές ότι οι ένοπλες δυνάμεις ΗΠΑ και Ρωσίας πλησιάζουν πλέον (μετά και την αντιπυρυαλική ασπίδα) σε επικίνδυνη διάταξη αντιπαράθεσης, ακόμα πιο επικίνδυνη στο μέτρο που η εποχή μας δεν διακρίνεται από τη σχετική σαφήνεια των «κανόνων εμπλοκής» του ύστερου (μετά την κρίση της Κούβας) ψυχρού πολέμου.

    Ρωσικές στρατιωτικές πηγες υποπτεύονται εξάλλου ότι η παρουσία αμερικανικώ σκαφών εξοπλισμένων με πυραύλους Κρουζ (στο βεληνεκές των οποίων βρίσκεται και η Αγία Πετρούπολη) δεν είναι άσχετη με το Ιράν, αφού από τη Μαύρη Θάλασσα μπορούν να πλήξουν εύκολα το βόρειο Ιράν και την Τεχεράνη υποκαθιστώντας εν ανάγκη και τη βάση του Ιντσιρλίκ, που είναι αμφίβολο αν θα διαθέσει η ‘Αγκυρα για επίθεση κατά του Ιράν. Ο Ρώσος αναλυτής στρατηγός Ιβασώφ υποστήριξε ότι ο κίνδυνος πολέμου κατά του Ιράν αυξάνεται «μέρα τη μέρα», μια εκτίμηση που συμμερίζονται επίσης Τούρκοι παρατηρητές και ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, που υπολογίζει σε δύο μήνες από σήμερα την επίθεση.

    Ελλάδα, Κύπρος και η κρίση

    Η κρίση επιβεβαιώνει το όλο και πιο αβέβαιο και επικίνδυνο περιβάλλον στο οποίο εξ ανάγκης θα κινηθεί η ελληνική διπλωματία, μαθημένη την τελευταία δεκαετία να κινείται με τον αυτόματο, πλήν όλο και ανεπαρκέστερο «αυτόματο» πιλότο των «ευρωατλαντικών» επιλογών (που οι περισσότεροι πολιτικοί μας προτιμούν άλλωστε για ιδιοτελείς λόγους), χωρίς μηχανισμούς παρακολούθησης και ανάλυσης της διεθνούς πραγματικότητας, με υποτυπώδη αντανακλαστικά και αίσθηση του διεθνούς περιβάλλοντος.

    Η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να είναι αντίθετη προς τον μη σεβασμο της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών για δικούς της λόγους. Δεν μπορεί όμως να κρύβεται όταν ανακύπτει το θέμα του Κοσόβου και να απαντά με «μισόλογα» και αφήνοντας ανοιχτό για το μέλλον το θέμα της αναγνώρισης, για να θυμάται τον συνήθη φιλοαμερικανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών όταν βγάζει ανακοινώσεις «καταδίκης» της αναγνώρισης της Οσσετίας και της Αμπχαζίας. Χρειάζεται μια πολιτική για όλες τις περιπτώσεις, πόσο μάλλον που δεν μπορεί να στηριχθεί στη Συμμαχία που ανήκει, ούτε καν στην ΕΕ, για τα εθνικά της συμφέροντα, αλλά χρειάζεται σε μαγάλο βαθμό εθνική εξωτερική πολιτική, πολιτικήπου άρχισε να αποκτά με το κυπριακό δημοψήφισμα του 2004 και με το σπουδαίο άνοιγμα Καραμανλή στη Μόσχα.

    Βεβαίως, το διεθνές δίκαιο και το σύστημα του ΟΗΕ έχει δεχθεί πολλαπλά χτυπήματα, ούτε η Αθήνα όμως ούτε η Λευκωσία έχουν συμφέρον να μετακινηθούν από αυτό. Αυτό που χρειάζεται να κάνουν είναι να αποκτήσουν μια πιο ενεργή διπλωματία, αντί να λένε ότι ελπίζουν σε μια περίπου αυτόματη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, για να δικαιολογούνται για την πλημμελή υπεράσπιση των ελληνικών εθνικών συμφερόντων. Υπό τις διεθνείς συνθήκες που δημιουργούνται πάντως, μοιάζει ακόμα πιο επικίνδυνα παιδαριώδης του συνήθους η ελπίδα κύκλων της Λευκωσίας ότι θα έρθει το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον να πιέσουν την ‘Αγκυρα και τον Ταλάτ να δεχθούν μια κάπως δίκαιη λύση στο κυπριακό ή να επιρρίψουν τις ευθύνες αν δεν το κάνουν. Γενικότερα μιλώντας, είναι σαφές ότι δεν ζούμε πλέον (στην πραγματικότητα δεν ζούσαμε ποτέ) στο περιβάλλον μιας ειρηνικής, «πολιτισμένης» παγκοσμιοποίησης χωρίς εθνικούς ανταγωνισμούς. Στις συνθήκες αυτές είναι κρίσιμης σημασίας για την ασφάλεια και την επιβίωση εθνών η αποφασιστικότητα να υπερασπίσουν ως κόρη οφθαλμού την εθνική τους κυριαρχία, τελευταίο όπλο λαών και εθνών σε έναν τόσο επικίνδυνο κόσμο. Για να το κάνουν βέβαια, δεν χρειάζονται μόνο εξωτερική πολιτική, χρειάζεται και να μην είναι εσωτερικώς μπάχαλο!

    konstantakopoulosd@yahoo.gr

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 16/09/2008

  74. Επισυνάπτονται κάποια άρθρα που αναφέρονται σε κάποιες
    άγνωστες πτυχές του πολέμου στην Οσετία.

    http://www.haaretz.com/hasen/spages/1010187.html
    http://www.haaretz.com/hasen/spages/1011396.html
    http://www.ynetnews.com/Ext/Comp/ArticleLayout/CdaArticlePrintPreview/1,2506,L-3580136,00.html
    http://morris108.wordpress.com/2008/08/12/georgian-defense-minister-went-to-high-school-in-israel-more-details-of-israeli-involvement/

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 19/09/2008

  75. Οι έλληνες του Καυκάσου, από την εκπομπή «Φάκελοι»:

    http://www.skai.gr/master_avod.php?id=95494&cid=61569&bc=61569&lsc=1

    Σχόλιο από doctor | 01/10/2008

  76. Οι χαμένεs πατρίδεs τηs Αμπχαζίαs
    Η άλλοτε πανίσχυρη ελληνική κοινότητα έχει χάσει κάθε δικαίωμα επιστροφής στα πάτρια εδάφη.

    Ενας από τους παραδοσιακά πιο αξιοσέβαστους ρόλους στον Καύκασο είναι αυτός του «Ταμαντά». Πρόκειται για τον άνθρωπο που επιλέγεται «αρχηγός» στο εκάστοτε τραπέζι και ο οποίος καθορίζει τον ρυθμό με τον οποίον οι υπόλοιποι θα πρέπει να αδειάζουν τα ποτήρια βότκας που βρίσκονται μπροστά τους.
    Αλλο ένα καθήκον του «Ταμαντά» είναι να αποφασίζει εάν το τραπέζι είναι «ανοιχτό» ή «κλειστό». Στην πρώτη περίπτωση ο καθένας πίνει όσο αντέχει. Στη δεύτερη θα πρέπει να πιει όσο του υποδεικνύουν. Οποιος λυγίσει και αποχωρήσει δεν μπορεί να επιστρέψει στο τραπέζι.
    Κάπως έτσι θα μπορούσε να εξετάσει κανείς τα όσα συνέβησαν τον τελευταίο αιώνα στην Αμπχαζία, οδηγώντας στην εξάλειψη της ελληνικής μειονότητας στην περιοχή.
    Η άλλοτε πανίσχυρη ελληνική κοινότητα, διαγραμμένη από την ιστορική πατρίδα της και βλέποντας τους αριθμούς της να συρρικνώνονται δραματικά ύστερα από τέσσερις διαδοχικούς ξεριζωμούς, …παρέδωσε τελικά τα όπλα, χάνοντας…- σύμφωνα με τους σκληρούς κανόνες του παιχνιδιού στον Καύκασο- κάθε δικαίωμα επιστροφής.
    «Πώς χάσαμε αυτά τα χώματα;», διερωτάται η κ. Αθηνά περιπλανώμενη στους δρόμους του Σουχούμι, την πρωτεύουσα της Αμπχαζίας. «Κάποτε», αναπολεί η Ελληνοπόντια, «σε κάθε γωνιά της πόλης άκουγες να μιλάνε ελληνικά».
    Εκτοτε η κ. Αθηνά επισκέπτεται το Σουχούμι τρεις φορές τον χρόνο, διψασμένη για μια τζούρα χαμένης πατρίδας. Ακούραστα μας ξεναγεί σε κάθε αρχοντικό, κάθε σπίτι που έχτισαν οι άλλοτε εύποροι Ελληνες της Αμπχαζίας, οι πρώτοι εκ των οποίων έφτασαν σε αυτόν τον παράκτιο παράδεισο της Μαύρης Θάλασσας τον 8ο αιώνα π.Χ. ιδρύοντας τους «Διόσκουρους», δηλαδή το σημερινό Σουχούμι.
    Σύμφωνα με τα υπάρχοντα -συχνά ανεπιβεβαίωτα- στοιχεία, από τους τουλάχιστον 50.000 Ελληνες που κατοικούσαν στην Αμπχαζία τη δεκαετία του 1920, ο αριθμός τους άγγιζε μετά βίας τους 20.000 το 1991. Σήμερα, και ενώ έχει διαμεσολαβήσει ο πόλεμος του 1992-93, δεν ξεπερνάνε τους 1.600.
    Σημάδια πολέμου. Δεκαπέντε χρόνια μετά την 30ή Σεπτέμβρη του 1993, ημέρα κατά την οποία οι Αμπχάζιοι -με τη βοήθεια Τσετσένων και Ρώσων μαχητών, αλλά όχι και με αυτήν της Μόσχας- χρίστηκαν νικητές του πολέμου, το Σουχούμι φέρει βαθιά τα σημάδια των συγκρούσεων.
    Οι γιγαντοαφίσες των ηρώων που έπεσαν στη μάχη για την ανεξαρτησία ξεφυτρώνουν ανά πέντε μέτρα στα πεζοδρόμια, στις προσόψεις των κτιρίων, στα διαφημιστικά μπλουζάκια. Τα νεαρά ζευγάρια, λίγα λεπτά προτού ενωθούν με τα δεσμά του γάμου, αποτίουν φόρο τιμής στο μνημείο των πεσόντων.
    Σε μια νότα παράδοξης αρμονίας, εκατοντάδες μισοβομβαρδισμένα και καλυμμένα από κισσό νεοκλασικά σπίτια, γίνονται ένα με την πόλη που, παρά την αιματηρή κληρονομιά της, αποπνέει μια γαλήνη.
    Οσο για τη «χούφτα» των Ελλήνων που παραμένουν εδώ, προτιμώντας -όπως λένε- να τους αποκαλούν «Ελληνες» στην Αμπχαζία από το να τους χαρακτηρίζουν «Ρωσοπόντιους» στην Ελλάδα, αυτοί συνεχίζουν να δίνουν μια άνιση μάχη για να διατηρήσουν μια κάποια, οποιαδήποτε, επαφή με την ιστορική πατρίδα, έστω και αν αυτή περιορίζεται σε ένα πακέτο «Καρέλια».

    Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ
    Φοβάσαι να πας ακόμα και για διακοπές
    Η σοβιετική νοοτροπία που κυριαρχεί ακόμα στην Αμπχαζία έναντι της ιδιωτικής περιουσίας -ότι, δηλαδή, είναι ανύπαρκτη- σε συνδυασμό με την αδιαφορία των ελληνικών αρχών έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο τους Ελληνοπόντιους που διεκδικούν την επιστροφή των περιουσιών τους.
    Η απόφαση της Αθήνας, να επιτρέψει στην Τιφλίδα την ένταξη των ελληνικών σπιτιών στο πρόγραμμα MyHome με το οποίο διεκδικεί την επιστροφή των γεωργιανών περιουσιών, αποτελεί, όπως υποστηρίζουν, «το τελειωτικό χτύπημα». «Τι αποτέλεσμα περιμένουμε να έχουμε όταν αναθέτουμε τη διεκδίκηση των περιουσιών μας στους ορκισμένους εχθρούς των Αμπχάζιων;» διερωτώνται.
    Μετά την απώθηση των γεωργιανών δυνάμεων που είχαν καταλάβει τα περισσότερα σπίτια, πολλά από αυτά έπεσαν στα χέρια Αμπχάζιων που με τη σειρά τους άρχισαν να τα μεταπωλούν.
    Πολλές κατοικίες έχουν αλλάξει από δύο μέχρι τρεις ιδιοκτήτες οι οποίοι συχνά επιδεικνύουν επιθετικές διαθέσεις κατά οποιουδήποτε αμφισβητήσει το δικαίωμά τους επί του ακινήτου. Βέβαια, υπάρχουν και ορισμένα σπίτια που παραμένουν εγκαταλελειμμένα, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις συναντήσαμε τους άλλοτε γείτονες των Ελλήνων -κυρίως Αρμένιους- να αγωνιούν για την τύχη των «αδελφών» τους .
    Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Νάντια Βενεντίκτοβα, η οποία έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα των χαμένων περιουσιών, το κουτί της Πανδώρας άνοιξε πέρσι. «Μέχρι πρότινος», υποστηρίζει, «το πρόβλημα περιοριζόταν σε όσους άρπαξαν σπίτια μετά τον πόλεμο». «Ο έλεγχος χάθηκε πέρσι», επισημαίνει, «όταν ψηφίστηκε ένας νόμος βάσει του οποίου όποιος αποδείξει ότι κατοικεί στο σπίτι τα τελευταία δέκα χρόνια αποκτά τον τίτλο ιδιοκτησίας του». Σύμφωνα με τη δημοσιογράφο, στόχος της κυβέρνησης ήταν να φορολογηθούν όσοι τόσα χρόνια απέφευγαν κάθε φόρο μένοντας σε ξένα σπίτια.
    Το μέτρο όμως πυροδότησε κύμα πλαστογραφήσεων αποδεικτικών εγγράφων με αποτέλεσμα να «καπαρωθούν» εκατοντάδες κατοικίες. «Πλέον», όπως επισημαίνει η Βενεντίκτοβα, «φοβάσαι να πας ακόμα και διακοπές. Κινδυνεύεις να γυρίσεις πίσω και να μην έχεις σπίτι!».

    ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
    Οσοι Ελληνοπόντιοι παραμένουν σήμερα στην περιοχή αδυνατούν να μιλήσουν τη γλώσσα τους. Αυτή τη φορά, όμως, όχι επειδή κάποιος τους το απαγορεύει, αλλά λόγω της ανύπαρκτης ομογενειακής πολιτικής της Αθήνας.
    Στο Σουχούμι, ο πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου, Νικόλαος Ισαάκοφ, κατάφερε να συγκεντρώσει χρήματα από Ελληνοπόντιους πρόσφυγες της Ρωσίας και να αγοράσει εκ νέου ένα παλιό ελληνικό σχολείο. Η επισκευή του όμως απαιτεί τη χρηματική υποστήριξη της Ελλάδας, η οποία υποσχέθηκε το 2004 να αναλάβει τα έξοδα. Αποτέλεσμα; Η ελληνική κοινότητα της Αμπχαζίας ακόμα περιμένει αυτά τα χρήματα.

    Η αδιάκοπη περιπλάνηση των Ελλήνων

    Χιλιάδες εκτελέστηκαν επί Στάλιν, ο οποίος είχε προηγουμένως βάλει λουκέτο σε όλα τα ελληνικά (και όχι μόνο) σχολεία, εφημερίδες και θέατρα. Ακόμα περισσότεροι άφησαν την τελευταία τους πνοή στο Καζακστάν, όπου τους εκτόπισε μαζικά ο πρώην Σοβιετικός ηγέτης το καλοκαίρι του 1949. «Μας ξύπνησαν μέσα στη νύχτα και μας στοίβαξαν σαν ζώα στα βαγόνια ενός τρένου», διηγείται σήμερα η Κλάρα Ευφραιμίδου. Τότε οι γονείς της, μαζί με τη γιαγιά και τον παππού της, έμεναν στο χωριό Χέβι.
    «Αδειασαν όλο το χωριό μέσα σε μία νύχτα» συνεχίζει, «και κανένας δεν γνώριζε πού μας πηγαίνουν». Οταν το 1956 τους επέτρεψαν να γυρίσουν πίσω -μετά τον θάνατο του Στάλιν το 1953- αρκετοί εξ αυτών, ανάμεσά τους και η οικογένεια της Κλάρας, εγκατέλειψαν το βιος τους στο Καζακστάν και αποφάσισαν να πάρουν τον δρόμο για το αγαπημένο τους παραθαλάσσιο Σουχούμι. Εκεί όμως ήρθαν αντιμέτωποι με μια δυσάρεστη έκπληξη.
    Οι «έποικοι». Μέσα στα σπίτια τους είχαν εγκατασταθεί Γεωργιανοί και Ρώσοι «έποικοι», τους οποίους είχε φέρει ο -γεωργιανής καταγωγής- Στάλιν στην προσπάθειά του να αλλάξει τον πληθυσμιακό συσχετισμό της Αμπχαζίας, την οποία είχε εν τω μεταξύ «υποτάξει» στην Τιφλίδα υποβιβάζοντάς την στο καθεστώς της «αυτόνομης Δημοκρατίας εντός της Γεωργίας».
    «Οταν φτάσαμε σπίτι», θυμάται η Κλάρα, «μας άνοιξε την πόρτα μια ηλικιωμένη Γεωργιανή και μας είπε ότι της ανήκει γιατί της το έκανε δώρο ο Στάλιν». «Ετσι», συνεχίζει, «υποχρεωθήκαμε να ξεκινήσουμε από το μηδέν και να χτίσουμε ένα καινούργιο».
    Οι περιπέτειες των Ελλήνων της Αμπχαζίας όμως δεν έμελλε να τελειώσουν εκεί. Η εμφάνιση των εθνοτικών συγκρούσεων μετά την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης το 1991 τους βρήκε εγκλωβισμένους ανάμεσα στις ολοένα και επιθετικότερες διαθέσεις της Τιφλίδας, που υπό τον πρόεδρο Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια διεκδικούσε μια «Γεωργία για τους Γεωργιανούς», και των Αμπχάζιων που έδειχναν αποφασισμένοι να υπερασπιστούν την ανεξαρτησία τους.
    Το τελικό χτύπημα. Το ξέσπασμα του πολέμου το 1992 αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα για την ταλαιπωρημένη ελληνική κοινότητα. Η πολιορκία του Σουχούμι από τους Γεωργιανούς στις αρχές της σύρραξης οδήγησε αρκετούς Ελληνες -μαζί με Αρμένιους και Ρώσους- να στρατευτούν στο πλάι των Αμπχάζιων. Η πλειονότητα όμως της ελληνικής μειονότητας δεν ήταν διατεθειμένη να χύσει άλλο αίμα, με αποτέλεσμα να αφήσει για ακόμα μία φορά πίσω της, στους Γεωργιανούς που βρίσκονταν πλέον στο κατώφλι της, όλα τα υπάρχοντά της.
    Οσοι δεν πρόλαβαν να περάσουν στη Ρωσία ξημεροβραδιάζονταν στο λιμάνι του Σουχούμι, περιμένοντας να εμφανιστεί κάποιο πλοίο που θα τους μετέφερε στην Ελλάδα. Εναν ολόκληρο χρόνο μετά, η ελληνική κυβέρνηση έστειλε το πλοίο Viscountess για την απομάκρυνσή τους.
    Η Κλάρα μας δείχνει τη «μαγική» σφραγίδα στο διαβατήριό της, με την οποία της αναγνώριζαν το δικαίωμα επιβίβασης στο πλοίο μαζί με άλλους 1.013 Ελληνες. Δεν το έκανε. «Οι γονείς μου δεν άντεχαν να ξαναφύγουν», εξηγεί. «Ηταν ποτέ δυνατόν να τους αφήσω να πεθάνουν εδώ μόνοι τους;», διερωτάται με σπαστά ελληνικά, τα οποία έμαθε μελετώντας τα βιβλία που βρήκε πεταμένα στο κατεστραμμένο 14ο Δημοτικό Σχολείο.

    ΧΡΟΝΙΚΟ

    1918-1922: Επέλαση του τουρκικού στρατού στις περιοχές του Πόντου. Οι Ελληνες οδηγούνται σε μαζική έξοδο προς τον Καύκασο και τη Ρωσία.
    1937: Ο Στάλιν κλεινει τα ελληνικά σχολεία, εφημερίδες κλπ. επιβάλλοντας καθεστώς τρόμου.
    1949: Η ελληνική κοινότητα της Αμπχαζίας εξορίζεται εξ ολοκλήρου -μέσα σε ελάχιστες ώρες- στο Καζακστάν.
    1956: Τρία χρνια μετά τον θάνατο του Στάλιν, επιτρέπεται στους Ελληνες να γυρίσουν στις περιοχές από τις οποίες είχαν εκτοπιστεί. Οσοι επιστρέφουν στην Αμπχαζία βρίσκουν μέσα στα σπίτια τους Γεωργιανούς και Ρώσους «εποίκους».
    1991: Πτώση της σοβιετικης ενωσης και άνοδος του εθνικιστή Ζβιάντ Γκαμσαχούρντια στην εξουσία της Γεωργίας. Αναζωπύρωση των εθνοτικών συγκρούσεων.
    Ιούνιος 1992: Ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ Γεωργίας-Νότιας Οσετίας και Γεωργίας-Αμπχαζίας. Ανατροπή του Γκαμσαχούρντια στην Τιφλίδα και άνοδος του Εντουαρντ Σεβαρντνάντζε στην προεδρία. Το Σουχούμι πολιορκείται από τους Γεωργιανούς και οι Ελληνες εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.
    Αύγουστος 1993: Η ελληνική κυβέρνηση στέλνει το πλοίο Viscountess για την εκκένωση των Ελλήνων. Ο καθένας από τους 1.013 πρόσφυγες που επιβιβάζεται στο πλοίο δεν μπορεί να φέρει αποσκευές άνω των 100 κιλών.
    Σεπτέμβριος 1993: Οι αμπχάζιοι κερδίζουν τον πόλεμο.

    ΜΕΛΙΝΑ ΧΑΡΙΤΑΤΟΥ, ΕΘΝΟΣ
    xaritatou@pegasus.gr

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/11/2008

  77. […] -Οι Έλληνες στις συγκρ […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  78. Αρχονταρίκι της ΕΤ-1: Αφιέρωμα στους Έλληνες του Καυκάσου

    Αφιέρωμα στους Έλληνες του Καυκάσου με τον Βλ. Αγτζίδη και τον Κ. Σχινά την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009 (10.30 π.μ.)

    Ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στους Έλληνες του Καυκάσου και στις πολύπαθες ελληνικές κοινότητες της περιοχής, θα έχει η τηλεοπτική εκπομπή «Αρχονταρίκι» την Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2009 (10.30 π.μ.). Με καλεσμένους τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη και τον εμπειρογνώμονα του Υπ.Εξ. Κωσταντίνο Σχινά θα συζητηθούν οι επιπτώσεις της σύγχρονης κρίσης που προέκυψε με την σύγκρουση Ρωσίας-Γεωργίας, στις ελληνικές κοινότητες της περιοχής. Παράλληλα, θα αναζητηθούν οι ιστορικές συνθήκες μέσα στην οποία διαμορφώθηκαν οι σημαντικές ελληνικές κοινότητες στο χώρο του Καυκάσου κατά τη διάρκεια του 19ου και αρχών του 20ου αιώνα, ο ιστορικός ρόλος που διαδραμάτισαν, το εθνικό ελληνικό κίνημα της περιόδου 1917-1921, η σοβιετοποίηση της περιοχής και η επιπτώσεις στις ελληνικές κοινότητες, η διαμόρφωση μιας ενδιαφέρουσας ελληνικής πολιτισμικής έκφρασης κατά το μεσοπόλεμο, η καταστροφή των ελληνικών κοινοτήτων από το σταλινισμό (1937-1938), η βίαιη μετακίνηση των ελληνικών πληθυσμών στις στέπες της Κεντρικής Ασίας στη δεκαετία του ’40 (Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Τουρκμενιστάν, σοβιετο-κινέζικα σύνορα), η αποσταλινοποίηση και η εποχή της περεστρόϊκα.

    Ιδιαιτέρως θα απασχολήσει τους συζητητές, το μετασοβιετικό πολιτικό σκηνικό, όπως διαμορφώθηκε από τις βίαιες εθνικές συγκρούσεις. Οι επιπτώσεις αυτών των συγκρούσεων στην καταταλαιπωρημένη ελληνική εθνική μειονότητα, θα δώσει το χαριστικό πλήγμα σε μια από τις πολύ ενδιαφέρουσες παρουσίες της ελληνικής διασποράς. Η πλέον έντονη στιγμή θα είναι την περίοδο 1992-1993, όταν θα ξεσπάσει ο σκληρός πόλεμος μεταξύ Αμπχαζίων και Γεωργιανών. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή της ανθούσας ελληνικής κοινότητας του Σοχούμι που αριθμούσε σε 15.000 άτομα. Τότε η ελληνική κυβέρνηση υπό την υπουργία της Βιργινίας Τσουδερού πραγματοποίησε μια επιχείρηση απεγκλωβισμού και σωτηρίας των Ελλήνων της περιοχής αυτής, που έμεινε γνωστή με την ονομασία «Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας». Ζήτημα προς διερεύνηση – από τη στιγμή που εμφανίστηκε το πρόβλημα μέχρι και σήμερα – αποτελεί η αποτελεσματικότητα ή όχι της πολιτικής αποκατάστασης των νέων Ελλήνων προσφύγων.

    Αναρτήθηκε από Theophilos Kotsidis

    Σχόλιο από ΕΤ-1 | 14/01/2009

  79. Μεγάλη πλάκα έχουμε. Σε blog που τιτλοφορείται Πόντος και Αριστερά, κάποιοι αναφέρονται σε «αίματα», καταγωγές, μεγαλέξανδρους, ποσοστά κλπ. Κι όλα αυτά γιατί κάποιος μπερδεμένος από τη Φλώρινα είδε ανοιχτό φως και μπήκε, μήπως και του «βγει»! Και του «βγαίνει» μέχρι τώρα! Λοιπόν, να βάλουμε μια τάξη. Τι σχέση έχουν οι διωγμοί και τα εγκλήματα που υπέστησαν οι Πόντιοι, με όσα λένε σήμερα οι Σκοπιανοί. Πότε έφυγε ο λεγάμενος από τη Φλώρινα για τον Καναδά; Μήπως δεν ήταν οικονομικός μετανάστης, αλλά πολιτικός πρόσφυγας; Οι Πόντιοι στη Γεωργία, στην Αμπχάζια, στο Καραμπάγ κα, δεν επιδίωξαν αυτονομία. Ως μειονότητα βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα και μεταξύ αντιμαχόμενων εθνικισμών. Στη Μακεδονία κάποιοι επιδίωξαν αυτονομία, μέσα στην αναμπουμπούλα του 1942-1949. Δεν είναι τυχαίο οτι και ο ΕΛΑΣ τάχθηκε απέναντί τους. Όταν ζόρισαν τα πράγματα, ο ΔΣΕ έπεσε πάλι για λίγο στην παγίδα τους. Τα πράγματα είναι απλά. Έλληνες εναντίον Ελλήνων, για μια άλλη κοινωνία. Μεταξύ μας, χώθηκαν και κάποιοι άλλοι με κίνητρα εθνικιστικά. Δίκιο ή άδικο, άσχετο. Το θέμα είναι οτι έχασε η μια πλευρά. Οι Έλληνες χαμένοι το πλήρωσαν ακριβά. Μόνο και μόνο για την ιδεολογία τους. Οι ολίγοι χαμένοι της δυτικής Μακεδονίας, που ήθελαν νέο ανεξάρτητο κράτος και τότε και αργότερα (μέχρι σήμερα), δεν είναι λογικό να χάσουν κι αυτοί κάτι; Έτσι λειτουργεί η ιστορία, έτσι λειτουργεί ο άνθρωπος. Αυτοί, από το Ίλιντεν στον Ντέλτσεβ, από το Λέριν στο Πίριν, από το Σόλουν στον Αλεξάνταρ Βέλικι, έχουνε χάσει τα μυαλά τους, ενάμιση αιώνα τώρα. Ε, έλεος πια. Κι άλλοι έγιναν γενίτσαροι, δεν ήθελαν να κάνουν και κράτος στο τέλος.

    Σχόλιο από Asarcikli | 17/08/2009

  80. Κράτος έχουν. Το θέμα είναι αν αυτό σέβεται το διεθνές δίκαιο ή ακολουθεί αλυτρωτική πολιτική. Εκεί βάλαμε και μεις το χεράκι μας με τις ενέργειες μας.
    Πάντως το άρθρο του Αγτζίδη είναι ωραίο.
    Για τις σχέσεις ΕΛΑΣ και ΣΝΟΦ έχει έν π ολύ ωραίο άρθρο το φετινό περιοδικό των ΑΣΚΙ (Αρχεία Σύγχρονης κοινωνικής Ιστορίας ) το Αρχειοτάξειο.

    Σχόλιο από doukas | 17/08/2009

  81. […] -Οι Έλληνες στις συγκρούσεις του Καυκάσου […]

    Πίνγκμπακ από Die Vertreibung der Griechischen Gemeinschaft aus Abchasien « Und ich dachte immer | 21/02/2011

  82. Αυτα μας «μαραναν» τωρα…Τα «καθηκια» που
    μας εχουν ρουφηξει το αιμα με ΔΝΤ και ΕΕ πως
    θα διωξουμε , πειτε μου, γιατι δεν γουσταρω
    να πληρωνω ασφαλιστικες εισφορες επι 35 χρονια για μια συνταξη που θα καταληξουν στις
    τσεπες του καθε αλητη πολιτικου…

    Σχόλιο από αντωνη | 06/05/2011

  83. θελω να διτε αυτο και να διαβαζετε

    Σχόλιο από Xatuna Zaxariadze | 24/08/2011

  84. […] στην περίπτωση της Ουκρανίας. Σκηνές που θυμίζουν τα όσα ακολούθησαν στον Καύκασο την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης […]

    Πίνγκμπακ από -Μην ξεχνάτε τους Έλληνες της Μαριούπολης σε μια Ουκρανία που καίγεται… « Πόντος και Αριστερά | 04/05/2014


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: