Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

– ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ .  ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ!

kosmet6

asArticleRecords-1100_aris2kΤ΄ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΤΟ ΛΕΝ ‘

ΜΗ ΔΙ’ΤΕΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ.

ΓΡΑΨΟΝ ΑΤΑ ΣΑ ΚΑΚΑΛΑ Σ’ 

 ΚΑΙ ΨΗΦ’ΣΟΝ ΑΝΤΑΡΣΙΑΝ

                                                                   ΚΟΣΜΕΤΕΣ

—————————————————————-

afisa_apergia_antarsya– Επειδή δεν θα ήθελα και δεν πρέπει οι ελπίδες της  νιότης μας να μείνουν στην μέση του δρόμου, γι΄αυτό από ένα χαμένο όνειρο εμείς ξαναφτιάξαμε ένα δρόμο για να συναντηθούμε ,ακόμα θα ήμουν λιποτάκτης της σκέψης μου αν και σ΄ αυτήν την πολιτική  μάχη θα απουσίαζα , θα ένοιωθα ντροπή και ταπείνωση ,και ένοχος απέναντι στους συντρόφους μου που μαζί τους ανεμίζαμε τις κόκκινες σημαίες του αγώνα βουτηγμένες στο αίμα των καλύτερων παιδιών της ιστορίας του ανθρώπου .

Έτσι λοιπόν και σ΄αυτές της εκλογές για την Ευρωβουλή δηλώνω μαχητικό παρόν μαζί με τους συντρόφους μου που συγκρότησαν το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σαν συνεχεία της ανταρσίας του 89 της πιο επαίσχυντης ίσως στην πολιτική ιστορία του ΚΚΕ και του ενιαίου τότε Συνασπισμού επιλογή συμβιβασμού και συναλλαγής με την αστική τάξη , και φυσικά για τις ανταρσίες του μέλλοντος . Μονό που το ξέρουμε πως “έχουμε ακόμα να κλάψουμε πολύ μέχρι να μάθουμε τον κόσμο να γελάει¨ που λέει κι ο μεγάλος μας ποιητής Γιάννης Ρίτσος . Και βεβαία μετά τις τόσες μας ήττες τώρα γίναμε πιο σοφοί , όπως γράψανε οι νέοι του Δεκέμβρη στους τοίχους :

Στο νέο πολιτικό σχήμα συνεργασίας που συγκροτήθηκε στον χώρο της Αριστεράς με τίτλο Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) μετέχουν οι οργανώσεις ΑΡΑΝ, ΑΡΑΣ, ΕΚΚΕ, ΝΑΡ, Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, Οικολόγοι Εναλλακτικοί, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος και ΣΕΚ. Το νέο μετωπικό σχήμα θα παρέμβει και στις ευρωεκλογές, θεωρώντας ότι αυτές αποτελούν μια σημαντική πολιτική μάχη και όχι αυτοσκοπό.  Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α προέκυψε από την πανελλαδική Συνέλευση των δυνάμεων της DSC_0613«Πρωτοβουλίας για την Ενότητα και την Κοινή Δράση της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς», που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 22 Μάρτη στην «Αθηναϊδα» όπου παρευρέθηκαν περί τα 700 άτομα,  από την Αθήνα και αντιπρόσωποι «αντικαπιταλιστικών συνελεύσεων» από την επαρχία.

Από εμάς να ευχηθούμε καλοτάξιδη να είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στα ενδιαφέροντα και όχι ήρεμα νερά της αριστεράς και της κοινωνίας και να φανεί αντάξια των προσδοκιών κάθε δημοκράτη και αριστερού ανθρώπου. 

 

     DSC00951  antarsyaEE_B  1may1   

001_

ψηφίζ’=δεν αψηφά, λογαριάζει,  εμούν=ημών, μας, ‘κι=ουκι, δεν

 [για όσους ασχολούνται με την γλωσσολογία: εντυπωσιακή είναι η επιβίωση του αρνητικού μορίου «ουκί» στη μορφή «‘κι», καθώς και η μετατροπή της λέξης «ημών» σε «εμούν» λόγω της ιωνικής εκφοράς του «η» ως «ε» και της μετατροπής του «ω» σε «ου», κάτι που συμβαίνει και με αρκετές άλλες κοινές λέξεις , όπως κώδων → κουδούνι, κώνωψ → κουνούπι]

————————————

Ο Γιώργος Ρούσης για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Από την «Ελευθεροτυπία»

 

Ποια θα πρέπει να είναι η στάση των κομμουνιστών και άλλων αριστερών αντικαπιταλιστών πολιτών στις ευρωεκλογές της 7ης του Ιούνη;

 

Κατ’ αρχήν μια θεμιτή και καθ’ όλα σεβαστή στάση είναι εκείνη της αποχής από την εκλογική διαδικασία, στο βαθμό που αυτή υποδηλώνει τόσο την αντίθεση στο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα όσο και την αναποτελεσματικότητα των εκλογών και των θεσμών, όπως το ευρωκοινοβούλιο, που προκύπτουν από αυτές και τούτο από τη σκοπιά της ανατροπής της κυρίαρχης καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων.

Τη στάση αυτή θα επιλέξουν, όπως πάντοτε, οι συνιστώσες του αντιεξουσιαστικού-αναρχικού χώρου, οι οποίες και αποτελούν κομμάτι της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με το οποίο, παρά τις όποιες διαφωνίες, θα πρέπει να επιδιώκεται η συνεργασία στο πεδίο των μαζικών αγώνων.

Την ίδια στάση είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και πολλοί άλλοι κυρίως νέοι, απογοητευμένοι, τόσο από τα κόμματα εξουσίας όσο και από την κυρίαρχη Αριστερά. Και ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί που αύριο μπορεί να ενταχθούν σε ένα μαζικό κίνημα αντικαπιταλιστικής αντίστασης και ανατροπής.

Για όσους εκτιμούν ότι και οι εκλογές αποτελούν ένα, δευτερεύον έστω,μέσο πάλης υπάρχουν διάφορες επιλογές.

Μία από αυτές είναι το ΠΑΣΟΚ σαν το μη χείρον βέλτιστον σε σχέση με τη Ν.Δ. Ομως η παγκόσμια εμπειρία αλλά και το πρόσφατο ελληνικό παρελθόν της σοσιαλδημοκρατίας, μάλλον αποδεικνύουν ότι ακριβώς επειδή ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση του καπιταλισμού, όσοι, όπως το ΠΑΣΟΚ, δεν θέτουν σε αμφισβήτηση τον καπιταλισμό, μετατρέπονται και οι ίδιοι σε διεκπεραιωτές της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Αυτό συμβαίνει και με το ΠΑΣΟΚ. Ετσι τα μόνα αριστερά στοιχεία που του απέμειναν, είναι ο ψευδεπίγραφος σοσιαλιστικός του τίτλος και ένας αριστερός λαϊκός κόσμος που το ακολουθεί μη έχοντας συνειδητοποιήσει ότι έχει μετατραπεί σε πράσινη Δεξιά.

Μια άλλη επιλογή είναι οι Οικολόγοι. Η δημοσκοπική και όχι μόνο προβολή τους από τα μέσα του συστήματος, σε συνδυασμό με τη συντηρητική μετάλλαξή τους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, μάλλον σαν στημένο και ελεγχόμενο από το σύστημα κυματοθραύστη της λαϊκής δυσαρέσκειας μπορεί να τους χαρακτηρίσει, παρά σαν δύναμη ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Απομένουν τα αριστερά σχήματα ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, μεμονωμένες δυνάμεις της Αριστεράς όπως το Μ-Λ ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι δυνάμεις αυτές λόγω των πραγματικών ουσιαστικών διαφορών τους είναι αδύνατον να υλοποιήσουν την πτυχή της προτροπής του σεβάσμιου αγωνιστή της Αριστεράς Μανώλη Γλέζου για κοινή κάθοδο στις εκλογές. Παρ’ όλα αυτά η πρόταση Γλέζου δεν είναι ούτε «θέμα για επιθεωρήσεις», όπως έσπευσε να τη χαρακτηρίσει για να την απαξιώσει η Αλέκα Παπαρήγα, ούτε υλοποιείται μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως δήλωσε με περίσσια δόση αλαζονείας ο Αλέξης Τσίπρας. Αντίθετα, όχι μόνον εκφράζει τον πόθο πολλών αγνών αριστερών, αλλά κυρίως την επιτακτική αναγκαιότητα κοινής, παρά τις διαφορές, δράσης ενάντια στη νεοφιλελεύθερη αντιλαϊκή λαίλαπα. Ως εκ τούτου με αυτήν τη μιορφή θα πρέπει να υιοθετηθεί και να σφυρηλατηθεί στο πεδίο των καθημερινών αγώνων και τούτο πέρα από τις όποιες εκλογικές συνεργασίες. Μπροστά λοιπόν σε αυτήν τη διασπασμένη εκ των πραγμάτων Αριστερά τι να επιλέξει κάποιος που πρεσβεύει την ανατροπή του καπιταλισμού και την επικράτηση της κατώτερης φάσης της κομμουνιστικής κοινωνίας, του σοσιαλισμού;

Ο ΣΥΡΙΖΑ και πιο ειδικά η κύρια συνιστώσα του, ο Συνασπισμός, παρά την αριστερή στροφή του στη μετά Κωνσταντόπουλο εποχή, συνεχίζει να αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από ΠΑΣΟΚους με πολιτικά, κι ακόμη από βαθύτατα συντηρητικές δυνάμεις, όπως με τον πιο περίτρανο τρόπο αποδείχτηκε πρόσφατα στον χώρο των πανεπιστημιακών. Στην κάθε περίπτωση, ακόμη και η κυρίαρχη αριστερή συνιστώσα του δεν προχωρεί πέρα από μια αντινεοφιλελεύθερη στάση και τελικά πέρα από την ουτοπία ενός καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο. Πιο ειδικά, ο φιλοευρωπαϊκός προσανατολισμός του είναι τέτοιος που ούτε την από μέρους του επικρότηση της συνθήκης του Μάαστριχτ δεν τολμά να αναιρέσει.

Το ΚΚΕ παρά τις θετικές διακηρύξεις του περί αναγκαιότητας του σοσιαλισμού-κομμουνισμού, παρά το ότι είναι αναμφίβολα η πλέον μαζική οργανωμένη αριστερή δύναμη αντίστασης, παρά τη σαφή του στάση ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα το 18ο Συνέδριό του, έχει περάσει στην πλέον σεχταριστική περίοδο της μεταπολεμικής του ιστορίας. Ο απομονωτισμός και η αντιμετωπική τακτική τού έχει γίνει δεύτερη φύση. Η ίδια η έννοια της Αριστεράς αμφισβητείται από επιφανή στελέχη του για να καταδειχτεί και με αυτόν τον τρόπο η μοναδικότητά του. Πρόσφατα, επικύρωσε με τον πλέον επίσημο τρόπο τη σταλινική του στροφή αποδεικνύοντας ότι το όραμά του για το μέλλον είναι και οι πλέον σκοτεινές πτυχές του «υπαρκτού σοσιαλισμού». Τέλος, κατά τη διάρκεια του νεολαιίστικου ξεσπάσματος του Δεκέμβρη, εκδήλωσε έντονα συντηρητικά χαρακτηριστικά θέτοντας σε αμφισβήτηση τον όποιο μέχρι σήμερα ριζοσπαστικό του χαρακτήρα. Ετσι διέψευσε τις προσδοκίες που δημιούργησε σε ορισμένους από εμάς, μετά την έστω και άδηλη αυτοκριτική του απέναντι στα ατοπήματα της κυβέρνησης Τζαννετάκη και της ίδρυσης του Συνασπισμού, την προβολή της εναλλακτικής του σοσιαλισμού, τα όποια άτολμα έστω ανοίγματά του σε δυνάμεις πέρα από το ίδιο, τη δειλή έστω ανοχή της κριτικής στάσης απέναντι στον «υπαρκτό».

Οι διάφοροι μοναχικοί καβαλάρηδες της Αριστεράς τύπου ΜΛ-ΚΚΕ, παρά τη συνέπειά τους στο πεδίο των καθημερινών αγώνων, συνέπεια η οποία αφορά και τη μετωπική τους στάση στις μάχες του μαζικού κινήματος, εκτός του ότι δεν απέχουν ουσιαστικά πολύ από την πρόσφατη ανάλυση του ΚΚΕ περί «υπαρκτού», παρά την κρισιμότητα των καιρών, φαίνεται να θέτουν υπεράνω όλων την καθαρότητα του μικρομάγαζού τους.

Το εγχείρημα της Αντικαπιταλιστικής Αριστερής Συνεργασίας για την Ανατροπή, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην οποία συσπειρώθηκαν 11 οργανώσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει σημαντικά πλεονεκτήματα και αποτελεί την πιο φερέγγυα λύση για κάθε κομμουνιστή, για κάθε αριστερό ριζοσπάστη.

* Η συγκρότησή του και μόνον αποτελεί απτή απόδειξη μιας αντισεχταριστικής στάσης, απόδειξη κατανόησης της αναγκαιότητας συγκρότησης ενός αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού μετώπου.

* Οι συνιστώσες της έχουν αποδείξει με τη στάση τους στους μαζικούς αγώνες και πιο ειδικά με τη στάση τους τον τελευταίο Δεκέμβρη ότι το κύριο μέλημά τους δεν είναι να καθησυχάσουν τους «φιλήσυχους πολίτες», αλλά να πλήξουν και τελικά να ανατρέψουν το σύστημα.

* Οι ίδιες συνιστώσες αντιμετωπίζουν κριτικά τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» και ταυτόχρονα έχουν ανοίξει διάλογο για τον σοσιαλισμό του μέλλοντός μας.

* Οι θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενάντια στην Ε.Ε. είναι σαφέστατες θέτοντας ξεκάθαρα και το ζήτημα της αποδέσμευσης από αυτήν.

* Οι σύντροφοι που συγκροτούν τους ηγετικούς πυρήνες των οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ειδικότερα εκείνοι του ΝΑΡ, για την ιστορική ηγεσία του οποίου τυχαίνει να έχω ιδία αντίληψη, είναι γνήσιοι αγωνιστές της κομμουνιστικής Αριστεράς, οι οποίοι δεν θρέφονται από την πολιτική, όπως οι γραφειοκράτες, αλλά υπηρετούν ανιδιοτελώς την υπόθεση στην οποία έχουν ταχθεί.

Βεβαίως, η συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μόνον η αρχή μιας επίπονης διαδικασίας, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη, και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ούτε τις δυνατότητες διείσδυσής της σε ευρύτερες λαϊκές μάζες ούτε την ίδια τη συνέπεια όλων των συνιστωσών της. Πάντως με τα σημερινά δεδομένα η εκλογική και κυρίως η μετεκλογική στήριξή της αποτελεί μια έντιμη, ξεκάθαρα αντικαπιταλιστική, συγκρουσιακή, μετωπική, αντισεχταριστική στάση, μια επένδυση ελπίδας για το κόκκινό μας μέλλον. *

 

————————————————————————–

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Άρθρο του Πανεπιστημιακού ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ

Η συγκρότηση της αντικαπιταλιστικής αριστερής συνεργασίας για την ανατροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποτελεί σημαντικό και ελπίζω ελπιδοφόρο βήμα για την διαδικασία υπέρβασης του κατακερματισμού της εξωκοινοβουλευτικής-ριζοσπαστικής αριστεράς .Για μια διαδικασία κοινής δράσης ,  θεωρητικού διαλόγου συνεργασίας ,αλληλογνωριμίας και άρσης προκαταλήψεων , συγκλίσεων που θα πρέπει να καταλήξουν στην συγκρότηση ενός πόλου και τελικά στην αυτοδιάλυση και την δημιουργία ενός κόμματος που θα είναι και κομμουνιστικό και δημοκρατικό . Γιατί χρειάζεται αυτός ο πόλος: Mια τρίτη συνιστώσα της ελληνικής αριστεράς : Aαρχίζουμε από μια διαπίστωση , η κατάρρευση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου δεν ήταν μια προσωρινή υποχώρηση , μια προσωρινή ήτα του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος .Ήταν μια από της μεγαλύτερες τραγωδίες, στρατηγική νίκη του καπιταλισμού ,Με την κατάρρευση τέλειωσε τραγικά ο αιώνας των μεγάλων επαναστάσεων και των μεγάλων ελπίδων . Άλλα η ιστορία δεν τελείωσε όπως βιάστηκαν να προφητέψουν οι ιδεολόγοι του νικηφόρου (επί του παρόντος) καπιταλισμού. Τι κάνουμε λοιπόν :Φαίνεται ότι η ελληνική Αριστερά δεν κατανόησε η δεν θέλει να κατανόηση το μέγεθος της ιστορικής καταστροφής , Η ηγεσία του ΚΚΕ έλυσε το πρόβλημα με την αντιμαρξιστική   ¨θεωρία¨ της προδοσίας . Είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση ακόμα δεν τολμά (και πλέον δεν μπορεί ) να εξηγήσει το γεγονός . Ο ΣΥΝ από την πλευρά του – αριστερό αλλά όχι κομμουνιστικό  κόμμα (παρόλο που στο ΣΥΝ είναι ενταγμένοι ένα πλήθος κομμουνιστών και ορισμένων με ηρωική ιστορία).δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά με το πρόβλημα . Οι μονές σχεδόν επεξεργασίες (άρθρα βιβλία «αποφάσεις» ) έγινε από άτομα ,περιοδικά και οργανώσεις έξω από το χώρο των δυο συνιστωσών της Αριστεράς . Όμως μια συστηματική σφαιρική ερμηνεία επιστημονικά –ιστορικά θεμελιωμένη δεν υπάρχει ακόμα . Αλλά γιατί μας χρειάζεται αυτή η ερμηνεία : H Αριστερά δεν έχει μέλλον , αν δεν ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με το παρελθόν .Αν χωρίς εύκολους μηδενισμούς η κουτοπονηριές ,υπεκφυγές , δεν δει κριτικά την πορεία των επαναστατικών κινημάτων του εικοστού αιώνα . Αν  δεν ερμηνεύσει την πρώτη μεγάλη πρακτική αποτυχία . Αν δεν ανακτήσει μέσα από τα ερείπια , το επιστημονικό κεκτημένο του μαρξισμού και αν δεν αναπτύξει την θεωρεία , ώστε να αντιστοιχεί στους πλανητικούς κινδύνους ,αλλά και τις πρωτοφανείς δυνατότητες της φοβερής εποχής μας .Ανάγκη λοιπόν να κατανοήσουμε ότι η ανθρωπότητα εισήλθε , όχι απλώς χρονολογικά αλλά ουσιαστικά σε νέο ένα αιώνα όπου θα παιχτεί το μεγάλο στοίχημα του κομμουνισμού η της αυτοκαταστροφής της .Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν :  Πρώτο να μελετήσουμε την πορεία των εργατικών και κομμουνιστικών κινημάτων του αιώνα που πέρασε . Δεύτερον να γνωρίσουμε επιτέλους ,το μεγάλο άγνωστο στο όνομα του οποίου μιλάμε :  τη σημερινή εργατική τάξη , την διαδικασία ενσωμάτωσης και κρίσης , αλλά και τις λανθάνουσες δυνατότητες της. Να σκιαγραφήσουμε , έστω στις γενικές αλλά βασικές γραμμές την εικόνα του σοσιαλισμού που προτείνουμε : τι θα γίνει με την εργατική δημοκρατία και το κόμμα και τον πάντα υπαρκτό κίνδυνο αυτονόμησης και επιβολής τους στην κοινωνία :Με την κοινωνικοποίηση (όχι κρατικοποίηση) των μέσων παραγωγής : Με την μορφή που θα πρέπει να πάρουν οι σχέσεις μεταβολισμού ανθρώπου – φύσης ώστε να αποφευχθεί (ει δυνατόν) η σπατάλη και η εξάντληση των φυσικών αποθεμάτων : Τι θα γίνει με τον κίνδυνο αναπαραγωγής του αστικού καταμερισμού εργασίας ο οποίος συνεπάγεται ,κατά τον Μαρξ «την δολοφονία του λαού» κτλ. Όλα αυτά θα τα κάνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ειδικά το ΝΑΡ : Προφανώς δεν είμαι τόσο αφελής .αλλά τα ανοικτά προβλήματα πρέπει να επισημανθούν επειδή και στους χώρους της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς έχει , λιγότερο η περισσότερο ,αναπαραχθεί η διαχρονική αδυναμία δημιουργικής σύζευξης της στρατηγικής με την τακτική . Έτσι είναι πάντα πρόχειρος ο επαναστατικός βερμπαλισμός που επικαλύπτει την έλλειψη της στρατηγικής , ενώ την ιδία στιγμή κυριαρχεί λιγότερο ο ενδοαριστερός σεκταρισμός .Κατά τον Μαρξ «οι νεκροί βαραίνουν σαν βραχνάς στα μυαλά των ζωντανών» .Οι νεκροί (μεγάλοι ,σεβαστοί, ηρωικοί) βαραίνουν ακόμα και στα δικά μας μυαλά . Αλλά θα τιμήσουμε τους «νεκρούς» μας διδασκόμενοι από τις ιδέες και από το έργο τους και ταυτόχρονα υπερβαίνοντας το .Η πραγματικότητα η ιστορία έχει αποφανθεί .Ούτε ο σταλινισμός ούτε ο μαοϊσμός ούτε ο τροτσκισμός θα είναι η θεωρεία του κομμουνιστικού κινήματος του μέλλοντος (προφανώς δεν βάζουμε τον Στάλιν με τις υπόλοιπες ηγετικές μορφές). Θεωρεία και πράξη : να αναπτύξουμε την θεωρεία σε διαλεκτική σχέση με την καθημερινή πράξη .Κοινή δράση στους καθημερινούς αγώνες .Κοινό μέτωπο εναντίον της ανεργίας και της φτώχειας εναντίον του κράτους καταστολής που οικοδομεί συστηματικά η αστική τάξη , εναντίον των πολέμων της Νέας Τάξης .Κοινό μέτωπο για την ποιότητα καθημερινής ζωής ,για επιστημονική και ουμανιστική παιδεία .κτλ κτλ. Ταυτόχρονα να ξεκαθαρίσουμε ποιοι είναι οι εχθροί και ποιοι οι σύμμαχοι στους καθημερινούς αγώνες . Εχθρός μας δεν είναι το ΚΚΕ .Οι χιλιάδες έντιμοι αγωνιστές που έχουν εγκλωβιστεί από μια ηγεσία ανάξια των καιρών . Εχθρός μας δεν είναι ο «λαός» του ΣΥΡΙΖΑ ,κομμουνιστές και μη . Με όλους αυτούς πρέπει να συμπορευτούμε στους κοινούς αγώνες . Και επειδή οι άνθρωποι δεν είναι πέτρες αν οι ιδέες μας είναι πιο σωστές αν έχουμε κότσια θα τους επηρεάσουμε μέσα από την καθημερινή επικοινωνία . Θα επηρεάσουμε και θα επηρεαστούμε . Ας χωνέψουμε επιτέλους ότι δεν χρειάζεται να λύσουμε το πρόβλημα του φύλου των αγγέλων , πρώτου συνεργαστούμε με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς . Ο Μαρξ συνιστούσε στους οπαδούς του να ψηφίσουν τους φιλελευθέρους και ταυτόχρονα να ετοιμάζουν το σχοινί για να τους κρεμάσουν (εμείς ας ξεχάσουμε το σχοινί).Και ο Λένιν (που νομίζω δεν ήταν οπορτουνιστής) υποστήριξε πως πρέπει να συνεργαζόμαστε με τους άλλους σε ένα δυο τρία σημεία . Με ανθρώπους που κάποια στιγμή θα μας αφήσουν .Και ο Γκράμσι , με την σειρά του δεν φοβόταν τη συνεργασία με τους «ρεφορμιστές». Εμείς τι κάνουμε : Κοιτάμε από το ύψος της «καθαρής» επαναστατικής μας συνείδησης τους άλλους . Συχνά αντί για κριτική ,χρησιμοποιούμε την ειρωνεία .Η ειρωνεία χρειάζεται ενίοτε .Αλλά απαιτεί αίσθημα δικαιοσύνης και ταλέντο .Η δική μας ειρωνεία είναι συχνά έκφραση ανεπάρκειας . ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ λοιπόν το συντροφικό διάλογο , μεταξύ μας και με τους άλλους .Να συμπορευτούμε στους καθημερινούς αγώνες . Να μην παραιτηθούμε από δικαίωμα (και το καθήκον)  της κριτικής .Αλλά η κριτική να είναι δημιουργική . Έτσι θα συμβάλουμε στην αλληλοκατανόηση και την υπέρβαση των τραυματικών καταστάσεων που άφησαν οι διαδοχικές διασπάσεις και οι συγκρούσεις . Με αφορμή τις ευρωεκλογές έγινε το πρώτο βήμα .Ας ελπίσουμε ότι μέσα από μια διαδικασία κοινής δράσης και θεωρητικών επεξεργασιών θα συγκροτηθεί η τρίτη συνιστώσα της ελληνικής Αριστεράς .Και όταν η συνιστώσα αυτή αποκτήσει το αναγκαίο πολιτικό βάρος , όταν θα είναι μια υπολογίσιμη πολιτική δύναμη , τότε θα μπορεί και θα πρέπει να επιδιώκει μορφές συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ (αν το τελευταίο υπερβεί το σημερινό αδιέξοδο) χωρίς τον κίνδυνο να μολυνθεί η «επαναστατική του καθαροτητα».Οι στρατηγικές και άλλες διαφορές δεν δικαιολογούν τον αυτοεγλεισμό . Οι σωστές ιδέες και η αντίστοιχη πράξη δεν φοβούνται το ανοιχτό πεδίο της ταξικής πάλης . ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ!

  

06/06/2009 - Posted by | -Κίνημα, -Πολιτική

49 Σχόλια »

  1. Άντε, άντε καμιά ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπας και κοπούν ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές του κράτους και της αστικής τάξης….

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 25/05/2009

  2. μιαν κι΄αλλο τεμετερον ο κοσμετες εντοκεμε σην καρδιαν κι΄εποικεμε χουϊλου χαν με το ¨εχουμε ακόμα να κλάψουμε πολύ μέχρι να μάθουμε τον κόσμο να γελάει¨ας εισαι καλα συντροφε εσημαδεψες τογρια.

    Σχόλιο από kiamul | 25/05/2009

  3. kiamul

    για τατό όλ φωνάζουμε να αφήνετε τα εύκαιρα και να έρχουστουν να ευτάμε σοβαρόν δουλείαν σο ποντιακό απάν.

    Η Αριστερά πρεπ να εν’ εμπροστά. Να διερμενεύ’, να εξηγά και να αγωνίσκεται. Και όχι να γκρινιάζει, να μιξοκλαίει και να ρωτάει που έν’ το μάγλοπο μ’. Αδά εν βρε! Φίλ’σον και μην εντρέπεσαι. ‘Αϊντε!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/05/2009

  4. Ομέρ διάβασες τις δηλώσεις του Ερντογάν για τις «φασιστοειδείς δυνάμεις» στην Τουρκία που καταπίεσαν και εξεδίωξαν τις μειονότητες για εθνικούς και θρησκευτικούς λόγους.

    Την ώρα που ο Τούρκος πρωθυπουργός παραδέχεται τις διώξεις που υπέστησαν οι γονείς μας,την ίδια ώρα η δικιά μας Αριστερά συνεχίζει να είναι φιλοκεμαλική και να μας περιφρονεί. Ακόμα και πολλοί δικοί μας θεωρούν ότι καλά μας έκαναν. Είμασταν ιμπεριαλιστές. Η γιάγια μ’ και ο πάππο μ’ ση Ματσούκα!

    Τέτοια ανέκδοτα μόνο στην Ελλάδα του καραγκιόζη θα μπορούσαν να συμβαίνουν. Και τέτοια έλλειψη διαλεχτικής σκέψης; Λέμε ότι είμαστε μαρξιστές και την ίδια ώρα θυσιάζουμε στον Ατατούρκ.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 25/05/2009

  5. Πέστα Ματσουκάτε..
    Αλλά τό αυτί τους δεν ιδρώνει..
    Γι αυτό και εγώ αποφάσισα να τους σερβίρω καθημερινά πτώματα..
    Ναί, τα πτώματα των δικών μας, στην Μικρά Ασία.
    Αρχισα απο σήμερα με την σφαγή στό Αηδίνι..

    http://vripolidis.blogspot.com/

    Αφού διανοούμενοι, όπως ο Ηρακλείδης, αναλώνουν την ευαισθησία τους στό να ζητούν με ενοχές συγνώμη απο τούς Κεμαλικούς για τά εγκλήματα τού Στρατού στην Μικρα Ασία, θά τούς δίνω καθημερινά πτώματα Μικρασιατών Ελλήνων μέχρι να πούνε ήμαρτον..
    Αλλά θά μου πείς «καί ποιός διαβάζει τό μπλόγκ σου, βρε κακομοίρη ;»
    Σωστά…
    Τουλάχιστον, θά πέισω τον φίλο μου τον Μπάμπη πού το διαβάζει για να μη με στεναχωρήσει.. 🙂

    Σχόλιο από vripol | 25/05/2009

  6. μια διορθωση… στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκτος απο τις οργανωσεις που αναφερθηκαν συμμετεχουν και πολλοι ανενταχτοι, η Κομμουνιστικη Ανανεωση και η ΑΚΟ Σερρων. Επισης η ΟΚΔΕ εχει αποχωρησει απο την ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    Σχόλιο από radical | 26/05/2009

  7. Αρκετά από τα σχήματα που πλαισιώνουν τον σχηματισμό αυτό, ήταν ενεργά στην μάχη του Δεκέμβρη. Και τα περισσότερα είναι ιστορικά.
    Με τον ΣΥΡΙΖΑ τι παίζει, κάθισαν ποτέ στο ίδιο τραπέζι;

    Σχόλιο από planitas | 26/05/2009

  8. radical
    Τα δέοντα για την συμπλήρωση-ενημέρωση

    planitas
    Δεν νομίζω να κάθισαν ποτέ στο ίδιο τραπέζι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τις έχει αυτές τις αγκυλώσεις η αριστερά.
    Τουλάχιστον ας βρίσκονται μαζί στους δρόμους…όπως τον Δεκέμβρη…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/05/2009

  9. Εγώ πα ας γράφτω ντο νουνίζω.

    5 κόμματα εσέβαν απές σην Βουλήν το 2007. Ατώρα θα εν 6. Ατό λεν τα δημοσκοπήσεις.

    1. ΝΔ
    2. ΠΑΣΟΚ
    3. ΚΚΕ
    4. ΣΥΡΙΖΑ
    5. ΛΑΟΣ
    6. Τα φορθάκας.

    Εν καλόν να εμπαίνε τα φορθάκας? Καλον εν, αέτς κι εφτάει αυτοδυναμίαν το UFO.

    Ο αριστερόν κι επορεί να δία το σα 1, 2, 5 και 6.

    Ποία εκλογάς επέμναν? ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μαρξιστικό – Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, ΕΕΚ, κλπ.

    Ποίος θα καρπούται την ψήφον ατ αν το κόμμαν ντο εψήφισεν απομέν οξουκά?

    Σχόλιο από aris53m | 26/05/2009

  10. Π&Α, το τραγικότερο είναι ότι τις αγκυλώσεις αυτές και την πολυδιάσπαση του αριστερού χώρου την εκμεταλλεύονται οι κυβερνητικές δυνάμεις, αφού η Δεξιά και το κέντρο είναι, φαινομενικά τουλάχιστον, συμπαγείς ως εκλογικοί σχηματισμοί.
    Από τη μία οφείλεται στη φύση της Αριστεράς (διαφορετική αντίληψη του σοσιαλισμού, πολυφωνία), αλλά δεν παύει αυτό να σημαίνει ότι μπορούν να υπάρχουν διαφωνίες, συχνά γόνιμες, μεταξύ προσώπων και σχηματισμών εντός του ίδιου συνδυασμού.
    Αυτό συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ, και απορώ γιατί μία συμμαχία με πολύ κοντινές σ’αυτόν θέσεις, δεν έχει βρεθεί έστω στο ίδιο τραπέζι συζήτησης.

    Δεν ξέρω τα εσωτερικά του σχήματος ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ούτε και τις προσωπικές διαφωνίες που μπορεί να υπάρχουν, απλά τα γράφω αυτά ως ένας νέος άνθρωπος που βαρέθηκε να βλέπει κομματικούς σχηματισμούς να περιχαρακώνονται γύρω από τα μαντριά τους!

    Σχόλιο από planitas | 26/05/2009

  11. planitas
    Οι προβληματισμοί σου είναι και δικοί μας.
    Άς ελπίσουμε η αριστερά με τις όποιες εκδοχές της να είναι παρούσα και ενωμένη μέσα στην κοινωνία, για τις ανάγκες , τις αγωνίες και τις ευαισθησίες των κοινωνικών ομάδων…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/05/2009

  12. @ mumul

    αείκον διπλωματικόν απάντησην (#11) πα ίνεται? εφέκες με «κάγκελον» χιχιχι 🙂

    Σχόλιο από aris53m | 26/05/2009

  13. @ Π&Α

    πολλά εύστοχον η γελοιογραφία σ’ με τον Ρωμαίον (Καίσαρα) 🙂
    ασκολσούμ.

    Σχόλιο από aris53m | 26/05/2009

  14. αχ…το πως με δυσκολεύετε κάθε φορά που αρχίζετε να μιλάτε την ποντιακήν δε περιγράφεται…σας συμπαθώ όμως και δεν το κάνω θέμα! 😆
    και δικός μου προβληματισμός το τελευταίο, μιας και ανήκουσα στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά με πολλούς φίλους και φίλες, συντρόφους και συντρόφισσες στα κινήματα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ βρίσκομαι πάντα σε αμήχανη θέση όταν μου τίθεται η ερώτηση περί συνεργασίας!

    Σχόλιο από κόκκινο μπαλόνι | 27/05/2009

  15. Αγαπητέ φίλε Ματσούκατε θα ήθελα να σου πω για το σχόλιο 4 ότι αυτό που γίνεται από τους Έλληνες πολιτικούς (ανεξάρτητα την πολίτικη τους ιδεολογία) είναι πολύ φυσικό.

    Θα πεις »’γιατί;»’ και εγώ θα σου πω »’γιατί το “δούνε και λαβείν” ζει και βασιλεύει»’.

    Θυμήσου ότι όταν είναι να αγοράσουμε στρατιωτικούς εξοπλισμούς η Τουρκία κάνει όλες τις παραβιάσεις μαζεμένες , όπως και οι Τούρκοι όταν είναι να αγοράσουν στρατιωτικούς εξοπλισμούς η Ελλάδα κάνει και αυτή μαζεμένες παραβιάσεις .

    Επίσης η Ελλάδα θυμάται τους ελληνόφωνους , το Πατριαρχείο κτλ . Όπως και η Τουρκία θυμάται τους »Τούρκους» της Θράκης , κτλ.

    Έτσι και τώρα θα δούμε στο μέλλον την Ελλάδα να δίνει κάτι για αυτήν την ψεύτικη συγγνώμη ή μπορεί να έχει δώσει είδη και να μην το έχουμε καταλάβει – μάθει .

    Α! κάτσε λίγο και δες γιατί αυτή η »συγγνώμη» ήρθε πριν τις ευρωεκλογές…….έμενα προσωπικά δεν μου φαίνεται τυχαία η ημερομηνία……….τι να πω ίσως βλέπω πολλές ταινίες………

    Όσο για το »καλά μας έκαναν» είμαι σίγουρος ότι αυτό που λένε μερικοί δεν το εννοούν , απλά το λένε τα παιδιά για να γελάσουμε ………Είπαμε τα παιδιά είναι καλοπροαίρετα ……….χι χι χι

    ΚΑΙ όσο για την »αριστερά» αλλά και τις άλλες πλευρές του κύκλου που τετραγωνίσανε έχω να πω το εξής : αφού τους ψηφίζουμε και τους βγάζουμε είναι σαν να τους επιβραβευούμε για αυτή την πολίτικη τους , ΑΡΑ καλά κάνουν τα παιδιά αφού έτσι συνεχίζουν και παίρνουν τα »εύσημα» Ορθά Πράττουν .

    Σχόλιο από tasos | 27/05/2009

  16. Φίλε Τάσο,

    μπαίνοντας στην νοοτροπία του δούναι και λαβείν (ακόμη και εάν όντως τα πράγματα έχουν έτσι), παραβλέπεις κάτι το πολύ σημαντικό: η δήλωση αυτή του Ερντογάν, ειδικά εάν συνεχιστεί και οδηγήσει στην πλήρη συνειδητοποίηση όσων έγιναν στις αρχές του αιώνα εκ μέρους της τουρκικής κοινής γνώμης, είναι μία συθέμελη αναθεώρηση όλης της επίσημης κρατικής πολιτικής.

    Οι Τούρκοι από το σχολείο μαθαίνουν να αγιοποιούν ο,τιδήποτε κεμαλικό και τον λατρεύουν ως θεό στα πρότυπα ολοκληρωτικών καθεστώτων. Δεν μπορούν καν να φανταστούν ότι η εικόνα που έχουν δομήσει στο μυαλό τους ως το υπέρτατο αγαθό, μπορεί να ευθύνεται για γενοκτονίες.

    Προσωπικά το έβλεπα στην τηλεόραση το πρωί και μου έπεσε κάτω ο καφές. :p

    Σχόλιο από planitas | 27/05/2009

  17. planitas
    Και εμένα μου πεσε ο καφές.
    Πάντως ας κρατάμε «μικρό καλάθι» για αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη μέχρι να δούμε προς τα που το πάνε , όπως λέει κι Τάσος..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/05/2009

  18. Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ και ξέρουμε γιατί

    Μερικές μέρες πριν από τις Ευροεκλογές και η συζήτηση γύρω από την Ευρώπη εξακολουθεί να είναι ακόμη το ζητούμενο. Τα δύο μεγάλα κόμματα συνεχίζουν τις άνευ ουσίας κοκορομαχίες τους και έχουν υποβιβάσει την πολιτική ατζέντα σε μία συζήτηση για παπαγαλάκια και για σοσιαλισμό ή βαρβαρότητα.

    Εμείς από τη μεριά μας θέτουμε το πραγματικό ερώτημα το οποίο είναι: «Πολιτική ή γελοιότητα;»

    Τι κι αν μερικές μέρες πριν είχε συντελεστεί ένα πραξικόπημα από την μεριά της κυβέρνησης με το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της Βουλής.

    Τι κι αν οι πολίτες στενάζουν κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο προσπαθώντας να παγιδεύσουν του ψηφοφόρους.

    Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για την Ευρώπη, για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για τις ευρωεκλογές.

    Μαζί ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

    Για την Ευρώπη την οποία οι δύο μονομάχοι επικαλούνται διαρκώς όταν πρόκειται να πάρουν αντιλαϊκά μέτρα. Περικοπές μισθών, περικοπές συντάξεων, επισφαλής εργασία, ιδιωτικοποιήσεις κλπ. «Δεν μπορούμε» μας λένε, επειδή έτσι επιτάσσει η Κομισιόν. Και ποια είναι η Κομισιόν; Μα φυσικά αυτή η οποία υλοποιεί την πολιτική της ΕΕ, μία πολιτική η οποία ψηφίστηκε από τις κυβερνήσεις της Ευρώπης και από το Ευρωκοινοβούλιο, μια πολιτικής την οποία υποστηρίζουν από κοινού, τα συντηρητικά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της ηπείρου μας, στα οποία ανήκουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

    Είναι τυχαίο, μήπως, σε ποσοστό 97% τα κόμματα του δικομματισμού, ψήφισαν από κοινού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;.

    Και εδώ θα αναφερθώ στο κορυφαίο παράδειγμα του Ευρωπαϊκού Συντάγματος και της Συνθήκης της Λισαβόνας η οποία ήρθε να το αντικαταστήσει. Του συντάγματος και της συνθήκης τα οποία θεσμοθετούν το νεοφιλελευθερισμό και τη στρατικοποίηση της Ευρώπης και την υπερψήφιση των οποίων υποστήριξαν φανατικά το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Που όταν ζητούσαμε να γίνει δημοψήφισμα για η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση αρνούνταν πεισματικά, το πέρασαν από κοινού στη Βουλή σε μία θεαματική ενέργεια υποταγής στις επιταγές του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, των τραπεζών. Μόνο που το ευρωσύνταγμα και η συνθήκη της Λισαβόνας δεν πέρασε επειδή οι λαοί της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας, οι μόνες χώρες στις οποίες πραγματοποιήθηκαν δημοψηφίσματα, τα καταψήφισαν. Δείχνοντάς μας τι; Πως κανείς αγώνας δεν πάει χαμένος, πως οι λαοί μπορούν, να νικήσουν. Όχι εύκολα, αλλά με αγώνες, μπορούν να τα καταφέρουν.

    Να λοιπόν ένας λόγος που πρέπει να μας κάνει να προσέλθουμε στις κάλπες και να μην αδιαφορήσουμε. Γι’ αυτό στρεφόμαστε προς του ανθρώπους οι οποίοι δυσαρεστημένοι στρέφονται προς την αποχή και το λευκό. Ανθρώπους που η δυσαρέσκεια θα τους οδηγήσει σε αποχή. Εμείς λέμε πως αυτό είναι ό,τι χειρότερο για το λαό και ό,τι καλύτερο για την εξουσία. Χαίρονται με την αποχή όσοι ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση γιατί η αποχή τους δίνει το δικαίωμα να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο χωρίς αντιστάσεις. Εμείς πιστεύουμε πως η δυσαρέσκεια πρέπει να μετατραπεί σε στήριξη του δικού μας ψηφοδελτίου, του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί με ένα τέτοιο αριστερό ισχυρό μήνυμα μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, μπορεί να υπάρξει προοπτική, μπορεί να επέλθει η ανατροπή στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

    Η Ευρώπη που θέλουμε

    Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και αγωνίζεται για μια Ευρώπη:

    Ειρηνική, που σημαίνει μείωση των στρατιωτικών εξοπλισμών και κατάργηση των πυρηνικών και των όπλων μαζικής καταστροφής. Αποδέσμευση της ΕΕ από το ΝΑΤΟ, αγώνας για την κατάργησή του, αγώνας για να σταματήσει η αποστολή στρατιωτών σε τρίτες χώρες.

    Γιατί μία ειρηνική Ευρώπη μπορεί να οδηγήσει σε μία

    κοινωνική Ευρώπη, στην οποία η Παιδεία και η Υγεία θα είναι κοινωνικά αγαθά για τους πολίτες οι οποίοι θα μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια από τη δουλειά και τη σύνταξή τους.

    Οικολογική Ευρώπη στην οποία το περιβάλλον θα αποτελεί προτεραιότητα, δημιουργώντας νέα καταναλωτικά πρότυπα και όχι ένα μοντέλο που θα σκοπεύει αποκλειστικά στο κέρδος. Ευρώπη με προτεραιότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, χωρίς πυρηνικά εργοστάσια αλλά και μια Ευρώπη η οποία δε θα επιβαρύνει με τα απόβλητά της τις χώρες του Τρίτου Κόσμου.

    Φεμινιστική Ευρώπη με όσα σημαίνει αυτό, χωρίς η λέξη να μένη κενή νοήματος. Με ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα μία ισότητα η οποία θα είναι αληθινή και δε θα χρησιμοποιείται ως πρόφαση για την κατάργηση των κατακτήσεων του γυναικείου κινήματος όπως για παράδειγμα η ηλικία συνταξιοδότησης.

    Ανοιχτή και Δημοκρατική Ευρώπη που δε θα εκμεταλλεύεται τις φτωχές χώρες αλλά φροντίζει για την καταπολέμηση της φτώχειας. Που θα είναι ανοιχτή στους κολασμένους του κόσμου, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

    Μια Ευρώπη χωρίς στεγανά, όπως είναι σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, χωρίς τη συνθήκη του Σένγκεν, χωρίς Μπολγκενστάιν και συνθήκη της Μπολόνιας.

    Μια Ευρώπη, τέλος, χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, εθνικότητας, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού και, τελικά, μία Ευρώπη στην οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για το οποίο καλούμαστε να ψηφίσουμε στις 7 Ιουνίου θα έχει αρμοδιότητες, θα έχει ουσιαστικά δικαιώματα ελέγχου και αποφασιστικό λόγο για την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Όλα αυτά θα γίνιουν εάν καταφέρουμε και αποδυναμώσουμε τη «Μεγάλη Συμμαχία» συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, αυτών που διοικούν την Ευρώπη, δυστυχώς και αυτό πρέπει να το πούμε, συχνά με την ανοχή και τη βοήθεια των Πρασίνων.

    Και επειδή μας λένε πως ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει ψήφους προς τη μεριά των Οικολόγων Πρασίνων, εμείς θα αντιπαραθέσουμε τους αγώνες μας για το περιβάλλον. Αγώνες πραγματικούς, με συγκρούσεις και με πολιτικό κόστος. Εναντίον των εργοστασίων λιθάνθρακα, για τη απελευθέρωση των ακτών της Αττικής, στο Βατοπέδι και τη Μονή Τοπλού, στο Βοτανικό. Επειδή η υπόθεση περιβάλλον απαιτεί σύγκρουση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

    Η Οικολογία δεν είναι ένα κοστουμάκι παντός καιρού. Δεν είναι μια υπόθεση απολίτικη και ξεκομμένη από την κυρίαρχη πολιτική και τα οικονομικά συμφέροντα. Εμείς είμαστε με τη ριζοσπαστική, τη μαχόμενη οικολογία. Και έχουμε αποδείξει την οικολογική μας ευαισθησία με αγώνες και πολιτικό κόστος. Ένα κόστος που αρνείται να πάρει το ΚΚΕ, το οποίο ενώ είναι εναντίον ακόμη και της κατασκευής του γηπέδου του ΠΑΟ στο Βοτανικό, δεν τολμά να το πει ανοιχτά, που όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκεί και αγωνιζόταν εναντίον των σχεδίων του Βωβού και έτρωγε τόνους λάσπης, η συνεπής δύναμη της Αριστεράς, ήταν απούσα.

    Και φυσικά θέλουμε να ξεριζώσουμε την ακροδεξιά από την Ευρώπη. Από μια Ευρώπη που έχει πληρώσει πολύ ακριβά εθνικιστικά φληναφήματα και δεν πρέπει να επιτρέψει ποτέ το φίδι να εκκολάψει τα αυγά του και να αγωνιστεί για να διατηρήσει τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού, του διαφωτισμού, μια Ευρώπη χωρίς διακρίσεις και στεγανά.

    Αγώνες και κάλπη

    Ο ΣΥΡΙΖΑ, όλο το προηγούμενο διάστημα αγωνίστηκε παντού, στη Βουλή, στην Ευρωβουλή, μέσα από τα κινήματα, στο δρόμο για να αναδείξει τα προβλήματα και να βροντοφωνάξει πως οι άνθρωποι είναι πάνω από τα κέρδη.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε παντού, σε όλες τις κινητοποιήσεις, εναντιώθηκε στις απολύσεις και στην ελαστικοποίηση της εργασίας, αγωνίστηκε εναντίον της διάλυσης του ασφαλιστικού συστήματος, υπερασπίστηκε τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, πάλεψε για την προστασία του περιβάλλοντος. Κατάφερε και σταμάτησε, μαζί με άλλους, το άρθρο 16 και τους δασοκτόνους νόμους, άνοιξε τις παραλίες, σταμάτησε το χτίσιμο του Βοτανικού.

    Βρεθήκαμε μαζί με τους νέους ανθρώπους των 700, 600 και 500 ευρώ, τους εργαζόμενους με ανασφάλιστη εργασία, τους εργαζόμενους κάτω από το όνειδος που αποκαλείται πρόγραμμα stage.

    Βρεθήκαμε στο πλευρό των καταφρονεμένων, των ανθρώπων χωρίς φωνή, τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, τους φυλακισμένους και τα θύματα της κρατικής τρομοκρατίας αλλά και της τρομοκρατίας των εργοδοτών, όπως η τραγική περίπτωση της Κωνσταντίνας Κούνεβα.

    Αλλά και με τους αγρότες, ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκεί, όταν αγωνιζόταν ευρισκόμενοι σε απόγνωση, βλέποντας τα εισοδήματά τους να μειώνονται, να έχουν αφεθεί στη μοίρα τους μη γνωρίζοντας τι να καλλιεργήσουν, που να βρουν νερό και με του συνεταιρισμούς απαξιωμένους έρμαια του δικομματισμού.

    Το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ψηφοδέλτιο που εκφράζει τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραπλανεί με γκλαμουράτα ονόματα ανθρώπων απόντων από την πολιτική και τους αγώνες οι οποίοι επιστρατεύονται εν όψει εκλογών.

    Είναι ένα ψηφοδέλτιο μάχης και αγώνα, με συμβολικό και ουσιαστικό χαρακτήρα. Ένα ψηφοδέλτιο το οποίο εκπροσωπεί τα πιο σημαντικά κινήματα το οποίο μπορεί να αγκαλιάσει τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις των ανθρώπων, που μπορεί να δείξει το δρόμο για μια άλλη πορεία, για μια άλλη Ελλάδα, για μια άλλη Ευρώπη αντάξια όλων μας.

    Η 7η Ιουνίου είναι κοντά και στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε το σκηνικό.

    Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ και ξέρουμε το γιατί.

    Στράτος Κερσανίδης

    (εισήγηση σε προεκλογική συγκέντρωση στον Άγιο Δημήτριο – 25/5/2009)

    Σχόλιο από Συριζιώτης | 28/05/2009

  19. ΣΥΡΙΖΙΩΤΗ ΚΟΙΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΑΤΑΝΤΙΣΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΔΥΝΑΝ 20%ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΤΩΡΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ Το πολιτικο-δημοσιογραφικό συγκρότημα εξουσίας χρειαζόταν επειγόντως ένα “σχέδιο Β΄” καθώς η επιλογή του Συνασπισμού κατέστη επισφαλής, τόσο από την αλαζονεία του να θεωρεί ότι αποτελεί αυτόφωτο σώμα στο πολιτικό στερέωμα και να ΔΑΓΚΩΝΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΤΑΪΣΕ, όσο και από την στάση του τον Δεκέμβρη, που εξόργισε όχι μόνο την κοινωνική του βάση αλλά και τον κύριο Πρετεντέρη. Εξ άλλου οι διάδοχοι της δυναστείας των Βαυαρών θεωρούσαν πάντα ότι μπορούν να κάνουν και τον κηπουρό τους πρωθυπουργό αν ήθελαν.

    Σχόλιο από kiamul | 28/05/2009

  20. kiamul, προσωπικά δεν ενοχλήθηκα καθόλου από την στάση τον Δεκέμβρη. Ίσα ίσα που ένιωσα υπερήφανος που ένα κοινοβουλευτικό κόμμα μίλησε έτσι. Και έστι νομίζω ότι ένιωσε ένα μεγάλο τμήμα της νεολαίας, χωρίς να θέλω να μιλήσω εξ’ονόματος κάποιου. Κατά τα άλλα συμφωνώ με την ανάλυσή σου για τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα και τον pretender-η.

    Σχόλιο από planitas | 28/05/2009

  21. PLANITAS EΓΩ ΠΟΛΥ ΘΑ ΤΟ ΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΚΚΕ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΛΛΑ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΛΛΟΝ ΕΤΥΡΒΑΖΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕΙ

    Σχόλιο από kiamul | 28/05/2009

  22. » όσο και από την στάση του τον Δεκέμβρη, που εξόργισε όχι μόνο την κοινωνική του βάση αλλά και τον κύριο Πρετεντέρη»

    kiamul

    Στην παραπάνω σου φράση υπάρχει αντίφαση.
    Άσχετα με το αν ήταν σωστή η στάση του ΣΥΡΙΖΑ τον Δεκέμβρη, πως είναι δυνατόν ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ αυτή να εξοργίζει την κοινωνική του βάση ΚΑΙ τον Πρετεντέρη?
    Εκτός αν θεωρείς ότι κοινωνική βάση ΣΥΡΙΖΑ και Πρετεντέρης ταυτίζονται.

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 29/05/2009

  23. Φιλε sarantamilakokkina
    o ΣΥΡΙΖΑ ειναι σαν την κοκα κολα που παει με ολα και λιγο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ και λιγο επανασταση και λιγο καπιταλισμος και με τα μπουνια στην ΕΕ . ΤΑ ΧΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ το μαγαζι εσυ παιρνεις οτι σ΄αρεσει.

    Σχόλιο από kiamul | 29/05/2009

  24. Ενώ Κιαμουλάκο, εσύ είσαι «καθαρούτσικος» και ξεμπερδεύεις με τα δυσκολα.. 🙂
    Πολύς Δεκέμβρης, καθόλου καπιταλισμός, έξω από την ΕΕ, και λύσαμε τό πρόβλημα.
    Εμ αν ήταν έτσι να λύσεις τό πρόβλημα της ανύπαρκτης αριστερής στρατηγικής, χρόνια τώρα τα μουλούδια καί οι τροτσικστες θα είχαν φέρει την λύση..
    Και τό χειρότερο: ΕΧΕΙΣ ΑΓΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ σου…
    Είσαι σαν τόν διαβητολόγο πού καταγγέλει τόν σακχαρώδη διαβήτη(καπιταλισμό), επαγγέλεται ενα μέλλον χωρίς αυτόν, αλλά δεν μπορει στοιχειωδώς να υποδείξει στον ασθενή μια αξιοπρεπη αγωγή πού και τα άμεσα συμπτώματα του θα βελτιώνει και θα δημιουργει προϋποθέσεις στρατηγικής αντιμετώπισης της νόσου.

    Σχόλιο από vripol | 29/05/2009

  25. Kiamul

    Πιστεύω ότι το εγχείρημα δημιουργίας του πρώτου μαγαζιού ΤΑ ΕΧΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ( ΣΥΡΙΖΑ) αποτέλεσε εναν από τους λόγους που δημιουργήθηκε το δευτερο μαγαζί ΤΑ ΕΧΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ).
    Έδρασε αν θέλεις η δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ ως καταλύτης στην δημιουργία της τρίτης συνιστώσας στο χώρο της αριστεράς κάνοντας κατανοητό σε αυτό το κομμάτι της αριστεράς τα αδιέξοδα της πολυδιάσπασης και του τεμαχισμού.

    Και πάντως τοποθετήσεις σαν και το σχόλιο 23 δεν βοηθούν σε αυτό που λέει ο Ευτύχης Μπιτσάκης στο τέλος του κειμένου του:

    «.. η τρίτη συνιστώσα της ελληνικής Αριστεράς ….θα μπορεί και θα πρέπει να επιδιώκει μορφές συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ … χωρίς τον κίνδυνο να μολυνθεί η «επαναστατική του καθαροτητα».Οι στρατηγικές και άλλες διαφορές δεν δικαιολογούν τον αυτοεγλεισμό… «

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 29/05/2009

  26. Στρατηγική υπάρχει γιατρε μου, άσχετα αν εσενα δε σου αρέσει. όσο για τις ιατρικές σου υποδείξεις ένα έχω να πω: αφού πλατσούρισα δυο μέρες στα θερμά λουτρα, εμαθα κατόπιν ότι δεν μου κανουν καλό τα ζεστά παρά μόνο η κρύα λάσπη!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 29/05/2009

  27. VRIPOLAKO Αν θες να ξερεις δεν ειμαι καθολου καθαρος ειμαι μολισμενος μ΄αυτα που λενε οι παραπανω πανεπιστιμιακοι.πρεπει να ξερεις σ΄ενα ερημο τοπιο απο αγωνες , ερημια υπαρχει και στους χωρους τις αριστερης αναζητησης,πιστευω οτι ο δεκεμβρης λειτουργησε καταλυτικα για να δημιουργηθουν οι προυποθεσης να συνομηλισει και να ενωθει εστω και ετσι ο χωρος της εξωκοινοβουλευτικης αριστερας. Οσο για τα περι αγνοιας και τις ιατρικες παρομοιωσεις το ιδιο θα μπουρουσα να πω για σενα

    Σχόλιο από kiamul | 29/05/2009

  28. Δεν πιστεύουμε σε ανταρσίες, αλλά σε μαζικά κινήματα!

    Δέκα λόγοι για να μην ψηφίσουμε:

    1. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι ο δικομματισμός, αλλά ο κομματισμός
    2. Ριζικές μεταβολές δεν επιτυγχάνονται μέσω εκλογικών διαδικασιών, αλλά στις ανθρώπινες συνειδήσεις
    3. ΟΛΑ τα κόμματα είναι μπλεγμένα, περισσότερο ή λιγότερο, με τη διαφθορά
    4. Είναι ανοησία να ζητάς να σε ψηφίσουν για να ασκείς κριτική στην ΕΕ εκ των έσω. Είναι σαν να προσπαθείς να αλλάξεις την αμερικανική εξωτερική πολιτική συζητώντας στο οβάλ γραφείο με τον Ομπάμα
    5. Κανένα κόμμα δεν μπορεί να υποστηρίξει ανοιχτά την ανομία στα πλαίσια μαζικών κοινωνικών κινημάτων, γιατί είναι αναγκασμένο να κινείται στα πλαίσια της νομιμότητας. Γι’ αυτό και δεν υπερασπίστηκε κανείς τους εξεγερμένους του Δεκέμβρη
    6. Πολλά αριστερά κόμματα από τη μία βρίζουν την ΕΕ ως «φονιά των βαλκανικών λαών», από την άλλη θέλουν να συμμετέχουν στα όργανά της
    7. Τα κόμματα μας κοροϊδεύουνε ψιλό γαζί. Όλοι (εκτός από το ΛΑΟΣ) πήραν το μερτικό τους για τις προεκλογικές τους ανάγκες…και μιλάμε για ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ
    8. Εδώ και δύο μήνες έχουν γράψει στα παλιά τους τα παπούτσια τον απλό πολίτη και ασχολούνται με debate, με κόντρες μεταξύ βουλευτών και με διάφορες άλλες ανοησίες που μας αφήνουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ
    9. Όλα τα αριστερά κόμματα που ενδιαφέρονται για την οικολογία γέμισαν την πόλη μου με περίσσια χαρτούρα. Το οικολογικό πνεύμα φαίνεται από την καθημερινή συμπεριφορά
    10. Τα κοινωνικά συστήματα, οι αξίες, τα δόγματα, οι άνθρωποι (κι εμείς οι ίδιοι), αλλάζουν όταν επικοινωνούν. Όχι μέσω τηλεφώνου, ούτε μέσω κάλπης.
    Στο δρόμο.

    Περιμένω τους δέκα λόγους για τους οποίους πρέπει να ψηφίσουμε!

    Σχόλιο από Δημήτρης | 29/05/2009

  29. Είδα την συνέντευξη του Πέτρου Παπακωνσταντίνου στο tvxs.
    Τι άνθρωπος είναι αυτός ρε παιδιά;
    Τι συγκροτημένα επιχειρήματα, τι ύφος, τι ρητορική;
    Αν είναι δυνατόν άνθρωποι σαν αυτόν να μην έχουν λόγο στην κεντρική πολιτική σκηνή.

    Σχόλιο από planitas | 29/05/2009

  30. Τ΄ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΝΤΟ ΛΕΝ ‘
    ΜΗ ΔΙ’ΤΕΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ.
    ΓΡΑΨΟΝ ΑΤΑ ΣΑ ΚΑΚΑΛΑ Σ’
    ΚΑΙ ΨΗΦ’ΣΟΝ ΑΝΤΑΡΣΙΑΝ

    προσυπογράφω 🙂

    (και να πω πως μ’αρεσει που βάλατε τη μοναδική αφισα της Ανταρσυα που έχει μέσα κιτρινόμαυρο)

    Σχόλιο από haridimos | 29/05/2009

  31. Σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης»;

    Του Σάββα Μιχαήλ

    Διάφοροι σύντροφοι, κυρίως του ΝΑΡ, μας εκφράσανε την δυσφορία ή και το παράπονο γιατί στην εκλογική προκήρυξη του ΕΕΚ για τις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2009 θεωρούμε ότι το πολιτικο-εκλογικό μπλοκ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στο οποίο συμμετέχουν, είναι μια συσπείρωση «σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης».

    Σίγουρα μια επιγραμματική διατύπωση σε μια προκήρυξη που πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο λακωνική αποτελεί τη συμπύκνωση ενός σκεπτικού, το οποίο δεν παρατίθεται σε όλη την αναλυτική επιχειρηματολογία του. Αυτή εξάλλου είναι γνωστή όχι μόνο στους αναγνώστες της Νέας Προοπτικής και της ιστοσελίδας του ΕΕΚ αλλά τουλάχιστον και σε όσους συντρόφους πήρανε μέρος στη συγκέντρωση του Σπόρτιγκ τον Ιανουάριο 2009 ή στην τελευταία Συνδιάσκεψη του ΜΕΡΑ στις 8 Μαρτίου. Φυσικά, και δεν εννοούμε ότι δεν είναι κομμουνιστές όλοι οι σύντροφοι που συμμετέχουν στο σχήμα ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με πολλούς από αυτούς και πρώτα-πρώτα με το ΝΑΡ συνεργαζόμαστε δεκαετίες ώστε να ξέρουμε να διακρίνουμε τους κομμουνιστές από τους ρεφορμιστές. Ν’ αλλάξουμε τώρα αυτομάτως γνώμη μόνο και μόνο επειδή διαφωνούμε στη σύμπηξη του συγκεκριμένου πολιτικο-εκλογικού μπλοκ κι ακολουθούμε μια άλλη, ανεξάρτητη εκλογική τακτική στις Ευρωεκλογές του 2009, κάτι τέτοιο θα ήταν αυτό που ακριβώς καταδικάζουμε: υποταγή των πάντων στις εκλογές και σε εκλογικούς υπολογισμούς. Το ΕΕΚ θεωρεί σημαντική την εκλογική πολιτική μάχη (έτσι κι αλλιώς συμμετέχουμε ανελλιπώς στις εκλογές είτε ανεξάρτητα είτε μετωπικά από το 1977 ως το 2007 και τώρα στις Ευρωεκλογές του 2009) αλλά απορρίπτουμε κατηγορηματικά τη θέση ότι οι αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές αποτελούν «την κεντρική πολιτική σκηνή» όπως ρητά δήλωσαν στο Σπόρτιγκ ηγετικά στελέχη του ΣΕΚ αλλά και της ΑΡΑΝ-ΑΡΑΣ. Μια τέτοια θέση (και πράξη) δεν είναι σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης απλώς, είναι κλασσικά και τυπικά σοσιαλδημοκρατική.

    Η πλατφόρμα με την οποία ανακηρύχτηκε το νέο μετωπικό σχήμα στο Σπόρτιγκ αρνούνταν να θέσει το ζήτημα της εργατικής εξουσίας και της επαναστατικής προοπτικής μιας σοσιαλιστικής ενοποίησης της Ευρώπης πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ του κεφαλαίου. Ότι η κριτική μας αυτή έγινε σιωπηρά εν μέρει αποδεκτή φαίνεται με τις μεταγενέστερες βελτιώσεις στη διατύπωση της πλατφόρμας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μέχρι την κατάληξή της στη συνάντηση της Αθηναϊδας. Έχουμε βεβαίως, ασκήσει κριτική και σ’ αυτές τις αλλαγές που τις βρίσκουμε αρκετά ασαφείς ώστε να επιτρέπουν πολλές διαφορετικές ή κι αντίθετες αναγνώσεις, ανάλογα με το πώς βολεύει τον καθένα.

    Το ζήτημα, όμως, δεν είναι απλώς ή μόνον οι διατυπώσεις, όση σημασία κι αν έχουν και αυτές. Έχουμε τονίσει και σε άρθρο μας μετά την Συνδιάσκεψη του ΜΕΡΑ της 8ης Μαρτίου ότι μέσα στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνυπάρχουν (ειρηνικά;) τουλάχιστον τρία αλληλοαναιρούμενα πολιτικά σχέδια:

    ένα σχέδιο ανοιχτά σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης (ΣΕΚ) που συντηρεί σταθερούς δεσμούς με την ΠΑΣΚΕ και την πασοκική συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ περιμένοντας να κερδίσει δυνάμεις, σε μια επερχόμενη κρίση του ΠΑΣΟΚ, από την «αριστερή»(;) πτέρυγα του κόμματος του Παπανδρέου, του κωμικοτραγικού προέδρου της διεθνούς σοσιαλδημοκρατίας και πιθανού/απίθανου νέου πρωθυπουργού της χώρας.
    ένα σχέδιο αριστερής ευρωκομμουνιστικής προέλευσης και στόχευσης (κυρίως η ΑΡΑΝ με συμπορευόμενη την ΑΡΑΣ), ανοιχτό σε επιρροές της αριστερής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ.
    ένα σχέδιο συγκρότησης ενός «τρίτου πόλου της επαναστατικής Αριστεράς» και «κομμουνιστικής επαναθεμελίωσης» κατά την ορολογία του ΝΑΡ.

    Τα τρία σχέδια διασταυρώνονται με την ευκαιρία της εκλογικής συγκυρίας στο εσωτερικό του ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Συνδετικός κρίκος η κοινή αναφορά σε έναν «αντικαπιταλισμό» που δεν ταυτίζεται με τον επαναστατικό διεθνιστικό κομμουνισμό. Κατά το ΣΕΚ, περιλαμβάνει την ασαφή έκταση «από τις παρυφές του ΠΑΣΟΚ έως την αναρχία», κατά το ΝΑΡ έχει να κάνει με την μετάβαση στην «αντικαπιταλιστική επανάσταση», κατά την ΑΡΑΝ με την πορεία σε μια οιωνεί «δημοκρατική επανάσταση» που θα ανατρέψει τα δεδομένα του νεοφιλελευθερισμού (Βλ. Άρθρο Π. Σωτήρη στο Radical Philosophy 154, Μάρτιος -Απρίλιος 2009). Κατά την γνώμη μας, ο ασαφής όρος «αντικαπιταλισμός», ιδιαίτερα όπως χρησιμοποιείται στον ευρωπαϊκό χώρο, εκφράζει την μετακίνηση δυνάμεων προς τον κενό χώρο που άφησε η καταρρέουσα, δυσφημισμένη σοσιαλδημοκρατία, με μια ριζοσπαστική αριστερή ρητορική κι έντονο κινηματισμό αλλά χωρίς την προοπτική της επαναστατικής απαλλοτρίωσης του κεφαλαίου και της συντριβής των κρατικών μηχανισμών του, για την εργατική εξουσία (δικτατορία του προλεταριάτου) και την μετάβαση στο κομμουνισμό. Στη μαρξιστική γλώσσα αυτό λέγεται κεντρισμός σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης. Χαρακτηριστικό δείγμα το SWP της Βρετανίας, αδερφό κόμμα του ΣΕΚ και του οποίου ο θεωρητικός νους Άλεξ Καλίνικος δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την «μετωπική συνένωση ΝΑΡ και ΕΝΑΝΤΙΑ», όπως γράφει, στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ (International Socialism 122, Μάρτιος 2009).

    Ας φύγουμε, για την ώρα, από τη σφαίρα της ιδεολογίας και της θεωρίας κι ας έρθουμε στην τρέχουσα πολιτική πρακτική. Δυστυχώς το Υ δεν είναι η μόνη ανορθογραφία στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

    Όσες κοινές, βελτιωμένες προγραμματικές διατυπώσεις κι αν υπέγραψε το ΣΕΚ αυτό κάθε άλλο παρά το εμπόδισε να συνεχίσει να συμπορεύεται με την πασοκική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ και των Εργατικών Κέντρων, από τον πόλεμο στη Γάζα μέχρι την Πρωτομαγιά 2009…

    Δεν λείψανε, όμως, και άλλου είδους ανοίγματα και προσεγγίσεις. Στα πλαίσια των κινητοποιήσεων κατά του ΝΑΤΟ οι αντιπρόσωποι του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, είχαν την ευκαιρία να έχουν κοινές συναντήσεις όχι μόνο με τα κόμματα κι οργανώσεις της λεγόμενης Ευρωπαϊκής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς (που έχει ολοένα κι εντονότερη σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση) αλλά και με το ανοιχτά ρεφορμιστικό Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

    Δεύτερο ενδεικτικό γεγονός. Στις εκδηλώσεις ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2009 που οργάνωσε το ΣΕΚ στην ΑΣΟΕΕ, προσκλήθηκε σαν εκπρόσωπος του γαλλικού Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος ο Υβάν Λεμαίτρ, ο οποίος αφού μίλησε στο πάνελ του ΑΝΤΑΡΣΥΑ έτρεξε στα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου του ΣΥΡΙΖΑ στην Αθήνα, όπου ήταν κι ο βασικός ομιλητής.

    Τρίτο ενδεικτικό γεγονός. Η πρόταση του Μανώλη Γλέζου για «κοινή δράση ΚΑΙ κοινό ψηφοδέλτιο ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις Ευρωεκλογές 2009» έγινε δεκτή από το ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τουλάχιστον στην Ανακοίνωση Τύπου που εξέδωσε, με μια ικανοποίηση που δύσκολα κρύβονταν. Οι σύντροφοι κολακεύτηκαν που επιτέλους αναγνωρίζονταν, αν όχι από τις μάζες τουλάχιστον από τον Γλέζο, σαν «διακριτός τρίτος πόλος» πλάι στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τα μαζέψανε κάπως μένοντας στο σκέλος της δήλωσης Γλέζου περί κοινής δράσης της Αριστεράς. Μα αυτό είναι από παλιά, εδραιωμένος κοινός τόπος της ριζοσπαστικής κι επαναστατικής Αριστεράς που απορρίπτονταν βίαια (ΚΚΕ) ή διπλωματικά (ΣΥΝ) από την καθεστωτική Αριστερά. Εξίσου γνωστό στους πάντες είναι, μ’ όλο το σεβασμό που τρέφουμε για τον Μανώλη Γλέζο, ότι η δήλωσή του δεν είναι παρά επανέκδοση της μόνιμης έκκλησής του για Παν-αριστερά που κάνει χρόνια τώρα. Γι’ αυτό και το κάλεσμά του για κοινή δράση πάει πακέτο με την προτροπή για κοινή εκλογική κάθοδο ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

    Στις σημερινές συνθήκες κάτι τέτοιο, ανεξάρτητα από προθέσεις, θα σήμαινε προετοιμασία ενός νέου μεγάλου Συνασπισμού της Αριστεράς τύπου 1989.

    Ποιος δεν βλέπει ότι το πιθανότερο είναι να έχουμε, λίγο-πολύ σύντομα, την διαδοχή του κουρασμένου (στη Ραφήνα) Κωστάκη από τον έμπειρο ποδηλάτη Γιωργάκη στα κυβερνητικά ηνία της χώρας; Αναμφίβολα μια νέα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα είναι εξαιρετικά αδύναμη, μια σκιά του άδοξου παρελθόντος της, και με την υποχρέωση να κυβερνήσει μια υπερχρεωμένη-χρεοκοπημένη χώρα, μέσα στις συνθήκες της χειρότερης παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης της Ιστορίας. Οι πιέσεις να στηριχτεί από τα αριστερά «για να μην μας κυβερνήσει η Δεξιά με την ακροδεξιά του Καρατζαφέρη» θα είναι μεγάλες. Και οι πιέσεις δεν θα περιοριστούν στον ΣΥΡΙΖΑ. Πώς μπορεί η επαναστατική κομμουνιστική Αριστερά να αντιμετωπίσει αυτά τα ορατά ενδεχόμενα συγκροτώντας ένα ετερόκλητο μπλοκ με δυνάμεις ευάλωτες σε πιέσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν κάνουμε δίκη προθέσεων. Δυστυχώς, υπάρχουν ήδη πρακτικά δείγματα γραφής.

    Αυτό δεν σημαίνει ότι η επαναστατική Αριστερά δεν πρέπει να επιδιώξει την ζωτική, ιδιαίτερα μέσα στην κρίση του συστήματος, ταξική ενότητα και τη μετωπική συσπείρωση σε έναν ταξικό πόλο μάχης. Το ζητούμενο είναι αυτή να βασιστεί σε ένα συνολικό πολιτικό σχέδιο ρήξης με τον καπιταλισμό που προκύπτει από μια συνολική εκτίμηση της δραματικής κατάστασης, της κρίσης και των συνεπειών της, που ζει η εργατική τάξη κι ο λαός, χωρίς την καλλιέργεια ρεφορμιστικών αυταπατών ότι «σήμερα θα πάρουμε ένα μέρος των κερδών των καπιταλιστών κι αύριο όλο τον κοινωνικό πλούτο». Το αύριο μάς χτυπά σήμερα την πόρτα! 20/5/09

    Σχόλιο από Σοσιαλδημοκράτης; | 30/05/2009

  32. Καλό θα ήταν κι ο Σάββας και το ΕΕΚ να συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να συμβάλλουν από κει μέσα. Φυσικά το κάθε εγχείρημα μπορεί να εκφυλιστεί ή να καταλήξει αλλού από εκεί για όπου προοριζόταν.
    Πέρα από τις προθέσεις που καταλογίζει στις διάφορες οργανώσεις, όσοι συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν συμφωνήσει σε ένα πολιτικό μανιφέστο και κείμενα με σαφή αριστερό-αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα και προωθημένα αιτήματα πάλης.
    Το αν κάποιοι υπογράφουν πράγματα τα οποία δεν πιστεύουν ή έχουν κρυφά σχέδια τα οποία δεν φανερώνουν θα το δείξει η ιστορία. Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να προσπαθήσουμε για την εμφάνιση ενός πραγματικά αριστερού, επαναστατικού πόλου…όχι στα λόγια μόνο αλλά και στις πράξεις. Και πολλές φορές πρέπει να πάμε λίγο αντιφατικά…δεν γίνονται όλα όπως τα’χουμε στο μυαλό μας.

    Κι επειδή για να εμφανιστεί αυτός ο τρίτος πόλος δεν φτάνει μια εκλογική αναμέτρηση ας στηρίξουμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχοντας στις διεργασίες που γίνονται, με γνώμονα τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας του λαού.

    Σχόλιο από Γιωρίκας | 01/06/2009

  33. ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ

    Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
    Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια
    Όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
    Αυτή η μοιραία με το δαπανηρό της βίο.

    Αλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
    Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
    [ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα΄
    τι ρήτορας,τι ποιητάς, τι ο,τι κι αν πεις]
    Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
    Είμαι μπασμένος, κάμποσο και στα διοικητικά.
    Στην Αλεξανδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι΄
    Κάπως γνωρίζω [ κι΄είναι τούτο χρήσιμον ] τα εκεί :
    Του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

    Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
    Ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
    Την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

    Σ΄ ό,τι δουλειά με βάλλουν θα πασχίσω
    Να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Αυτή ειν’ η πρόθεσις μου.
    Αν πάλι μ’ εμποδίσουν με τα συστήματά τους-
    Τους ξέρουμε τους προκομένους : να τα λέμε τώρα;
    Αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

    Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
    Κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
    Θα πάω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
    Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
    Πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

    Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

    Κι΄ειν΄η συνείδηση μου ήσυχη
    Για το αψήφιστο της εκλογής.
    Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

    Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
    Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλοθώ.
    Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
    Να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
    Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

    Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ [ 1930]

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/06/2009

  34. Σωστά τα λέει ο κ. Σάββας. Οσοι είμαστε σοσιαλδημοκράτες λοιπόν, μπορούμε να ψηφίσουμε Ανταρσύα χωρίς πρόβλημα.

    Σχόλιο από Herr K. | 05/06/2009

  35. Κάτι ωραίο που διάβασα πρόσφατα:

    ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

    – Μπαμπά, ο δάσκαλος μας είπε ότι στις 7 Ιουνίου έχουμε εκλογές και ότι όλοι εσείς οι μεγάλοι πρέπει να πάτε να ψηφίσετε.

    – Έχει δίκιο παιδί μου..

    – Τί είναι οι εκλογές μπαμπά;

    – Τη μέρα εκείνη πηγαίνουμε οι μεγάλοι άνθρωποι στα σχολεία. Εκεί μας δίνουν κάτι χαρτάκια με τα ονόματα κάποιων ανθρώπων και σημειώνουμε σ’ αυτά ποιοι απ’ αυτούς θέλουμε να γίνουν αρχηγοί .

    – Και τί δουλειά κάνουν οι αρχηγοί μπαμπά; Τί τους χρειαζόμαστε;

    – Να μας λένε τι να κάνουμε..

    – Και που ξέρουν αυτοί τι πρέπει να κάνουμε;

    – Κοίταξε. Μαζεύονται, μιλάνε και το βρίσκουν.

    – Εσείς οι άλλοι μπαμπά, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό;

    – Όχι, παιδί μου.

    – Γιατί;

    – Έχουμε άλλες δουλειές..

    – Τί δουλειές;

    – Να κάνουμε τις δουλειές που μας είπαν οι προηγούμενοι αρχηγοί.

    – Κι αν δεν τις κάνετε;

    – Τότε μας μαλώνουν και μας τιμωρούν.

    – Όπως κάνει ο δάσκαλος στο σχολείο;

    – Ναι, παιδί μου.

    – Εσύ μπαμπά θα πας στις εκλογές;

    – Όλοι πρέπει να πηγαίνουμε.

    – Χα , χα ,χα. Νομίζω μπαμπά πως είσαι βλάκας.

    – Γιατί παιδί μου; Εσύ τί θα έκανες;

    – Εγώ μπαμπά όταν θέλω να παίξω, φωνάζω τους φίλους μου. Λέει ο καθένας τι παιχνίδι θέλει να παίξουμε. Πολλές φορές τσακωνόμαστε. Άλλες συμφωνούμε. Εάν δεν συμφωνούν όλοι, τότε βλέπουμε.. Τη μία γίνεται το χατίρι το δικό μου, την άλλη του Κωστάκη, την άλλη της Μαρίας. Πάντως, στο τέλος παίζουμε κάτι. Δεν βάζουμε αρχηγό να μας πει τί θα παίξουμε.

    Απόσπασμα από φαρσοκωμωδία; Αληθινός διάλογος; Σκηνή από το θέατρο του παραλόγου; Πιθανότατα…

    Σχόλιο από Δημήτρης | 05/06/2009

  36. Δημητρη,

    έμαθα ότι θα είσαι ομιλητής σε εκδήλωση για την Κόκκινη Οικολογία στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου.

    Άϊντε να σε γνωρίσουμε και εμείς!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/06/2009

  37. Θα χαρώ πολύ να τα πούμε κι από κοντά!
    Η Κόκκινη Οικολογία τί είναι???
    Εγώ για τους Πόντιους της ΕΣΣΔ θα μιλήσω λογικά

    Σχόλιο από Δημήτρης | 05/06/2009

  38. Καλέ το έμαθα! Ένα αστείο έκανα.

    Εξάλλου ο σύντροφος Βησσαριόνοβιτς είχε δικές του μεθόδους για να διατηρεί σε ισορροπία τις ανάγκες της φύσης μ’ αυτές της αύξησης του πληθυσμού. Καθώς βέβαια και να λιπαίνει βιολογική τη σοβιετική γη. 8)

    Ομέρ ο κολεχτιβοποιημένος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/06/2009

  39. Δημήτρη, κόκκινη οικολογία είναι αυτή πού προτρέπει να τρώμε παντζάρια (αντικαρκινικά), καί μήλα (πολλά αντιοξειδωτικα) 🙂

    Σχόλιο από vripolίεφσκι | 05/06/2009

  40. ο Σάββας Μιχαήλ κατάφερε να βγάλει τον Εμπειρίκο τροτσκιστή, δεν θα έβγαζε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σοσιαλδημοκρατική;

    Σχόλιο από planitas | 09/06/2009

  41. Το ΣΕΚ για τα αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και το μέλλον της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

    Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών της 7 Ιούνη έρχονται να επιδεινώσουν τα προβλήματα πολιτικής αστάθειας που ήδη αντιμετωπίζει ο ελληνικός καπιταλισμός το τελευταίο διάστημα. Μία άρχουσα τάξη μέσα στη δίνη της χειρότερης οικονομικής κρίσης έχει ως διαχειριστή μία κυβέρνηση της ΝΔ που δέχεται νέο πλήγμα στην ήδη αποδυναμωμένη θέση της. Η ενίσχυση του ΛΑΟΣ, που αυτοπροσφέρεται ως στήριγμα για την κυβέρνηση του Καραμανλή, δεν μπορεί να σταθεροποιήσει την πολιτική κατάσταση. Η νίκη του ΠΑΣΟΚ, που ήρθε πρώτο κόμμα, δεν ανοίγει εναλλακτικές λύσεις ούτε για την άρχουσα τάξη, ούτε βέβαια για τους εργαζόμενους . Το πραγματικό ζήτημα που αναδεικνύεται είναι αν η Αριστερά μπορεί να ξεπεράσει τις αδυναμίες που την καθήλωσαν εκλογικά και να αξιοποιήσει μία περίοδο κρίσης και αστάθειας του συστήματος ώστε την κρίση να πληρώσουν οι καπιταλιστές και όχι η εργατική τάξη και η νεολαία. Οι δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς αναδεικνύονται σαν η κρίσιμη συνιστώσα που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

    Η ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές έχει μεγάλες διαστάσεις. Εχασε ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους, δέκα ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες, πέφτοντας σε επίπεδα οικτρής μειοψηφίας. Το 1.650.000 που την ψήφισε αντιπροσωπεύει μόνο 16% του πληθυσμού. Μία κυβέρνηση που ήταν ήδη ασθενική κοινοβουλευτικά και αποδυναμωμένη ιδεολογικά από τα συνεχή σκάνδαλα χάνει τώρα κάθε κύρος. Σε κάθε περίπτωση δεν νομιμοποιείται να προχωρήσει στα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που απαιτούν ο ΣΕΒ, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Οποιοδήποτε βήμα του Καραμανλή προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι πρόκληση για νέα κοινωνική έκρηξη των εργατών και της νεολαίας.

    Οι πανηγυρισμοί του Γ. Παπανδρέου ότι η νίκη του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές άνοιξε το δρόμο για την αλλαγή σε προοδευτική κατεύθυνση δεν έχουν αντίκρισμα. Η αντίφαση ανάμεσα στις προσδοκίες του κόσμου που ψήφισε ΠΑΣΟΚ και το Σημιτικό Πρόγραμμα της ηγεσίας του, γίνεται ακόμα πιο μεγάλη. Μπορεί τα λάθη των ηγεσιών της Αριστεράς να χάρισαν ψήφους στο ΠΑΣΟΚ, μπορεί ο κόσμος που πριν ένα χρόνο δήλωνε ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις να στράφηκε προς τα κει, αλλά οι εμπειρίες του και οι προσδοκίες του βρίσκονται μίλια πιο αριστερά από τον Γ. Παπανδρέου. Είναι κόσμος που συμμετείχε στις απεργίες για το Ασφαλιστικό και στάθηκε στο πλευρό των μαθητών και των φοιτητών τον περασμένο Δεκέμβρη. Είναι κόσμος που εγκυμονεί νέες, μεγαλύτερες ανταρσίες όπως του Αρθρου 16 απέναντι στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

    Αυτές οι εξελίξεις δεν μπορούν να συγκαλυφθούν από τη φιλολογία για τα υψηλά ποσοστά αποχής. Είναι μύθος ότι όσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν περιμένουν τις «κατάλληλες πρωτοβουλίες» του Καραμανλή για να επιστρέψουν στις κάλπες των ψηφοφόρων της ΝΔ. Είτε πρόκειται για ατομικές εκφράσεις αγανάκτησης και αηδίας, είτε για πολιτικές επιλογές απαξίωσης της Ευρωκάλπης, τα ποσοστά της αποχής μόνο με λαθροχειρίες μπορούν να θεωρηθούν ως «σταθεροποιητικές εφεδρείες» για το πολιτικό σύστημα. Μπορούν εύκολα να κερδηθούν στην κινηματική δράση και στην Αριστερά, αρκεί οι ηγεσίες της να βρουν καλύτερα επιχειρήματα από το να κάνουν κηρύγματα «δημοκρατικής υπευθυνότητας» ή μαθήματα στη νεολαία για το αν φιλάει με τα μάτια κλειστά ή ανοιχτά.

    Οι μορφές διαμαρτυρίας, σωστές ή λαθεμένες, που επιλέγει ένας κόσμος είναι πάντα συνάρτηση των πολιτικών επιλογών που διαθέτει όχι μόνο της δικής του πολιτικής συνειδητοποίησης. Αν οι χειρισμοί των ηγεσιών της επίσημης Αριστεράς ανακόπτουν το ρεύμα της ριζοσπαστικοποίησης προς τα αριστερά, τότε ανοίγουν οι δυνατότητες για άλλες επιλογές όπως η αποχή (που πριμοδοτήθηκε από πολλές πλευρές) ή η ψήφος διαμαρτυρίας στους Οικολόγους- Πράσινους. Το μεγαλύτερο μέρος του 3,5% που κατευθύνθηκε εκεί συνδυάζει τις ελπίδες για μεγαλύτερη οικολογική ευαισθησία με τις προσδοκίες αποδοκιμασίας του επίσημου πολιτικού σκηνικού. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτές οι ελπίδες θα αποδειχθούν αυταπάτες και στα δύο σκέλη. Καθώς η ηγεσία των Οικολόγων –Πρασίνων δηλώνει ανοιχτή σε συνεργασίες και με τους επαγγελματίες «οικολόγους» των «πράσινων» επενδύσεων και με τα κόμματα της κυβερνητικής διαχείρισης. Γι’ αυτό η θέση αυτού του κόσμου βρίσκεται μέσα στους αγώνες και στα κινήματα της επόμενης περιόδου.

    Το χειρότερο σημείο στα αποτελέσματα της κάλπης της 7 Ιούνη είναι η ενίσχυση του ΛΑΟΣ. Είναι σαφές ότι η προσπάθεια της κυβέρνησης Καραμανλή να παίξει το χαρτί του ρατσισμού ευνόησε το κόμμα του Καρατζαφέρη. Ο Πλεύρης από τη θέση του Νο2 στο ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ, νομιμοποιήθηκε να προβάλει τα ρατσιστικά κηρύγματα του κατά των μεταναστών. Όταν ο «αρμόδιος υπουργός» Προκόπης Παυλόπουλος προβάλει τη μεταφορά σε χώρους έξω από την πόλη (πχ στην Πάτρα) ως λύση και τα ΜΜΕ αποκαλύπτουν πληροφορίες για μετατροπή του ΝΑΤΟϊκού στρατοπέδου στον Ασπρόπυργο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης «λαθρο»-μεταναστών, οι φασίστες με γραβάτα μετατρέπονται σε «αξιόπιστοι συνομιλητές».

    Συνολικά, η ταραχή της άρχουσας τάξης και της κυβέρνησης μέσα στην κρίση και μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη οδήγησε σε αγωνιώδεις προσπάθειες να αποπροσανατολίσουν την οργή και να χτυπήσουν ιδεολογικά το κίνημα. Η υστερία για την «απειλή των κουκουλοφόρων» κορυφώθηκε με τις συκοφαντίες κατά των μεταναστών που διαδήλωναν κατά της βεβήλωσης του Κορανίου. «Ε όχι και λαθρομετανάστες που τα σπάνε» ήταν η κραυγή της συντήρησης που έδωσε αέρα στα πανιά του ΛΑΟΣ.

    Παρόμοια φαινόμενα βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη, από το BNP της Βρετανίας μέχρι τους ισλαμοφοβικούς ρατσιστές της Ολλανδίας. Είναι μία καθαρή προειδοποίηση ότι η Αριστερά δεν έχει κανένα περιθώριο να κρύβει το κεφάλι στην άμμο και να αποφεύγει τέτοια «δύσκολα» ζητήματα. Θα ήταν το χειρότερο λάθος να βγει το συμπέρασμα ότι «η κοινωνία συντηρητικοποιείται» και άρα η Αριστερά πρέπει να μειώσει την αντιρατσιστική δράση για να μην χάνει ψήφους. Αντίθετα, απαιτούνται αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές πρωτοβουλίες, χέρι-χέρι με τους οικονομικούς αγώνες ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής στις εργατογειτονιές.

    Το ΚΚΕ είδε τα ποσοστά του να καθηλώνονται, όχι γιατί «η συνείδηση του κόσμου» δεν έχει ανέβει στο επίπεδο των θέσεών του» αλλά γιατί η ηγεσία του βρέθηκε στη λάθος μεριά των κινητοποιήσεων του Δεκέμβρη. Ο ΣΥΡΙΖΑ είδε τη δημοσκοπική του άνθηση να μαραίνεται, όχι γιατί υπήρξε «υπερβολικά συγκρουσιακός» με τα μεγάλα συμφέροντα και πλήρωσε το κόστος, αλλά προτίμησε τη σιγουριά των «μεταρρυθμιστών» συνομιλητών της Γιαννάκου από την τόλμη των Απέκηδων που έχτισαν το κίνημα του Αρθρου 16. Οποιος πριονίζει το κλαδί που τον ανέβασε δεν πρέπει να απορεί γιατί έπεσε.

    Τέτοια λάθη έχουν σημάνει ότι η Αριστερά μπαίνει στο επόμενο διάστημα από θέσεις που θα μπορούσαν να είναι καλύτερες. Αυτός που πάλεψε για να είναι καλύτερες, ήταν οι δυνάμεις της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

    Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προσπάθησε να πάρει τις πολιτικές πρωτοβουλίες που απαιτούνταν για να φτάσει το κίνημα ισχυρότερο στη μάχη των Ευρωεκλογών και στη νέα συγκυρία που ανοίγει μετά την ήττα της ΝΔ στις 7 Ιούνη. Από της 10 Δεκέμβρη, όταν μέσα στην κορυφή της εξέγερσης οι δυνάμεις του αντικαπιταλισμού έσωσαν την τιμή της Αριστεράς υλοποιώντας το συλλαλητήριο της Πανεργατικής που είχε ακυρώσει η ΓΣΕΕ, μέχρι τις 29 Μάη και το αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στο πλευρό των μεταναστών που βρέθηκαν στο στόχαστρο της κυβέρνησης και των φασιστών, ο χώρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μόχθησε για να σπάσει τις επιθέσεις Καραμανλή- Καρατζαφέρη. Αν όλη η Αριστερά κινούνταν με τον ίδιο τρόπο, το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών θα ήταν πολύ διαφορετικό.

    Οι 22.000 ψήφοι που κατέγραψε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι μία μικρή αφετηρία για να συνεχίσει και να διευρύνει αυτό το ρόλο το επόμενο διάστημα. Το ποσοστό 0,43% είναι πολύ μικρό με τα κριτήρια των κοινοβουλευτικών δυνάμεων, αλλά είναι το υψηλότερο που έχει καταγράψει αυτός ο χώρος. Αν στο παρελθόν κατάφερε να είναι δύναμη για το κίνημα από μικρότερες αφετηρίες, σίγουρα μπορεί να το επιχειρήσει σήμερα από καλύτερη θέση. Ακόμα και εκλογικά έχει τις βάσεις για να ανέβει πολύ πιο ψηλά.

    Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα μπορεί να είναι περήφανο για τη συμβολή του σε αυτή την προσπάθεια. Εδωσε όλες του τις δυνάμεις όχι μόνο στη μάχη των εκλογών, αλλά και σε όλα τα προηγούμενα βήματα, για να είναι η δύναμη του Αντικαπιταλισμού στην πρώτη γραμμή, από το αντιΝΑΤΟϊκό συλλαλητήριο του Στρασβούργου μέχρι κάθε αντιρατσιστική μάχη στις γειτονιές της Αθήνας. Από την Επιτροπή κατά των Απολύσεων μέχρι την Επιτροπή κατά του Συμφώνου Σαρκοζί της ΕΕ.

    Μαζί μπορούμε να κάνουμε αυτό το ρεύμα πιο δυνατό:

    *Μέσα από τις τοπικές συνελεύσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που βάζουν πλώρη για να συγκροτηθούν πιο οργανωμένα το επόμενο διάστημα σε όλες τις γειτονιές.

    *Απλώνοντας ρίζες μέσα σε όλους τους χώρους δουλειάς και σπουδών. Οι επιτυχίες των αντικαπιταλιστών στις εκλογές των συνδικάτων το πρόσφατο διάστημα είναι δείγματα για τις δυνατότητες που ανοίγονται. Οσο πιο βαθειά απλώσουμε αυτές τις ρίζες, τόσο μεγαλύτερη απήχηση θα βρίσκουν οι πρωτοπόρες δράσεις που ανοίγουν νέους δρόμους για την Αριστερά.

    *Συνδυάζοντας τις πολιτικές πρωτοβουλίες με τους συνδικαλιστικούς αγώνες για τις άμεσες οικονομικές διεκδικήσεις της τάξης μας. Στο πνεύμα της επαναστατικής παράδοσης που μας θέλει όχι «μόνο» τους πιο μαχητικούς συνδικαλιστές αλλά και την πιο βροντερή φωνή υπεράσπισης των καταπιεσμένων.

    Ο ψεύτικος «ρεαλισμός» των ρεφορμιστικών ηγεσιών και ο εγκλωβισμός στις ιδιαιτερότητες της «αυτονομίας» (άλλο κίνημα η νεολαία, άλλο οι εργάτες, άλλο οι μετανάστες, άλλο οι γυναίκες κλπ) τείνουν να κατακερματίζουν τη δύναμη του κινήματος. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την αντικαπιταλιστική πολιτική προσπαθεί να την ενώνει σε ένα ορμητικό ρεύμα για την ανατροπή του συστήματος. Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που υπηρετούν με συνέπεια αυτή την προοπτική.

    Σχόλιο από απολογισμός | 10/06/2009

  42. […] και μιας και βρέθηκα για πρώτη φορά με το ΣΕΚ σε ενιαίο πολιτικό  φορέα (έλα γουδί στον τόπο σου!),  ας αναρτήσουμε ένα […]

    Πίνγκμπακ από -Πόντος: Μια άλλη ματιά στη νεοελληνική ιστορική εμπειρία « Πόντος και Αριστερά | 10/06/2009

  43. Σιγά, η Αριστερά κοιμάται
    2009 Ιουνίου 22
    15 Comments
    by Herr K.

    Οταν το ελλαδικό καθεστώς πριν από χρόνια ξεκίνησε την αθρόα εισαγωγή μεταναστών (με τη μέθοδο της λαθρομετανάστευσης) είχε ασφαλώς υπόψη του τα οικονομικό και πολιτικό όφελος, την εξασφάλιση δηλαδή φτηνού και πειθηνιου (λογω επισφαλούς θέσης των μεταναστών) εργατικού δυναμικού. Στόχος ήταν να είναι η θέση τους όσο γίνεται πιο επισφαλής. Σε αυτό βοήθησαν τα ΜΜΕ και η Αστυνομία. Τα μεν μέσα μαζικής επιρροής, εκφράζοντας τόσο την άρχουσα τάξη όσο και το πλήθος των Ελλήνων μικροεργοδοτών που είχαν κάθε συμφέρον να κατηγορούν όσους εκμεταλλέυονταν (όποιος θέλει να ξεφορτωθεί το σκύλο του, λέει ότι είναι λυσσασμένος), καλλιέργησαν επιτήδεια τη σύγχυση μεταξύ – υπαρκτής – εισαγόμενης εγκληματικότητας και αλλοδαπών εργαζομένων, η δε Αστυνομία ανέλαβε το έργο της τρομοκράτησης δικαίων και αδίκων – με ιδιαίτερη προτίμηση πρός τους δίκαιους – φτάνοντας ενίοτε στο φόνο.

    Τι έκανε η Αριστερά* για όλα αυτά; Κατήγγειλε – πολύ σωστά – τους συνεργούς (ΜΜΕ, Αστυνομία), όχι όμως τους ηθικούς αυτουργούς. Σιώπησε αμήχανα μπροστά στο φαινόμενο της εγκληματικότητας, λες και η προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας είναι ένα αντιδραστικό, μικροαστικό αίτημα. Εχασε έτσι την ευκαιρία να διαστείλει μετανάστες και παραβατικότητα. [ Η εισαγόμενη εγκληματικότητα ασφαλώς και είναι, εν μέρει τουλάχιστον, παρεπόμενο της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, αλλά βέβαια την ευθύνη για την εισαγωγή της δεν την έχουν οι μετανάστες αλλά η ελληνική πολιτική ηγεσία που προτίμησε την ανεξέλεγκτη από την ελεγχόμενη μετανάστευση. ]

    Επέρριψε ευθύνες στον (έμφυτο μήπως;) ρατσισμό των Ελλήνων. Ο οποίος όντως υπάρχει. Απ’ όσο ξέραμε, όμως, η Αριστερά, τουλάχιστον η μαρξιστικών καταβολών, αναζητά τα αίτια των κοινωνικών φαινομένων και όχι μεταφυσικές εξηγήσεις. [Εσχάτως δε, η λύση που προτείνει στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης είναι να μην χρησιμοποιείται ο απαξιωτικός όρος «λαθρομετανάστης»…]

    Πιο σοβαρό ακόμη: η καταγγελία του ρατσισμού έγινε στο όνομα της αρχής της πολυπολιτισμικότητας και όχι βάσει των υπαρκτών ζητημάτων που θέτει η μαζική μετανάστευση σε μία κοινωνία. Κι ας είναι γνωστό από την εποχή του Αριστοτέλη ότι όταν η εθνική σύνθεση μιας πόλης αλλάζει απότομα, το γεγονός αυτό καθ’ αυτό αρκεί για να πυροδοτήσει ταραχές (”Στασιωτικον και το μη ομοφυλον, εως αν συμπνευση” Πολιτικά, 1303). Και Αριστοτέλη να μην έχεις διαβάσει, το καταλαβαίνεις, αρκεί να διαθέτεις κοινό νου, κάτι που στην Αριστερά παιδιόθεν σπανίζει.

    Η ελληνική αριστερά λοιπόν δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να ακολουθήσει το ευρωπαϊκό μοντέλο της κεντροαριστεράς, “η οποία, την προηγούμενη εποχή της οικονομικής ανόδου, αναδείχθηκε στην κατ’ εξοχήν παράταξη της παγκοσμιοποίησης και των δογμάτων της – ελεύθερες αγορές, αέναη διεύρυνση της Ένωσης, υπέρβαση των κάθε είδους συνόρων. Το αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται σήμερα ως ο τυπικός εκπρόσωπος εκείνου ακριβώς του μοντέλου που καταρρέει, ενώ η Κεντροδεξιά καταφέρνει να κρατάει μια επαφή με τα λαϊκά στρώματα, ποντάροντας στα προσφιλή της θέματα της ασφάλειας, της δημόσιας τάξης και της πατρίδας.” **

    Ποιος είναι λοιπόν σήμερα υπεύθυνος, στα μάτια της ελληνικής κοινής γώμης για την κατάσταση αυτή; Οσοι την επεδίωξαν, δηλαδή οι ελληνικές οικονομικές ελίτ; Μα τι σχέση να έχουν αυτοί; Μήπως όσοι υλοποίησαν την πολιτική που οδήγησε ως εδώ, δηλαδή οι κυβερνώντες της Ελληνικής Δημοκρατίας; Μα τι να σού κάνουν κι αυτοί οι κακόμοιροι / ανίκανοι (διαγράψτε τη λέξη που δεν σάς ταιριάζει); Ε, τότε ποιός φταίει; Μα φυσικά η Αριστερά των πολυπολιτισμικών ιδεολογημάτων, η οποία αποτελεί τα ξερά που μαζί της καίγονται και τα χλωρά του όποιου πολιτικού φιλελευθερισμού εκπροσωπεί.

    Μήπως μίλησε κανείς για αυταρχισμό; Αν είναι να τον αναλύουν όσοι είναι συνεργοί στην άνοδό του, ευχαριστώ δεν θα πάρω.

    * Βασικά ο Σύριζα, ο οποίος γενικά φταίει, είτε όταν έχει λάθος πολιτική (το συνηθέστερο) είτε όχι … – ** Πηγή του παραθέματος: εδώ . Επιπλέον: ενδιαφέρουσες συζητήσεις: Ε-κυνική, εδώ και Μανιτάρι, εδώ.
    herrkstories.wordpress.com

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 23/06/2009

  44. Η ουσία του πράγματος δεν είναι στην επικοινωνιακή αντιμετώπισή του αλλά στην πολιτική. Επομένως τα όμορφα ή άσχημα, στραβά ή αλήθωρα μάτια της ελληνικής κοινής γνώμης δεν μπορούν να αποτελέσουν οδηγό. Σαφώς και η επίδραση των διαμορφωτών της κοινης γνώμης είναι καθοριστική. Μήπως, όμως η προσέγγιση αυτή θα εγκλωβίσει τη συζήτηση με όρους επικοινωνίας και πολιτικού μάρκετινγ.

    Συνήθως, οι καλές και αποτελεσματικές λύσεις δεν είναι δημοφιλείς…

    Σαφώς και οι ελίτ και τα κέντρα κάθε είδους, όπως και οι ομάδες πίεσης και τα lobby, αποτελούν διαμορφωτές της πολιτικής, παραπολιτικής και των εξελίξεων. Κια μάλιστα τις εξελίξεις και αλληλεπιδράσεις δεν πρέπει να τις δούμε στο στενό γεωγραφικό χώρο της Ελλάδας αλλά με μια ευρύτερη και οξυδερκή γεωπολιτική ματιά που φτάνει από την Κίνα και την Κεντρική Ασία και καταλήγει στα Βαλκάνια, ως τον προθάλαμο της Δυτικής Ευρώπης.

    Ομοίως, οι εγχώρια πολιτική τάξη όλων των αποχρώσεων και κατευθύνσεων, ακόμη και οι εξωκοινοβουλευτικές ομάδες όλου του πολιτικού φάσματος, αφενός αποτελούν μέρος του ίδιου συστήματος / παιχνιδιού ανεξάρτητα από το αν συμμετέχουν ή όχι στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και στη νομή της εξουσίας.

    Σε κάθε κλειστό σύστημα υπάρχουν και βαλβίδες εκτόνωσης, ειδάλλως απειλείται με κατάρρευση.

    Στην ίδια τη φύση και τη ζωή εξάλλου δεν αρέσουν τα κενά και σπεύδει να τα καλύψει…

    Η ικανότητα διαμόρφωσης των εξελίξεων διακρίνει τους ηγήτορες από τους διαχειριστές.
    Η εδώ πολιτική και μη τάξη υιοθέτησε μια διαχειριστική λογική των πραγμάτων και μετακύλισης τους στο μέλλον. Συνεπώς γιατί να πρτοσφέρεται το άλλοθι του ανίκανου ή κακόμοιρου; Και όχι του συμμέτοχου, συνεργού στην πολιτική δυσωδία και τη θεσμική κατάρρευση του σήμερα;

    Όσο δε για την αριστερά / ακροαριστερά, εντός και εκτός κοινοβουλίου, πέρα από το φληνάφημα της πολυπολιτισμικότητας, που πουθενά στον κόσμο δεν εφαρμόστηκε όπως ευαγγελίστηκε, η μεγαλύτερη ευθύνη της είναι η αρνητικότητα της.

    Πέρα από τις ιδεολογικές και κοινωνικές αναλύσεις στις οποίες φιλάρεσκα αναλώνεται και συνθλίβεται, δεν διαθέτει λύσεις βιώσιμες, πρακτικές που να αμβλύνουν καταστάσεις και να βελτιώνουν πρακτικά την ποιότητα ζωής.

    Η εποχή των επαναστάσεων έχει παρέλθει. Η μεγαλύτερη επανάσταση που πρέπει να κερδιθεί είναι του νου και της λογικής.

    Η δε δεξιά / ακροδεξιά, χαρακτηριζόμενη από καθαρότητα και σαφήνεια στο λόγο της, μπορεί να τρομάζει αλλά αγγίζει περισσότερο τα κοινωνικά στρώματα. Αν και τελευταία η κενή περιεχομένου αντίληψη περί μεσαίου χώρου θόλωσε και παραμόρφωσε την εικόνα της.

    Η δέ συστηματική προσπάθεια εμπέδωσης και επιβολής της άποψης περί του κρίσιμου κοινωνικού κέντρου που είναι ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων, μάλλον κατασκεύασμα διείσδυσης και επιρροής στην εξουσία είναι παρά πολιτικό μόρφωμα με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

    Φυσικά, από την όλη ανάλυση να μην εξαιρέσουμε και εμάς του ιδίους που τους αναδεικνύουμε, καθότι αυτοί που μας εκπροσωπούν είναι καθρέπτης της κοινωνίας μας.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 24/06/2009

  45. Ἰός τῆς Ποµακοφαγίας

    «Ὅλα ὅσα ξέρετε γιά τήν ἑλληνική πολιτική στό ποµακικό ζήτηµα εἶναι φούµαρα», µᾶς εἶπε στίς 22/5 ὁ Τάσος Κωστόπουλος τοῦ «Ἰοῦ τῆς Ἐλευθεροτυπίας», παρουσιάζοντας τό σχετικό βιβλίο του στό Ἐργατικό Κέντρο Ξάνθης. Στήν ἐκδήλωση πού ὀργάνωσε ἡ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. µίλησε µαζί µέ τόν δηµοσιογράφο Σαµί Καραµπουγιουκλού (φωτό) καί, ἀφοῦ παρέθεσε ὅλες τίς παιδιόθεν τραυµατικές του ἐµπειρίες ἀπό τήν Ἑλλάδα, προσπάθησε νά ὑπερασπίσει τή βασική θέση τοῦ βιβλίου του: ὅτι ἡ κρατική πολιτική ἔστησε τό «ποµακικό», δηλ. χωρίς αὐτήν οἱ Ποµάκοι θά ἐκτουρκίζονταν «φυσιολογικά».

    Ὅµως ἡ πολυπληθής παρουσία καί ἡ καταλυτική ἐπιχειρηµατολογία τῶν φίλων µας γελοιοποίησε τά φληναφήµατα, ἐπικαλούµενη τήν καθηµερινή ἐµπειρία κάθε ἐµπλεκόµενου: Ἡ πάγια ἑλληνική πολιτική (κεντρικά καί τοπικά) ἐπί δεκαετίες πριµοδοτεῖ τούς Τούρκους καί πολεµᾶ τούς Ποµάκους. Τίς µαγικές του εἰκόνες ἄς τίς κρατήσει ὁ Τ.Κ. γιά τίς παρέες του στήν πρωτεύουσα, νά γελᾶνε µέ τά µισελληνικά αὐτά ἀστεῖα.

    ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

    http://antifonitis.gr/online/?p=1502

    Σχόλιο από vripol | 04/07/2009

  46. Καταγγελία για επίθεση παρακρατικών στη Νομική:

    http://diethneskafeneio.blogspot.com/2009/07/blog-post_4511.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/07/2009

  47. Rent nerve
    Rooms are basically too expensive, because there is no comfort, etc. also available. They often have no oven, washing machine and a bike room. Repairs are expensive, artisans, e.g. Plumber and pipe cleaning are not reliable, but also botched some of it is from them. Also, technicians and caretakers nerves. The tick of the landlord before signing a lease then a Schufa information, as well as obtain a certificate from the previous tenant, he should certify that there are no debts that goes up into a certificate or a certificate stating that no bankruptcy is present. Leases contain sentences then so how would a dog «to disturb the peace», etc. For more ticks are also the matter of the additional costs, such as sniffing and unlawful entry of the room, without logging into the private sphere. In winter, the landlord heat at night and buy cheap oil.

    Current as well else becomes more expensive.
    Reject in each case with the current providers such thing as «advance» because that is exploited. Even so, things like «bonus» would probably not be granted. A minimum contract term for one year is only slightly stable conditions.
    Almost 1,000 complaints about electricity supplier under

    Σχόλιο από Harlenberg | 11/09/2011


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: