Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Εκεί… τότε… στον Πόντο

Ένα εξαιρετικό κείμενο, βασισμένο στην αληθινή οικογενειακή ιστορία και στη ζώσα μνήμη ανάρτησε ο καλός φίλος Γ. Πολυχρονίδης στο μπλογκ του που φέρει το χαρακτηριστικό τίτλο  «Ου παντός πλειν ες Πόντον». Βάση του αφιερώματος οι φωτογραφίες που έφερε ο παππούς του από την Τραπεζούντα, όταν την επισκέφτηκε και πάλι, 40 χρόνια μετά τη Μεγάλη Καταστροφή. 

Ας απολαύσουμε λοιπόν αυτή την,  γεμάτη από ιοστορικές πληροφορίες και συναισθήματα, αφήγηση του καλού μας ……Βριπολίδη:

Ταξιαρχία Ποντίων Αγγέλων..

Φωτογραφίες πού έφερε ο παππούς μου Γιάννης Πεϊμανίδης από την Τραπεζούντα, όταν επέστρεψε-αλλοίμονο- ως τουρίστας, μετά από 40 χρόνια στόν Πόντο, τό 1962.
Επάνω, τό λιμάνι της Τραπεζούντας, ο Δαφνούντας. Στό υψωματάκι πού φαίνεται αριστερά, ήταν ο μητροπολιτικός ναός τού Αγίου Γρηγορίου, πού τόν γκρέμισαν γιά να μην θυμίζει τούς διωγμένους Έλληνες.

Εκεί πέθαναν από τύφο, περιμένοντας τό πλοίο πού θα τούς έφερνε ανταλλάξιμους πρόσφυγες στην Ελλάδα, τό πρώτο παιδί τού παππού μου, η Δεσποινούλα, η μάνα του καί ο πατέρας του.Η γιαγιά μου η Ελένη, μιά ζωή μοιρολογούσε, πού ημιθανής κι αυτή από τόν τύφο, δέν μπόρεσε να πάει στην ταφή τού παιδιού της…

Εκεί έφθασε ο παππούς μου, σέ άθλια κατάσταση, μόλις απολυμένος (ως ανταλλάξιμος) από τά τάγματα εργασίας τού Ερζερούμ, μετά από τρία χρόνια απίστευτα μαρτύρια καί εξευτελισμούς, μέ την ψυχή στό στόμα, γιά να βρεί πεθαμένη τήν κόρη του, τήν μάνα του καί ημιθανείς τόν πατέρα του καί τήν γυναίκα του..

Δέν ξέρω πού τούς θάψανε. Ξέρω μόνον ότι πέθαναν εκεί..
Μαγνητισμένος από τίς μνήμες, μέ μάτια θολά, ένα απόγευμα τού Αυγούστου τού 2008, προσπάθησα να φτασω στό λοφάκι.
Στήν γέφυρα μέ σταμάτησε ο φρουρός.
Τώρα, στόν λόφο απαγορεύεται η πρόσβαση, διότι στεγάζεται στρατιωτική μονάδα..
Η ορατή Τούρκικη μονάδα..

Μά εγώ εκεί, έβλεπα τήν άλλη, τήν αόρατη , τήν ταξιαρχία τών Ποντίων Αγγέλων, νά υπερίπταται απαστράπτουσα, σιωπηρή καί μεγαλειώδης, κι είχε γι αρχάγγελό της τήν Δεσποινούλα, τό «πρωτηκάριν» τη καλομάνα ση ΄μ τη Ελένης , πού μ ένα παραπονεμένο χαμόγελο μού άπλωνε τό χέρι..
Αραγε «πάρε μας καί μάς μαζί σου» ή « έλα με μας γιά πάντα στήν Πατρίδα» ;

Advertisements

09/03/2009 - Posted by | -Μνήμες, -Περί Πόντου, -Φωτογραφίες

3 Σχόλια »

  1. ΕΪ ΚΙΤΙ ΜΕΛΜΕΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΛΜΕΚΕΤ
    ΑΕΤΣ ΕΛΕΓΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑΝ ΤΕΜΕΤΕΡ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΠΕΣΑΤΣ ΤΟ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΝ ΕΓΟΜΟΥΣΑΝ ΔΑΚΡΕ ΠΟΥΛΙΜ ΒΡΙΠΟΛΙΔΗ, ΑΛΛΑ ΚΙ ΠΡΕΠ ΝΑ ΜΕΝΟΜ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΠΡΕΠ ΝΑ ΗΝΤΑΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΖΩ ΤΟ ΠΡΑΜΑΝ ΕΛΕΕΝ Ο ΠΑΠΟΥΣ Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΛΕΩ ΑΟΥΤΟ Η ΑΝΘΡΩΠΩΤΗΣ ΟΥΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΖΕΙ ΑΪΚΑ ΤΥΡΕΝΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ ΑΜΟΝ ΤΟ ΕΖΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ
    ΟΥΙ ΝΑ ΤΡΩΩ ΤΑ ΚΟΚΙΑΣ ΛΕΓΝΕ ΟΙ ΜΕΤΣΟΥΚΕΤ ΞΑΝ ΕΓΟΜΩΣΕΣ ΤΟ ΟΜΑΤΕΜ

    Σχόλιο από ΚΙΑΜΟΥΛΤΣ | 09/03/2009

  2. Η πρώτη φωτογραφία ( Κεμέρκαγια ) είναι τραβηγμένη από το προαύλιο του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας (now days Anadolu Lisesi )και προς τα δυτικά.
    Έτσι ήταν η παραλία μπροστά από το Φροντιστήριο , από τότε που χτίστηκε (1902) μέχρι τις αρχές του 60.
    Μετά ήρθαν οι επιχωματώσεις, ο δρόμος, η νέα παραλία…
    Πολύ καλή και χρήσιμη φωτογραφία vripolίδη.
    Ήθελα νάμουν εγώ ο φωτογράφος…

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 10/03/2009

  3. […] -Εκεί… τότε… στον Πόντο […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: