Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Το Μπλόκο της Καλλιθέας (28 Αυγούστου 1944): Δεν ξεχνώ το φασισμό

imgp0901.jpg

ΤΙΜΗ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Μια από τις άγνωστες σελίδες της νεοελληνικής μας ιστορίας είναι η εμπλοκή των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής στα γεγονότα της Κατοχής actionvynjkp.gifκαι του Εμφυλίου. Δεκαοχτώ χρόνια μετά την υποχρεωτική εγκατάστασή τους στα Βαλκάνια και ενώ είχαν υποστεί τη Γενοκτονία από  τον τουρκικό εθνικισμό, αντιμετωπισαν την τριπλή (Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι) ναζιστική κατοχή στη νέα τους πατρίδα. Προοδευτικοί και δημοκρατικοί εξ αρχής ως επί το πλείστον, άρχισαν  να εντάσσονται στην Αριστερά μετά την αντιπροσφυγική στροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου και την οριστική απεμπόλιση των δικαιωμάτων τους με τη Συμφωνία της Άγκυρας του 1930.

Με την Κατοχή της Ελλάδας από τον Άξονα, θα βρεθούν στη πρώτη γραμμή της Αντίστασης. Θα πληρώσουν πανάκριβα τόσο την ταξική τους κατάσταση στη «μητέρα-πατρίδα», όσο και την πολιτική τους επιλογή. Κατά τον τρομακτικό λιμό, οι Μικρασιάτες πρόσφυγες στις ελλαδικές μεγαλουπόλεις θα πληρώσουν βαρύ «φόρο αίματος». Ως πρόσφυγες δεν διαθέτουν πρόσβαση στην ύπαιθρο και σε κάποιο χωριό για να καλύψουν έστω και στοιχειωδώς τις ανάγκες τους. Από την άλλη, εντάσσονται μαζικά στην Αντίσταση. Οι προσφυγικές γειτονιές -τα φαβέλας που δημιούργησε η «μητέρα-πατρίδα» μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή- θα μετατραπούν σε κάστρα του αγώνα και της Αντίστασης: Κοκκινιά, Καισαριανή, Καλλιθέα, Υμηττός, Βύρωνας……

Στις 28 Αυγούστου συμπληρώθηκαν 64  χρόνια από το μπλόκο της Καλλιθέας και την πυρπόληση της προσφυγικής γειτονιάς των Ανω Παλαιών Σφαγείων. Για εκείνους, όμως, που έζησαν τα γεγονότα, για εκείνους που αντιστάθηκαν στον κατακτητή, για εκείνους που γλίτωσαν σαν από τύχη, είναι σαν να μην πέρασε ούτε μια στιγμή. Με την ίδια πάντα συγκίνηση, με την ίδια συναίσθηση του ρόλου τους ως αυτόπτες μάρτυρες της Ιστορίας, με την ίδια δίψα να μάθουν στους νέους το παράδειγμά τους, αφηγούνται τα γεγονότα. Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, παραρτήματος Θησείου – Πετραλώνων – Ανω Παλαιών Σφαγείων κ. Σταύρος Ψωμιάδης, 81 ετών σήμερα, αφηγείται με δάκρυα στα μάτια τα γεγονότα εκείνου του «ματωμένου» Αυγούστου του 1944:

Μια Μαρτυρία:

«Στις 17 Αυγούστου του ’44 έγινε το μπλόκο της Κοκκινιάς. Το τελευταίο μπλόκο των Γερμανών έγινε στις 28 Αυγούστου  στα παλαιά σφαγεία, όπου σε 160 παράγκες έμεναν Πόντιοι πρόσφυγες.

Ηταν μέρα Δευτέρα. Πριν ακόμα χαράξει, οι Γερμανοί, σε συνεργασία με Ελληνες ταγματασφαλίτες, γέμισαν την περιοχή των παλαιών σφαγείων, τον Δήμο Καλλιθέας μέχρι τη λεωφόρο Συγγρού. Ζήτησαν από τους άντρες, ηλικίας 14 έως 65 ετών, να συγκεντρωθούν στο γήπεδο της Καλλιθέας, λέγοντας ότι όποιος δεν πάει θα τον εκτελούσαν. Κι έτσι έγινε. Ενα παιδί που κρύφτηκε και το βρήκαν το σκότωσαν.

imgp1846_.jpgΣτο γήπεδο που συγκεντρωθήκαμε ήταν ένας μασκοφόρος που υποδείκνυε στους Γερμανούς όποιον αναγνώριζε ότι ήταν στην ΕΑΜ και στην ΕΠΟΝ, βάζοντάς τους το πιστόλι στον κρόταφο.

Σκότωσαν 30 ανθρώπους, 22 εκτελέστηκαν στο γήπεδο και 8 στους δρόμους πριν προλάβουν να φτάσουν εκεί.

Ημουνα 16 χρόνων τότε. Γλίτωσα γιατί με είχαν πιάσει νωρίτερα από την «κομαντατούρα» κι εκείνες τις μέρες με είχαν αφήσει επειδή ήμουν ανήλικο κι έτσι δεν με γνώριζε ο μασκοφόρος.

Οι φασίστες δεν χόρτασαν με το αίμα που χύθηκε στο γήπεδο. Συνέχισαν κάνοντας πλιάτσικο στα νοικοκυριά και μετά τα έκαψαν. Ολη τη μέρα, όλοι έκλαιγαν για τον χαμό των παιδιών τους. Παρ όλα αυτά η Αντίσταση δεν υποτάχθηκε. Από τον λόφο της Κοίλης ακούστηκε η φωνή της Αντίστασης: «Η λευτεριά πλησιάζει». Πράγματι η πατρίδα λευτερώθηκε ύστερα από 45 μέρες. Αυτά τα πράγματα, όμως, δεν ξεχνιούνται. Εκεί έμαθα τι θα πει παλικαριά».

Εκδήλωση μνήμης και τιμής προς τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, που έπεσαν στο τελευταίο μπλόκο που έκαναν στην πρωτεύουσα οι Γερμανοί κατακτητές, έγινε στις 30 Αυγούστου στην Πλατεία Ελπίδας, στα Πετράλωνα. («Έθνος», 30/8/2008)

Σκωθέστεν σεις που ως ατώρα,

ημέραν που ‘κι είδατε καλόν,

σα ντέρτια πάντα και σα πόνια,

σκωθέστεν έρθεν ο καιρόν.

 Εμάς κανείς ‘κι θα γλυτών’ μας

νε βασιλιάντ’ και νε θεοί,

αν θέλουμε ελευθερίαν

ας ψαλαφούμε μοναχοi.

 

(ο ύμνος της Διεθνούς στα ποντιακά.

Μεταγράφηκε κάπου στο μεσοπόλεμο)

Για το μπλόκο της Καλλιθέας

…. Το ολοκαύτωμα της οδού Μπιζανίου δεν ήταν το τελευταίο γεγονός που ταρακούνησε την Καλλιθέα. Εγινε και το άλλο, το τρομερότερο.

Η Καισαριανή είναι ξεσηκωμένη. Το Δουργούτι το ίδιο. Η Κοκκινιά έχει γράψει την ιστορία της και συνεχίζει. Το Κατσιπόδι, ο Βύρωνας, το Μπαρουτάδικο, οι Ποδαράδες, το Περιστέρι. Ολες οι φτωχογειτονιές της Αθήνας πληρώνουν τίμημα βαρύ και πολεμούν. Μέσα σ’ αυτές συνοδοιπόρος και μπροστάρισσα η Καλλιθέα. Με τα Παλιά Σφαγεία, το συνοικισμό Χαροκόπου, την Αγιά-Λεούσα, τις Τζιτζιφιές.

Αύγουστος ήταν στις 28 του ‘44. Δευτέρα ξημερώματα. Κίνηση ο πατέρας από βαθιά χαράματα να πάει στη δουλιά και πριν ο ήλιος βγει γύρισε πίσω. «Τι συμβαίνει και ξαναγύρισε;». Εκανε με τρόμο η Μάνα. Τότε εκείνος ξεστόμισε την πιο φρικτή λέξη, που όλοι ακούγαμε, όλοι φοβόμασταν κι όλοι περιμέναμε… Μπλόκο!!!

 Ολάκερη η Καλλιθέα μπλοκαρισμένη. Από Λεωφ. Συγγρού μέχρι γραμμές ηλεκτρικού κι από τη γέφυρα Κουκακίου μέχρι παραλία. Δεν άργησαν να μπουκάρουν στη γειτονιά. Πλημμύρισε ο τόπος φέσι, φουστανέλα και προστυχόλογα. Ενα χωνί στην πλατεία ουρλιάζει και σπέρνει τρόμο και πανικό… Ολοι οι άντρες από 14 χρόνων κι επάνω να συγκεντρωθούν γρήγορα στο γήπεδο της ΑΕ Καλλιθέας».

(Το γήπεδο της Καλλιθέας -όπως είναι σήμερα- όπου συγκέντρωσαν τον κόσμο στο μπλόκο) 

Φώναξαν καμιά δεκαπενταριά φορές και μετά άρχισαν τα γιουρούσια στα σπίτια. Τραβολογούν και δέρνουν. Βάζουν τον υποκόπανο μπροστά, χτυπάνε στα πλευρά και σπρώχνουν. Δεν αφήνουν γωνιά που να μην ψάξουν. Αλίμονο σ’ όποιον έκανε την κουτουράδα να προσπαθήσει να κρυφτεί για να ξεφύγει. Σαν σκυλί τον ξαπλώνουν στον τόπο. Οι Γερμανοί αφ’ υψηλού ελέγχουν το έργο. Ευχαριστημένοι που οι υποτελείς κάνουν καλή δουλιά. 

Πριν πάρει μεσημέρι ντουμάνιασε ο τόπος. Πυκνές τούφες καπνού σκουραίνουν τον ουρανό. Αμέσως το φρικτό μαντάτο. Τα Σφαγεία καίγονται. Το 5ο Δημ. Σχολείο καίγεται. Μαυροφορεμένες γυναίκες με ξέμπλεκα μαλλιά παίρνουν το δρόμο ξεφωνίζοντας. Η κάπνα κατέβηκε χαμηλά και νύχτωσε αυγουστιάτικα, μέρα μεσημέρι. Πάνω στη Δεξαμενή οι ταγματασφαλίτες απολαμβάνουν το θέαμα, πετώντας τα φέσια τους ψηλά. Βαράνε στον αέρα.

Καταμεσήμερο και ο ήλιος πάνω από τα κεφάλια σε τσουρουφλίζει. Είναι όλοι ανακούρκουδα καθισμένοι και ξεφυσάνε. Τα χείλη σκασμένα για μια στάλα νερό. Η αγωνία του θανάτου μέσα από το βλέμμα του καταδότη με την κουκούλα τσακίζει τα πρόσωπά τους. Ενα τσιγάρο στόμα το στόμα, ρουφηξιά τη ρουφηξιά, μοναδική παρηγοριά.

Με το σούρουπο πήραν οι άντρες να γυρίζουν πίσω. Είκοσι δύο παλικάρια, όμως, δεν ξαναγύρισαν σπίτι τους… Είκοσι δύο μάνες ξεραμένες στο κεφαλόσκαλο δεν άνοιξαν την αγκαλιά τους. Είκοσι δύο παλικάρια έμειναν για πάντα εκεί, Δοϊράνης και Μαντζαγριωτάκη γωνία, σπορά και θεμέλιο για έναν κόσμο ελεύθερο και ειρηνικό που πίστεψαν πως θα ‘ρθει..!

Βασίλης ΛΙΟΓΚΑΡΗΣ, «Ριζοσπάστης», 26-8-2005

                                                                                                                  
dsc04560.JPG

Μακρονήσι 1923. Καταυλισμός-στρατόπεδο Ποντίων προσφύγων, πριν τους επιτρέψουν την αποβίβαση στη «μητέρα-πατρίδα». 

(Το γλυπτο της Εισαγωγής βρίσκεται στην Πλατεία Δαβάκη της Καλλιθέας. Το επιτοίχειο βρίσκεται στο Αιγάλεω και είναι αφιερωμένο στη Γενοκτονία του Πόντου)  

Τα Μπλόκα της Κατοχής

Τα ξημερώματα της 9ης Αυγούστου του 1944, γερμανοί στρατιώτες κυκλώνουν τους συνοικισμούς ΔουργουτίουΚατσιπόδι και Φάρου. Με χωνιά καλούσαν τους κατοίκους σε τρία σημεία: α) έξω από το εργοστάσιο του Καίσαρη στη Λεωφόρο Συγγρού β) έξω από την αρμένικη εκκλησία Άγιος Γρηγόριος και γ) στη πλατεία του Φάρου. Στους χώρους έπρεπε να συγκεντρωθούν όλοι οι άντρες μέχρι 60 ετών. Τελικά συγκεντρώθηκαν πάνω από 1200 άτομα. Το γενικό πρόσταγμα είχε ο ανθυπασπιστής Γεώργιος Ζαχαρόπουλος που άνηκε στα τάγματα ασφαλείας.
Σε αυτούς που συγκεντρώθηκαν ήταν και ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Μπαρουτίδης. Όταν ο προσωπιδοφόρος τον έδειξε για να εκτελεστεί, εκείνος χίμηξε επάνω του με σκοπό να φανερώσει το πρόσωπό του. Με μια κίνηση του έβγαλε το προσωπείο και φώναξε σε όλους το όνομα του για να μάθουν ποιος ήταν. Αμέσως τον εκτέλεσαν κόβοντας χέρια και πόδια με τσεκούρι μπροστά στα μάτια όλων.
Με συνοπτικές διαδικασίες εκτελέστηκαν επί τόπου 120 άτομα. Οι υπόλοιποι με ισχυρή συνοδεία οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Από αυτούς οι 600 στάλθηκαν στις 16 Αυγούστου στη Γερμανία.
Μετά τις εκτελέσεις ακολούθησε η πυρκαγιά και η λεηλασία της περιοχής. Η συνοικία Αρμένικα και οΣυνοικισμός Δουργουτίου είχαν παραδοθεί στις φλόγες. Το απόγευμα της ίδιας μέρας οι γερμανικές δυνάμεις πέφτουν σε ενέδρα ελασιτών κοντά στο εργοστάσιο του Φιξ. Οι απώλειές τους ήταν ένας Γερμανός ανθυπολοχαγός του Μηχανικού και κατά τις ομολογίες των κατοίκων και του φύλακα του εργοστασίου άλλοι 30 νεκροί και τραυματίες.
Στον ίδιο χώρο, σε ένα γκαράζ δίπλα από το εργοστάσιο του ΦΙΞ είχαν συγκεντρωθεί πολλοί έλληνες και βασανίστηκαν από τον συνεργάτη των γερμανών, και διοικητή του στρατοπέδου στου Γουδή, ταγματάρχη Βρασίδα Παπαγιανόπουλο. Στην περιγραφή των γεγονότων ο αξιωματικός Γεώργιος Κάλτσος αναφέρει πως είχαν συγκεντρωθεί αντιστασιακοί που είχαν κάνει σαμποτάζ στα κατοχικά στρατεύματα εκείνες τις μέρες. Μεταξύ τους και ένας νέος 28 χρόνων από την Καλλιθέα, που ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση ΟΠΛΑ, και κατέγραφε στο ενεργητικό του πολλές ενέδρες στις κατοχικές δυνάμεις. Όπως αναφέρει, μια ομάδα δοσίλογων είχε κυκλώσει το νεαρό και το ξυλοκοπούσε για πολύ ώρα. Ο νεαρός μέχρι την τελευταία στιγμή πριν πεθάνει δεν ομολογεί τίποτα για τους συνεργάτες του. Λίγο πριν ξεψυχήσει καταθέτει ότι είναι υπεύθυνος της αντιστασιακής οργάνωσης ΟΠΛΑ, στα μάτια του έλληνα δωσίλογου με αξεπέραστη κυνικότητα: «…ναι κάθαρμα έφαγα πολλούς σαν εσένα και λυπούμε που δεν βρέθηκες στο δρόμο μου. Ζήτω ο γίγαντας λαός μας…». Ο συνεργάτης των γερμανών νευριάζει και διατάζει να τον πετάξουν έξω από την αίθουσα για να τον φάνε τα σκυλιά.
Την στιγμή που έσερναν το σώμα του νεαρού προς τα έξω μπαίνει στην αίθουσα ο γερμανός στρατιωτικός. Οργισμένος με τον έλληνα δωσίλογο φωνάζει: «Δεν θα ρίξετε το νεκρό στα σκυλιά. Θα τον θάψετε όπως όλους τους χριστιανούς. Εμείς στη Γερμανία τέτοιον ήρωα τον τιμούμε». Ο ανθυπολοχαγός τότε διατάζει την ομάδα του να σταθεί προσοχή και να παρουσιάσει όπλα στον έλληνα νεκρό αγωνιστή. Στη συνέχεια όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα κατευθυνθούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Στο πεζόδρομο Φρειδερίκου Σμιθ απέναντι από τα δημοτικά ιατρεία στο παλαιό κέντρο του συνοικισμού έχει στηθεί μια αναθηματική πλάκα για το Μπλόκο Δουργουτίου.
Οι δυνάμεις κατοχής θέλησαν εκείνη την περίοδο να επιδείξουν την ισχύ τους σε ένα αντιστασιακό κίνημα από την ελληνική πλευρά που διαρκώς διογκώνονταν. Τα τραγικά γεγονότα σε Κοκκινιά, Δουργούτι και Καισαριανή είχαν αναζωπυρώσει τους το πείσμα για αντίσταση και αντίποινα στις γερμανικές βιαιότητες των μπλόκων.
Οι περισσότερες αντιστασιακές οργανώσεις βρίσκονταν στις εργατικές γειτονιές. Ένας μεγάλος πυρήνας βρίσκονταν στην Καλλιθέα. Τα ξημερώματα της 28ης Αυγούστου 1944 ο κατοχικός στρατός με συνεργασία ταγμάτων ασφαλείας φωνάζει από τα χωνιά να συγκεντρωθούν όλοι οι άνδρες από 15 ετών και πάνω στο γήπεδο της περιοχής. Η απειλή για όποιον έμενε στο σπίτι του ήταν άμεση εκτέλεση. Ο απολογισμός ήταν μακάβριος: εκτελέσεις νέων παιδιών, πλιάτσικό σε κατοικίες και παράδοση στις φλόγες όλης της συνοικίας των Νέων Σφαγείων.
Οι γερμανοί είχαν περικυκλώσει τότε την Καλλιθέα από την Γέφυρα της Συγγρού μέχρι τις γραμμές του Ηλεκτρικού. Οι πρώτοι έξι επονίτες εκτελέστηκαν στο Κουκακίου πάνω από την Γέφυρα της Καλλιρόης. Ένας ακατέργαστος λίθος που στήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων αναγράφει τα ονόματα όσων εκτελέστηκαν στο σημείο. Το πάρκο που κατασκευάστηκε το 1998 ονομάστηκε Περιβολάκι Εθνικής Αντίστασης.
Σε μικρή απόσταση άφησαν την τελευταία τους πνοή δεκαέξι ακόμα νέοι πατριώτες που εκτελέστηκαν στην περιοχή Παλαιά Σφαγεία του Φιλοπάππου. Το προσωνύμιο είχε διατηρηθεί γιατί μέχρι το 1925 λειτουργούσαν εκεί τα δημοτικά σφαγεία. Η σημερινή Πλατεία Ελπίδος (μεταξύ Οδών Πραμάντων, Βαρνούντος, Καλλιρόης) που φέρει στην μέση της μνημείο για τους εκτελεσθέντες, αποτελεί το κέντρο της παλαιάς συνοικίας.  Η δημιουργία της προήλθε από πρωτοβουλία του Συλλόγου Προσφύγων Πυροπαθών «Η Ελπίς», ο οποίος έδωσε και το όνομα στην Πλατεία. Ο σύλλογος συστάθηκε για να λύσει τα προβλήματα των κατοίκων που δημιουργήθηκαν μετά το Μπλόκο και δραστηριοποιείται ακόμα και σήμερα με εξωραϊστικούς σκοπούς για τη συνοικία.
Πηγές:
1. 1940-1945 Η ιστορία της Αντίστασης, Τόμος 4ος, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
2. Αφήγημα του Γιώργου Κάλτσου για το Μπλόκο Δουργουτίου, Ριζοσπάστης στις 15/9/1975
3. Οδωνυμικά, Μ. Βουγιούκα – Β. Μεγαρίδη, 1993 Δήμος Αθηναίων
—————————-
Δες ακόμα: http://www.poaea-mak.gr/august.asp
Advertisements

09/09/2008 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Περί Πόντου, -Πολιτική, -αντιφασιστικά

14 Σχόλια »

  1. Μια από τις άγνωστες σελίδες της νεοελληνικής μας ιστορίας είναι η εμπλοκή των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής στα γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου.

    Οντως αλλά δυστυχώς έχει πολλές πτυχές – όχι πάντα ευχάριστες – η συγκεκριμένη περίοδος.

    Σχόλιο από Abravanel | 16/09/2008

  2. Οι μη ευχάριστες είναι γνωστές!
    Υπάρχει ικανοποιητική βιβλιογραφία γι αυτές.

    Οι άλλες είναι οι άγνωστες…

    Μ-π

    ————————————

    Να μια ενδιαφέρουσα πληροφορία :

    «Εκ των εισηγητών της δημιουργίας των ΤΑ ηταν οι Θεοδωρος Πάγκαλος και Στυλιανός Γονατάς.Ο Πάγκαλος μάλιστα είχε μείνει στις αντιθέσεις του 1ου Πολέμου και νόμιζε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα ΤΑ για να εμποδίσει την επιστροφή του βασιλιά που θα γύριζε με τους Άγγλους.
    Ο Πλαστήρας καταφερόταν από τη Νίκαια της Γαλλίας κατά του βασιλιά και του Μεταξά για το ΟΧΙ.
    Μετά την απελευθέρωση και όταν είχε “καεί” στα Δεκεμβριανά ο Παπανδρέου ανέλαβε τον Ιανουάριο του 1945 πρωθυπουργός ο Πλαστήρας.
    Έβγαλε διάγγελμα από το ραδιόφωνο προς τους “πρόσφυγες και τους συμπολεμιστές του της Μικρασιατικής Καταστροφής” που ήταν στο ΕΑΜ να συμφιλιωθούν με την κυβέρνηση.

    Κατά πόσο επηρέασε το ηθικό και τη μαχητική ικανότητα των πολλών προσφύγων που ήταν στον ΕΛΑΣ το ότι θα πολεμούσαν κατά του Πλαστήρα είναι άγνωστο.

    Όταν όμως λύθηκε η πολιορκία των Αθηνών και ερχόταν η ώρα των διαπραγματεύσεων που κατέληξαν στη Βάρκιζα οι Άγγλοι φοβούμενοι ότι ο Πλαστήρας θα ήταν ελαστικός διέρρευσαν τις επιστολές του κατά του ΟΧΙ στη βασιλική εφημερίδα “Ελληνικόν Αίμα” και από το σάλο που προκλήθηκε αναγκάσθηκε να παραιτηθεί.Επανεμφανίσθηκε μετά το 1950 με την ΕΠΕΚ .»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 16/09/2008

  3. Αυγουστοs του 1944 και αφου εχουν προηγηθει δυο ενοπλες και αιματηρες επιθεσεις απο ανταρτες πολεων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στην περιοχη της Καλαμαριας εναντιων ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΩΝ, οι Γερμανοι κυκλωνουν την περιοχη επιτρεποντας να εφορμησουν σε αυτην ομαδες ταγματασφαλιτων.

    Ξεκινανε επιδρομες σε σπιτια απο τους ντοπιους φασιστες σε ολο το σημερινο κεντρο της ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ αλλα και στην περιοχη που βρισκεται το ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΝΑΚΙ.
    Οι εκτελεσεις κρατανε μεχρι το απογευμα.

    Ο τοτε δημαρχος(διορισμενος απο τους γερμανους) βλεποντας το μεγεθος της καταστροφης , μιας και οι φασιστες ειχαν σκοπο να την επεκτεινουν ως το τελος της μερας σε ολη την περιοχη καλει τους φασιστες σε γευμα στο δημαρχειο της καλαμαριας.
    σφαζει αρνια και κατσικια(τοτε ειχαμε πολλα μεσα στην γειτονια) και τους προσφερει αφθονο κρασι
    το αποτελεσμα ηταν να μεθυσουν οι ντοπιοι φασιστες και το βραδυ να μην μπορουν να παρουν τα ποδια τους
    παρ ολα αυτα αφησαν πισω τους αρκετους νεκρους των οποιων την μνημη τιμαμε στην καλαμαρια

    Η ιστορια ειναι γνωστη σε μας ως Μπλοκο της Καλαμαριας αλλα
    δυστυχως δεν εγινε ποτε γνωστη στην υπολοιπη Ελλαδα

    Σχόλιο από ΔΟΝ ΚΙΧΩΡΗΣ | 16/09/2008

  4. […] -Το Μπλόκο της Καλλιθέ […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  5. ετικετα ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ :

    http://nosferatos.blogspot.com/search/label/%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%B1

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 02/08/2009

  6. […] -Το Μπλόκο της Καλλιθέας : Δεν ξεχνώ το […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  7. […] του 1972 σ’ ένα υπόγειο στην οδό Πλάτωνος στην προσφυγική Καλλιθέα της Αττικής από τον Κώστα Σωπίδη, δεύτερης γενιάς […]

    Πίνγκμπακ από -Requiem για το Κορτσόπον! « Πόντος και Αριστερά | 08/04/2011

  8. Στο κάστρο – σπίτι της οδού Μπιζανίου στις 23 Ιουλίου 1944, στην Καλλιθέα της Αθήνας από τα μηχανοκίνητα του Μπουραντά, συνεργάτη των χιτλερικών κατακτητών, ενισχυμένο με ισχυρές δυνάμεις ταγματασφαλιτών, πέφτουν σε άνιση μάχη οι νεολαίοι: Γιάννης Ιωακειμίδης, Σταύρος Πουλημένος, Δημήτρης Βασιλειάδης, Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Γιώργος Γυμνόπουλος, Στέλιος Βιτζέντζος, Γαβριήλ Μυρδινός, ηλικίες από 17 χρόνων έως 20 χρόνων.

    Οδός Μπιζανίου
    Τιμή στους 10 ήρωες ΕΠΟΝίτες

    Οταν στις 23 Ιούλη του 1944 τα μηχανοκίνητα του ταγματασφαλίτη Μπουραντά με ισχυρές δυνάμεις Γερμανών και διοίκηση χιτλερικών αξ/κών, κύκλωσαν την Καλλιθέα, με σκοπό να διαλύσουν τα ένοπλα τμήματα του ΕΛΑΣ που δρούσαν στην περιοχή και να μαζέψουν εργάτες για τα εργοστάσια της χιτλερικής Γερμανίας, αντιμετωπίστηκαν με επιτυχία από τμήματα του 1ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, που ύστερα από πολύωρη μάχη τούς ανάγκασαν να φύγουν με σοβαρές απώλειες.
    Την επομένη, 1.500 περίπου Γερμανοτσολιάδες ξαναγύρισαν και έζωσαν για δεύτερη φορά την Καλλιθέα. Σήμανε αμέσως συναγερμός. Το «χωνί» κάλεσε το λαό σε συναγερμό. Τμήματα του ΕΛΑΣ από Δουργούτι, Σφαγεία, Πετράλωνα, Παγκράτι, Ν. Σμύρνη ακόμη και από την Κοκκινιά έφτασαν για ενισχύσεις.
    Δέκα ΕΠΟΝ-ΕΛΑΣίτες από το λόχο Χαροκόπου οχυρώθηκαν σε σπιτάκι της οδού Μπιζανίου 10, που ήταν και έδρα του φρουραρχείου. Ομαδάρχης ο 19χρονος Δ. Βασιλειάδης.Ο οπλισμός τους: 3 αυτόματα, 7 ντουφέκια, 10 χειροβομβίδες και λίγα πυρομαχικά.

    Η μάχη σε λίγο άναψε για τα καλά, όλος ο λαός στο πόδι. Κλείνουν τα μαγαζιά και οι τροχιοδρομικοί κατεβαίνουν σε απεργία, που σε λίγο μετατρέπεται σε γενική. Τα τμήματα του ΕΛΑΣ καθηλώνουν τους Γερμανοτσολιάδες, το σπιτάκι που είναι οχυρωμένα τα δέκα παλικάρια δέχεται από τις γύρω ταράτσες με ακροβολισμένους τους «Μπουραντάδες», καταιγισμό πυρών, που όμως αποκρούονται. Μέσα στο σπιτάκι υπάρχει μια μάνα με τα δυο παιδιά της, θέλουν να τα σώσουν.

    Ενας από τους ΕΛΑΣίτες βγαίνει με σημαία άσπρη και φυγαδεύει τους ενοίκους του σπιτιού. Ομως μια σφαίρα τον ρίχνει κάτω νεκρό.

    Πέντε ώρες κράτησε η πολιορκία. Οταν πια καταλαβαίνουν οι ηρωικοί ΕΠΟΝίτες μαχητές ότι δεν έχουν σωτηρία, αυτοκτονούν για να μην πέσουν στα νύχια των εχθρών, περνώντας έτσι στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ.

    Το σπιτάκι – κάστρο της οδού Μπιζανίου έπεσε, μα οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν για να τελειώσουν με τη νίκη των τμημάτων του ΕΛΑΣ, νίκη που στάθηκε αποφασιστική στη ματαίωση των σχεδίων του εχθρού στην επιστράτευση που σχεδίαζε.

    http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3679108
    ==========================================

    Για το μπλόκο της Καλλιθέας

    …. Το ολοκαύτωμα της οδού Μπιζανίου δεν ήταν το τελευταίο γεγονός που ταρακούνησε την Καλλιθέα. Εγινε και το άλλο, το τρομερότερο.
    Η Καισαριανή είναι ξεσηκωμένη.

    Το Δουργούτι το ίδιο. Η Κοκκινιά έχει γράψει την ιστορία της και συνεχίζει. Το Κατσιπόδι, ο Βύρωνας, το Μπαρουτάδικο, οι Ποδαράδες, το Περιστέρι.

    Ολες οι φτωχογειτονιές της Αθήνας πληρώνουν τίμημα βαρύ και πολεμούν. Μέσα σ’ αυτές συνοδοιπόρος και μπροστάρισσα η Καλλιθέα. Με τα Παλιά Σφαγεία, το συνοικισμό Χαροκόπου, την Αγιά-Λεούσα, τις Τζιτζιφιές.

    Αύγουστος ήταν στις 28 του ‘44. Δευτέρα ξημερώματα. Κίνηση ο πατέρας από βαθιά χαράματα να πάει στη δουλιά και πριν ο ήλιος βγει γύρισε πίσω. «Τι συμβαίνει και ξαναγύρισε;». Εκανε με τρόμο η Μάνα. Τότε εκείνος ξεστόμισε την πιο φρικτή λέξη, που όλοι ακούγαμε, όλοι φοβόμασταν κι όλοι περιμέναμε… Μπλόκο!!!

    Ολάκερη η Καλλιθέα μπλοκαρισμένη. Από Λεωφ. Συγγρού μέχρι γραμμές ηλεκτρικού κι από τη γέφυρα Κουκακίου μέχρι παραλία. Δεν άργησαν να μπουκάρουν στη γειτονιά. Πλημμύρισε ο τόπος φέσι, φουστανέλα και προστυχόλογα. Ενα χωνί στην πλατεία ουρλιάζει και σπέρνει τρόμο και πανικό… Ολοι οι άντρες από 14 χρόνων κι επάνω να συγκεντρωθούν γρήγορα στο γήπεδο της ΑΕ Καλλιθέας».

    (Το γήπεδο της Καλλιθέας -όπως είναι σήμερα- όπου συγκέντρωσαν τον κόσμο στο μπλόκο)

    Φώναξαν καμιά δεκαπενταριά φορές και μετά άρχισαν τα γιουρούσια στα σπίτια. Τραβολογούν και δέρνουν. Βάζουν τον υποκόπανο μπροστά, χτυπάνε στα πλευρά και σπρώχνουν. Δεν αφήνουν γωνιά που να μην ψάξουν. Αλίμονο σ’ όποιον έκανε την κουτουράδα να προσπαθήσει να κρυφτεί για να ξεφύγει. Σαν σκυλί τον ξαπλώνουν στον τόπο. Οι Γερμανοί αφ’ υψηλού ελέγχουν το έργο. Ευχαριστημένοι που οι υποτελείς κάνουν καλή δουλιά.

    Πριν πάρει μεσημέρι ντουμάνιασε ο τόπος. Πυκνές τούφες καπνού σκουραίνουν τον ουρανό. Αμέσως το φρικτό μαντάτο. Τα Σφαγεία καίγονται. Το 5ο Δημ. Σχολείο καίγεται. Μαυροφορεμένες γυναίκες με ξέμπλεκα μαλλιά παίρνουν το δρόμο ξεφωνίζοντας. Η κάπνα κατέβηκε χαμηλά και νύχτωσε αυγουστιάτικα, μέρα μεσημέρι. Πάνω στη Δεξαμενή οι ταγματασφαλίτες απολαμβάνουν το θέαμα, πετώντας τα φέσια τους ψηλά. Βαράνε στον αέρα.

    Καταμεσήμερο και ο ήλιος πάνω από τα κεφάλια σε τσουρουφλίζει. Είναι όλοι ανακούρκουδα καθισμένοι και ξεφυσάνε. Τα χείλη σκασμένα για μια στάλα νερό. Η αγωνία του θανάτου μέσα από το βλέμμα του καταδότη με την κουκούλα τσακίζει τα πρόσωπά τους. Ενα τσιγάρο στόμα το στόμα, ρουφηξιά τη ρουφηξιά, μοναδική παρηγοριά.

    Με το σούρουπο πήραν οι άντρες να γυρίζουν πίσω. Είκοσι δύο παλικάρια, όμως, δεν ξαναγύρισαν σπίτι τους… Είκοσι δύο μάνες ξεραμένες στο κεφαλόσκαλο δεν άνοιξαν την αγκαλιά τους. Είκοσι δύο παλικάρια έμειναν για πάντα εκεί, Δοϊράνης και Μαντζαγριωτάκη γωνία, σπορά και θεμέλιο για έναν κόσμο ελεύθερο και ειρηνικό που πίστεψαν πως θα ‘ρθει..!

    Βασίλης ΛΙΟΓΚΑΡΗΣ, “Ριζοσπάστης”, 26-8-2005
    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/09/09/6-9-2008/
    =============================================

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/12/2013

  9. 70 χρόνια από το Μπλόκο της Καλογρέζας
    Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης από το Δήμο Ν. Ιωνίας και φορείς
    Την ώρα που σε Ελλάδα και Ουκρανία, οι ναζιστικοί χαιρετισμοί δίνουν και παίρνουν, στην Καλογρέζα οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους εκτελεσθέντες του Μπλόκου, μας θυμίζουν την πραγματική ιστορία αυτής της χώρας.

    Στις 15 Μαρτίου 1944 πραγματοποιήθηκε στην Καλογρέζα ένα μεγάλο μπλόκο, από τους ναζί, με τη συμμετοχή δυνάμεων της χωροφυλακής, της ειδικής ασφάλειας των ταγμάτων ασφαλείας και συνεργατών των κατακτητών. Πριν ακόμη ξημερώσει, άνδρες των ταγμάτων ασφαλείας περικύκλωσαν την περιοχή.

    Ακολούθως συγκέντρωσαν τους άρρενες κάτοικους άνω των 16 ετών σε ένα οικόπεδο, από όπου επέλεξαν και στη συνέχεια εκτέλεσαν 22 ατόμα(στην πλειονότητα τους, εργάτες), μεταξύ αυτών και ένα Ιταλό αντιφασίστα.

    Το Μπλόκο έγινε σαν αντίποινα σε μια επιτυχημένη απεργία στα λιγνιτωρυχεία της περιοχής. Η 16η Μαρτίου ονομάστηκε Τοπική Εθνική Εορτή, με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Νέας Ιωνίας, το 1983.

    Το 1982 με προσπάθειες των οικογενειών των νεκρών και της τότε δημοτικής αρχής στο σημείο της εκτέλεσης στήθηκε αναθηματική πλάκα της γλύπτριας Αφροδίτης Λιτή, στην οποία είναι γραμμένα τα ονόματα των νεκρών και το επίγραμμα του Γιάννη Ρίτσου:

    Στην Καλογρέζα σαν περνάς

    Ξέγνοιαστε εσύ διαβάτη,

    Με ευλάβεια πρέπει να πατάς,

    Γιατί σε τούτα τα ληθάρια

    Έπεσαν για τη λευτεριά

    22 παλικάρια.

    70 χρόνια μετά, ανακοινώθηκε το πρόγραμμα του γιορτασμού, ο οποίος θα γίνει σε λίγες ημέρες. Αναλυτικά το πρόγραμμα ΕΔΩ: http://www.neaionia.gr/UserFiles/e05beebb-6876-41d2-bb1d-d11dc87795e8/bloko_2014_prosklisi_web.pdf

    http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=418718

    Σχόλιο από Μπλόκο | 10/03/2014

  10. 29 Σεπτεμβρίου 1941, η σφαγή και το ολοκαύτωμα στη Δράμα

    ON 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015 BY ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

    «Ατίμασαν μικρά κορίτσια 10 ετών, κατακρεούργησαν γέροντες, έκοψαν γεννητικά όργανα ανδρών και μαστούς γυναικών, εξώρυξαν οφθαλμούς, απέσπασαν χρυσά δόντια με τον υποκόπανο και τη λόγχη νεκρών και ζωντανών και έκλεψαν δακτυλίδια, σκουλαρίκια και ρολόγια, κόβοντας τα χέρια, τα δάκτυλα και τα αυτιά Ελλήνων και Ελληνίδων…»

    Η βουλγαρική διοίκηση στην Ανατολική Μακεδονία την περίοδο της κατοχής (1941-1944) υπήρξε πολύ χειρότερη των προηγούμενων (1913,1917). Απόλυτη προτεραιότητα των Βουλγάρων υπήρξε η προσάρτηση της Μακεδονίας και μπροστά στον σκοπό αυτό δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο. Με τη σύμφωνη γνώμη του Χίτλερ, οι σύμμαχοί του Βούλγαροι όρισαν σε κάθε κοινότητα Βούλγαρους προέδρους ενώ μεταφέρθηκαν ακόμη και βουλγαρικοί πληθυσμοί προκειμένου να προκαλέσουν εθνολογική αλλοίωση.

    Στους σκλαβωμένους Έλληνες έκαναν ακόμη και προτάσεις να απαρνηθούν την καταγωγή τους και να αποκτήσουν την βουλγαρική υπηκοότητα. Σαν αντάλλαγμα τους παρείχαν βασικά υλικά αγαθά που στα χρόνια της κατοχής δεν θεωρούνταν δεδομένα. Θα έλεγε κανείς ότι οι Βούλγαροι μεταχειρίζονταν τα ίδια μέσα με αυτά που οι πρόγονοί τους κομιτατζήδες, χρησιμοποιούσαν κατά τα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα (1903-1908). Τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά γι΄αυτό στράφηκαν στις λεηλασίες, στις απειλές, στους βιασμούς και τις σφαγές. Ακόμη και τα ονόματα νεκρών στα μνήματα άλλαζαν σε βουλγαρικά.

    Μία χαρακτηριστική περίπτωση άγριων και ανεξέλεγκτων σφαγών που παραπέμπουν σε εθνοκάθαρση υπήρξε και η σφαγή που έλαβε χώρα την 29η Σεπτεμβρίου στη Δράμα και στα γύρω χωριά. Όλα ξεκίνησαν στις 20 Σεπτεμβρίου όταν ξέσπασε μια φήμη πως στη Σόφια είχε ξεσπάσει επανάσταση και πως αν οι κατακτημένοι Έλληνες ξεσηκώνονταν, ο βουλγαρικός στρατός κατοχής θα ενίσχυε την προσπάθειά τους. Οι υποκινητές αυτών των φημών και των ενεργειών ήταν τα μέλη του Γραφείου Μακεδονίας – Θράκης του ΚΚΕ, που κρύβονταν στην πόλη της Δράμας ήδη από την εποχή του Μεταξά. Περιφερειακός γραμματέας ήταν ο Χαμαλίδης. Αφορμή για την εξέγερση υπήρξε η έκκληση του Ιωσήφ Στάλιν στις 3 Ιουλίου 1941 για ανταρτοπόλεμο κατά των Γερμανών και των συμμάχων τους.

    Ο συνειδητός κομμουνιστής και ελασίτης Σόλωνας Γρηγοριάδης έγραψε: «Το Μακεδονικό Γραφείο και ο Χαμαλίδης συμφώνησαν για την άμεση οργάνωση μαζικού κινήματος στην περιοχή Δράμας. Με ποιο στρατηγικό σκοπό; Δεν είχαν καμιά συγκεκριμένη κατεύθυνση, εκτός από την έκκληση του Στάλιν. […] Ξεκίνησαν χωρίς σχέδιο, χωρίς προοπτική, με μόνη απόφαση να χτυπήσουν. Και με τη βεβαιότητα ότι μέσα στον χειμώνα η Σοβιετική Ένωση θα συνέτριβε τον γερμανικό κριό» (Σ. Γρηγοριάδης, Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας, τόμος Α’, σ. 106). Και συνεχίζει: «… μιαν άφρονα, ανερμάτιστη πράξη, χωρίς καμιά δυνατότητα επιτυχίας, η οποία στοίχισε τόσο αίμα και επέδρασε ανασταλτικά στην αντίσταση της Ανατολικής Μακεδονίας» (ό,π. σ. 107).

    Τα γεγονότα και οι σφαγές που έλαβαν χώρα παρουσιάζονται γλαφυρά στο άρθρο της εφημερίδας Εθνική Φλόγα της 29ης Σεπτεμβρίου 1947. Αποτελεί ιστορικό ντοκουμέντο και παρατίθενται αυτούσιο:

    29 Σεπτεμβρίου! Συμπληρώνεται σήμερα εξαετία από την αποφράδα εκείνη ημέρα, που οι Γερμανοί, αφού σκηνοθέτησαν το κίνημα της προηγουμένης (28 Σεπτεμβρίου 1941) στη Δράμα και στο Δοξάτο, κατέσφαξαν, με τη βοήθεια των ελληνοφώνων κομμουνιστών, 15.000 ηρωικά παιδιά των δύο πόλεων.

    Σαν σήμερα ακριβώς, πρό έξ ετών, την 29 Σεπτεμβρίου 1941, στη μαρτυρική Δράμα έγινε η μεγαλύτερη ανθρωποσφαγή, σφαγή όμοια της οποίας δεν αναφέρει η ιστορία. Από την προηγούμενη μέρα στα γραφεία του Βουλγαρικού Κομιτάτου, τα οποία στεγάζονταν στο ξενοδοχείο «Νέα Ελλάς», συγκροτήθηκε μυστική σύσκεψη υπό την προεδρία του αρχηγού του κομιτάτου Στάθη Στάθιεφ, στην οποία έλαβαν μέρος ο στρατιωτικός διοικητής Δράμας Μιχαήλωφ και ο υποδιοικητής αυτής Μπεκιάρωφ.

    Μετά τη σύσκεψη ο Στάθιεφ πήγε στο ξενοδοχείο «Μακεδονία», όπου τον ανέμεναν πολλοί κομιτατζήδες, οι οποίοι έπειτα από μισή ώρα, σκεπασμένοι με μακρυές στρατιωτικές μανδύες, πήραν κατεύθυνση άλλοι προς την οδό Προσοτσάνης και άλλοι προς το σταθμό. Στο μεταξύ στα γραφεία της Γεν. Ασφαλείας άλλοι κομιτατζήδες με το διοικητή χωροφυλακής Μαγιουλάσκη, τον περιβόητο Τσεκώφ και τους αστυνομικούς σταθμάρχες υπό την προεδρία του μοιράρχου Πέιτσεφ, συνεδρίαζαν ως τη 10η νυχτερινή. Και ενώ άλλοτε φωτίζονταν όλα τα δημόσια καταστήματα, τη νύχτα εκείνη βυθίστηκαν στο σκοτάδι και καμμιά περιπολία δεν έκανε την εμφάνισή της.

    Το Τηλεγραφείο και το Ταχυδρομείο γέμισε από κομιτατζήδες, οι οποίοι όλη τη νύχτα διεβίβαζαν εμπιστευτικές διαταγές, τα δέ μεσάνυχτα Βούλγαροι χωροφύλακες με ονομαστικές κλήσεις εκάλεσαν όλους τους έμπιστους και τα μίσθαρνα οργανά τους στη Γεν. Ασφάλεια, τους οποίους και ώπλισαν.

    Οι Μιχαήλωφ, Μπεκιάρωφ και Μαγιουλάσκη περιήλθαν τα μεσάνυχτα στην πόλη και τράβηξαν για το Δοξάτο και την Προσοτσάνη. Από την 2η ως την 4η πρωινή αποσπάσματα στρατού και χωροφυλακής εκύκλωσαν τις συνοικίες. Μια διμοιρία στάθμευσε στην Λαυρεντιανή Μονή, άλλη στο αεροδρόμιο της Νέας Αμισού, έτερη δύναμη λόχου κύκλωσε τους συνοικισμούς: Αμπελόκηποι, Στενήμαχος, Προάστειον και Σαράντα Εκκλησιαί, ενισχυθείσαι και από είκοσι πέντε Βούλγαρους σιδηροδρομικούς. Χωροφύλακες και χωρικοί από την Πλεύνα περικύκλωσαν την περιοχή μεταξύ των οδών Ιπποκράτους, Κόδρου, Γαληνού, Μεγάλου Αλεξάνδρου, ως και την Ενορία Αγία Τριάς, ο δέ κεντρικός συνοικισμός Νέας Κρώμης, Βορειομακεδόνων, Περιθάλψεως, απομονώθη και από στρατευθέντες δημοσίους υπαλλήλους και βουλγαρόφωνους, από την Προσοτσάνη και τη Δράνοβα και στρατοκρατήθηκαν οι ενορίες του Αγίου Νικολάου, Αγίων Αποστόλων και Μητροπόλεως.

    Featured image

    Ερείπια μετά τη σφαγή και τις καταστροφές στο Δοξάτο.

    Οι δυστυχισμένοι Έλληνες δεν έκλεισαν μάτι, μα δεν μπορούσαν να φαντασθούν ότι θα είναι τα αυριανά θύματα των κανιβάλων. Νόμιζαν ότι επρόκειτο να συλλάβουν τους ολίγους μυημένους στο φημολογούμενο από ημερών κίνημα. Αλλά πόσο απατήθηκαν! Τα μεσάνυχτα οι Έλληνες κομμουνιστές που είχαν πάρει όπλα από τους ίδιους τους Βουλγάρους, περικύκλωσαν τους αστυνομικούς σταθμούς της υπαίθρου και τυφέκισαν περί τους 15 με 20 κοινοτικούς υπαλλήλους. Αυτό ήταν. Η αφορμή δόθηκε και την 5η πρωινή της 29ης Σεπτεμβρίου αρχίζουν οι ομαδικές εκτελέσεις και οι σφαγές.

    Το μεσημέρι της αυτής ημέρας φτάνουν από το Κάτω Νευροκόπι οι πρώτες ενισχύσεις στρατού και το απόγευμα άλλες με κατεύθυνση προς τα Κύργια, Δοξάτο και Προσοτσάνη. Η 30η Σεπτεμβρίου βρήκε τη Δράμα με δύο μεραρχίες τακτικού στρατού, με πυροβολικό και αεροπορία. Επίσης και με τους ληστές της νέας και παλαιάς Βουλγαρίας.

    Επί τρείς ημέρες έσφαζαν και εκτελούσαν οι Βούλγαροι τους ήρωες της Αλβανίας και των Μακεδονικών οχυρών. Οδηγούνταν κατά τετράδες, με δεμένα τα χέρια οπισθάγκωνα, με συρματόπλεγμα, στα Πευκάκια, στο Ινστιτούτον, πίσω από το Γυμνάσιο, στην οπισθία του Στρατιωτικού Νοσοκομείου χαράδρα και στα παρά την οδό Δράνοβας λιγνιτωρυχεία, και εκεί εκτελούνταν, αφού υφίσταντο προηγουμένως μαρτύρια μεσαιωνικά. Οι χωρικοί που κατέβαιναν στην εβδομαδιαία αγορά της Δράμας ανύποπτοι, θερίζονταν από τα πολυβόλα των τσακαλιών της Βαλκανικής.

    Η πόλη της Δράμας πλέει σε λίμνη αίματος, τα πτώματα στους δρόμους εμποδίζουν την κυκλοφορία των βουλγαρικών οχημάτων. Στους τοίχους των οδών Βενιζέλου, Φιλίππου, Εθνικής Αμύνης αμέτρητες κηλίδες αίματος και στα λιθόστρωτα, μαλλιά, μυαλά και κεφάλια ανθρώπων, που δεν προλάβαιναν τα συνεργεία των Βουλγάρων πολιτών με τους καταβρεκτήρας να τα μαζεύουν. Τα πολυβόλα και το πυροβολικό ακούονταν από όλα τα σημεία της πόλεως.

    Featured imageΠροπαγανδιστική αφίσα στον βουλγαρικό Τύπο. Βούλγαρος κομιτατζής «τιμωρεί» έναν Έλληνα τσολιά για τα γεγονότα της Δράμας. «Αν καθόσουν ήσυχος δεν θα τις έτρωγες» αναγράφεται στη λεζάντα κάτω από το σκίτσο.

    Κλαυθμός και οδυρμός, αγωνία και φρίκη των γυναικοπαίδων που κρύφτηκαν στα σπίτια τους και περίμεναν το γυρισμό του παιδιού, του συζύγου, του πατέρα και του αδερφού. Το Δοξάτο, η Προσοτσάνη, τα Κύργια, η Χωριστή, ο Άγιος Αθανάσιος, η Αδριανή, τα Κοκκινόγια, η Μικρόπολις, η Χαριτωμένη, το Φωτολύβος, ο Σιταγρός, ο Μικρόκαμπος, ο Μυλοπόταμος και ο Μαυρότοπος δεν υστερούν σε θυσίες ανθρωπίνου υλικού. Μόνον στο Δοξάτο καίονται ζωντανά στο σχολείο 1285 γυναικόπαιδα, αφού υπέστησαν τα πιο φρικιαστικά βασανιστήρια, που αδυνατεί να συλλάβη ο ανθρώπινος νούς.

    Ατίμασαν μικρά κορίτσια 10 ετών, κατακρεούργησαν γέροντες, έκοψαν γεννητικά όργανα ανδρών και μαστούς γυναικών, εξώρυξαν οφθαλμούς, απέσπασαν χρυσά δόντια με τον υποκόπανο και τη λόγχη νεκρών και ζωντανών και έκλεψαν δακτυλίδια, σκουλαρίκια και ρολόγια, κόβοντας τα χέρια, τα δάκτυλα και τα αυτιά Ελλήνων και Ελληνίδων. Φωτιά, σίδερο, λόγχη, πολυβόλο, τηλεβόλο. Παντού βαδίζει ο θάνατος με συνοδό του τη φρίκη και τιμητική φρουρά τους δημίους Βουλγάρους.

    Τα χωράφια μεταβλήθηκαν σε ομαδικούς τάφους, τα τσακάλια και οι λύκοι τρέφονταν επί μήνες από τα αδικοσκοτωμένα Ελληνόπουλα, τα δέ σκυλιά μετέφεραν στις πόλεις και στα χωριά ανθρώπινα κεφάλια, χέρια και πόδια. Οπουδήποτε και αν σκλαψη κανείς, απ’ όπου περνάει το αλέτρι του γεωργού φέρνει στην επιφάνεια κόκκαλα και κρανία. Τόση δε ήταν η μανία και το μίσος των Βουλγάρων, ώστε δεν αρκέσθησαν στην σφαγή και στην εκτέλεση, αλλά υποχρέωσαν τις γυναίκες των εκτελεσθέντων στο μαρτυρικό Δοξάτο να πληρώσουν στο βουλγαρικό Δημόσιο, προς 300 λευά, κάθε σφαίρα με την οποία εκτελέσθηκαν οι συζυγοί τους, τα παιδιά τους, οι πατεράδες τους.

    Χ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ

    http://ellhnikaxronika.com/2015/09/29/29-%CF%83%CE%B5%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-1941-%CE%B7-%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC/

    Σχόλιο από Β. | 30/09/2015

  11. Ο ΕΛΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ: Άνεμος Λευτεριάς στις Νότιες και Ανατολικές Συνοικίες, Χρονικό – Ορέστη Μακρή (Γιάννη)
    Ratings: (0)|Views: 1,856|Likes: 26
    Published by karhergr
    «Σήμερα, ύστερα από πολλές περιπέτειες, δέκα χρόνια φυλάκισης, εξορίες, κλπ, ακολουθώ τον αγώνα του ελληνικού λαού, τις καινούργιες μάχες του για λευτεριά και ανεξαρτησία και που στην πρώτη γραμμή στέκουν και πάλι όρθιοι οι νέοι σύντροφοι, αντάμα με την άξια παλιά φρουρά του πρωτοπόρου κόμματος της εργατικής τάξης.
    Μη μπορώντας να προσφέρω τίποτε άλλο. γράφω τις αναμνήσεις μου που θα ακολουθήσουν, με τη σκέψη πως ίσως οι νεότεροι πάρουν κάτι που θα τους βοηθήσει να λύσουν σωστά και πρακτικά τα πιο δύσκολα και πιο πολύπλοκα προβλήματα που τους περιμένουν στο μέλλον. Και πραγματικά παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για το σημερινό
    αγωνιστή τα συγκλονιστικά εκείνα γεγονότα και οι μέθοδες πάλης που ξεπήδησαν μέσα στη φοβερή δίνη εκείνου του πολέμου, ενάντια στο φασισμό των Χίτλερ – Μουσολίνι. στην ντόπια αντίδραση και στον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό».

    Σχόλιο από Β. | 07/10/2015

  12. Η αλήθεια για τη σφαγή του 1944 στο Κορωπί

    Οι υπεύθυνοι της τραγωδίας του Κορωπίου ήσαν γερμανοντυμένοι Ελληνες, που εκτελούσαν επιχείρηση εκκαθάρισης του χωριού από τους ΕΑΜίτες και ΕΛΑΣίτες κατά διαταγή του στρατιωτικού διοικητή Αττικής
    Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου

    Συντάκτης:
    Θωμάς Σ. Πρόφης*

    Εχει γραφτεί πως καμία Ιστορία ποτέ στον κόσμο δεν παραποίησε τόσα γεγονότα και δεν απέκρυψε τόσο πολλές αλήθειες, όσο η επίσημη Ιστορία της Κατοχής στην Ελλάδα. Η τραγωδία του Κορωπίου της 9ης Οκτωβρίου 1944 το επιβεβαιώνει απόλυτα. Το 1947 ο Σταύρος Παπανικολάου γράφει πως κάποιοι «φεύγοντες Γερμανοί» ενεπλάκησαν με ενεδρεύοντες ΕΛΑΣίτες και εφαρμόζοντας αντίποινα πυρπόλησαν και δολοφόνησαν στο Κορωπί (47 οι νεκροί, 45 εκ Κορωπίου και 2 εκ Παιανίας, 400 σπίτια και καταστήματα λεηλατημένα και πυρπολημένα).

    Ομως αυτή η καταστροφή (λεηλασία σπιτιών και καταστημάτων πριν από τον εμπρησμό τους και η πλήρης καταστροφή συμβολαιογραφείων, κοινοτικού καταστήματος και υποθηκοφυλακείου) δεν δικαιολογήθηκε ποτέ. Αντίθετα, δείχνει τις προθέσεις των πραγματικών ενόχων: τα αρχεία των δημόσιων καταστημάτων «έκρυβαν» όλες τις αδικίες της Κατοχής κι αυτοί είναι που έσβησαν τα ίχνη τους, καίγοντας και δολοφονώντας αθώους στις 9 Οκτωβρίου 1944 στο Κορωπί.

    Είναι πολύ χαρακτηριστικό ένα έγγραφο της οικογένειας Θεόδωρου Θάνου, που ο ίδιος και τρία μέλη της εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από τους «Γερμανούς» που λεηλάτησαν το κατάστημά του, κατακλέβοντας είδη που σίγουρα οι Γερμανοί δεν χρειάζονταν (βλ. σχετικό έγγραφο σε φωτογραφία).

    Η αλήθεια για τη σφαγή του 1944 στο Κορωπί Το έγγραφο της οικογένειας Θεόδωρου Θάνου, που καταγράφει το τι έκλεψαν από το κατάστημα οι «Γερμανοί», είδη που σίγουρα οι Γερμανοί δεν χρειάζονταν |
    Η «αλήθεια», συνεπώς, του Στ. Παπανικολάου είναι μονομερής (ως προς τα θύματα και τις καταστροφές) και, παράλληλα, αθωωτική για τους θύτες, που ταυτίστηκαν με θηριωδίες του παρελθόντος (Καλάβρυτα, Δίστομο κ.λπ.). Η αλήθεια αποκαλύφθηκε δεκαετίες αργότερα μέσω των Αρχείων Εθνικής Αντιστάσεως και Εμφυλίου Πολέμου που εκδόθηκαν από τη Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού (1998). Το περιεχόμενό τους αποκάλυψε τους θύτες της τραγωδίας του Κορωπίου, καθώς οι αναφορές τους για κατοχικά «πεπραγμένα» περιλαμβάνονται στα αρχεία αυτά. Τι όμως πραγματικά συνέβη στο Κορωπί στις 8-9 Οκτωβρίου 1944; Δύο είναι τα στοιχεία που οδήγησαν στην τραγωδία:

    ο υπέρμετρος αντικομμουνισμός που συνένωσε, υπό την εποπτεία του σκιώδους στρατιωτικού διοικητή Αττικής Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου, τις «εθνικές» οργανώσεις («Χ», ΡΑΝ, ΠΕΑΝ, άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας που εντάχθηκαν στη «Χ») με σκοπό τη δημιουργία στρατού, αντίβαρου στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, και
    η παραλαβή του αποσταλέντος απ’ τους Εγγλέζους οπλισμού στις ανατολικές ακτές των Μεσογείων: Αυλάκι, Κακιά Θάλασσα κ.λπ.
    Οι παραλαβές αυτές έγιναν αντιληπτές απ’ το ΕΑΜ κι ο ΕΛΑΣ Αθήνας ανέλαβε να τις εμποδίσει. Οι ενισχυμένες απ’ το Α΄ Σώμα του ΕΛΑΣ Αθήνας τοπικές δυνάμεις ανέμεναν εντολές δράσης στην ύπαιθρο του Κορωπίου. Καθώς οι εντολές καθυστερούσαν και, επειδή στο Κορωπί αφενός μεν δεν υπήρχαν Γερμανοί, η δε Πολιτοφυλακή του ΕΛΑΣ ήλεγχε τον Σταθμό Χωροφυλακής, αποφασίστηκε (6-7/10/1944) να παρελάσουν το απόγευμα της Κυριακής 8 Οκτωβρίου 1944.

    Στο μεσοδιάστημα, ο Σπηλιωτόπουλος έχει διατάξει (3009/4-10-1944) τον ΕΛΑΣ να διαλύσει τα συνοικιακά φρουραρχεία του και απαγορεύει την κατάληψη κτιρίων, απειλώντας πως αν δεν υπακούσουν θα τους χτυπήσει ο ίδιος. Την ίδια ημέρα (8-10-1944) ένα απόσπασμα γερμανοντυμένων (καθ’ ομολογία των ιδίων), σε φάλαγγα τριών έμφορτων αυτοκινήτων, κινείται μέσω Παιανίας για παραλαβή όπλων.

    Με οδηγό κάποιον Αποστόλου και «εν μέσω αμπελώνων και καροποιήτων οδών» (δηλαδή από Χαλιδού, Καψοσπίτι κ.λπ.) φτάνει στο Κορωπί όπου, επί του κεντρικού δρόμου, στρέφεται στην προς Αθήνα έξοδο. Εκεί, αναφέρουν οι επικεφαλής, «ΕΛΑΣίτης φρουρός έβαλε κατά του τελευταίου αυτοκινήτου»… Κι εδώ, για ευνόητους λόγους, διακόπτουν την αφήγησή τους. Η συνέχεια όμως υπάρχει –κι ακόμα τη θυμούνται οι επιζώντες:

    Την ώρα που συνέβαιναν αυτά (απόγευμα 8ης Οκτωβρίου 1944) οι ΕΛΑΣίτες παρελαύνουν στο Κορωπί κινούμενοι προς το κέντρο και απέχουν περί τα τριακόσια μέτρα από τη θέση εκκίνησης, όταν αντιλαμβάνονται μπροστά τους στρατιωτικά οχήματα. Υποθέτουν πως είναι Γερμανοί (λόγω της περιβολής των εποχούμενων και των στρατιωτικών οχημάτων), οπότε πυροβολούν, πυροβολούνται και οπισθοχωρούν, οχυρωνόμενοι πίσω από το Κέντρο Υγείας Κορωπίου.
    Οι γερμανοντυμένοι αποβιβάζονται, φτάνουν στις θέσεις των ΕΛΑΣιτών όπου καθηλώνονται από τα πυρά. Η νύχτα πέφτει και με φωτοβολίδες καλούν για ενισχύσεις.
    Στο άκουσμα των πυροβολισμών, οι κάτοικοι του Κορωπίου άρχισαν να φεύγουν προς Νότο (Βάρη, Καλύβια) ή κρύφτηκαν στα γύρω υψώματα (Παλάτι, Αγιος Νικόλαος, Στρογγύλι κ.α.).
    Παράλληλα, οι ΕΛΑΣίτες με σύνδεσμό τους ζητούν ενισχύσεις απ’ τις δυνάμεις τους στη Βούλα.
    Με το πρώτο φως φτάνουν οι ενισχύσεις των «Γερμανών» και η μάχη ξαναρχίζει, με εκατέρωθεν πυκνά πυρά που οι ΕΛΑΣίτες αδυνατούν να αντιμετωπίσουν, οπότε οπισθοχωρούν.
    Οι «Γερμανοί» τότε σχηματίζουν τρεις φάλαγγες και, δίκην τρίαινας, κινούνται προς το κέντρο του Κορωπίου (κίνηση εκκαθάρισης), καταδιώκοντας τους ΕΛΑΣίτες, σκοτώνοντας όποιον συναντούν και πυρπολώντας σπίτια και καταστήματα. Οι λεηλασίες σπιτιών και καταστημάτων, πριν από την πυρπόλησή τους, ομολογούνται από πολλούς (που άκουσαν και συνεννοήσεις τους στα… αρβανίτικα).
    Στο υδραγωγείο (Δεξαμενή) και στο καμπαναριό του Ι.Ν. της Αναλήψεως στήνουν πολυβόλα θερίζοντας ό,τι θεωρούν κινούμενο και ζωντανό.
    Τίποτα όμως δεν ήταν τυχαίο: υπάρχει διαταγή του Παναγιώτη Σπηλιωτόπουλου (ΑΠ 3024/6-10-1944) προς τον αρχηγό Χωροφυλακής, με την οποία αυτός εντέλλεται την «εκκαθάριση του χωρίου Λιόπεσι από ΕΑΜίτας και ΕΛΑΣίτας, εν ανάγκη διά των όπλων». Θεωρήθηκε όμως πως οι διοικητές των Σταθμών Χωροφυλακής της περιοχής ήταν κρυφο-ΕΑΜίτες, οπότε την επιχείρηση ανέλαβε το 1ο Σύνταγμα με διοικητή τον Δημήτριο Ζάγκλη, υπεύθυνο και για την παραλαβή των όπλων από τις ακτές των Μεσογείων.

    Οσο κι αν επιμένουν ακόμα πολλοί στον μύθο της γερμανικής θηριωδίας, η αλήθεια για συνέβη στο Κορωπί την 9η Οκτωβρίου 1944 είναι ότι οι δράστες ήταν γερμανοντυμένοι Ελληνες. Κι είναι ντροπή το σημερινό Κορωπί να υπερψηφίζει τα νεοναζιστικά μορφώματα με 12%.

    * Απόστρατος αξιωματικός της Αεροπορίας, συγγραφέας του βιβλίου «Η τραγωδία του Κορωπίου (8-9 Οκτωβρίου 1944). Οι μύθοι, οι πλαστογράφοι και η αλήθεια» (Κορωπί 2006).

    https://www.efsyn.gr/arthro/i-alitheia-gia-ti-sfagi-toy-1944-sto-koropi

    Σχόλιο από Θ.Π. | 08/10/2015

  13. 29 Σεπτεμβρίου 1944: Η σφαγή του Αιγάλεω – Ένα έγκλημα που παρέμεινε ατιμώρητο 0
    BY ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΟΣ ON ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 29, 2015 ΑΙΓΑΛΕΩ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ
    katoxi
    Ημέρα μνήμης για το Αιγάλεω και για το Πανελλήνιο, αλλά και περισυλλογής είναι η σημερινή, καθώς 71 χρόνια πριν, στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, 100 άοπλοι Αιγαλεώτες (για 150 μιλούν τα επίκαιρα της εποχής) καίγονται ζωντανοί ή εκτελούνται, από τον γερμανικό στρατό κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους, ενώ καταστρέφεται ολοσχερώς ο συνοικισμός του Αγίου Γεωργίου, δίπλα στην σημερινή Λεωφόρο Κηφισού.

    Εντούτοις, οι γερμανοί ναζί και οι ντόπιοι εθελοντές συνεργοί τους (τάγματα ασφαλείας, γερμανοτσολιάδες, ομάδες Χ, κ.λπ), παρέμειναν μέχρις σήμερα ατιμώρητοι, όπως άλλωστε συνέβη στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων εκείνης της εποχής, αλλά και αντίστοιχων αργότερα (βλ. Eπταετία, Κύπρος, κ.ά).

    Ο ΄Ορκος των Ταγμάτων Ασφαλείας – (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 30/4/1944) «ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τον Θεόν τον Άγιον τούτον όρκον ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ. Ανατεθησόμενός μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς δια μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεων μου, τας οποίας δια του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή παρά των Γερμανικών Στρατιωτικών Αρχών.»
    Ο ΄Ορκος των Ταγμάτων Ασφαλείας – (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 30/4/1944)
    «ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ εις τον Θεόν τον Άγιον τούτον όρκον ότι θα υπακούω απολύτως εις τας διαταγάς του ανώτατου αρχηγού του Γερμανικού Στρατού Αδόλφου Χίτλερ. Ανατεθησόμενός μοι υπηρεσίας και θα υπακούω άνευ όρων εις διαταγάς των ανωτέρων μου. Γνωρίζω καλώς δια μίαν αντίρρησιν εναντίον των υποχρεώσεων μου, τας οποίας δια του παρόντος αναλαμβάνω, θέλω τιμωρηθή παρά των Γερμανικών Στρατιωτικών Αρχών.»

    Για την ιστορία

    Ο γερμανικός στρατός, θορυβημένος από τις δραστηριότητες του ΕΛΑΣ και ενώ ετοιμάζεται να αποχωρήσει από την Ελλάδα (12 Οκτωβρίου 1944, η απελευθέρωση) αναζητάει εναγωνίως τρόπους, ώστε να εξασφαλισθεί η επικείμενη απομάκρυνση των τμημάτων του από την ελληνική πρωτεύουσα, μέσω της μοναδικής διόδου που υπήρχε, της Ιεράς Οδού, αλλά και προσχήματα για εκδικητικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις.

    Η «αφορμή» τελικά δίνεται το πρωί της 29ης Σεπτεμβρίου, παρόλο που ο ΕΛΑΣ είχε αποφασίσει να μην προβεί σε ενέργειες που ενδεχομένως θα προκαλούσαν εχθρικά αντίποινα.

    Σύμφωνα με μαρτυρίες κάποιων κατοίκων αλλά και μελών της αντίστασης, εκείνη την ημέρα σημειώθηκε μια ασήμαντη αψιμαχία μεταξύ ελλήνων ανταρτών (που βρίσκονταν σε φυλάκιο του ΕΛΑΣ δίπλα στη γέφυρα του ποταμού Κηφισού στη διασταύρωση με την οδό Παλαιάς Καβάλας) και δύο γερμανών μοτοσικλετιστών.

    Την ίδια εκείνη ημέρα, ένα επίλεκτο γερμανικό τάγμα (των στρατιωτικών εγκαταστάσεων της περιοχής Μαρκόνι-μετέπειτα γνωστής ως Ασύρματος) διατάζεται να προχωρήσει σε εκκαθάριση της περιοχής.

    tiotes1
    Τα πρώτα τους θύματα είναι δυο νεαροί έλληνες φοιτητές, γνώστες της γερμανικής, καθώς πριν από τον πόλεμο σπούδαζαν ιατρική στο Βερολίνο, τους οποίους συναντούν στη συμβολή της οδού Μαρκόνι με την Ιερά Οδό. Έπειτα από ολιγόλεπτη συζήτηση του επικεφαλής του τάγματος μαζί τους στη γερμανική γλώσσα, οι φοιτητές εκτελούνται επί τόπου.

    Ταυτόχρονα, ένα άλλο γερμανικό τμήμα καταφθάνει στο Αιγάλεω από την αντίθετη κατεύθυνση (του Χαϊδαρίου), μέσω της Ιεράς Οδού, σύμφωνα με μαρτυρία του 11χρονου τότε Ιωάννη Κουρούση (διέμενε με την οικογένειά του στη συμβολή της Ιεράς Οδού με την οδό Μοσχονησίων), κάτι που αποδεικνύει ότι είχε εκπονηθεί συγκεκριμένο σχέδιο εγκλωβισμού των κατοίκων της περιοχής.

    Αρχικά οι Γερμανοί εκτελούν επί τόπου 31 άοπλους πολίτες και αμέτοχους στο προηγηθέν συμβάν, οι οποίοι είχαν την ατυχία να βρεθούν στο δρόμο τους.

    Εν συνεχεία, αποκλείουν τον συνοικισμό του Αγίου Γεωργίου επιτρέποντας την αποχώρηση μόνο κάποιων γυναικοπαίδων. Εκεί, περιλούζουν με εμπρηστική σκόνη τα κτίρια της συνοικίας και καίνε ζωντανούς μέσα στα σπίτια τους όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών, τους οποίους προηγουμένως είχαν εγκλωβίσει στις κατοικίες τους (69 ανθρώπους), ενώ συνεχίζουν με εκτελέσεις κατοίκων της πόλης σε όλη την ευρύτερη περιοχή.

    Στην συνοικία του Αγ. Γεωργίου, το επίλεκτο γερμανικό τάγμα και οι ντόπιοι συνεργάτες τους καίνε ζωντανούς όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών, τους οποίους είχαν εγκλωβίσει στις κατοικίες τους.
    Στην συνοικία του Αγ. Γεωργίου, το επίλεκτο γερμανικό τάγμα και οι ντόπιοι συνεργάτες τους καίνε ζωντανούς όλους τους άνδρες άνω των 15 ετών, τους οποίους είχαν εγκλωβίσει στις κατοικίες τους

    Περίπου 170 οικίες πυρπολούνται, εκ των οποίων οι 100 καταστρέφονται ολοσχερώς.

    Στα Καμίνια (πλησίον Σαρακάκη), όπου υπάρχει εργοτάξιο φόρτωσης χώματος με ένα καμίνι, μαζί με άλλα στην ευρύτερη περιοχή, οι Γερμανοί ρίχνουν ζωντανούς μέσα στο καμίνι εργάτες που εργάζονται εκεί, μαζί με άλλους τους οποίους προηγουμένως έχουν εκτελέσει.

    hagg-pict0189 (1)
    Η σφαγή τερματίζεται ή τουλάχιστον περιορίζεται όταν, όπως φημολογείται, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδας Δαμασκηνός φθάνει εσπευσμένα στο Αιγάλεω και φέρεται να ικετεύει γονατιστός τον επικεφαλή Γερμανό διοικητή (κατά μια άλλη εκδοχή, πάλι από τον ίδιο μάρτυρα, αναφέρεται ότι πράγματι έφτασε ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός όχι όμως ότι τον ικέτεψε γονατιστός αλλά ότι στάθηκε απέναντι του έβγαλε τον σταυρό του και τινάζοντας τα χέρια ψηλά στον ουρανό, κρατώντας τον σταυρό, απηύθυνε στον Γερμανό Αξιωματικό τη φράση «έλεος – έλεος, φτάνει πια»).

    Ο Δαμασκηνός ειδοποιείται από τον (συνονόματο) αρχιμανδρίτη ανιψιό του (μετέπειτα μητροπολίτη Φθιώτιδας) Δαμασκηνό, ο οποίος υπηρετούσε ως ιεροκήρυκας στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα και από τον φαρμακοποιό της πόλης Χρήστο Κουρούση. Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο και σύμφωνα με τις ίδιες μαρτυρίες, έρχεται και ο Σουηδός πρέσβης, ως εντεταλμένος της Κοινωνίας των Εθνών στην Ελλάδα, ελλείψη άλλων πρεσβειών, λόγω κατοχής.

    Γερμανοί αξιωματικοί εκπαιδεύουν τα ντόπια τάγματα ασφαλείας στην χρήση όπλων
    Γερμανοί αξιωματικοί εκπαιδεύουν τα ντόπια τάγματα ασφαλείας στην χρήση όπλων

    Ωστόσο ένα τμήμα του γερμανικού τάγματος προχωρεί στην Αγία Βαρβάρα που τότε ήταν μια αραιοκατοικημένη περιοχή. Εκεί οι Γερμανοί σε συνεργασία με τους ταγματασφαλίτες εκτελούν ακόμη έξι πολίτες που πιάνουν μέσα στα σπίτια τους (τους πέντε εκτελούν στο ρέμα της σημερινής Δούσμανη και Σαράφη και τον έκτο στον ομώνυμο δρόμο της οδού Πλατή στην κάτω Αγία Βαρβάρα).

    Να σημειώσουμε ότι ο Μανώλης Γλέζος στο δεύτερο τόμο του βιβλίου του για την Εθνική Αντίσταση 1940-45, κάνει λόγο για 69 νεκρούς, που είναι από ότι φαίνεται ο επίσημος αριθμός μόνο των καμένων, όχι όμως και των συνολικά εκτελεσθέντων Αιγαλεωτών (εκτός των 31 αρχικώς).

    22913a5
    Την επομένη ημέρα (30-9-1944) και ενώ ο ΕΛΑΣ προχωρεί στην εγκατάσταση πολυβόλων για να αποτρέψει νέα ενδεχόμενη επιδρομή των Γερμανών και των ντόπιων εθνικιστών συνεργατών τους, 41 απανθρακωμένα πτώματα θάβονται δίπλα στον Άγιο Σπυρίδωνα, εν μέσω θρήνων και οδυρμών των φίλων και των συγγενών τους. Άλλοι νεκροί μεταφέρονται για ταφή στο Γ’ Νεκροταφείο και μερικοί ακόμη στον Άγιο Βασίλειο Περιστερίου.

    Στον τόπο της Θυσίας – επί της σημερινής Λεωφόρου Κηφισού στο ρεύμα προς Πειραιά – ο Δήμος Αιγάλεω έχει τοποθετήσει Μνημείο στο οποίο τελείται κάθε χρόνο επιμνημόσυνη δέηση. Μνημείο υπάρχει επίσης και εντός του χώρου του Γ΄ Νεκροταφείου Αθηνών.

    Σχόλιο από Κωστίκας | 01/10/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: