Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Φίλιππος ο 2ος : Ο πρώτος Σλαβομακεδόνας ολυμπιονίκης !!!

 

Σίγουρα έχει συμβολική σημασία ότι την ημέρα που ξεκινούσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Πεκίνο (τη νέα πρωτεύουσα της ακραίας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης) άρχιζε και ο ρωσο-γεωργιανός πόλεμος για τα μάτια των απογόνων του Αλάριχου (των Οσετών δηλαδή), τον  έλεγχο των δρόμων του πετρελαίου και την επιβεβαίωση της αβέβαιης και ανταγωνιστικής αμερικανο-ρωσικής σχέσης.

Oμως εμάς περισσότερη εντύπωση μας έκανε η σλαβομακεδονική εμμονή στην αρχαιότητα, με ένα τρόπο που θυμίζει τη δικιά μας πρωτόγονη εποχή.  
                             
Πόσο μάλλον που ο Γκρουέφσκι, είναι φτυστός ο Σαακασβίλι !!! 
                                                           

Eνα από τα σημεία που προσέξαμε ήταν και η παρουσίαση του Φίλιππου του 2ου, του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ως του πρώτου Μακεδόνα Ολυμπιονίκη – και κατ’ επέκταση του πρώτου Σλαβομακεδόνα τοιούτου!

Στην παρακάτω σελίδα του NBC -που παρουσιάζεται η Σλαβομακεδονία τωνΣκοπίων και αποδεικνύει τα παραπάνω- διαβάζουμε : «Fhilip II : King of Mαcedon and father of Alexander the Great, won three Olympic titles at the ancient Games»

Όμως μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες πλήθους πολιτών, το NBC αφαίρεσε από τη σελίδα του τη συγκεκριμένη αναφορά…

http://www.nbcolympics.com/countries/country=mkd/

————————————————————————————————

...για ελληνόφωνους Έλληνες που κατοικούν στην ΠΓΔΜ διαβάστε εδώ:

http://infoserres.blogspot.com/2008/12/blog-post_28.html

——————————————————————–

 

Macedonia – The Ashmolean Museum’s Testimony 2011 (2/2)

 

 

————————————————————————–
επιστολή-απάντηση του επίτιμου καθηγητή (UC Berkeley) S. Miller στο επιστημονικό περιοδικό Archaeology σχετικά με άρθρο του που αναφέρει τα Σκόπια ως “Μακεδονία”.
Οι Έλληνες αρχαιολόγοι, καθηγητές, πολιτικοί αντιδράσανε?

January 22, 2009
Editor, Archaeology Magazine
36-36 33rd Street
Long Island City, NY 11106
U.S.A.

Dear Sir,
I opened the January/February issue of Archaeology today and eagerly turned to “A Letter from Macedonia” only to discover that it was actually a…letter from ancient Paionia – the land north of Mt. Barmous and Mt. Orbelos. Livy’s account of the creation of the Roman province of Macedonia (45.29.7 and 12) makes clear that the Paionians lived north of those mountains (which form today the geographically natural northern limits of Greece) and south of the Dardanians who were in today’s Kosovo. Strabo (7. frag 4) is even more succinct in saying that Paionia was north of Macedonia and the only connection from one to the other was (and is today) through the narrow gorge of the Axios (or Vardar) River. In other words, the land which is described by Matthew Brunwasser in his “Owning Alexander” was Paionia in antiquity.
While it is true that those people were subdued by Philip II, father of Alexander, in 359 B.C. (Diodorus Siculus 16.4.2), they were never Macedonians and never lived in Macedonia. Indeed, Demosthenes (Olynthian 1.23) tells us that they were “enslaved” by the Macedonian Philip and clearly, therefore, not Macedonians. Isokrates (5.23) makes the same point. Likewise, for example, the Egyptians who were subdued by Alexander may have been ruled by Macedonians, including the famous Cleopatra, but they were never Macedonians themselves, and Egypt was never called Macedonia (and so far as I can tell does not seek that name today).
Certainly, as Thucydides (2.99) tells us, the Macedonians had taken over “a narrow strip of Paionia extending along the Axios river from the interior to Pella and the sea”. One might therefore understand if the people in the modern republic centered at Skopje called themselves Paionians and claimed as theirs the land described by Thucydides.
But why, instead, would the modern people of ancient Paionia try to call themselves Macedonians and their land Macedonia? Mr. Brunwasser (p. 55) touches on the Greek claims “that it implies ambitions over Greek territory” and he notes that “the northern province of Greece is also called Macedonia.” Leaving aside the fact that the area of that northern province of modern Greece has been called Macedonia for more than 2,500 years (see, inter alios, Herodotus 5.17; 7.128, et alibi), more recent history shows that the Greek concerns are legitimate. For example, a map produced in Skopje in 1992 (Figure 1) shows clearly the claim that Macedonia extends from there to Mt. Olympus in the south; that is, combining the ancient regions of Paionia and Macedonia into a single entity. The same claim is explicit on a pseudo-bank note of the Republic of Macedonia which shows, as one of its monuments, the White Tower of Thessalonike, in Greece (Figure 2). There are many more examples of calendars, Christmas cards, bumper-stickers, etc., that all make the same claim.
Further, Mr. Brunwasser has reported with approval (International Herald Tribune 10/1/08) the work of the “Macedonian Institute for Strategic Research 16:9”, the name of which refers “to Acts 16:9, a verse in the New Testament in which a Macedonian man appears to the Apostle Paul begging him: ‘Come over into Macedonia, and help us.’” But where did Paul go in Macedonia? Neapolis (Kavala), Philippi, Amphipolis, Apollonia, Thessaloniki, and Veroia (Acts 16:11-17:10) all of which are in the historic Macedonia, none in Paionia. What claim is being made by an Institute based in Skopje that names itself for a trip through what was Macedonia in antiquity and what is the northern province of Greece today?
I wonder what we would conclude if a certain large island off the southeast coast of the United States started to call itself Florida, and emblazoned its currency with images of Disney World and distributed maps showing the Greater Florida.
Certainly there was no doubt of the underlying point of “Macedonia” in the mind of U.S. Secretary of State Edward Stettinius on December 26, 1944, when he wrote:
“The Department [of State] has noted with considerable apprehension increasing propaganda rumors and semi-official statements in favor of an autonomous Macedonia, emanating principally from Bulgaria, but also from Yugoslav Partisan and other sources, with the implication that Greek territory would be included in the projected state. This government considers talk of Macedonian ”nation”, Macedonian “Fatherland”, or Macedonian “national consciousness” to be unjustified demagoguery representing no ethnic nor political reality, and sees in its present revival a possible cloak for aggressive intentions against Greece.”
[Source: U.S. State Department, Foreign Relations vol viii, Washington, D.C., Circular Airgram (868.014/26Dec1944)]
Mr. Brunwasser (a resident of Bulgaria), however, goes on to state, with apparent distain, that Greece claims “Alexander III of Macedon (Alexander the Great) . . . as Greek.”
This attitude mystifies me. What is there to “claim”? Alexander’s great-great-great grandfather, Alexander I, was certified as Greek at Olympia and, in the words of the father of history “I happen to know that [the forefathers of Alexander] are Greek” (Herodotus 5.22). Alexander’s father, Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi (Plutarch, Alexander 4.9; Moralia 105A), the two most Hellenic of all the sanctuaries in ancient Greece where non-Greeks were not allowed to compete. If Philip was Greek, wasn’t his son also Greek?
When Euripides – who died and was buried in Macedonia (Thucydides apud Pal. Anth. 7.45; Pausanias 1.2.2; Diodorus Siculus 13.103) – wrote his play Archelaos in honor of the great-uncle of Alexander, did he write it in Slavic? When he wrote the Bacchai while at the court of Archelaos did he not write it in Greek even as it has survived to us? Or should we imagine that Euripides was a “Macedonian” who wrote in Slavic (at a date when that language is not attested) which was translated into Greek?
What was the language of instruction when Aristotle taught Alexander? What language was carried by Alexander with him on his expedition to the East? Why do we have ancient inscriptions in Greek in settlements established by Alexander as far away as Afghanistan, and none in Slavic? Why did Greek become the lingua franca in Alexander’s empire if he was actually a “Macedonian”? Why was the New Testament written in Greek rather than Slavic?
On page 57 of the so-called “Letter from Macedonia” there is a photograph of the author standing “before a bronze statue of Alexander the Great in the city of Prilep.” The statue is patently modern, but the question is whether the real historic Alexander could have read the Slavic inscription beneath his feet. Given the known historic posterity of Slavic to Greek, the answer is obvious.
While Mr. Brunwasser’s reporting of the archaeological work in Paionia is welcome, his adoption and promotion of the modern political stance of its people about the use of the name Macedonia is not only unwelcome, it is a disservice to the readers of Archaeology who are, I imagine, interested in historic fact. But then, the decision to propagate this historical nonsense by Archaeology – a publication of the Archaeological Institute of America – is a disservice to its own reputation.
Let it be said once more: the region of ancient Paionia was a part of the Macedonian empire. So were Ephesos and Tyre and Palestine and Memphis and Babylon and Taxila and dozens more. They may thus have become “Macedonian” temporarily, but none was ever “Macedonia”.
Allow me to end this exegesis by making a suggestion to resolve the question of the modern use of the name “Macedonia.” Greece should annex Paionia – that is what Philip II did in 359 B.C. And that would appear to be acceptable to the modern residents of that area since they claim to be Greek by appropriating the name Macedonia and its most famous man. Then the modern people of this new Greek province could work on learning to speak and read and write Greek, hopefully even as well as Alexander did.

Sincerely,

Stephen G. Miller
Professor Emeritus, University of California,
Berkeley

PS: For a more complete examination of the ancient evidence regarding Paionia, see I. L. Merker, “The Ancient Kingdom of Paionia,” Balkan Studies 6 (1965) 35-54
cc: C. Brian Rose, President, Archaeological Institute of America
Hillary Rodham Clinton, Secretary of State of the United States of America
Dora Bakoyiannis, Minister of Foreign Affairs of Greece
Antonis Samaras, Minister of Culture of Greece
Olli Rehn, European Commissioner for Enlargement
Erik Meijer, Member, European Parliament
Πηγή: Παμμακεδονική (Μύνημα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της κ. Ν. Γκατζούλη, Ύπατης Προέδρου της Παμμακεδονικής), http://macedonia-online.blogspot.com

Advertisements

12/08/2008 - Posted by | -Μακεδονικό

29 Σχόλια »

  1. Ο Τυχοδιωκτισμος ανωτατο σταδιο της δυστυχιας των λαων

    Σχόλιο από mike | 13/08/2008

  2. Λέτε να κάνει και ο Γκρουέφσκι τα λάθη του Σαακασβίλι

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 13/08/2008

  3. Σκέφτομαι όλες αυτές τις μέρες, σε τι μπορεί να αποσκοπεί η κυβέρνηση Γκρούεφσκι κάνοντας όλες αυτές τις κινήσεις με επιστολές κλπ.

    Το ότι προσπαθεί να συμβάλλει σε μία λύση, εγείροντας κάθε μέρα και ένα διαφορετικό ζήτημα, και μάλιστα θέτοντας το σε ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΥΣ να το λύσουν, μου φαίνεται απίθανο.

    Περισσότερο μου φαίνεται πως επιδιώκει να πετάξει τη μπάλα έξω από το γήπεδο, και δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο. Ίσως δεν είναι προετοιμασμένος να δεχτεί το πολιτικό κόστος μιας λύσης στο εσωτερικό; Δεν ξέρω…

    Σχόλιο από planitas | 13/08/2008

  4. Πάντως είναι αλήθεια αυτό που παρατηρεί ο Ζωνιανίτης.

    Η περίπτωση Γκρουέφσκι μοιάζει πάρα πολύ με την περίπτωση Σαακασβίλι.

    Είδωμεν!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/08/2008

  5. Για την ιστορία, στον επίσημο ιστοχώρο των Ολυμπιακών Αγώνων, στη γαλλική και αραβική έκδοσή του γράφουν «Μακεδονία» στην επιλογή για τα βίντεο των αγώνων (δεξιά πάνω στη γαλλική, αριστερά στην αραβική, γραμμένο στα αγγλικά).

    Την αγγλική τη διόρθωσαν με το «FYR Macedonia» (αλλά αλφαβητικά στη σειρά του «M»), μετά από πολύ κόπο και ενώ πέρασαν πολλές ημέρες από τότε που πρωτοέθιξα το θέμα (στο ΥΠΕΞ, press-gr, greekalert και αλλού).

    Σχόλιο από Γιάννης | 16/08/2008

  6. Και τι σας πείραξε στην ιστοσελίδα; Το οτι κάποιος ξένος που θα μπει στο site θα υποθέσει οτι ο Φίλιππος είναι πρόγονος των Σλαβομακεδόνων; Η συντριπτική πλειοψηφία των ξένων δεν δίνει δεκάρα για την καταγωγή του Φιλίππου. Επίσης για σας που παρεξηγηθήκατε σας συνιστώ να διαβάσετε και κανένα ξένο βιβλίο ιστορίας. Η ελληνικότητα του Φιλίππου και των αρχαίων μακεδόνων αμφισβητείται έντονα από καταξιωμένους ιστορικούς και πανεπιστήμια.

    Σχόλιο από Μιχάλης Ράπτης | 30/08/2008

  7. Συγκλονιστική και αποκαλυπτική ομιλία που έγινε την 20-11-2008 στο

    Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού,

    από την

    Nina Gatzoulis
    Supreme President of the Pan-Macedonian Association (USA)
    E-mail: ninagatz@comcast.net
    Tel: 603-742-0466
    FAX (603) 617-2977.
    Web: http://www.macedonia.info/

    Συχνά ακούμε από χείλη εκπροσώπων της ελληνικής πολιτείας και ομογενών ότι «χάσαμε» το παιγνίδι με τα Σκόπια.

    Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συμπατριώτες και συμπατριώτισσες

    Tο Μακεδονικό θέμα «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ» και «ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ».

    Από το νέο έτος αλλάζει η διακυβέρνηση της Αμερικής. Μ’ αυτή την επισήμανση δεν εννοώ ότι ο Barack Obama ή ο Joe Biden θα λύσουν το πρόβλημα γιατί μας αγαπούν. ΟΧΙ. Στην εξωτερική πολιτική δεν υπάρχει συναισθηματισμός. Όμως τα δεδομένα αλλάζουν και σίγουρα απαλασσόμεθα από τις έντονες πιέσεις που άσκησε στην Ελλάδα η διακυβέρνηση του George Bush junior για άμεση λύση και μάλιστα εις βάρος μας όπως είναι φανερό από το απόρρητο τηλεγράφημα του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο αποδεικνύει μυστική συνεργασία των Ηνωμένων Πολιτειών με τα Σκόπια.

    Σαφώς και ο Barack Obama και ο Joe Biden εξέφρασαν φιλελληνικές θέσεις. Αλλά από εμάς εξαρτάται –αν αυτή τη φορά αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις μας και διεκδικήσουμε με συνέπεια και συντονισμένες θέσεις και ενέργειες δίκαιη λύση στο θέμα της ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ.

    Δυστυχώς ήδη χάθηκαν 6 δεκαετίες. Στην αρχή δεν πήραμε το θέμα σοβαρά και στη συνέχεια η έλλειψη σταθερούς και συνεπούς θέσεως και οι αντιφάσεις και τα λάθη μας οδήγησαν σε ήττες.

    ΝΑΙ οι ήττες που υπέστημεν οφείλονται στα δικά μας λάθη. Ομως το θέμα δεν έκλεισε- άρα δεν χάθηκε!

    Μέσα από την παρουσίασή μου θέλω να αποδείξω την αλήθεια του ισχυρισμού μου καθώς και το ότι η πορεία του θέματος εξαρτάται από το συντονισμό μας και την πρόθεσή μας να διεκδικήσουμε το δίκιο που εξ αρχής είχαμε.

    Η παρουσίαση που ακολουθεί επιχειρείται -στο μέτρο του εφικτού- να είναι αντικειμενική παράθεση γεγονότων τεκμηριωμένων χωρίς να εκφράζει κομματικές ή άλλες προσωπικές απόψεις.

    Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ

    Θα ξεκινήσω με μία σύντομη αναφορά στην Παμμακεδονική Ένωση και το λόγο της ιδρύσεώς της. Κύριο μέλημα των πρώτων Μακεδόνων μεταναστών στην Αμερική τον περασμένο αιώνα ήταν να οργανωθούν για να έχουν έναν κοινό τόπο αναφοράς στη μεγάλη αυτή χώρα. Οι προσπάθειές τους όμως εντάθηκαν όταν έπεσε την αντίληψή τους η προπαγάνδα εναντίον της Μακεδονίας με την περίφημη εγκύκλιο του 1944, του τότε υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Έντουαρντ Στετίνιους ο οποίος επεσήμανε τον κίνδυνο εκ μέρους του Τίτο, δημιουργίας θέματος «μακεδονικού» κράτους και εθνότητας.

    Συγκεκριμένα όλα ξεκίνησαν από τον κληρικό Θωμά Δανιήλ, πατέρα του μακαριστού πρώην Υπάτου Προέδρου της Παμμακεδονικής, Βασίλη Δανιήλ, ο οποίος λειτουργούσε στην εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στην Ουάσιγκτον.

    Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρη Τρούμαν ήταν προσωπικός φίλος του πατρός Θωμά, και του εμπιστεύθηκε τις φήμες για «δημιουργία Μακεδονικού κράτους στα Βαλκάνια». Ο πατήρ Θωμάς ενημέρωσε αμέσως τον Αρχιεπίσκοπο Αθηναγόρα. Οι Μακεδόνες χωρίς χρονοτριβή στις 28 Απριλίου του 1946, κατά τη διάρκεια σύσκεψης τους στο Detroit ίδρυσαν την Παμμακεδονική Ένωση. Από το 1947 η Παμμακεδονική Ένωση ανέλαβε την επίσημη εκπροσώπηση των εκατοντάδων χιλιάδων Μακεδόνων των ΗΠΑ και του Καναδά και με τη δυναμική παρέμβασή της σημείωσε σθεναρή την παρουσία της εκεί όπου το ελληνικό κράτος δεν μπορούσε ή, για λόγους εξωτερικής πολιτικής, απέφευγε να δράσει.

    Για χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις περιοριζόταν στο δόγμα: «Δε συζητούμε το ανύπαρκτο Μακεδονικό». Η θέση αυτή δεν αντιμετώπιζε το πρόβλημα το οποίο και υπαρκτό και ορατό ήταν. Ετσι, η επίσημη Ελλάδα με την αδράνειά της οδηγήθηκε σε αυτοπεριορισμό και αυτοπαγίδευση.

    Ενώ λοιπόν η επίσημη Ελλάδα δεν παραδεχόταν την ύπαρξη μακεδονικού προβλήματος, τα Σκόπια με συνέπεια και μεθοδικά εργάστηκαν επί δεκαετίες και δαπάνησαν τεράστια ποσά για να κερδίσουν τη διεθνή κοινή γνώμη στην προσπάθειά τους να πετύχουν την αναγνώριση της ύπαρξης ιδιαίτερης μακεδονικής εθνότητας.

    Να σας φέρω ένα παράδειγμα: Στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου του YALE υπάρχουν τριακόσια ογδόντα οκτώ βιβλία με περιεχόμενο για τη Mακεδονία, από τα οποία τα τριακόσια ένδεκα είναι γραμμένα σε γλώσα «μακεδονική» με κυριλλική γραφή. Mόνο τριάντα ένα είναι γραμμένα στην ελληνική και τα περισσότερα απ’ αυτά τα προμήθευσε στο YALE η Παμμακεδονική, με δική της πρωτοβουλία και δικούς της πόρους. Kι ό,τι συμβαίνει στο YALE συμβαίνει και σ’ άλλα πανεπιστήμια και λοιπά πνευματικά ιδρύματα της Aμερικής.

    Το έργο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ

    Εκτός από διάφορα φιλανθρωπικά και κοινωφελή έργα τα οποία προσέφερε η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ:

    Οργάνωσε διάφορα ακαδημαϊκά συμπόσια προωθώντας την ιστορία μας.
    Εξασφάλισε ψηφίσματα από 20 Πολιτείες των ΗΠΑ, τα οποία πιστοποιούν την προέλευση των νυν Μακεδόνων από τους αρχαίους Μακεδόνες.
    Ανέλαβε την ίδρυση του Αλεξανδρείου Ιδρύματος στο Λιτόχωρο Πιερίας του οποίου το κτίριο φιλοξενεί φοιτητές και μαθητές σε προγράμματα εκπαιδευτικά εκ μέρους της ΠΑΙΔΕΙΑΣ του Πανεπιστημίου του Connecticut και διοργάνωσης πολιτιστικών προγραμμάτων, εκθέσεων κτλ.
    Δημιούργησε το Κέντρο Μακεδονικών Σπουδών στη Νέα Υόρκη το οποίο προωθεί την Μακεδονική Ιστορία μέσω διαλέξεων και ακαδημαϊκών συμποσίων και επίσης προωθεί την Ελληνική γλώσσα.
    Μέλη της Παμμακεδονικής ασχολήθηκαν και παρήγαγαν μελέτες για την Σκοπιανή προπαγάνδα οι οποίες διοχετεύθηκαν σε διάφορους κυβερνητικούς φορείς.
    Μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης ασχολήθηκαν με την ενημέρωση πολιτικών φορέων στην Ουάσιγκτον για την προώθηση των Ψηφισμάτων HR 356 (House) και SR 300 (Senate).

    Οι Αντιφάσεις των ελληνικών κυβερνήσεων

    Από τη δεκαετία του 90, όταν μέρος της νότιας Γιουγκοσλαβίας αποσπάστηκε από την ομόσπονδη Γιουγκοσλαβία και αυτοκηρύχθηκε Δημοκρατία της «Μακεδονίας», και ενώ η Ελλάδα έχει με το μέρος της όλα τα επιχειρήματα για να αντιμετωπίσει επιτυχώς κάθε προπαγάνδα που εκπηγάζει από τη γείτονα χώρα, η πΓΔΜ έχει καταφέρει να συμπεριληφθεί ο όρος «Μακεδονία» στο τελικό όνομα της. Αν δεν προσέξουν οι ιθύνοντες της γενέτειρας και της ομογένειας σε λίγο καιρό θα υπάρχει «Μακεδονικό» έθνος, «Μακεδονική» γλώσσα και «Μακεδονική» μειονότητα στη Μακεδονία μας.

    Αλλά πώς και γιατί έχουμε φτάσει σ’ αυτό το σημείο, ενώ κάθε επιχείρημα ήταν με το μέρος μας και αρχικά είχαμε την υποστήριξη όλων;

    Ενθυμείστε ότι το 2004 η κυβέρνηση των Η.Π.Α. ξαφνικά αναγνώρισε τα Σκόπια ως Δημοκρατία της «Μακεδονίας»; Γιατί συνέβη αυτό;

    Συνέβη λόγω της αντιφατικής στάσης των Ελληνικών κυβερνήσεων.

    Ας πάμε πίσω στον χρόνο

    Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση των Σκοπίων.

    Η απόφαση ανέφερε: «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η Ε.Ε (ΕΟΚ) στις 16 Δεκεμβρίου 1991 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».

    Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ε.Ε ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη «Μακεδονία»».

    Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπιλ Κλίντον έκανε επίσημη γραπτή δήλωση με την οποία στήριζε τις θέσεις της Ελλάδας και των ηγετών της Ε.Ε και τελείωνε ως εξής: «Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης».

    Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπιλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπούς τον πρεσβύτερο.

    Γιατί άλλαξε στη συνέχεια τη στάση της η Αμερική;

    Με παρότρυνση της ίδιας της Ελληνικής κυβέρνησης. Δυστυχώς!

    Συγκεκριμένα:

    Η μισθωτή από την Ελληνική κυβέρνηση εταιρεία «Manatos & Manatos» σύστησε πρόχειρη Ad hoc επιτροπή (American Hellenic Leadership Committee). Εκ μέρους αυτής της επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από επιφανείς Ελληνοαμερικανούς (εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες) να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας, παρότι περιείχε τη λέξη «Μακεδονία». “Greece has reacted favorably to proposals submitted to the UN for a peaceful settlement of the dispute which leave open the avenue of international arbitration. We urge your support for these proposals.”

    Η επιστολή είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993. Κοινοποιήθηκε δε στον Warren Christopher, Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, και την Madeleine Albright, Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη. Πολλοί από τους υπογράφοντες την επιστολή αυτή δεν είχαν την ευκαιρία να την διαβάσουν παρά μόνο να την ακούσουν στο τηλέφωνο. Αποτέλεσμα ήταν να δώσουν τη συγκατάθεσή τους θεωρώντας ότι υπηρετούν την ελληνική κυβέρνηση. Πολύ σημαντικό γεγονός είναι ότι τα μέλη της επιτροπής American Hellenic Leadership Committee ουδέποτε δόθηκαν στη δημοσιότητα.

    Στο μεταξύ, τα Σκόπια είχαν καταθέσει στις 9 Ιανουαρίου 1993 αίτηση για να γίνουν μέλος των Ηνωμένων Εθνών με τη συνταγματική τους ονομασία. Στις 7 Απριλίου, με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ο τότε υπ. Εξωτερικών Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (FYROM). Την ίδια μέρα η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του, χωρίς δικαίωμα ανάρτησης σημαίας στον περίβολο του ΟΗΕ.

    Εν κατακλείδι φίλες και φίλοι:

    Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1993, για πρώτη φορά στην ιστορία, μια χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» που δεν ήταν Ελληνική, με την ψήφο της Ελληνικής Κυβέρνησης!

    Η Ελληνική Μακεδονία θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια, η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος.

    Συντονισμένη Προσπάθεια Ελλήνων

    THE NATIONAL COORDINATED EFFORT OF HELLENES (CEH)

    Η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ ευχαριστεί όλους τους οργανισμούς και τους συμπατριώτες μας που έχουν συμπαρασταθεί κατά καιρούς στους αγώνες μας. Είμαστε ευγνώμονες και στο Σ.Α.Ε. Περιφερείας ΗΠΑ το οποίο σε συνεργασία με τον Πρέσβη της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον, Αλ. Μαλλιά ανέλαβε εφέτος πρωτοβουλίες για συντονισμό των ενεργειών των ομογενειακών οργανώσεων γύρω από το Σκοπιανό ζήτημα. Πιστεύομε ότι οι θέσεις της Παμμακεδονικής εκφράζουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ομογένειας στο Σκοπιανό όπως καταδεικνύουν σχετικά ψηφίσματα σε παγκόσμιες και εθνικές συνελεύσεις.

    Η Παμμακεδονική Ένωση Αμερικής προβαίνει στις δηλώσεις αυτές με αφορμή τις πρόσφατες πρωτοβουλίες της οργάνωσης «Εθνική Συντονισμένη Προσπάθεια των Ελλήνων» (Σ.Π.Ε.) οι οποίες δεν εκφράζουν ούτε τον Ελληνισμό της Αμερικής, ούτε τον παγκόσμιο Ελληνισμό και σίγουρα δεν είναι συντονισμένες!

    Οι πρωτοβουλίες αυτές αφορούν ολοσέλιδες καταχωρήσεις και ανακοινώσεις από τις «Εθνική Συντονισμένη Προσπάθεια των Ελλήνων» σε μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδες των ΗΠΑ την περασμένη άνοιξη, πριν από την διάσκεψη του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, αλλά και τώρα τελευταία πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου. Σημειώνουμε ότι ήταν εκπληκτικά όμοιες με την καταχώρηση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού σε διεθνείς, μεγάλες εφημερίδες πριν τη διάσκεψη του ΝΑΤΟ. Αν και γενικά συμφωνούμε και υποστηρίζουμε την τοποθέτηση αυτών των καταχωρήσεων, διαφωνούμε σε ορισμένα σημεία από το περιεχόμενό τους.

    Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις δικές μας θέσεις το όνομα Μακεδονία ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα και κάθε πρόταση της σύνθετης ονομασίας, καθώς και τα παραδείγματα της Άνω Μακεδονίας » ή » Βόρεια Μακεδονία «είναι κάθετα αντίθετα με τα ψηφίσματά μας που αντιπαρατάσσονται σε οποιαδήποτε ονομασία που περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγα του όρου αυτού. Η θέση αυτή της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ ψηφίστηκε ομόφωνα από τα μέλη μας σε επανειλημμένα ετήσια συνέδρια και επίσης έχει ψηφιστεί και από την Παγκόσμια Συνέλευση ΣΑΕ στη Θεσσαλονίκη πριν από δύο χρόνια.

    Οι καταχωρήσεις επίσης και των δυο οντοτήτων, δηλαδή του Σ.Π.Ε και του Παγκοσμίου ΣΑΕ περιείχαν λανθασμένες ιστορικές αναλογίες ως προς τα ποσοστά της γεωγραφικής Μακεδονίας τα οποία έλαβαν οι διάφορες χώρες ύστερα από τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913.

    Η επανάληψη αυτού του λάθους ενέχει τον εθνικό κίνδυνο να νομιμοποιήσει τις εδαφικές διεκδικήσεις της πΓΔΜ επί της ελληνικής γης, δεδομένου ότι το σύνολο της χώρας της πΓΔΜ έχει εσφαλμένα συμπεριληφθεί ως περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας. Πιστεύουμε ακράδαντα στην αλληλεγγύη μεταξύ των Ελλήνων σε όλα τα εθνικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την Κύπρο, Μακεδονία, Ήπειρο, Οικουμενικό Πατριαρχείο, κ.λ.π.

    Ωστόσο, όπως έχει καθιερωθεί από την Ομογένεια κάθε θέμα έχει τον επικεφαλής οργανισμό στο προβάδισμα, με τον οποίο πρέπει να συζητείται κάθε θέμα για μέτρα που λαμβάνονται για οποιαδήποτε δραστηριότητα. Για το θέμα της ΠΓΔΜ, η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ έχει το προβάδισμα.

    Θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο του Στέλιου Παπαθεμελή.

    1.Ελληνικό λόμπι στις ΗΠΑ με την αυστηρή επιστημονική και πολιτική έννοια του όρου, δηλαδή ένας ελληνοκίνητος, σοβαρός μηχανισμός επηρεασμού των αμερικανικών κέντρων αποφάσεων, δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει, διότι το πολιτικό μας σύστημα ουδέποτε ως σήμερα φρόντισε να τον στήσει.

    2. Η Ελλάδα οφείλει να οργανώσει στην Ουάσιγκτον μηχανισμό, ανταγωνιστικό και εξουδετερωτικό των αντιπάλων μηχανισμών, τουρκικού, σκοπιανού κ.λπ. που δρουν εκεί εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.

    3. Σκέφτομαι πως αν η Τουρκία διέθετε τη δική μας ομογένεια θα θαυματουργούσε, αφού τα καταφέρνει πολύ καλά και χωρίς ομογένεια, πουλώντας στους Αμερικάνους φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

    Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης Νοτιοανατολικής Ευρώπης και ΕΛΙΑΜΕΠ

    Ολοκληρώνω. Δεν θέλω να σας κουράσω. Δώστε την προσοχή σας για λίγο ακόμη.

    Υπάρχει ένας Μη Κυβερνητικός Οργανισμός ο οποίος ονομάζεται «Κέντρο Δημοκρατίας και Συμφιλίωσης Νοτιοανατολικής Ευρώπης» Ο οργανισμός αυτός διατηρεί γραφείο και στεγάζεται σε κτίριο στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης. Η πρώτη εργασία του CDRSEE ήταν να παράγει ένα τετράτομο έργο Κοινής Βαλκανικής Ιστορίας. Ο Κώστας Καρράς ένα από τα στελέχη του CDRSEE, μεταξύ άλλων ευχαριστεί στα βιβλία το State Department για τη βοήθειά του στην έκδοση τους.

    Ως χορηγός του έργου εμφανίζεται το ίδρυμα του George Soros «Ανοιχτές Κοινωνίες» ενώ έχει χρηματοδοτηθεί εν μέρει από την εταιρεία Coca-Cola και από αυτήν ακόμη την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος(!).

    Αναφορικά με το περιεχόμενο των προαναφερθέντων βιβλίων, τα οποία φιλοδοξούν σύμφωνα με τους εκδότες τους «να συμβάλλουν στην ‘ισορροπία’, ‘αντικειμενικότητα’ και ‘συμφιλίωση’ στα Βαλκάνια» διαστρεβλώνουν την ιστορική αλήθεια και εξυπηρετούν τις διεκδικήσεις της π.Γ.Δ.Μ. Αμφισβητούν δε ανοιχτά την ελληνική εθνοπολιτιστική διάσταση και ιστορική συνέχεια της Μακεδονίας και προπαγανδίζουν την ύπαρξη ξεχωριστής δήθεν, μακεδονικής εθνικής οντότητας.

    Τα βιβλία μεταφράστηκαν και στην ελληνική γλώσσα δεδομένου ότι προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από Έλληνες μαθητές (!) καθώς και από μαθητές άλλων Βαλκανικών χωρών στο πλαίσιο αναθεωρημένων σχολικών προγραμμάτων.

    Αυτό που μας εκπλήττει ιδιαιτέρως είναι το γεγονός ότι ο ειδικός μεσολαβητής του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς εμφανίζεται ως ο πρώτος πρόεδρος αυτού του ΜΚΟ. Η φιλοσκοπιανή στάση του Μ. Νίμιτζ είναι δεδομένη, ιδιαίτερα με το τελευταίο πακέτο του ειδικού μεσολαβητή το οποίο περιλαμβάνει «Μακεδονική» εθνότητα και «Μακεδονική» γλώσσα.

    Το θέμα γίνεται πιο προβληματικό ύστερα από το απόρρητο τηλεγράφημα του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών το οποίο αποδεικνύει μυστική συνεργασία των Ηνωμένων Πολιτειών με τα Σκόπια και έφερε στο φως της δημοσιότητας η εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής». Γιατί η Ελληνική διπλωματία αποδέχεται έναν μεσολαβητή ο οποίος υπηρετεί συμφέροντα και την αντζέντα της μίας πλευράς;

    Πρωτεργάτης στην έκδοση των τεσσάρων τόμων είναι ο καθηγητής Αθανάσιος Βερέμης. Επισημαίνεται ότι ο κ. Βερέμης εμφανίζεται ως ιδρυτικό μέλος και τέως πρόεδρος του ημικρατικού ΕΛΙΑΜΕΠ το οποίο είναι Think Tank και συμβουλεύει το Υπουργείο Εξωτερικών, (και αυτό χρηματοδοτείται από τις Ανοιχτές Κοινωνίες του George Soros!), και διατελεί Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ), Πρόεδρος Συμβουλίου Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης και Καθηγητής Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το σημείο στο οποίο πρέπει να αναρωτιέται κανείς είναι, εντάξει ο κ. Βερέμης έχει τις δικές του θεωρίες περί ιστορίας κτλ, αλλά, η κυβέρνηση γιατί τον κρατάει;

    Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιβίωση του Ελληνισμού στο εξωτερικό, δηλαδή για τις μελλοντικές γενιές, εδώ στην πατρίδα στην οποία ζούμε είναι πως οι νέοι μας πρέπει να μάθουν την ορθή Ελληνική ιστορία και όχι ιστορία η οποία είναι διαστρεβλωμένη και ικανοποιεί νεοταξικές θεωρίες. Εμείς πώς είναι δυνατόν να μεταλαμπαδεύσουμε τον Ελληνισμό στις επόμενες γενιές, όταν η παραποίηση πηγάζει από το κέντρο;

    Θα ολοκληρώσω με δύο λόγια για το Σ.Α.Ε.

    Πιστεύουμε πως πρέπει να δώσει μάχη, για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αποδήμων. Και αυτό θα γίνει όταν το Σ.Α.Ε. θα αποδείξει ότι δεν είναι απλώς ένας Οργανισμός που εξυπηρετεί την εκάστοτε κυβέρνηση ως φερέφωνο της, αλλά ότι είναι ένας αυτόνομος και συντονιστικός οργανισμός που θέλει να εκπροσωπήσει και να εκφράσει τους Έλληνες του εξωτερικού στην ελληνική Κυβέρνηση. ΟΧΙ να μεταφέρει απλώς τη βούληση της κάθε κυβερνήσεως στην απανταχού ομογένεια.

    Κύριε Ταμβάκη, απευθυνόμαστε σε εσάς, που υπερασπίζοντας την πρωτοβουλία σας για τη διεθνή καταχώρηση είπατε σε άλλες συνελεύσεις πως «Το ΣΑΕ δεν χαράσσει εξωτερική πολιτική και πως είναι υποστηρικτικό της εκάστοτε κυβέρνησης». Σας θυμίζω, ότι το ΣΑΕ, βάση του Ελληνικού Συντάγματος, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ. Για αυτό άλλωστε σας ψηφίσαμε.

    Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως οι θέσεις που εκφράζουμε στηρίζουν την διαπραγματευτική ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης.

    Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

    Σας ζητώ συγνώμη αν σας κούρασα. Όμως όλα αυτά πρέπει να τα γνωρίζετε. Είναι αλήθειες πικρές. Όλα τα τεκμήρια για όσα ανέφερα είναι στη διάθεσή σας. Δεν εξαπολύουμε προσωπική επίθεση ούτε στον κύριο Ταμβάκη ούτε στα μέλη του Coordinated effort of Hellenes. Αντιθέτως θέλουμε τη συνεργασία τους. Το Μακεδονικό δεν είναι προσωπικό θέμα. Είναι υπόθεση όλων μας.

    Οι Μακεδόνες υπηρετούμε την ιστορική αλήθεια. Κι όποιος υπηρετεί την αλήθεια δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Για αυτό τα λέμε «έξω από τα δόντια».

    Ζητούμε λοιπόν τη συνεργασία όλων σας και τον συντονισμό των δυνάμεών μας για να υπερασπιστούμε την ιστορία μας, τα δίκαια μας και το ιερό όνομα της Μακεδονίας.

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 08/12/2008

  8. Οι Αλβανοί και η άλλη λύση του Σκοπιανού

    Στις 30 Νοεμβρίου 2008 η εφημερίδα ΝΟΒΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΙΑ που εκφράζει τις εθνικιστικές απόψεις των αυτοαποκαλουμένων «Μακεδόνων» στα Σκόπια ανακοίνωνε με δυσάρεστη έκπληξη την ακόλουθη είδηση: Ο Αλί Αχμέτι, αρχηγός του μεγαλυτέρου αλβανικού κόμματος DUI (Κόμμα για την Δημοκρατική Ένταξη) εγκαινίασε στην πόλη των Σκοπίων το Μουσείου του –παρανόμου από το 2001- Αλβανικού Εθνικού Στρατού και ονόμασε τα Σκόπια πρωτεύουσα της Δαρδανίας και κοιτίδα των Αλβανών. Όπως σχολίασε θυμωμένος «Μακεδόνας» σε φιλοσκοπιανή ιστοσελίδα, ουσιαστικά η κυβέρνηση των Σκοπίων αρνείται το όνομα «Μακεδονία», δεδομένου ότι το κόμμα του Αχμέτι συγκυβερνά μέ το ΒΜΡΟ-ΔΠΜΗΕ του Πρωθυπουργού Γκρούεφσκι. Προφανώς ο Αλί Αχμέτι δεν συνεννοήθηκε με τον Πρωθυπουργό πριν προβεί σε αυτή την δήλωση-βόμβα και τούτο δείχνει πόσο μεγάλος είναι ο εθνοτικός διχασμός και πόσο σημαντικά είναι τα διαλυτικά φαινόμενα στούς βορείους γείτονές μας.

    Για καθαρά δικούς του λόγους ο Αλί Αχμέτι, ο οποίος πρωταγωνίστησε στην ένοπλη εξέγερση των Αλβανών της ΦΥΡΟΜ το 2001, χρησιμοποιεί τον όρο Δαρδανία, ο οποίος εκφράζει την αρχαία ονομασία της περιοχής, όπως άλλωστε έχουν υποδείξει και Έλληνες ιστορικοί. Παράλληλα θυμίζει ότι και οι Αλβανοί διεκδικούν μερίδιο της ιστορίας των Σκοπίων, διότι στην πόλη αυτή οργανώθηκε μία από τις πρώτες παναλβανικές συνελεύσεις στα τέλη του 19ου αιώνος, όταν άρχισε η αλβανική εθνική αφύπνιση επί Οθωμανοκρατίας. Το χειρότερο για τους Σλάβους των Σκοπίων είναι η ανάξεση μνημών της ένοπλης εξέγερσης του 2001, όταν οι Αλβανοί προσπάθησαν να αποσχίσουν τις δυτικές επαρχίες. Έκτοτε η αλβανική κοινότητα που αριθμεί τουλάχιστον το 30% του πληθυσμού δεν αρκέσθηκε στην Συμφωνία της Αχρίδος, αλλά ζητεί όλο και περισσότερα δικαιώματα. Ουσιαστικά θέτει το δίλημμα :Ή συγκυβέρνηση ή απόσχιση!

    Και άλλοι Αλβανοί ηγέτες έχουν προκαλέσει πονοκεφάλους στην σλαβική ηγεσία των δήθεν Μακεδόνων. Ο Άρμπεν Τζαφέρι δήλωσε το 2007 σε Έλληνες δημοσιογράφους ότι δεν τον ενδιαφέρει και τόσο το όνομα «Μακεδονία», αλλά προτιμά το όνομα «Δημοκρατία της Αχρίδος». Εξ άλλου ο Νεβζάτ Χαλίλι, ηγέτης του αλβανικού Δημοκρατικού Κόμματος για την Ευημερία (PDP) τον Οκτώβριο του 2008 ανακοίνωσε σε κομματικό συνέδριο την πρότασή του για την αυτονόμηση των αλβανικών περιοχών της ΦΥΡΟΜ με το όνομα Ιλλυρίδα. Πιθανόν να πρόκειται για το πρώτο βήμα πριν από την οριστική απόσχιση. Η πρόταση του Χαλίλι προκάλεσε επίσης μεγάλο πονοκέφαλο στον Γκρούεφσκι και βασίζεται στα ακόλουθα σημεία:

    -Διακριτά σύνορα μεταξύ Ιλλυρίδας και σλαβικού τομέως της ΦΥΡΟΜ με ελεύθερη διακίνηση προσώπων.

    -Κυβέρνηση, Κοινοβούλιο, Διπλωματική υπηρεσία ξεχωριστά για την αλβανική κοινότητα.

    -Διαφορετικό νόμισμα για την αλβανική Ιλλυρίδα.

    -Δύο στρατοί και δύο αστυνομίες, οι οποίες θα συνεργάζονται.

    -Τα αλβανικά ισότιμη επίσημη γλώσσα με τα «μακεδονικά» των Σλάβων.

    -Δικαίωμα σε διεθνή εκπροσώπηση κλπ.

    Είναι προφανές ότι οι Αλβανοί των Σκοπίων βλέπουν με καλό μάτι το ενδεχόμενο της απόσχισής τους και της ένωσης με το Κοσσυφοπέδιο. Ιδιαιτέρως τούς ενοχλεί η παράταση της διαμάχης Γκρούεφσκι και Ελλάδος, εξ αιτίας της οποίας η ΦΥΡΟΜ θα αργήσει πολύ να ενταχθεί στην Ευρ. Ένωση και στο ΝΑΤΟ. Με τις διάφορες δηλώσεις τους οι Αλβανοί ηγέτες καθιστούν σαφές ότι δεν έχουν διάθεση να στηρίξουν τον σκοπιανό μακεδονισμό και μεγαλοϊδεατισμό. Το παράδειγμα του de facto ανεξαρτήτου Κοσσόβου τους δελεάζει . Τώρα μάλιστα που δίπλα στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα θα βρεθούν στελέχη με σαφή φιλοαλβανική στάση (Τζων Κέρρυ, Μάντλιν Ολμπράϊτ) οι αλβανικές φιλοδοξίες θα ενθαρρυνθούν. Ας μην λησμονούμε ότι η νέα ΥΠΕΞ των ΗΠΑ είναι σύζυγος του πρώην Προέδρου Κλίντον, ο οποίος βομβάρδισε την Σερβία και νομιμοποίησε τον Αλβανικό Απελευθερωτικο Στρατό. Δεν αποκλείεται η νέα αμερικανική διοίκηση να «θυσιάσει» την ενότητα και την ίδια την ύπαρξη του σκοπιανού κράτους για να ικανοποιήσει τον αλβανικό εθνικισμό, τον οποίο βλέπει με θετική ματιά.

    Φυσικά για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα η οποιαδήποτε ενθάρρυνση του αλβανικού εθνικισμού μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες. Όμως, αν χειρισθούμε έξυπνα το ζήτημα, μπορεί να έχει και ορισμένες θετικές. Τα διαλυτικά φαινόμενα που προκαλούν οι Αλβανοί στα Σκόπια σε συνδυασμό με την αύξηση του αριθμού των Σκοπιανών πολιτών που αποκτούν βουλγαρική υπηκοότητα μάς θέτουν ενώπιον του κρισίμου ερωτήματος: Άραγε σε λίγα χρόνια θα υπάρχει το κράτος της ΦΥΡΟΜ με την σημερινή του μορφή ή θα έχει διασπασθεί μεταξύ Αλβανίας –Κοσσόβου αφ’ ενός και Βουλγαρίας αφ’ ετέρου; Και αν τελικά επιβιώσει ως κράτος μήπως θα έχει πλέον μορφή Συνομοσπονδίας δύο κρατικών οντοτήτων, όπου οι Αλβανοί θα έχουν ισχυρότερο λόγο και δεν θα τους ενδιαφέρει το όνομα «Μακεδονία»; Με άλλα λόγια αντί να ακούμε διάφορες σειρήνες στη Αθήνα που υποδεικνύουν τρόπους συνεχών υποχωρήσεων του Ελληνισμού, μήπως πρέπει να αλλάξουμε άρδην την διαπραγματευτική μας θέση; Μήπως πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε ότι η ΦΥΡΟΜ έχει εγγενή και εμφανή τα διαλυτικά φαινόμενα, άρα τώρα είναι η ευκαιρία να την πιέσουμε περισσότερο;

    Μέχρι σήμερα παρακολουθώ διάφορες άσκοπες συζητήσεις σε τηλεοπτικά πάνελ με το ερώτημα αν μάς συμφέρει η διάσπαση του σκοπιανού κράτους. Πρέπει να καταλάβουμε ότι, αν γίνει κάτι τέτοιο, δεν θα ερωτηθεί η Ελλάς. Πάντως θα απαλλαγούμε από τον σκοπιανό αλυτρωτισμό. Ένας εθνικισμός λιγότερος στην περιοχή μας.

    Κωνσταντίνος Χολέβας
    Πολιτικός Επιστήμων

    3-12-2008 «αντίβαρο»

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 10/12/2008

  9. ο Δημήτριος Φιλιππίδης τονίζει ότι «οι χριστιανοί κάτοικοι, άνευ διακρίσεως οι τε Ελληνες και οι σχισματικοί, ονομάζουσιν εαυτούς υπό το γενικόν όνομα Μακεδόνας»Η Μακεδονία», Εν Αθήναις 1906, σ. 30).

    Στρατης Μυριβιλης«δε θέλουν νάναι μήτε «Μπουλγκάρ», μήτε «Σρρπ», μήτε «Γκρρτς». Μοναχά «Μακεντόν ορτοντόξ«» («Η ζωή εν τάφω», 1η έκδοση 1924, επανέκδ. Αθήνα 1991, σ. 104-5).

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/01/2009

  10. Δημήτρης Λιθοξόου
    Περί των αρχαίων Μακεδόνων

    Στην ελληνική εθνική ιστορία, και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο περί αρχαίας Μακεδονίας, εδράζεται η βασική θέση του ελληνικού έθνους, στη διαμάχη των τελευταίων ετών για τη χρήση του ονόματος Μακεδονία και των παραγώγων του. Η θέση αυτή είναι πως οι αρχαίοι Έλληνες αποτελούσαν έθνος, οι δε αρχαίοι Μακεδόνες συνιστούσαν ένα τμήμα του έθνους αυτού. Προέκταση της καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα αυτής θέσης, αποτελεί το πολιτικό «επιχείρημα» ότι οι σύγχρονοι Έλληνες ως συνεχιστές του ελληνικού έθνους, είναι οι νόμιμοι κληρονόμοι της χώρας που κατοικούσαν οι Αρχαίοι Μακεδόνες, άρα και των σχετικών ονομάτων, συμβόλων κλπ.

    Στο βαθμό που το ελληνικό κράτος, ως μέλος πλέον ευρύτερων πολιτικών σχηματισμών, δεν έχει το δικαίωμα της απόφασης κήρυξης Πολέμου, η μάχη για τη Μακεδονία περιορίζεται σε διπλωματική διαμάχη επί του συμβολικού (του ονόματος). Και καθώς στη σύγχρονη διπλωματία οι εκπρόσωποι των άλλων κρατών λαμβάνουν στα σοβαρά, επί του συγκεκριμένου, μόνο το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των λαών και όχι τις ενστάσεις που εδράζονται στους αντίπαλους εθνικούς μύθους, μια ελληνική ήττα μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη.

    Μια ελληνική ήττα, σε αυτή την ύστερη φάση του μακεδονικού ζητήματος, είναι πολύ πιθανό να σηματοδοτήσει για το ελληνικό έθνος την έναρξη μιας εσωτερικής συλλογικής υπαρξιακής αναζήτησης, αναφερόμενης πλέον στην ίδια την ουσία του εθνικού μύθου του και στις πολιτικές-κρατικές σκοπιμότητες που ώθησαν διαχρονικά σε μια τέτοιου τύπου ιδεολογική συγκρότηση.

    Ευελπιστούμε πάντα να βοηθήσουμε σε μια τέτοια εξέλιξη, καθώς θεωρούμε προϋπόθεση για την υπέρβαση του εθνικού κράτους την αποδόμηση της ιδεολογίας του και την έξοδο των εγκλωβισμένων μελών του από αυτή την κοινότητα, σε μια κατεύθυνση αναζήτησης και προβληματισμού γύρω από την πρόταση πολιτικής θεμελίωσης μιας μεταεθνικής πολυπολιτισμικής ευρωπαϊκής δημοκρατίας.

    Έχοντας αυτή τη λογική, επιχειρούμε εδώ να παρέμβουμε στη συζήτηση περί του ελληνισμού των αρχαίων Μακεδόνων. Χωρίς να εμπλακούμε στη φιλολογική διαμάχη για τις μαρτυρίες και τις ερμηνείες των αρχαίων πηγών που απασχόλησε στο παρελθόν τους ευρωπαίους λόγιους, καθώς στη σημερινή συγκυρία κάτι τέτοιο θα μπορούσε εύκολα να παρεξηγηθεί ή σκόπιμα να διαστρεβλωθεί ένθεν κακείθεν, θα περιοριστούμε στην ανάδειξη ενός σημαντικού γεγονότος που δεν είναι και τόσο γνωστό. Το ότι δηλαδή το ελληνικό έθνος τις πρώτες δεκαετίες της συγκρότησής του, μέχρι περίπου τα μέσα του 19ου αιώνα, θεωρούσε τους Μακεδόνες ως βάρβαρους και εχθρούς της αρχαίας Ελλάδας. Κοντολογής οι τότε εθνικά Έλληνες, πίστευαν σε πράγματα που σήμερα διακυρήττουν οι «ακατονόμαστοι» γείτονες και απορρίπτει ο απανταχού Ελληνισμός μετά βδελυγμίας.

    Ας έρθουμε λοιπόν στα σχετικά κείμενα-πηγές που θεμελιώνουν τον ισχυρισμό μας.

    Ξεκινάμε με το δεύτερο τόμο της Ιστορίας της Ελλάδος, του Γόλδσμιθ (Oliver Goldsmith), έργο το οποίο μετέφρασε και επιμελήθηκε ο Δημήτριος Αλεξανδρίδης. Σε αυτό το βιβλίο που τυπώθηκε στη Βιέννη το 1806, οι έλληνες αναγνώστες της εποχής μπορούσαν να διαβάσουν πως «οι Μακεδόνες εθεωρούντο ανάξιοι της κοινωνίας του συμμαχικού σώματος των Ελλήνων, και ως αλλοεθνείς και οπωσούν ημιβάρβαροι, οι οποίοι εκαυχώντο μεν Έλληνες το γένος, διέφερον δε αυτών κατά τε τα ήθη και την πολιτείαν». Να μάθουν επίσης ότι «πάντοτε οι βασιλείς της Μακεδονίας εδιώχθησαν ως αλλοεθνείς» από τα κοινά πράγματα των Ελλήνων, και πως «οι Έλληνες, όσοι περιελαμβάνοντο υπ’ αυτό το όνομα, ενόμιζον επικίνδυνον και ολεθρίαν εις εαυτούς την είσοδον των ξένων εις την Ελλάδα, οίοι ενομίζοντο και οι Μακεδόνες» [Αλεξανδρίδης 1806, σ. 1 και 16].

    Την επόμενη χρονιά τυπώθηκε στο τυπογραφείο του Νικολάου Γλυκή στη Βενετία μια Επιτομή Ιστορίας της Ελλάδος, που είχε γράψει ο Γ. Δ. του Ελληνομουσείου στο Λιβόρνο και είχε χρηματοδοτήσει η Αδελφότητα των Ορθοδόξων Ελλήνων της ίδιας πόλης. Στο δεύτερο τόμο αυτού του έργου μπορούσε κάποιος να διαβάσει ότι η Μακεδονία «ενομίσθη και ήτον τη αληθεία βάρβαρος» και ότι ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των Ελλήνων «έφερε την Ελλάδα να πέσει εις τας χείρας του Φιλίππου», που στην αρχή του πολέμου «εστάθη ουδέτερος, αφίνων τους Έλληνας να αδυνατήσουν αλλήλων». Να μάθει ακόμα πως στη μάχη της Χαιρώνειας αυτό που κρίθηκε ήταν «η δουλεία ή η ελευθερία της Ελλάδος» και δυστυχώς «εβεβαιώθη το πρώτον». Πως οι ηττημένοι εκεί από τους Μακεδόνες, έγραψαν το εξής επίγραμμα προς τιμή των νεκρών τους: «Ούτοι κατ’ εχθρών όπλα έλαβον αξίως, ζωήν δεν αψύχησαν υπέρ πατρίδος, αλλά τον θάνατον προυτίμησαν ανδρείως, παρ’ οι Έλληνες δούλοι γίνωσιν αχρείως» [ΓΔ 1807, σ. 76, 84, 108, 111].

    Ας σημειωθεί ότι το ίδιο ακριβώς έργο, με τον ίδιο τίτλο, θα επανεκδοθεί στο τυπογραφείο του Νικολάου Γλυκή στη Βενετία το 1815. Στην επανέκδοση όμως ως συγγραφέας εμφανίζεται όχι ο Γ. Δ. αλλά ο ιερομόναχος Γρηγόριος Παλιουρίτης. Τα ανωτέρω περί Μακεδόνων αποσπάσματα επαναλαμβάνονται και εδώ αυτούσια [Παλιουρίτης 1815, σ. 75, 83, 107, 109].

    Το 1808 εκδίδεται στην Κωνσταντινούπολη μια Επιτομή χρονολογική της Γενικής Ιστορίας, μεταφρασμένη από τα γαλλικά και ξαναδουλεμένη από τον Λάμπρο Αντωνιάδη, με την άδεια και την προτροπή του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Και εδώ οι έλληνες μάθαιναν ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες υπήρξαν εχθροί των Ελλήνων: «Μετά την παρακμήν των Λακεδαιμονίων, οι Έλληνες μηδαμώς ησυχάζοντες, επροξένησαν εαυτοίς τον ίδιον όλεθρον διά των εμφυλίων πολέμων, και διά των αδιαλείπτων διχονοιών τους. Αλλ’ εκ τούτων Φίλιππος, ο Βασιλεύς Μακεδόνων μεγάλως ωφελήθη και ενεδυναμώθη δια της αγχινοίας του μάλλον, παρά της ανδρείας του, ώστε κατήντησε να γένη κύριος σχεδόν όλης της Ελλάδος, και μόνοι οι Αθηναίοι των άλλων Ελλήνων εμψυχωθέντες υπό του Δημοσθένους, αντέστησαν όλαις δυνάμεσι προς την μέλλουσαν μεγαλειότητα των Μακεδόνων, πλην ανωφελώς» [Αντωνιάδης 1808, 26-27].

    Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε στη Βενετία ένα ιστορικό παιχνίδι που απευθυνόταν στους καλλιεργημένους «απογόνους των Γραικών», που έδειχναν ενδιαφέρον για «την μελέτην της ιστορίας των προγόνων». Την επιμέλεια της έκδοσης είχε ο Α. Β. Στις σχετικές καρτέλες, οι παίκτες διάβαζαν πως του Φιλίππου η «Μακεδονία υψώθη κατά της Ελλάδος», πως ο Φίλιππος με αφορμή τον λεγόμενο ιερό πόλεμο «εισέβη εις την Ελλάδα και κυριεύσας αυτήν, τον ετελείωσε», και πως μετά το θάνατο του Φιλίππου, «οι Έλληνες και τα λοιπά υποχείρια έθνη εξωπλίσθησαν κατά του υιού του» [ΑΒ 1808, σ. 6, 171, 183].

    Ο Δανιήλ Φιλιππίδης μεταφράζει και σχολιάζει, σε γλώσσα που θα ονομάζαμε απλή καθαρεύουσα, το έργο Justini Historiarum philippicarum ex Trogo Pompeio, το οποίο τυπώνεται στη Λειψία το 1817. Οι φιλίστορες Γραικοί διάβαζαν εδώ ότι η διχοστασία και οι εμφύλιοι πόλεμοι στην Ελλάδα επέτρεψαν «να έβγη επάνω το ρυπαρόν και σκοτεινόν όνομα των μακεδόνων» και να κατορθώσει ο Φίλιππος » να βάλη επάνω εις τον λαιμόν της Ελλάδος και της Ασίας, ως ζυγόν δουλείας, το βασίλειον των μακεδόνων». Κατέληξε έτσι να υπάρχει: «Αισχρόν και ελεεινόν θέαμα, η Ελλάς οπού και τότε ακόμα διά ταις δυνάμεις της και την αξίαν, ήταν η πρώτη της γης, βασιλέων βέβαια και εθνών νικήτρια πάντοτε και κυρία πολλών ακόμα πόλεων, να επερείδεται εις ξένας βάσεις, ευχόμενη ή απευχόμενη πόλεμον. Οι εκδικηταί της οικουμένης να βάνουν ταις ελπίδας τους εις δύναμιν ενός ξένου». Υπάρχουν στο βιβλίο κεφάλαια με τίτλο «Συμφοραίς της Ελλάδος υπό τον μακεδόνα Φίλιππον» και «Ο Φίλιππος καταξεσχίζει την Ελλάδα». Ο Φιλιππίδης σχολιάζοντας την προσωπικότητα του Φιλίππου γράφει: «Από αυτά ημπορείς να συμπεράνης τι ήταν ο Φίλιππος, και να τον ορίσης. Βέβαια εις αυτόν τον ορισμόν δεν ηξεύρω αν ημπορείς να αφήσης κανένα κακόν επίθετον. Ημπορεί να παραβάλλη τινάς τον Φίλιππον με τον Σεβήρον αυτοκράτορα των ρωμάνων. Αν κάτι διαφορά, αι περιστάσεις είναι τα αίτια. Και οι δύο επιτηδειότατοι ηγεμόνες, όμως μοχθηρότατοι άνθρωποι. Άξιοι και οι δύο αποστροφής και μίσους» [Φιλιππίδης 1817, σ. 131, 144, 151, 152].

    Σε μια άλλη Γενική Ιστορία που τυπώνεται το 1820 στο Ιάσιο και συγγραφέας της είναι ο Νικόλαος Πολύαινος (Ν. Π.), το τότε «Πανελλήνιον», μπορούσε να μάθει ότι κατά την αρχαιότητα: «Οι Έλληνες έφθασαν εις μέγαν βαθμόν δυνάμεως και δόξης, και τέλος παρήκμασαν και σχεδόν εξηφανίσθησαν. Κατά ταύτην και οι πρότερον άσημοι και καταφρονημένοι Μακεδόνες, διά της φρονήσεως και των στρατηγικών προτερημάτων του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου έφθασαν εις τοιούτον βαθμόν μεγαλείου και δυνάμεως, εις οποίον δεν έφθασεν ποτέ άλλο έθνος, εις τόσον ολίγον διάστημα καιρού» [Πολύαινος 1820, σ. ε, στ]

    Το 1830 κυκλοφόρησε στη Βιέννη ο δεύτερος τόμος του έργου Ιστορίαι των Ανθρωπίνων Πράξεων, του Κωνσταντίνου Κούμα. Ο λόγιος που θεωρείται από το ελληνικό έθνος ως «δάσκαλος του Γένους», έγραφε αναφερόμενος στη σχέση Ελλήνων και Μακεδόνων, πως οι βασιλείς των Μακεδόνων «προσπάθησαν να συναφθούν με το Ελληνικόν πνεύμα», πλην όμως «αι προσπαθήσεις αύται απέβλεπαν μόνον την παιδείαν των ηγεμόνων, όχι δε και των πτωχών υπηκόων, τους οποίους εκαταφρόνουν οι Έλληνες ως βαρβάρους» [Κούμας 1830, σ. 140].

    Το 1830 επίσης τυπώνεται στο Παρίσι ο τρίτος τόμος από τα Άτακτα του Αδαμαντίου Κοραή, του σημαντικότερου ίσως έλληνα διανοούμενου της εποχής. Ο τότε θεωρούμενος σοφός γέροντας Γραικός δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας, μιλώντας για τους Μακεδόνες:

    «Ο πανούργος της Μακεδονίας δεσπότης (Φίλιππος) παρετήρησεν, ότι οι Έλληνες, φθαρμένοι τα ήθη, δεν ήσαν πλέον καλοί να φυλάτωσι την ελευθερίαν των, όθεν έκαμεν ό,τι κάμνουν συνήθως όλοι οι δορικτήτορες δεσπόται. Ηύξησε την φθοράν, έως να την καταστήσην ανίατον, αυξάνων τας διχονοίας των πόλεων δωροδοκών αφθόνως τους δημαγωγούς και προδότας της Ελλάδος, διά να ερεθίζωσιν αδιακόπως τους δημοτικούς κατά των ολιγαρχικών, και τούτους πάλιν κατ’ εκείνων, εωσού εκέρδησε την ολέθριον εις τους Έλληνας νίκην της Χαιρωνείας. Τούτο το έτος απέθανεν εις τας Αθήνας, μην υποφέρων την ταπείνωσιν της πατρίδος του, και ο ρήτωρ Ισοκράτης, ένας από τους ολίγους εκείνους αληθείς φιλοπάτριδας, των οποίων αν ήκουαν τας συμβουλάς οι Αθηναίοι, δεν ήθελαν πέσειν, ουδέ συγκατασύρειν την Ελλάδα όλην εις την πτώσίν των. Αλλ’ ουδ’ οι δορικτήτορες μένουν άπτωτοι διόλου. Εξεναντίας, δίκη τις αόρατος τους σαλεύει και αυτούς, ενώ σαλεύουν την ειρήνην και την ησυχίαν των άλλων, έως να πέσωσι πτώμα τόσον ελεεινότερον, όσον γίνετ’ από τόπον υψηλότερον, διά να πληρωθή ο ιερός ούτος χρησμός » Ουδείς δίχα απωλείας και ζημίας κακός εστι». Μετά δύο έτη από της εν χαιρωνείας μάχης, εδολοφονήθη, εις αυτούς της θυγατρός του τους γάμους, ο επίβουλος της ελληνικής ελευθερίας Φίλιππος. Ευτυχέστερος καν εις τούτο παρά τον ασυγκρίτως μεγαλουργότερον του καιρού μας δορικτήτορα, όστις και πριν αποθάνη εστερήθη την ελευθερίαν του από ανθρώπους όχι πολύ πλέον σεβομένους την κοινήν των ανθρώπων ελευθερίαν. Φυσικά μετά τον θάνατον του Φιλίππου αι Ελληνικαί πόλεις επεθύμησαν να ανακτήσωσι την προτέραν αυτονομίαν, καταφρονούντες μάλιστα τον υιόν και διάδοχον αυτού Αλέξανδρον» [Κοραής 1830, 138, 139].

    Ένα χρόνο μετά τυπώνεται στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, μία επιτομή της Παλαιάς Ιστορίας. Πρόκειται για ένα βιβλίο προοριζόμενο για τα προκαταρκτικά σχολεία, μεταφρασμένο από τα γαλλικά και συμπληρωμένο από το Ν. Σιλήβεργο. Οι μαθητές μπορούσαν να διαβάσουν εκεί πως «μ’ όλον ότι οι βασιλείς της Μακεδονίας διϊσχυρίζοντο, ότι εκατάγοντο από τον Ηρακλέα, οι Έλληνες δεν τους εθεωρούσαν ομοεθνείς, αλλ’ ως βαρβάρους, καθώς και τους Πέρσας» [Σιλήβεργος 1831, 67].

    Το 1836 τυπώνεται στη Σμύρνη η Ιστορίας της Αρχαίας Ελλάδος για χρήση των μαθητών των εκεί ελληνικών σχολείων. Στην αρχή του κεφαλαίου για την αρχαία Μακεδονία, ο αναγνώστης μάθαινε πως: «Της Μακεδονίας το βασίλειον είχεν υπάρξειν υπέρ τα τετρακόσια έτη, αλλά χωρίς ποτέ να λάβη μεγάλην τινά φήμην. Δεν εσυγκρότει μέρος της Ελληνικής συμπολιτείας, ουδ’ έστελλεν αντιπρόσωπον εις την βουλήν των Αμφικτυόνων. Οι κάτοικοι εκαυχόντο μεν ως από Ελληνικήν αποικίαν καταγόμενοι, αλλ’ είχαν ολίγην συγκοινωνίαν με τους Έλληνας, και εθεωρούντο υπ’ αυτών ως βάρβαροι» [Ερανιστής 1836, σ. 98-99].

    Το προαναφερόμενο σχολικό εγχειρίδιο θα πραγματοποιήσει διαδοχικές εκδόσεις. Το 1844 θα τυπωθεί πάλι στη Σμύρνη, αλλά σε άλλο τυπογραφείο, η τέταρτη έκδοση, όπου επαναλαμβάνονται ακριβώς τα ίδια περί Μακεδονίας με αυτά της πρώτης έκδοσης [Ερανιστής 1844, σ. 88].

    Το 1839 εκδίδεται στη Αθήνα μεταφρασμένη και επιμελημένη από το γυμνασιάρχη Γεώργιο Γεννάδιο, η Γενική Ιστορία του Καμμερέρου (Cammerer), που προοριζόταν για σχολική χρήση. Τυπώνεται στο τυπογραφείο του Ανδρέα Κορομηλά, που φαίνεται πως είχε αναλάβει τότε και για τα επόμενα χρόνια τις περισσότερες σχολικές εκδόσεις. Μεταξύ άλλων οι μαθητές μάθαιναν στην Ιστορία πως ο Φίλιππος ήταν «εχθρός πανούργος» της Ελλάδας και πως στη Χαιρώνεια, όχι μόνο «ηττήθησαν οι Έλληνες», αλλά αυτή η ήττα αυτή «έγινε τάφος της ελευθερίας και αυτονομίας των Ελλήνων» [Γεννάδιος 1839, σ. 34 και 38].

    Το 1841, ως νέος Δημοσθένης, ο πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Ιακωβάκης Ρίζος Νερουλός, σε λόγο που εκφωνεί σε εκδήλωση που πραγματοποιείται στην πρωτεύουσα του ελληνικού κράτος, και μάλιστα πάνω στην Ακρόπολη, υποστηρίζει πως ο Φίλιππος όχι μόνο νίκησε την Ελλάδα στη Χαιρώνεια, αλλά «έπραξεν άλλο της νίκης ολεθριώτερον, εγέννησεν τον Αλέξανδρον» [Δημαράς 1986, 70-71].

    Το έτος 1845, ένας «νέος γνωστός για τις ιστορικές μελέτες του», ο μετέπειτα έλληνας εθνικός ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, μεταφράζει και επιμελείται τη Γενική Ιστορία του γάλλου ιστορικού Λευΐ, που εκδίδει προς σχολική χρήση ο Ανδρέας Κορομηλάς. Σε αυτό το βιβλίο ιστορίας οι μαθητές διδάσκονταν πως οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν εχθροί των Ελλήνων. Στο σχετικό κεφάλαιο για την αρχαία Μακεδονία, μάθαιναν πως «ο Φίλιππος αφού κατέπαυσε τας εμφυλίους ταραχάς της Μακεδονίας και συνέστειλε τους εξωτερικούς αυτής εχθρούς, εβουλεύθη την υποδούλωσιν της Ελλάδος», πως «κατεπολέμησε τους Ιλλυριούς, τους Θράκας και τους Σκύθας, και επανήλθεν αύθις μετ’ ολίγον εις την κυρίαν αυτού ιδέαν, της Ελλάδος την υποδούλωσιν» και πως στη Χαιρώνεια, στις 3 Αυγούστου 338, «ενικήθησαν οι Έλληνες και απώλεσαν την ελευθερίαν» [Παπαρρηγόπουλος 1845, σ. 130-131].

    Το 1848, ο καθηγητής Νικόλαος Σαρίπολος, σε λόγο που εκφώνησε στις 21 Οκτωβρίου 1848, κατά την έναρξη των μαθημάτων των αρχαίων Ελληνικών πολιτευμάτων, τόνιζε κατηγορηματικά πως «ο Φίλιππος, ωφεληθείς εκ των εμφυλίων τούτων σπαραγμών, τολμητίας Βασιλεύς, την Ελλάδα άπασαν κατέστησεν υποχείριον εαυτώ, και εις τας πεδιάδας της Χαιρωνείας εξεψύχησεν η ελευθερία της Ελλάδος». Μετά τη μάχη στη Χαιρώνεια, «πέπλος μέγας δουλείας επισκιάζει την Ελλάδα, εποχή μακράς καταστροφής, εποχή άγονος! Τους Μακεδόνες διαδέχονται οι Ρωμαίοι, τους Ρωμαίους οι Βάρβαροι του Βορρά, τούτους δε οι αιμοχαρείς της Κασπίας περίοικοι» [Σαρίπολος 1848, σ. 11 και 24].

    Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος επανέρχεται το 1849 στο ζήτημα των Μακεδόνων, χωρίς να είναι σίγουρος για την καταγωγή τους. Σε νέο βιβλίο σχολικής ιστορίας που γράφει και τυπώνεται το έτος αυτό σημειώνει: «Οι Μακεδόνες, άδηλον εάν υπάγωνται εις την Θρακικήν, εις την Ελληνικήν ή εις την Ιλλυρικήν φυλήν, διότι εκάστη των γνωμών τούτων έχει τους θιασώτας αυτής. Η δε τετάρτη (άποψη) και πιθανωτάτη είναι ότι ήσαν έθνος Ιλλυρικόν μεμιγμένων μετά Ελλήνων». Σε άλλο δε κεφάλαιο συμπληρώνει: «Η μακεδονική εποχή δύναται ευλόγως να διακριθή από της Ελληνικής, διότι το Μακεδονικόν έθνος εξεπλήρωσεν, εν τη Γενική Ιστορία, εντολήν άλλην παρά το Ελληνικόν» [Παπαρρηγόπουλος 1849, σ. 96 και 193].

    Από την ανάγνωση των ανωτέρω, γίνεται φανερό ότι η κοινότητα του ελληνικού έθνους, κατά τις πρώτες δεκαετίες της συγκρότησής της, είχε εντάξει τους αρχαίους Μακεδόνες εντός της εθνικής ιστορίας της ως εχθρούς-κατακτητές των αρχαίων Ελλήνων.

    Στα μέσα του 19ου αιώνα, το πολιτικό σχέδιο του ελληνικού εθνικισμού που έμεινε γνωστό ως Μεγάλη Ιδέα, και διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1844 από το βλάχικης καταγωγής κορυφαίο πολιτικό της εποχής (και πρωθυπουργό της Ελλάδας) Ιωάννη Κωλέττη, επέβαλε την ιδεολογική προετοιμασία του πληθυσμού της χώρας, για μελλοντική επίθεση του ελληνικού κράτους στη βαλκανική ενδοχώρα. Το επεκτατικό σχέδιο απαιτούσε μεταξύ άλλων, τη δημιουργία ελληνικών ιστορικών τίτλων κληρονομίας επί των εδαφών βορείως των ελληνικών συνόρων, μεγάλο μέρος των οποίων αποτελούσαν οι οθωμανικές μακεδονικές επαρχίες.

    Ο τίτλος του εθνικού ιστορικού δεν δόθηκε τυχαία στον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο. Αυτός είναι ο βασικός συγγραφέας της ιστορίας των ελληνικού έθνους. Αρκετοί άλλοι πριν ή παράλληλα με αυτόν συνέβαλαν στην προσπάθεια, ωστόσο το τελικό έργο φέρνει τη δική του υπογραφή. Ο εθνικός ιστορικός δεν καταγράφει τα γεγονότα του παρελθόντος. Από αυτά, άλλα επιλέγει, άλλα ανακατασκευάζει και άλλα αποσιωπά, σύμφωνα με τις ανάγκες πολιτικής λειτουργίας και αποτελεσματικότητας του έργου του. Μέχρι το δημιούργημά του, η ελληνική εθνική ιστορία, να λάβει την οριστική λειτουργική μορφή, ένα κεφάλαιο μπορεί να ξαναγραφτεί, να αλλάξει μορφή, ακόμα και να μετατραπεί στο αντίθετό του. Η Μεγάλη Ιδέα επέβαλε στον εθνικό ιστορικό να προχωρήσει στον «εξελληνισμό» των αρχαίων Μακεδόνων, και στην παρουσίαση των εχθρών ως ομοεθνών.

    Ας παρακολουθήσουμε τη σκέψη του, όπως καταγράφεται στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους το 1853:

    «Οι Μακεδόνες, αν και μη αναφερόμενοι εις τους αρχαιοτάτους χρόνους της Ελληνικής ιστορίας, ήσαν όμως Έλληνες. Ιδίως δε οι βασιλείς αυτών έλεγον εαυτούς απογόνους του Ηρακλέους, και οι άλλοι Έλληνες τους θεωρούσαν ως ομογενείς, διότι εδέχοντο αυτούς εις τους Ολυμπιακούς αγώνας, εις τους οποίους ουδείς εγίνετο δεκτός ν’ αγωνισθή αν δεν ήτο Έλλην. Η Μακεδονία λοιπόν ήτο κατ’ αρχάς μία από τας πολλάς εκείνας μικράς Ελληνικάς βασιλείας, τας οποίας είδομεν εις τους αρχαιοτάτους χρόνους της Ελλάδος. Έπειτα η βασιλεία δεν κατηργήθη εις την χώραν εκείνην, καθώς εις το μεγαλύτερον μέρος της Ελλάδος, αλλά διετηρήθη. Προς τούτοις οι Μακεδόνες, επειδή κατώκουν εις την βορειοτέραν άκραν της Ελλάδος, και είχον τριγύρω των πολλά βάρβαρα έθνη, με τα οποία ήσαν εις ακαταπαύστους πολέμους, δεν ειμπόρεσαν να προκόψωσιν όσον οι άλλοι Έλληνες εις τα γράμματα και εις τας τέχνας. Και επί Φιλίππου ακόμη είχον ομοιότητά τινα με τους παναρχαίους Έλληνας, όπως περιγράφει αυτούς ο Όμηρος επί του Τρωϊκού πολέμου» [Παπαρρηγόπουλος 1853, σ. 57].

    Ως μεγάλος πρωτομάστορας, ο Παπαρρηγόπουλος δόμησε τόσο καλά τη μακεδονική ψηφίδα, ώστε δεν άφησε ουσιαστικό περιθώριο για διορθώσεις και μερεμέτια στους επίγονους μαθητάδες, εκτός από μια αναπόφευκτη απόδοση του κειμένου σε μεταγενέστερη σύγχρονη γλώσσα και την κατά βούληση προσθήκη μερικών υποσημειώσεων.

    Βιβλιογραφία

    ΑΒ 1808: Ιστορικόν χαρτοπαίγνιον περιέχον επιτομήν της ελληνικής ιστορίας της οποίας προηγείται γενική προθεωρία της αρχαίας ιστορίας, εκ της τυπογραφίας Γεωργίου Βενδώτου, εν Βιέννη της Αυστρίας 1808.

    Αλεξανδρίδης 1806: Γολδσμίθ Ιστορία της Ελλάδος Από της πρώτης καταβολής των Ελληνικών πραγμάτων άχρι της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Οθωμανών, νυν πρώτον μεταφρασθείσα εκ του πρωτοτύπου της Αγγλικής διαλέκτου κατά την νεωτάτην εν Λονδίνω έκδοσιν εις την καθ’ ημάς των Ελλήνων διάλεκτον, άμα δε και επαυξηθείσα υπό Δημητρίου Αλεξανδρίδου ιατρού, του εκ Τυρνάβου της Θεσσαλίας, και μέλους αντεπιστέλλοντος των εν Ιένη εταιρειών, της τε Ορυκτολογικής και της Φυσικής, τόμος Β’, τύποις Σραιμβλείοις, εν Βιέννη της Αουστρίας 1806.

    Αντωνιάδης 1808: Επιτομή χρονολογική της Γενικής Ιστορίας, εκ της γαλλικής εις την ημετέραν μετενεχθείσα διάλεκτον, και μετά πλείστων σημειωμάτων επαυξηνθείσα, υπό του Φιλογενούς Λάμπρου Αντωνιάδου του εκ Μοισίας, προς χρήσιν των φιλομαθών νέων Ελλήνων, σπουδή και επιμελεία του λογιωτάτου Κυρ Παναγιωτάκη Κωνσταντινίδου, νυν το πρώτον τύποις εκδοθείσα διά συνδρομής των φιλοτίμων του Γένους, ων τα ονόματα εν τω τέλει του παρόντος καταγράφονται, αδεία και προτροπή του Παναγιωτάτου ημών Δεσπότου Κυρίου Γρηγορίου, του Οικουμενικού Πατριάρχου, Εν τω του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως Τυπογραφείου, έτει 1808.

    ΓΔ 1807: Επιτομή Ιστορίας της Ελλάδος, συνερανισθείσα μεν υπό Γ. Δ. του εν Λιβόρνω Ελληνομουσείου, τύποις δε εκδοθείσα αδρά δαπάνη της Πανεντίμου Αδελφότητος των εν αυτή τη Πόλει Ορθοδόξων Ελλήνων, τόμος δεύτερος, επιστασία και διορθώσει Σ. Β., παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, εν Βενετία 1807.

    Γεννάδιος 1839: Σύνοψις της Γενικής Ιστορίας Γερμανική συνταχθείσα υπό Α. Α. Κ. Καμμερέρου, κατά διαταγήν της Κυβερνήσεως μεταφρασθείσα προς χρήσιν των Ελληνικών σχολείων του κράτους υπό Γ. Γενναδίου και εκδοθείσα υπό Ανδρέου Κορομηλά, εκ της τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά, Εν Αθήναις 1839.

    Δημαράς 1986: Κ. Θ. Δημαράς, Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, η εποχή – η ζωή του – το έργο του, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 1986.

    Ερανιστής 1836: Ιστορία της αρχαίας Ελλάδος κατ’ επιτομήν, ερανισθείσα εις χρήσιν σχολείων, εκ της Αμερικανής Τυπογραφίας, διευθυνομένης παρά του Αιδεσίμου Δανιήλ Τέμπλου, εν Σμύρνη 1836.

    Ερανιστής 1844: Ιστορία της Ελλάδος κατ’ επιτομήν, έκδοσις τετάρτη, εκ της τυπογραφίας Γ. Γριφφίτου, εν Σμύρνη 1844.

    Κοραής 1830: Άτακτα, ήγουν παντοδαπών εις την Αρχαίαν και την νέαν Ελληνικήν γλώσσαν αυτοσχεδίων σημειώσεων, και τινων άλλων υπομνημάτων, αυτοσχέδιος συναγωγή, τόμος τρίτος, εκ της Τυπογραφίας Κ. Εβεράρτου, εν Παρισίοις 1830.

    Κούμας 1830: Ιστορίαι των Ανθρωπίνων Πράξεων από των αρχαιοτάτων χρόνων έως των ημερών μας εκ παλαιών απανθισθείσαι, και τα νεώτερα εξ αρίστων Γερμανών ιστοριογράφων ελευθέρως μεταφρασθείσαι υπό Κ. Μ. Κούμα, τόμος δεύτερος, εκ της Τυπογραφίας Αντωνίου Αυκούλου. (Anton v. Haykul), εν Βιέννη της Αυστρίας 1830.

    Παλιουρίτης 1815: Επιτομή Ιστορίας της Ελλάδος / συνερανισθείσα μεν εκ διαφόρων συγγραφέων υπό Γρηγορίου Παλιουρίτου διδασκάλου του εν Λιβόρνω Ελληνομουσείου, προσφωνηθείσα δε τη Πανεντίμω Αδελφότητι των εν αυτή τη πόλει Ορθοδόξων Ελλήνων, δευτέρα έκδοσις επιδιορθείσα παρά του συγγραφέως, τόμος δεύτερος, παρά Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, εν Βενετία 1815.

    Παπαρρηγόπουλος 1845: Στοιχεία της γενικής ιστορίας κατά το σύστημα του Γάλλου Λευΐ υπό Κ. Παπαρρηγοπούλου, Εκδίδονται δαπάνη Ανδρέου Κορομηλά προς χρήσιν της απανταχού νεολαίας κατ’ έγκρισιν του επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Υπουργείου και της επί των διδακτικών βιβλίων Επιτροπής, εκ της τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά, εν Αθήναις 1845.

    Παπαρρηγόπουλος 1849: Εγχειρίδιον της Γενικής Ιστορίας συντεθέν μεν υπό Κ. Παπαρρηγοπούλου κατά τα νεώτερα και δικιμώτερα βοηθήματα – βιβλίον πρώτον περιέχον την Αρχαίαν Ιστορίαν εις επιμελώς παρετέθησαν, αι Εβραϊκαί, αι Ελληνικαί, αι Ρωμαϊκαί πηγαί, εκδοθέν δε δαπάνη Ανδρέου Κορομηλά, εκ της τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά, εν Αθήναις 1849.

    Παπαρρηγόπουλος 1853: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι της σήμερον, προς διδασκαλίαν των παίδων, συνταχθείσα μεν υπό Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου, εκδοθείσα δε δαπάνη Ανδρέου Κορομηλά, εκ της Τυπογραφίας Ανδρέου Κορομηλά, εν Αθήναις 1853.

    Πολύαινος 1820: Γενική ιστορία εκ διαφόρων παλαιών και νέων ιστορικών, συνερανισθείσα, και συνταχθείσα εν επιτομή υπό Ν. Π. (: Νικολάου Πολυαίνου), εν τη Ελληνική Τυπογραφία, εν Ιασσίω 1820.

    Σαρίπολος 1848: Λόγος εκφωνηθείς την 21 Οκτωβρίου 1848 κατά την έναρξιν της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών πολιτευμάτων, υπό Δρος Νικολάου Ι. Σαριπόλου καθηγητού εν τω του Όθωνος Πανεπιστημίω, εκ του τυπολιθογραφικού καταστήματος Χ. Χριστοδούλου και Συν., Αθήνησιν 1848.

    Σιλήβεργος 1831: Επιτομή της παλαιάς ιστορίας και εξαιρέτως της ελληνικής εις την οποίαν έπεται σύντομον γεωγραφικόν λεξικόν και σύνοψις της μυθολογίας, Ερανισθείσα μεν εις χρήσιν των μαθητών του Βασιλικού Πολεμικού Σχολείου εις την Γαλλίαν, μεταφρασθείσα δε εκ του γαλλικού παρά Ν. Σιληβέργου, εν τη Εθνική Τυπογραφία διευθυνομένη υπό Παύλου Πατρικίου, εν Ναυπλίω 1831.

    Φιλιππίδης 1817: Επιτομή των Φιλιππικών του Πομπηίου Τρόγου, νυν πρώτον εκ του λατινικού εις την αιολοδωρικήν ελληνικήν διάλεκτον μεταγλωτισθείσα, και εκδοθείσα παρά του αποπειρογράφου της Ρουμουνίας και προσφωνηθείσα, παρά τω Τάουχνιτζ, Εν Λειψία 1817.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/02/2009

  11. Διασώζει ο Γάλλος φιλόλογος και ιστορικός Κ. Φωριέλ, στο βιβλίο του «τα δημοτικά τραγούδια της νεωτέρας Ελλάδος», κάτι το εξαιρετικό. Αξίζει να διαβαστεί. (Από το περιοδικό «Γνώσεις», εκδ. 1953).

    «Το 1817 ένας φίλος μου ταξίδευε στη Μακεδονία με την συνοδεία ενός καλόγερου. Όταν έφτασαν σ’ ένα χωριό, του οποίου το όνομα δεν συγκράτησε, σταμάτησαν για ανάπαυση σ’ ένα αρτοπωλείο, το οποίο ήταν συγχρόνως και το πανδοχείο της περιοχής. Ένα νέο παιδί, ένας Ηπειρώτης, τράβηξε την προσοχή τους. Το παράστημά του ήταν περήφανο, με όψη αγέρωχης ομορφιάς, του οποίου τα μπράτσα, οι γυμνές κνήμες, το στήθος, έδιναν τον τύπο της κομψότητας και του σφρίγους. Παρατήρησε με προσοχή τους δύο ταξιδιώτες και στρεφόμενος στον λαϊκό, τον ρώτησε: Ξέρεις να διαβάζεις; Εκείνος συγκατάνευσε και ο νεαρός Ηπειρώτης τον παρακάλεσε να τον ακολουθήσει σε γειτονικό αγρό. Κάθισαν σ’ έναν σωρό από πέτρες. Το παιδί τότε έβαλε το χέρι του στον κόρφο του και έβγαλε κάτι, που ήταν δεμένο μ’ έναν σπάγκο. Ήταν ένα μικρό βιβλίο, ο Θούριος του Ρήγα. Το δίνει στον ξένο και τον παρακαλεί να του το διαβάσει. Ο ταξιδιώτης το πήρε και άρχισε να το απαγγέλει με στόμφο. Ύστερα από λίγα λεπτά σήκωσε τα μάτια του και έμεινε έκπληκτος». (Συνεχίζω στην καθαρεύουσα). «Ο ακροατής του δεν ήτο πλέον ο ίδιος άνθρωπος. Το πρόσωπόν του εφαίνετο φλογισμένον και όλα τα χαρακτηριστικά του απέδιδον έξαρσιν. Τα μισοανοικτά του χείλη εδονούντο. Χείμαρρος δακρύων έπιπτεν από τα μάτια του, ενώ το σκιώδες στήθος του εταράσσετο και συνεσπάτο». «Για πρώτη φορά ακούς να σου διαβάζουν το βιβλιαράκι αυτό; ρωτά ο ταξιδιώτης. Όχι, του απαντά σκουπίζοντας τα μάτια του με την ανάστροφη της παλάμης του. Το έχω ακούσει πολλές φορές. Παρακαλώ τους διαβάτες και μου το διαβάζουν συχνά… Και πάντοτε κλαις; Ναι, πάντοτε…»

    Σχόλιο από Κάλβος | 27/03/2009

  12. ΕΘΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ
    ==========================
    Μήνυμα του Μίκη Θεοδωράκη

    Θέλω να εκφράσω μια μεγάλη απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό: Σκοπιανοί και ορισμένοι Αμερικανοί φίλοι τους μας έχουν ζαλίσει εδώ και πολλά χρόνια ότι είναι τάχα οι μοναδικοί Μακεδόνες και ότι η γλώσσα τους είναι η Μακεδονική, δηλαδή αυτή περίπου που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Κι αυτά τα τερατώδη ψέματα διδάσκονται σαν αλήθειες σε ξένα Πανεπιστήμια, ενώ πάνω από 100 Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο τα έχουν εμπράκτως αποδεχθεί σαν ιστορικές αλήθειες.

    Ιδού λοιπόν η απορία μου: Υπήρξε έως τώρα από την πλευρά μας η οφειλόμενη επιστημονική αποκάλυψη όλης αυτής της γελοιότητας; Αν ναι, με ποιους επιστημονικούς τρόπους και αν όχι, γιατί; Αφού είναι βέβαιο πως αυτοί οι άνθρωποι είναι καθαρόαιμοι Σλαύοι και η γλώσσα τους είναι καθαρά Σλαυική. Πού είναι η Βουλή των Ελλήνων, η Ακαδημία Αθηνών, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, οι Έλληνες ιστορικοί και γλωσσολόγοι, ώστε με ακλόνητες επιστημονικές αναλύσεις να αποκαλύψουν την αλήθεια στην παγκόσμια κοινή γνώμη, τις κυβερνήσεις, τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ των άλλων κρατών, όπως ακριβώς κάνουν οι Σκοπιανοί ανενόχλητοι και μόνοι εδώ και δεκάδες χρόνια; Πώς αξιοποιούνται οι επιστημονικές αναλύσεις και μελέτες ξένων καθηγητών και ειδικών που αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των δικών μας θέσεων και γελοιοποιούν τους ισχυρισμούς των Σκοπιανών;

    Ιδιαίτερα σε χώρες όπως ο Καναδάς και η Αυστραλία, όπου κυριολεκτικά «σαρώνουν» οι Σκοπιανοί, οι δυστυχείς συμπατριώτες μας μένουν ακάλυπτοι και παραπονεμένοι, εγκαταλελειμμένοι από την Πατρίδα Μητέρα τους που … σφυρίζει αδιάφορα.

    Οι Σκοπιανοί έχουν γεμίσει τις μεγάλες Βιβλιοθήκες όλου του κόσμου με χιλιάδες βιβλία, έτσι που στο τέλος, μπροστά σ’ αυτή τη σιωπηλή αντιμετώπιση αυτών των παραμυθιών να αρχίζουν να πιστεύουν και οι ίδιοι, ότι είναι … κατ’ ευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος! Κι έτσι φτάσαμε ως εδώ, να μας κατηγορούν ότι είμαστε … κατακτητές της Θεσσαλονίκης!

    Ας κάνουμε όλοι κάτι, πριν είναι πολύ αργά.. Εγώ τουλάχιστον κάνω ό,τι μπορώ, αδιαφορώντας αν
    μερικοί εξακολουθούν να με θεωρούν «εθνικιστή», και επομένως προκατειλημμένο..Επειδή πιστεύω ότι αποτελεί μέγα εθνικό λάθος να χαρίσουμε , τουλάχιστον εμείς, ένα τόσο ιερό όνομα όπως είναι η Μακεδονία, που τόσο ιστορικά όσο και πολιτιστικά είναι δικό μας, όπως η Θράκη, η Θεσσαλία, η Ήπειρος και η Κρήτη. Και προπάντων, να αφήσουμε την υπεράσπισή του, στα χέρια μερικών νεόκοπων, αμφιλεγόμενων, υπερπατριωτών..

    Μίκης Θεοδωράκης – 8.4.09

    Σχόλιο από Ροβεσπιέρος | 08/04/2009

  13. Οἱ… γνήσιοι «Μακεδόνες» νίκησαν τούς Σλαβομακεδόνες!

    ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ (Κόσμος τοῦ Ἐπενδυτῆ 28-3-2009)

    Ἐθνικιστικό παραλήρημα μέ ἀνάλυση τοῦ DNA καταγωγῆς καί ἐπιστροφή στήν ἐσωστρέφεια

    Ὀ πρῶτος γύρος τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν στή FYROM ἐπιβεβαίωσε τίς προβλέψεις. Ὁ ἐκλεκτός του Νίκολα Γκρούεφσκι, καθηγητής Γκιόργκι Ἰβανώφ, κέρδισε μέ διαφορά τήν πρώτη θέση (34%) μεταξύ τῶν 4 Σλαβομακεδόνων καί τῶν 3 Ἀλβανομακεδόνων ὑποψηφίων.

    Ἀναμένεται ὅτι θά ἐκλεγεῖ ἄνετα στόν δεύτερο γύρο, πού θά διεξαχθεῖ στίς 5 Ἀπριλίου. Ὁ ὑποψήφιος τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν Λιούμπομιρ Φρέτσκοφσκι ἀπέσπασε 20% καί δέν ἔχει καμία τύχη. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι στίς ἐκλογές συμμετεῖχε ὡς «ἀντάρτης» καί τό στέλεχος τοῦ κυβερνῶντος κόμματος VMRO – DPMNE Λιοῦμπε Μπόσκοσκι, ὁ ὁποῖος ἀπέσπασε σημαντικό ποσοστό. Μέ τήν ὁλοκλήρωση τῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν, ὁ πρωθυπουργός ὄχι μόνο θά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τόν μέχρι τώρα πρόεδρο καί ἐνεργά ἀντίπαλό του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι, ἀλλά καί θά καταστεῖ ὁ ἀναμφισβήτητος ἡγέτης τῆς γειτονικῆς χώρας. Ἡ ἀποχή τῆς τάξεως τοῦ 43% (σ’ ἕνα ἐκλογικό σῶμα περίπου 1.800.000 ψηφοφόρων) εἶναι μία σαφής ἔνδειξη ἀποδοκιμασίας τοῦ πολιτικοῦ συστήματος, ἀλλά στήν πράξη δέν ἐπηρεάζει τήν παντοδυναμία τοῦ Νίκολα Γκρούεφσκι. Εἶναι ἀξιοσημείωτο ὅτι, σέ συνθῆκες ὀξύτατης οἰκονομικῆς κρίσης, σχεδόν κυρίαρχο ζήτημα τῆς ἐκλογικῆς ἀναμέτρησης ἦταν ἡ ταυτότητα τῶν γειτόνων. Καί οἱ δύο κύριοι ἀντίπαλοι, βεβαίως, ἀποδέχονται τό ἰδεολόγημα τοῦ Μακεδονισμοῦ. Τό στρατόπεδο τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὅμως, παίζει δυνατά τό χαρτί ὅτι οἱ Σλαβομακεδόνες εἶναι κατευθείαν ἀπόγονοι τῶν ἀρχαίων Μακεδόνων. Ἀπό τήν πλευρά της, ἡ σοσιαλδημοκρατική ἀντιπολίτευση (κυριαρχοῦσε τήν ἐποχή τῆς ἑνιαίας Γιουγκοσλαβίας καί τά πρῶτα χρόνια μετά τή διάλυσή της μέσω τοῦ προέδρου Κίρο Γκλιγκόροφ) κατηγορεῖ τόν Νίκολα Γκρούεφσκι ὅτι ἐπιχειρεῖ νά ξεπλύνει τά σλαβικά χαρακτηριστικά του ἔθνους τους καί νά διαγράψει τή σλαβική ἱστορία του. Ἡ προπαγανδιστική ἐκστρατεία τοῦ Νίκολα Γκρούεφσκι περί «μακεδονικῆς» καθαρότητας στηρίζεται στήν καλλιέργεια φοβικῶν συνδρόμων καί ἀνθελληνισμοῦ. Εἴναι τόσο ἀκραία καί συχνά γελοῖα, ὅμως, πού ἔχει προκαλέσει ἀντιδράσεις ὄχι μόνο στό ἐξωτερικό, ἀλλά καί σ’ ἕνα τμῆμα τῆς σλαβομακεδονικῆς ἐλίτ. Ὁ καθόλου φιλέλληνας ὑποψήφιος τῶν Σοσιαλδημοκρατῶν Λιούμπομιρ Φρέτσκοφσκι παραδέχθηκε δημοσίως ὅτι ἡ κυβέρνηση καλλιεργεῖ συστηματικά τόν ἀνθελληνισμό

    Ἑλβετικό ἐργαστήριο

    Εἶναι ἀποκαλυπτικό του κλίματος στή FYROM ὅτι ἡ ἡμιεπίσημη ἐφημερίδα τῆς κυβέρνησης «Nova Makedonija» δημοσίευσε ἀποτελέσματα ἀνάλυσης DNA τῶν Σλαβομακεδόνων, πού φέρεται νά ἔγινε ἀπό ἑλβετικό ἐργαστήριο. Σύμφωνα μέ τήν ἀνάλυση,τό 30%των γονιδίων τοῦ σύγχρονου Σλαβομακεδόνα προέρχονταιαπό τους ἀρχαίους Μακεδόνες, τό 10% ἀπό τούς Ἰλλυριούς, τό 15% ἀπό τούς ἀρχαίους Ἕλληνες, τό 20% ἀπό τούς Γερμανούς, τό 5% ἀπό τούς Οὕννους καί τό 15% ἀπό τούς Σλάβους! Ὅπως τόν περασμένο Ἰούνιο, ἔτσι καί τώρα, ἡ ρητορική του Νίκολα Γκρούεφσκι ὑπόσχεται ἐνσωμάτωση στούς εὐρωατλαντικούς θεσμούς χωρίς ἐκπτώσεις στό ζήτημα τῆς ὀνομασίας καί τῆς ταυτότητας. Δέν μπορεῖ, ὅμως, νά τηρήσει τήν ὑπόσχεσή του. Τό ἐάν θά κάνει ἐκπτώσεις ἤ ὄχι ἐξαρτᾶται ἀπό τόν ἴδιον. Τό ἐάν, ὅμως, ἡ FYROM θά ἐνταχθεῖ στό ΝΑΤΟ καί θά προχωρήσει ἡ ἐνταξιακή πορεία της πρός τήν Ε.Ε. ἐξαρτᾶται ἀπότην Ἀθήνα.

    Στασιμότητα στό θέμα τῆς ὀνομασίας

    «Κλειδί», ἡ καταγγελία τῆς Ἐνδιάμεσης Συμφωνίας

    Σέ ἀντίθεση μέ τό 2008,ὅλα δείχνουν ὅτι τό 2009 θά εἶναι φτωχή χρονιά ἀπό ἐξελίξεις στό Μακεδονικό. Μετά τήν προσφυγή τῶν Σκοπίων στή Χάγη, ἡ διαπραγμάτευση τυπικά συνεχίζεται, ἀλλά πολιτικά ἔχει ἀκυρωθεῖ. Οἱ ὑπό τόν Μάθιου Νίμιτς συνομιλίες ἔχουν μετατεθεῖ γιά μετά τίς εὐρωεκλογές. Οἱ κινήσεις καί οἱ δηλώσεις τοῦ Νίκολα Γκρούεφσκι ἀποδεικνύουν ὅτι δέν εἶναι διατεθειμένος νά κάνει βῆμα πίσω. Προσδοκᾶ ὅτι ἡ ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου θά εἶναι καταδικαστική γιά τήν Ἑλλάδα, πράγμα πού θά τοῦ ἐπιτρέψει νά διαπραγματευθεῖ ἀπό πλεονεκτική θέση.Στή σύνοδο τοῦ ΝΑΤΟ πέρυσι στό Βουκουρέστι, ἡ ἑλληνική πλευρά τυπικῶς δέν ἄσκησε βέτο. Ὅλα δείχνουν ὅτι δέν θά χρειασθεῖ νά τό ἀσκήσει οὔτε στήν ἐπικείμενη ἐφετινή σύνοδο κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ. Θά πρέπει, ὡστόσο, νά σημειωθεῖ ἡ δήλωση τῆς Ἀνγκέλα Μέρκελ στή γερμανική Βουλή ὅτι ἡ FYROM πρέπει νά ἐνταχθεῖ στό ΝΑΤΟ. Ἡ παρέμβαση κατά πάσα πιθανότητα ὀφείλεται στή δυσαρέσκεια τοῦ Βερολίνου, ἐπειδή ἡ Ἀθήνα δέν ὑπέκυψε σέ γερμανικές πιέσεις γιά ζητήματα ἐξοπλισμῶν. Εἶναι ἀμφίβολο ἐάν ἡ Ἀθήνα ἔχει παραβιάσει τήν Ἐνδιάμεση Συμφωνία, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι πρέπει νά ἑξαρτήσει τήν πολιτική της ἀπό μία νομική κρίση. Εἰδικά ὅταν ἡ ὑπόθεση δέν εἶναι«ἀπό χέρι» κερδισμένη. Ὅταν ἡ ἑλληνική πλευρά ἔθεσε ὡς ὄρο γιά τήν ἔνταξη τῆς FYROM τή λύση τοῦ προβλήματος τῆς ὀνομασίας, ἔκανε μία πολιτική ἐπιλογή.Ἦταν ὁ μόνος τρόπος νά πιέσει τούς Σλαβομακεδόνες νά διαπραγματευθοῦν σοβαρά, δεδομένου ὅτι γιά 12 χρόνια εἶχαν μετατρέψει τίς σχετικές συνομιλίες σέ προσχηματική διαδικασία. Εἶναι λάθος τῆς Ἀθήνας πού στήν πράξη ἀποδέχεται τή μετατόπιση τοῦ κέντρου βάρους τῆς διένεξης ἀπό τό πολιτικό στό νομικό ἐπίπεδο. Ἐάν ἡ ἀπόφαση τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου εἶναι καταδικαστική, τό πλῆγμα θά εἶναι βαρύ. Θά τήν καλοδεχθοῦν σιωπηλά μόνο ὅσοι θεωροῦν ὅτι τό ὄνομα δέν ἔχει σημασία καί ψάχνουν τρόπο νά κλείσουν ὅπως ὅπως τό ζήτημα.Ἡ Ἐνδιάμεση Συμφωνία πρέπει νά καταγγελθεῖ ὅσο εἶναι ἀκόμα καιρός. Πρῶτον, γιά νά λύσει τό νομικό πρόβλημα καί, δεύτερον, γιά νά στείλει σ’ ὅλους τό ἔμπρακτο μήνυμα ὅτι ἡ Ἀθήνα ἐννοεῖ ἀπολύτως αὐτά πού λέει καί θά ἐμμείνει μέχρι τέλους στήν πολιτική της. Οἱ παρενέργειες τῆς καταγγελίας δέν εἶναι σημαντικές. Οἱ διαπραγματεύσεις θά συνεχισθοῦν, ἀφοῦ στηρίζονται σέ ψήφισμα τοῦ Συμβουλίου Ἀσφαλείας. Τά πρακτικά προβλήματα πού θά ἀνακύψουν στίς διμερεῖς σχέσεις, ὅπως συμβαίνει πάντα σέ τέτοιες περιπτώσεις, θά διευθετηθοῦν, ἐπειδή τά Σκόπια ἔχουν μόνο νά χάσουν ἐάν τό ἀρνηθοῦν.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/04/2009

  14. Ο βιαστές της ιστορίας και οι θιασώτες τους

    Του Σάββα Μαυρίδη, καθηγητή Κοινωνιολογίας στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης

    Ο Φρειδερίκος Ένγκελς στο έργο του “Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους” διέκρινε, μεταξύ άλλων, τις μορφές ανθρώπινης δραστηριότητας: ως άγρια κατάσταση, την περίοδο όπου επικρατεί η ιδιοποίηση ετοίμων προϊόντων, και ως πολιτισμό, την περίοδο όπου οι άνθρωποι επεξεργάζονται τα φυσικά προϊόντα, αναπτύσσουν τη βιομηχανία, αλλά και την τέχνη (1).

    Πρόκρινε δηλαδή ότι η ανάπτυξη του ανθρώπου δεν περιορίζεται μόνο στην παραγωγή αγαθών, αλλά και στην καλλιέργεια των γραμμάτων και των τεχνών, δηλαδή στην πνευματική καλλιέργεια. Μεταφέροντας αυτή την άποψη στη σύγχρονη εποχή και στην περιοχή μας, βλέπουμε ότι γείτονές μας οικειοποιούνται τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και τον πουλούν ως δικό τους τουριστικό προϊόν.

    Έτσι και οι γείτονές μας Σλαβοαλβανοί των Σκοπίων -και όχι Σλαβομακεδόνες, όπως τους αποκαλούν και “έγκριτοι” δημοσιογράφοι των Αθηνών-, μην έχοντας να επιδείξουν δικό τους πολιτισμό, σκέφθηκαν να οικειοποιηθούν τον ελληνικό πολιτισμό της Μακεδονίας του Αριστοτέλη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό φυσικά αποτελεί, σύμφωνα με τον Φρειδερίκο Ένγκελς, ένδειξη ανθρώπων που βρίσκονται σε άγρια κατάσταση. Διότι, μη μου πει κανείς ότι ο Αριστοτέλης και ο Μέγας Αλέξανδρος μιλούσαν τα βουλγαρίζοντα σκοπιανά, αφού Βούλγαροι και Σκοπιανοί συνεννοούνται χωρίς μεταφραστή, και η Βουλγαρία αναγνωρίζει μεν τα Σκόπια ως Μακεδονία, αλλά όχι μακεδονική γλώσσα!

    Κατά κάποιον τρόπο, όταν οι Σκοπιανοί επιδιώκουν να ονομάζουν εαυτούς Μακεδόνες παραδέχονται ότι είναι Έλληνες, αλλά, επειδή δεν είναι Έλληνες, γι’ αυτό δεν είναι και Μακεδόνες. To ότι έζησαν Σλάβοι στο χώρο της Μακεδονίας, δεν τους νομιμοποιεί να ισχυρίζονται ότι είναι Μακεδόνες, διότι στη Μακεδονία έζησαν, π.χ., και Εβραίοι και Τούρκοι, αλλά κανείς δεν ισχυρίζεται τέτοιες φαιδρότητες, εκτός βέβαια από τους ανεγκέφαλους αλυτρωτιστές των Σκοπίων.

    Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε, εκτός από το έλλειμμα δεκαετιών πολιτικής ωχαδερφισμού της Ελλάδος πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, και το έλλειμμα της πανεπιστημιακού επιπέδου ιστοριογραφίας τόσο στα ελληνικά, αλλά, πολύ περισσότερο, σε ξένες γλώσσες, όπως τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα γερμανικά κτλ., εκ μέρους των Ελλήνων ιστορικών.

    Πρόσφατα, η κατά τα λοιπά νουνεχής και γενικά αξιοσέβαστη καγκελάριος της Γερμανίας κ. Αγκελα Μέρκελ, την οποία σεβόμαστε και τιμούμε απέραντα για τη σοβαρότητα που τη διακρίνει σε κάθε της συμπεριφορά που αφορά την παρούσα παγκόσμια κρίση και τη διεθνή πολιτική, μας εξέπληξε δυσάρεστα.

    Διατύπωσε την άποψη ότι το βέτο που έθεσε η Ελλάς εναντίον των Σκοπίων αλλάζει τους κανόνες που ισχύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, η κλοπή ονομάτων ανήκει στους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κ. Μέρκελ; Για να γίνει πιο κατανοητό. Εάν διαλυόταν μια γειτονική χώρα της Γερμανίας και προερχόταν από αυτήν μια μικρή χώρα που θα ήθελε να ονομάζεται Βαυαρία ή Έσση ή Βεστφαλία ή με κάποιο άλλο όνομα γερμανικού κρατιδίου, πώς θα αντιδρούσε η κ. Μέρκελ;

    Πέρα από την ιστορική, πολιτιστική και σύγχρονα γεωπολιτική διάσταση του θέματος, υπάρχει και γερμανόγλωσση επιστημονική βιβλιογραφία πάνω στο θέμα. Δεν μελέτησε η κ. Μέρκελ τον συμπατριώτη της Μαξ Βέμπερ, ο οποίος γράφει στο έργο του “Οικονομία και κοινωνία” ότι η περίοδος μετά τον Μέγα Αλέξανδρο ονομάζεται ελληνιστική και μάλιστα γράφει ότι η ελληνιστική Ανατολή υπερείχε πνευματικά της ρωμαϊκής εκκλησίας (2);

    Ο χώρος των Βαλκανίων, αλλά όχι μόνον, χρησιμοποιείται ως πεδίο επιβολής, πειραματόζωο τόσο της Ανατολής όσο και της Δύσης για την υλοποίηση των στρατηγικών στόχων τους.

    Η στάση αυτή, ιδιαίτερα των δυτικών χωρών απέναντι στις βαλκανικές χώρες, μπήκε στην καθημερινή σημειολογία τους. Έτσι, όταν θέλουν στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη να αποδώσουν στις γλώσσες τους την έννοια μιας καθυστερημένης περιοχής, στην οποία επικρατούν μακροχρόνιες αιματηρές έχθρες, διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας κτλ., χρησιμοποιούν τη φράση Βαλκάνια (3). Στη φάση που διανύουμε, μετά από τόσα σοκ που έζησε και ζει η ανθρωπότητα, πρέπει επιτέλους να κατανοήσει ότι μακροπρόθεσμα τα γεωπολιτικά συμφέροντα μπορούν να συνυπάρχουν με τον σεβασμό της ιστορίας και του πολιτισμού και όχι με τον βιασμό τους.

    Όμως και εμάς τους νέους Έλληνες, που είμαστε οι μοναδικοί φυσικοί απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, μας αναλογεί σημαντικό μερίδιο ευθύνης. Τώρα τελευταία διαφημίζεται στο ραδιόφωνο πολύ συχνά η συνεργασία σε διασυνοριακό επίπεδο μεταξύ Ελλάδος και Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Θέλουν μήπως να μας πείσουν ότι το όνομα Μακεδονία ανήκει στα Σκόπια;

    Από την άλλη πλευρά, ως κοινωνία επαναπαυόμαστε στην ένδοξη ελληνική αρχαιότητα, την οποία κακοποιούμε σε επίπεδο γλώσσας, μνημείων και, το κυριότερο, αξιοποιούμε από τα χαρακτηριστικά της μόνο την πονηριά του Οδυσσέα και όχι την εντιμότητα του Δίκαιου Αριστείδη ή την αυτοθυσία του Σωκράτη. Τρόπον τινά, Έλληνες αλλά καρτ. Ο χειρότερος εχθρός μας είναι ο κάκιστος εαυτός μας.

    1 Φρειδερίκος Ένγκελς, Η Καταγωγή της Οικογένειας της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους. Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1987, σελ. 27

    2 Weber, M., Wirtschaft und Gesellschaft. Grundriss der verstehenden Soziologie. J.C.B. Mohr (Paul Siebeck). Tubingen 1985, σελ. 674

    3 Αυτό τον όρο χρησιμοποιεί ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μονάχου Edgar Hosch στο βιβλίο του Geschichte des Balkans (Ιστορία των Βαλκανίων), Verlag C. H. Beck, Munchen, 2004, σελ. 7

    http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=36888

    Σχόλιο από Mauridis | 22/04/2009

  15. Η Μεγαλύτερη συλλογή πηγών, για την (Βουλγάρικη) καταγωγή των ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΌΝΩΝ!!!

    1. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROMs Slavs – John Foster Fraser
    2. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROM slavs – Keith Brown
    3. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROMs Slavs – Francis Seymour Stevenson
    4. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROMs Slavs – William Miller
    5. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROMs Slavs – Kemal H. Karpat
    6. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROMs Slavs – Isaac Asimov
    7. Modern writers about the Bulgarian origin of FYROM slavs – Ashmead-Bartlett Ellis
    8. E. G. Ravenstein in 1877 – No “Macedonians” but Bulgarians
    9. French consul in 1831: Macedonia consists of Greeks and Bulgarians
    10. Foreign consuls about Macedonia in 1903
    11. Linguist Vladimir I. Georgiev “Introduction to the History of the Indo-European Languages”
    12. Linguist A. Vaillant, “Le probleme du Slave Macedonien”, 1938
    13. Linguist Fr. Scholz, “Slavische Etymologie”, 1966
    14. Encyclopedia of Language and Linguistics, 1994
    15. Prof. Dr Ivan Kochev – Sofia University, newspaper “Kontinent” , 1997
    16. Balkanologist Vladimir Sis about Slavic Macedonians
    17. “Greece in evolution..”, 1910 by Abbott, G. F. (George Frederick)
    18. The outgoing Turk : impressions of a journey through the western Balkans (1897)
    19. A. H. E. Taylor, ‘Future of the Southern Slavs’, 1917
    20. C.M. Woodhouse,The Struggle for Greece 1941-1949
    21. Allen Upward, The East End of Europe, London 1908
    22. George h. Blakeslee ‘The Journal of International Relations’
    23. Loring Danforth,The Macedonian Conflict. Ethnic Nationalism in a Transnational World
    24. Edward J. Erickson – Defeat in Detail: The Ottoman Army in the Balkans, 1912-1913″
    25. Arthur Douglas Howden Smith, “Fighting the Turk in the Balkans: An American’s Adventures with the Macedonian Revolutionists”, 1908
    26. N.S. Derzhavin, “Bulgaro-Serb Relations and the Macedonian Question”, (1918)
    27. Elisabeth Barker, “Macedonia, its place in Balkan power politics”, 1950
    28. John Van Antwerp Fine, The Early Medieval Balkans: a critical survey from the sixth to the late twelfth century
    29. John G. Leishman, US Ambassador to the Sublime Porte (1900 – 1908)
    30. Dimitar Miladinov letter
    31. The Nationalities of Europe, Robert Gordon Latham ,1863
    32. Encyclopedia of Religion and Ethics
    33. Tom Gallagher – Outcast Europe
    34. James Pettifer – The New Macedonian Question (St. Antony’s)
    35. Emily Greene Balch – Our Slavic Fellow Citizens
    36. A. and C. Black – Edinburgh New Philosophical Journal, 1838
    37. Francis Galton – Vacation Tourists and Notes of Travel in 1860
    38. Albert Sonnichen – Our Slavic Citizens, 1910
    39. F. Pouqueville – Travels in Epirus, Albania, Macedonia, and Thessaly, 1820
    40. M. MacDermott – For Freedom and Perfection. The Life of Yane Sandansky, 1988
    41. Richard Gillespie – Mediterranean Politics
    42. Macedonian folklore (1903) Abbott, G. F.
    43. Brace, Charles Loring. The races of the old world :a manual of ethnology, 1863.
    44. William Zebina Ripley – The races of Europe :a sociological study – 1910
    45. Isaac Aaronovich Hourwich – Immigration and labor. New York: G.P. Putnam’s Sons, 1912
    46. Sir George Campbell, 1824-1892, The races, religions, and institutions of Turkey and the neighboring countries
    47. Turkey in transition (1909) Abbott, G.. F.
    48. Turkey and the Eastern question ([1913]) Macdonald, John, M. A
    49. Henry Bernard – shade of the Balkans: being a collection of Bulgarian folksongs and proverbs, 1904
    50. Peter Roberts – Immigrant races in North America – 1910
    51. Hugh Pulton, Who are the Macedonians
    52. McWhorter, John, The Power of Babel
    53. Mark Mazower, Salonica City of Ghosts
    54. Encyclopaedia Britannica 2007 edition
    55. “The Burden of the Balkans” By M. Edith Durham 1863-1944
    56. “The Balkan Peninsula”, by E. de Laveleye, 1887
    57. Anastasia Karakasidou – Fields of Wheat, Hills of Blood
    58. Barbara Jelavich – History of the Balkans
    59. Villari, Luigi – The Balkan question; the present condition of the Balkans and of European responsibilities (1905)
    60. William Milligan Sloane – The Balkans : a laboratory of history – 1914
    61. Verkovitch – Bulgarian popular songs in Macedonia
    62. Francis Galton – Vacation Tourists and Notes of Travel in 1860
    63. The Bulgarians and Anglo-Saxondom 1919
    64. Reports of the US Immigration Commission 1911
    65. Foreign newspapers of 19th/20th c. about Macedonia
    66. Sojourners and Settlers: The ’Macedonian’ Community in Toronto to 1940” by Lillian Petroff
    67. The South Slav Conflict: History, Religion, Ethnicity, and Nationalism’ by Raju G. C. Thomas, H. Richard Friman – 1996
    68. “Handbook for travellers in Greece:describing the Ionian islands,the kingdom of Greece,the islands of the Aegean Sea with Albania,Thessaly and Macedonia” – 1854
    69. Tito and the rise and fall of Yugoslavia by Richard West
    70. Encyclopaedia of Chicago by James R. Grossman
    71. Foreign newspapers of 19th/20th c. about Macedonia
    72. The Sultan and His Subjects – Richard Davey, 1897
    73. The Museum of Foreign Literature, Science, and Art – 1834
    74. Twisting the words of Finlay
    75. Ilinden Pension Plan – Buying the Memories
    76. A Frenchman in Macedonia of 1854
    77. Makedonien,landshafts und kulturbilder – 1927
    78. “National Histories, Natural States” by Robert Shannan Peckam
    79. Forty Years in Constantinople by Edwin Pears 1916
    80. The Edinburgh Review 1901
    81. American Foreign Relations 1913
    82. The American Review of Reviews Causes of the Balkan Wars 1912
    83. Protestant Mission Among the Bulgarians – William Paine Clarke 1909
    84. Researches in the highlands of Turkey – 1869
    85. The Death Knell of Empire by H.G.Wells
    86. Thessaloniki and it’s Geography 1839
    87. Catholic Encyclopaedia – In the Classicification of Slavonic peoples found no “Macedonians”
    88.. Cosmopolis 1897, An International Monthly Review
    89. By-Paths in the Balkans 1906
    90. Nationality & The War 1915
    91. Macedonia, A Plea for the Primitive, 1921
    92. “The Twentieth Century” published in 1903 by James Knowles
    93. “Balkanized Europe”, by Paul Scott Mowrer
    94. Immigration Race Map of US Newspaper on 31th Dec. 1905
    95. “Old Tracks and New Landmarks” By Mary Walker, 1897
    96. “When i was in Greece” – Confessions of a Macedonian, 1913
    97. Testimonies from Australian Newspapers of 1903 – Ilinden, a Bulgarian Uprising
    98. Modern Historians about Macedonia – Richard Clogg

    Σχόλιο από σλαβομακεδόνας | 11/05/2009

  16. ancient-scholars@macedonia-evidence.org

    The Honorable Barack Obama May 18, 2009

    President, United States of America

    White House

    1600 Pennsylvania Avenue, NW

    Washington, DC 20500

    Dear President Obama,

    We, the undersigned scholars of Graeco-Roman antiquity, respectfully request that you intervene to clean up some of the historical debris left in southeast Europe by the previous U.S. administration.

    On November 4, 2004, two days after the re-election of President George W. Bush, his administration unilaterally recognized the “ Republic of Macedonia.” This action not only abrogated geographic and historic fact, but it also has unleashed a dangerous epidemic of historical revisionism, of which the most obvious symptom is the misappropriation by the government in Skopje of the most famous of Macedonians, Alexander the Great.

    We believe that this silliness has gone too far, and that the U.S.A. has no business in supporting the subversion of history. Let us review facts. (The documentation for these facts [here in boldface] can be found attached and at: http://macedonia-evidence.org/documentation.html)

    The land in question, with its modern capital at Skopje, was called Paionia in antiquity. Mts. Barnous and Orbelos (which form today the northern limits of Greece) provide a natural barrier that separated, and separates, Macedonia from its northern neighbor. The only real connection is along the Axios/Vardar River and even this valley “does not form a line of communication because it is divided by gorges.”

    While it is true that the Paionians were subdued by Philip II, father of Alexander, in 358 B.C. they were not Macedonians and did not live in Macedonia. Likewise, for example, the Egyptians, who were subdued by Alexander, may have been ruled by Macedonians, including the famous Cleopatra, but they were never Macedonians themselves, and Egypt was never called Macedonia.

    Rather, Macedonia and Macedonian Greeks have been located for at least 2,500 years just where the modern Greek province of Macedonia is. Exactly this same relationship is true for Attica and Athenian Greeks, Argos and Argive Greeks, Corinth and Corinthian Greeks, etc.

    We do not understand how the modern inhabitants of ancient Paionia, who speak Slavic – a language introduced into the Balkans about a millennium after the death of Alexander – can claim him as their national hero. Alexander the Great was thoroughly and indisputably Greek. His great-great-great grandfather, Alexander I, competed in the Olympic Games where participation was limited to Greeks.

    Even before Alexander I, the Macedonians traced their ancestry to Argos, and many of their kings used the head of Herakles – the quintessential Greek hero – on their coins.

    Euripides – who died and was buried in Macedonia– wrote his play Archelaos in honor of the great-uncle of Alexander, and in Greek. While in Macedonia, Euripides also wrote the Bacchai, again in Greek. Presumably the Macedonian audience could understand what he wrote and what they heard.

    Alexander’s father, Philip, won several equestrian victories at Olympia and Delphi, the two most Hellenic of all the sanctuaries in ancient Greece where non-Greeks were not allowed to compete. Even more significantly, Philip was appointed to conduct the Pythian Games at Delphi in 346 B.C. In other words, Alexander the Great’s father and his ancestors were thoroughly Greek. Greek was the language used by Demosthenes and his delegation from Athens when they paid visits to Philip, also in 346 B.C. Another northern Greek, Aristotle, went off to study for nearly 20 years in the Academy of Plato. Aristotle subsequently returned to Macedonia and became the tutor of Alexander III. They used Greek in their classroom which can still be seen near Naoussa in Macedonia.

    Alexander carried with him throughout his conquests Aristotle’s edition of Homer’s Iliad. Alexander also spread Greek language and culture throughout his empire, founding cities and establishing centers of learning. Hence inscriptions concerning such typical Greek institutions as the gymnasium are found as far away as Afghanistan. They are all written in Greek.

    The questions follow: Why was Greek the lingua franca all over Alexander’s empire if he was a “Macedonian”? Why was the New Testament, for example, written in Greek?

    The answers are clear: Alexander the Great was Greek, not Slavic, and Slavs and their language were nowhere near Alexander or his homeland until 1000 years later. This brings us back to the geographic area known in antiquity as Paionia. Why would the people who live there now call themselves Macedonians and their land Macedonia? Why would they abduct a completely Greek figure and make him their national hero?

    The ancient Paionians may or may not have been Greek, but they certainly became Greekish, and they were never Slavs. They were also not Macedonians. Ancient Paionia was a part of the Macedonian Empire. So were Ionia and Syria and Palestine and Egypt and Mesopotamia and Babylonia and Bactria and many more. They may thus have become “Macedonian” temporarily, but none was ever “ Macedonia”. The theft of Philip and Alexander by a land that was never Macedonia cannot be justified.

    The traditions of ancient Paionia could be adopted by the current residents of that geographical area with considerable justification. But the extension of the geographic term “ Macedonia” to cover southern Yugoslavia cannot. Even in the late 19th century, this misuse implied unhealthy territorial aspirations.

    The same motivation is to be seen in school maps that show the pseudo-greater Macedonia, stretching from Skopje to Mt. Olympus and labeled in Slavic. The same map and its claims are in calendars, bumper stickers, bank notes, etc., that have been circulating in the new state ever since it declared its independence from Yugoslavia in 1991. Why would a poor land-locked new state attempt such historical nonsense? Why would it brazenly mock and provoke its neighbor?

    However one might like to characterize such behavior, it is clearly not a force for historical accuracy, nor for stability in the Balkans. It is sad that the United States of America has abetted and encouraged such behavior.

    We call upon you, Mr. President, to help – in whatever ways you deem appropriate – the government in Skopje to understand that it cannot build a national identity at the expense of historic truth. Our common international society cannot survive when history is ignored, much less when history is fabricated.

    Sincerely,

    ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ 203 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΠΟΥ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΘΗΚΑΝ ΜΕΧΡΙ 17 ΜΑΙΟΥ ΑΠΟ (αλφαβητικά)

    ΑΓΓΛΙΑ, ΑΙΓΥΠΤΟ, ΑΥΣΤΡΙΑ, ΓΑΛΛΙΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, Η.Π.Α. ΙΤΑΛΙΑ, ΚΑΝΑΔΑ, ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ, ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

    ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΩΘΙ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ

    J. Biden, Vice President, USA

    H. Clinton, Secretary of State USA

    P. Gordon, Asst. Secretary-designate, European and Eurasian Affairs

    H.L Berman, Chair, House Committee on Foreign Affairs

    I. Ros-Lehtinen, Ranking Member, House Committee on Foreign Affairs

    J. Kerry, Chair, Senate Committee on Foreign Relations

    R.G. Lugar, Ranking Member, Senate Committee on Foreign Relations

    R. Mendenez, United States Senator from New Jersey.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/05/2009

  17. ——————————————————————————–
    ΣΥΝΕΧΕΙΑ
    ——————————————————————————–

    ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΝ Η.Π.Α. ΚΥΡΙΟΝ Ο Β Α Μ Α.

    ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ – ΟΝΟΜΑ – ΤΙΤΛΟΣ – ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

    1. Harry C. Avery, Professor of Classics, University of Pittsburgh ( USA)

    2. John P. Anton, Distinguished Professor of Greek Philosophy and Culture University of South Florida ( USA)

    3. Dr. Dirk Backendorf. Akademie der Wissenschaften und der Literatur Mainz ( Germany)

    4. Elizabeth C. Banks, Associate Professor of Classics (ret.), University of Kansas ( USA)

    5. Luigi BESCHI, professore emerito di Archeologia Classica, Università di Firenze ( Italy)

    6. Josine H. Blok, professor of Ancient History and Classical Civilization, Utrecht University (The Netherlands)

    7. Efrosyni Boutsikas, Lecturer of Classical Archaeology, University of Kent( UK)

    8. Keith Bradley, Eli J. and Helen Shaheen Professor of Classics, Concurrent Professor of History, University of Notre Dame ( USA)

    9. Stanley M. Burstein, Professor Emeritus, California State University, Los Angeles ( USA)

    10. Francis Cairns, Professor of Classical Languages, The Florida State University ( USA)

    11. John McK. Camp II, Agora Excavations and Professor of Archaeology, ASCSA, Athens ( Greece)

    12. Paul Cartledge, A.G. Leventis Professor of Greek Culture, University of Cambridge ( UK)

    13. Paavo Castrén, Professor of Classical Philology Emeritus, University of Helsinki ( Finland)

    14. William Cavanagh, Professor of Aegean Prehistory, University of Nottingham ( UK)

    15. Angelos Chaniotis, Professor, Senior Research Fellow, All Souls College, Oxford ( UK)

    16. Paul Christesen, Professor of Ancient Greek History, Dartmouth College ( USA)

    17. Ada Cohen, Associate Professor of Art History, Dartmouth College ( USA)

    18. Randall M. Colaizzi, Lecturer in Classical Studies, University of Massachusetts-Boston USA

    19. Kathleen M. Coleman, Professor of Latin, Harvard University ( USA)

    20. Michael B. Cosmopoulos, Ph.D., Professor and Endowed Chair in Greek Archaeology, University of Missouri-St. Louis ( USA)

    21. Kevin F. Daly, Assistant Professor of Classics, Bucknell University ( USA)

    22. Wolfgang Decker, Professor emeritus of sport history, Deutsche Sporthochschule, Köln ( Germany)

    23. Luc Deitz, Ausserplanmässiger Professor of Mediaeval and Renaissance Latin, University of Trier ( Germany), and Curator of

    manuscripts and rare books, National Library of Luxembourg ( Luxembourg)

    24. Michael Dewar, Professor of Classics, University of Toronto ( Canada)

    25. John D. Dillery, Associate Professor of Classics, University of Virginia ( USA)

    26, Sheila Dillon, Associate Professor, Depts.of Art, Art History & Visual Studies and classical Studies, Duke University (USA)

    27. Douglas Domingo-Forasté, Professor of Classics, California State University, Long Beach ( USA)

    28. Pierre Ducrey, professeur honoraire, Université de Lausanne ( Switzerland)

    29. Roger Dunkle, Professor of Classics Emeritus, Brooklyn College, City University of New York ( USA)

    30. Michael M. Eisman, Associate Professor Ancient History and Classical Archaeology, department of History, Temple University (USA)

    31. Mostafa El-Abbadi, Professor Emeritus, University of Alexandria ( Egypt)

    32. R. Malcolm Errington, Professor für Alte Geschichte (Emeritus) Philipps-Universität, Marburg ( Germany)

    33. Christos C. Evangeliou, Professor of Ancient Hellenic Philosophy, Towson University, Maryland, USA, Honorary President of

    International Association for Greek Philosophy

    34. Panagiotis Faklaris, Assistant Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece)

    35. Denis Feeney, Giger Professor of Latin, Princeton University ( USA)

    36. Elizabeth A. Fisher, Professor of Classics and Art History, Randolph-Macon College ( USA)

    37. Nick Fisher, Professor of Ancient History, Cardiff University ( UK)

    38. R. Leon Fitts, Asbury J Clarke Professor of Classical Studies, Emeritus, FSA, Scot., Dickinson Colllege ( USA)

    39. John M. Fossey FRSC, FSA, Emeritus Professor of Art History (and Archaeology), McGill Univertsity, Montreal, and Curator of

    Archaeology, Montreal Museum of Fine Arts ( Canada)

    40. Robin Lane Fox, University Reader in Ancient History, New College, Oxford ( UK)

    41. Rainer Friedrich, Professor of Classics Emeritus, Dalhousie University, Halifax, N.S ( Canada)

    42. Heide Froning, Professor of Classical Archaeology, University of Marburg ( Germany)

    43. Peter Funke, Professor of Ancient History, University of Muenster ( Germany)

    44. Traianos Gagos, Professor of Greek and Papyrology, University of Michigan ( USA)

    45. Robert Garland, Roy D. and Margaret B. Wooster Professor of the Classics, Colgate University, Hamilton NY ( USA)

    46. Douglas E. Gerber, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Western Ontario ( Canada)

    47. Hans R. Goette, Professor of Classical Archaeology, University of Giessen, German Archaeological Institute, Berlin ( Germany)

    48. Sander M. Goldberg, Professor of Classics, UCLA ( USA)

    49. Erich S. Gruen, Gladys Rehard Wood Professor of History and Classics, Emeritus, University of California, Berkeley ( USA)

    50. Christian Habicht, Professor of Ancient History, Emeritus, Institute for Advanced Study, Princeton ( USA)

    51. Donald C. Haggis, Nicholas A. Cassas Term Professor of Greek Studies, University of North Carolina at Chapel Hill (USA)

    52. Judith P. Hallett, Professor of Classics, University of Maryland, College Park, MD ( USA)

    53. Prof. Paul B. Harvey, Jr. Head, Department of Classics and Ancient Mediterranean Studies, The Pennsylvania State University ( USA)

    54. Eleni Hasaki, Associate Professor of Classical Archaeology, University of Arizona ( USA)

    55. Miltiades B. Hatzopoulos, Director, Research Centre for Greek and Roman Antiquity, National Research Foundation, Athens ( Greece)

    56. Wolf-Dieter Heilmeyer, Prof. Dr., Freie Universität Berlin und Antikensammlung der Staatlichen Museen zu Berlin (Germany)

    57. Steven W. Hirsch, Associate Professor of Classics and History, Tufts University ( USA)

    58. Karl-J. Hölkeskamp, Professor of Ancient History, University of Cologne ( Germany)

    59. Frank L. Holt, Professor of Ancient History, University of Houston ( USA)

    60. Dan Hooley, Professor of Classics, University of Missouri ( USA)

    61. Meredith C. Hoppin, Gagliardi Professor of Classical Languages, Williams College, Williamstown, MA ( USA)

    62. Caroline M. Houser, Professor of Art History Emerita, Smith College ( USA) and Affiliated Professor, University of Washington ( USA)

    63. Georgia Kafka, Visiting Professor of Modern Greek Language, Literature and History, University of New Brunswick (Canada)

    64. Anthony Kaldellis, Professor of Greek and Latin, The Ohio State University ( USA)

    65. Andromache Karanika, Assistant Professor of Classics, University of California, Irvine ( USA)

    66. Robert A. Kaster, Professor of Classics and Kennedy Foundation Professor of Latin, Princeton University ( USA)

    67. Vassiliki Kekela, Adjunct Professor of Greek Studies, Classics Department, Hunter College, City University of New York (USA)

    68. Dietmar Kienast, Professor Emeritus of Ancient History, University of Duesseldorf ( Germany)

    69. Karl Kilinski II, University Distinguished Teaching Professor, Southern Methodist University ( USA)

    70. Dr. Florian Knauss, associate director, Staatliche Antikensammlungen und Glyptothek Muenchen ( Germany)

    71. Denis Knoepfler, Professor of Greek Epigraphy and History, Collège de France ( Paris)

    72. Ortwin Knorr, Associate Professor of Classics, Willamette University ( USA)

    73. Robert B. Koehl, Prof. of Archaeology, Dept of Classical and Oriental Studies Hunter College, City University of New York ( USA)

    74. Georgia Kokkorou-Alevras, Professor of Classical Archaeology, University of Athens ( Greece)

    75. Ann Olga Koloski-Ostrow, Associate Professor and Chair, Department of Classical Studies, Brandeis University ( USA)

    76. Eric J. Kondratieff, Assistant Professor of Classics and Ancient History, Department of Greek & Roman Classics, Temple University

    77. Haritini Kotsidu, Apl. Prof. Dr. für Klassische Archäologie, Goethe-Universität, Frankfurt/M. ( Germany)

    78. Lambrini Koutoussaki, Dr., Lecturer of Classical Archaeology, University of Zürich Switzerland)

    79. David Kovacs, Hugh H. Obear Professor of Classics, University of Virginia ( USA)

    80 Peter Krentz, W. R. Grey Professor of Classics and History, Davidson College ( USA)

    81. Friedrich Krinzinger, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of Vienna ( Austria)

    82. Michael Kumpf, Professor of Classics, Valparaiso University ( USA)

    83. Donald G. Kyle, Professor of History, University of Texas at Arlington ( USA)

    84. Prof. Dr. Dr. h.c. Helmut Kyrieleis, former president of the German Archaeological Institute, Berlin ( Germany)

    85. Gerald V. Lalonde, Benedict Professor of Classics, Grinnell College ( USA)

    86. Steven Lattimore, Professor Emeritus of Classics, University of California, Los Angeles ( USA)

    87. Francis M. Lazarus, 
President, 
University of Dallas (USA)

    88. Mary R. Lefkowitz, Andrew W. Mellon Professor in the Humanities, Emerita Wellesley College ( USA)

    89. Iphigeneia Leventi, Assistant Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly ( Greece)

    90. Daniel B. Levine, Professor of Classical Studies, University of Arkansas ( USA)

    91. Christina Leypold, Dr. phil., Archaeological Institute, University of Zurich ( Switzerland)

    92. Vayos Liapis, Ass. Professor of Greek, Centre d’Études Classiques & Département de Philosophie, Université de Montréal ( Canada)

    93. Hugh Lloyd-Jones, Professor of Greek Emeritus, University of Oxford ( UK)

    94. Yannis Lolos, Assistant Professor, History, Archaeology, and Anthropology, University of Thessaly ( Greece)

    95. Stanley Lombardo, Professor of Classics, University of Kansas, USA

    96. Anthony Long, Professor of Classics and Irving G. Stone Professor of Literature, University of California, Berkeley ( USA)

    97. Julia Lougovaya, Assistant Professor, Department of Classics, Columbia University ( USA)

    98. A.D. Macro, Hobart Professor of Classical Languages emeritus, Trinity College (USA)

    99. John Magee, Professor, Department of Classics, Director, Centre for Medieval Studies, University of Toronto ( Canada)

    100. Dr. Christofilis Maggidis, Associate Professor of Archaeology, Dickinson College ( U.S.A.)

    101. Jeannette Marchand, Assistant Professor of Classics, Wright State University, Dayton, Ohio ( USA)

    102. Anna Marmodoro, Faculty of Philosophy, University of Oxford ( UK)

    103. Richard P. Martin, Antony and Isabelle Raubitschek Professor in Classics, Stanford University

    104. Maria Mavroudi, Professor of Byzantine History, University of California,Berkeley ( U.S.A.)

    105. Alexander Mazarakis Ainian, Professor of Classical Archaeology, University of Thessaly ( Greece)

    106 James R. McCredie, Sherman Fairchild Prof. emeritus; Director, Excavations in Samothrace Institute of Fine Arts, New York University

    107 James C. McKeown, Professor of Classics, University of Wisconsin-Madison ( USA)

    108 Robert A. Mechikoffm Prof. and Life Member of the International Society of Olympic Historians, San Diego State University ( USA)

    109. Andreas Mehl, Professor of Ancient History, Universitaet Halle-Wittenberg ( Germany)

    110. Harald Mielsch, Professor of Classical Archeology, University of Bonn ( Germany)

    111. Stephen G. Miller, Professor of Classical Archaeology Emeritus, University of California, Berkeley ( USA)

    112. Phillip Mitsis, A.S. Onassis Professor of Classics and Philosophy, New York University ( USA)

    113. Peter Franz Mittag, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln ( Germany)

    114. David Gordon Mitten, James Loeb Professor of Classical Art and Archaeology, Harvard University ( USA)

    115. Margaret S. Mook, Associate Professor of Classical Studies, Iowa State University ( USA)

    116. Anatole Mori, Associate Professor of Classical Studies, University of Missouri- Columbia ( USA)

    117 .Jennifer Sheridan Moss, Associate Professor, Wayne State University (USA)

    118. Ioannis Mylonopoulos, Assistant Professor of Greek Art History and Archaeology, Columbia University, New York ( USA).

    119. Richard Neudecker, PD of Classical Archaeology, Deutsches Archäologisches Institut Rome ( Italy)

    120. James M.L. Newhard, Associate Professor of Classics, College of Charleston ( USA)

    121. Carole E. Newlands, Professor of Classics, University of Wisconsin, Madison ( USA)

    122. John Maxwell O’Brien, Professor of History, Queens College, City University of New York ( USA)

    123. James J. O’Hara, Paddison Professor of Latin, The University of North Carolina, Chapel Hill ( USA)

    124. Martin Ostwald, Prof. of Classics (ret.), Swarthmore College and Prof. of Classical Studies (ret.), University of Pennsylvania ( USA)

    125. Olga Palagia, Professor of Classical Archaeology, University of Athens ( Greece)

    126. Vassiliki Panoussi, Associate Professor of Classical Studies, The College of William and Mary ( USA)

    127. Maria C. Pantelia, Professor of Classics, University of California, Irvine ( USA)

    128. Pantos A.Pantos, Adjunct Faculty, Department of History, Archaeology and Social Anthropology, University of Thessaly ( Greece)

    129. Anthony J. Papalas, Professor of Ancient History, East Carolina University ( USA)

    130. Nassos Papalexandrou, Associate Professor, The University of Texas at Austin ( USA)

    131. Polyvia Parara, Visiting Assistant Prof. of Greek Language and Civilization, Department of Classics, Georgetown University ( USA)

    132. Richard W. Parker, Associate Professor of Classics, Brock University ( Canada)

    133. Robert Parker, Wykeham Professor of Ancient History, New College, Oxford ( UK)

    134. Anastasia-Erasmia Peponi, Associate Professor of Classics, Stanford University ( USA)

    135. Jacques Perreault, Professor of Greek archaeology, Université de Montréal, Québec ( Canada)

    136. Yanis Pikoulas, Associate Professor of Ancient Greek History, University of Thessaly ( Greece)

    137. John Pollini, Professor of Classical Art & Archaeology, University of Southern California ( USA)

    138. David Potter, Arthur F. Thurnau Professor of Greek and Latin. The University of Michigan ( USA)

    139. Robert L. Pounder, Professor Emeritus of Classics, Vassar College ( USA)

    140. Nikolaos Poulopoulos, Assistant Professor in History and Chair in Modern Greek Studies, McGill University ( Canada)

    141. William H. Race, George L. Paddison Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill ( USA)

    142. John T. Ramsey, Professor of Classics, University of Illinois at Chicago ( USA)

    143. Karl Reber, Professor of Classical Archaeology, University of Lausanne> ( Switzerland)

    144. Rush Rehm, Professor of Classics and Drama, Stanford University ( USA)

    145. Werner Riess, Associate Professor of Classics, The University of North Carolina at Chapel Hill ( USA)

    146. Robert H. Rivkin, Ancient Studies Department, University of Maryland Baltimore County USA)

    147. Barbara Saylor Rodgers, Professor of Classics, The University of Vermont ( USA)

    148. Robert H. Rodgers. Lyman-Roberts Professor of Classical Languages and Literature, University of Vermont ( USA)

    149. Nathan Rosenstein, Professor of Ancient History, The Ohio State University ( USA)

    150. John C. Rouman, Professor Emeritus of Classics, University of New Hampshire, ( USA)

    151. Dr. James Roy, Reader in Greek History (retired), University of Nottingham (UK)

    152. Steven H. Rutledge, Associate Professor of Classics, Department of Classics, University of Maryland, College Park (USA)

    153. Christina A. Salowey, Associate Professor of Classics, Hollins University ( USA)

    154. Guy D. R. Sanders, Resident Director of Corinth Excavations, The American School of Classical Studies at Athens ( Greece)

    155. Theodore Scaltsas, Professor of Ancient Greek Philosophy, University of Edinburgh ( UK)

    156. Thomas F. Scanlon, Professor of Classics, University of California, Riverside ( USA)

    157. Bernhard Schmaltz, Prof. Dr. Archäologisches Institut der CAU, Kiel ( Germany)

    158. Rolf M. Schneider, Professor of Classical Archaeology, Ludwig-Maximilians- Universität München ( Germany)

    159. Peter Scholz, Professor of Ancient History and Culture, University of Stuttgart ( Germany)

    160. Christof Schuler, director, Commission for Ancient History and Epigraphy of the German Archaeological Institute, Munich Germany)

    161. Paul D. Scotton, Assoociate Professor Classical Archaeology and Classics, California State University Long Beach ( USA)

    162. Danuta Shanzer, Prof. of Classics and Medieval Studies, The University of Illinois at Urbana-Champaign and Fellow of the Medieval

    Academy of America ( USA)

    163. James P. Sickinger, Associate Professor of Classics, Florida State University ( USA)

    164. Marilyn B. Skinner 
Professor of Classics, 
University of Arizona (USA)

    165. Niall W. Slater, Samuel Candler Dobbs Professor of Latin and Greek, Emory University ( USA)

    166. Peter M. Smith, Associate Professor of Classics, University of North Carolina at Chapel Hill ( USA)

    167. Dr. Philip J. Smith, Research Associate in Classical Studies, McGill University ( Canada)

    168. Susan Kirkpatrick Smith Assistant Professor of Anthropology Kennesaw State University USA

    169. Antony Snodgrass, Professor Emeritus of Classical Archaeology, University of Cambridge UK

    170. Theodosia Stefanidou-Tiveriou, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece).

    171. Andrew Stewart, Nicholas C. Petris Professor of Greek Studies, University of California, Berkeley ( USA)

    172. Oliver Stoll, Univ.-Prof. Dr., Alte Geschichte/ Ancient History,Universität Passau (Germany)

    173. Richard Stoneman, Honorary Fellow, University of Exeter ( England)

    174. Ronald Stroud, Klio Distinguished Prof. of Classical Languages and Literature Emeritus, University of California, Berkeley ( USA)

    175. Sarah Culpepper Stroup, Associate Professor of Classics, University of Washington ( USA)

    176. Nancy Sultan, Professor and Director, Greek & Roman Studies, Illinois Wesleyan University ( USA)

    177. David W. Tandy, Professor of Classics, University of Tennessee ( USA)

    178. James Tatum, Aaron Lawrence Professor of Classics, Dartmouth College

    179. Martha C. Taylor, Associate Professor of Classics, Loyola College in Maryland

    180. Petros Themelis, Professor Emeritus of Classical Archaeology, Athens ( Greece)

    181. Eberhard Thomas, Priv.-Doz. Dr.,Archäologisches Institut der Universität zu Köln ( Germany)

    182. Michalis Tiverios, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece)

    183. Michael K. Toumazou, Professor of Classics, Davidson College ( USA)

    184. Stephen V. Tracy, Professor of Greek and Latin Emeritus, Ohio State University ( USA)

    185. Prof. Dr. Erich Trapp, Austrian Academy of Sciences/Vienna resp. University of Bonn ( Germany)

    186. Stephen M. Trzaskoma, Associate Professor of Classics, University of New Hampshire ( USA)

    187. Vasiliki Tsamakda, Professor of Christian Archaeology and Byzantine History of Art, University of Mainz ( Germany)

    188. Christopher Tuplin, Professor of Ancient History, University of Liverpool ( UK)

    189. Gretchen Umholtz, Lecturer, Classics and Art History, University of Massachusetts, Boston ( USA)

    190. Panos Valavanis, Professor of Classical Archaeology, University of Athens ( Greece)

    191. Athanassios Vergados, Visiting Assistant Professor of Classics, Franklin & Marshall College, Lancaster, PA

    192. Christina Vester, Assistant Professor of Classics, University of Waterloo ( Canada)

    193. Emmanuel Voutiras, Professor of Classical Archaeology, Aristotle University of Thessaloniki ( Greece)

    194. Speros Vryonis, Jr., Alexander S. Onassis Professor (Emeritus) of Hellenic Civilization and Culture, New York University ( USA)

    195. Michael B. Walbank, Professor Emeritus of Greek, Latin & Ancient History, The University of Calgary ( Canada)

    196. Bonna D. Wescoat, Associate Professor, Art HIstory and Ancient Mediterranean Studies, Emory University ( USA)

    197. E. Hector Williams, Professor of Classical Archaeology, University of British Columbia ( Canada)

    198. Roger J. A. Wilson, Professor of the Archaeology of the Roman Empire, and Director, Centre for the Study of Ancient Sicily,

    University of British Columbia, Vancouver ( Canada)

    199. Engelbert Winter, Professor for Ancient History, University of Münster ( Germany)

    200. Timothy F. Winters, Ph.D. Alumni Assn. Distinguished Professor of Classics Austin Peay State University ( USA)

    201. Ian Worthington, Frederick A. Middlebush Professor of History, University of Missouri- Columbia ( USA)

    202. Michael Zahrnt, Professor für Alte Geschichte, Universität zu Köln ( Germany)

    203. Paul Zanker, Professor Emeritus of Classical Studies, University of Munich ( Germany)

    (as of midnight, May 17, 2009; updates at http://macedonia-evidence.org)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/05/2009

  18. Μακεδονία και ξένοι επιστήμονες

    Είναι πασίγνωστο ότι η πολιτική των Σκοπιανών υπερεθνικιστών έχει σαθρό έρεισμα – «Σλάβος ο Μ. Αλέξανδρος» και άλλες ιστορικές χοντράδες, που δυστυχώς οι Ελληνες πολιτικοί και διανοούμενοι και τα ΜΜΕ δεν τις πήραν στα σοβαρά και έτσι φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση, με ναδίρ την αναγνώριση των Σκοπίων σαν «Μακεδονία» από την κυβέρνηση Μπους.

    Oμως, ξένοι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και ερευνητές, που σέβονται την ιστορική αλήθεια και θεωρούν σπουδαία υπόθεση την υπεράσπισή της, με πρωτοβουλία του καθηγητή Stephen Miller (Βerkley), έστειλαν επιστολή στον πρόεδρο Ομπάμα με την παράκληση να ανατρέψει τα της προηγούμενης αμερικανικής κυβέρνησης και να αποκαταστήσει τον σεβασμό για την ιστορική αλήθεια. Την επιστολή υπέγραψαν πάνω από 200 καθηγητές (Cambridge, Βerkley, Princeton κ.λπ.) από 14 χώρες, μαζί και η Ελλάδα.

    Την επιστολή μετέφερε προσωπικά ο Aρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος στην ΥΠΕΞ Κλίντον· το Hellenic Electronic Center τη διένειμε ευρέως· η ομοσπονδία Μακεδόνων Αμερικής, στα μέλη του Κογκρέσου και τα ΜΜΕ Αμερικής και έχει έτοιμη ολοσέλιδη διαφήμιση στο N.Y. Τimes· εθελοντές έμπειροι στα του Διαδικτύου έφτιαξαν ειδική ιστοσελίδα ( http://www.macedonia-evidence.org ). Αυτές είναι μερικές από τις προσπάθειες γενικότερης γνωστοποίησης της επιστολής.

    Μέλημα, βέβαια, των ξένων επιστημόνων ήταν η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας· όμως έτσι χάρισαν στην ελληνική πλευρά ένα μέσο που θα μπορούσε να σαρώσει το σάπιο σανίδωμα της σκοπιανής πολιτικής. Πράγματι, η επιστολή αιφνιδίασε τους Σκοπιανούς απολογητές και εξόργισε τα blogs τους, που ξεκίνησαν μια λασπολογία ενάντια στους περίφημους επιστήμονες που τόλμησαν να υπερασπιστούν την αλήθεια.

    Και οι Ελληνες υπεύθυνοι; Σε συνέντευξη που έδωσε ο κ. Γκρούεφσκι ρωτήθηκε για την επιστολή. Η απάντησή του δεν έδειξε καμιά ανησυχία. Οι Ελληνες, είπε, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε που θα επηρέαζε τα πράγματα.

    Ο κ. Γκρούεφσκι μπορεί μεν να αγνοεί ή και να παραποιεί την Ιστορία, αλλά φαίνεται να έχει κάνει σωστή εκτίμηση των Ελλήνων πολιτικών και των ΜΜΕ, που δείχνουν τέτοια αδιαφορία ή και ανικανότητα να αξιοποιήσουν ένα τέτοιο σπουδαίο δώρο από τέτοιους σπουδαίους ξένους επιστήμονες.

    Λεωνιδας Πετρακης, Ph.D. / Oakland, CA, USA

    Σχόλιο από macedonia-evidence | 10/06/2009

  19. Σε αλλαγές ως προς την καταγωγή των Σκοπιανών, προχώρησε το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της ΠΓΔΜ, στη νέα αναθεωρημένη έκδοση στην αγγλική και σλαβομακεδονική της «Ιστορίας του μακεδονικού λαού», η οποία χρηματοδοτήθηκε από την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ και παρουσιάστηκε στα Σκόπια.Σύμφωνα με χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Ντνέβνικ», με τίτλο «Διέγραψε τον όρο Σλάβοι και εισήγαγε τον όρο Αρχαίοι» στην αναθεωρημένη αυτή έκδοση επισημαίνεται ότι οι σημερινοί «Μακεδόνες» στην ΠΓΔΜ αποτελούν μείξη των αρχαίων Μακεδόνων και των Σλάβων και σε αυτή τη συμβίωση επικράτησε το αρχαίο στοιχείο.
    Η εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, σύμφωνα με την έκδοση, θα πρέπει να ονομάζεται «αλεξανδρινή» ή «μακεδονιστική» αντί του όρου «ελληνιστική» που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ανά τον κόσμο, αλλά και από τους ιστορικούς της ΠΓΔΜ.

    Σύμφωνα με την «Ντνέβνικ» αυτές είναι οι δύο σημαντικές αλλαγές που εισάγει το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της ΠΓΔΜ στη νέα έκδοση του βιβλίου της Ιστορίας του λαού της ΠΓΔΜ.

    Στην πρώτη έκδοση της «Ιστορίας του μακεδονικού λαού» που είχε παρουσιαστεί το 2000 από τον ίδιο κρατικό φορέα της ΠΓΔΜ, αντίθετα με τη νέα έκδοση, υποστηριζόταν ότι ο σλαβικός πληθυσμός που εγκαταστάθηκε σε αυτή την περιοχή υπερίσχυσε του αυτόχθονα μακεδονικού πληθυσμού.

    «ΣΗΜΕΡΙΝΗ»

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 18/06/2009

  20. 100.000 Έλληνες στα Σκόπια το 1941

    Πηγή http://northmacedonians.blogspot.com/

    Κατά την απογραφή του 1941, η οποία έγινε με ευθύνη των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, και άρα είναι πλέον αντικειμενική, επί συνόλου 800.000 πληθυσμού κατεγράφησαν 100.000 Έλληνες το γένος, Χριστιανοί Ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, δηλαδή το 12% του πληθυσμού.

    Η απογραφή του 1951 δίνει 158.000 ελληνικό στοιχείο. Εξ αυτών 25.000 είναι Έλληνες γηγενείς κάτοικοι Μοναστηρίου, 100.000 βλαχόφωνοι Έλληνες (Γκρέκ), 3.000 Έλληνες Σαρακατσαναίοι και 32.000 Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου. Ήτοι το 18% του εξ 900.000 (τότε) πληθυσμού. Τα στοιχεία αυτά ενόχλησαν τις αρχές των Σκοπίων οι οποίες υποχρέωσαν τους 100.000 Έλληνες να δηλώνονται «Μακεδόνες» ή το πολύ «Βλάχοι».

    Τα απογραφικά στοιχεία του 1961 και 1971 είναι απολύτως ασαφή από την προσπάθεια των Σκοπιανών να μειώσουν τη δύναμη των Ελλήνων.

    Με την απογραφή όμως του 1991 αποκαθίσταται εν μέρει η αλήθεια. Παρ΄ότι δεν κοινοποιήθηκαν λεπτομερή απογραφικά στοιχεία, εν τούτοις στον αντιπολιτευόμενο τύπο δημοσιεύθηκαν πληροφορίες περί του ότι ποσοστό μεταξύ 12 και 18% εδήλωσε ότι έχει ελληνική εθνική συνείδηση. Δηλαδή περίπου 250.000 επί συνόλου 2.200.00 κατοίκων.Όλοι αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι είχαν εξαναγκασθεί στο παρελθόν να δηλώσουν «Μακεδόνες» ή «Βλάχοι» ή «Γιουγκοσλάβοι». Είναι αυτοί που στην πραγματικότητα είναι « Γηγενείς Έλληνες » ,
    «Βλάχοι», «Σαρακατσαναίοι»
    και «Πολιτικοί Πρόσφυγες»

    Αυτός ο εξαναγκασμός των κατοίκων της χώρας αυτής οι οποίοι διέθεταν ελληνική εθνική συνείδηση, να προσδιορίζονται ως Μακεδόνες, Βλάχοι, Γιουγκοσλάβοι, Σαρακατσαναίοι κ.λ.π. είχε ως σκοπό τη διάκριση αυτών από τα Σλαβικά φύλα τα οποία κυριαρχούσαν στο κρατίδιο αυτό από της εποχής του Τίτο, και τα οποία συνιστούσαν, όπως ακόμη και σήμερα, την άρχουσα τάξη των Σκοπίων. Απλή ανάγνωση των ονομάτων και των επιθέτων της διοικούσης ελίτ (Γκλικόρωφ, Τσεβρενκόφσκυ, Γκρουέφσκυ κ.λ.π.) πείθει και τους πλέον κακόπιστους και αφελείς περί της Σλαβικής καταγωγής της κυβερνώσης τάξεως. Και είναι απορίας άξιον πως οι ιθύνοντες του κρατιδίου αυτού απαρνούνται την καταγωγή των και κατ΄ακολουθίαν την συγγένειά των με τα Σλαβικά φύλα της Ανατολικής Ευρώπης.
    Σε αντίθεση όμως με τους διωγμούς των Ελλήνων της Τουρκίας, οι διωγμοί των Ελλήνων των Σκοπίων δεν έλαβαν ποτέ έκταση γενοκτονίας. Οπωσδήποτε οι Έλληνες και λόγω των χαρισμάτων της φυλής, διακρινόμενοι στις τοπικές κοινωνίες, επέσυραν πάντοτε τον φθόνο των αλλοφύλων, αλλά στην περίπτωση των Σκοπίων και λόγω της εγγύτητος προς την βόρειο Ελλάδα το φρόνημα των γηγενών ιδίως Ελλήνων δεν κατέστη δυνατόν να καταβληθεί

    Σχόλιο από ελληνο-Μακεδόνας | 25/07/2009

  21. Aφού ξεπέρασα την απόρριψη, καταναλώνοντας χωρίς φειδώ τα προϊόντα της ιδιαίτερης πατρίδας μου, και αφού παρακολουθώ την πολύ ενδιαφέρουσα και υψηλότατου επαναστατικού επιπέδου συζήτηση σε γειτονικό ποστ, καταθέτω μια επιστολή-καταγγελία των ελληνοαμερικανων για την αξιότιμη υπουργό Εξωτερικών:

    ——————————————————————–

    30 Αυγούστου 2009

    Υπουργό Εξωτερικών κ. Ντόρα Μπακογιάννη

    Υπουργείο Εξωτερικών

    Βασιλίσσης Σοφίας 2, 100 21 Αθήνα

    Κυρία Υπουργέ,

    Η επιστολή αυτή γράφεται με αφορμή την άδικη λεκτική επίθεσή σας δημοσίως στην

    Ύπατο Πρόεδρο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ κ. Νίνα Γκατζούλη και στην Πρόεδρο

    του Κέντρου Μακεδονικών Σπουδών στη Νέα Υόρκη κ. Αθανασία Μπίσκα στο Ηράκλειο

    της Κρήτης, τον περασμένο Ιούλιο. Παρά το γεγονός ότι σας προσέγγισαν με φιλική διάθεση

    για να σας χαιρετίσουν στη γενέτειρά σας, στο πλαίσιο του 41ου Συνεδρίου της Παγκρητικής

    Ένωσης Αμερικής, δέχθηκαν την έντονη έκφραση της δυσαρέσκειά τη διάρκεια των

    εργασιών του 10ου Παγκοσμίου Συνεδρίου των ανά την υφήλιο Παμμακεδονικών Ενώσεων

    στο Λιτόχωρο Πιερίας, παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου

    Παπούλια.

    Ως μέλη των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο ουδέποτε ασκήσαμε κριτική

    στο πρόσωπό σας μέσα από τα επίσημα ψηφίσματα των συνεδρίων μας. Είναι γεγονός ότι οι

    θέσεις και τα ψηφίσματα της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, καθώς και των λοιπών

    Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο διαφοροποιούνται από σας για την κριτική που,

    όπως ισχυρισθήκατε, σας άσκησαν οι Μακεδόνες του εξωτερικού κατά τις θέσεις και τις απόψεις

    που εσείς εκφράζετε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι από την ημέρα των ιδρύσεών τους οι

    Παμμακεδονικές Ενώσεις δεν αποδέχονται τον όρο Μακεδονία ή τα παράγωγα του όρου να

    συμπεριλαμβάνονται στην ονομασία των Σκοπίων. Γνωρίζετε ότι η ακλόνητη αυτή θέση μας

    ταυτίζεται με τη βούληση του 85% του ελληνικού λαού.

    Παρακολουθώντας τη διεθνή (Αμερικανική και Ευρωπαϊκή) συγκυρία είμαστε

    αισιόδοξοι για την εξέλιξη του θέματος και είναι αλήθεια ότι δεν αντιλαμβανόμαστε την

    ηττοπαθή στάση του Υπουργείου Εξωτερικών. Για εμάς είναι αδιανόητες οι δηλώσεις και

    μάλιστα από εκλεγμένους εκπροσώπους του Ελληνικού λαού, του τύπου «χάσαμε το

    παιχνίδι, επειδή 125 χώρες έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως ‘Μακεδονία’». Τα εθνικά

    κεκτημένα δεν αποτελούν και δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζονται ως «παιγνίδι». Η

    ηττοπάθεια εκ μέρους της ελληνικής πλευράς «θρέφει» την αδιαλλαξία και αλαζονεία της

    γείτονος.

    Η οποιαδήποτε σύνθετη ονομασία που θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία» για την

    γείτονα χώρα είναι άκρως επικίνδυνη για τον Ελληνισμό. Σύνθετη ονομασία σημαίνει ότι ένα

    πολυεθνές, σλαβοαλβανικό επί το πλείστον, μόνον 18 χρόνων κράτος, θα μοιράζεται το

    αρχαίο όνομα της Μακεδονίας μας με τον ελληνισμό. Επιπλέον, η λέξη «Μακεδονία» μετά

    από 3000 χρόνια θα αντιπροσωπεύει ένα ολόκληρο κράτος βορείως της Μακεδονίας μας με

    τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδος.

    Είναι καιρός να εξηγήσει το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών για ποιον λόγο

    κατόρθωσαν να αναγνωριστούν τα Σκόπια ως «Μακεδονία», όπως αναφερθήκατε στην

    συνάντησή σας με τις κυρίες Γκατζούλη και Μπίσκα στο Ηράκλειο, «από 125 κράτη» και

    ποιος είναι ο υπεύθυνος για την ανικανότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής η οποία

    απεδείχθη κατώτερη των περιστάσεων και επέτρεψε αυτή την εξέλιξη. Είναι αδιανόητη η

    πρόσφατη αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονία» από την Ινδία, μια χώρα στην οποία

    διδάσκεται η ελληνικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου τη στιγμή μάλιστα που η παγκόσμια

    διανόηση έχει λάβει σαφή θέση υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας.

    Τι μήνυμα δίνει στη γείτονα Τουρκία των 75 εκατομμυρίων όταν η Ελλάδα

    διαπραγματεύεται το όνομα «Μακεδονία» με τους Σκοπιανούς των 2 εκατομμυρίων;

    Σας υπενθυμίζουμε ότι η Τουρκία με την ενεργό, συνεπή και κατά συνέπεια επιτυχή

    πολιτική της, ξεπέρασε όλα τα νόμιμα εμπόδια όλων των αποφάσεων του ΟΗΕ και έχει

    καταφέρει όχι μόνον να εξισώσει πολιτικώς την ΤΔΒΚ, αλλά επιπροσθέτως να χτυπά τη

    θύρα της Ε.Ε. χωρίς να υποχωρεί για ό,τι κρίνει να εξυπηρετεί τα εθνικά δίκαια και

    συμφέροντά της.

    Η πρωτοβουλία επιστολής προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα από

    πανεπιστημιακούς αρχαιολόγους και ερευνητές, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, ότι ουδεμία

    απολύτως σχέση είχε με πρωτοβουλία του τέως πρέσβη στην Ουάσινγκτον κ. Αλ. Μαλλιά

    και το Υπουργείο Εξωτερικών, όπως ισχυρισθήκατε. Δεν είναι έργο του Ελληνικού

    Υπουργείου Εξωτερικών. Αντιθέτως ουδόλως αξιοποιήθηκε από αυτό. Θα λέγαμε μάλιστα

    ότι αγνοήθηκε με προκλητικά επιδεικτικό τρόπο με λαμπρή εξαίρεση τον Πρόεδρο της

    Ελληνικής Βουλής κ. Δ. Σιούφα.

    Όταν η εν λόγω επιστολή περιήλθε στην προσοχή του κ. Πρέσβη Αλ. Μαλλιά από

    την Ελληνική Πρεσβεία της Τουρκίας, ανώτατο στέλεχος της Πρεσβείας επικοινώνησε μαζί

    μας αναρωτώμενος για την κίνηση αυτή των αρχαιολόγων. Του απαντήσαμε πως η επιστολή

    προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ήταν μια ανεξάρτητη –όπως και πραγματικά

    είναι- κίνηση των καθηγητών και ερευνητών της ιστορίας οι οποίοι προέρχονται από

    πανεπιστήμια κύρους πολλών χωρών. Η κίνηση αυτή των αρχαιολόγων δεν είχε πρόθεση την

    στήριξη της ελληνικής πλευράς αλλά τη διαφύλαξη του επιστημονικού τους αντικειμένου

    από αυθαίρετες παραχαράξεις.

    Οι Παμμακεδονικές Ενώσεις, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους από το 1947 ήταν οι

    πρώτες που έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για τις προδιαγραφόμενες εξελίξεις και τα

    σημερινά αδιέξοδα.

    Η έκφρασή σας προς τις εν λόγω προέδρους των Μακεδονικών οργανώσεων ότι οι

    Ελληνες των ΗΠΑ «είναι αχάριστοι και ενεργούν από την ασφάλεια της Αμερικής» ήταν

    δυστυχώς ατυχής.

    Δεν έχουμε καμία πρόθεση να παρεμβαίνουμε στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδος,

    η οποία είναι ευθύνη της εκάστοτε Ελληνικής Κυβέρνησης. Όμως, έχουμε το δικαίωμα ως

    πολίτες και ψηφοφόροι χωρών στις οποίες ζούμε -και πολλοί από εμάς πολίτες και

    ψηφοφόροι της Ελλάδος-, να εκφράζουμε τις ανησυχίες μας και τις απόψεις μας στα

    ψηφίσματα των Συνεδρίων μας και προς τις κυβερνήσεις μας για ένα θέμα που αφορά την

    <FONT face="Times N

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 02/09/2009

  22. […] -Φίλιππος ο 2ος : Ο πρώτος Σλαβομακεδόνα […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  23. ΝΙΚΟΣ ΜΑΡΤΗΣ

    Πρώην Υπουργός

    25-10-2010

    Η Συρία έσφαλε που αναγνώρισε την ΠΓΔΜ, ως Δημοκρατία της Μακεδονίας

    Αυτοί που εισηγήθηκαν και αναγνώρισε η Συρία τη ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», προφανώς αποσιώπησαν ή αγνοούν την ιστορία της Συρίας, της οποίας ο Μακεδόνας διάδοχος του Μεγάλου Αλεξάνδρου Σέλευκος, αυτοανακηρύχθηκε ως Βασιλεύς το 205 π.Χ. Ο Στράβων, αφού επισκέφθηκε τη Σελευκιδιακή Συρία και είδε Συριακές πόλεις που είχαν ονόματα πόλεων και αρχαιολογικών χώρων της Μακεδονίας, πριν έρθουν οι Σλάβοι στη Βαλκανική, την αποκάλεσε ΜΙΚΡΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

    Ως γνωστόν, η Αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου από το Αιγαίο μέχρι τον Ινδό Ποταμό διενεμήθη μετά το θάνατο του μεταξύ των Μακεδόνων διαδόχων του κατά την Ελληνιστική Περίοδο (4ον αιώνα π.Χ. – 1ον αιώνα π.Χ.). Ο Αλέξανδρος έκτισε 70 πόλεις. Υπήρξε αήττητος. Ουδέποτε πολέμησε αμυντικά. Το σπουδαιότερο είναι ότι όχι μόνο δε μισήθηκε από τους λαούς που κατέκτησε, αλλά αντίθετα αγαπήθηκε και λατρεύτηκε ως ημίθεος. Αγαπάται μέχρι σήμερα και αποτελεί τιμή για τους λαούς και τις χώρες που κατέκτησε, να ισχυρίζονται ότι είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

    Γιά την ομιλία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην ΟΠΗΝ, γνωστή ως «Όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» το βιβλίο του Χρ. Ζαλοκώστα «Ο Αλέξανδρος Πρόδρομος του Χριστού», σελ. 60) αναφέρει: «Ο Αλέξανδρος, σε πανεθνικό συμπόσιο αξιωματικών και στρατιωτών από όλες τις Μονάδες, είπε: ‘Σας εύχομαι τώρα που τελειώνουν οι πόλεμοι να ευτυχήσετε με την ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένοι για την κοινή προκοπή. Δεν χωρίζω ανθρώπους όπως κάνουν οι στενοκέφαλοι, σε Έλληνες και Βαρβάρους. Δεν με ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν. Τους χαρακτηρίζω με ένα μόνο κριτήριο, την αρετή. Τον Θεό δεν πρέπει να τον νομίζετε σαν αυταρχικό Κυβερνήτη, αλλά κοινό Πατέρα όλων. Από μέρους μου θεωρώ όλους ίσους λευκούς και μελαμψούς…’». [Ο Ζαλοκώστας αναφέρει ότι χρησιμοποιεί ως πηγή τον Ψευδοκαλλισθένη και τον φιλόσοφο Ερατοσθένη].

    Ο καταγόμενος από τη Μακεδονία εκ των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου ΣΕΛΕΥΚΟΣ Α΄ ΝΙΚΑΤΩΡ (353-281 π.Χ.), γιός του Αντιόχου, Στρατηγού του Φιλίππου Β΄, διοίκησε το ασιατικό τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, μέρος της οποίας σήμερα είναι η Συρία. Ο Σέλευκος έκτισε πολλές πόλεις με ονόματα οικογενειών του (Σελεύκεια, Αντιόχεια, Λαοδικεία), Μακεδονικών πόλεων και αρχαιολογικών χώρων (Βέροια, Έδεσσα, Δίον, Πέλλα, Αμφίπολις).

    Το ανωτέρω ανέφερε ο Pierre Leriche, Διευθυντής Ερευνών στο Ίδρυμα Ερευνών της Γαλλίας στο Συνέδριο με τίτλο «Ο Ελληνιστικός Πολιτισμός στην Ανατολή», που οργάνωσε στην Αθήνα το 2006 η Δρ Ποτίτσα Γρηγοράκου, του Τμήματος Αρχαιολογίας στην Ανατολή του C.N.R.S. – E.N.S. Παρισίων, η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών, το Γαλλικό Ινστιτούτο και ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ, με Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής τον κ. Εμμανουήλ Μικρογιαννάκη, Καθηγητή της Αρχαίας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

    Τα πρακτικά του Συνεδρίου αυτού, εξέδωσε ο Πολιτιστικός Όμιλος ΠΑΛΜΥΡΑ με επιχορήγηση του Υπ. Εξωτερικών, του Υπουργείου (τότε) Εθνικής Παιδείας, της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του Ιδρύματος Κωστόπουλου, της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής Αθηνών, του Γαλλικού Ινστιτούτου και της Ακαδημίας Αθηνών. Τα πρακτικά του Συνεδρίου, που προβάλλουν τον ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των διαδόχων του στη διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού στην Ανατολή, έπρεπε να γίνουν ευρέως γνωστά.

    Στα πρακτικά του Συνεδρίου υπάρχει κείμενο της Βέρας Μαριγκό, Προέδρου του Κέντρου Μελετών και επιστημονικών ερευνών για το Αφγανιστάν, η οποία διερωτάται γιατί η νεώτερη Ελλάδα δεν απέδειξε το ενδιαφέρον που θα έπρεπε σε έναν τομέα που αφορά το παρελθόν της στην Ανατολή. Γιατί δεν έχει πανεπιστημιακό μάθημα και αντίστοιχη έδρα, δεν έχει εκδόσεις βιβλίων, ούτε εκδόσεις επιστημονικές ή πολιτιστικές, που να αναφέρονται στο θέμα αυτό. «Η διανοητική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων (ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου), έγραψε στο περιοδικό TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 ο Dennis Overbye, υπήρξε ένα σημαντικό γεγονός της Ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο». Αυτή τη στιγμή το γεγονός αυτό είναι πολύ σημαντικό πολιτικά και οικονομικά για τον Ελληνισμό και όχι μόνο.

    Στο Συνέδριο έλαβαν μέρος κορυφαίοι ξένοι αρχαιολόγοι και Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ο Ρώσος Ελληνικής καταγωγής Δρ. Βίκτωρ Σαριγιανίδης, ο οποίος έκανε ανασκαφή στα Τίλια Τεπέ του Αφγανιστάν και βρήκε χρυσά κτερίσματα με Ελληνικά γράμματα και ονόματα, όπως Αθηνά, Διόνυσος. Στο ίδιο συνέδριο πήραν μέρος και ο Ακαδημαϊκός Paul Bernard, o Καθηγητής Pierre Leriche, ο Μιχ. Κορδώσης Καθηγητής Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων, ο Δρ. Απ. Μπουσδρούκης Καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων και η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκη.

    Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου και ο Καθηγητής Α. Μπουσδρόκης στην εισαγωγή αναφέρουν ότι η δημιουργία των Ελληνικών πόλεων με την εγκατάσταση Ελλήνων, είχε ως συνέπεια την εξάπλωση του Ελληνικού πολιτισμού. Ιδρυμένες οι πόλεις αυτές σε επίκαιρα σημεία, συνέβαλαν αποφασιστικά στην τόνωση του εμπορίου από τη Μεσόγειο ως την Κεντρική Ασία και βόρεια Αφρική, με αποτέλεσμα να διακινηθούν, όχι μόνο αγαθά, αλλά και ιδέες.

    Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου σε άρθρο της «Ελληνίδες πόλεις της Ανατολής» γράφει: «Η Ελληνικότητα των πόλεων αυτών (Ελληνικοί θεσμοί, αρχιτεκτονική, επιγραφές, τέχνες, πολιτειακό σύστημα κτλ.) αποτελεί απόδειξη της Ελληνιστικής ταυτότητας των Μακεδόνων που τις δημιούργησαν». Επίσης η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει ότι: «Ο Έλληνας Βασιλιάς Μένανδρος του Ινδο-Ελληνικού Βασιλείου (160-130 π.Χ.) που είχε συγκεράσει τους δυο πολιτισμούς, γνωστός ως ο Βασιλιάς Σοφός, με την Αθηνά στο νόμισμα του ως θεά της Σοφίας και προστάτιδα του.

    Η δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου, που έμεινε στη Συρία και Δαμασκό και παρακολουθούσε τη πορεία των ανασκαφών των Γάλλων αρχαιολόγων, πρότεινε, όταν ήλθε στην Ελλάδα, να ιδρυθεί έδρα Ελληνιστικής εποχής σε Πανεπιστήμιο. Αργότερα συνάντησε στο Παρίσι Αφγανό Αρχαιολόγο, ο οποίος διερωτήθηκε γιατί η Ελλάδα δεν ίδρυσε έδρα Ελληνιστικής Εποχής, για να πηγαίνουν οι ενδιαφερόμενοι στην Ελλάδα και όχι στο Παρίσι.

    Άνθρωποι διαφόρων προελεύσεων και με εντελώς διαφορετικό πολιτισμικό υπόβαθρο, ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους με συνέπεια να επιδράσουν στην τέχνη, τα γράμματα και ιδιαιτέρως στους Ελληνικούς θεσμούς. Η Ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε στη διοίκηση, το εμπόριο και τα Γράμματα , με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως lingua franca, διεθνές όργανο επικοινωνίας ενός μεγάλου μέρους του τότε γνωστού κόσμου και επίσημη γραπτή γλώσσα πολλών λαών στην Ασία. Όχι μόνο στην Ελληνιστική περίοδο, αλλά και κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Εποχής και σε ορισμένες περιοχές, μέχρι των πρώτων χρόνων που ακολούθησαν την Αραβική κατάκτηση.

    Ο επίτιμος Καθηγητής αρχαίας Ελληνικής και Ελληνιστικής Εποχής στο Πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας, Mostafa El Abbadi, κατά τον οποίο η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας ήταν η πρώτη οικουμενική βιβλιοθήκη στην Ιστορία, ανέφερε ότι στην Αίγυπτο και τη Συρία η Ελληνική γλώσσα διατηρήθηκε ως η επίσημη γλώσσα για έναν ολόκληρο αιώνα μετά την Αραβική κατάκτηση.

    Ο Καθηγητής Μιχάλης Κορδώσης αναφέρει ότι η ιστορία του Ελληνικού κράτους της Βακτρίας και των Ινδιών ανιχνεύεται πρωτίστως από τα νομίσματα που βρέθηκαν στις περιοχές που υπήρξαν Ελληνικά βασίλεια. Η Δρ. Ποτίτσα Γρηγοράκου αναφέρει: «Ας θυμηθούμε ότι το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, χώρος Ελληνικού πολιτισμού την εποχή εκείνη, ονομαζόταν «Ελληνική θάλασσα».

    Ο Paul Bernard, Γάλλος Ακαδημαϊκός Καθηγητής, τ. Διευθυντής της Αρχαιολογικής αποστολής στο Αφγανιστάν, χαρακτηρίζει την πόλη ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ ως «λίκνο της Ελληνικής γλώσσας και του Ελληνικού πολιτισμού». Αναφέρει ότι οι άποικοι διατήρησαν την εθνική τους κληρονομιά και στον τομέα της γλώσσας, όπως αποδεικνύουν οι επιγραφές. Μια από αυτές γράφτηκε το 24ο έτος της βασιλείας του ΕΥΚΡΑΤΙΔΗ.

    Επίσης αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο Κλέαρχος, μαθητής του Αριστοτέλη, που ταξίδεψε στην Κεντρική Ασία, αφιερώνει αντίγραφο 150 δελφικών παραγγελμάτων από τον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, τα οποία αποδίδονται στους επτά σοφούς. Απ’ αυτά διασώζονται 5 παραγγέλματα, που διατυπώνουν τα κύρια προτερήματα που πρέπει να έχει κάθε Έλληνας σε διάφορες ηλικίες της ζωής του. «ΠΑΙΣ ΩΝ ΚΟΣΜΙΟΣ ΓΙΝΟΥ, ΗΒΩΝ ΕΓΚΡΑΤΗΣ, ΜΕΣΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣ, ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ ΕΥΒΟΥΛΟΣ, ΤΕΛΕΥΤΩΝ ΑΛΥΠΟΣ» (Παιδί να μαθαίνεις καλούς τρόπους, νέος να πειθαρχείς τα πάθη σου, ώριμος να είσαι δίκαιος, γέρων να δίνεις σωστές συμβουλές και να μη λυπάσαι τον θάνατο που πλησιάζει).

    Οι Ελληνιστικοί ηγεμόνες, συνεχίζει ο Paul Bernard, θέλησαν να αποκτήσουν στο Παλάτι ΑΙ-ΧΑΝΟΥΜ συλλογές λογοτεχνικών χειρογράφων και ένα εκπληκτικό εύρημα από τη χαμένη πραγματεία του Αριστοτέλη, που κάνει κριτική της θεωρίας του Πλάτωνα.

    Πλην των ανωτέρω, το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων της Σουηδίας με το Πανεπιστήμιο Lund και την υπογραφή του διακεκριμένου συγγραφέως Staffan Stolpe το 1995, σε μελέτη τους για το ρόλο της Μακεδονίας στη διάδοση του Ελληνικού πολιτισμού έγραψαν: «Όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, και οι Υπουργοί, ότι η Ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι Ιστορία μόνο των Ελλήνων, αλλά και ημών των Ευρωπαίων, διότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».

    Το Κοράνιο έχει και ειδικό Κεφάλαιο «Οι Έλληνες» . Αναφέρεται επίσης στον Αλέξανδρο ως «Ζουλ-Καρνέιν» ως προφήτη δικαιοσύνης, που του έδωσαν τη δύναμη να τιμωρήσει όσους αδικούν και όποιος κάνει αγαθά έργα να τον αμείβει.

    Οι Μακεδόνες συνεπώς διέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό στην Ευρώπη και την Ανατολή. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ, ισχυριζόμενοι ότι είναι Μακεδόνες, προσβάλλουν, όχι μόνο τους Έλληνες, αλλά όλους τους ανθρώπους που γνώρισαν τον ελληνικό πολιτισμό από τους Έλληνες Μακεδόνες. Οι Κυβερνήσεις που αναγνώρισαν τη ΠΓΔΜ ως Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδόνες, να ρωτήσουν και τους ιστορικούς τους για να πληροφορηθούν ότι:

    1. Ο Γεωγράφος της Αρχαιότητας Στράβων γράφει: «Ελλάς ουν εστί η Μακεδονία».

    2. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι: «Ο Έλλην Βασιλεύς θα νικήσει τον Πέρση Βασιλέα» [Προφήτης Δανιήλ, Κεφ. 8].

    3. Οι Μακκαβαίοι αρχίζουν: «Ο Αλέξανδρος ο Μακεδών ο υιός του Φιλίππου ενίκησε τον Δαρείο».

    4. Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τις πόλεις της Μακεδονίας Φιλίππους, Θεσσαλονίκη και Βέροια που είχαν προ Χριστού τα αυτά σημερινά ελληνικά ονόματα. Μίλησε στα Ελληνικά και έγραψε επιστολές προς Θεσσαλονικείς και Φιλιππησίους στην Ελληνική.

    5. 340 Καθηγητές Αμερικανικών και άλλων Πανεπιστημίων έγραψαν γράμμα προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα και του ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του Μπους που ονόμασε την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία», αγνοώντας την πάγια πολιτική των ΗΠΑ για το θέμα αυτό. Δυστυχώς ανιστόρητοι, αφελείς και ύποπτοι σύμβουλοι τον παρέσυραν και εκθέτει τον αμερικανικό λαό.

    Όλα τα ανωτέρω και η πρόσφατη έκθεση του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Λονδίνο (με εκθέματα και από τη Βεργίνα), υποχρεώνουν τη Συρία και τις κυβερνήσεις που σέβονται την ιστορική αλήθεια, να ανακαλέσουν τις αποφάσεις τους, με τις οποίες αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ, ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».

    Νίκος Μάρτης

    Πρώην Υπουργός

    Σχόλιο από παλουκοκάφτης | 26/10/2010

  24. Να μια συζήτηση στου Ακρίτα για το ποιός είναι πιο Μακεδόνας απ’ τις εθνοτικές ομάδες που ζούσαν εκεί, με βάση ένα προβληματικό κείμενο αλλά και ακόμα προβληματικότερες ρατσιστικές αιχμές κατά των Ποντίων από «κριτικούς» σχολιαστές, που με ανάγκασαν αντί να κάνω κριτική στο αρχικό κείμενο, να εξηγήσω στον «κριτικό» τη ρατσιστική δομή του:

    http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/11/2010

  25. 4 Σεπ 2010
    «Le Figaro»: οι Σκοπιανοί είναι εθνικά Βούλγαροι!
    Μας ενημερώνουν οι φίλοι από το strategyreport.gr

    Παράκαμψη των συνόρων της Ε.Ε. διαβλέπει σε άρθρο της της περασμένης εβδομάδας (12-8-2010), η μεγάλης κυκλοφορίας γαλλική εφημερίδα «Le Figaro», με αφορμή τις υπαρκτές ομάδες πληθυσμών, που ενώ διαμένουν σε μη ενταγμένες στην Ε.Ε. χώρες, εν τούτοις κατάγονται από χώρες-μέλη της Ένωσης και δικαιούνται Ευρωπαϊκό Διαβατήριο, από τη στιγμή που η ευρωπαϊκή χώρα καταγωγής τους, τους χορηγήσει υπηκοότητα, κάνοντάς τους έτσι αυτόματα Ευρωπαίους Πολίτες!

    Με άλλα λόγια, μπορεί μια χώρα μέλος της Ε.Ε. να χορηγεί διαβατήρια κατά πολύ περισσότερα των κατοίκων της, σε τρίτους, που αν και δε διαμένουν στο έδαφός της, κατάγονται όμως από αυτό (διπλές υπηκοότητες).

    Έτσι υπολογίζεται πως μπορεί να προστεθούν στον πληθυσμό της Ε.Ε. άλλα 5.000.000 ατόμων, που μέσω του διαβατήριου της χώρας μέλους, θα μπορούν να είναι Ευρωπαίοι Πολίτες, αν και δεν θα διαμένουν σε έδαφος χώρας ενταγμένης στην Ένωση!

    Ειδικότερα θα μπορούν – σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα – να γίνουν ευρωπαίοι πολίτες 3.500.000 Ούγγροι, που βρίσκονται στη Σερβία (Βοϊβοντίνα), στην Ουκρανία και ιδιαίτερα στη Ρουμανία (1.400.000) και στη Σλοβακία (520.000), από τον ερχόμενο Ιανουάριο (2011), βάση σχετικής αποφάσεως της Ουγγρικής Κυβερνήσεως για χορήγηση ουγγρικής υπηκοότητας!

    Επίσης έχουν γίνει ήδη Ευρωπαίοι πολίτες 120.000 Μολδαβοί που πήραν Ρουμανικό Διαβατήριο, ενώ εκκρεμούν άλλες 800.000 αιτήσεις Μολδαβών προς το Βουκουρέστι! Και αναμένεται περαιτέρω αύξηση των αιτήσεων…

    Τέλος η Φιγκαρό κάνει λόγο για ακόμη 2.500.000 Βούλγαρους που ζουν σε διάφορες χώρες, μη ενταγμένες στην Ε.Ε. και κυρίως στα Σκόπια και στην Τουρκία (350.000 εξισλαμισμένοι Πομάκοι της πίσω πλευράς της Ροδόπης).

    «ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΑ»

    Ειδικά για τα Σκόπια η γαλλική εφημερίδα αναφέρει ότι θα μπορούσαν να πάρουν Βουλγαρικό Διαβατήριο 1.400.000 Σκοπιανοί, δηλαδή τα 3/4 του συνολικού πληθυσμού του κρατιδίου, αφού όπως σημειώνει χαρακτηριστικά «λαμβάνοντας υπόψη κάποιους ιστορικούς, η “Μακεδονία” είναι μία από τις βαθμίδες του βουλγαρικού έθνους. Η σλαβο“μακεδονική” γλώσσα δεν είναι επίσης τίποτε άλλο από μια βουλγαρική διάλεκτος»!

    Επομένως σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα, που επικαλείται απόψεις Ιστορικών Επιστημόνων, οι Σκοπιανοί δεν είναι εθνικά «Μακεδόνες» όπως ισχυρίζονται, αλλά είναι εθνικά Βούλγαροι! Ομοίως και η γλώσσα τους δεν είναι «Μακεδονική» όπως προπαγανδίζουν, αλλά είναι καθαρά Βουλγαρική!

    ΟΙ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΡΙΖΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ

    ► Η «επανάσταση» του Ίλιντεν (20 Ιουλίου 1903), που εορτάζουν σαν «εθνική εορτή» τα Σκόπια, δεν ήταν παρά μια καθαρά βουλγαρική «επανάσταση», βουλγαρικών Οργανώσεων, με βουλγαρικά στελέχη, που έπαιρναν εντολές από τη Σόφια και ανήκαν στη Σχισματική Βουλγαρική Εξαρχία! Ακόμα δηλαδή και οι «ήρωες» των Σκοπίων είναι Βούλγαροι! (Πρόκειται για την Ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν –Προφήτη Ηλία, την οποία σκηνοθέτησαν ένοπλες βουλγαρικές ομάδες, υποχρεώνοντας με βία και τρόμο, πολλά ελληνικά χωριά να κρατήσουν όπλα ή να βγουν στα βουνά, προκαλώντας την οργή των Τούρκων, που ξέσπασαν στους ελληνικούς πληθυσμούς με όλη τους τη μανία – Ολοκαύτωμα του Κρουσόβου)

    ► Υπενθυμίζεται ότι ο ιδρυτής του κόμματος VMRO-DPMNE (σημερινό κόμμα Γκρούεφσκι) και πρώην Πρωθυπουργός των Σκοπίων Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι (1998-2002), ζήτησε και έλαβε το 2006 βουλγαρική υπηκοότητα και διαβατήριο, διακηρύσσοντας πως είναι Βούλγαρος και αλλάζοντας το επώνυμό του σε Γκεοργκίεβ! Το ίδιο έκαναν και χιλιάδες άλλοι Σκοπιανοί!

    ► Ακόμη, σημειώνουμε πως η Βουλγαρία έχει αναγνωρίσει πρώτη τα Σκόπια σαν «Μακεδονία», με τη ρητή διευκρίνηση πως δεν αναγνωρίζει «μακεδονική εθνότητα» και «μακεδονική γλώσσα», επειδή ακριβώς οι αυτοαποκαλούμενοι «Μακεδόνες» είναι Βούλγαροι και η γλώσσα τους βουλγαρική!

    ► Μάλιστα όταν το 1941, η Βουλγαρία σαν σύμμαχος των Ναζί, μπήκε στα Σκόπια, όχι μόνο δε συνάντησε καμμία αντίσταση, αλλά έγινε πανηγυρικά και με ενθουσιασμό δεκτή, επειδή η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Βούλγαροι, τους οποίους ο Τίτο τρία χρόνια μετά (1944), για να τους αποκόψει από τη Βουλγαρία, τους μετονόμασε αυθαίρετα «Μακεδόνες», πλάθοντας το παραμύθι του δήθεν ξεχωριστού «μακεδονικού έθνους», διεκδικώντας έτσι ταυτόχρονα και τη Βόρεια Ελλάδα, δηλαδή την αληθινή Μακεδονία! Δηλαδή «με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια»…

    Στην παραπάνω φωτογραφία ντοκουμέντο – που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν η εφημερίδα Απογευματινή 15-3-2008, οι Βούλγαροι κάτοικοι των Σκοπίων, φαίνονται να υποδέχονται με ενθουσιασμό και τιμές Γερμανούς και Βουλγάρους, κρατώντας εκτός από το πορτραίτο του μισητού Χίτλερ, το πορτραίτο του τότε βασιλιά της Βουλγαρίας, το χάρτη της «Μεγάλης Μακεδονίας» που ποθούσε ανέκαθεν η Βουλγαρία από τον καιρό των Κομιτατζήδων, αλλά και ένα πανό που έγραφε με νόημα «ένα έθνος, ένας βασιλιάς, ένα βασίλειο»! Το Βουλγαρικό!…

    Τότε μάλιστα η Βουλγαρία ενσωμάτωσε τα Σκόπια στην Επικράτειά της, ενώ το 1942, όταν ο βασιλιάς της Βουλγαρίας επισκέφθηκε το κρατίδιο, του επιφυλάχθηκε παλλαϊκή υποδοχή!

    ► Αξίζει επίσης να καταγραφεί η δήλωση του ίδιου του Προέδρου της Βουλγαρίας Ζέλιου Ζέλεφ, όταν επισκέφθηκε την 20η Ιουνίου 1993 τη Σουηδία. Τότε – όπως καταγράφει ο ακούραστος Νικόλαος Μάρτης – ρωτήθηκε από δημοσιογράφο της Σουηδικής Εφημερίδας Svenska Dagbladet για «Μακεδονικό Έθνος» και απάντησε κατηγορηματικά:

    «Το “Μακεδονικό” Έθνος το δημιούργησε μετά τον Πόλεμο η Κομιντέρν και είναι Έγκλημα του Τιτοϊσμού και του Σταλινισμού»!

    ΓΚΛΙΓΚΟΡΟΦ: «ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΛΑΒΟΙ! ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ “ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ”»!

    ► Την πλέον κατηγορηματική διαβεβαίωση ότι οι Σκοπιανοί είναι Σλάβοι και δεν ήταν, δεν υπήρξαν και δεν είναι «Μακεδόνες» και πως δεν υπήρξε ή υπάρχει κανένα «Μακεδονικό Έθνος», έδωσε ο ίδιος ο πρώτος Πρόεδρος των Σκοπίων Κίρο Γκλιγκόρωφ, όπως αποκαλύπτει ο Νικόλαος Μάρτης:

    «Το χαρακτηριστικό περιστατικό που αναφέρεται στο βιβλίο του «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ» του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας Κίρο Γκλιγκόρωφ (σελ. 259), ότι στην δεξίωση που έγινε στη Νέα Υόρκη την επομένη της αναγνωρίσεως ως ανεξαρτήτου Κράτους των Σκοπίων, μια ομάδα νέων από την Αυστραλία του είπαν: “Εσείς μιλήσατε, αλλά δεν είπατε το σημαντικότερο. Δεν είπατε ότι εμείς είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ότι αρνηθήκαμε την καταγωγή μας, τους προγόνους μας”. Δυσκολεύτηκα να βρω απάντηση αμέσως (συνεχίζει ο Γκλιγκόρωφ στο βιβλίο του) και τελικά τους είπα: “Ξέρετε, σέβομαι τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Είναι δικαίωμα σας. Αλλά σύμφωνα με την ιστοριογραφία στον Μακεδονικό λαό επικρατεί η γνώμη ότι είμαστε Σλάβοι. Έχουμε έλθει στα Βαλκάνια τον 6ο και 7ο αιώνα έχουμε εγκατασταθεί στα εδάφη που ονομάζονται Μακεδονία. Δεν γνωρίζω το κατά πόσο στις φλέβες μας συνεχίζει να ρέει κάποια σταγόνα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων”»!

    ► Αλλά καταγράφει ο Μάρτης και άλλη, δήλωση ντοκουμέντο του Κίρο Γκλιγκόρωφ, στην Εφημερίδα TORONTO STAR του Καναδά, στις 15 Μαρτίου 1992:

    «Δεν είμαστε “Μακεδόνες” αλλά Σλάβοι. Δεν έχουμε συγγένεια με τον Αλέξανδρο τον Έλληνα και με την Μακεδονία του»!

    Τρεις μήνες αργότερα, επαναλαμβάνει τη δήλωσή του μπροστά στις κάμερες, στις 3 Ιουνίου 1992, λέγοντας:

    «Εμείς είμαστε Σλάβοι, δεν έχουμε καμμιά σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Ήρθαμε στην περιοχή τον 6ο μ.Χ. αιώνα»!

    ► Στις 25 Οκτωβρίου 2009, ο Κίρο Γκλιγκόροφ, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα, επιβεβαιώνει απόλυτα τα παραπάνω:

    «Ερώτηση: Το 1993, στα Τίρανα, είχατε δηλώσει ότι ο λαός σας είναι σλαβικής καταγωγής, ότι δεν συνδέεται με τον Μέγα Αλέξανδρο και πως βρεθήκατε στην περιοχή τον 6ο αιώνα μ.Χ..

    Γκλιγκόροφ: Εξακολουθώ και σήμερα να πιστεύω και να δηλώνω ακριβώς τα ίδια.
    Ερώτηση: Γιατί τότε το ανθελληνικό κλίμα και η εμμονή στον «αρχαιομακεδονισμό» τα τελευταία χρόνια στη χώρα σας, δηλαδή να αποδείξουν κάποιοι επίσημα πως κατάγεστε απευθείας από τους αρχαίους Μακεδόνες;

    Γκλιγκόροφ: Σοβαροί ιστορικοί γελούν με όλα αυτό που συμβαίνουν στη χώρα μου τα τελευταία χρόνια. Η Ιστορία είναι ένα παγκόσμιο αγαθό – αυτό ασφαλώς σημαίνει πως η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά δεν μπορεί να μην είναι και ελληνική. Οι Έλληνες νομίζουν πως εμείς θέλουμε να αφαιρέσουμε ένα κομμάτι της ιστορικής και πολιτιστικής τους κληρονομιάς. Δεν λέω πως οι ανησυχίες αυτές είναι άνευ λόγου, αφού υπάρχουν υπερβολές και από τη δική μας πλευρά. Υπάρχουν ιστορικοί στη χώρα μου που υποστηρίζουν πως εμείς βρισκόμαστε στα χώματα αυτά 2.000 χρόνια πριν από τον Μέγα Αλέξανδρο. Για γέλια, δηλαδή… Έλεγα σε έναν φίλο μου ιστορικό ότι έτσι όπως πάμε θα βγούμε απευθείας απόγονοι του Αδάμ και της Εύας και θα αποδειχτεί και ότι ο Παράδεισος είναι «μακεδονικός» και ιδιοκτησία μας…»!!!

    ΤΑ 2/3 ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΕΚΤΟΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

    Όπως και να έχει, οι παλαιότεροι κάτοικοι των σημερινών Σκοπίων είναι οι Έλληνες και οι Αλβανοί. Οι υπόλοιποι, ήρθαν δεκάδες αιώνες μετά και γι΄ αυτό δεν μπορεί να είναι «Μακεδόνες» ούτε γεωγραφικά, αφού η Μακεδονία έφτανε ως Αχρίδα, Μοναστήρι, Κρούσοβο, Περλεπέ, Γευγελή, ενώ από εκεί και πάνω η περιοχή ονομαζόταν γεωγραφικά Παιονία και οι κάτοικοι Παίονες (Στρώμνιτσα, Στόβοι, Βελεσσά, Στιπ) και τέλος πιο πάνω η περιοχή της πόλεως των Σκοπίων, του Κουμάνοβου και του Τετόβου ονομαζόταν Δαρδανία και οι κάτοικοι Δάρδανοι, σφοδροί πολέμιοι ανέκαθεν των Μακεδόνων!

    Άρα τουλάχιστον τα 2/3 του σημερινού κρατιδίου των Σκοπίων, είναι εκτός της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας! Και επομένως ούτε γεωγραφικά – όπως υποστηρίζουν προπαγανδιστές – δεν δικαιούνται να ονομάζονται «Μακεδονία»!

    Σημειώνεται πως τα Σκόπια κάνουν εθνική-εθνολογική-ιστορική χρήση του όρου και όχι γεωγραφική. Ισχυρίζονται ότι αποτελούν «έθνος» Μακεδόνων και θα είναι εγκληματική εκείνη η Κυβέρνηση που τυχόν θα τους παραδώσει τον ελληνικό ιστορικό όρο «Μακεδονία»!

    Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ

    Τέλος, αναφέρουμε τη σύνθεση του σημερινού πληθυσμού του κρατιδίου που περιλαμβάνει σε γενικές γραμμές: περίπου 240.000 – 300.000 Έλληνες (ελληνόφωνους, σλαβόφωνους ή βλαχόφωνους), περίπου 600.000 Αλβανούς, 100.000-200.000 Ρομά και περίπου 1.000.000 λοιπούς Σκοπιανούς, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι βουλγαρικής καταγωγής, ενώ λιγότεροι είναι οι Σέρβοι, οι Βόσνιοι, οι Τουρκόφωνοι και άλλες μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες!

    ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ …«ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ»;

    Κάποιοι πολιτικοί, για να δικαιολογήσουν την πολιτική ανεπάρκειά τους και για να διευκολύνουν κερδοφόρες επενδύσεις ελληνικών επιχειρήσεων στα Σκόπια δισεκατομμυρίων δραχμών τότε, προέβαλαν από νωρίς τον ισχυρισμό ότι τάχα «δε συμφέρει να χαρίσουμε τα Σκόπια στη Βουλγαρία», παραβλέποντας τις μεγάλες Αλβανικές και Ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες που διαβιούν εκεί ως τώρα, και αποτελούν το κλειδί των δυναμικών μελλοντικών εξελίξεων στην περιοχή.

    Φαίνεται για κάποιους πως είναι πιο βολικό αντί «να χαρίσουν τα Σκόπια στη Βουλγαρία», να χαρίσουν τελικά την ίδια τη Μακεδονία μας στα Σκόπια (που έχουν πίσω τους Τούρκους, Σόρος, Πολυεθνικές Εταιρείες και Αμερικανικές Υπηρεσίες), μαζί με τους Έλληνες των Σκοπίων…

    Εξ άλλου δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για ολοκληρωτική ενσωμάτωση των Σκοπίων στη Βουλγαρία. Ίσα ίσα, διαφαίνεται βάση των μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων της γείτονος, ως πιο πιθανή και δημοκρατική εξέλιξη, η τριχοτόμηση της περιοχής… (Αλβανικός, Ελληνοσερβικός, Βουλγαρικός τομέας)

    Αλβανία και Βουλγαρία, έχουν σπεύσει ήδη να θεμελιώσουν μελλοντικά δικαιώματα. Η Ελλάδα;

    http://www.strategyreport.gr
    http://diaspora-grecque.com/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/11/2010

  26. Subject: Η Μακεδονία είναι ελληνική

    —–

    http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/123133/i-makedonia-einai-elliniki-/

    ΔΕΙΤΕ: Απόσπασμα της δημοφιλούς σειράς CSI που το επιβεβαιώνει
    Στους φίλους των αστυνομικών σειρών είναι γνωστό ότι η πρωταγωνίστρια του CSI NY, μιας αστυνομικής σειράς που προβάλλεται σε δεκάδες χώρες του κόσμου, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, η Melina Kanakarides, ελληνιστί Μελίνα Κανακαρίδου, είναι μια πολύ γνωστή ελληνίδα ηθοποιός στο Χόλλυγουντ.

    Σ ένα επεισόδιο της σειράς η ελληνίδα ηθοποιός έχει αφήσει την ελληνική της σφραγίδα ανεξίτηλη. Σε αυτό οι αστυνομικοί της σειράς ερευνούν μια υπόθεση αρχαιοκαπηλείας και οδηγούνται στην Ελλάδα.

    Περνάνε από την Αθήνα, την Θεσσαλονίκη, και καταλήγουν στην Νάουσα όπου ανακαλύπτουν κειμήλια από τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε όλη την διάρκεια του επεισοδίου οι αναφορές για την καταγωγή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των κειμηλίων που ανακαλύπτουν δεν αφήνουν περιθώρια σε παρερμηνείες, ούτε «γκρίζες περιοχές».

    Η ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας είναι ελληνικότατη! Κι αυτό έχει προκαλέσει την ορ γή των «φίλων» μας στην Βαρντάσκα.

    Σχόλιο από Γ. Μ. | 04/02/2011

  27. Anticki Makedonci ili Sloveni?

    Σχόλιο από Γ. Μιχαλόπουλος | 19/04/2011

  28. THE TRUE MACEDONIA

    Σχόλιο από Philip the third | 13/10/2011

  29. Σχόλιο από Μίσιρκοφ | 18/01/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: