Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-H ανομολόγητη πλευρά της ιστοριογραφίας

M’ αφορμή τις συζητήσεις που ξεκίνησαν για τους δικούς μας αναθεωρητές, τους αρνητές της Γενοκτονίας και τους απολογητές του τουρκικού μιλιταριστικού εθνικισμού, παραθέτουμε ένα κείμενο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 24-4-2008, με τίτλο «Η άλλη ιστοριογραφία» (που αξιοποιούσε παράλληλα και κάποια στοιχεία του γόνιμου διαλόγου που αναπτύχθηκε στις σελίδες του Π&Α.)

Το παραθέτουμε  γιατί προσεγγίζει το ίδιο θέμα μ’ έναν τρόπο που αγγίζει απόλυτα τις δικές μας ευαισθησίες.

Η άλλη ιστοριογραφία

Τον Ιούλιο του 2006 ξεκίνησε η μεγαλύτερη συζήτηση για ιδεολογικά, ιστορικά και κοινωνικά ζητήματα, που έλαβε ποτέ χώρα στη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Αφορμή ήταν ένα βιβλίο Ιστορίας που προοριζόταν για την Στ’ δημοτικού. Μια συζήτηση που το βάθος και την ποιότητά της, αξιολόγησαν μόνο οι «ειδικοί», εφόσον τα αδηφάγα Μέσα ακολούθησαν τη γνωστή συνταγή, εξευτελίζοντας τις όποιες προσπάθειες άρθρωσης ενός κριτικού λόγου. Οι λαϊκοί μύθοι περί  του Κρυφού Σχολείου  προτάχθηκαν για να επικαλύψουν την ουσιαστική κριτική που διατυπώθηκε από τις προσφυγικές οργανώσεις και την Αριστερά.  Με αντίστοιχο τρόπο προβλήθηκε η αντίθεση προς το βιβλίο της σκοταδιστικής ακροδεξιάς, η οποία όψιμα ανακάλυψε τη σφαγή της Σμύρνης, της οποίας συνένοχοι, μαζί με τους κεμαλικούς, ήσαν οι δικοί της πολιτικοί προπάτορες.   

            Αυτό που απεκρύβη κατά την 15 μηνη περίπου σκληρή αντιπαράθεση, ήταν ότι το σύνολο των προσφυγικών οργανώσεων (πάνω από 1000 οργανώσεις πολιτών), καθώς και ο κύριος όγκος της Αριστεράς, στάθηκαν κριτικά απέναντι στη συγκεκριμένη απόπειρα.

Η κριτική των προσφυγικών οργανώσεων

Η πλέον ενδιαφέρουσα κριτική στο συγκεκριμένο  τρόπο διαχείρισης της ιστορίας προήλθε από τους απογόνους των προσφύγων του ’22.  Με μια πρωτοφανή ομοφωνία και με τη διατύπωση ενός ψύχραιμου κριτικού λόγου, επανέφεραν στο προσκήνιο ερμηνείες που η νεοελληνική ιστοριογραφία συστηματικά είχε απωθήσει τις δεκαετίες μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Εκφράζοντας παραδοσιακά την ιδεολογική ματιά της «μικράς πλην εντίμου» και «εξορίζοντας» κυριολεκτικά από το νεοελληνικό πεδίο τον ελληνισμό της Ανατολής, αντιμετώπισε αμήχανα την εμφάνιση ενός δυναμικού και σύγχρονου προσφυγικού λόγου.

Την αμηχανία αυτή περίγραψε εύστοχα ένας από τους σημαντικούς σύγχρονους ιστορικούς μας, ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος: 

«….. αυτός ο αναβιωμένος προσφυγικός λόγος του πένθους και της διεκδίκησης, έρχεται να διεμβολίσει από μια απροσδόκητη πλευρά το νηφάλιο εθνικό σχήμα της κοινωνικής συνοχής και της πολιτιστικής μας ταυτότητας που με τόσες προσπάθειες πάει να συγκροτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, μετά τη μεταπολίτευση, στη χώρα μας.  Ποντιακός ελληνισμός, μικρασιατική προσφυγιά, κυπριακός ξεριζωμός κ.ά. τραγικές στιγμές του Νέου Ελληνισμού, δεν διεκδικούν απλά μια θέση στο βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, αλλά ζητούν ένα εφαλτήριο για ένα διορθωτικό εγχείρημα μέσα στο πεδίο της ιστορίας, προσβλέποντας σε μια αναδρομική διόρθωσή της. Ζητούν να κερδίσουν τη μάχη της μνήμης (που φυσικά δεν έχει χαθεί) ταυτίζοντάς την με τη μάχη των εδαφών και των χαμένων πατρίδων, μια μάχη που κανείς δεν τολμά ωστόσο ούτε να ομολογήσει και ούτε να προτείνει τον τρόπο της διεξαγωγής της….»  

            Την περιγραφή του πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε η προσφυγική κριτική τη διαβάσαμε στο καλό ιστολόγιο «Πόντος και Αριστερά» : «Απ’ την πλευρά μας, η σύγκρουση για το βιβλίο της Ιστορίας δεν έγινε για την αφηρημένη «υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας από την παγκοσμιοποίηση«, αλλά γιατί θεωρήσαμε και θεωρούμε, ότι αποκρύπτονται -με αναθεωρητικό τρόπο- πλευρές του ιστορικού παρελθόντος στο ονομα του πολιτικά ορθού. Και θεωρούμε επίσης ότι αυτό το «πολιτικά ορθόν» σήμερα εκφράζει την πραγματική εξουσία στην Ελλάδα, καθώς και τους νέους προσανατολισμούς του ελληνικού καπιταλισμού. Για μας, η αναθεώρηση που επιχείρησαν οι συγγραφείς του βιβλίου σχετίζεται επίσης και με την αναίρεση των κατακτήσεων της δεκαετίας του ‘90 και την επανάκαμψη του ιδεολογικού απαρτχάϊντ, που είχε οργανώσει μέχρι τότε η εξουσία για τους Έλληνες της Ανατολής και τους πρόσφυγες του ‘22. Και η επανάκαμψη αυτή είχε πολύ πιο βίαια, κυνικά και βάρβαρα χαρακτηριστικά, απ΄αυτά που μας είχαν συνηθίσει παλιότερα οι απλοϊκοί δεξιοί και η παραδοσιακή εθνικοφροσύνη…»

Οι άξονες της κριτικής

            Η βαθύτατη ρήξη των προσφυγικών οργανώσεων με τη συγκεκριμένη εκδοχή της νεοελληνικής ιστοριογραφίας  οφείλεται πρωτίστως στη μη συμπερίληψη των κατακτήσεων της κοινωνίας των πολιτών της δεκαετίας του ’90. Τότε κλείνουν ουσιαστικά οι πολιτικές εκκρεμότητες των προσφύγων της Ανατολής με το ελληνικό κράτος, με την αναγνώριση της γενοκτονίας που υπέστησαν από τον τουρκικό εθνικισμό  κατά την περίοδο τα 1914-1923, με την καθιέρωση δύο επίσημων Ημερών Μνήμης (19 Μαϊου και 14 Σεπτεμβρίου).

            Οι προσφυγικές οργανώσεις λοιπόν εντοπίζουν την αντίφαση να διδάσκεται στο κράτος που αναγνώρισε τις γενοκτονίες, ένα βιβλίο Ιστορίας που υποβαθμίζει με τον πλέον απόλυτο τρόπο τη προσφυγική ιστορική εμπειρία. Καταγγέλουν με ένταση την «αναθεωρητική ερμηνεία» καθώς και την «αιτιολόγηση των ρατσιστικών εγκλημάτων των Νεοτούρκων και των γενοκτονιών που αυτός πραγματοποίησε στην Ανατολή, ακόμα και η Αρμενική Γενοκτονία».  Παραλληλίζουν τη στάση αυτή με τη στάση των αναθεωρητών του Ολοκαυτώματος  και των αρνητών των Γενοκτονιών. Επισημαίνουν ότι οι συγγραφείς του βιβλίου, όσον αφορά την αποσιώπηση της αρμενικής γενοκτονίας θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τους νόμους στην Ευρώπη που θεωρεί ως έγκλημα την αιτιολόγηση των γενοκτονιών.  Θεωρούν ότι υπεύθυνα για τη διαιώνιση των ιστορικών αποσιωπήσεων είναι «τα αντιδραστικά αντανακλαστικά της ΄αυτοχθόνου’  ιδεολογίας».

            Η σύγκρουση άρχισε τον Ιούλιο του 2006. Τότε ψηφίστηκε ομόφωνα από εκπροσώπους 541 οργανώσεων ένα ψήφισμα στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού: «Το νέο βιβλίο Ιστορίας της Στ’ δημοτικού, που βρίσκεται στη διαδικασία έκδοσης, έρχεται σε  αντίθεση με ομόφωνες αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων, παραποιεί την Ιστορία, απενοχοποιεί τον τουρκικό εθνικισμό, αποσιωπά τις διώξεις των χριστιανικών πληθυσμών και προσβάλλει ιδιαίτερα τον ποντιακό ελληνισμό που υπέστη Γενοκτονία. Ζητάμε: να επανεξεταστεί η σχετική έκδοση, ώστε να είναι συμβατή και με τις αποφάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά και με τη συλλογική ιστορική μνήμη του ποντιακού ελληνισμού και του συνόλου του ελληνικού λαού». Η  «Ένωση Σμυρναίων» καταγγέλοντας θα επισημάνει: «… ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, εξοβελίζεται από το γνωστικό πεδίο των 12χρονων παιδιών, με συνέπειες τραγικές για το μέλλον αυτού του τόπου.»  

Εν κατακλείδι

Η αντίθεση που προέκυψε με αφορμή το βιβλίο Ιστορίας δεν έχει περιστασιακά χαρακτηριστικά. Οι ίδιες οι προσφυγικές οργανώσεις αναπτύσσουν μια παράλληλη ιστοριογραφία, που αμφισβητεί πολλά από τα παραδεδεγμένα στερεότυπα της κυρίαρχης νεοελληνικής. Η απορριπτική και υπεροπτική παράλληλα αντιμετώπιση δε φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Αντιθέτως βαθαίνει το ρήγμα. Ακόμα και η μετανεωτερική εποχή μας, συνδυασμένη με τις απελπιστικά νεωτερικές συμπεριφορές του περιβάλλοντος παλιού κομμουνιστικού κόσμου, ενισχύει την ανάπτυξη της παράλληλης ιστοριογραφίας και την εμπέδωση των ιδεολογικών και όχι μόνο, αντιπαθειών και προκαταλήψεων.

Ίσως να είναι η κατάλληλη στιγμή να αντιμετωπιστεί με ειλικρίνεια το συγκεκριμένο φαινόμενο. Ίσως θα έπρεπε να ανοίξει επιτέλους ένας διάλογος μεταξύ των «επίσημων» ιστορικών -των Νέων Ιστορικών συμπεριλαμβανομένων- με τους ιστορικούς του προσφυγικού χώρου. Με κύριο στόχο την υπέρβαση των αντιθέσεων μέσα από έναν ειλικρινή επιστημονικό διάλογο, ώστε να συμφωνηθεί ένα νέο ιστορικό αφηγήμα, που θα συμπεριλαμβάνει το σύνολο των ομάδων που κατοικούν, οριστικά πλέον, στα εδάφη του ελληνικού έθνους-κράτους.

(http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_24/04/2008_267723)

Advertisements

03/07/2008 - Posted by | -Αρνητές Γενοκτονίας, -Βιβλίο Ιστορίας, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιδεολογικά, -Νακρατζάς-"Ιός", -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

22 Σχόλια »

  1. Niko Sarantako

    ίσως -λέω… ίσως! – σ’ αυτό που γράφει ο Παναγιωτόπουλος να μπορούμε να εντοπίσουμε τον πραγματικό ρόλο του Κωστόπουλου και των υπόλοιπων: «….. αυτός ο αναβιωμένος προσφυγικός λόγος του πένθους και της διεκδίκησης, έρχεται να διεμβολίσει από μια απροσδόκητη πλευρά το νηφάλιο εθνικό σχήμα της κοινωνικής συνοχής και της πολιτιστικής μας ταυτότητας που με τόσες προσπάθειες πάει να συγκροτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, μετά τη μεταπολίτευση, στη χώρα μας….»

    Αυτό σημαίνει ότι ο Κωστόπουλος «έρχεται να αποκαταστήσει το νηφάλιο εθνικό σχήμα της κοινωνικής συνοχής και της πολιτιστικής μας ταυτότητας που με τόσες προσπάθειες είχε συγκροτηθεί τις τελευταίες δεκαετίες, μετά τη μεταπολίτευση, στη χώρα μας…. και διεμβολίστηκε ατυχώς απ’ αυτόν τον αναβιωμένο προσφυγικό λόγο του πένθους και της διεκδίκησης»

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/07/2008

  2. Μπράβο Ομέρ. Καλό και έξυπνο το παραπάνω σχήμα του σχολίου σου.

    Ένας καλός τίτλος, για όποιον ήθελε να ασκήσει σοβαρή κριτική στο ρεύμα αυτό του αναθεωρητισμού, θα μπορούσε να είναι: «Αποκαθιστώντας το νηφάλιο εθνικό σχήμα»

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/07/2008

  3. Δεν έχει νόημα να εμπλακώ στην ουσία του θέματος γιατί είναι ξεκάθαρη η θέση σας. Ομως έχω να κάνω μια ερώτηση: η Αριστερά, αναφέρετε, τάχθηκε κατά του νέου βιβλίου. Οπως μπορείτε να διαπιστώσετε από τα δικά σας σχολικά κιτάπια η Σοα/ Ολοκαύτωμα απουσιάζουν από τα ελληνικά εγχειρίδια, (δεν ξέρω αν τα καινούργια τα έχουν και κυρίως δεν ξέρω ακριβώς ποια είναι τα καινούργια μιας και πολλές εκδώσεις κυκλοφορούν διαδικτυακώς).

    Γιατί κατ’εσας η Αριστερά έδειξε τέτοιο ενδιαφέρον για την μειωμένη προβολή της τραγωδίας των ελλήνων της ανατολής και αδιαφόρησε για τους εβραίους έλληνες;

    Σχόλιο από Abravanel | 03/07/2008

  4. Abravanel
    Για τον εθνικισμό , πατριωτισμό κλπ βλ την συζητηση στο:

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/13/5-11-2007/#comment-9330

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/07/2008

  5. Μα, και ο Μπεναρόγια δεν έγινε «πράκτορας του ταξικού εχθρού»;

    (προσοχή – διφορούμενο σχόλιο)

    Όσο για την ιστοριογραφία, προτείνω αυτό.

    Από τη στιγμή που υπάρχει ο νόμος 2929 (2001) και μένουν αναπάντητα ερωτήματα όπως αυτά στο τέλος του κειμένου, είναι αδύνατο να μιλήσουμε για σύνθεση απόψεων μεταξύ ιστορικών.

    Σχόλιο από Ίωνας | 04/07/2008

  6. Με αφορμή αυτήν την ανάρτηση αλλά και παλαιότερες συζητήσεις ανάλογης θεματολογίας (όπως την στάση του ιστολογίου «ούτε με τον Λιάκο, ούτε με τον Λιακόπουλο» την οποία ενστερνίζομαι), θα ήθελα να προτείνω κάτι, δεδομένης και της επισκεψιμότητας που έχει το «Πόντος και Αριστερά«.

    Καλό θα ήταν λοιπόν κατά την προσωπική μου άποψη, εφόσον υπάρχει ένας κοινός πυρήνας σκέψης σε θέματα όπως αυτά, να βγαίνει και μία άποψη προς τα έξω με την μορφή υπογραφών είτε ενός κοινού κειμένου. Και γιατί το λέω αυτό;

    Είναι κρίμα να μένουν μεταξύ μας κάποια θέματα όπως αυτά, και να μην «ανοίγει» η οποιαδήποτε διαφορετική άποψη προς την κοινωνία, ας μην ξεχνάμε ότι το μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης για το βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού άρχισε από μία ιστοσελίδα! Καμία διάθεση σύγκρισης απλώς από την στιγμή που υπάρχει μία εναλλακτική άποψη, είναι καλό να βγαίνει και εκτός blogoσφαιρας!

    φιλικά,

    Σχόλιο από planitas | 04/07/2008

  7. 13o Αντιρατσιστικό φεστιβάλ στο Γουδή 4-5-6 Ιουλίου.
    Είμουν εκεί χτες, 4 Ιουλίου. Ο χώρος είναι εικαστικά καταπληκτικός και τεράστιος. Ο κόσμος περισσότερος απο ποτέ.
    Να πάμε όλοι και σήμερα και αύριο.

    Υ.Γ. Κάποιοι μου έδωσαν χαιρετίσματα για τον Μ-π 🙂

    Σχόλιο από Καναλιώτης | 05/07/2008

  8. Ευχαριστώ για τα χαιρετίσματα!

    Δεν πήγα στο αντιρατσιστικό για ένα και μόνο λόγο: Να μη συναντήσω τον Ταχματζίδη και γίνει ένας, αναπόφευκτος, χαμός.

    Απ’ ότι μπορώ να γνωρίζω, κάποια πραγματικά καλά παιδιά (που το λέει και η καρδούλα τους και η πολιτική τους προέλευση), υπό τον αποφασισμένο Ομέρ, αποδέχτηκαν τις αγωνιώδεις ρεφορμιστικές εκκλήσεις των μεγαλύτερων να ΜΗΝ αντιπαρατεθούν στους «δικούς μας αντισημίτες», τους απολογητές του τουρκικού μιλιταριστικού εθνικισμού, με το γνωστό, δοκιμασμένο και αποτελεσματικό τρόπο! 🙂

    Λες να έκαναν καλά; To be or not to be;

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/07/2008

  9. Καλή η πρόταση του planitas. Πάρτε την υπόψη!

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 06/07/2008

  10. όχι και ρεφορμιστικές εκκλήσεις ρε Μ-π
    μην είσαι τόσο αυστηρός στις κρίσεις σου 🙂
    μια προσωπική επαφή πάντοτε ένα κάτι έχει να προσθέσει..
    άλλωστε με ένα πέρασμα από την φιλόξενη γωνιά του «ΕΝΕΚΕΝ» κάτι το ευχάριστο θα διαπίστωνες κανείς στην περιρέουσα ατμόσφαιρα..
    …χαμόγελα, κάτι παλιοί συντροφοι, αξιόλογοι αναγνώστες του Π&Α (μπλογκάρχες και μή)…κι ένας κακοταϊσμένος μαύρος με ένα τεράστιο τρομπόνι να βαράει στον δικό του σκοπό..

    «..Είναι κρίμα να μένουν μεταξύ μας κάποια θέματα όπως αυτά, και να μην “ανοίγει” η οποιαδήποτε διαφορετική άποψη προς την κοινωνία,…»
    Έχεις δίκιο planita. Όχι μόνο για τα θέματα του Π&Α αλλά και για γενικότερα που κυκλοφορούν στην μπλοκόσφαιρα.
    Τρώγοντας ανοίγει η όρεξη που λέει κι η παροιμία. Είμαστε ανοιχτοί σε όλα..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/07/2008

  11. Αν νομίζεις οτι με αυτές τις παπαριές θα σου συγχωρέσουν οτι δεν ήρθες στο αντιρατσιστικό κάνεις λάθος.

    Πέρα απ’ όλα αυτά έχεις χαιρετίσματα από
    Στέλιο και Γιάννα,
    Σπύρο και Λίλια,
    Jerry και Άφρο,
    Χριστίνα και Μάκη,
    Ρούντι,
    Δώρα Β.,
    Νίκο και Αρίστο,
    αδερφούς Καρακώστα,
    Κώστα Φ.,
    έναν βουλευτή που μάλιστα μου είπε ότι χάθηκες
    και πολλούς άλλους που δεν θυμάμε τώρα.

    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

    Ο σύντροφος Καναλιώτης

    ΥΓ.1 -Είχε κόσμο περισσότερο απο κάθε άλλη φορά (πλήν ενός).
    ΥΓ.2 -Ο ανηψιός σου τις επόμενες μέρες θα έχει videos στο http://efhbos.wordpress.com

    Σχόλιο από Kαναλιώτης | 07/07/2008

  12. Αν εξαιρεσεις τη Δωρα, τον Κωστα και τον βουλευτη, ψιλοζευγαρωμενοι, βλεπω, ητανε οι περισσοτεροι!

    Η Δωρα καλη?

    Σχόλιο από o θείος Ισίδωρος | 07/07/2008

  13. Μπράβο τον ανηψιό!

    Ηλεκτρικό κεμεντζέ θα έχει;

    Μ-π

    —————

    Υ.Γ.

    -Για όλα φταίει ο Νοσφεράτος!

    Δώρα ; …πάγκαλη!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/07/2008

  14. Σιγά τα αυγά!

    Υπάρχει και το φεστιβάλ της ΚΟΕ.

    Συμφωνούμε με τη στάση του Μ-π.

    «Κάτω όλοι οι αντιπρόσφυγες ρατσιστές» 😉

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 07/07/2008

  15. Αφήστε τον Νοσφεράτο στην…ησυχία του

    Περάστε κόσμε, περάστε κόσμεεε…… 🙂

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/07/2008

  16. Γεια σου Ξαδελφε!!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/07/2008

  17. αλίμονο αν τοσα χρονια μεναμε σε αυτα που διδασκονται στα παιδια….

    Σχόλιο από παλαλός | 11/07/2008

  18. «..αλίμονο αν τοσα χρονια μεναμε σε αυτα που διδασκονται στα παιδια…»

    Όντως palale

    Παρεπιπτόντως

    Δείτε δυο όμορφα φωτογραφικά αφιερώματα στην τρίτη ημέρα του rockwave festival από τα αγαπητά σε εμάς ιστολόγια
    palalos και
    σαράντα μήλα Κόκκινα

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 12/07/2008

  19. […] -H ανομολόγητη πλευρά […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  20. […] -H ανομολόγητη πλευρά της ιστοριογραφίας […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  21. […] δημόσια συζήτηση οι αρνητές της «γενοκτονίας» προέβαλαν διάφορα επιχειρήματα: Υποστήριξαν π.χ. ότι η […]

    Πίνγκμπακ από -88 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή « Πόντος και Αριστερά | 17/09/2010

  22. […] -H ανομολόγητη πλευρά της ιστοριογραφίας […]

    Πίνγκμπακ από -Tα κείμενά μας για τη Μικρασιατική Καταστροφή « Πόντος και Αριστερά | 13/09/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: