Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Pontic Wood Art ……και όχι μόνο!

Η ποντιακή τέχνη του Vahit Tursun

Oι Πόντιοι από παλιά φημίζονταν για τις δεξιότητές τους στο ξύλο και στην πέτρα. Οι καλύτεροι χτιστάδες στον Καύκασο και στη Νότια Ρωσία προέρχονταν από την ποντιακή Ρωμιοσύνη. Απόηχο αυτής της δραστηριότητας συναντάμε και σήμερα, είτε στους Πόντιους της Ελλάδας, είτε της διασποράς, είτε της Τουρκίας. Από την  τελευταία ομάδα προέρχεται ένας σημαντικός διανοούμενος, αλλά  και εργάτης του ξύλου: ο Vahit Tursun. Ο οποίος διακρίνεται για τη δημιουργία πλήθους πραγμάτων, από ελληνόφωνα σάιτ για τους Πόντιους της Τουρκίας, μέχρι ξυλόγλυπτα αλλά και ξύλινες σκεπές στη Νέα Μάκρη.  Ελπίζουμε σύντομα να δούμε δημοσιευμένη τη μελέτη του Vahit  για τα τοπωνύμια και τις ονομασίες των φυτών και των ζώων της περιοχής του Όφη (Of) της Τραπεζούντας, στη σημερινή βορειοανατολική Τουρκία. Μια μελέτη που έχει μεγάλο γλωσσολογικό ενδιαφέρον, γιατί -εκτός από μια μοναδική συλλογή ελληνικών λέξεων- προτείνει και κάποιους νέους κανόνες για την εισδοχή, εξέλιξη και μεταμόρφωση παλαιών ελληνικών λέξεων στην τουρκική γλώσσα.  

Η γνώση, εκτός της οφίτικηςπου αποτελεί μια μοναδική επιβίωση στη βόρεια Τουρκία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας– και των νέων ελληνικών, της τουρκικής, των τουρκικών γλωσσών της Κεντρικής Ασίας και της αραβικής, δίνει μια μοναδική δυνατότητα για πρόσβαση στις πηγές των λέξεων και για συγκριτικό έλεγχο. Κάτι που η πλειονότητα των Ελλήνων γλωσσολόγων αδυνατεί να πραγματοποιήσει, λόγω της μη γνώσης των γλωσσών που σχετίζονται με την πορεία των υπό μελέτη λέξεων.                                                                   

Επειδή μας αρέσουν πολύ οι ανήσυχοι και αποτελεσματικά πολυπράγμονες χαρακτήρες, παρουσιάζουμε σήμερα τη δουλειά του  Vahit Tursun. Και να σημειώσουμε ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να του παραγγείλει  από ξυλόγλυπτα, έπιπλα και στέγες μέχρι σάιτ ( art@woodarts.net ).

Επίσης διαβάστε τα πολύ σημαντικά κείμενά του στην τουρκική εφημερίδα Radikal :

https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/12/03/3-12-2007/

https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/03/07/vahit-tursun/

                                    

Σήμερα παρουσιάζουμε κάποια από τα έργα του:

  

 

 http://www.woodarts.net/

Και κάποια από τα σάιτ που δημιούργησε:

http://vahittursun.com/ellinika/

 

http://www.ocena.info/

 

 

 

17/06/2008 - Posted by | -Εικαστικά

43 Σχόλια »

  1. Ολα τά έργα τού Βάϊου δέν είναι παρά η έκφραση τής ακαταπόνητης θέλησης απέναντι στήν αντιξοότητα.Τά πνευματικά του έργα χαρακτηρίζονται από την θαραλέα αλλά καί απροκατάληπτη αναζήτηση τής αλήθειας.Τό ετυμολόγικό του έργο είναι πρωτοφανές.Η ιστορική καί λαογραφική του δουλειά επίπονη καί αδογμάτιστη. Ο Βάιος φώτισε μόνος του τόν δρόμο του καί δέν λογάριασε τό οικογενειακό, επαγγελματικό, σωματικο, καί ψυχικό κόστος.

    Άντεξε, όπως τό «ρασίν τήν παραγρανεμία» καί τήν αδιαφορία τών Ποντίων καί τήν εχθρική στάση τού Τουρκικού καί τού Εληνικού κράτους, πού κάνουν τά πάντα γιά νά γίνει η ζωή του δυσκολότερη.

    Μέ το ίδιο ποντιακό πείσμα καί μέ τόν ίδιο ζήλο σφυρηλατεί καί τά υλικά του έργα . Μέ τό σφυρί καί τό καλέμι σκάβει τό δρύινο ξύλο πού είναι συμπαγές καί αντιστέκεται στό σκάλισμα.Είναι η αγάπη του γιά το αισθητικό αποτέλεσμα πού τον κάνει νά αψηφά τόν πόνο καί τόν κόπο τών χεριών του καί νά δημιουργεί αριστουργήματα….Γειά σου Βάιε, περήφανε αητέ τής Ότσενας τού Πόντου..

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 17/06/2008

  2. Πολυχρονίδη Γιώργο

    συμφωνώ μαζί σου στα περισσότερα απ’ όσα γράφεις.

    Όμως, γιατί οι ελλαδίτες Πόντιοι αδιαφόρησαν για τους Πόντιους της Τουρκίας και επέλεξαν να προβάλουν έως υστερίας το ζήτημα της γενοκτονίας και μόνο; Χωρίς να κρατήσουν κάποιο μέτρο και να ιεραρχήσουν ως πρώτα τα μεγάλα ζητήματα προοπτικής, και να τα διαχωρίσουν με σαφήνεια απ’ αυτά που επιφέρουν μόνο ηθική ικανοποίηση και ψυχολογική ανακούφιση;

    Τέλος πάντων! Μεγάλη η συζήτηση…. Οι αριστεροπόντιοι εδώ προσπάθησαν κατά καιρούς να την ανοίξουν και τους συγχαίρω για αυτό. Αλλά δεν υπήρξε σοβαρή ανταπόκριση. Κάτι που σημαίνει ότι ο κόσμος μας βολεύεται στο εύκολο και αδυνατεί να ασκήσει κριτική σ’ αυτούς που έχει ηρωοποιήσει.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 17/06/2008

  3. Εμείς συμφωνούμε και με τους δυό σας.

    Και με τον ρομαντικό Πολυχρονίδη και με τον ρεαλιστή Ματσουκάτη!

    Ομέρ ο προβληματισμένος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/06/2008

  4. Αδελφέ Τσεβισλουχλή (Ματσουκάτε). Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Θεωρώ ότι παραμένει ανοικτή καί ζητούμενη η πολιτική προοπτική τού ποντιακού χώρου.

    -Θά είμαστε μόνον φολκλόρ;
    -Θά γίνουμε μή Κυβερνητική οργάνωση διεκδίκησης τής αναγνώρισης τής Γενοκτονίας μας; (ούτε κάν αυτής τών υπολοίπων Μικρασιατών ; )
    -Θά γίνουμε χώρος προβολής τών απανταχού γενοκτονιών; (Εβραίων, Αρμενίων,Ασσυρίων, Τούτσι,Νταρφούρ κλπ; )
    -Θά εντάξουμε τήν δυναμική μας στούς διπλωματικούς χειρισμούς τού Ελληνικού κράτους;
    -Θά υπερβούμε τά κοντόθωρα σχέδια τού Ελληνικού κράτους αναδεικνύοντας προοπτικές γιά τόν Ελληνισμό; καί σέ ποιά κατεύθυνση;
    -Θά είμαστε ένα κίνημα αρχών (ατομικά καί πολιτικά δικαιώματα γιά όλους) ή ένα κίνημα τακτικών (επιλεκτική αναγόρευση θεμάτων πού κολακεύουν τίς Χριστιανικές καί Εθνικιστικές μας προκαταλήψεις)

    Πιστεύω ότι η αδράνεια τής ισχυρογνωμοσύνης τών συντηρητικών ποντιακών μας μυαλών (εμού περιλαμβανομένου) είναι ένα από τα μείζονα προβλήματά μας καί καταδικάζει τόν χώρο μας στην μονότονη καί αγονη αναμάσηση στερεοτύπων.. Απ την άλλη είναι αυτό τό πείσμα πού μας συντηρεί ακόμα…

    Άβυσσος η ψυχή τών ποντίων…

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 17/06/2008

  5. Πολυχρονίδη Γιώργο,

    πολύ ενδιαφέρων ο προβληματισμός σου. Ακριβώς σ’ αυτά προσπαθούμε να απαντήσουμε, εντοπίζοντας τα αδιέξοδα που μας κληρονόμησαν συγκεκριμένοι χώροι και συγκεκριμένες πολιτικές.

    Ίσως θα μπορούσες να συντάξεις ένα κείμενο που να τίθενται τα ερωτήματα και οιπροβληματισμοί (κάτι σαν το παραπάνω σχόλιό σου, ίσως λίγο εκτενέστερο) και να ξεκινήσουμε τη συζήτηση.

    Παρεπιπτόντως, κάτι πήγε να ξεκινήσει με το κείμενο της Ιορδανίδου αλλά τελικά δεν προχώρησε. Είναι, φαίνεται, αυτή η δυσκολία που έχει ο κόσμος μας να συζητά ανοιχτά και ειλικρινά, χωρίς την ασφάλεια του γκέτο.

    Για κάνε μια απόπειρα να δούμε…

    Εκκρεμεί και το οδοιπορικό στον Πόντο!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/06/2008

  6. Αν και δεν είμαι Ποντιακής καταγωγής σας δίνω συγχαρητήρια που δεν ξεχνάτε.Ωστόσο κάποιες παρατηρήσεις σχετικά με τους Πόντιους στην Τουρκία.

    Είναι τόσο δύσκολο ρε παιδιά να σπάσει η απομόνωση;Δόξα τω Γιαραμπί η τεχνολογία προσφέρει τις λύσεις.

    Δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα Διαδικτυακό Κανάλι-Ραδιόφωνο που να εκπέμπει στα Ποντιακά;

    Να εκπέμπονται τίποτα ντοκυμαντέρ με υπότιτλους στα Ποντιακά έστω και με λατινικούς χαρακτήρες για να καταλαβαίνουν και οι εκεί Πόντιοι;

    Μπορεί να ανοίξει μια συζήτηση από τους διαχειριστές τις ιστοσελίδας πάνω σ αυτό το ζήτημα;Και τα λεφτά μπορούν να βρεθούν φαντάζομαι.

    Φιλικά

    Βλαχοπόντιος

    Σχόλιο από Βλαχοπόντιος | 17/06/2008

  7. Αυτα τα εργα τεχνης τα οποια εικονιζονται σε ποιο ρευμα κατατασονται, στο μεταμοντερνισμο;

    Μια φορα ειχα δει σε μια μπιεναλε ενα καταπληκτικο εργο ενος πρωτοποριακου ποντιου καλιτεχνη: επροκειτο για ενα τεραστιο ξυλινο τραπεζι που ηταν σαρακο-φαγωμενο και ειχε επανω ενα καλτσον …ξηλωμενο (του’χε φυγει ο ποντος) και ενα μαστιγιο.
    Οπως μας εξηγησε ο …ξεναγος το εργο συμβολιζε οτι οι ποντιοι ειχανε φαει …πολυ ξυλο στην …Τραπεζουντα και γιαυτο τους ετρωγε το …σαρακι!

    Αυτα τα εκπληκτικα αριστουργηματα τα οποια εικονιζονται στο παρον ποστ σε ποιο ρευμα κατατασονται, στο μεταμοντερνισμο;

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 18/06/2008

  8. θείε Ισίδωρε…

    αλλού σε καλούν και αλλού εμφανίζεσαι!

    Πώς τη λέγατε τη μέθοδο αυτή την παλιά καλή εποχή που ενσαρκώνατε την παναθρώπινη σοφία ;

    Ομέρ ο σουπιάς !

    ———————————————-

    και όπως έλεγε κι ένας σοφός τύπος :

    Kαλωστηνε τη συμφορα
    (αν ηλθε μοναχη της
    μην ηλθε με τη μανα της
    και με την αδελφη της).

    Κάφκας

    ———————————————-

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  9. Άϊντε κι εγώ να σας θυμήσω μια μαντινάδα:

    Το ξένο πράμα μη το θες γιατί δεν έχει χάρη
    και το δικό σου πρόσεχε άλλος να μη στο πάρει.

    Της αμαρτίας τη φωτιά μη τη φυσάς ν’ ανάψει
    θα σε ζεστάνει στην αρχή μα ύστερα θα σε κάψει.

    Και το μυρμήγκι μην πατείς να μη το θανατώσεις
    μην αφαιρέσεις μια ζωή που δεν μπορείς να δώσεις.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 18/06/2008

  10. Θυμήθηκα ένα παλιό κείμενο του Οδυσσέα Ελύτη για τον Θεόφιλο. Μεταφέρω εδώ κάποια κομμάτια :

    «Την Ανοιξη του 1935, ο ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος και εγώ, αποβιβαζόμασταν στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Μια πρόσκληση να περάσουμε τις ημέρες του Πάσχα σε σπίτι φιλικό, ήταν η αφορμή. Αλλά η αιτία η βαθύτερη ήταν να βαδίσουμε πάνω στα ίχνη που δεν μπορεί παρά να είχε αφήσει πεθαίνοντας εκεί ένα χρόνο πριν, ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος.

    Για μας ήταν ακόμη τότε μια υπόθεση γεμάτη μυστήριο……

    Περαστικός αυτός, το καλοκαίρι του 1933 από την Αθήνα είχε φωνάξει μια μέρα τον Εμπειρίκο στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του και χωρίς να κάνει κανένα σχόλιο, είχε ξετυλίξει μπροστά του μερικά ρολά από κάμποτ όπου μέσα σ’ ένα φως ειρηνικό, έβλεπες αλήθεια ν’ απλώνεται σαν ξανακαμωμένος από την αρχή, με παρθένα, δροσερά χρώματα ο κόσμος. Αυτό ήτανε όλο.

    Υπήρχανε ακόμη δύο-τρεις που γνωρίζανε την περίπτωση, θέλω να πω που την έπαιρναν στα σοβαρά…….

    Επρεπε, ρωτώντας δεξιά κι αριστερά, να φτάσουμε ως τους πιο στενούς συγγενείς του ζωγράφου να μάθουμε όσο γίνεται περισσότερα πράγματα γι’ αυτόν και, θυμάμαι ότι με το χτυποκάρδι που δίνει σε κάθε συλλέκτη το προαίσθημε ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο,κινούσαμε κάθε πρωΐ για την αποστολή μας. Από δρόμους άφτιαχτους, κακοτράχαλους, μισοπατημένους απ’ το βλαστομάνημα του Μαγιού, προωθηθήκαμε ως τις πιο ξεμοναχιασμένες άκριες του νησιού, ως τα πιο λιγοσύχναστα χωριά και δεν αφήσαμε καφενείο για καφενείο που να μη σταματήσουμε. Οσο που να ‘ρθεί ο καφές ή η λεμονάδα, το μάτι μας είχε κιόλας φέρει βόλτα εκατό φορές τους τέσσερις τοίχους του μαγαζιού. Κι όταν, όπως μας έλαχε μερικές φορές, σπάνιες είναι η αλήθεια, επισημαίναμε αναρτημένο έργο του Θεόφιλου, με τρόπο φέρναμε την κουβέντα, ζητούσαμε πληροφορίες, αρχινούσαμε τα παζάρια, τέλος, φορτώναμε στο αυτοκίνητό μας το λάφυρο και φεύγαμε.

    …… Οταν πετύχαινες ανοιχτή καμιάν αυλόπορτα, το μάτι σου έπαιρνε γλάστρες, πιθάρια, παιδιά, γατιά, μιαν εικόνα ειρηνική σαν το λάδι και σταματημένη κάπου εκεί, γύρω στο Μεσαίωνα. Ητανε κιόλας ολ’ αυτά, Θεόφιλος. Θέλω να πω, ένιωθες την ανταπόκριση που υπήρχε ανάμεσα στα λιόδεντρα και στα ρυτιδιασμένα πρόσωπα στα περιβολάκια με τις ροδιές και στις ακρογιαλιές που μυρίζανε φρεσκοανοιγμένο καρπούζι στα πιθάρια και στις βράκες, στα τριανταφυλλένια βουνά και στα αρχέγονα σιωπηλά καϊκια. Κι αμέσως την ίδια στιγμή, την ανταπόκριση που υπήρχε ανάμεσα σ’ όλ’ αυτά και στις ζωγραφιές του Θεόφιλου. αληθινοί ελαιώνες επί τέλους, αληθινοί άνθρωποι, αληθινά πράγματα.

    Εκείνα τα χρώματα και τα σχήματα που βλέπαμε κάθε μέρα γύρω μας και που τα κουβαλούσαμε στην ομαδική μας μνήμη από αιώνες, τα γνώριμα, τα οικεία, που τόσα χρόνια τώρα οι ακαδημαϊκοί μας ζωγράφοι – μερικοί με αξιόλογο ταλέντο, δεν αντιλέγω- μας είχανε στερήσει από τη χαρά να τ’ αναγνωρίζουμε. Το πιο απλό πράγμα του κόσμου, ένα δέντρο η ελιά, η καθημερινή μας σύντροφος, δεν είχε αξιωθεί ποτέ ν’ ανεβεί στο καβαλέτο. Ναι ήταν η πρώτη φορά που την απαντούσαμε στις ζωγραφιές του θεόφιλου.

    Την άλλη μέρα ο Παναγιώτης Κεφάλας μας έφερε μερικές. Την παράλλη κι άλλες. Στο τέλος κουβάλησε όλα τα προσωπικά αντικείμενα του αδερφού του, τα πινέλα του, τα τεφτέρια του, τα πιο ασήμαντα μικροπράγματά του. Ηθελε βέβαια να μας ευχαριστήσει. Αλλά είχε σχεδόν αρχίσει, θα ‘λεγες, να συγκινείται κι ο ίδιος από την περίπτωση του «αχμάκη» που , σίγουρα σ’ όλη την ως τότε ζωή του θα ελεεινολογούσε. Η φωνή του έτρεμε, θυμάμαι, το βράδι που τον παρακαλέσαμε να μας μιλήσει για τη φαμίλια του, για τη ζωή του κοντά στο Θεόφιλο, για τα περιστατικά των παιδικών τους χρόνων. Ισως να’ ταν που ένιωθε άξαφνα πολύ σπουδαίο πρόσωπο καθώς μας έβλεπε να ετοιμάζουμε σημειωματάρια και μολύβια. Ισως και να’ ταν μονάχα η νοσταλγία».

    (Οδ. Ελύτης: «Ανοιχτά Χαρτιά» )

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 18/06/2008

  11. θείε Ισίδωρε, άσε το Ζωνιανίτη και τα κρητικά μεταφορικά σχήματα και συγκεντρώσου στην πρόταση του «βλαχοπόντιου«…

    Τι λες, μπαίνεις χορηγός στο «Διαδικτυακό Κανάλι-Ραδιόφωνο που να εκπέμπει στα Ποντιακά«; Εκτός από μαθήματα Σεξουαλικής Αγωγής θα έχουμε και Επίκουρο στα ποντιακά! Και το «Διαδικτυακό Κανάλι-Ραδιόφωνο» θα το ονομάσουμε: «Ο θείος Ισιδωρίκας, ο Επικουρίδης» (δηλαδή στα μωραίτικα: Ο μπάρμπα Ισιδωράκος, του ΄Πίκουρου το παιδί)

    Ήντα λες;

    Ομέρ ο προτείνων

    ——————————————

    Επίσης θείε, εσύ είχες χρησιμοποιήσει την καλή μας διάθεση ως διαπραγματευτικό χαρτί κατά τις συνομιλίες σου με τον πρωθυπουργό ενός γειτονικού και φιλικού μας μπλογκο-βασιλείου. Έλεγες :

    «…ενω εχω προταση απο τους ποντιους (& αριστερους) για δωρεαν πρωτο τραπεζουντα πιστα.
    Θα παω εκει και θ’αρχισω να γραφω κατα της παγκοσμιοποιησης.»

    Έλα λοιπόν……..

    …………..ως χορηγός (για νάχεις το κεφάλι σου ήσυχο) !

    Νομίζω ότι αυτό «είναι καλύτερο για την καριέρα σου…»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  12. Βάλσαμο Ζωνιανίτη
    τα λόγια του Ελύτη
    κι όσοι ανατριχιάζουνε
    με μύτη σηκωμένη
    θα τους περάσει σαν τη δούν
    στο ξύλο σκαλισμένη

    Σχόλιο από αχμάκης | 18/06/2008

  13. πολυ ωραία τα έπιπλα του τυπά αλλά εγώ έχω άλλη επιθυμία να καταθέσω..κανά αφιέρωμα στα ποντιακά φαγητά, συνοδευόμενο από συνταγές, θα κάνετε?Πρέπει να μάθω να μαγειρεύω για να κάνω καλή εντύπωση!φανταστείτε να φτιάχνω φουστρο-ακόμα δεν έμαθα πώς το λένε το αναθεματισμένο-και να λέω και πώς προέκυψε (το φούστρο)!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 18/06/2008

  14. Πολλή καλή ιδέα partizana(αν και μαζεύονται πολλές καλές ιδέες τελευταία και τι να πρωτοκάνουμε.. 😦 )

    Πρόσφατα είδα σε έναν κατάλογο εστιατορίου
    «Les fleurs du Pontos» ευρώ…..
    Λέω , δεν μπορεί..κάποιος του το σφύριξε…πλάκα με κάνει..
    Εγώ προφανώς παρήγγειλα les fleurs…
    Εξαιρετικόν, έμνοστον …επρόκειτο για μια παραδοσιακή συνταγή..
    Θα στην ετοιμάσω για πάρτη σου.
    Όχι καλή εντύπωση…τα σώβρακα θα τους πάρεις….

    mumul

    (υσ. φούστορον)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  15. Ποντε,
    η προσφορα μου στην ποντιακη υποθεση εγκειται στην συνεχη και αοκνη προσπαθεια προσπαθεια, την οποια καταβαλω, προκειμενου να επιτευχθει η εκδοση ψηφισματος απο το ΙΘΙ σχετικα τη γενοκτονια και δεν περιοριζεται σε χορηγιες κλπ ευτελεις υλικες παροχες προς υμας.

    Η πιθανοτητα συνεργασιας μας στο πλαισιο του ιστολογιου σας παραμενει παντα ανοιχτη (πληγη).
    Επειδη ομως παρατηρω τελευταια οτι τωρα τελευταια ο συχωρεμενος δεν πολυκυκλοφορει ελευθερος στα διαφορα ποστ του ποντου (& αριστερας), μου δημιουργουνται υποψιες οτι τον εχετε τελει υπο …κατ’οικον περιορισμο εις το «κονακι του προκρουστη» (κοινως: μαντρωμενος)με μονη την δυνατοτητα να βγαινει για …κατουρημα μεχρι του Ροϊδη.
    Εαν αυτο ισχυει, αποτελει καταφορη παραβιαση των ανθρωπινων δικαιωματων του συγχωρεμενου και θα πρεπει να γνωριζετε οτι θα επιρεασει αρνητικα τις σχεσεις μας (ΙΘΙ και ποντιακου ελληνισμου, της αριστερας μη εξαιρουμενης).

    Σε οτι αφορα τα εν λογω επιπλα τα οποια εκτιθενται στην βιτρινα σας θεωρω οτι η φυσικη τους θεση δεν ειναι εδω αλλα στο μουσειο μοντερνας τεχνης της χωρας (του οποιου -αλλωστε- το ΔΣ λαμπρυνει με την παρουσια του ενα εξεχον μελος του ποντιακου κοσμου της Καλλιθεας, ο Λαμπης Ταγματαρχης), αφου αυτα αποτελουν πνευματικη προικα ολοκληρης της …ανθρωποτητας!

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 18/06/2008

  16. θείε Ισίδωρε

    «..Η πιθανοτητα συνεργασιας μας στο πλαισιο του ιστολογιου σας παραμενει παντα ανοιχτη (πληγη)..»

    Όπως καλώς γνωρίζετε ο Πόντος (της αριστεράς μη εξαιρουμένης) είναι γεμάτος από πληγές (ανοιχτές)…
    Μια επιπλέον δεν θα μας έβγαζε από τα νερά μας

    Επίτρεψέ μου και μια παρατήρηση σχετικά με την παρατηρητικότητά σου όσον αφορά τον «»»συχωρεμένο»»». Έχω την εντύπωση ότι κάπου φαλτσάρει (η παρατηρητικότητά σου ), το λα μινόρε δεν το πιάνει καλά.
    Εις τον τυχόντα φουσαφίρη του παρόντος μάλλον περί «μιας ωραίας πεταλούδας που μεσ’ στον κήπο μας πετά» εντύπωσις δημιουργείται παρά σε «..κατ’οικον περιορισμο εις το “κονακι του προκρουστη..» ο οποίος τελευταίως, είρήσθω εν παρόδω, περίοδο μοναξιάς περνά..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  17. Μουμουλ.
    δεν εχω καμια προθεση να αμφισβητησω τις διαβεβαιωσεις σου περι «συχωρεμενου», απλως θα ηθελα να εμφανιστει ο ιδιος και να βεβαιωσει τα γραφομενα σου ωστε να μην δημιουργουνται εντυπωσεις εις βαρος του αριστεροποντιακου στοιχειου.

    Σε περιπτωση που εντος μια ωρας δεν εμφανιστει θα καταγγειλω την εξαφανιση του στο «χαμογελο του παιδιου» ( 🙂 ) και στα διεθνη φόρα (Ουνεσκο, ΠΙΚΠΑ κλπ)!

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 18/06/2008

  18. Θειε

    ενα εχω να σου πω : «…………………………
    …………………………………………………… … …………………………………………………………… … ………………………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………
    καταλαβες;

    Σχόλιο από Συγχωρεμένος | 18/06/2008

  19. α και κατι για τον Αλλον…………………………………………………………………να ………………………………………………………………αγγουριδα !!!

    Σχόλιο από Συγχωρεμένος | 18/06/2008

  20. Ούφ ζέστη! λιώνουν και τα γράμματα…

    Σχόλιο από αχμάκης | 18/06/2008

  21. Θείε, πήγες για μαλί (της γριάς) και βγήκες ασυγχώρητος!

    άσε όλα αυτά και τα ψηφίσματα και τα σούπα και μούπες, τα οποία ελάχιστα μας ενδιαφερουν. Εξάλλου, λέμε να εγκαταλείψουμε το άθλημα και να πάμε για ψυχανάλυση στου δόκτορ-ος.

    Γι αυτό επαναφέρω την παλαιά μου πρόταση:

    «Τι λες, μπαίνεις χορηγός στο “Διαδικτυακό Κανάλι-Ραδιόφωνο που να εκπέμπει στα Ποντιακά“; Μαθήματα Σεξουαλικής Αγωγής θα έχουμε, όπως και Επίκουρο στα ποντιακά! Και το “Διαδικτυακό Κανάλι-Ραδιόφωνο” θα το ονομάσουμε: “Ο θείος Ισιδωρίκας, ο Επικουρίδης” (δηλαδή στα μωραίτικα: Ο μπάρμπα Ισιδωράκος, του ΄Πίκουρου το παιδί) «

    Ήντα λες;

    Ομέρ ο ξανα-μανα-προτείνων

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  22. Ευχαριστώ! θα περιμένω με αγωνία τη συνταγή! Καλά ε, θα κάνω πάταγο!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 18/06/2008

  23. Παρτιζάνα,

    ξέρω ότι περνάς δύσκολες μέρες. Λες η ποντιακή κουζίνα να εξισορροπήσει τα άτιμα τα ρωσικά; 🙂

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  24. Θείε Ισίδωρε,

    εγώ δεν ανακατεύομαι στη σχέση σου με τον Ομέρ, που απ’ ότι φαίνεται έχει τη δική της δυναμική !!!

    Αφού ξεκαθαρίσαμε (παλιότερα) τα όρια, τώρα βρείτε τα μόνοι σας.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  25. Τα πλήθη
    ουρλιάζουν στις κερκίδες
    ντέφια, νταούλια, κρόταλα
    χτυπολογούν στο βάθος
    ανηφορίζουνε πομπές
    και μπαίνει ο μέγας τράγος
    ο πρωταγωνιστής
    μ’ ένα πριόνι
    φοράει τενεκεδένιο στέμμα
    κι ένα ζευγάρι παρωπίδες
    ραντίζει με αίμα
    τις πέτρινες κερκίδες

    κάνοντάς με να ιδρώσω
    μα εγώ στην Παρτιζάνα
    μια συνταγή θέλω μόνο να δώσω

    Αν μπείς στον κόπο το αποτέλεσμα ελπίζω να αποζημιώσει την φασαρία….

    Υλικά λοιπόν
    -1 κιλό αλευρι
    -1 ποτήρι νερό περίπου
    -3 ωβά
    -μαυροπίπερο φρεσκοκομένο κατά προτίμηση και ολίγον άλας.

    Τα ζυμώνουμε όλα μαζί μέχρι η ομοιόμορφη και σχετικά μαλακή ζύμη να είναι γεγονός. Με την χλαού (αλλέως πλάστης) ανοίγουμε φύλλον χοντρό το οποίο κόβουμε σε τετραγωνάκια 5-6-7 cm και τα αφήνουμε να περιμένουννν.
    Τιιι περιμένουν τα τετραγωνάκια ?

    -Τον κιμά. Ο οποίος είναι ήδη έτοιμος αφού ήδη εγαβούρεψαμε ατόν(στο τηγάνι). Με το κρεμμύδι , το αλάτι του, το πιπέρι και ότι μπαχάρι από την καθ’ημάς Ανατολή τραβάει η ψυχή σου.
    Εδώ ζωγραφίζεις…
    Με μικρό κουταλάκι και ο κιμάς στα τετραγωνάκιααα
    Για στα δύο θα το διπλώσεις σε σχήμα μισοφέγγαρου, οπότε θα έχεις «le lunes du Pontos» ,
    για θα τα πιάσεις από τις τέσσερις ακρες και θα τα κλείνεις όλα μαζί ψηλά οπότε «les fluers du Pontos» θα είναι πραγματικότητα.

    -Εν τω μεταξύ στην διπλανή κατσαρόλα έχει βράσει το νερό οπότε ρίχνουμε μέσα το περισπούδαστον έργο μας να βράσει επί δεκάλεπτον (ίσα να γίνει το ζυμάρι).
    Τα βγάζουμε , τα σουρώνουμε καλά και τα ξαπλώνουμε όλα μαζί στην πιατέλα.

    -Είναι ήδη έτοιμο και τη χτηνί(αγελαδινόν) του βούτορον, καυτόν-καυτόν, με το πιπεράκι του και ψίγματα διόσμου και μάραθου μέσα.
    Το περιχύνουμε στα επί της πιατέλας κείμενα fleurs

    Φερνουμε μια γυροβολιά το στόμα με την παλάμη και ξεκινάμε…
    -Κάποιοι προτιμούν και ολίγον γιαουρτοσκόρδιον επί των fleurs
    Γούστα είναι αυτά…

    Ελπίζω να βοήθησα..

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/06/2008

  26. Ευχαριστω πολύ! Θα προσπαθησω και ο θεος βοηθος!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 20/06/2008

  27. Άντε, και στις Βρυξελλες!

    Σχόλιο από periyiali | 20/06/2008

  28. Θειεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

    Πού είσαι;;;;;; Γιατί χάθηκες;

    Δεν σε είπαμε και «καμπούρη»!

    Σιγά τώρα, που θύμωσες γι αυτό :

    .:…………………………
    …………………………………………………… … …………………………………………………………… … ………………………………………………………………………………………………………………………………… ……………………………………………………………………
    καταλαβες; «

    Ομέρ ο μη κανανοών

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/06/2008

  29. Ρε Ομερ Βρυωνη σιγα μην θυμωσα γι ….αυτο.
    Τελευταια φορα που θυμωσα ητανε οταν …μπηκανε οι Γερμανοι στην Αθηνα.

    Τι χορηγεια θελεις απο το θειο -που δεν μπορω καλα καλα να ανταπεξελθω με τα εξοδα του ΙΘΙ- οταν ο Χαραλαμπιδης πληρωνει παγκουί με («Pontos Visa»);

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 21/06/2008

  30. Καλά Θείε,

    αλλά και μόνο η παρουσία σου αποτελεί χορηγεία.

    Εξάλλου, οι ιστορικοί της παρέας μας εκτιμούν πολύ τις μαρτυρίες σου από τις μέρες της Καταστροφής και της Κατοχής 8)

    Νομίζω ότι τελικά η Pontos Visa είναι ιστορία του Πόντιου-007… Ο Χαραλαμπίδης φαίνεται ότι αυτό τον καιρό βρίσκεται σε δυσμένεια. Οι Αμερικανοί, λένε οι χαραλμπιδικοί- του αφαίρεσαν τη βίζα και την έδωσαν στον Καλεντερίδη!

    Ομέρ ο ν.809-γεννημένος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/06/2008

  31. Επίσης θείε,

    κάποιοι κολλητοί μας χώροι π & π & π (κλπ), ενδιαφέρονται και αυτοί για σένα, αλλά είναι πιο επαγγελματίες από μας.

    Εγώ θα σούλεγα να θυμηθείς εκείνες τις στιγμές στην Καλλιθέα, όταν την πονηρή σου αθωότητα την ξεπερνούσες με «μια ποντιοπούλα αγκαλιά». Και να αποφασίσεις δεόντως!

    Τελικά, έχεις πολλές επιλογές. Είσαι, μάλλον, άτυχος!

    Ομέρ ο επιλεκτικός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/06/2008

  32. Κι ένα τελευταίο θείε, πριν λάβεις την τελική σου απόφαση…

    συνεκτίμησε επίσης ότι τους παλιούς φίλους δεν πρέπει να τους εγκαταλείπουμε ποτέ !

    Αλλά ξέρω! Εσείς οι διακεκριμένοι παίκτες θέλετε και μεταξωτά βρακιά *)

    Ομέρ ο αβράκωτος (1789)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/06/2008

  33. Θα σου απαντησω με εναν στιχο της μεγαλης μας ποιητριας Σκουπιτσας:
    «Ποτε δεν απαρατω τον εναν για τον αλλον
    ειν’ της ζωης το μαθημα που ΄λαβα το μεγαλο!»

    Αλλωστε αυτα που μας ενωνουν ειναι πολυ περισσοτερα απο αυτα που μας χωριζουν!

    Σχετικη βιβλιογραφια:
    ——————————-
    http://panosz.wordpress.com/2008/01/07/%cf%83%cf%87%ce%ad%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%bd-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83/

    http://panosz.wordpress.com/2007/07/24/%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%b7%ce%bb%cf%8c-%ce%b2%ce%b1%cf%81%ce%bf%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b9%ce%b8%ce%b9/

    Ξεχνιουνται αυτα; 😉

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 22/06/2008

  34. Καλάαα.

    Εγώ θα σου απαντήσω με ένα πυθαγόρειο γρίφο του μεγάλου μας φιλόσοφου Νόσφυ :

    Έτσι κι αλλιώς γερνούν οι Ώρες
    Σα μαραμένες Γεροντοκόρες

    έτσι κι αλλιώς μας φεύγει ο Χρόνος
    Και τα παιδιά του, τα τρώγει ο Κρόνος

    έτσι κι αλλιώς όλα περνάνε
    Κι αναρωτιόμαστε όλοι, που πάνε…..

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/06/2008

  35. οΜΕΡ

    οΤΑΝ ΛΕΩ στον Θειο μου……………………………………………………………………………………
    αυτό ειναι εντελώς διαφορετικό απο αυτά που λεω στον Αγουριδα …………………………………………………………………………ο οποιος Αγγουριδας παραποιησε και διαστρεβλωσε και τον Θειο οταν …………………………………………………………………………………………………………………. ενα σχολιο παμπαλαιο του Θειου εναντιον ενός μελους του Ι.Θ. Ι και δντη του Κ Φ Ε αλλά ……………………………………………………………………………….τι Αγγουριδας θατανε αλλιως (βλ και η Ν. Επικαιροτητα του Μπρεχτ σχολια )
    κατα συνεπειαν αλλο Θειος ……………………………………………………………………
    αλλο Αγγουριδας ………………………………………………………………………………………

    Θειε ελα . Ασε Αγγουριδα κι ελα.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/06/2008

  36. Ανεπαισθήτως κλείνουνε τα, Χελιδώνος ,Τείχη
    (και είχε ενα φεγγαρι εψές,που εμοιαζε με νύχι)

    Και πάνω εκεί που εξυνα , στο νύχι , τα ονειρα μου
    Ο θείος ο Ισιδωρας, ξανάπε” Ελα κοντα μου…”

    Ιούνιος 18, 2007 στο 2:01 μ.μ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 23/06/2008

  37. Ξαφνιάστηκα ευχάριστα βλέποντας το συγκεκριμένο θέμα…
    Στην τελευταία μου επίσκεψη στην Κερύνεια, βρήκα το μαγαζάκι ενός τουρκοπόντιου τεχνίτη,του οποίου το έργο με εντυπωσίασε.

    Ο άνθρωπος αυτός φτιάχνει ξυλόγλυπτα αντικείμενα (ολα χειροποίητα).

    Κυρίως δημιουργεί διάφορα σεντούκια/κουτιά στα οποία φτιάχνει μια σειρά από κλειδαριές, έτσι ώστε να μην ανοίγουν εάν ο κάτοχος δεν κάνει τις κατάλληλες κινήσεις

    Για να καταλάβετε τι εννοώ, δείτε το κουτί που πήρα από το μαγαζί του:

    Στο κουτί αυτό π.χ., πρέπει να στρίψεις τα πέταλα των λουλουδιών, να ωθήσεις την βάση κάτω δεξιά, και βγαίνει μία μικρή κρύπτη όπου είναι ένα κλειδάκι μέσα. Όμως και να βγάλεις το κλειδάκι και να βρεις την κλειδαριά (που και αυτή είναι κρυμμένη με ειδικό μηχανισμό μες το ξύλο), το κουτί δεν ανοίγει αν δεν πατήσεις προς τα μέσα δύο από τα μπιλάκια που φαίνονται διακοσμητικά (στην μπροστινή πλευρά της φωτογραφίας)! Πραγματικός λαβύρινθος, και χρειάζεται μεγάλη εξάσκηση έτσι ώστε να μην ξεχάσει και ο ίδιος ο κάτοχος τους συνδιασμούς!

    Επίσης μου σχεδίασε με ένα απλό κοπίδι τα αρχικά μου επάνω στο κουτί (το ΧΔ που βλέπετε στο κέντρο), πράγμα που του πήρε γύρω στα 2 λεπτά. Εκεί που η τέχνη (του εργατοτεχνίτη) συναντάει την Τέχνη. Με έστειλε αδιάβαστο.

    Επίσης, πήρα ένα τετράδιο του οποίου το εμπροσθόφυλλο και το οπισθόφυλλο είναι ξυλόγλυπτα, ενώ η πρώτη του σελίδα μόλις το ανοίξεις είναι φτιαγμένη από μετάξι.

    Μόλις του είπα ότι κατάγομαι από προσφυγική οικογένεια της Τραπεζούντας, έβγαλε από το ντουλάπι ένα δοχείο με τσάι, μαζεμένο από τα Ποντικά όρη. Ήταν από τα πιο μυρωδικά που έχω πιει ποτέ ή ήταν η ιδέα μου;

    Σχόλιο από planitas | 25/06/2008

  38. planitas

    εμ τι νομίζεις; Μόνο για Χαραλαμπίδη και Καλεντερίδη μιλάμε;

    Κάνουμε κι άλλα πολύ πιο ενδιαφέροντα!

    Πολύ εντυπωσιακά τα δημιουργήματα που παρουσιάζεις.

    Ο «τουρκοπόντιος» στην Κερύνεια μιλούσε ποντιακά; Από ποιό μέρος της ενδοχώρας ήταν;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/06/2008

  39. Θείο

    Αν πρόκειται να πας στους Πόντιους μη ξεχάσεις τις σταφίδες.

    Σχόλιο από Παπούλης | 25/06/2008

  40. Ήταν από την επαρχία της Τραπεζούντας, μου είπε και την κωμόπολη όπου μένει αλλά δεν την ήξερα. Ποντιακά δεν ήξερε, όχι, η κουβέντα στα αγγλικα γινόταν. Ως τεχνίτης πάντως, ήταν πραγματικό φαινόμενο. Το λεπίδι το χρησιμοποιούσε όσο άνετα χρησιμοποιούμε εμείς το μολύβι. Σου έφτιαχνε σε δευτερόλεπτα σχήματα, διακόσμηση, ονόματα κλπ

    Σχόλιο από planitas | 26/06/2008

  41. Νοσφυ,
    εδω ειμαι ρε, μη φοβασαι και οποιος ποντιος σε πειραξει θα του παρει ο διαολος το κορτσόπον.

    * * *

    Παπουλη,
    τους εχω τρελανει στη σταφιδα, ζαχαροδιαβητη θα παθουνε στο τελος.
    Αρκετα τους γλυκανα και μου φαινεται πως ηρθε η ωρα να το γυρισω στο …πικραμύγδαλο 😉

    Σχόλιο από ο θειος Ισιδωρος | 26/06/2008

  42. Καλως τον…

    Θειε..Αργησες ομως . Φευγω !

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/06/2008

  43. […] -Pontic Wood Art ……και όχι μόνο! […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: