Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Tα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών

 

Ας υλοποιήσουμε λοιπόν μια υπόσχεση προς το φίλο Νοσφεράτο, να ανεβάσουμε ένα κείμενο για ένα πλαστογραφημένο κείμενο της Οχράνα («Протоколы Сионских мудрецов» ή «Сионские Протоколы»), που είχε οδυνηρές συνέπειες και προκάλεσε πόνο μεγάλο...

Βέβαια υπάρχει και άλλος λόγος που θεωρούμε ότι πρέπει διαρκώς να υπομνήσκεται η βαρβαρότητα και το ψεύδος του αντισημιτισμού….

                                              

Και ο λόγος είναι ότι το τρομακτικό Ολοκαύτωμα που προκάλεσαν οι Ναζί κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και η φρίκη που αυτό προκάλεσε στην ανθρωπότητα, επέτρεψε να καλλιεργηθεί η ευαισθησία για την καταπίεση πληθυσμώς εξαιτίας της πολιτισμικής τους διαφορετικότητας. Έτσι φτάσαμε στο νομικό ορισμό του εγκλήματος της Γενοκτονίας από τον ΟΗΕ το 1948. Και έτσι κι εμείς, οι Έλληνες της Ανατολής δηλαδή, οι Αρμένιοι, οι Ασσύριοι, μπορέσαμε να μιλήσουμε ανοιχτά για το δικό μας Ολοκαύτωμα που έγινε απο τους Νεότουρκους δασκάλους των Ναζί, μόλις 20 χρόνια πριν από το εβραϊκό…

Όπως τους Εβραίους οι Ναζί τους θεωρούσαν υπανθρώπους («σαν τις κατσαρίδες») που έπρεπε να τους εξοντώσουν ….και τους εξόντωσαν, έτσι και ‘μας οι Νεότουρκοι μας θεωρούσαν ως «τα βλαβερά χόρτα που έπρεπε να ξεριζωθούν«…. και μας ξερίζωσαν!!!

Μέρες, λοιπόν,  που ‘ναι αυτές   …δημοσιεύουμε ένα κείμενο του Ανδρέα Χριστινίδη με τίτλο «Η προέλευση ενός εμπρηστικού πλαστογραφήματος. Ο βασικός κορμός αυτού του κειμένου αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ, Ξενοφοβία – Αντισημιτισμός – Γενοκτονία, Αθήνα 2003 (ΙΝΔΙΚΤΟΣ).

 

————————————————————————————–

 

 

 

 

«Η μοναδική δήλωση που με ενδιαφέρει να κάνω για τα Πρωτόκολλα
είναι ότι ταιριάζουν με αυτά που συμβαίνουν. Είναι δεκαέξι χρονών και
ταίριαζαν με την παγκόσμια κατάσταση μέχρι τώρα. Ταιριάζουν και τώρα»
(Χένρυ Φόρντ,17/2/1921,του οποίου η εφημερίδα Dearborn Independent
ανέφερε, τουλάχιστον μέχρι το 1927, τα Πρωτόκολλα ως απόδειξη μιας
υποτιθέμενης Εβραϊκής απειλής )

«Ο βαθμός στον οποίο η όλη ύπαρξη αυτών των ανθρώπων βασίζεται σε
ένα συνεχόμενο ψέμα, φαίνεται χωρίς σύγκριση από τα
Πρωτόκολλα των
Λόγιων Σοφών της Σιών…
«
(Αδόλφος Χίτλερ, Ο Αγών Μου )   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σεργκέι Νίλους, ο εκδότης των Πρωτοκόλλων: Τα εξέδωσε ως τμήμα του βιβλίου του Великое въ маломъ и Антихристъ (Το Μεγάλο μέσα στο Μικρό και ο Αντίχριστος).

 

 

                                                      

————————————————————————————–

 

«Aπό τη δεκαετία του ’80 του προηγούμενου [19ου] αιώνα τα πρώτα αντισημιτικά κόμματα –διαφορετικά στην πράξη από τα άλλα δεξιά κόμματα– συνασπίστηκαν σε διεθνές επίπεδο. με άλλα λόγια, ο μοντέρνος αντισημιτισμός δεν ήταν απλά μια υπόθεση του ακραίου εθνικισμού. Από την αρχή έδρασε ως μια Διεθνής. Το εγχειρίδιο αυτής της Διεθνούς ήταν μετά τον τελευταίο [πρώτο παγκόσμιο] πόλεμο τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. […] Την έννοια του έθνους χρησιμοποίησαν τα περισσότερα ρατσιστικά φασιστικά κινήματα για δημαγωγικούς λόγους. Πολλοί ρατσιστές, είτε ήταν Γερμανοί [Deutsche], είτε Γάλλοι, Άγγλοι, Νορβηγοί, Κροάτες, επικαλούνταν για τον εαυτό τους και τουλάχιστον για ορισμένα κοινωνικά στρώματα τη δήθεν “ανώτερη” άρεια, βόρεια και γερμανική [germanische] καταγωγή τους».[…] Ο αντισημιτισμός είναι στην πραγματικότητα ένα από τα πιο επικίνδυνα πολιτικά κινήματα της εποχής μας. Ο αγώνας εναντίον του είναι ένα ζωτικό καθήκον των δημοκρατιών, και αν επιβιώσει θα είναι αυτό μια σημαντικότατη ένδειξη μελλοντικών απειλών».
Hahna Arendt (Χάνα Άρεντ), «Antisemitismus und faschistische Internationale» [1945]
 

 
 
  
  
 
 
 

 


Το 1864 εμφανίστηκε ένα μικρό βιβλίο του Γάλλου Maurice Joly με τον τίτλο Διάλογοι στην Κόλαση ανάμεσα στον Μακιαβέλι και τον Μοντεσκιέ, που περιείχε στην πραγματικότητα μια καθόλου συγκαλυμμένη επίθεση εναντίον της δικτατορίας του Λουδοβίκου Βοναπάρτη. Στους πλασματικούς διαλόγους ο Μοντεσκιέ εκπροσωπεί τον πολιτικό φιλελευθερισμό και ο Μακιαβέλι τον δεσποτισμό. Ο συγγραφέας καταδικάστηκε σε φυλάκιση 15 μηνών και χρηματική ποινή, και το αξιόλογο δημοκρατικό βιβλίο, που είχε εκδοθεί σε ελάχιστα αντίτυπα, απαγορεύτηκε. Με την πάροδο του χρόνου ξεχάστηκε ολοκληρωτικά αυτός ο μικρός τόμος, έως ότου πολύ αργότερα μεταβλήθηκε στο άκρως αντίθετο από ό,τι αρχικά ήταν, με μια πλαστογράφηση, που έγινε διεθνώς γνωστή με τον τίτλο Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Το δυσκολοδιάβαστο, ασυνάρτητο και αντιφατικό πλαστογράφημα, με το πομπώδες, ψευτομυστικιστικό και φλύαρο ύφος του, με σκέψεις χωρίς καμιά λογική και χωρίς συνέπεια, παρουσιάζει μια δήθεν συνέλευση Εβραίων, των «Σοφών της Σιών», οι οποίοι συνωμοτούν για την κατάκτηση της παγκόσμιας κυριαρχίας με απάτες, μηχανορραφίες, χειραγωγήσεις και βία. Πρέπει βαθμιαία να έβαλαν πολλοί το χέρι τους στην κατασκευή αυτού του πλαστογραφήματος. Έτσι εξηγούνται οι αντιφάσεις και η λογική ασυνέπεια, που δεν απωθούν όσους έχουν την αντισημιτική προδιάθεση, γιατί το καθιστούν κάπως μυστηριώδες καί, ως εκτούτου, συναρπαστικό. Βρήκε ιδιαίτερα ευνοϊκό έδαφος μέσα στη δυσφορία και τους φόβους που προκαλούσε η καθυστερημένη άνοδος του καπιταλισμού στην ανατολική και κεντρική Ευρώπη κατά τις αρχές του 20ού αιώνα. Οι κατασκευαστές των Πρωτοκόλλων είχαν «προδρόμους» ήδη σε Γάλλους αντεπαναστάτες από το 1797 και στους συγγραφείς παλαιών –αρχαϊκών– αντισημιτικών φυλλαδίων, με θεωρίες για παγκόσμιες συνωμοσίες και για την έλευση του αντίχριστου. Τα Πρωτόκολλα τυπώθηκαν για πρώτη φορά το 1903 στη ρωσική εφημερίδα Σάνμγια. Το 1905 προστέθηκαν ως επίμετρο στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του Σεργκέι Νίλους Το Μεγάλο μέσα στο Μικρό: Ο Αντίχριστος ως Επερχόμενη Πολιτική Δυνατότητα (Πετρούπολη). Ως ιδιαίτερο φυλλάδιο κυκλοφόρησαν το 1906 στο Χάρκοβο από τον Γκ. Μπούτμι, μέλος της «Μαύρης Εκατονταρχίας» και του «Συνδέσμου του Ρωσικού Λαού». Είχαν μεγάλη επίδραση στα αντισημιτικά πογκρόμ της τσαρικής Ρωσίας και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στις τάξεις των λευκών, οι οποίοι τα πρόβαλλαν ως αδιάψευστη δήθεν απόδειξη για την παγκόσμια εβραϊκή συνωμοσία που προκάλεσε την ανατροπή του τσάρου. Στις διάφορες, αντιφατικές μεταξύ τους, δημοσιεύσεις των μυστικών εγγράφων αναφέρονται διαφορετικές εκδοχές για την προέλευσή τους. Κάθε νέος εκδότης –μεταξύ αυτών και ο Νίλους– προσέθετε κάτι στα Πρωτόκολλα και ενεφάνιζε τη δική του παραλλαγή ως τη γνήσια. Στη βιεννέζικη έκδοση του Αυγούστου του 1925 (κατα τη διάρκεια του Παγκοσμίου Σιωνιστικού Συνεδρίου) αναφέρεται ότι «η μη εξακρίβωση της προέλευσής τους ενισχύει πιο πολύ την άποψη για τη γνησιότητά τους παρά για το αντίθετο. […] Ένα ντοκουμέντο, με ένα τόσο επικίνδυνο και αυστηρά φυλασσόμενο μυστικό, μόνο από σκοτεινούς δρόμους, όπως δωροδοκία, προδοσία, κατασκοπία, μπορεί να έφτασε στα χέρια των αντιπάλων.» Η άφιξη των λευκών εξορίστων στη Γερμανία, μετά την ήττα στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο, και η υστερία που προκάλεσε η ήττα της Γερμανίας στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο (που συνέβαλε το 1922 και στη δολοφονία του Εβραίου υπουργού των εξωτερικών Ρατενάου) ενίσχυσαν την τρομερή διάδοση και κυκλοφορία του έργου από τους αντισημιτικούς κύκλους της Γερμανίας. Ήδη το 1920 κατοχύρωσε τα αποκλειστικά δικαιώματα έκδοσης και κυκλοφορίας των Πρωτοκόλλων ο κεντρικός εκδοτικός οίκος του ναζιστικού κόμματος (που όμως αυτό δεν εμπόδισε και άλλους αντιδραστικούς αντισημίτες να τα εκδίδουν). Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών –και λιγότερο το Mein Kampf του Χίτλερ– έγιναν το κύριο «πνευματικό» εγχειρίδιο του ναζισμού, και ο ρόλος τους στις μαζικές διώξεις και τη γενοκτονία δεν πρέπει να υποτιμάται.

Τό 1921 βρέθηκε σε κακή κατάσταση ένα αντίτυπο του βιβλίου του Maurice Joly στο Βρετανικό Μουσείο. Τρία άρθρα στους Times του Λονδίνου, την 16η, 17η και 18η Αυγούστου του ίδιου έτους, γραμμένα από τον Άγγλο δημοσιογράφο Philip Graves, αποδείκνυαν με σαφήνεια την πλαστογράφηση και διαστρέβλωση του δημοκρατικού γαλλικού βιβλίου. Οι σκέψεις του Μακιαβέλι, όπως αυτές διατυπώνονται στο βιβλίο του Joly παρουσιάζονται στα Πρωτόκολλα, με μερικές παραλλαγές, ως αποφάνσεις του υποτιθέμενου Εβραίου ηγέτη για την παγκόσμια εβραϊκή πολιτική, της οποίας τελικός σκοπός είναι η οικουμενική κυριαρχία των Εβραίων. Ο κυνισμός, η ανηθικότητα, η δίψα για εξουσία που αποδίδονται στους Εβραίους είναι στην πραγματικότητα η προβολή των φαντασιώσεων και επιδιώξεων των ίδιων των αντισημιτών, ιδιαίτερα στη ναζιστική έκφανσή τους.

Μια πρώτη κριτική και, στα περισσότερα σημεία, μέχρι σήμερα ισχύουσα γνωμάτευση για την προέλευση του πλαστογραφήματος ακολούθησε λίγο αργότερα με το βιβλίο του Benjamin Segel. Απέδειξε, πως 160 περικοπές, δηλαδή τα δύο πέμπτα όλου του κειμένου των Πρωτοκόλλων βρίσκονται στο βιβλίο του Joly. Εννέα κεφάλαια αποτελούν κατά το ήμισυ πιστή αντιγραφή. Σε ορισμένα μάλιστα κεφάλαια τα τρία τέταρτα. Το κεφάλαιο VII έχει σχεδόν ολοκληρωτικά ληφθεί από το βιβλίο του Joly.

Σύμφωνα με τον Segel, «χωρίς τα παρασκήνια της ρωσικής εμιγκράτσιας και της τσαρικής μυστικής υπηρεσίας Οχράνα δεν μπορεί να γίνει κατανοητή η ιστορία των Πρωτοκόλλων». Το 1935 έγινε δίκη στη Βέρνη, όπου αποδείχτηκε και δικαστικά η πλαστότητα των Πρωτοκόλλων. Ένας μάρτυρας των εναγόντων, ο Alexandre du Chayla, υποστήριξε πως ο αξιωματικός της Οχράνα Ρατσκόβσκι (Pjotr I. Ratschkowski), ο Σεργκέι Νίλους και άλλα μέλη της τσαρικής αυλής επιδίωξαν και με τα Πρωτόκολλα να ενισχύσουν τις συντηρητικές δυνάμεις εναντίον των μεταρρυθμιστών, των δήθεν οργάνων της εβραϊκής συνωμοσίας. Ήθελαν να πείσουν και να εξωθήσουν τον τσάρο σε μιάν αντιδραστική και ιδιαίτερα έντονη αντισημιτική πολιτική, προβάλλοντας τους Εβραίους ως υπεύθυνους για τις επαναστατικές κινήσεις.

Είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να απαγορευτεί η κυκλοφορία του χυδαίου, απάνθρωπου και ρατσιστικού βιβλίου του Πλεύρη. Θα πρέπει επίσης να επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας των Πρωτοκόλλων στη μορφή, με την οποία εκδίδονται τώρα. Μπορεί να επιτραπεί η από ειδικούς επιστήμονες προλογισμένη και σχολιασμένη έκδοση, ώστε να γίνεται έκδηλη όχι μόνο η πλαστότητά τους, αλλά και ο παρανοϊκός και εμπρηστικός τους χαρακτήρας. Σε αυτή την περίπτωση θα είναι χρήσιμα για τη μελέτη της ψυχοπαθολογίας του αντισημιτισμού, χωρίς να είναι δυνατόν να αποτελούν δαυλούς στα χέρια ανθρώπων όπως ο Πλεύρης, εμπρηστών αντισημιτικού μίσους και ρατσιστικής βίας.

Στη σελίδα 267 του δεύτερου έργου της βιβλιογραφίας (που ακολουθεί) εικονίζεται από το Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης το χυδαίο εξώφυλλο των Πρωτοκόλλων των εκδόσεων Γερ. Αναγνωστίδη, με το αστέρι του Δαβίδ, σύμβολο των θυμάτων του Ολοκαυτώματος (της Shoa) και ένα ιερό σύμβολο του Εβραϊσμού, κυκλωμένο από ένα φίδι, και κάτω, μέσα σε ένα εξάγωνο, το μασσονικό σύμβολο, για να προβληθεί έτσι ήδη στο εξώφυλλο η δήθεν «παγκόσμια εβραιο-μασσονική συνωμοσία»…! Τα άλλα χυδαία εξώφυλλα που εικονίζονται – γερμανικό, αγγλικό, ισπανικό – είναι από εκδόσεις του 1920 και 1927. Μόνο οι εκδόσεις Αναγνωστίδη διαπράττουν αυτό το έγκλημα «ακόμα το 1980», όπως τονίζεται από το Εβραϊκό Μουσείο της Βιέννης, που παραπέμπει στο Κέντρο Έρευνας του Αντισημιτισμού του Βερολίνου (σελίδα 430 του ίδιου έργου). Διανοητές όπως Μαρξ, ο Φροίντ, ο Αϊνστάιν, οι πολλοί άλλοι μεγάλοι Εβραίοι, σημαντοκότατοι ανανεωτές του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ήταν άραγε κερδοσκόποι…; Άσύδοτος, κερδοσκόπος εις βάρος των θυμάτων των θαλάμων αερίων είναι ο εκδοτικός οίκος Γερ. Αναγνωστίδη. Καί όχι αποκλειστικά αυτός. Και μόνο το εξώφυλλο θα ήταν επαρκής αιτία για την άσκηση ποινικής δίωξης. (*)

Πβ. συναφώς την ακόλουθη επιλογή βιβλιογραφίας:

Ben-Itto, Hadassa, »Die Protokolle der Weisen von Zion«: Anatomie einer Falschuung, Aufbau-Verlag, Berlin 1998 (τίτλος της αγγλικής έκδοσης: The Lie That Wouldn’t Die). [Θά ήταν σκόπιμο να μεταφραστεί και να εκδοθεί στην Ελλάδα αυτό το διαφωτιστικό και συνάμα ιδιαίτερα συναρπαστικό βιβλίο.]
Rasky, Bela, «Plagiierte Hollendialoge: Die Falschungs- und Wirkungsgeschichte der ”Protokolle der Weisen von Zion“», στο: Judisches Museum der Stadt Wien [επιμ.], Die Macht der Bilder: Antisemitische Vorurteile und Mythen, Picus Verlag, Wien 1995, σσ. 264-271.
Cohn, Norman, Die Protokolle der Weisen von Zion: Der Mythos von der judischen Weltveschworung, Koln/Berlin (West) 1969.
Pfahl-Traughber, Armin, «Die ”Protokolle der Weisen von Zion“: Der Nachweis der Falschung und die tatsachliche Entstehungsgeschichte», στο: Judaica [Basel], 1, 1990, σσ. 22 επ.
Segel, Benjamin, Die Protokolle der Weisen von Zion kritisch beleuchtet: Eine Erledigung, Berlin 1924.
Bein, Axel, Die Judenfrage: Biographie eines Weltproblems, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1980• 2 ττ.: τ. I, σσ. 328 επ., και τ. II, σσ. 317 επ.

(*) Ο βασικός κορμός αυτού του κειμένου αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο μου ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ, Ξενοφοβία – Αντισημιτισμός – Γενοκτονία, Αθήνα 2003 (ΙΝΔΙΚΤΟΣ), που το αφιέρωσα σε έναν από τους αυθεντικότερους γνώστες και αναλυτές του ανισημιτισμού, στον ψυχαναλυτή και καθηγητή της ψυχιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, Νίκο Τζαβάρα, τώρα Πρόεδρο της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Παρακάλεσα τον κύριο Ζαν Κοέν να το δημοσιεύσει (συμπληρωμένο) στην προσωπική του ιστοσελίδα, ως συνέχεια του πρόσφατου άρθρου μου Αντισημιτική Παράνοια – Πλεύρης και «Ελεύθερος Κόσμος» (18.08.2007). Περιέχει πληροφορίες για την προέλευσή των «Πρωτοκόλλων», που μάλλον δεν είναι πολύ γνωστές στην Ελλάδα.

 

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον αντισημιτισμό, εθνικισμό, στερεότυπα κ.λπ. [ΕΔΩ]

Μια συζήτηση για τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης [ΕΔΩ]

Advertisements

29/04/2008 - Posted by | -Ιδεολογικά, -Πολιτική, Αντισημιτισμός

202 Σχόλια »

  1. Εξαιρετικά!

    Μολις διαβασα ενα πολύ καλό μυθιστορημα του Φιλιπ Ρόθ : »Η συνωμοσία στην Αμερική»… Ο Ροθ φανταζεται οτι το 1941 αντι για τον Ρουσβερλτ στην εξουσια ανεβαινει Φιλοναζιστης Ληντμπεργκ ..Περιγραφει τον τροπο με τον οποιο ο φιλοναζισμός θα επικρατουσε σε μια χωρα σαν τις ΗΠΑ
    …δυστυχώς αυτες τις μερες δεν εχω και πολύχρόνο …

    Παντως νομίζω πως και ο Ταγκιεφ εχει γραψει για τα
    Πρωτοκολλα

    —————————————————

    Πολιτική μελέτη

    Ο μύθος της εβραϊκής συνωμοσίας

    Γιατί δεν έχει πάψει μέχρι και σήμερα να συναντά μεγάλη αποδοχή;

    PIERRE-ANDRE TAGUIEFF
    Ο μύθος των «Σοφών της Σιών»
    ΜΤΦΡ.: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΙΟΥΠΚΙΟΛΗΣ
    «ΠΟΛΙΣ», ΣΕΛ. 281, ευρώ 16

    PIERRE-ANDRE TAGUIEFF
    Imaginaire du complot mondial. Aspects d’ un mythe moderne
    «MILLE-ET-UNE-NUITS»
    ΣΕΛ. 215

    Μπορούμε και επιβάλλεται να το πούμε εξαρχής και χωρίς περιστροφές: η έκδοση του βιβλίου του φιλοσόφου, ιστορικού των ιδεών και πολιτειολόγου Πιέρ-Αντρέ Ταγκιέφ για τον μύθο των «Σοφών της Σιών» καλύπτει με μεγάλες αναλυτικές αξιώσεις ένα βασικό κενό στην ελληνική βιβλιογραφία τη σχετική με ένα πρόβλημα που τροφοδότησε κατά το παρελθόν, αλλά και συνεχίζει να εμψυχώνει, όλα τα επικίνδυνα και ακραία αρνητικά πάθη κατά του εβραϊκού λαού. Προσωπικά, δεν έχουμε υπόψη μας άλλη τέτοια κριτική, ολοκληρωμένη και πολυεπίπεδη, μελέτη, στην ελληνική πάντα βιβλιογραφία, η οποία να συνδυάζει, με μεγαλειώδη πράγματι τρόπο, τη λεπτομερειακή ιστορική έρευνα που αποδεικνύει, πολλαπλώς και αναντίρρητα, ότι τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» είναι ένα χυδαίο πλαστογράφημα της ρωσικής τσαρικής μυστικής αστυνομίας των αρχών του 20ού αιώνα, με τη γενοκτονική ιδεολογία του αντισημιτισμού που απορρέει από αυτά τα «Πρωτόκολλα».

    Ο Ταγκιέφ παρουσιάζει βήμα βήμα, στηριζόμενος σε πλήθος ιστορικών ντοκουμέντων, την επινόηση του σχετικού μύθου και την κυκλοφορία του, από την πρώτη δημοσίευση των «Πρωτοκόλλων», το 1903 αποσπασματικά και το 1905 σε ολοκληρωμένη μορφή, μέχρι και τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου κατά των Δίδυμων Πύργων στη Νέα Υόρκη. Το βάρος, βέβαια, της εξαντλητικής κριτικής παρουσίασης πέφτει κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, στα χρόνια της επινόησης του μύθου από την τσαρική Ρωσία, όπου ο ορθόδοξος μυστικιστής Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Νίλους (1862-1929) δημοσιεύει το «ντοκουμέντο» των «Πρωτοκόλλων» ως παράρτημα στο θρησκευτικό βιβλίο του «Το Μεγάλο μέσα στο Μικρό, ο Αντίχριστος ως επικείμενη πολιτική δυνατότητα» (1905). Ο στόχος είναι προφανής: να συσχετισθεί άμεσα η «έλευση» του Αντίχριστου με τους Εβραίους, να πεισθεί ο ρωσικός χριστιανικός πληθυσμός ότι οι Εβραίοι «ενσαρκώνουν» τον Αντίχριστο. Με τη σκόπευση αυτή, οι Εβραίοι χρεώνονται όλα τα κοινωνικά και οικονομικά δεινά που πλήττουν τη χώρα την περίοδο αυτή, ώστε να «νομιμοποιηθεί» η εσωτερική πολιτική του Τσάρου Νικολάου Β’ και να δικαιολογηθούν όλα τα αντι-εβραϊκά πογκρόμ.

    Εντούτοις, παρά τις κατ’ επανάληψη έγκυρες επιβεβαιώσεις, ήδη από το 1921, για την ανυπαρξία των «Πρωτοκόλλων», παρά, δηλαδή, την αποκάλυψη ότι αυτά συντάχθηκαν από την Οχράνα, την τσαρική μυστική αστυνομία, η διακίνηση και υποδοχή του σχετικού μύθου της συνωμοσίας (οι Εβραίοι κατέχουν το χρήμα, συνωμοτούν και θέλουν να γίνουν κυρίαρχοι του κόσμου, καθορίζουν την τύχη του, διαθέτουν προσβάσεις σε όλες τις κυβερνήσεις, οι οποίες τους υπηρετούν συνειδητά ή ασυνείδητα κ.λπ.) δεν έπαψε, το αντίθετο, να σημειώνει ιδιαίτερες επιτυχίες. Γιατί; Αυτό είναι το κεντρικό ερώτημα που θέτει ο Ταγκιέφ στο βιβλίο του και στο οποίο απαντά κατά τη γνώμη μας με θαυμαστή επάρκεια και πρωτοτυπία.

    Η «διαβολική αιτιότητα»

    Σύμφωνα με τον Γάλλο στοχαστή, ο συγκεκριμένος μύθος λειτουργεί στη βάση της λεγόμενης «διαβολικής αιτιότητας». Οταν κάποιοι τον επικαλούνται, το κάνουν για να υποδείξουν έναν εχθρό, στην περίπτωση των Εβραίων τον «απόλυτο» προς εξόντωση εχθρό, όπως συνέβη στη ναζιστική Γερμανία, δηλαδή μία εδραία αιτία η οποία θεωρείται η αφετηρία όλων των δεινών. Αλλά εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, αφού η επίκληση αυτού του μύθου συνδυάζει μια ορισμένη ανορθολογικότητα με έναν σιδερένιο ορθολογισμό. Μέσα σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν η ορθολογική εργαλειακότητα και η τεχνοκρατική ουτοπία, η επίκληση του μύθου μπορεί μεν να υποδεικνύει μια ορισμένη επιστροφή του «ανορθολογικού», ωστόσο, ο ίδιος ο μύθος διαθέτει μια εσωτερική άκαμπτη ορθολογικότητα, αυτήν της αιτιώδους εξήγησης. Ολα παραπέμπουν σε μία και μοναδική αρχική γενεσιουργό αιτία, αφού, σύμφωνα με τον Λ. Πολιακόβ, έναν από τους σημαντικότερους και πρωτοπόρους ερευνητές του αντισημιτικού/αντισιωνιστικού συνδρόμου, «το πνεύμα των ανθρώπων γοητεύεται από τη στοιχειώδη και εξαντλητική αιτιότητα».

    Οι λειτουργίες του μύθου

    Στο πλαίσιο αυτό, ο Ταγκιέφ θα επεξεργαστεί και θα υποδείξει ένα σχήμα αποτελούμενο από πέντε λειτουργίες που εξηγούν την επιτυχία του μύθου της «παγκόσμιας εβραϊκής συνωμοσίας». Η πρώτη λειτουργία: όλα εξηγούνται διά της απλούστευσης. Ο μύθος προσφέρει το κλειδί της γνώσης. Εξηγεί διά της απλούστευσης των δεδομένων ό,τι φαίνεται σκοτεινό και απόμακρο για την πλειονότητα του πληθυσμού, και την ίδια στιγμή συστηματοποιεί διάσπαρτες φήμες και ενισχύει στερεότυπα. Ικανοποιεί, έτσι, την ανάγκη για «γνώση» της ίδιας της ιστορικής εξέλιξης, τα νοήματα της οποίας φαίνονται απόμακρα, σύνθετα και δυσεπίλυτα για τους περισσότερους: «τα «Πρωτόκολλα» παράγουν έτσι, μέσω της δαιμονοποίησης ενός αιώνιου εχθρού του ανθρώπινου γένους, την κατανόηση του ουσιώδους, που θεωρείται συγκαλυμμένο…Ο μύθος της παγκόσμιας εβραϊκής συνωμοσίας παίρνει τη μορφή δαιμονολογικού μύθου, καθώς φωτίζει τη διιστορική αρχή του κακού υπό το πρίσμα ενός μονοαιτιακού αναγωγισμού».

    Λειτουργία δεύτερη: η άμυνα κατά μιας απειλής. Τα «Πρωτόκολλα», επισημαίνει ο Ταγκιέφ, λειτουργούν «αποκαλυπτικά», ξεγυμνώνουν και κατονομάζουν τον εχθρό, τον κάνουν να μιλάει για τα σκοτεινά του σχέδια. Ταυτόχρονα, «η ανάγνωση των «Πρωτοκόλλων» έχει καθαρτικά αποτελέσματα, φέρνει γαλήνη και παρηγοριά σε όσους κυριεύτηκαν από την ανησυχία που νιώθει κανείς όταν πιστεύει ότι υπάρχουν τρομακτικοί εχθροί, αλλά δεν μπορεί να τους προσδιορίσει». Επιπλέον, αυτή η προσφερόμενη γνώση της απειλής «λειτουργεί ως μέθοδος αυτο-ανοσοποίησης» εκείνων οι οποίοι κατέχουν πλέον το μυστικό της κακοδαιμονίας τους. Αυτοί, πλέον, επειδή «γνωρίζουν», αποκλείεται να «μολυνθούν». Αλλά, πάνω απ’ όλα, η αποκάλυψη του μυστικού της συνωμοσίας μιας φούχτας συνωμοτών λειτουργεί ως η «αρχή της προσπάθειας εξολόθρευσής της, ως πράξης αμυντικής μαγείας. Της στερεί τα μέσα να αμυνθεί», και την ίδια στιγμή παρέχει στους κατά φαντασία πληττόμενους τα μέσα της αντεπίθεσης «ακολουθώντας τους μυστικούς κανόνες δράσης του ίδιου του εχθρού». Με άλλα λόγια, η «συνωμοσία» επιβάλλει την «αντι-συνωμοσία» των αμόλυντων. Γι’ αυτούς τους τελευταίους όλα επιτρέπονται προκειμένου να εξοντώσουν το «κακό».

    Λειτουργία τρίτη: η νομιμοποίηση ως εθνοκεντρική εκλογίκευση. Αν τα «Πρωτόκολλα» λειτούργησαν σε μια πρώτη φάση ως μέσα δικαίωσης των πογκρόμ κατά των Εβραίων στην τσαρική Ρωσία, αυτή η νομιμοποιητική τους λειτουργία δεν σταμάτησε εκεί. Στην αραβοϊσραηλινή σύγκρουση, παραδείγματος χάριν, η ήττα των αραβικών χωρών στον Πόλεμο των Εξι Ημερών ερμηνεύτηκε όχι ως καθαρή στρατιωτική ήττα, αλλά ως ήττα οφειλόμενη στο «αποτέλεσμα μιας διεθνούς συνωμοσίας σκοτεινών δυνάμεων που είχαν οργανωθεί από «σιωνιστές»». Τα θύματα, επομένως, αν και ηττημένα, εξακολουθούσαν να παραμένουν «καλύτερα» από τους νικητές, παρά την ήττα τους.

    Λειτουργία τέταρτη: η εξόντωση του απόλυτου εχθρού. Εδώ, ο μυθικός μηχανισμός των «Πρωτοκόλλων» δεν υποδεικνύει «απλώς» την αναγκαιότητα απομόνωσης του δαιμονοποιημένου εχθρού, αλλά συνιστά και κάλεσμα για τη φυσική του εξόντωση. Ο εχθρός μπορεί να προσλάβει τις πιο διαφορετικές μορφές, μπορεί να είναι ο φιλελευθερισμός/ καπιταλισμός, ο κομμουνισμός/ διεθνισμός, η μασονία κ.ο.κ.

    Λειτουργία πέμπτη: η αρνητική αναμάγευση του κόσμου. Παρέχοντας μια βάση αιτιώδους μυθολογικής εξήγησης, τα «Πρωτόκολλα» συμβάλλουν στην ενίσχυση μιας διάχυτης αγωνίας, στοιχείο το οποίο παραπέμπει στο καθήκον μιας διαρκούς επαγρύπνησης, μιας μαγικής επαγρύπνησης. Πρόκειται, όπως θα επισημάνει ο Ταγκιέφ, «για μια συναισθηματικο-φαντασιακή λειτουργία αρνητικής επαναμάγευσης του κόσμου, που επικαλείται φανταστικές δυνάμεις, οι οποίες βάλλουν εναντίον νόμων της φύσης, τους βιάζουν και τους παραβιάζουν». Ο «Εβραίος», στο πλαίσιο αυτό, κατασκευάζεται, όπως συνέβη στην περίπτωση του ναζισμού, ως «αντι-φυλή», ως κάτι το οποίο βρίσκεται εκτός ανθρώπινης φύσης. Δεν είναι «απλώς» ο εκπρόσωπος του Σατανά, αλλά ο ίδιος ο Σατανάς προσωποποιημένος, και είναι με τον τρόπο αυτόν που «η συνωμοσιακή φιλολογία τείνει να ταυτίζεται με τη σατανιστική φιλολογία».

    Οι δομές του μύθου

    Η εξαιρετική αυτή ανάλυση των λειτουργιών του συνωμοσιολογικού μύθου δεν περιορίζεται βέβαια στον αντισημιτισμό της εξόντωσης, όσο και αν ο τελευταίος αποτελεί την κορυφαία και πλέον φονική του επένδυση. Αγκαλιάζει μια σειρά από σύγχρονα κοινωνικά, πολιτισμικά και πολιτικά φαινόμενα. Οπως, παραδείγματος χάρη, τη συγκαιρινή λαϊκής κατανάλωσης (παρα-) φιλολογία περί εξωγήινων, περί αποκρυφισμού, αλλά και έναν νέο χύδην, ανορθολογικό και μιζεραμπιλιστικό λαϊκισμό που επαναφέρει στο προσκήνιο αντι-παγκοσμιοποιητικούς μύθους (περί «αόρατης κυβέρνησης» που καθορίζει τις τύχες του κόσμου κ.λπ.). Ολα αυτά τα θέματα ο Ταγκιέφ τα προσεγγίζει με σπάνια αναλυτική δεινότητα και πληρότητα στο άλλο του βιβλίο («Imaginaire du complot mondial. Aspects d’ un mythe moderne»-«Το φαντασιακό της παγκόσμιας συνωμοσίας. Πλευρές ενός σύγχρονου μύθου»). Από αυτή τη σημαντική μελέτη αξίζει, εκτός των άλλων, να συγκρατήσει κανείς τις βασικές αρχές δόμησης όλων των συνωμοσιολογικών πεποιθήσεων. Πρώτον, την πίστη ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η θέση αυτή αρνείται την ύπαρξη του τυχαίου και του ενδεχομένου. Δεύτερον, την πίστη πως ό,τι συμβαίνει είναι προϊόν συγκεκριμένων προθέσεων ή κρυμμένων θελήσεων. Τρίτον, η πίστη πως τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται ότι είναι. Οι ομοιότητες είναι πάντα απατηλές. Συνεπώς, αν τα πάντα είναι μεταμφιεσμένα, όλα πρέπει να αποκαλυφθούν. Τέταρτον, όλα συνδέονται μεταξύ τους με τρόπο απόκρυφο, σκοτεινό.

    Ο αναλυτικός στοχασμός του Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ μας προσφέρει σημαντικά στοιχεία για να εξηγήσουμε και να κατανοήσουμε τους τρόπους με τους οποίους σήμερα (ανα-) δομούνται (με «μεταμοντέρνο» τρόπο, σύμφωνα με τον συγγραφέα) ευρύτερες περιοχές του νεωτερικού φαντασιακού. Ο μύθος της (εβραϊκής) συνωμοσίας συνιστά ένα από τα κεντρικότερα μοτίβα τους. Η πλούσια και άκρως συγκαιρινή προβληματική που αναπτύσσει ο Γάλλος στοχαστής είναι μια ρηξικέλευθη τομή στις σκοτεινές όψεις αυτού του φαντασιακού.

    ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ

    ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ – 22/06/2007

    (Απο ελευθεροτυπία …Δυστυχως δεν μπορώ να βαλω Λινκ για καποιο λόγο πουδεν καταλαβαινω …)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  2. Eίναι ένα περίπλοκο θέμα ο αντισημητισμός. Πάντως το μεγαλύτερό μας σφάλμα έχω την εντύπωση ότι θα είναι να εντοπίσουμε τις ρίζες του μέσα στους τελευταίους αιώνες, π.χ. από τον Gobinau ή τους Γερμανούς εθνικοσοσιαλιστές.

    Σωστά επισημάνθηκε ότι η βασική ψυχολογική-προπαγανδιστική τακτική είναι να μην θεωρείται ο «αντίπαλος» άνθρωπος, η υπανθρωποίηση -αν μου επιτραπεί ο όρος- του θύματος.

    Η μεγάλη πλάκα είναι η χρήση των «πρωτοκόλλων» από τους Έλληνες λαϊκιστές στιλ Λιακόπουλου, που πατώντας στην αφέλεια πολλών Νεοελλήνων πλασάρουν το ξεσκέπασμα της «παγκόσμιας συνομωσίας». Εάν πεις στους υποστηρικτές της συνομωσιολογίας αυτής ότι πρόκειται για πλαστογραφία, θα βγουν από τα ρούχα τους. Σε τελική ανάλυση, όταν γίνεσαι οπαδός, πιστεύεις αυτό που θέλεις να πιστέψεις ανεξάρτητα από τα στοιχεία.

    Πάντως εγώ διαφωνώ ότι πρέπει να απαγορευτεί η έκδοση βιβλίων όπως του Πλεύρη. Η πραγματική δημοκρατία δεν πρέπει να έχει τέτοια ταμπού. Επίσης θεωρώ φαιδρές τις φυλακίσεις στην δυτική Ευρώπη των ανθρώπων που γράφουν ενάντια στους Εβραίους. Ειδικά μάλιστα από την στιγμή που δεν υπάρχουν αντίστοιχοι νόμοι για την προσβολή π.χ. της γερμανικότητας.
    Πρόκειται για συλλογικές τύψεις τις οποίες έχουν οι άνθρωποι που γέννησαν τις συστηματοποιημένες αντιεβραϊκές θεωρίες των προηγούμενων αιώνων και τώρα υπερβάλλουν νομοθετώντας. Δεν νομίζω ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από τέτοιες κινήσεις.

    Επίσης, πρέπει να πω ότι με εκνευρίζει η παρουσίαση των Εβραίων ως αιωνίων αδικημένων, από την στιγμή που την μετά 1948 εποχή έχουν αντικαταστήσει τους ναζί, εποικίζοντας την Παλαιστίνη και ξεκληρίζοντας τον γηγενή πληθυσμό. Η οποιαδήποτε αντίθεση στην απάνθρωπη τακτική του κράτους του Ισραήλ, συχνά εμφανίζεται έντεχνα ως αντισημιτισμός!
    Τελικά, είναι πολύ μεγάλος πειρασμός για το θύμα να γίνει θύτης όταν βρεθεί σε πλεονεκτική θέση. Υπό μία έννοια, όλοι είμαστε δυνάμει σημίτες και αντισημίτες. Είναι μία λεπτή ισορροπία που καλούμαστε να διατηρήσουμε.

    Σχόλιο από planitas | 29/04/2008

  3. »Επίσης, πρέπει να πω ότι με εκνευρίζει η παρουσίαση των Εβραίων ως αιωνίων αδικημένων, από την στιγμή που την μετά 1948 εποχή έχουν αντικαταστήσει τους ναζί, εποικίζοντας την Παλαιστίνη και ξεκληρίζοντας τον γηγενή πληθυσμό.»

    Planita….. Θα πρεπει να διαχωριζουμε διαρκώς την πολιτική του Σιωνστικου κρατους απεναντι στους Παλαιστινιους …( που ειναι περιπου η ιδια που εχει καθε ολοκληρωτικός εθνικισμός απεναντι στους »αλλους» του) ..απο τους Εβραιους ..

    — Αυτή ειναι και η προκληση -η ηθιική προκληση που εχει να αντιμετωπισει ο καθε προοδευτικός ανθρωπος σημερα…

    — Αν προσεξεις τα αντισιμητικα φιλοναζιστικά κειμενα -αυτά που εμφανιζονται και στην Ελλαδα …θα δεις οτι ενω :

    α)καταδικαζουν με καθε τροπο τον κλασσικό αποδιοπομπαιο τραγο – τον αιωνιο Εβραιο που ελεγε και ο Γκαιμπελς και χρησιομποιουν ως προσχημα την πολιτική του Ισραήλ στο Παλαιστινιακό (ετσι κιαλλιως ξερουν οτι αυτό συγκινει καθε προοδευτικό ανθρωπο)
    -απο την αλλη

    β) θα διακρινεις εναν Κρυφο ή φανερό θαυμασμό ακριβώς για αυτή την Μιλιταριστική-εθνικιστική οψη του Σημερινου Ισραήλ ..κατι σαν παραδειγμα προς μιμηση …

    Οι καιροι ειναι πονηροι..και δυσκολοι
    (παντα ήταν βεβαια)

    Σχετικό βιβλιο Φιλιπ Ροθ : Επιχειρηση Σαυλωκ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  4. 80 χρόνια φίλοι της Τουρκίας

    Οι δηλώσεις Ετζεβίτ περί γενοκτονίας των Παλαιστινίων προκάλεσαν την οργή των μέχρι πρότινος συμμάχων της Αγκυρας εβραϊκών οργανώσεων

    ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ

    Χρειάστηκε μία μόνο φράση του γηραιού τούρκου πρωθυπουργού για να τιναχθεί στον αέρα η στενή σχέση του φιλοϊσραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ με την Αγκυρα. Ο Μπουλέντ Ετζεβίτ δεν είναι βέβαιο πως συνειδητοποιούσε τι ακριβώς ξεκινούσε όταν στις 4 Απριλίου ονόμασε «γενοκτονία» την ισραηλινή επιχείρηση εναντίον των Παλαιστινίων. Λίγες ημέρες μετά εννέα από τις ισχυρότερες εβραϊκές οργανώσεις έστελναν μια σκληρή επιστολή προς τον κ. Ετζεβίτ στην οποία τόνιζαν ότι «οι ενέργειες του Ισραήλ είναι ευθέως ανάλογες με τις ένοπλες επιθέσεις της Τουρκίας εναντίον Κούρδων». Με άλλα λόγια τού υπενθύμιζαν ότι αν το Ισραήλ διέπραξε γενοκτονία, το ίδιο έχει κάνει πριν η Αγκυρα. Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι λίγους μήνες πριν οι ίδιες ακριβώς οργανώσεις είχαν στείλει επιστολή προς τον πρόεδρο Τζορτζ Μπους με την οποία του ζητούσαν να αυξήσει τη βοήθεια προς την Τουρκία με το επιχείρημα πως «η στρατιωτική, πολιτική και οικονομική συνεργασία της Αγκυρας με το Ισραήλ συνεχίζεται ακλόνητη».

    Η οργή των εβραϊκών οργανώσεων μετά τις δηλώσεις Ετζεβίτ ανάγκασε τον πρόεδρο της Αμερικανικής Ενωσης Εβραίων Φίλων της Τουρκίας να γράψει επιστολή προς τα μέλη της στην οποία έθετε το ερώτημα «κατά πόσον έχει νόημα η συνέχιση της λειτουργίας της Ενωσης», τονίζοντας ότι «χρησιμοποιώντας τον όρο γενοκτονία ο Ετζεβίτ κατέστρεψε 80 χρόνια συστηματικής προσπάθειας που κάναμε εμείς οι σεφαρδίτες εβραίοι υπέρ της Τουρκίας… Αγωνιστήκαμε εναντίον των λόμπι των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Αράβων. Γράφαμε επιστολές σε αμερικανικές εφημερίδες κάθε φορά που δυσφημούσαν την Τουρκία. Παρελάσαμε στις τουρκικές παρελάσεις με αμερικανικές, τουρκικές και ισραηλινές σημαίες… Μας πονάει να ακούμε τον όρο γενοκτονία από τον πρωθυπουργό κ. Ετζεβίτ, ειδικά όταν εκείνος δήλωσε επανειλημμένα στο παρελθόν πως η λέξη αυτή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται παρά μόνο σε σχέση με το ολοκαύτωμα του εβραϊκού λαού!».

    Οι τούρκοι διπλωμάτες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να περιορίσουν τη ζημιά από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού τους. Ο ίδιος ο κ. Ετζεβίτ επιχείρησε να διορθώσει τα όσα είπε και ο τούρκος πρεσβευτής στην Ουάσιγκτον Φαρούκ Λευλόγλου κάλεσε σε συνάντηση την ηγεσία του φιλοϊσραηλινού λόμπι, η οποία όμως δεν πείστηκε από τις εξηγήσεις που έδωσε. Παρ’ όλα αυτά η εμπιστοσύνη ανάμεσα στην Αγκυρα και στο φιλοϊσραηλινό λόμπι έχει υποστεί σημαντικό πλήγμα. Βετεράνος ισραηλινός διπλωμάτης υπογράμμιζε χαρακτηριστικά: «Ολα μπορεί να ξεχασθούν αλλά η δήλωση περί γενοκτονίας, όχι. Από εδώ και πέρα θα πλανάται το ερώτημα αν και κατά πόσον η Τουρκία είναι αξιόπιστος σύμμαχος».

    Τα καλά και συμφέροντα

    Τα συμφέροντα που συνδέουν το Ισραήλ και την Τουρκία είναι βεβαίως μεγάλα και γι’ αυτό πιστεύεται ότι η τωρινή κρίση μπορεί να ξεπερασθεί. …

    Το ΒΗΜΑ, 28/04/2002 , Σελ.: A33
    Κωδικός άρθρου: B13549A331
    ID: 245125

    Σχόλιο από Αντίοχος ο Επιφανής | 29/04/2008

  5. Δυστυχώς είμαστε αναγκασμένοι να εξηγούμε πράγματα οφθαλμοφανή…

    α) Όπως έχει εξηγήσει και ο Εβραίος Μπερνάρ Λαζάρ στο εργό του: «Αντισημιτισμός – Η ιστορία του και οι αιτίες του», ο αντισημιτισμός είναι παράγωγο της εβραϊκής φύσης. Δηλαδή, η συμπεριφορά, η νοοτροπία και ο χαρακτήρας των Εβραίων είναι αυτά που προκαλούν τα εχθρικά συναισθήματα των άλλων λαών προς αυτούς.
    Αυτό έχει αποδειχθεί πολλάκις. Αιγύπτιοι, Βαβυλώνιοι, Έλληνες, Ρωμαίοι, Ισπανοί, Γάλλοι, Ρώσσοι, Γερμανοί, Ούγγροι, Ρουμάνοι, Άραβες έχουν εκφράσει εμπράκτως την απέχθειά τους για τους Εβραίους. Δεν μπορεί τόσοι διαφορετικοί λαοί, σε τόσες διαφορετικές χώρες, σε τόσες διαφορετικές χρονικές περιόδους να ήταν όλοι τους τρελοί ή εμπαθείς… έτσι δεν είναι;
    Όταν κάποιος λαός προκαλεί παντού αντιπάθειες, ε τότε μάλλον κάπου φταίει ο ίδιος. Απλή λογική, ούτε συνωμοσιολογίες, ούτε τίποτα.

    Συνεπώς, αν κάποιοι επιθυμούν να καταδικάσουν τον αντισημιτισμό, καλά θα κάνουν πρωτίστως να στρέψουν την κριτική τους προς τους ίδιους τους Εβραίους που τον προκαλούν με την συμπεριφορά τους.

    β) Μια στοιχειώδης γνώση της Ιστορίας πείθει και τον πλέον εβραιόφιλο ότι οι Εβραίοι διαχρονικώς κάθε άλλο παρά φιλικά προσκείμενοι είναι προς τους Έλληνες. Θεωρώ περιττό να κάνω σχετικές αναφορές, που δεν εξαντλούνται βεβαίως σε κάποια αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης.

    Από την άλλη όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι «δεν υπάρχουν αιώνιες φιλίες ή αιώνιες έχθρες, παρά μόνο αιώνια συμφέροντα».
    Βάσει αυτής της ορθότατης παραδοχής θα μπορούσαμε να επιδιώξουμε μία ελληνο-εβραϊκή συνεργασία, αγνοώντας το παρελθόν.
    Για να συμβεί κάτι τέτοιο όμως θα έπρεπε να βλέπαμε μία ειλικρινή μεταστροφή της στάσης των Εβραίων απέναντί μας. Και δεν μιλάω μονομερώς για το κράτος τους, αλλά για το σύνολο των όπου γης Εβραίων που είναι άλλωστε πολλοί περισσότεροι από τους Εβραίους που ζουν στο Ισραήλ.

    Έτσι προκύπτει η ερώτηση:

    Έχει παρατηρήσει κανείς κάποια ουσιαστική φιλελληνική στροφή των Εβραίων στην σύγχρονη εποχή;

    Μάλλον περί του αντιθέτου υπάρχουν παραδείγματα.

    Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αναθεωρήσουμε την στάση μας απέναντί τους.

    Επίσης, πέραν των όποιων θεμάτων που άπτονται των διεθνών σχέσεων ή της γεωπολιτικής, η αντιπαράθεσή μας με τους Εβραίους έχει πολύ βαθύτερα αίτια.
    Το πνεύμα του Ελληνισμού και όλα όσα αυτό πρεσβεύει διαχρονικώς, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον εβραϊκό υλισμό.
    Ελληνισμός και Εβραϊσμός κινούνται σε παράλληλες ράγες. Δεν πρόκειται ποτέ να συναντηθούν.

    Όσο κακό είναι να βλέπεις ή να ανακαλύπτεις παντού εχθρούς, άλλο τόσο κακό είναι να έχεις ψευδαισθήσεις σχετικά με το ποιος μπορεί να γίνει φίλος σου.

    Σχόλιο από Αντίοχος ο Επιφανής | 29/04/2008

  6. »Η ιστορία του και οι αιτίες του», ο αντισημιτισμός είναι παράγωγο της εβραϊκής φύσης. Δηλαδή, η συμπεριφορά, η νοοτροπία και ο χαρακτήρας των Εβραίων είναι αυτά που προκαλούν τα εχθρικά συναισθήματα των άλλων λαών προς αυτούς.»
    ——————–

    Ε ..αυτό ακριβώς ειναι το μοτιβο του κλασσικου Αντισημιτου φιλοναζιστικου παραληρηματαος ..Συμπυκνωνει ολη την κρυφοναζιστική προπαγάνδα ..Θα μπορουσε να το πει και ο Γκαιμπελς (αν δεν τοχει ηδη πει)

    … Δηλαδή για τα εγκληματα Τα φρικώδη εγκληματα των Αντισημιτών ..φταινε τα θυματα ε;

    ( κατι που θαλεγε και ο καθε Βιαστής ..: Δε φταιω ..εκείνη με προκαλεσε )

    η ο Δολοφονος ..:το θυμα με αναγκασε ..ηταν παλιοχαρακτηρας …
    Βρε …που μαζευονται ολοι βρεε..!!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  7. Γράφετε για το βιβλίο «ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ ΤΗΣ ΣΙΩΝ» γιατί δεν παρουσιάζετε και το τι γράφει το βιβλίο?
    Για να είμαστε καλόπιστοι στην συζήτηση θα αποδεχθώ την πλαστότητα του βιβλίου και οτι κακώς το χρεώνουν στους Εβραίους.
    Ομως αυτά που γράφει αν θεωρήσουμε οτι δεν τα έγραψαν Εβραίοι στέκουν, λειτουργούν σήμερα??
    Απλώς ρωτάω..
    http://underinformation.wordpress.com/

    Σχόλιο από satyrikon | 29/04/2008

  8. Το βιβλιο ετυχε να το διαβασω πριν καμμια τριανταρια χρονια ..Κανει μπαμ η πλαστοτητα του εκτος αν το διαβαζουν εντελώς ηλιθιοι ..Στο βιβλιο αναμεσα στις υποτιθεμενες συνομωσιες των »Σοφών» ειναι και η Αθηναική δημοκρατια ..επισης ..αν θυμαμαι καλά καπου αναφερεται ο Τσαρος ως ο μόνος που εχει αντιληφθει τα σχεδια της Σιων …
    Φυσικά οσο και να αποδεικνυεται η πλαστοτητα του ..(αποδεικνυεται σχεδόν αμεσως κι αν καποιος το διαβασει με στοιχειωδως κριτικό μυαλό και δεν ειναι εντελώς φασιστας ή βλακας… το καταλαβαινει)
    Θα συνεχίσει να κυκλοφορει και να θεωρειται »αληθινό»

    ..Διοτι η δυναμη του βρισκεται ακριβώς στο οτι υποτιθεται οτι προσφερε μια »απλή» εξηγηση για τα δεινα του κοσμου … Απλή τοσο ωστε να εμφανιζεται ως η υποτιθεμενη »αληθεια» που ταχα μου ολη την κρυβουν

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  9. o Αντόρνο (ΘΕΩΡΙΑ ΤΗς ΗΜΙΜΟΡΦΩΣΗΣ)
    λέει «Ημιμόρφωση είναι μια αδυναμία ως προς το χρόνο, ως προς τη μνήμη, μέσω της οποίας μόνο ήταν δυνατή στη συνείδηση η σύνθεση των αντικειμένων εμπειρίας, την οποία άλλοτε εννοούσε η μόρφωση. .

    Επίσης :
    «Τα παρανοϊκά συστήματα της ημιμόρφωσης είναι βραχυκύκλωμα διαρκείας.»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  10. Μια εναλλακτική ιστορία
    Οι ΗΠΑ του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με πρόεδρο τον φιλοναζιστή πιλότο Λίντμπεργκ
    Της Τιτικας Δημητρουλια

    Philip Roth

    Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής

    μετ. Ηλίας Μαγκλίνης

    επιμ. μετ. – σημειώσεις: Αχ. Κυριακίδης, εκδ. Πόλις

    Αναγνωρισμένος ως ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή συγγραφείς, ο Αμερικανός Φίλιπ Ροθ, τα βιβλία του οποίου συγκαταλέγονται μονίμως στις λίστες των ευπωλήτων και στη χώρα μας, δεν παύει να μας εκπλήσσει. Η «Συνωμοσία εναντίον της Αμερικής», μυθιστόρημα γραμμένο το 2004, πριν από τον «Καθένα», είναι ένα προκλητικό κείμενο: πολύ αμερικανικό, πολύ προσωπικό -όπως όλα τα έργα του Ροθ- και μαζί διαφορετικό και ιδιαίτερο.

    Η «Συνωμοσία» ανήκει στα έργα «εναλλακτικής ιστορίας» (uchronia), που ξαναγράφουν δηλαδή την Ιστορία από μιαν άλλη, συχνά αναπάντεχη σκοπιά – και η ξένη κριτική έχει ήδη επισημάνει μείζονες Αμερικανούς συγγραφείς, από τον Σίνκλερ Λιούις ώς τον Ναθάνιελ Γουέστ και τον Φίλιπ Ντικ, που έχουν επιδοθεί σε ανάλογα -και συναφή θεματολογικά- εγχειρήματα. Ο Ροθ ξαναγράφει την ιστορία των ΗΠΑ στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που συμπίπτει, ως περίοδος, με την παιδική του ηλικία: ο πρόεδρος Ρούζβελτ δεν εκλέγεται για τρίτη φορά, αλλά αντ’ αυτού γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ ο Τσαρλς Λίντμπεργκ, πιλότος επιδείξεων και ταχυδρομείου, διάσημος για την ολοκλήρωση της πρώτης υπερατλαντικής σόλο πτήσης Νέα Υόρκη – Παρίσι χωρίς ενδιάμεσο σταθμό, και γνωστός για τις φιλοναζιστικές του αντιλήψεις. Με τον Λίντμπεργκ στην εξουσία, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα για την εβραϊκή κοινότητα της Αμερικής, όπως απεικονίζεται μέσα από την οικογένεια Ροθ, τη γειτονιά και τους φίλους τους. Ο Φίλιπ, επτά ετών όταν ξεκινάει η αφήγηση και εννιά όταν τελειώνει, διηγείται τις αναμνήσεις του από τη δύσκολη και παράξενη εκείνη εποχή – και ο Ροθ συναιρεί τη γνώση και την άποψη του ώριμου αφηγητή με τη ματιά του παιδιού.

    Μυθοπλαστική αυτοβιογραφία

    Δεν είναι η πρώτη φορά, φυσικά, που ο Ροθ κάνει αυτοπροσώπως την εμφάνισή του σε ένα μυθιστόρημά του ή μιλάει για την παιδική του ηλικία. Αυτή τη φορά, όμως, κάνει την παιδική του ηλικία μυθιστόρημα. Και υπογραμμίζει το μυθοπλαστικό στοιχείο, τη φαντασία που συνυπάρχει με την αυτοβιογραφία, τοποθετώντας την παιδική αυτή ηλικία σε μια εποχή που ουδέποτε υπήρξε.

    Ετσι, επί προεδρίας Λίντμπεργκ, οι Εβραίοι των ΗΠΑ μοιράζονται, σε ένα βαθμό, τη μοίρα των Εβραίων της Ευρώπης – αυτή δεν ήταν πάντα μια αγωνία τους; Εχουν το μερίδιό τους στον αντισημιτισμό, τις διώξεις, τη ναζιστική παράνοια, μιας και ο Λίντμπεργκ και οι συν αυτώ είναι σύμμαχοι του Αξονα και υπερασπίζονται τον απομονωτισμό στο πλαίσιο μιας φιλοναζιστικής ουδετερότητας. Ο φόβος κατακλύζει τη ζωή τους πολύ πριν από τη φρίκη. Τους χρεώνεται ο ίδιος ο πόλεμος. Η αμερικανικότητά τους αμφισβητείται. Παύουν να ελέγχουν τη ζωή τους. Κάποιοι οργίζονται, φεύγουν, πολεμούν ενάντια στον Χίτλερ, τραυματίζονται και θυμώνουν ακόμα περισσότερο, όπως ο εξάδελφος Αλβιν. Αλλοι υπομένουν τη μοίρα τους με μεγαλύτερη ή μικρότερη καρτερία. Ο τρόμος και η αγωνία κατακτούν ακόμα και τα όνειρά τους: ο μικρός Φίλιπ βλέπει στον ύπνο του τον Χίτλερ να σβήνει τα πρόσωπα των Αμερικανών προέδρων στα γραμματόσημά του και να παίρνει τη θέση τους.

    Ευρηματικός, ο Ροθ παρουσιάζει με τη γνωστή δεξιοτεχνία του τον μικρόκοσμο της οικογένειας και του άμεσου περιβάλλοντός της, τις ψυχικές διακυμάνσεις των προσώπων, την ένταση των αισθημάτων τους. Ο Φίλιπ, ο πατέρας και η μητέρα αποτελούν αυθυπόστατους, ολοζώντανους χαρακτήρες. Ο φιλοτελισμός σχολιάζει λοξά τα τεκταινόμενα.


    Απρόβλεπτο εμπόδιο

    Υπάρχει όμως ένα απρόβλεπτο εμπόδιο, στο οποίο σκοντάφτει ακόμα και η μαστοριά του Ροθ: η ίδια την Ιστορία, τα πραγματικά γεγονότα που διεκδικούν πολύ δυναμικά τη θέση της στο μυαλό του αναγνώστη. Και θέτουν ερωτήματα στα οποία δυσκολεύεται να απαντήσει κανείς αν δεν διαθέτει πολύ καλή γνώση της αμερικανικής ιστορίας (δεν είναι τυχαίο το αναλυτικότατο επίμετρο). Αν δηλαδή παραβλέψουμε το παραξένισμα που δημιουργεί αυτή η μετατόπιση των γεγονότων και ως θόρυβος βάθους συνοδεύει την ανάγνωση, ερχόμαστε αντιμέτωποι με απορίες του τύπου: το φιλειρηνικό κίνημα στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχε χαρακτήρα εν γένει αντιδραστικό ή υπήρχαν διαφοροποιήσεις και αποχρώσεις; Στην οργάνωση America First, ασχέτως της επιρροής Λίντμπεργκ, υπήρχαν και προοδευτικά στοιχεία; Ο αντισημιτισμός στις ΗΠΑ είχε μια δυναμική που τον καθιστούσε επικίνδυνο; Και από την ανάποδη: αν το βιβλίο δεν αποτελεί παραβολή για τη σημερινή πολιτική των ΗΠΑ, όπως διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ο ίδιος ο συγγραφέας, τι στόχο έχει; Υμνεί εκ του αντιθέτου την αμερικανική πολιτική της εποχής; Θυμίζει ότι ο φασισμός μπορεί να γεννηθεί πάντα και παντού, και μέσα στην ίδια την παράδοση του καλού αγρότη – καουμπόι που συνέχει την αμερικανική εθνική διαδρομή; ΄Η μήπως απλώς ο συγγραφέας παίζει με τις τεχνικές και τα είδη, για να ξαναζήσει την παιδική του ηλικία;

    Ακόμα κι έτσι να είναι, όμως, το βιβλίο του Ροθ βάζει αναπόδραστα τον αναγνώστη μπροστά στη σχέση του με την Αμερική, μπροστά στη γνώση του για την Αμερική της καθημερινότητάς μας, την πανταχού παρούσα και μαζί ανιγματική και, επί της ουσίας, άγνωστη – για όσους δεν τη γνωρίζουν εκ των έσω. Ετσι, μετατρέπει την ενδεχόμενη αδυναμία του στο μεγαλύτερο προσόν του.

    http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_16/12/2007_252490

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/04/2008

  11. Δύο αποσπάσματα από τον Βασίλη Ραφαηλίδη:

    «Διά των εβραίων θα προκύψουν οι χριστιανοί, που κάνουν πως ξεχνούν ότι ο Χριστός και οι Απόστολοι ήταν Εβραίοι, όπως άλλωστε και ο δημιουργός του χριστιανισμού, ο Απόστολος Παύλος.
    Θέλω να πω πως είναι τρελό να αγαπάς τον Χριστό και να μισείς τους Εβραίους και να μην έχεις συνείδηση κι από πάνω ότι τους μισείς γιατί, συν τοις άλλοις, είναι οι βασικοί δημιουργοί του καπιταλισμού, όπως και του κομμουνισμού, άλλωστε.
    Πιο δημιουργικός λαός δεν εμφανίστηκε ποτέ στην ιστορία. Πολύ μικρός λαός οι εβραίοι και σήμερα όπως και τότε, συνεχίζουν να κυριαρχούν στον κόσμο ολόκληρο, και στην οικονομία και στην επιστήμη και στην τέχνη.
    Προσωπικά, λατρεύω τους Εβραίους.
    Αλλά μισώ τους Σιωνιστές, δηλαδή τους εθνικιστές Εβραίους, εκείνους τους φανατικούς με το κοτσιδάκι και τη σκούφια.
    Άλλωστε, θεωρώ ηλίθιους όχι μόνο τους εβραίους εθνικιστές, δηλαδή τους σιωνιστές, αλλά απαξάπαντες τους εθνικιστές κάθε εθνικότητας, των ελλήνων, των τούρκων και των σκοπιανών εθνικιστών συμπεριλαμβανομένων
    «.

    (Βασίλης Ραφαηλίδης, Η μυθική ιστορία των Εβραίων, σελ.18-19).

    Και συνεχίζει ο Ραφαηλίδης:

    «Εγώ προσωπικά είμαι φανατικά φίλος των εβραίων αλλά και ριζικά αντισιωνιστής. Αν κάποιοι δόλιοι ή αγράμματοι επιμένουν να μην ξεχωρίζουν τις δύο έννοιες, δε φταιν γι’αυτό ούτε οι τίμιοι Εβραίοι ούτε οι προοδευτικοί άνθρωποι που ήμασταν πάντα μαζί τους, αλλά ποτέ δεν είχαμε καλές σχέσεις με τον εθνικισμό, νοούμενο όχι σαν εργαλείο πολιτικής δουλειάς αλλά σαν ιδεολόγημα, όχι σαν τρόπο αντίδρασης κατά των καταπιεστών και των εξουσιαστών, αλλά σαν τρόπο τόνωσης μιας ελλειμματικής προσωπικότητας με δάνεια παρμένα από την εθνική ιστορία και την εθνική μυθολογία που εκλαμβάνεται ως ιστορία από τους ηλίθιους» (σελ.92).

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 30/04/2008

  12. Αντίοχε Επιφανή,

    κατ’ αρχάς σ’ευχαριστούμε για το κείμενο του Παπαχελά. Είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε το πως κινείται η κυνική εξωτερική πολιτική των κρατών και πως ιεραρχούνται οι προτεραιότητες των διαφόρων λόμπι. Για να διαπιστώσουμε ότι για άλλη μια φορά ο «ελληνισμός» κινείται μάλλον σε μια ανορθολογική τροχιά, παρά με το συμβατικό τρόπο.

    Επίσης ρωτάς:

    «Έχει παρατηρήσει κανείς κάποια ουσιαστική φιλελληνική στροφή των Εβραίων στην σύγχρονη εποχή;
    Μάλλον περί του αντιθέτου υπάρχουν παραδείγματα.
    Άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αναθεωρήσουμε την στάση μας απέναντί τους…»

    Και σου απαντώ:

    Εκατοντάδες είναι οι Εβραίοι που υπεράσπισαν το επιστημονικά ορθόν από διάφορα ενοχλητικά ιδεολογήματα. Προς το παρόν μου ‘ρχεται το όνομα της Μαίρης Λέφκοβιτς! Μια Εβραία κατέριψε το μύθο της Μαύρης Αθηνάς… Πρόσφατα, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών -δηλαδή το ανώτατο επιστημονικό όργανο για το συγκεκριμένο ζήτημα- που ιδρύθηκε για να μελετήσει κυρίως το Ολοκαύτωμα και την Αρμενική Γενοκτονία, αποφάσισε σε συνέδριό της στο Σαράγεβο, να εντάξει στην κατηγορία των μεγάλων γενοκτονιών του 20ου αιώνα ΚΑΙ τη γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής από τον τουρκικό εθνικισμό. Και όπως ίσως ξέρεις, η δικιά μας γενοκτονία υπήρξε ένα απαγορευμένο θέμα από την ελλαδική εξουσία για περισσότερα από 70 χρόνια ! Και φυσικά… χωρίς τη συναίνεση των Εβραίων επιστημόνων, ποτέ δεν θα μπορούσε να γίνει τέτοια αναφορά.

    Και να πάμε λίγο παραπίσω –γιατί εμείς δεν είμαστε Βαλκάνιοι, αλλά Έλληνες της Ανατολής– μια Εβραία, η Ρόζα Λούξεμπουργκ υποστήριξε ότι η απολυταρχική «Τουρκία» πρέπει να διαλυθεί και οι σοσιαλιστές να υποστηρίξουν τα χριστιανικά κινήματα των λαών. Τη στιγμή που οι «δικοί μας» -από τον Ίωνα Δραγούμη και τον Παντελή Πουλιόπουλο, έως τον Ιωάννη Μεταξά– έκαναν ότι μπορούσαν να παραμείνουμε σκλάβοι και να ηττηθούμε τελικά.

    Εξάλλου, τους Έλληνες στη Σμύρνη δεν τους παρέδωσαν Εβραίοι στον Κεμάλ , αλλά Έλληνες… σαν τον Γούναρη, το Στεργιάδη, το βασιλιά κ.λπ.

    Το συμπέρασμα λοιπόν είναι :

    Κανείς δεν μπορεί να μιλά για ενιαία συμφέροντα και ενιαία συμπεριφορά κανενός λαού. Ούτε για τους Εβραίους, ούτε για τους Έλληνες, ούτε για τους Ίνκας ….

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/04/2008

  13. To άρθρο είναι άριστο. Ως ένα σημείο θα είχε ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε πως ο λογος των Πρωτοκόλλων έχει γίνει μέρος του δημόσιου λόγου στην Ελλάδα, σε περιοχές εκτός του Πλεύρη.

    Ορισμένες παρατηρήσεις:

    Αλλά μισώ τους Σιωνιστές, δηλαδή τους εθνικιστές Εβραίους, εκείνους τους φανατικούς με το κοτσιδάκι και τη σκούφια.

    nosferatos
    Θα πρεπει να διαχωριζουμε διαρκώς την πολιτική του Σιωνστικου κρατους απεναντι στους Παλαιστινιους …( που ειναι περιπου η ιδια που εχει καθε ολοκληρωτικός εθνικισμός απεναντι στους ”αλλους” του) ..απο τους Εβραιους ..

    Σιωνισμός είναι η υποστήριξη της δημιουργίας και ύπαρξης ενός εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη. Δεν είναι το επίσημο όνομα του ισραηλινού εθνικισμού και δεν είναι οι ορθόδοξοι εβραίοι με τα κοτσιδάκια που αναφέρεται.

    Υπάρχουν διάφορες μορφές σιωνισμού, ο σοσιαλιστικός στυλ κιμπουτς, ο αναθεωρητικός εθνικιστικός στυλ ισραηλινής δεξιάς, ο μεσσιανικός αυτών των ορθοδόξων που αρνούνται το κράτος του ισραήλ πριν επανέλθει ο μεσσιας κτλ.

    Αρα όποιος υποστηρίζει την ύπαρξη δυο κρατών στη Μ.Ανατολή είναι και σιωνιστής. Αν κάποιος θέλει να αυτοχαρακτηρίζεται ως αντι-σιωνιστής τότε θεωρεί οτι λανθασμένα ιδρύθηκε και λανθασμένα συνεχίζει να υπάρχει το κράτος του Ισραήλ. Βέβαια μετά θα είχε ενδιαφέρον το τι πιστεύει για την ίδρυση της δικιάς του πατρίδας αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

    Αυτά που ανέφερα δεν αποτελούν υπεράσπιση του σιωνισμού ως κινήματος που ο καθένας έχει δικαίωμα να θεωρεί οτι είναι λανθασμένο ή φασιστικό. Απλώς είναι μια επεξήγηση των όρων γιατί πάνω σε αυτή τη παραπληροφόρηση γεννιούνται πολλές εικασίες.

    Planitas
    Επίσης, πρέπει να πω ότι με εκνευρίζει η παρουσίαση των Εβραίων ως αιωνίων αδικημένων, από την στιγμή που την μετά 1948 εποχή έχουν αντικαταστήσει τους ναζί, εποικίζοντας την Παλαιστίνη και ξεκληρίζοντας τον γηγενή πληθυσμό. Η οποιαδήποτε αντίθεση στην απάνθρωπη τακτική του κράτους του Ισραήλ, συχνά εμφανίζεται έντεχνα ως αντισημιτισμός!

    1. Το Ισραήλ δεν είναι «οι εβραίοι». Η αφελής ή κακόβουλη σύγχυση των δυο εννοιών είναι η βάση του μοντέρνου αντισημιτισμού, που ο Ταγκιεφ ονομάζει «εβραιοφοβία».

    2. Το Ισραήλ δεν είναι ο κληρονόμος του εβραϊσμού, ο ελληνικός εβραϊσμός συνεχίζει να υπάρχει και αποτελεί ο ίδιος τον θεματοφύλακα της μνήμης των νεκρών του. Αρα το να προσπαθείς να συνδέσεις τις οποιοσδήποτε διώξεις των εβραίων ελλήνων με τα δεινά των παλαιστινίων είναι αδόκιμη.

    3. Η σύγκριση των ισραηλινών με τους ναζιστές είναι εκ του πονηρού. Γίνεται με σκοπό την απανθρωποίηση της μιας μεριάς και την εκμηδένιση των επιχειρημάτων τους. Η ίδια τακτική, δηλ η σύγκριση με τους ναζί, είναι συνήθης τακτική απαξίωσης του αντιπάλου, πχ ο χαρακτηρισμός ισλαμοφασιστες.

    Επίσης προχωράμε στην σχετικοποίηση των εννοιών «γενοκτονία». Λόγω του μεγέθους των συγκρούσεων, λόγω της αντιμετώπισης των εμπόλεμων μεταξύ τους, λόγω του μεγέθους των νεκρών και την διανομής τους μεταξύ των μερών, λόγω των αποδεκτών λύσεων από τις δυο μεριές, δεν μπορούμε να μιλάμε για γενοκτονία και ακόμα λιγότερο για ναζιστικές διώξεις όπως ανέφερες.

    Ειδικά απο την στιγμή που συγχέεις τους εβραίους έλληνες με τους ισραηλινούς, η σχετικοποίηση της έννοιας της γενοκτονίας που επιχειρείς έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Μερικοί μελετητές έχουν αναφέρει ότι έτσι, (δηλ μπερδεύοντας τους εβραίους με τους ισραηλινούς και κατηγορώντας τους οτι κάνουν οτι τους έκαναν), μειώνουμε την δική μας «εθνική» ενοχή για τις διώξεις κατά των «δικών» μας εβραίων. Επίσης έτσι αφαιρούμε την όποια υποχρέωση αισθανόμαστε οτι έχουμε για να είμαστε σε επιφυλακή σήμερα.

    Για να τελειώσω να παρατηρήσω το εξής: είναι γελοίο και προσβλητικό να μιλάμε στην Ελλάδα για το ότι οι εβραίοι παρουσιάζονται συνέχεια ως κυνηγημένοι. Στην Ελλάδα όπου απουσιάζει η εβραϊκή ιστορία και το ολοκαύτωμα απο τα σχολικά βιβλία, που απουσιάζει απ’τα ΜΜΕ η οποιαδήποτε αναφορά στην εβραϊκή κοινότητα, όπου αποσιωπάται η παρουσία τους, όπου διοργανώνονται πορείες ενάντια σε εβραϊκές κοινότητες οι οποίες υποστηρίζονται από 2 κόμματα του κοινοβουλίου, όπου απουσιάζει η παντελής υποστήριξη όταν λοιδορείται η εβραϊκή κοινότητα στο σύνολο της. Που και να μην παρουσιάζονταν ως κυνηγημένοι!!

    Ακόμα όμως και να ήταν αλήθεια, τι σχέση έχει η οικοδόμηση του ΑΠΘ πάνω σε μισό εκατομμύριο τάφους με την οικοδόμηση οικισμών στα Κατεχόμενα; Μα ακόμα και να είχαν αρνούμαι να δεχτώ την λογική των συμψηφισμών.

    Αντιοχος
    Έχει παρατηρήσει κανείς κάποια ουσιαστική φιλελληνική στροφή των Εβραίων στην σύγχρονη εποχή;

    Εβραϊκός Φιλελληνισμός κατα το ’21 = http://tuki8eblom.wordpress.com/2007/06/04/%ce%95%ce%b2%cf%81%ce%b1%cf%8a%ce%ba%cf%8c%cf%82-%ce%a6%ce%b9%ce%bb%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf/

    Για τη Μακεδονία = http://www.greekembassy.org/embassy/content/en/Article.aspx?office=1&folder=19&article=23272
    http://www.ellines.gr/ipo.htm (ειδικά η εμπλουτισμένη έκδοση σε βιβλίο του κομματιού περι της ελληνικότητας της Μακεδονίας βασισμένο σε πηγές της Τορα/Παλαιάς Διαθήκης και Ταλμουδ ήταν το μόνιμο δώρο των Ι.Κ. και του ΚΙΣ προς όλους τους ξένους επισήμους και ταυτόχρονα είχε αποσταλεί σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους είναι μέλη).

    Σχόλιο από Abravanel | 30/04/2008

  14. Μια διευκρίνηση: ο αντισημιτισμός δεν υπάρχει μόνο με την εύκολα αναγνώσιμη μορφή του Πλεύρη. Υπάρχει και μέσω της παρεισφρυσης στον λόγο αντισημιτικών στερεοτύπων και αδόκιμων συγκρίσεων ασυνείδητα ή ενσυνείδητα.

    Πχ προσωπικά είμαι σίγουρος οτι ο planitas θα φρίξει με την παρατήρηση του προηγούμενου σχολίου οτι στον λόγο του υπάρχουν αντισημιτικά στοιχεία. Πιστεύω οτι σε ατομικό επίπεδο ούτε θεωρεί οτι είναι αντισημίτης και θεωρεί απαράδεκτο τον Πλεύρη και όνειδος της ανθρωπότητας το Ολοκαύτωμα. Παρ’όλα αυτά είναι χαρακτηριστικός ώς παράδειγμα του πως οι εβραίοι έλληνες ταυτίζονται με τους ισραηλινούς και πως αντισημιτικά στερεότυπα κυριαρχούν στην εικόνα που υπάρχει για το Ισράηλ σήμερα.

    Από εκεί και πέρα να παρατηρήσω οτι όντως η κριτική στο Ισραήλ δεν ταυτίζεται με τον αντισημιτισμό. Δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ οτι κυρίως στις ΗΠΑ χρησιμοποιείται το φόβητρο του αντισημιτισμού ως μέθοδος αποφυγής κριτικών απέναντι στο ισραήλ. Η ίδια όμως κριτική έχει διαφορετικό νόημα στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα, μιας και διατυπώνεται κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Πχ όταν στις ΗΠΑ μιλάν για τον σφαγέα Σαρον, τότε εννοούν έναν ηγέτη που θυσιάζει άσκοπα ζωές παλαιστινίων πατριωτών. Στην Ελλάδα όμως σημαίνει ταυτόχρονα ότι οι εβραίοι/ ισραηλινοί ξεκοιλιάζουν αθώους παλαιστίνιους και τους παίρνουν τα όργανα.

    Αυτή η κατηγορία είναι η ιστορική συνέχεια του blood libel, της κατηγορίας ότι οι εβραίοι καταναλώνουν το αίμα χριστιανόπαιδων για την παρασκευή αζύμων/ ματζότ για το Πέσσαχ.

    Η ίδια κριτική λοιπόν παίρνει διαφορετικές έννοιες, ανάλογα με το ποιός την εκφέρει και κάτω απο ποιές συνθήκες γίνεται.

    Σχόλιο από Abravanel | 01/05/2008

  15. Αbravanel επειδή δεν έχω την μύγα, δεν πρόκειται να μυγιαστώ.
    Μερικοί προσπαθούν να φτιάξουνε ρατσιστές και αντισημίτες (δεν μου αρέσει η λέξη γιατί αν την ετυμολογήσεις θα δεις ότι είναι μειωτικός ο όρος σημίτης), αλλά εγώ δεν θα κλείσω τα μάτια στα ιστορικά γεγονότα για να μη με πουνε άτομα σαν εσένα αντισημίτη.

    Πες μας εσύ πόσοι Εβραίοι υπήρχαν στην Παλαιστίνη το 1948 και πόσοι σήμερα. Πες μας πόσοι Παλαιστίνιοι έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και ζουν φυλακισμένοι στην χώρα όπου ζουν αιώνες. Το κράτος αυτό, είναι δημιούργημα των νικητών του δευτέρου παγκοσμίου. Το θύμα έγινε θύτης και αν θες πες ότι δεν είναι έτσι. Στο όνομα της εβραϊκής φυλής έγινε το θλιβερό ολοκαύτωμα των ναζί, και στο όνομα της εβραϊκής φυλής γίνεται και η σημερινή εθνοκάθαρση και γενοκτονία στην Παλαιστίνη. Για σένα φαντάζομαι η σωστή στάση είναι να στηλιτεύσουμε την γενοκτονία των Ευρωπαίων Εβραίων και να τσουμπεκιαστούμε στην γενοκτονία των Παλαιστινίων.

    Φαντάζομαι πως η μόνη σου επαφή με την περιοχή θα είναι τα βιβλία, ή κάποια «politically correct» δημοσιεύματα. Εγώ έχω δει τον φόβο. Έχω δει και την κόλαση. Οπότε μη μου λες, σε παρακαλώ, ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω δυο βοδιών άχυρα.

    Έλληνας Εβραίος και Ισραηλίτης δεν είδα που τα μπέρδεψα. Μάλλον εσύ ήθελες να τα μπερδέψω; Γίνε λίγο πιο συγκεκριμένος για να σ’απαντήσω σ’αυτό.

    Σχόλιο από planitas | 01/05/2008

  16. «άτομα σαν κι εσένα»…

    Ο Αμπραβανέλ είναι Ελληνας Εβραίος και τολμώ να πω ότι ο ίδιος, επειδή είναι ανοιχτόμυαλος, εξελίσσεται προς το καλύτερο. Ανοίγοντας το μπλογκ του στην αρχή με… τρόμαξε, βλέπω ένα αγγλόφωνο μπλογκ κατά του αντισημιτισμού, που έφτιαξε δεδηλωμένος Ελλην Εβραίος και λέω μέσα μου (πω-πω, η χώρα θα γίνει τώρα ρεζίλι! Αντε μετά να αποδείξω κι εγώ ότι δεν είμαι αντισημίτης όταν καταδικάζω το Απάρτχαϊντ κατά των Παλαιστινίων από το Ισραήλ).

    Επειδή όμως ο διάλογος εξευμενίζει τα πνεύματα, βλέπω τώρα έναν Αμπραβανέλ διαλλακτικότατο και διατεθειμένο να παραδεχτεί αυτό που προσπαθούσα κι εγώ κάποτε να του πω (για τον Μίκη Θεοδωράκη εκείνη την εποχή), το ότι:

    Μια διευκρίνηση: ο αντισημιτισμός δεν υπάρχει μόνο με την εύκολα αναγνώσιμη μορφή του Πλεύρη. Υπάρχει και μέσω της παρεισφρυσης στον λόγο αντισημιτικών στερεοτύπων και αδόκιμων συγκρίσεων ασυνείδητα ή ενσυνείδητα.

    «Πχ προσωπικά είμαι σίγουρος οτι ο planitas θα φρίξει με την παρατήρηση του προηγούμενου σχολίου οτι στον λόγο του υπάρχουν αντισημιτικά στοιχεία. Πιστεύω οτι σε ατομικό επίπεδο ούτε θεωρεί οτι είναι αντισημίτης και θεωρεί απαράδεκτο τον Πλεύρη και όνειδος της ανθρωπότητας το Ολοκαύτωμα…
    […]
    Από εκεί και πέρα να παρατηρήσω οτι όντως η κριτική στο Ισραήλ δεν ταυτίζεται με τον αντισημιτισμό. Δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ οτι κυρίως στις ΗΠΑ χρησιμοποιείται το φόβητρο του αντισημιτισμού ως μέθοδος αποφυγής κριτικών απέναντι στο ισραήλ.»

    Επίτηδες αντέγραψα το τμήμα αυτό του σχολίου του Αμπραβανέλ για να φανεί το πόσο θετικός είναι. Στη θέση του Πλάνητα ήταν και ο Μίκης Θεοδωράκης και πολλοί άλλοι.

    Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να παραδεχτώ ότι ΕΙΜΑΙ ρατσιστής, τουλάχιστον για δύο λόγους
    1) Δέχομαι ότι οι άνθρωποι είναι γενικά αποτυχημένο βιολογικό είδος και ΚΑΛΥΤΕΡΑ αντί γι’ αυτούς να κυριαρχούσαν τα… δελφίνια (species-racism)
    2) Δέχομαι από τη στιγμή που γεννήθηκα η κοινωνία διοχέτευσε την πρωτοειδή ανάγκη του νου μου, να διακρίνει ανάμεσα σε καλούς και σε κακούς, με το να δημιουργήσει τις γνωστές στερεότυπες εικόνες του ότι «εμείς είμαστε οι καλοί, και κάποιοι άλλοι είναι οι κακοί».

    Από κει και πέρα… 🙂

    Σχόλιο από omadeon | 01/05/2008

  17. Ευχαριστώ για την ψύχραιμη απάντηση. Αναφέρεις:
    Επίσης, πρέπει να πω ότι με εκνευρίζει η παρουσίαση των Εβραίων ως αιωνίων αδικημένων, από την στιγμή που την μετά 1948 εποχή έχουν αντικαταστήσει τους ναζί, εποικίζοντας την Παλαιστίνη και ξεκληρίζοντας τον γηγενή πληθυσμό.
    Ακόμα και αν δεχτούμε οτι οι ισραηλινοι έχουν αντικαταστήσει τους ναζί, εσύ αναφέρεσαι σε εβραίους. Εβραίος είμαι και εγώ και ταυτόχρονα υπενθυμίζω οτι πλείστες φορές αναφέρεται στην Ελλάδα, (το οποίο είναι γελοίο και προσβλητικό για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω), οτι οι εβραίοι μας πρήζουν γιατί παρουσιάζονται αιώνια θύματα. H εβραική κοινότητα στην Ελλάδα τι έχει κάνει ώστε να σ’εκνευρίζει η ανύπαρκτη υπενθύμιση των δεινών της πριν και μετά το Ολοκαύτωμα;

    Εαν επιθυμείς να ξεκαθαρίσεις οτι εννοούσε ως «Εβραίους» τους Ισραηλινούς, τότε απλά υποκύπτεις στο σφάλμα να ταυτίζεις τους εβραίους γενικά με τους ισραηλινούς.

    Επαναλαμβάνω: λες οι εβραίοι αντικατέστησαν τους ναζι. Ποίοι εβραίοι; Οι ισραηλινοί; Τοτε γιατί δεν λες συγκεκριμένα «οι ισραηλινοί». Καταλαβαίνεις τώρα γιατί θεωρώ οτι μπερδεύεις τις έννοιες «εβραίος» και «ισραηλινός»;

    (δεν μου αρέσει η λέξη γιατί αν την ετυμολογήσεις θα δεις ότι είναι μειωτικός ο όρος σημίτης)
    H λέξη δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Γερμανία για να μπορέσει να εισχωρήσει στον δημόσιο λόγο το μίσος κατά των εβραίων, το οποίο μέχρι τότε θεωρούνταν οτι εκφράζονταν με τρόπους υπερβολικά «λαϊκούς». Ο όρος μαζί με την επιστημονική θεωρία που τον ακολούθησε επέτρεψε την έκφραση του μίσους χωρίς να θίγεται προσωπικά ο ενάγων αφού ήταν μια «καθαρή» μορφή, ενδεδυμένη με επιστημονικό μανδύα.

    Η οποιαδήποτε αντίθεση στην απάνθρωπη τακτική του κράτους του Ισραήλ, συχνά εμφανίζεται έντεχνα ως αντισημιτισμός!
    Οπως ανέφερα αυτό όντως συμβαίνει, μαζί και με το αντίθετο: όλα βαπτίζονται στην κολυμβήθρα του αντισιωνισμού.
    Επαναλαμβάνω οτι εξαρτάται από τα άτομα και τις περιστάσεις. Αλλιώς εννοείται στις ΗΠΑ και αλλιώς στην Ελλάδα. Πχ οι διαδηλώσεις για τον Λίβανο το 2006 μπορούν να θεωρηθούν ως πηγή ειλικρινούς αγανάκτησης. Παρ΄όλα αυτά στη Θεσσαλονίκη κατέληξαν σε βεβήλωση του Μνημείου του Ολοκαυτώματος και σε πορεία ενάντια στην ίδια την Εβραική Κοινότητα της πόλης. Και οι δύο διοργανώθηκαν απο Συν και ΚΚΕ και τα οποία επιδοκίμασαν τις ενέργειες μετά. Κατ΄εσέ οι διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη ήταν κατά του πολέμου στον Λίβανο; Αν όχι κατά ποιων ήταν; Αν ναι, τότε γιατί δεν κατέληξαν στο τοπικό παράρτημα του ΥΠΕΞ, μιας και η χώρα μας εποίησε την νήσσαν;

    Πες μας εσύ πόσοι Εβραίοι υπήρχαν στην Παλαιστίνη το 1948 και πόσοι σήμερα. Πες μας πόσοι Παλαιστίνιοι έχουν χάσει κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και ζουν φυλακισμένοι στην χώρα όπου ζουν αιώνες. Το κράτος αυτό, είναι δημιούργημα των νικητών του δευτέρου παγκοσμίου.Σκοπός μου δεν είναι να υπερασπιστώ το ισραηλ και δεν σκοπεύω να το κάνω. Οι όποιες διαφωνίες μου εστιάζονται στο πως η ισραηλοπαλαιστινιακή διαμάχη επηρεάζει την δική μου ζωή και γίνεται λαβή για την ανάπτυξη μίσους προς την ελληνοεβραική κοινότητα και αποστροφής προς το Ολοκαύτωμα.

    Το θύμα έγινε θύτης και αν θες πες ότι δεν είναι έτσι.Για τις 5.500 εβραίων έλληνων δεν έγινε έτσι, ακόμα και αν δεχτούμε τη ναζιστική φύση των ισραηλινών.

    Στο όνομα της εβραϊκής φυλής έγινε το θλιβερό ολοκαύτωμα των ναζί, και στο όνομα της εβραϊκής φυλής γίνεται και η σημερινή εθνοκάθαρση και γενοκτονία στην Παλαιστίνη.Στο όνομα του εξολοθρευτικού αντισημιτισμού έγινε το Ολοκαύτωμα, όχι στο όνομα της εβραϊκής «φυλής».

    Για σένα φαντάζομαι η σωστή στάση είναι να στηλιτεύσουμε την γενοκτονία των Ευρωπαίων Εβραίων και να τσουμπεκιαστούμε στην γενοκτονία των Παλαιστινίων.Ευτυχώς στην Ελλάδα δεν κινδυνεύουμε από αυτό τον κίνδυνο.

    Να επαναλάβω επίσης ότι η σχετικοποίηση του όρου «γενοκτονία» είναι απευκταία για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί οδηγεί σε αποδυνάμωση της πραγματικής σημασίας του όρου, δεύτερον γιατί απονομιμοποιεί την μια πλευρά αφού δεν μπορεί να γίνει διάλογος με γενοκτόνους και τρίτον οδηγεί στη λογική των συμψηφισμών. Επίσης ο οποιοσδήποτε παραλληλισμός οποιασδήποτε ομάδας με τους ναζί, ισλαμιστες/ισραηλινοί/παλαιστίνιοι/αμερικανοί, γίνεται πάντα εκ του πονηρού με σκοπό να απανθρωποποιήσει τον αντίπαλο.

    Οι παραπάνω παρατηρήσεις δεν εισέρχονται στην ουσία του προβλήματος του Μεσανατολικού αλλά απλά είναι οι ενστάσεις μου για την χρησιμοποίηση ορισμένων όρων που με αφορούν άμεσα.

    υγ.Φαντάζομαι πως η μόνη σου επαφή με την περιοχή θα είναι τα βιβλία, ή κάποια “politically correct” δημοσιεύματα. Εγώ έχω δει τον φόβο. Έχω δει και την κόλαση. Οπότε μη μου λες, σε παρακαλώ, ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω δυο βοδιών άχυρα.

    Σχόλιο από Abravanel | 01/05/2008

  18. Παιδιά, καλό… σούρουπο Πρωτομαγιάς!
    Σήμερα έφτιαξα διπλό ποστ (σε δύο γλώσσες το ίδιο) για την πρόσφατη παραδοχή (στις 19 Απριλίου) του προέδρου Μπους ότι ΥΠΑΡΧΕΙ κρίση Πετρελαίου, όπως έχει οριστεί από όσους μιλάνε για το peakoil.

    Από… τρελό και κουζουλό πρόεδρο μαθαίνεις την αλήθεια!
    Προ ημερών ομολόγησε και ότι εν γνώσει του ενέκρινε και βασανιστήρια.

    Πάντως πρώτη μούρη στις δημοκρατικές κοινωνίες που έκαναν τα βασανιστήρια νόμιμα, ήταν το γνωστό ψήφισμα της Ισραηλινής βουλής Κνεσέτ, που ενέκρινε τη «λογική χρήση βίας στις ανακρίσεις». Ο πρόεδρος, σαν φονταμενταλιστής «Χριστιανός Σιωνιστής» που είναι (ή θέλει να είναι) κοπιάρισε αυτό το σκεπτικό και στις δικές του δυνάμεις, αφοδεύοντας πάνω στη συνθήκη της Γενεύης. Ομως το Κογκρέσσο τον διέψευσε, με την πρόσφατη απόφαση ότι ΟΦΕΙΛΕΙ να σέβεται τη συνθήκη της Γενεύης σε ΟΛΟΥΣ τους αιχμαλώτους ανεξαιρέτως. Και… μετά από αυτό έγιναν διάφορα ευτράπελα, με τον άλλο υποψήφιο ΜακΚαίην (ο ΙΔΙΟΣ θύμα κάποτε βασανιστηρίων) να ΣΥΡΕΤΑΙ κυριολεκτικά να προσυπογράψει τα νομικά φληναφήματα του προέδρου. Μάλιστα ο ΜακΚαίην διευκρίνισε ότι εγγυάται πως ΔΕΝ θα συναινέσει ποτέ με βασανισμούς «Αμερικανών πολιτών», οπότε κάποιος έξυπνος Αμερικάνος μπλόγκερ παρατήρησε πως «ε, μήπως εννοεί ότι αν δεν είναι Αμερικάνοι it’s ok»?

    ίδωμεν (πληροφορίες και ποστ στο μπλογκ μου, με κλίκ στο «omadeon» εδώ).

    Σχόλιο από omadeon | 01/05/2008

  19. Υ.Γ. 29 Απριλίου, όχι 19, η ημερομηνία που είπα στην αρχή. Δηλαδή προχθές

    Σχόλιο από omadeon | 01/05/2008

  20. «…Καταλαβαίνεις τώρα γιατί θεωρώ οτι μπερδεύεις τις έννοιες “εβραίος” και “ισραηλινός”;…»

    Abravanel
    Μιά ειλικρινής ερώτηση.Αλήθεια ξεκαθάρισέ μας, κατά την άποψή σου, τις έννοιες «εβραίος» και «ισραηλινός».
    Που και εάν τέμνονται, εφάπτονται, διαχωρίζονται…

    Σχόλιο από sixel | 01/05/2008

  21. @Abravanel
    Nice to see you writing here.
    Λοιπόν, επειδή γνωρίζω ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ Ελληνες Εβραίους και βρίσκω ότι είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ Ελληνες και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ Εβραίοι, αποφεύγω πάντα (από τακτ) όταν μιλάω μαζί τους, να αναφερθώ καν στο Μεσανατολικό.

    Πάντως, εδώ που τα λέμε, δεν στέκει και πολύ η λανθάνουσα εξίσωση που υπονοοείς (κι εσύ όχι εντελώς συνειδητά ίσως) ότι «όποιος ταυτίζει Ελληνες Εβραίους με Ισραηλινούς διαπράττει αντισημιτισμό». Απλώς κάνει κάτι που δεν ισχύει πλέον (διότι είναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΛΛΗ κουλτούρα οι Ισραηλινοί, μερικούς εκ των οποίων γνώρισα το περασμένο καλοκαίρι και τα λέγαμε εκτενώς, πολύ φιλικά, σε ένα νησί).

    Πάντως, ενώ οι Ελληνες Εβραίοι ΕΙΝΑΙ μερικές φορές θύματα γενικεύσεων και αντισημιτισμού, οι Ισραηλινοί είναι «εντελώς στα τέτοια τους», δεν κολώνουν με τίποτε, κι άμα είναι και προοδευτικοί μπορεί και να συμφωνήσουν με πάρα πολλές κριτικές κατά του Ισραήλ, όπως και με άλλες κριτικές κατά της Εβραϊκής ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ. Διότι -κακά τα ψέματα- τα γονίδια δεν παίζουν κανένα απολύτως ρόλο, η κουλτούρα μετράει πάνω απ’ όλα. Και μη μου πει κανείς ότι ΚΑΙ οι Εβραίοι, όπως ΚΑΙ οι Ελληνες ΚΑΙ οι Αραβες, δεν έχουν στοιχεία κουλτούρας ή συνηθειών με ατέλειες, καθόλου υπεράνω κριτικής.

    Σε διεθνείς παρέες, είθισται, ο καθένας να κάνει τη δική του χιουμοριστική αυτοκριτική. Ετσι αν κάτσω να διηγηθώ όσα σούρανε κατά των Εβραίων και ΕΠΙΣΗΣ κατά των Ισραηλινών οι φίλοι και φίλες το περασμένο καλοκαίρι (πολίτες γέννημα-θρέμμα Ισραήλ) θα με περάσει ο Αμπραβανέλ για αντισημίτη! 🙂

    Χαιρετώ!

    Σχόλιο από omadeon | 01/05/2008

  22. Αντιγραφή απο σχολιο που εκανα στις »μεταμορφωσεις της ταυτοτητας»
    για το Ολοκαυτωμα

    η ιστορία είναι γεμάτη σφαγές. Ακόμα και γενοκτονίες. Για πολλούς λόγους Θρησκευτικούς, εθνικιστικούς, ταξικούς, αντικομμουνιστικους, Διεθνιστικους. Πόσα εκατομμύρια εξόντωσαν οι Αμερικάνοι στην Ιαπωνια, στη Βόρεια Κορέα (δυο, τρία;περισσότερα; Πόσα οι Ιάπωνες όταν εισέβαλαν στην Κίνα (μιλάμε για δεκάδες εκατομμυρίων). Πόσοι εξοντωθήκαν στην Ρωσική επανάσταση; Παλιότερα; Πόσους εξόντωσε ο Τζεγκις Χαν και άλλοι.

    Όμως το Ολοκαύτωμα ήταν κάτι άλλο: Το να εξοντώσεις σκληρά , ανελέητα, με σφαγές και πολλές φορές γενοκτονίες ένα εθνικό, θρησκευτικό, ταξικό αντίπαλο (μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους) ήταν κάτι το σχετικά σύνηθες στην ιστορία.
    Το έκαναν πολλοί, ακόμα και οι κατά τεκμήριο Δημοκράτες, οι Γάλλοι επαναστάτες .: όχι μόνο έκοψαν καμια 30 αρια χιλιάδες κεφαλιά, αλλά και έπαιξαν στο αίμα την εξέγερση των χωρικών στην Βανδεα.

    Όμως το ολοκαύτωμα ήταν η συστηματική και ανερυθριαστη εξόντωση εχθρών που δεν ήσαν καν εχθροί .

    Δεν ήταν π.χ εθνικά εχθροί οι Εβραίοι ούτε θρησκευτικά (δεν τους έσωζε η αλλαγή πίστης λογού χάρη). Ήταν ένας κατασκευασμένος, ένας επινοημένος εχθρός συμφωνά με την παράνοια της ναζιστικής ιδεολογίας. Και πως εξοντώνονταν; Ήταν τρομακτικό; σε μικρούς χώρους ( π.χ 300 τμ ) εξοντωντοναν 10.000, 20.000 την ημέρα. Και δεν είχε καν, να κάνει η εξόντωση με τις τύχες του πολέμου. Η εξόντωση έπρεπε να γίνει είτε κέρδιζαν τον πόλεμο είτε όχι.
    Οι Ναζί στερούσαν δικές τους δυνάμεις από το μέτωπο για να εξοντώσουν Εβραίους. Το Ολοκαύτωμα, ήταν ασύγκριτο στην αχρειότητα του . Ήταν το υπέρτατο κακό.

    Και βεβαία το ολοκαύτωμα δεν αφορούσε μόνο τους Εβραίους.
    Πολλοί θα πουν : φυσικά αφορούσε και κομμουνιστές, Ρώσους, Πολωνούς, Έλληνες. Όμως εγώ δεν εννοώ αυτό. Όχι γιατι δεν εξόντωσαν και αυτούς οι Ναζί. Όμως αυτοί ήσαν αντίπαλοι, στρατιωτικοί ή ιδεολογικοί αντίπαλοι.
    Όχι, όταν λέω ότι δεν αφορούσε μονό τους Εβραίους, εννοώ τους άλλους αδυνάμους, Αυτούς που δεν έφταιξαν σε τίποτε , αυτούς που ούτε καν (δεν μπορούσαν ) αντισταθήκαν. Μήπως οι πρώτες δοκιμές δεν αφορούσαν τα παιδιά με διανοητικές αναπηρίες; Τους ψυχικά ασθενείς; Ολοκαυτώματα με τά ροζ τρίγωνα, με θύματα τους τσιγγάνους.

    Το Ολοκαύτωμα ήταν ένα σχέδιο των Ναζί για να καθαρίσουν την κοινωνία από ότι θεωρούσαν βρώμικο και άρρωστο, να την κάνουν τελεία, καθαρή και υγιή. Το ολοκαύτωμα ήταν ένα πείραμα καθαριότητας.

    Ήθελαν την αγνή άσπιλη, αμόλυντη τελεία κοινωνία, ένα όνειρο καθαρότητας και φτιάξανε έναν εφιάλτη

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | Δεκέμβριος 8, 2007

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 01/05/2008

  23. Ξετυλίγοντας την ιστορία του Άουσβιτς ο Rees(στο βιβλιο του Αουσβιτς) μας αποκαλύπτει την φρίκη του ολοκαυτώματος. Γιατί το Άουσβιτς δεν ήταν απλώς στρατόπεδο συγκέντρωσης. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (όπως το Νταχάου)ήταν εντελώς διαφορετικά από τα στρατόπεδα εξόντωσης όπως αυτό της Τρεμπλίνκα, τα οποία έκαναν την εμφάνιση τους στα μέσα του πολέμου. Το Άουσβιτς είναι ένα μνημείο της ανθρώπινης αχρειότητας.Και είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με την ετυμηγορία της Else Baker, η οποία στάλθηκε στο Άουσβιτς στην ηλικία των οκτώ ετών, ότι ο «βαθμός της ανθρώπινης αχρειότητας είναι αμέτρητος ». Ο Toivi Blatt , ο οποίος αναγκάστηκε από τους ναζί να εργαστεί στο Σομπιμπόρ είπε στην συνέντευξη του στον Rees:« οι άνθρωποι με ρωτάνε:Τι αποκόμισες ; Και νομίζω πως μόνο για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: κανένας δεν ξέρει τον εαυτό του.Ο καλός άνθρωπος, αν τον συναντήσεις στον δρόμο και τον ρωτήσεις «Που είναι η Νορθ Στριτ; »θα σε συνοδεύσει για μισό τετράγωνο και θα σου δείξει οτι είναι καλός και ευγενικός. Ο ίδιος άνθρωπος, κάτω από διαφορετικές συνθήκες μπορεί να γίνει ο χειρότερος σαδιστής. Κανείς δεν ξέρει τον εαυτό του» «Είναι τρομακτικό-μας λέει ο Rees- ότι τα μέλη των SS ,που διέπραξαν το έγκλημα του Άουσβιτς δεν αιτιολογούσαν (στις συνεντεύξεις τους)τις πράξεις τους με τη φράση «Εκτελούσα διαταγές»,αλλά λέγοντας «Σκέφτηκα ότι ήταν το σωστό».
    Και ακόμα πιο φρικτό:Όσοι διέπραξαν τα εγκλήματα ,πολλά χρόνια μετά, όταν δεν κινδύνευαν πια να τιμωρηθούν δεν έδειχναν να αισθάνονται καμία τύψη«Στα 1990 »-γράφει πάλι ο Rees-. «όταν είχα την ευκαιρία να μιλήσω με τον Wilfred von Oven, πρώην μέλος του ναζιστικού κόμματος και υπασπιστή του διαβόητου υπουργού προπαγάνδας. ,μετά την συνέντευξη πίνοντας τσάι ,ρώτησα τον ευφυή και γοητευτικό αυτόν άντρα:«αν μπορούσατε να περιγράψετε με μια λέξη την εμπειρία σας από το Τρίτο Ράιχ, ποια θα ήταν αυτή ;».Όσο ο Von Oven συλλογιζόταν την απάντηση που θα μου έδινε, σκέφτηκα πώς το πιθανότερο ήταν ότι θα αναφερόταν στα φρικτά εγκλήματα που διέπραξε το καθεστώς – εγκλήματα που και ίδιος είχε παραδεχτεί πώς είχαν συμβεί – και στις καταστροφές που προκάλεσε ο ναζισμός σε ολόκληρο τον πλανήτη:«Λοιπόν » είπε τελικά «αν πρέπει να περιγράψω με μια λέξη την εμπειρία μου από το Τρίτο Ράιχ ,η λέξη που θα επέλεγα είναι: Παράδεισος .»

    ως σχολιο το ειχα βαλει και στις »μεταμορφωσεις της ταυτοτητας »

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/05/2008

  24. Φίλε Abravanel,

    Εάν δεις πουθενά στο αρχικό μου κείμενο να λέω ότι οι εβραίοι της Ελλάδας είναι υπεύθυνοι για ό,τι γίνεται στην Παλαιστίνη, σε παρακαλώ να μου το πεις. Ξέρω ποιοί είναι οι εβραίοι της Ελλάδας, και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης, υπήρξα φίλος και συμμαθητής με παιδιά εβραϊκού θρησκεύματος. Απλώς το Ισραήλ τυγχάνει κράτος, επειδή υπάρχει το συνεκτικό στοιχείο της θρησκείας και διόρθωσέ με αν κάνω λάθος. Υπάρχουν άτομα εκεί από εντελώς διαφορετικές εθνότητες, χωρίς να σημαίνει πως όποιος είναι εβραϊκής θρησκείας είναι υπαίτιος γενοκτονίας. Όπως είπα, ξέρω και τα βοδάκια και τα άχυρά τους. Να μη χάνουμε όμως το βασικό επιχείρημα στηριζόμενοι σε λεπτομέρειες, ε;

    Σχόλιο από planitas | 02/05/2008

  25. Ενα ενδιαφερον σχολιο του Θειου Ισιδωρα(προεδρου του
    Ι. θ.Ι )
    http://panosz.wordpress.com/2008/05/03/israel_palestine/#comment-37457

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/05/2008

  26. @ planitas:
    Εάν δεις πουθενά στο αρχικό μου κείμενο να λέω ότι οι εβραίοι της Ελλάδας είναι υπεύθυνοι για ό,τι γίνεται στην Παλαιστίνη, σε παρακαλώ να μου το πεις.
    Λες οτι οι εβραίοι παρουσιάζονται συνεχώς ως θύματα. Λες οτι έχουν αντικαταστήσει τους ναζι και εποικίζουν την Παλαιστίνη. Οι εβραίοι και όχι οι ισραηλινοι.
    Αν δεν εννοείς οτι το σύνολο των εβραίων ευθύνεται για την κατάσταση στην Παλαιστίνη, τότε μπερδεύεις το σύνολο του εβραισμού με τους ισραηλινούς. Διάλεξε.

    Ξέρω ποιοί είναι οι εβραίοι της Ελλάδας, και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης, υπήρξα φίλος και συμμαθητής με παιδιά εβραϊκού θρησκεύματος.
    Και εγώ είχα φίλους και συμμαθητές που κατα τ’άλλα πίστευαν οτι οι εβραίοι και οι μασσώνοι είναι το ίδιο, οτι όλοι οι εβραίοι είναι πλούσιοι… Αλλωστε ξεχνάς κάτι που έγραψα στην αρχή: δεν σε θεωρώ οτι είσαι αντισημίτης και ούτε ότι χαρακτηρίζεσαι από μίσος γιατί δεν σε ξέρω. Αλλωστε το γραπτό σου δεν άφηνε κάτι τέτοιο να εννοηθεί, μάλλον το αντίθετο.
    Σχολίασα οτι ακόμα και στο λόγο ενός ανθρώπου που, τουλάχιστον ενσυνείδητα, δεν θέλει να χαρακτηρίζεται από αντισημιτισμό, παρείσφρησαν αντισημητικά στερεότυπα.

    Να μη χάνουμε όμως το βασικό επιχείρημα στηριζόμενοι σε λεπτομέρειες, ε;
    Συγνώμη για το διδακτικό ύφος αλλά σε παρακαλώ ξαναδιάβασε τον τίτλο της ανάρτησης. Το θέμα μας είναι τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών – η οποιαδήποτε αναφορά στην ισραηλοπαλαιστινιακή διαμάχη είναι εκτός θέματος και έχει έντονη την οσμή του συμψηφισμού. Κατ’αρχήν η αρχή του συμψηφισμού είναι λάθος. Επίσης πως μπορεί να συμψηφιστεί το μίσος που ΄δέχεται το σύνολο της εβραϊκής θρησκείας με το τι κάνει ένα κράτος, στο οποίο κυριαρχεί η εβραϊκή θρησκεία;

    @ nosferatos:
    Εξαιρετικό κείμενο, επιφυλάσσομαι να παραπέμψω σε αυτό κάποια στιγμή στο μέλλον.

    @ sixel:
    Στην Ελλάδα υπάρχει το πρόβλημα οτι η ταυτότητα ενός ανθρώπου λογίζεται μόνο αν εμπίπτει σε μια προκατασκευασμένη κατηγορία και οι διάφορες ταυτότητες λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους.

    Ο εβραίος έλληνας είναι έλληνας εβραικου θρησκεύματος. Δεν τίθεται θέμα «αφοσίωσης» προς κάποια πατρίδα, αφού η πατρίδα του ήταν και θα είναι η Ελλάδα. Συνδέεται πολιτισμικά με τον ιστορικό τόπο του Ισραήλ, όπως συνδέεται πολιτισμικά με τον χώρο της Ισπανίας αν είναι σεφαραδίτης. Η’ όπως συνδέεται ο πόντιος με τον ιστορικό χώρο του Πόντου, χωρίς αυτό να αφαιρεί κάτι από την ελληνικότητα του.

    To πρόβλημα στην Ελλάδα είναι οτι η κοινωνικά αποδεκτή ελληνική ταυτότητα αποκλείει την εβραική. Δηλαδή ή είσαι έλληνας, ή εβραίος. Αυτό είναι λάθος ακριβώς όπως οι πρόσφυγες δεν θεωρούνταν αυθεντικοί έλληνες.

    Για να το θέσω και διαφορετικά. Οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης μιλούσαν ισπανικά, (λαδίνο ή τζουδιό), διατηρούσαν το κλειδί των σπιτιών τους στην ισπανία και ονόμαζαν τις οικογένειες και τις συναγωγές τους Καστίλια ή Μαγιόρκα. Σημαίνει οτι ήταν ισπανοί; Ταυτόχρονα οι εβραίοι γιαννιώτες που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ δημιούργησαν την συναγωγή Jannina και δραστηριοποιούνται σήμερα στο τομέα του εβραικού ελληνισμού. Τι είναι; Ελληνες, Ισραηλινοί, Αμερικανοί; Αν είναι απλώς «Εβραίοι» τότε ποιό το ενδιαφέρον προς τα Ιωάννινα και την ελληνική γλώσσα;

    Ο εβραίος με τον ισραηλινό ως άτομα εφάπτονται όσο ο ορθόδοξος έλληνας με τον ορθόδοξο σέρβο. Αυτό δεν αναιρεί την πολιτισμική σχέση με τον ιστορικό χώρο του Ισραήλ ο οποίος προϋπήρχε της ιδρύσεως του κράτους και ούτε την πολιτισμική σχέση με τον ιστορικό χώρο της Ισπανίας. Ταυτόχρονα όμως δεν αναιρείται, ακόμα και αν μεταναστεύσει στο εξωτερικό, η πολιτισμική σχέση με την Ελλάδα!

    Η πολιτική ταυτότητα όμως των εβραίων ελλήνων ήταν και παραμένει η Ελληνική. Και για να τελειώσω να υπενθυμίσω οτι οι εβραίοι έλληνες των Σερρών αρνήθηκαν να εισέλθουν στην Βουλγαρική Λέσχη το 1943 γιατί «ήσαν έλληνες» – έτσι, σε αντίθεση με τους εβραίους βούλγαρους που σώθηκαν. εξοντώθηκαν όλοι στην Τρεμπλίνκα. Αυτό νομίζω απαντά σε πολλά ερωτήματα…
    (χμμ, αυτό το σχόλιο μάλλον θα το επεκτείνω σε άρθρο)

    Σχόλιο από Abravanel | 03/05/2008

  27. Abravanel…ευχαριστώ

    επισης(προς ενημεωση σου …
    και προς…. ολιγη διαφημση 😉 : Στο παρον τευχος του ΕΝΕΚΕΝ (τευχος 9) υπρχει εκτενής αναφορά -αρθρο για την Δικη Πλευρη …
    οπως επίσης και ενα ενδιαφερον κειμενο..αφηγηση για τους Εβραιους της Θεσσαλονικης)και την μοιρα που τους επεφυλαξαν οι Ναζί…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/05/2008

  28. και επίσης…χμμμ…Abravanel μαλλον ευχαριστως θα φιλοξενουσε αρθρα με την προβληματική που δειχνει το πολύ ενδιαφερον σχολιο σου .. (σχ 26 sixel…)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/05/2008

  29. Ωραία η συζήτησή σας, εγώ απλώς θα ήθελα να προσθέσω ότι από γνωριμίες που έχω με Ελληνες Εβραίους, είναι εντελώς διαφορετικοί από άλλους Εβραίους, και σημαντικά διαφορετικοί από τους Εβραίους του Ισραήλ. Θα έλεγα επίσης ότι οι Ελληνες Εβραίοι είναι μαζεμένοι και συνήθως πικραμένοι με τον αντισημιτισμό. Και ότι αρκετοί δεν συμφωνούν καθόλου με τις πολιτικές του Ισραήλ, αλλά δεν εκφράζονται για να μην επέλθει διχόνοια με άλλους Εβραίους. Ας τους συγχωρήσουμε αυτή την ομοψυχία που έχουν. Είναι κάτι που τους στήριξε, και κάτι που λείπει από τους Ελληνες. Πάντως, ειδικά για αυτούς δεν νομίζω καθόλου ότι ισχυει το «σιωπή ίσον συνενοχή». Ισχύει μάλλον το «δεν μπορεί ο άλλος να συμφωνεί και με το ζόρι».

    Σχόλιο από johnpap | 03/05/2008

  30. Καλησπέρα, πράγματι πολύ ωραία συζήτηση. Ελπίζω να μην ξεχαστούν ορισμένα σημαντικά πράγματα που ειπώθηκαν, λόγω υπερφόρτωσης πληροφορίας. Τα πιο σημαντικά κατ’ εμέ τα είπαν Νοσφεράτος και Αμπραβανέλ.

    Ενα σύντομο σχόλιο στο εξής που είπε ο Αμπραβανέλ (επανειλλημένα):
    «δεν σε θεωρώ οτι είσαι αντισημίτης και ούτε ότι χαρακτηρίζεσαι από μίσος γιατί δεν σε ξέρω. Αλλωστε το γραπτό σου δεν άφηνε κάτι τέτοιο να εννοηθεί, μάλλον το αντίθετο.
    Σχολίασα οτι ακόμα και στο λόγο ενός ανθρώπου που, τουλάχιστον ενσυνείδητα, δεν θέλει να χαρακτηρίζεται από αντισημιτισμό, παρείσφρησαν αντισημητικά στερεότυπα.»

    Σημαντικό σχόλιο αυτό για καλύτερη συνεννόηση όλων μας!

    Θεωρώ ότι… ΟΧΙ ΜΟΝΟ αντισημιτικά αλλα΄και ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ αρνητικά στερεότυπα, παρεισφρύουν στο λόγο μας, στη σκέψη μας, στα συναισθήματά μας, κάθε στιγμή.

    Αποτελεί σφάλμα λοιπόν η δαιμονοποίηση του άλλου, με βάση τον εντοπισμό τέτοιων στοιχείων ή ιχνών τους ή λογικών συνεπειών τους.

    Ενας ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΗΣ μπορεί κάλλιστα να έχει δεχτεί ορισμένες παραδοχές στο νου τους, που παράγουν σαν «λογικό επακόλουθο» ρατσιστικές σκεπτομορφές. Η ΙΔΙΑ η δαιμονοποίηση του άλλου, όπως είπα κι αλλού, είναι σαν να λέμε το «άτομο» του «μορίου» που είναι ο ρατσισμός (με τον αντισημιτισμό σαν συνήθη συγκεκριμμενοποίησή του). Ο ρατσισμός δεν γεννήθηκε ΜΟΝΟ από τον αντισημιτισμό, προϋπήρχε σε άπειρες μορφές. Η δαιμονοποίηση του ΑΛΛΟΥ, του ξένου, του διαφορετικού, ήταν ΠΑΓΙΑ συνήθεια ΟΛΗΣ της ανθρωπότητας επί χιλιάδες χρόνια, μέχρι πολύ πρόσφατα. Π.χ. παλαιότερα το θεωρούσαν ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι εν καιρώ πολέμου θα έσφαζαν και θα βίαζαν αμάχους, ακόμη και οι έχοντες δίκιο (π.χ. αμυνόμενοι σε εισβολείς).

    Η πολιτική ορθότητα με την κακή έννοια δεν κατανοεί αυτά τα «σκληρά γεγονότα» και επιδιώκει μόνο να σπείρει ενοχές. Αντίθετα, ο ορθός λόγος, που επιδιώκει να μην είναι ΟΥΤΕ ρατσιστικός ούτε «νοσηρά ορθός» χαρακτηρίζεται μάλλον από το είδος της ανεκτικότητας που (για μένα) επέδειξε ο Αμπραβανέλ, στην παράγραφο που παράθεσα.

    Το διαδίκτυο έχει ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου, όσον αφορά τη Δαιμονοποίηση του Αλλου. Για πρώτη φορά η ανθρωπότητα μολύνεται από μιμίδια «αμιγούς δαιμονοποίησης», που μοιάζει με… αποσταγμένη καθαρή ηρωίνη, πολύ χειρότερη από το ακάθαρτο παλαιότερα «φυσικό ναρκωτικό» του ρατσισμού.
    ΤΙ είναι εκείνο που ναρκώνεται; Η ευαισθησία στο πως ΝΙΩΘΕΙ ο άλλος (διότι μέσω διαδικτύου δεν τον βλέπουμε κ.ο.κ.)

    Γι αυτό το λόγο, θεώρησα ΜΕΓΑΛΗ πρόοδο το σχόλιο που είπα…

    Σχόλιο από omadeon | 03/05/2008

  31. Ενα ενδιαφερον σχετικό κειμενο

    http://www.terminal119.gr/show.php?id=428

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/05/2008

  32. Οι terminal119 υπάρξαν μαζί με την ΟΑΚΚΕ υπήρξαν οι μοναδικοί στο σύνολο των εκατοντάδων πολιτικών σχηματισμών που μίλησαν ενάντια στη πορεία του ΚΚΕ και Συν που στραφηκε άμεσα κι βίαια εναντίον της ίδιας της Ισραηλιτκής Κοινότητας της Θεσσαλονίκης – μέσα στη σιωπή του συνόλου της πολής.

    @ nosferatos: το περιοδικό είδα οτι εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη. Που μπορεί να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα; Επίσης αν θέλεις στείλε μου email – η διεύθυνση είναι πάνω δεξιά στο ιστολόγιο μου – ευχαριστω.

    Σχόλιο από Abravanel | 04/05/2008

  33. Abravanel
    το περιοδικό μπορει να βρεθει σε ολα τα κεντρικά βιβλιοπωλεια Αθηνας θεσσαλονικης(π.χ Ιανός , κλπ)
    θα σου στειλω συντομα ι μέηλ (μολις αδειασω λίγο)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 04/05/2008

  34. Τελευταίο και κλείνω – μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση του βατράχου για το τι είναι γενοκτονία και τι όχι:
    http://blog.dontkissthefrog.net/2005/01/28/%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CF%87%CE%BF%CF%85/

    Σχόλιο από Abravanel | 05/05/2008

  35. ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

    Ισραήλ το κράτος των ναζί 21ου αιώνα

    Την ώρα που τα «φιλεύσπλαχνα» δυτικά ΜΜΕ αφιερώνουν σελίδες επί σελίδων στο θάνατο ενός Ισραηλινού
    ή στη δολοφονία των ακροδεξιών ραβίνων, υπερασπίζοντας το δικαίωμα του Ισραήλ να δολοφονεί αμάχους,
    οι ορδές του μισητού εβραϊκού στρατού σφάζουν ανεξέλεγκτα δεκάδες μικρά παιδιά στη Γάζα.

    Δέκα αμάχους για κάθε νεκρό στρατιώτη τους εκτελούσαν τα κατοχικά στρατεύματα του Χίτλερ στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Σαράντα Παλαιστίνιους για κάθε νεκρό ισραηλινό σκοτώνουν τα ισραηλινά στρατεύματα τις τελευταίες εβδομάδες με τις συνεχιζόμενες επιθέσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Με το πρόσχημα ότι απαντά στις επιθέσεις με ρουκέτες, που εξαπολύουν μαχητές της Χαμάς προς ισραηλινές συνοριακές πόλεις, το γενικό επιτελείο του Ισραήλ έχει ξεκινήσει ουσιαστικά την πρώτη φάση της μεγάλης επιχείρησης που σχεδίαζε εδώ και εβδομάδες.
    Χρειάστηκαν δεκαετίες, αλλά οι Ισραηλινοί τόλμησαν να μιλήσουν ανοιχτά για τη ναζιστικού τύπου γενοκτονία που πραγματοποιούν εναντίον των Παλαιστινίων. Με «ολοκαύτωμα» απείλησε τον παλαιστινιακό λαό ο υφυπουργός Άμυνας του Ισραήλ, Ματάν Βινλάι. Και οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας μια ακόμη επιχείρηση. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Ισραήλ είχε δολοφονήσει τουλάχιστον 140 άτομα, μεταξύ των οποίων δεκάδες γυναικόπαιδα. Φρικιαστικές μαρτυρίες συγγενών περιγράφουν των αγωνιώδη θάνατο ανήλικων παιδιών από σφαίρες ντουμ ντουμ που διαστέλλονται μέσα στο σώμα τους συνθλίβοντας τα κόκαλά τους. Μητέρες περιγράφουν μπροστά στην κάμερα (αραβικών μέσων ενημέρωσης) πώς είδαν τα παιδιά τους να πεθαίνουν στην αγκαλιά τους από ισραηλινούς βομβαρδισμούς.
    Την ίδια ώρα συνασπισμός οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων με κοινή ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα είναι η χειρότερη που έχει σημειωθεί στην περιοχή το τελευταίο μισό αιώνα. Τουλάχιστον 1,1 εκατομμύριο κάτοικοι της Γάζας, δηλαδή το 80% του πληθυσμού, επιβιώνει μόνο χάρη στα τρόφιμα που στέλνει ο ΟΗΕ (όταν και όποτε περνούν από τους ελέγχους του Ισραήλ). Συγκεκριμένα, το Τελ Αβίβ επιτρέπει την είσοδο 45 φορτηγών την ημέρα από τα 250 που θεωρούνταν ως απαραίτητα από το διεθνή οργανισμό. Ο αποκλεισμός έχει αναγκάσει το 95% των επιχειρήσεων που λειτουργούσαν στη Γάζα να διακόψουν την παραγωγή τους απολύοντας 75.000 εργαζόμενους.
    Το ποσοστό των νοικοκυριών στα οποία κάθε μέλος κερδίζει λιγότερο από 1,2 δολάρια την ημέρα ανέβηκε μέσα σε μερικούς μήνες από το 55% σε 70%. Τουλάχιστον 2.000 παιδιά αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν οριστικά το σχολείο. Εντυπωσιακά όμως είναι και τα ποσοστά αποτυχίας σε μαθήματα όπως τα μαθηματικά, γεγονός που σύμφωνα με γαλλικές ανθρωπιστικές οργανώσεις οφείλεται στην αδυναμία των παιδιών να συγκεντρωθούν λόγω τραυματικών εμπειριών αλλά και της ζαλάδας που προκαλεί η έλλειψη τροφίμων.
    Παρά την τρομακτική αιματοχυσία και το λιμό που απειλεί τους κατοίκους της Γάζας, τα διεθνή μέσα ενημέρωσης προτίμησαν να στρέψουν τους προβολείς τους και πάλι στο «δράμα» των Ισραηλινών. Τα πλάνα από τα νοσοκομεία της Γάζας, όπου παλαιστίνιοι γιατροί και εθελοντές δίνουν καθημερινή μάχη με το θάνατο, αντικαταστάθηκαν από τις κηδείες των ελάχιστων Ισραηλινών που σκοτώθηκαν από ρουκέτες της Χαμάς. Και ύστερα ο τηλεοπτικός χρόνος καταλήφθηκε από την επίθεση οπλοφόρου στην εβραϊκή ιερατική σχολή Μερκάζ Χεράβ Γιεσιβά από την οποία σκοτώθηκαν οκτώ άτομα. Κανένας δεν δικαιολογεί φυσικά μια τέτοια επίθεση. Αποτελεί όμως απορίας άξιο γιατί κανένας δεν θέλησε να μας ενημερώσει ότι η συγκεκριμένη σχολή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα φυτώρια της φασίζουσας εβραϊκής Δεξιάς, από τους κόλπους της οποίας γεννήθηκε και το θρησκευτικό κίνημα των εποίκων που κατέλαβαν τα παλαιστινιακά εδάφη. Αν και αρχικά αρκετοί υποστήριζαν ότι την ευθύνη της επίθεσης ανέλαβε η Χαμάς, λιβανικά μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στη Χεζμπολάχ ανέφεραν ότι πίσω από την επίθεση βρίσκεται η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση Ιμάντ Μουγκνίγια – από το όνομα του στρατιωτικού διοικητή της Χεζμπολάχ που δολοφονήθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου στη Δαμασκό.
    Την ίδια ώρα, ερωτηματικά προκαλεί και η στάση γνωστών ελλήνων δημοσιογράφων, που καλύπτουν εδώ και χρόνια την αραβο-ισραηλινή σύγκρουση και οι οποίοι μιλούν πλέον ανοιχτά για το «δικαίωμα» του Ισραήλ να προστατεύσει τον εαυτό του εισβάλλοντας στη Γάζα.
    Όπως είχαμε γράψει και στο παρελθόν, το Τελ Αβίβ οργάνωνε εδώ και αρκετές εβδομάδες επιχείρηση επηρεασμού των δυτικών μέσων ενημέρωσης αλλά και διπλωματών της Δύσης προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για εκτεταμένες επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας.
    Εντωμεταξύ, ανησυχία προκαλεί η ενεργή στρατιωτική συμμετοχή των ΗΠΑ στην περιοχή με την αποστολή πολεμικών σκαφών στα παράλια του Λιβάνου. Αν και φαινομενικά το συγκεκριμένο γεγονός δεν σχετίζεται με τις επιχειρήσεις στη Γάζα, είναι πολύ πιθανό ότι το Πεντάγωνο προειδοποιεί με αυτό το τρόπο τη Χεζμπολάχ να μην επιχειρήσει να βοηθήσει τον παλαιστινιακό λαό. Θυμίζουμε ότι οι απαγωγή ισραηλινών στρατιωτών, που έδωσε το πρόσχημα στο Ισραήλ να ισοπεδώσει το Λίβανο, είχε μεταξύ άλλων ως στόχο να αποσπάσει για λίγο την προσοχή των ισραηλινών δολοφόνων από τη Γάζα.
    Το βέβαιο είναι ότι το Τελ Αβίβ θα συνεχίσει ανενόχλητο τις επιχειρήσεις γενοκτονίας (το ολοκαύτωμα όπως προτιμά να το αποκαλεί η ισραηλινή κυβέρνηση) για όσο διάστημα οι ΗΠΑ και η ΕΕ προσφέρουν την απόλυτη στήριξή τους στη δολοφονία αμάχων. Η σπουδή με την οποία η Ευρώπη καταδίκασε τις παλαιστινιακές επιθέσεις με ρουκέτες και αναγνώρισε το δικαίωμα του Ισραήλ να αμυνθεί, μαρτυρά ότι και οι Βρυξέλλες δεν διαφέρουν πλέον σε τίποτα από τη στάση της Ουάσινγκτον.
    Εν τω μεταξύ, το περιοδικό Βάνιτι Φέρ και ο Γκάρντιαν έφεραν στο φως νέα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Τζορτζ Μπους, η Κοντολίζα Ράις και ο αναπληρωτής σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Έλιοτ Άμπραμς (γνωστός και από το Ιράν, Κόντρα) συμμετείχαν ενεργά στη μεταφορά όπλων και κεφαλαίων προς την οργάνωση Φατάχ, με στόχο την πρόκληση εμφυλίου μεταξύ των Παλαιστινίων. Υπεύθυνος για την παραλαβή των όπλων που έφθαναν κυρίως μέσω της Αιγύπτου ήταν ο διαβόητος Νταχλάν – γνωστός συνομιλητής, και όχι μόνο, των αμερικανικών και ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Ίσως για πρώτη φορά τόσο γνωστά έντυπα υποστηρίζουν ανοιχτά ότι η κατάληψη της Γάζας από τη Χαμάς αποτελούσε τη μοναδική άμυνα που θα μπορούσε να εκδηλώσει η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση των Παλαιστινίων απέναντι στο πραξικόπημα που οργάνωνε για την Ουάσινγκτον ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς.

    «ΠΡΙΝ» prin@otenet.gr

    ———————————————————–
    ———————————————————–
    Υπάρχει εβραϊκός ρατσισμός.

    Αν υπάρχει λέει!!!!!

    Ariella Atzmon – Athens OR Jerusalem: the story of Cain and Abel revisited
    http://peacepalestine.blogspot.com/2007/08/ariella-atzmon-athens-or-jerusalem.html

    Σχόλιο από Αντιναζί | 05/05/2008

  36. To ένα είναι δημοσίευμα της Α1 εφημερίδας του ΛΑΟΣ και το άλλο του ΠΡΙΝ, εφημερίδος του ΝΑΡ. Υπάρχει και ένα δημοσίευμα του Ελεύθερου Κόσμου, της φυλλάδας που καταδικάστηκε για αντισημιτισμό λόγω Πλεύρη. Εντοπίστε τις διαφορές και κερδίζεται 5.500 εβραίους έλληνες για να τρομοκρατείτε με πορείες και βία συνεχίζοντας την μεγάλη νεοναζιστική και σταλινική παράδοση.

    Μεγάλε αντιναζι, ξέχασες και τον παλιό τίτλο ««Οι Εβραίοι δολοφόνοι πρέπει να πληρώσουν!»» – να είστε περήφανοι για τα λόγια σας.

    «Aδίστακτοι δολοφόνοι οι Iσραηλινοί, αυτοί οι «ναζί» της εποχής μας, για μια ακόμη φορά σκορπούν τον θάνατο σε αμάχους… O πρωθυπουργός Eχούντ Oλμέρτ αναρριχήθηκε στην εξουσία ως «ειρηνοποιός», ενώ ο εταίρος του, ηγέτης του Eργατικού Kόμματος, Aμίρ Περέτζ ήταν όχι απλώς αριστερός σοσιαλδημοκράτης, αλλά και στέλεχος του ισραηλινού φιλειρηνικού κινήματος «Eιρήνη τώρα!». Tώρα, ο Περέτζ είναι υπουργός Άμυνας και έχει μετατραπεί σε αιμοσταγές κτήνος που δίνει προσωπικά τις εντολές για το μακελειό κατά των παλαιστινίων και λιβανέζων αμάχων. Aπό κοινού με το γραφειοκράτη Oλμέρτ σφυρηλατούν πάνω στο αίμα των Aράβων τη συμμαχία της νέας γενιάς σιωνιστών ηγετών, η οποία δεν έχει γεννηθεί μέσα από τις σφαγές Παλαιστινίων όπως οι προηγούμενοι (Σαρόν, Mπέγκιν, Πέρες κ.λπ.) και ως εκ τούτου έχει πιεστική ανάγκη να αποδείξει ότι δεν είναι λιγότερο αδίστακτη και λιγότερο αιμοδιψής από την προηγούμενη γενιά ηγετών του Iσραήλ. H γραμμή αυτή προοιωνίζεται περισσότερες σφαγές, περισσότερο αίμα… Aκριβώς όπως και η ναζιστική Γερμανία, η οποία ασφαλώς εμπνέει τους σιωνιστές ηγέτες, το αιμοσταγές κράτος του Iσραήλ ακολουθεί μια πολιτική που οδηγεί στο να μην μπορεί να υπάρξει παρά μόνο βυθισμένο στην κατοχή, την καταπίεση και το αίμα των Aράβων».

    «Οι παγκόσμιοι έμποροι πουλούν ακριβό πετρέλαιο και φθηνό αίμα»: «Οι ΗΠΑ καλύπτουν πλήρως την απάνθρωπη πολιτική του Ισραήλ… Όχι μόνο δεν καταδικάζουν τα εγκλήματα του Ισραήλ, αλλά τα δικαιολογούν κι από πάνω σαν δικαίωμα αυτοάμυνας… Ο απώτερος στόχος όμως Εβραίων και Αμερικάνων δεν είναι ο Λίβανος… Από το Ισραήλ μέχρι την Κίνα εκτείνεται η άμεση επιρροή των ΗΠΑ είτε με κυβερνήσεις δορυφόρους (Πακιστάν) είτε με απροκάλυπτη κατοχή (Ιράκ και Αφγανιστάν). Ανάμεσά τους στέκουν ακόμα όρθια τα κράτη της Συρίας και του Ιράν. Στην κατάληψη αυτών των δύο στοχεύουν οι νέοι αφέντες του πλανήτη… Με βάση τη νέα ηθική της νέας τάξης πραγμάτων το πετρέλαιο και η βίαιη επέκταση σε νέες αγορές είναι κατά πολύ ακριβότερα από το ανθρώπινο αίμα… Το αιμάτινο ποτάμι φουσκώνει παγκόσμια». Θύμα του «σατανικού» σχεδίου και ο γενοκτόνος της Τσετσενίας Πούτιν: «Δεν πρέπει να αποσυνδέονται από τα σχέδια του αμερικανοσιωνισμού ούτε η τρομοκρατική δράση των Τσετσένων (το έχει καταγγείλει δημόσια ο Πούτιν)… Το μόνο που ο φανερά μειωμένης ευφυίας κ. Μπους δεν μπορεί να αντιληφθεί είναι ότι το αίμα θα πνίξει και τη χώρα του».

    Aδίστακτοι δολοφόνοι οι Iσραηλινοί, αυτοί οι «ναζί» της εποχής μας, για μια ακόμη φορά σκορπούν τον θάνατο σε αμάχους… O πρωθυπουργός Eχούντ Oλμέρτ αναρριχήθηκε στην εξουσία ως «ειρηνοποιός», ενώ ο εταίρος του, ηγέτης του Eργατικού Kόμματος, Aμίρ Περέτζ ήταν όχι απλώς αριστερός σοσιαλδημοκράτης, αλλά και στέλεχος του ισραηλινού φιλειρηνικού κινήματος «Eιρήνη τώρα!». Tώρα, ο Περέτζ είναι υπουργός Άμυνας και έχει μετατραπεί σε αιμοσταγές κτήνος που δίνει προσωπικά τις εντολές για το μακελειό κατά των παλαιστινίων και λιβανέζων αμάχων. Aπό κοινού με το γραφειοκράτη Oλμέρτ σφυρηλατούν πάνω στο αίμα των Aράβων τη συμμαχία της νέας γενιάς σιωνιστών ηγετών, η οποία δεν έχει γεννηθεί μέσα από τις σφαγές Παλαιστινίων όπως οι προηγούμενοι (Σαρόν, Mπέγκιν, Πέρες κ.λπ.) και ως εκ τούτου έχει πιεστική ανάγκη να αποδείξει ότι δεν είναι λιγότερο αδίστακτη και λιγότερο αιμοδιψής από την προηγούμενη γενιά ηγετών του Iσραήλ. H γραμμή αυτή προοιωνίζεται περισσότερες σφαγές, περισσότερο αίμα… Aκριβώς όπως και η ναζιστική Γερμανία, η οποία ασφαλώς εμπνέει τους σιωνιστές ηγέτες, το αιμοσταγές κράτος του Iσραήλ ακολουθεί μια πολιτική που οδηγεί στο να μην μπορεί να υπάρξει παρά μόνο βυθισμένο στην κατοχή, την καταπίεση και το αίμα των Aράβων».

    Σχόλιο από Abravanel | 05/05/2008

  37. Ευτυχώς που ξαναπέρασα από δω και ξαναείδα την άθλια προπαγάνδα περί κόκκινου και μαύρου φασισμού. Δε δικαιολογείται αλλιώς το μίσος των απολογητών του σιωνισμού. Καμιά σχέση δεν έχει η αντι-εβραϊκή προκατάληψη με την κριτική στο κράτος του Ισραήλ.

    Προσβολή είναι να ταυτίζεται ο αντιρατσισμός της Αριστεράς με τον ακροδεξιό αντισημιτισμό. Αλλά φαίνεται ότι αυτό βολεύει κάποιους, ώστε να πάψει η όποια κριτική.

    Φίλοι εβραίοι της Ελλάδας, δεν είναι ανάγκη να γίνεστε απολογητές κανενός κράτους. Όπως το ίδιο ισχύει και για τους χριστιανύς, τους μουσουλμάνους και άθεους συμπολίτες μας.

    Σχόλιο από Αντιναζί | 05/05/2008

  38. Το 2006 έγιναν πορείες ενάντια στην εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης; Οχι στην αμερικάνικη πρεσβεία, όχι στην ισραηλινή πρεσβεία και όχι στην ίδια την ελληνική κυβέρνηση. Εγινε υπό την αιγίδα ΚΚΕ και Συριζα; Διαμαρτυρήθηκε κανείς; Σε ενδιαφέρει μόνο ο αντιαμερικανός παλαιστίνιος και όχι ο «δικός» σας εβραίος που φοβάται να κυκλοφορήσει τις ημέρες των διαδηλώσεων.

    Μηδεν σας ενδιαφέρει το γεγονός οτι τον ίδιο κίνδυνο στα διάφορα μνημεία του Ολοκαυτώματος είναι οι διάφορες πορείες της Αριστεράς με τις πορείες της Ακροδεξιάς; Πόσες φορές γράφεται επί του μνημείου juden raus και πόσες φορές δολοφόνοι της παλαιστίνης. Ποιοι;; Οι νεκροί;;

    Είδαμε την συμπαράσταση του ΝΑΡ κατά την διάρκεια των μηνών της δίκης του Πλεύρη. Ούτε καν τυπικά ενάντια ενός δηλωμένου νεοναζι δεν μπορεί η αριστερά να εκφραστεί όταν αφορά τους εβραίους – αλλά στις «αντιφασιστικές» πορείες για την Χρυσή Αυγή ξέρει.

    Αυτό που μπορεί να διαβάσει κανείς από τα κείμενα που παρέθεσα είναι η χρησιμοποίηση τυπικών αντισημιτικών στερεοτύπων στην νόμιμη κριτική ενάντια στο κράτος του Ισραήλ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην περίπτωση του ΠΑΜΕ μιλάμε για καθαρό αντισημιτισμό που στρέφεται ξεκάθαρα ενάντια στην εβραϊκή κοινότητα στην Ελλάδα.

    Θέλεις να είσαι συνεπής αριστερός; Μαζί με τα εκατοντάδες φύλλα και τις εκατοντάδες πορείες για το Μεσανατολικό, βρες λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου και σκέψου ποιος επιτίθεται στην εβραική κοινότητα και τι μπορείς να κάνεις εσύ γι’αυτό.

    Σχόλιο από Abravanel | 05/05/2008

  39. Abravanel,

    η βεβήλωση των εβραϊκών μνημείων είναι έγκλημα όπως απαράδεκτο γεγονός είναι η ενοχοποίηση των εβραίων του κόσμου με το κράτος του Ισραήλ.

    Είναι τόσο απαράδεκτη αυτή η ταύτιση, όσο και αυτή που κάνεις εσύ.

    Δόξα τω Θεώ, Γιεχωβά, Αλλάχ κ.λπ. στη δικιά μου οπτική αυτή η ταύτιση δεν υπάρχει

    Σχόλιο από Αντιναζί | 05/05/2008

  40. Τι συμβαίνει σήμερα στην Παλαιστίνη;

    Το Ισραήλ εφαρμόζει πολιτική στραγγαλισμού των Παλαιστινίων
    Ελέγχουν πλήρως τα νερά και το ηλεκτρικό ρεύμα στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.
    Ελέγχουν πλήρως τα λιμάνια στη Γάζα.
    Έχουν τον πλήρη έλεγχο στα αεροπορικά ταξίδια και στα διαβατήρια.
    Δεν υπάρχει ελεύθερη δίοδος ανάμεσα σε Γάζα και Δυτική Όχθη
    Χτίζουν με ταχείς ρυθμούς το τείχος.
    Εφαρμόζουν συνεχή μπλόκα μεταβάλλοντας σε κόλαση τη μετάβαση των Παλαιστινίων στις Ισραηλινές περιοχές για εργασία και εμπόριο.
    Καταστρέφουν σε κάθε ευκαιρία τις υποδομές στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.
    Καταστρέφουν το φυτικό κεφάλαιο.
    Ελέγχουν και χρησιμοποιούν ως όπλο την απόδοση του ΦΠΑ.
    Ταυτόχρονα με τις «συνομιλίες» χτίζουν νέους οικισμούς. Και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές το πρόγραμμα εποικισμού βρίσκεται σε εξέλιξη. Δεν διστάζουν να μετατρέψουν σε φίδι το τείχος για να συμπεριλάβει οικισμούς.
    Στερούν το αναφαίρετο δικαίωμα σε εκατομμύρια Παλαιστινίων προσφύγων να επιστρέψουν και να εγκατασταθούν στη γη τους. Ακόμα και η συμφωνία που τελικά δεν υπέγραψε ο Αραφάτ επί Κλίντον, δεν έδινε λύση στο μέγιστο αυτό πρόβλημα.
    Δεν διστάζουν να συλλαμβάνουν υπουργούς και βουλευτές των Παλαιστινίων.
    Εφαρμόζουν συστηματικά βασανιστήρια.
    Έχουν ένοπλες δυνάμεις, που δρουν σαν …δυνάμεις κατοχής.

    …………………….
    …………………….
    …………………….

    http://panosz.wordpress.com/2008/05/03/israel_palestine/

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 05/05/2008

  41. Αγαπητοί φίλοι,

    το θέμα του ποστ δεν είναι το «παλαιστινιακό». Γι αυτό έχουμε ειδικό αφιέρωμα.

    Ας πέσουν λίγο οι τόνοι και ας είμαστε όλοι λίγο ανεκτικότεροι.

    Νομίζω ότι με τη γόνιμη συζήτηση, φάνηκαν οι διαχωριστικές γραμμές της κριτικής από την προκατάληψη.

    Οπότε το αποτέλεσμα είναι θετικό.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/05/2008

  42. Την μεγαλύτερη ζημιά στους παλαιστίνιους δεν την κάνει το Ισραήλ αλλά ο ηλίθιος εμφύλιος στον οποίο έχουν επιδοθεί.
    Επίσης, ο τριτοκοσμικός φανατισμός τους, τον οποίο όλοι εμείς παραβλέπουμε, και τους παρουσιάζουμε ως αγνούς επαναστάτες ενώ είναι μισαλλόδοξοι, φανατισμένοι και θρησκόληπτοι.
    Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων οι οποίες έχουν απομονωθεί με διάφορους τρόπους.

    doctor

    Σχόλιο από doctor | 05/05/2008

  43. Γεύση από… Βερολίνο

    Η φρικτή μοίρα των Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου

    Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

    Τις ημέρες αυτές, όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, οι δρόμοι του Βερολίνου γεμίζουν από αφίσες με πρόσωπα συμμάχων στρατιωτών από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη λέξη «ευχαριστώ» σε τρεις γλώσσες – αγγλικά, γαλλικά και ρωσικά.

    Εξήντα τρία χρόνια μετά τη συνθηκολόγηση του ναζισμού, άγνωστη στο ευρύ κοινό παραμένει η εξόντωση των Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου από τους ναζί αλλά και τους ίδιους τους συμπατριώτες τους. Μετά την εξόντωση των Εβραίων, πρόκειται για το μεγαλύτερο και συστηματικότερο έγκλημα πολέμου στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μετά την εισβολή των ναζιστικών στρατευμάτων στη Σοβιετική Ενωση και τις πρώτες και πολύ γρήγορες νίκες τους στο Ανατολικό Μέτωπο, εκατομμύρια Σοβιετικοί στρατιώτες έπεσαν στα χέρια των ναζί. Η ρατσιστική θεωρία του εθνικοσοσιαλισμού θεωρούσε τους Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου ως Σλάβους, δηλαδή «υπανθρώπους». Ετσι, για τους αιχμαλώτους αυτούς -σύμφωνα με τη ναζιστική θεωρία- δεν ίσχυαν οι κανόνες της Συνθήκης της Γενεύης. Μέσα σε οκτώ μήνες, από το 1941 έως το 1942, 2,8 εκατομμύρια Σοβιετικοί αιχμάλωτοι αφανίστηκαν με διάφορους τρόπους. Ομαδικές εκτελέσεις, πείνα, τύφος, εξοντωτική εργασία.

    Οι αιχμάλωτοι στοιβάζονταν σε αγρούς με συρματοπλέγματα και αφήνονταν εκεί χωρίς τροφή και νερό, στην τύχη τους και τις κακουχίες του καιρού. Οι κρατούμενοι αυτοί ήταν από τους πρώτους που γνώρισαν τη φρίκη των στρατοπέδων συγκέντρωσης, προτού αρχίσει η μαζική σφαγή των Εβραίων.

    Σε αυτούς έκαναν τα πρώτα πειράματα εκτελέσεων σε θαλάμους αερίων. Οι ερευνητές, που έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα, αδυνατούν να δώσουν έναν ακριβή αριθμό των θυμάτων αυτών, καθώς δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία εξαιτίας των χαοτικών καταστάσεων που επικρατούσαν πολλές φορές στο Ανατολικό Μέτωπο. Ενας ανεπίσημος υπολογισμός ανεβάζει τα θύματα μέχρι το 1945 σε 3,5 εκατομμύρια νεκρούς.

    Ωστόσο, μία από τις πιο τραγικές και ειρωνικές σελίδες της Ιστορίας γράφτηκε μετά το 1945, όταν 2 εκατομμύρια επιζήσαντες Σοβιετικοί αιχμάλωτοι έπεσαν στα χέρια του Κόκκινου Στρατού, δηλαδή του δικού τους. Η παράδοση των σοβιετικών στρατευμάτων δεν αποδεχόταν την αιχμαλωσία από τον εχθρό και όσοι Ρώσοι και υπόλοιποι Σοβιετικοί βρέθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζί θεωρήθηκαν από τους ίδιους τους συμπατριώτες τους προδότες. Ολοι τους μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ενωση, καταδικάστηκαν από ειδικά στρατοδικεία για «συνεργασία με τον εχθρό» και στάλθηκαν στα γκουλάγκ της Σιβηρίας. Την ιστορία αυτή περιγράφει και στο βιβλίο του «Αρχιπέλαγος γκουλάγκ» και ο Σολτζενίτσιν. Εκεί, οι πρώην Σοβιετικοί αιχμάλωτοι των Γερμανών μοιράστηκαν τον ίδιο τρόμο, τις ασθένειες και τον θάνατο με τα εκατομμύρια των Γερμανών αιχμαλώτων που μεταφέρθηκαν εκεί, δηλαδή των εχθρών τους. Αγνωστός παραμένει ο αριθμός των Σοβιετικών στρατιωτών που πέθαναν εκεί. Για τους Γερμανούς αιχμαλώτους πολέμου, οι στατιστικές είναι πιο ξεκάθαρες. Η οργή της εκδίκησης των Σοβιετικών εξόντωσε ακριβώς τους μισούς, από τα τρία εκατομμύρια που βρέθηκαν στη Σιβηρία.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 08/05/2008

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=91141352

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/05/2008

  44. μολις ειδα την ταινια:
    The Counterfeiters trailer

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=91141352

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/05/2008

  45. THE COUNTERFEITERS – Exclusive Interview with Adolf Burger

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/05/2008

  46. ΙΣΡΑΗΛ

    «Ο πόλεμος μας επιβλήθηκε»

    Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ

    Γεννημένος στην Ιερουσαλήμ το 1936, ο Αβραάμ Β. Γεοσούα είναι ένας από τους σημαντικότερους Ισραηλινούς συγγραφείς και ένα από τα πιο δυνατά λογοτεχνικά χαρτιά διεθνώς – μάλιστα, ο πάπας της κριτικής Χάρολντ Μπλουμ περιλαμβάνει το έργο του στον περίφημο «Δυτικό Κανόνα» του, βρίσκοντας εκλεκτικές συγγένειες με τον Φόκνερ. Στην Ελλάδα τον γνωρίσαμε πρώτη φορά μέσα από το αριστουργηματικό μυθιστόρημα «Ο κύριος Μάνι», ένα συναρπαστικό οικογενειακό έπος που εκτείνεται από τη Θεσσαλονίκη του 19ου αιώνα έως το Ισραήλ του 20ού, παρακολουθώντας μία πτυχή της εβραϊκής περιπέτειας. Ο Γεοσούα είναι ένας από τους συγγραφείς της «εθνικής γενιάς» του Ισραήλ, που με το έργο τους συνετέλεσαν στη διαμόρφωση και τον εμπλουτισμό της ισραηλινής ταυτότητας. Ενεργό μέλος του ειρηνιστικού κινήματος, είχε, ήδη αμέσως μετά το τέλος του Πολέμου των Εξι Ημερών, διακηρύξει την αντίθεσή του με την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και τη δημιουργία ισραηλινών οικισμών, επιμένοντας στην ανάγκη για τη δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους. Τη βεβαιότητά του πως αυτή είναι και η μόνη ρεαλιστική λύση, επανέλαβε μιλώντας μας με την ευκαιρία της επετείου των εξήντα χρόνων από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

    Πώς έχει διαμορφωθεί η ισραηλινή-εβραϊκή ταυτότητα στη διάρκεια αυτών των 60 χρόνων από την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους του Ισραήλ;

    «Το 1948 η εβραϊκή ταυτότητα ήταν κατά μία έννοια «μερική». Εκτοτε εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε. Πρώτα απ’ όλα, το 1948 οι Εβραίοι κλήθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους να ασχοληθούν με τα προβλήματα και τις απαιτήσεις που εγείρει η οργάνωση ενός κράτους -να ασχοληθούν με την οικονομία, το στρατό, το σωφρονιστικό σύστημα, το ζήτημα των μειονοτήτων, δηλαδή με την ολότητα της ζωής. Δεύτερον, ήταν η πρώτη φορά που Εβραίοι κυβερνούσαν Εβραίους. Αυτό είναι κάτι πολύ πρόφατο στην ιστορία μας. Και το τρίτο είναι πως για πρώτη φορά, Εβραίοι που ασπάζονται διαφορετικές ιδεολογίες κλήθηκαν να πάρουν από κοινού αποφάσεις για το μέλλον τους, όπως συμβαίνει σε όλα τα κράτη. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, ένας άθεος Εβραίος δεν θα συναντηθεί με έναν ορθόδοξο Εβραίο. Ενώ στο ισραηλινό Κοινοβούλιο, οι πιστοί Εβραίοι οφείλουν να συζητήσουν με τους αριστερούς για θέματα όπως ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων».

    Στην ομιλία του το 2006 στο ετήσιο μνημόσυνο του Γιτζάκ Ράμπιν, ο Νταβίντ Γκρόσμαν είχε πει, μεταξύ άλλων, πως το Ισραήλ αφήνει να πηγαίνει χαμένο το θαύμα που ήταν η γέννηση αυτού του κράτους. Πως έχασε τη σπουδαία και σπάνια ιστορική ευκαιρία να εξελιχθεί σε ένα φωτισμένο, αληθινά δημοκρατικό κράτος. Είναι έτσι κατά τη γνώμη σας;

    «Οσον αφορά τις δημοκρατικές κατακτήσεις, το κράτος του Ισραήλ είναι πολύ πιο δημοκρατικό από ό,τι ήταν τα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυσή του. Η δημοκρατία έχει βαθύνει, έχει εμπεδωθεί και το βλέπουμε σε όλους τους θεσμούς. Φυσικά υπάρχει το τεράστιο πρόβλημα της κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών και των οικισμών. Ο εποικισμός μετά τον Πόλεμο των Εξι Ημερών ήταν ένα τεράστιο λάθος. Ο πόλεμος δεν ήταν κάτι που θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει, μας επιβλήθηκε. Ομως, η κατοχή και ο εποικισμός είχαν αποτέλεσμα όχι μόνο να ανοίξει πολύ βαθιά η πληγή στη σχέση μας με τους Παλαιστινίους, αλλά να διαταραχθούν και οι σχέσεις μεταξύ μας, στο εσωτερικό της χώρας. Με έναν τρόπο, στο Ισραήλ υπήρχαν δύο παράλληλα συστήματα: ένα δημοκρατικό στο εσωτερικό της χώρας κι ένα άλλο στα κατεχόμενα. Ομως αυτά τα εδάφη δεν είναι γεωγραφικά απομακρυσμένα από το κράτος του Ισραήλ, όπως συνέβαινε με την Αλγερία και τη Γαλλία, για παράδειγμα. Είναι δίπλα μας. Είχα πάντα την αίσθηση πως η κατοχή και ο εποικισμός διέφθειραν το Ισραήλ».

    Σύμφωνα με πολλούς διεθνείς αναλυτές, ο παλιός, σοσιαλιστής σιωνιστής έδωσε μετά το 1967 τη θέση του σε ένα νέο είδος σιωνιστή, που συνδύαζε τη θρησκευτική πίστη με τον εθνικισμό.

    «Νομίζω πως ο σιωνισμός δεν είχε καμία σχέση. Εξάλλου το σιωνιστικό πρόγραμμα δεν συγκροτούσε μια ιδεολογία, ήταν μάλλον μια πλατφόρμα για τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, πάνω στην οποία συναντιούνταν διαφορετικές ιδεολογίες. Οταν ξεκινήσαμε την οργάνωση «Ειρήνη Τώρα» δεν μας απασχολούσε ο σιωνισμός. Οι διαφωνίες ήταν ανάμεσα στους εκπροσώπους της Δεξιάς που ήθελαν να παραμείνουμε στα κατεχόμενα και την Αριστερά, τους σοσιαλιστές που αγωνίζονταν για την ειρήνη. Ο Πόλεμος των Εξι Ημερών ήταν δικαιολογημένος, ήμασταν σε άμυνα, αλλά οφείλαμε μετά να συμμορφωθούμε με την απόφαση 242 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, που προέβλεπε την ισραηλινή αποχώρηση από τα εδάφη των Παλαιστινίων με αντάλλαγμα την ασφάλεια και την ειρήνη».

    Η μονομερής στρατιωτική αποχώρηση και η απομάκρυνση των ισραηλινών οικισμών από τη Γάζα, έμοιαζε αρχικά μια ελπιδοφόρα κίνηση προς την κατεύθυνση της επίτευξης της ειρήνης. Κατά τη γνώμη σας, ποιο μερίδιο ευθύνης φέρει η ισραηλινή και ποιο η παλαιστινιακή πλευρά;

    «Πρώτα απ’ όλα, δεν θεωρώ πως η αποτυχία ήταν πλήρης. Οι άνθρωποι ξεχνούν πως πριν από την απομάκρυνση των οικισμών, οκτώ χιλιάδες Ισραηλινοί ζούσαν ανάμεσα σε ένα εκατομμύριο Παλαιστινίους, η στρατιωτική παρουσία ήταν ασφυκτική, χάνονταν ανθρώπινες ζωές και από τις δύο πλευρές. Επρεπε να φύγουμε από τη Λωρίδα της Γάζας. Τώρα γιατί δεν υπήρξε συνέχεια; Γιατί η Χαμάς απάντησε στην κίνηση του Ισραήλ εκτοξεύοντας ρουκέτες. Αν είχαν σκεφτεί πως, εντάξει, αναγκάσαμε τους Ισραηλινούς να φύγουν, ας δούμε τώρα πώς θα οικοδομήσουμε καλύτερες συνθήκες ζωής στην περιοχή, τότε τα πράγματα θα είχαν εξελιχθεί πιο ομαλά και η ισραηλινή κυβέρνηση θα έδειχνε μεγαλύτερη προθυμία να απομακρυνθεί από τη Δυτική Οχθη».

    Πάντως, ενώ ο Ολμερτ είχε δεσμευτεί για το πάγωμα των οικισμών στη Δυτική Οχθη και την απομάκρυνση εκείνων που είχαν κριθεί παράνομοι, η κυβέρνησή του συνεχίζει την επέκταση δεκάδων οικισμών.

    «Ναι, είναι τρομερό. Γιατί αν ο Ολμερτ είναι ειλικρινής όσον αφορά τις προθέσεις του για τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, πώς εξηγείται η επέκταση των οικισμών; Κατά τη γνώμη μου, το επέτρεψε υποκύπτοντας στις πιέσεις της Δεξιάς. Σκέφτεται το πολιτικό κόστος. Πρόκειται για καταστροφή. Και είναι μεγάλο λάθος και των ΗΠΑ που δεν τον απέτρεψαν».

    Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές εντός του Ισραήλ, σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη ένταση και δυσπιστία από ποτέ, ανάμεσα στους Εβραίους και τους Αραβες πολίτες του Ισραήλ. Η δική σας αίσθηση ποια είναι;

    «Νομίζω πως και οι δύο κοινότητες πρέπει να αισθάνονται περήφανες, γιατί, ενώ γύρω μας υπήρχε πάντα τόση βία και πόνος, πετύχαμε να χτίσουμε και να διατηρήσουμε μια σχέση λεπτών ισορροπιών, στηρίζοντας τη σχέση μας σε ένα πολύ σοφό modus vivendi. Αλλά και οι δύο οφείλουμε να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να καλλιεργήσουμε περαιτέρω αυτή τη σχέση. Φυσικά είμαστε όλοι ισότιμοι απέναντι στο νόμο, αλλά νομίζω πως οι Αραβες πολίτες υφίστανται διακρίσεις. Το κράτος οφείλει να κάνει περισσότερες επενδύσεις στα χωριά τους, να εξασφαλίσει πως θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες – στον τομέα της εργασίας, για παράδειγμα. Και οι Αραβες πολίτες, από την πλευρά τους, θα μπορούσαν να εντατικοποιήσουν τις προσπάθειές τους για μεγαλύτερη εκπροσώπηση στη Βουλή. Αυτό θα βοηθούσε πολύ τις προσπάθειες για την επίτευξη της ειρήνης».

    Θα βλέπατε το ενδεχόμενο η Ιερουσαλήμ να γίνει κοινή πρωτεύουσα των δύο ξεχωριστών κρατών, του Ισραήλ και της Παλαιστίνης;

    «Νομίζω πως είναι αδύνατο. Η Ιερουσαλήμ θα πρέπει να διχοτομηθεί. Ξέρω πως αυτό είναι μια εξαιρετικά λεπτή χειρουργική επέμβαση. Εκείνο που θα μπορούσε να γίνει, είναι η Παλιά Πόλη -όπου και βρίσκονται οι ιεροί τόποι των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών- να γίνει ένα είδος Βατικανού, να μην υφίσταται εκεί καμία εθνική κυριαρχία. Η υπόλοιπη πόλη, όμως, θα πρέπει να μοιραστεί ανάμεσα στα δύο κράτη».

    Ολες οι εθνικές αφηγήσεις στηρίζονται και σε εθνικούς μύθους, τους οποίους η επίσημη Ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία -συνήθως- αναπαράγει. Πιστεύετε πως οι νεαροί Εβραίοι και Παλαιστίνιοι αμφισβητούν τους εθνικούς μύθους που τους έχουν κληροδοτηθεί;

    «Νομίζω πως οι νεαροί Ισραηλινοί, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους, είναι πρόθυμοι να εργαστούν για τη δημιουργία των δύο ξεχωριστών κρατών. Και έχω την εντύπωση πως το ίδιο ισχύει και για τους συνομήλικούς τους Παλαιστινίους, τουλάχιστον εκείνους που κατοικούν στη Δυτική Οχθη. Ομως και οι δύο πλευρές αισθάνονται αδύναμες να επιβάλουν αυτή τη λύση. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει πίεση προς αυτή την κατεύθυνση, από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ και τον Αραβικό Σύνδεσμο. Πρέπει να πιέσουν και τις δύο πλευρές να καταλήξουν σε ένα συμβιβασμό, προσφέροντας ταυτόχρονα εγγυήσεις».

    Σύμφωνα με τους δημογράφους, το 2020 οι Εβραίοι θα αποτελούν μόλις το 47% των ανθρώπων που θα κατοικούν ανάμεσα στον Ιορδάνη ποταμό και τη Μεσόγειο. Βλέπετε αυτή την εξέλιξη ως μια υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ;

    «Επιβάλλεται να έχουν δημιουργηθεί δύο ξεχωριστά κράτη πολύ νωρίτερα από το 2020. Αλλά ακόμη κι αν οι Εβραίοι του Ισραήλ ήταν δέκα εκατομμύρια, αυτό σε τίποτε δεν θα άλλαζε το γεγονός πως οι Παλαιστίνιοι έχουν το ιερό δικαίωμα να αποκτήσουν το δικό τους κράτος. Η φόρμουλα για την επίλυση του προβλήματος υπάρχει. Ο χωρισμός μπορεί να γίνει, τα σύνορα να χαραχτούν. Το θέμα είναι να υπάρξει πίεση ώστε να το πετύχουμε. Κι εκεί μπορεί και πρέπει να μας βοηθήσει και η Ευρωπαϊκή Ενωση».

    Μυθιστορήματα του Αβραάμ Β. Γεοσούα που κυκλοφορούν στα ελληνικά (από τις εκδόσεις «Καστανιώτη»): Σε μετάφραση της Μάγκυ Κοέν «Ο κύριος Μάνι», «Ταξίδι στο τέλος της χιλιετίας», «Ο υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού». Σε μετάφραση Ιακώβ Σιμπή, «Επιστροφή από τις Ινδίες».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 17/05/2008

    «Οχι στους εξτρεμισμούς»

    Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ

    Ο 59χρονος Παλαιστίνιος καθηγητής Φιλοσοφίας, πρόεδρος του Πανεπιστημίου Αλ-Κουντς της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, Σάρι Νουσέιμπε, ξεχωρίζει ως μία από τις φωτεινές προσωπικότητες του αραβικού κόσμου. Διανοούμενος διεθνούς ακτινοβολίας, που διακρίνεται για την ανεξαρτησία και τη γενναιότητα της σκέψης του, είναι την ίδια στιγμή πολιτικός ακτιβιστής που καταγγέλλει τους ισραηλινούς εποικισμούς, τη βία εναντίον του λαού του, αλλά και τον παλαιστινιακό εξτρεμισμό. Το 2001-02 υπήρξε αντιπρόσωπος της ΟΑΠ στην Ιερουσαλήμ, αλλά σύντομα έχασε την εύνοια του Γιάσερ Αραφάτ. Το 2003, σε συνεργασία με τον Αμι Αγιαλόν παρουσίασαν το σχέδιο «Η Φωνή των Ανθρώπων», μια κοινή πρωτοβουλία για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Η κριτική ματιά που επεφύλασσε πάντα τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστινίους τού έχουν χαρίσει τη φήμη του «ενοχλητικού». Με αφορμή την έκδοση του αυτοβιογραφικού βιβλίου του «Once Upon a Country» («Ηταν κάποτε μια χώρα») και την επέτειο των εξήντα χρόνων από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, ο Σάρι Νουσέιμπε μας μίλησε για την τραγωδία της σύγκρουσης ανάμεσα στους δύο λαούς και τη βεβαιότητά του πως μπορούν να ζήσουν ειρηνικά στη γη που εκτείνεται ανάμεσα στον Ιορδάνη και τη Μεσόγειο.

    Στο βιβλίο σας γράφετε πως είναι πολύ δύσκολο να υπερασπίζεσαι στην πράξη τις αρχές σου και να παραμένεις ηθικός όταν ζεις σε πολεμική ζώνη. Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν πως είναι πολυτέλεια. Πώς τους απαντάτε;

    «Και στις δύο κοινότητες, όσοι ανάμεσά μας έχουμε αίσθηση του τι σημαίνει να έχεις ήθος, ερχόμαστε αντιμέτωποι με καταστάσεις που μας δοκιμάζουν. Σε περιπτώσεις όπου μοιάζουν να συγκρούονται το προσωπικό συμφέρον ή το ένστικτο της αυτοσυντήρησης από τη μια πλευρά και οι οικουμενικές αξίες που ασπάζεσαι από την άλλη, αγωνιάς μήπως αυτό που πράττεις υπονομεύει, ή θα μπορούσε να υπονομεύσει, αυτές τις αξίες. Δεν μπορεί να μην αγωνιά ένας άνθρωπος που καλείται να προκαλέσει πόνο σε έναν άλλο. Είναι αυτό πολυτέλεια; Δεν θα το έλεγα. Η ενστικτώδης αντίδραση είναι να ξεχάσεις πως ο αντίπαλός σου είναι επίσης άνθρωπος και να κυνηγήσεις το δικό σου, ανθρώπινο, συμφέρον. Αλλά θα ήμουν πολύ δυστυχής αν επέτρεπα στον εαυτό μου να λησμονήσει πως πάνω από όλα είμαι άνθρωπος και να ενεργήσω μόνον υπό το βάρος των διαφόρων ταυτοτήτων μου: Είμαι Παλαιστίνιος, είμαι Αραβας, είμαι Μουσουλμάνος, είμαι Ιεροσολυμίτης – τιμώ τις ταυτότητές μου, αλλά θεωρώ πως θα ήταν τραγικό να τους επιτρέψω να υπερσκελίσουν την πρωταρχική μου ταυτότητα, αυτήν του ανθρώπινου πλάσματος. Νομίζω πως αν επιτρέψω στην ταυτότητά μου ως μουσουλμάνου να υπερισχύσει, τότε θα γίνω έρμαιο δυνάμεων που δεν είναι στον έλεγχό μου και θα πάψω να είμαι κύριος του εαυτού μου. Είναι πολύ θλιβερό όταν συμβαίνει αυτό, ισοδυναμεί με θάνατο».

    Εχετε πει πως η σύγκρουση βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε παρεξηγήσεις και μύθους γύρω από την ιστορία του κάθε λαού. Ποια παρεξήγηση αποδεικνύεται περισσότερο ανθεκτική στο χρόνο;

    «Νομίζω πως η κάθε πλευρά αποδίδει στην άλλη κακές προθέσεις. Ενώ η κατάσταση είναι πολύ πιο τραγική, με την έννοια ότι η κάθε πλευρά αισθάνεται υποχρεωμένη να ενεργεί όπως ενεργεί, και ότι δεν υπάρχει αρκετή κατανόηση για τον πόνο του άλλου. Πρόκειται για ένα κοινωνικό μοτίβο που είναι πολύ δύσκολο να ανατραπεί. Εκείνο που απαιτείται είναι μια δραστική παρέμβαση στο επίπεδο της ηγεσίας και από τις δύο πλευρές. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ηγέτες που βλέπουν μακριά».

    Οι εθνικές αφηγήσεις στηρίζονται και σε εθνικούς μύθους, τους οποίους η επίσημη Ιστορία που διδάσκεται στα σχολεία συνήθως αναπαράγει. Πιστεύετε πως οι νεαροί Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι αμφισβητούν τους εθνικούς μύθους που τους έχουν κληροδοτηθεί;

    «Οχι, κι αυτό είναι το πρόβλημα. Μεγαλώνοντας τείνουμε να υιοθετούμε διάφορες ιδέες, ιδεολογήματα και μύθους χωρίς να τα αμφισβητούμε και ενσωματώνουμε το ψυχολογικό αφήγημα του λαού μας. Πρέπει να διαθέτει ένας νέος μεγάλη αυτοπεποίθηση για να βγει από αυτόν τον κύκλο, να αρχίσει να θέτει ερωτήματα και να αποδομεί τις ιστορίες με τις οποίες μεγάλωσε».

    Πώς μπορούν οι δύο κοινότητες να διαχειριστούν για το κοινό καλό τις ανταγωνιστικές συλλογικές μνήμες τους;

    «Αν συμφωνήσουμε σε ένα μοντέλο συνύπαρξης, τότε νομίζω πως θα καταφέρουμε με τον καιρό να διαχειριστούμε τις διαφορετικές μνήμες και να αρχίσουμε να βλέπουμε το παρελθόν ως αυτό που είναι: παρελθόν. Ο μόνος τρόπος να το ανταγωνιστούμε είναι προσφέροντας προοπτικές για καλύτερο μέλλον. Δεν μιλάω για λιγότερη Ιστορία, αλλά για περισσότερο μέλλον».

    Εχετε προτείνει να ανταλλάξει ο λαός σας το δικαίωμα στην επιστροφή με το δικαίωμα στην ελευθερία και την ανεξαρτησία. Θα μπορούσε ένα πολιτικό σχήμα να κερδίσει τις εκλογές στην Παλαιστίνη κατεβαίνοντας με αυτή την πλατφόρμα;

    «Αν αυτό συνδυαζόταν με την προοπτική για ένα ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, με το δικαίωμα της επιστροφής να αφορά αποκλειστικά και μόνον εδάφη εντός των συνόρων αυτού του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, μια πρόβλεψη για αποζημιώσεις, με το σταθερό όραμα για τη δημιουργία μιας δημοκρατικής, ανοιχτής κοινωνίας σε ένα κράτος που θα σέβεται τους θεσμούς, θα εργάζεται για τη διαφάνεια και θα προασπίζεται τις αρχές της δημοκρατίας, θα σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια… τότε ναι, ένα πολιτικό σχήμα που θα κατέβαινε με αυτό το πρόγραμμα θα κέρδιζε τις εκλογές. Αλλά πρέπει οι προοπτικές που περιέγραψα να υπάρχουν».

    Τόσο στην Παλαιστίνη όσο και στο Ισραήλ, οι ηγεσίες δεν μοιάζουν ισχυρές. Με αυτό το δεδομένο, πώς μπορεί να σημειωθεί πρόοδος;

    «Παρ’ όλο που ο Ολμερτ και ο Αμπάς μοιάζουν σήμερα με αυτό που ορισμένοι θα περιέγραφαν ως πολιτικοί νάνοι, θα μπορούσαν να μεταμορφωθούν σε πολιτικούς γίγαντες. Μπορούν να μπουν σε ένα δωμάτιο και να φτιάξουν μια «βόμβα»: Αν συμφωνούν όσον αφορά την εικόνα που έχουν για το μέλλον των λαών τους μπορούν αρχικά να συνυπογράψουν ένα χαρτί που θα περιγράφει με ακρίβεια τα βασικά σημεία μιας οριστικής συμφωνίας. Επειτα να προκηρύξουν και οι δύο εκλογές, ζητώντας τη λαϊκή εντολή προκειμένου να υλοποιήσουν τις αμοιβαίες δεσμεύσεις τους. Πιστεύω πως αν πάνε στις κάλπες στη βάση μιας πλατφόρμας που θα έχουν συνυπογράψει, τότε θα επανεκλεγούν. Δεν τους σταματάει τίποτα. Τίποτα».

    Θεωρείτε πως η Ιερουσαλήμ θα μπορούσε να γίνει η κοινή πρωτεύουσα δύο ξεχωριστών κρατών. Πώς;

    «Δεν είναι εύκολο, αλλά υπάρχουν τρόποι. Για την ώρα έχουμε ακόμη την ευκαιρία να συζητάμε αυτή την προοπτική, αλλά φοβάμαι πως τα περιθώρια στενεύουν. Με αρκετή φαντασία και βούληση από τις δύο πλευρές, νομίζω πως θα μπορούσαμε να οικοδομήσουμε κάτι πολύ σημαντικό στην Ιερουσαλήμ. Θα πρέπει να εργαστούμε από τη βάση προς τα πάνω, δηλαδή να εξετάσουμε τις διοικητικές δομές, να δούμε σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να υπάρχουν ξεχωριστές υπηρεσίες και όργανα για να καλύπτουν τις ανάγκες των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων, σε ποιες περιπτώσεις μπορούμε να έχουμε κοινές ή συντονισμένες υποδομές κ.λπ. Προκειμένου η Ιερουσαλήμ να είναι ενιαία και ανοιχτή θα άξιζε να ισχύει ένα ειδικό καθεστώς γι’ αυτή την πόλη, στο πλαίσιο δύο ανεξάρτητων κρατών».

    Η μονομερής στρατωτική αποχώρηση και η απομάκρυνση των ισραηλινών οικισμών από τη Γάζα έμοιαζαν αρχικά ελπιδοφόρες κινήσεις προς την κατεύθυνση της επίτευξης της ειρήνης. Κατά τη γνώμη σας, ποιο μερίδιο ευθύνης φέρει η ισραηλινή και ποιο η παλαιστινιακή πλευρά;

    «Εγώ ποτέ δεν στήριξα σε εκείνη την απόφαση ελπίδες, ακριβώς γιατί ήταν μονομερής. Ηταν φανερό πως δεν θα είχε συνέχεια, γιατί όπως σωστά και έγκαιρα είχε επισημάνει η παλαιστινιακή ηγεσία, δεν προηγήθηκε συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών. Επειτα, αν δεις σήμερα την κατάσταση, ενώ το Ισραήλ δηλώνει πως έχει αποχωρήσει από τη Γάζα,στην πραγματικότητα ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στην περιοχή. Οι άνθρωποι στη Γάζα δεν μπορούν σχεδόν ούτε να ανασάνουν χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Ισραήλ».

    Είναι πολλοί όσοι καταγγέλλουν πως η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Παλαιστίνη έχει μεγάλα περιθώρια βελτίωσης – για παράδειγμα, όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών και των ομοφυλοφίλων. Πιστεύετε πως αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην κατοχή και τη σύγκρουση με το Ισραήλ;

    «Οχι, δεν σχετίζεται με την κατοχή. Είναι πρόβλημα που σχετίζεται με την αραβική μουσουλμανική κουλτούρα, μια κουλτούρα συντηρητική που δεν δείχνει σεβασμό στα δικαιώματα των γυναικών και των ομοφυλοφίλων. Πάντως η κατάσταση στα παλαιστινικά εδάφη είναι καλύτερη από αυτήν που επικρατεί σε διάφορα αραβικά κράτη. Βέβαια έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Τα πράγματα δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Εδώ, είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος της παιδείας, προκειμένου να καταφέρουμε να οικοδομήσουμε μια ανοιχτή κοινωνία. Είμαι πάντως πεπεισμένος πως ο αγώνας για την ελευθερία δεν μπορεί να είναι μόνον εθνικός – πρέπει από τη μία να τιμάς και να προάγεις το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και από την άλλη να αγωνίζεσαι για τα πολιτικά δικαιώματα του έθνους. Ταυτόχρονα. Αν προτάξεις το ένα σε βάρος του άλλου, για παράδειγμα τον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία σε βάρος του αγώνα για την προσωπική ελευθερία, πολύ συχνά καταλήγεις να ζεις σε ένα φασιστικό κράτος ή σε ένα αυταρχικό καθεστώς».

    Εχετε ποτέ την εντύπωση πως οι κοινότητες των Εβραίων και των Παλαιστινίων, που ζουν σε άλλα μέρη του κόσμου, αναπαράγουν την ένταση που υπάρχει ανάμεσα στον Ιορδάνη ποταμό και τη Μεσόγειο;

    «Οχι μόνο την αναπαράγουν, αλλά τη μεγεθύνουν, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη δική μου εμπειρία. Εχει τύχει πολλές φορές να βρεθώ στο εξωτερικό για να πάρω μέρος σε εκδηλώσεις με Ισραηλινούς συνομιλητές. Και διαπίστωνα πως οι Αραβες και οι Εβραίοι που ζουν σε άλλες χώρες είναι πολύ πιο εχθρικοί μεταξύ τους από ό,τι είμαστε εμείς, Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί, που ζούμε σε αυτόν τον τόπο. Και σε τέτοιες περιπτώσεις έχω πολλές φορές ζητήσει από τους ανθρώπους να τα βρουν μεταξύ τους, ώστε να είναι σε θέση να προσφέρουν σε εμάς που ζούμε εδώ αληθινή υποστήριξη και βοήθεια στον αγώνα μας να κάνουμε ειρήνη».

    Βιβλία του Σάρι Νουσέιμπε: «Νο Trumpets, Νο Drums: Α Two-State Solution of the Israeli-Palestinian Conflict» (εκδ. «Hill & Wang»), «Once Upon a Country: Α Palestinian Life» (σε συνεργασία με τον Anthony David, εκδ. «Farrar, Straus & Giroux»).

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 17/05/2008

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=43670136

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/05/2008

  47. Δεν ξέρουμε τι θα κάνει ως δήμαρχος, αλλά ο Τζάνι Αλεμάνο έχει πετύχει ήδη κάτι σημαντικό: ένωσε τους φασίστες και τους Εβραίους της «αιώνιας πόλης».

    ——————————————————————————————–

    Oι νεαροί νοσταλγοί του φασισμού ξέρουμε πώς πανηγύρισαν την περασμένη Δευτέρα για τη νίκη του «δικού τους»: συγκεντρώθηκαν έξω από το δημαρχείο, χαιρετούσαν φασιστικά και φώναζαν συνθήματα εναντίον των κομμουνιστών και των ξένων. Κάποιοι υπήρξαν ακόμη σαφέστεροι, φωνάζοντας «Ντούτσε, Ντούτσε!» (ήταν βέβαια και η επέτειος του θανάτου του Μουσολίνι). Είναι όπως στα μπαρ, σχολίασε ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Εντμόντο Μπερσέλι: κερδίζει όποιος φωνάζει πιο δυνατά.

    Αυτό που δεν ξέραμε, και το επισημαίνουν εύστοχα στο χθεσινό τους φύλλο οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, είναι ότι δίπλα στους φασίστες πανηγύριζαν και οι Εβραίοι. Η μικρή, αλλά σημαντική, κοινότητα της Ρώμης (κάπου 9.000 άνθρωποι) ψήφισε μαζικά υπέρ του πρώην αρχηγού της φασιστικής νεολαίας επειδή το σημερινό του κόμμα έχει φιλο-ισραηλινές θέσεις. «Η ιταλική Κεντροδεξιά είναι πολύ πιο κοντά στο Ισραήλ απ΄ ό,τι οι κεντροαριστεροί προκάτοχοί της», λέει ο Μισέλ Μποχόμπζα, που η οικογένειά του έφυγε από τη Λιβύη για τη Ρώμη το 1967, μετά τον πόλεμο των Έξι Ημερών. Το σημείο καμπής για τους Εβραίους της Ιταλίας ήταν η επίσκεψη που πραγματοποίησε ο Τζανφράνκο Φίνι στο Ισραήλ, το 2003, στη διάρκεια της οποίας χαρακτήρισε τον φασισμό «το απόλυτο κακό». Συγχωρεμένος λοιπόν κι αυτός και οι υπασπιστές του για τις αμαρτίες του παρελθόντος…

    Όλα αυτά έχουν συμβολική, όχι ουσιαστικά πολιτική σημασία, να εξηγούμαστε. Το κεντρικό πρόβλημα της Ιταλίας είναι η επιστροφή του Μπερλουσκόνι και του Μπόσι, όχι των νεοφασιστών (αν και προκαλεί αλγεινή εντύπωση η άρνηση της Νομικής Σχολής του Μπάρι να δεχθεί την πρόταση του κοσμήτορα να μετονομαστεί από Μπενίτο Μουσολίνι σε Άλντο Μόρο!). «Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο απ΄ όλα είναι η τεράστια διείσδυση του Μπερλουσκόνι στον ιστό της χώρας, και αυτή η κολοσσιαία σύγκρουση συμφερόντων που συγκεντρώνεται στο πρόσωπό του», λέει ο καθηγητής Τζοβάνι Σαρτόρι στην Ελ Παΐς. «Ο άνθρωπος αυτός επιστρέφει για να κλείσει παλιούς λογαριασμούς – και υπάρχουν ακόμη πολλοί. Καμιά διάθεση δεν έχει να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να περνά καλά, να χαμογελά και να λέει ανέκδοτα. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, τα μέσα ενημέρωσης θα είχαν πέσει πάνω του. Αλλά εδώ είναι υποταγμένα».

    Δεν είναι αλήθεια, πάντως, ότι δεν ενδιαφέρει τίποτα άλλο τον Μπερλουσκόνι. Θέλει, ας πούμε, να διώξει όλους τους λαθρομετανάστες με συνοπτικές διαδικασίες. Και έχει πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση πως το ίδιο πρέπει να γίνει και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αύριο θα ληφθούν σημαντικές αποφάσεις στις Βρυξέλλες, οι οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν σημάνει συναγερμό.

    —————————————–
    Apo to blog tou Mixali Mitsou

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/05/2008

  48. Τα δυο τελευταία σχόλια, αν και ενδιαφέροντα, αναρωτιέμαι τι σχέση έχουν με την δαιμονοποίηση των ίδιων των εβραίων και ειδικά των εβραίων ελλήνων.

    Ειδικά το τελευταίο αναρωτιέμαι αν υπονοεί οτι οι εβραίοι καθορίζουν την πολιτική τους ταυτότητα ανάλογα με το ποιος υποστηρίζει το Ισραήλ. Ειδικά στην Ιταλία και ειδικά στις εκλογές της Ρώμης υπάρχει μια μεγάλη ιστορία που έχει ενδιαφέρον.

    Οταν ο Φίνι είχε προσπαθήσει να εκλεχθεί δήμαρχος της Ρώμης πριν αρκετά χρόνια, η Εβραϊκή Κοινότητα είχε δημοσίως δηλώσει την αντίθεση της. Αντίστοιχα όταν ένα ρεύμα της λαϊκής Δεξιάς, που είναι οι σημερινοί επίγονοι του φασιστικού κόμματος, προσπάθησε να συνεργαστεί με τον Αλεμάνο η Εβραϊκή Κοινότητα της Ρώμης καταδίκασε την πιθανή συνεργασία.

    Από την άλλη υπάρχει μια αυξανόμενη τάση βίαιων επεισοδίων που πρωταγωνιστεί η Ακρα Αριστερα και τα οποία με αφορμή την Μ.Ανατολή στρέφονται κατά εβραίων ιταλών ή κατά των Εβρ.Κοινοτήτων. Μάλιστα ενώ στο παρελθόν η αστυνομία προσέφερε προστασία κατά την διάρκεια διαδηλώσεων που οργανώνονταν από ακροδεξιούς, πλέον «εβραϊκοί στόχοι» προστατεύονται και κατά την διάρκεια διαδηλώσεων ακροαριστερών οργανώσεων.

    Προσωπικά πιστεύω οτι είναι υπερβολικές οι δηλώσεις περί «πανηγυρισμού». Απλώς η εμφάνιση στην εβραϊκή κοινότητα μιας ισχυρής τάσης υποστήριξης της Δεξιάς είναι από μόνη της ένα εντυπωσιακό φαινόμενο που προκαλεί ερωτήματα. Μετά η ερμηνεία του εξαρτάται από τα στερεότυπα του κάθε αναγνώστη. Κάποιος μπορεί να υποστηρίξει οτι αυτό συμβαίνει γιατί η Κεντροδεξιά υποστηρίζει το Ισραήλ. Κάποιος άλλος μπορεί να προβληματιστεί πάνω στο γεγονός οτι οι ιταλοί εβραίοι αισθάνονται μεγαλύτερη βίαιη απειλή από την Ακρα Αριστερά. Ο καθένας βλέπει ότι επιθυμεί.

    Σχόλιο από Abravanel | 19/05/2008

  49. Abravanel

    Ο λόγος για τον οποιο εβαλα το δικο μου( προτελευταιο )σχολιο ειναι απλός … Νομίζω πως ο αντισημιτισμός του σημερα χρησιμοποιει ως προσχημα την πολιτική του Ισραήλ στον Πλαιστινιακό…Ηθελα να δειξω λοιπόν οτι υπάρχουν και αλλες οπτικές περα απο τα στερεοτυπα που επιβαλλλουν τα ΜΜΕ ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 19/05/2008

  50. Αμπραβανέλ, όσον αφορά την ευρωπαϊκή ακροαριστερα, (και την ελληνικη), εχεις δίκιο, διολισθαίνει προς τον αντισημιτισμό.
    Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά πάλι όσο λιγότερο «αντισυστημική» γίνεται, τόσο περισσότερο φιλοϊσραηλινή εμφανίζεται.
    Τώρα όσον αφορά την αφοσίωση των μη Ισραηλινών Εβραίων (σχόλιο σου 26): Οσο δεν υπήρχε κράτος Εβραίων, ήταν αυτονόητο ότι η αφοσιωση στο Ισραηλ ειναι μονο πολιτισμική. Με την επανάκτηση όμως κρατικής οντότητας (Ισραήλ) τα πράγματα περιπλέκονται. Η πολιτισμική υποστήριξη γινεται και πολιτικη υποστηριξη (ποσο μαλλον οταν η υπαρξη αυτου του κρατους ειναι διαρκως υπο αμφισβητηση). Αυτό είναι πρόβλημα, δεν είναι;

    Σχόλιο από Herr K. | 21/05/2008

  51. Αμπραβανέλ,

    την αντιγραφή του σχετικού σχολίου απότο μπλογκ του Μητσού την έκανα για να καταγραφούν στην εδώ συζήτηση όσο γίνεται περισσότερες τάσεις και προβληματικές. Προς θεού… δεν είχα πρόθεση να ταυτιστώ με τις εκτιμήσεις του δημοσιογράφου.

    Εξάλλου, είναι γεγονός ότι κάθε διασπορική ομάδα, όσο και αν θέλει να απομακρυνθεί από ένα εθνικό κράτος που η πλειονότητά της το θεωρεί «μητέρα-πατρίδα», συνήθως υποκύπτει στη γοητεία της ταύτισης μαζί του και της διευκόλυνσης για επιτυχία των στόχων του.

    Νομίζω ότι αυτή η διαπίστωση είναι ένας καθολικός νόμος που αφορά όλες ανεξαιρέτως τις πληθυσμιακές ομάδες διασποράς: Έλληνες, Ιταλούς, Πολωνούς, Τούρκους, Κινέζους κ.ά.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/05/2008

  52. Ενα απλό παράδειγμα: θυμαμαι σε κάποιο μουντομπασκετ στον Καναδά, σε ματς Καναδά-Ελλάδας, Καναδους ελληνικης καταγωγής να υποστηριζουν την ελληνικη ομαδα (διακιολογημενα) και τους Καναδούς να διερωτώνται (επίσης δικαιολογημένα) «Τόσα χρόνια ζουν στη χώρα μας και είναι εναντίον μας;»

    Σχόλιο από Herr K. | 21/05/2008

  53. Σχετικά με το Ολοκαυτωμα των Εβραιων της Θεσσαλονικης
    http://politikokafeneio.com/biblio/alois010405.htm

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 21/05/2008

  54. Διαβάζω αυτές τις μέρες ένα εξαιρετικό βιβλίο (Βίκτορ Σερζ, «Αναμνήσεις ενός επαναστάτη», εκδ, Σκρίπτα, σε επιμ. Στέφ. Ροζάνη).

    Εκεί που αναφέρεται στο ιδρυτικό συνέδριο (1919) της Γ’ Κομμουνιστικής Διεθνούς (Κομιντέρν) γράφει για τους 21 φανερούς όρους που θέσπισε ο Λένιν, που θα έπρεπε να τηρούν τα υπό ένταξη Κομ.Κόμματα. Το νέο στοιχείο είναι ότι αναφέρει την ύπαρξη και ενός 22ου μυστικού όρου, ο οποίος έγινε ελάχιστα γνωτός και με τον οποίον αποκλείονταν από την Κομμουνιστική Διεθνή οι Ελεύθεροι Τέκτονες, δηλαδή οι Μασόνοι.

    Δηλαδή, η κατηγορία ότι το κομμουνιστικό κίνημα υπήρξε αποτέλεσμα «εβραιομασονικής» δραστηριότητας, αποδεικνύεται ότι είναι εντελώς μύθος.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/06/2008

  55. Πολύ ενδιαφερον κειμενο για να θυμηθουμε πως αντιεμτωπισε η Φαια προπαγανδα της Δεξιας τον Σημιτη , Ροζακη κλπ εκεινα τα χρονια (μαζί με την ιστορια με τις αστυνομικές ταυτοτητες κλπ κλπ) :

    http://abravanel.wordpress.com/2008/06/15/pasok-the-great-jewish-political-party/

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/06/2008

  56. Ο Σαρτρ, έχει γράψει βιβλίο για τον αντισημιτισμό με τον τίτλο “Στοχασμοί για το Εβραϊκό Ζήτημα. Ας δούμε το πως περιγράφει τον αντισημίτη ” Υπάρχουν άνθρωποι-μας λεει που νιώθουν να ελκύονται από την αμετάλλακτη διάρκεια της πέτρας. Γυρεύουν να είναι συμπαγείς και αδιαπέραστοι,δεν θέλουν να αλλάξουν: που θα τους οδηγούσε άραγε η αλλαγή; Πρόκειται για έναν πρωταρχικό φόβο του εαυτού και για έναν φόβο της αλήθειας. Αυτό που τους τρομάζει , δεν είναι το περιεχόμενο της αλήθειας , το οποίο ούτε καν υποψιάζονται, αλλά η ιδία η μορφή της αλήθειας ως αντικείμενο αόριστης προσέγγισης . Είναι σαν η ιδία τους η ύπαρξη να βρίσκεται διαρκώς σε αναστολή. Όμως θέλουν να υπάρξουν ολοκληρωτικά, εδώ και τώρα. Αποστρέφονται κάθε επίκτητη άποψη, θα ήθελαν να ήταν όλες τους οι ιδέες έμφυτες. Καθώς ,, φοβούνται τον συλλογισμό, θέλουν να υιοθετήσουν έναν τρόπο ζωής οπού ο συλλογισμός και η ερευνά έχουν έναν εντελώς δευτερεύοντα ρόλο, οπού ψάχνουμε μόνο αυτό που έχουμε ήδη βρει , οπού δεν γινόμαστε ποτέ κάτι άλλο από αυτό που ήδη ήμασταν… Μα πώς μπορούμε να επιλέξουμε να στεγαζόμαστε πλανερά;. Επειδή νοσταλγούμε την στεγανότητα. Ο νοήμων άνθρωπος αναζητά με πόνο, γνωρίζει πώς άλλοι συλλογισμοί του είναι απλώς πιθανολογικοί… είναι ‘’ανοιχτός’’, θα μπορούσε να φανεί Διστακτικός.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/06/2008

  57. Ευχαριστώ για την αναφορά. Το άρθρο ήταν μάλλον χιουμοριστικό, αλλιώς θα έπρεπε να αναφερθώ αναλυτικά και στον κ.Καρατζαφέρη και στον κ.Γιακουμάτο.

    με τον πρώτο αρχιερέα του Ιουδαϊσμού, τον Κώστα τον Σημίτη.
    Ταδε έφη ο κ.Γιακουμάτος το 2000.

    Υπάρχουν ορισμένες αναπάντητες ερωτήσεις που έχουν μείνει και ζητώ συγνώμη αλλά είχα γράψει ένα μεγάλο κείμενο το οποίο χάθηκε. Δεν αγνοώ τους συνομιλητές και ελπίζω σύντομα να μπορέσω να το ξαναγράψω.

    Σχόλιο από Abravanel | 17/06/2008

  58. παρακαλώ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/06/2008

  59. Αμπραβανέλ, το κακό είναι ότι γράφεις αγγλικά στο ιστολόγιό σου και διάλογος σε σπαστά αγγλικά είναι ό,τι το χειρότερο, θυμίζει τις παλιές ένδοξες μέρες των ιντερνετικών βαλκανικών πολέμων.

    Επειτα, να προσθέσω μερικά στην (ανεπίκαιρη;) αναδρομή σου. Παρέλειψες να αναφέρεις πως και για τον Έβερτ είχαν βγει φήμες πως είναι εβραίος. Για τον Σημίτη, εκτός από Αβούρης, άλλοι είχαν διαδώσει πως λεγόταν Βεντούρα, διότι όταν διέφυγε στο εξωτερικό επί χούντας είχε διαβατήριο μ’ αυτό το όνομα.

    Για τον ΓΑΠ, πήγαν να τον βγάλουν εβραίο από δυο μεριές. Καταρχάς, μέσω Μινέικο’ βέβαια αργότερα πήγε ο Γιωργάκης ως Υπέξ στα πατρογονικά των Μινέικων και προσκύνησε τους χριστιανικούς τάφους τους. Αλλωστε γαιοκτήμονες μικροαριστοκράτες, εξορισμού δεν θα μπορούσαν να είναι εβραίοι στην τσαρική Ρωσία. Γιαυτό άλλοι έβγαλαν τη φήμη πως είναι εβραίος μέσω Μάργκαρετ, κι ότι ο μπαμπάς Τσαντ ήταν αρχιραβίνος.

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 17/06/2008

  60. Ν.Σ
    δεν μπορω να καταλάβω τι λογής Φημες μπορει να βγηκαν για τον ΕΒΕΡΤ . Αφου ειναι Πασιγνωστη η ιστορια και του Πατερα του και του παππου του… και προκειται για μια απο τις ελαχιστες οικογενειες που ξερουμε απο που βασταει η σκουφια τους.Μπορεις να μου εξηγησεις;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/06/2008

  61. Ανεπίκαιρη γιατί; Στην επικαιρότητα βρίσκονται τόσο ο κ.Σημίτης, όσο και ο κ.Παπανδρέου και μιλώντας για το θέμα συνειδητοποίησα οτι όλοι οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ, (και αρκετοί υποψήφιοι όπως Βενιζέλος, Αρσένης),έχουν «κατηγορηθεί» για εβραισμό. Μου φάνηκε αστείο και ανάρτησα ένα κείμενο μετά από μια μικρή έρευνα.

    Το θέμα ήταν για το ΠΑΣΟΚ – ο εβραίος Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν μπόνους τρακ 🙂 . Γι΄αυτό δεν έγραψα ούτε για τον Εβερτ, ούτε για το Ροζάκη, ούτε για τη Δαμανάκη και ούτε για πολλούς άλλους.

    Αν ακολουθήσεις τους συνδέσμους που παρέθεσα στο κείμενο θα δείς οτι αναφέρεται η ιστορία του Σημίτη/ Βεντούρα. Βέβαια δεν αναφέρεται οτι αυτό ήταν το πραγματικό του όνομα αλλά οτι ήταν ύποπτη επιλογή διότι ο εβραίος Βεντούρα υπήρξε ηγετικό στέλεχος του ΣΕΚΕ.

    Αμπραβανέλ, το κακό είναι ότι γράφεις αγγλικά στο ιστολόγιό σου και διάλογος σε σπαστά αγγλικά είναι ό,τι το χειρότερο,

    Δεν νομίζω οτι γράφω και τόσο άσχημα. 🙂
    Από εκεί και πέρα αλλού γίνονται διάλογοι σε σπαστά ελληνικά, στα αγγλικά θα κολλήσουμε; Ευπρόσδεκτοι είναι οι σχολιαστές σε όλες τις γλώσσες – άλλωστε γι’αυτό διάλεξα τα αγγλικά ώστε να έχω το μεγαλύτερο δυνατό κοινό, (και από το εξωτερικό), και θεωρώ οτι η πλειοψηφία των ελλήνων αναγνωστών γνωρίζει καλά αγγλικά.

    Σχόλιο από Abravanel | 17/06/2008

  62. «Ζούμε σε μια χώρα που εβραιοκρατείται. Ο πρωθυπουργός έλκει την καταγωγή από κει. Ααρών Αβουρής ο παππούς του. Ο Γεώργιος Παπανδρέου έχει τη γιαγιά του, η οποία ήταν Πολωνοεβραία, η Μινέικο. Ολη η κυβέρνηση ε-βραι-ο-κρα-τεί-ται» (εκπομπή 24/5). Αυτά τα έλεγε και προεκλογικά ο κ. Καρατζαφέρης. Τώρα, όμως, ανακαλύπτει εβραϊκό δάκτυλο και στο κόμμα που τον έβγαλε βουλευτή: «Και στον Στέφανο Μάνο αν ψάξετε, κι εκεί θα βρείτε εβραϊκή ρίζα. Όπου δείτε υποστηρικτή του θέματος έχει εβραϊκή ρίζα. Να ψάξετε, θα βρείτε. Στην οικογένεια, στη γυναίκα του, στην πεθερά του» (24/5). Από την κατηγορία του εβραϊκού δακτύλου δεν γλιτώνει ούτε ο κ. Έβερτ: «Ο δικός μου άνθρωπος, ο Λάμπρος ο Λαμπράκος είδε τον κ. Έβερτ κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη να πηγαίνει στη Μεγάλη Συναγωγή των Εβραίων, να φοράει το σκουφάκι του και να εισχωρεί στα ενδότερα» (24/5). Την επομένη, ο κ. Καρατζαφέρης επαναλαμβάνει την καταγγελία, με μια μικρή διαφορά: εμφανίζει τον κ. Έβερτ να επισκέπτεται τη Μεγάλη Στοά της Ουάσιγκτον, μπλέκοντας έτσι Εβραίους και Τέκτονες, αλλά και δυο μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ….Ένα-ένα ενώνονται τα κομμάτια του παζλ. Όσοι βρίσκονται μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία έχουν δούναι και λαβείν με το Ισραήλ».

    κ.Καρατζαφέρης εδώ.

    εδώ ένας σχολιαστής αναφέρεται στους εβραίους σημίτη/εβερτ.

    Εδώ ένας παρανοικός ΕΕΕ μιλάει για τον αρχιραβίνο Αλ Λεβί – Αλαβάνο.

    ΥΓ.Παραθέτω σχολιασμό σε φόρουμ της ανάρτησης μου για το ΠΑΣΟΚ – ο σχολιαστής μιλά σοβαρά και είναι ενδεικτικό της θεματολογίας:

    Νόμιζε πως θα το κράταγε μυστικό, αλλά τον ξετρυπώσαμε και αποκαλύπτουμε για άλλη μια φορά τα ανθελληνικά σιωνιστικά του σχέδια να ιουδαιοκομμουνιστικοποιήσει το ΠΑΣΟΚ μεταγγίζοντας του αντιευρωπαϊκό εβραϊκό συνασπισμένο αίμα με μοναδικό σκοπό την κατάληψη της εξουσίας από τον αρχιραββίνο Τσίπρα!

    Σχόλιο από Abravanel | 17/06/2008

  63. Abravanel

    σοβαρέψου ! 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/06/2008

  64. Νοσφ, όπως είδες και στα λινκ που προσκόμισε ο Αμπραβανέλ, και τον Έβερτ τον έχουν πει εβραίο αν και όπως λες είναι γνωστή η ιστορία της οικογένειάς του. Ενάντια στη βλακεία, ακόμα κι οι θεοί μάταια αγωνίζονται όπως έλεγε κι ο γνωστός εβραίος Φρειδερίκος Σίλερ.

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 17/06/2008

  65. Εν τω μεταξύ ο Παπανδρέου (της Μινέικο ο εγγονός) διέγραψε τον Σημίτη (τον Βεντούρα).

    Ω καιροί, ω ήθη !

    Ομέρ, ο «ρε μπας είμαι και ‘γω

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/06/2008

  66. Ν. Σ θα σε παρακαλουσα το ιδιο η παρομοια σχολιο να το κανεις(μιας και δεν μπορω να το λινκαρω )στο ποστ για την βλακεια (η Ν.επικαιροτητα του Μπρεχτ )

    οπου βεβαια πρεπει να μπουν και τα του Αμπραβανέλ

    Παντως εκεινο που υποψιαζομουν παντα και μαλλον φαινεται εδώ ειναι οτι Αυτου του ειδους ο Αντισημιτισμός δεν εχει και πολλά να κανει με τον παραδοσιακό Αντισημιτισμό που ξεραμε …

    Θελω να πώ : εδώ εχουμε εναν αντισημιτισμό Χωρις Εβραιους
    η μαλλον με Μια μυστηριωδη Φιγουρα -σαν σκια του Εβραιου ο οποιος υποτιθεται ειναι Παντου (και πουθενά )
    και φυσικά αφορά σε καθε τι που Απο καποιους παντα θεωρειται οτι απειλει την καθαροτητα της φυλής ή και αλλα πραγματα….

    Δεν ξερω τι εχει να πει ο Αμπραβανέλ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/06/2008

  67. Ετοιμο το είχα το σχόλιο πάνω στην εύστοχη παρατήρηση του νοσφεράτου και η επικαιρότητα με πρόλαβε. ζητώ συγνώμη για την αυτοδιαφήμηση αλλά μερικά ενδιαφέροντα άτομα αποφάσισαν να εμπνευστούν από το ιστολόγιο μου.

    Προσοχή το θέμα μου δεν είναι η ασύστολη αντισημιτική συνωμοσιολαγνεία τους αλλά οι εκλεκτικές συγγένειες της πατριωτικής ακροαριστεράς και της κλασσικής ακροδεξιας.

    Το σχόλιο που είχα ετοιμάσει θα ακολουθήσει σε λίγο γιατί έχω ένα ραντεβού με τον Henry για μια καινούργια δήλωση.

    Σχόλιο από Abravanel | 19/06/2008

  68. Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Πέμπτη, Ιούνιος 19 2008 στο 5:48

    Νομίζω ότι ως απόγονος “τουρκόσπορων” καταλαβαίνω καλύτερα από το μέσο νεοέλληνα τις ευαισθησίες σου απέναντι στο ρατσισμό.

    Όμως βλέπω ότι οι ευαισθησίες αυτές σε οδηγούν σε υπεραπλουστεύσεις, όπως αυτές στεγάζονται κάτω από την εύκολη υιοθέτηση του όρου “φαιοκόκκινο μέτωπο”…

    Απ’ την άλλη… δημοκρατία έχουμε, ο καθένας δημιουργεί όπως θέλει τα σχήματά του!

    Μ-π

    ———————————————————————————-

    Στην παρακάτω διεύθυνση υπάρχει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση :

    http://sfrang.blogspot.com/2007/05/t-i.html?showComment=1179511560000

    ————————————————————————————

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/06/2008

  69. Abravanel
    αφησα και στο ιστολογιο σου ενα σχολιο . Νομίζω πως αυτο που σου συνεβη ειναι πολύ πολύ ενδεικτικό του τροπου με τον οποιο αναπαραγονται ως Δηθεν Αληθειες ολα οσα Καταδεικνυονται και σε αυτό το Ποστ.με τα πρωτοκολλα

    Κτα τα αλλα αυτά που λες ΄για την αριστερα , νομίζω οτι ειναι μαλλον βιαστικά .
    Κανεις Αριστερός ουτε Μεσος ουτε Ακρος
    σε καμμια περιπτωση Δεν χαφτει τετοιες αηδιες σαν αυτες που δειχνεις οτι κανανε καποιοι με τα λεγομενα σου
    .Τωρα αν καποιοι Δηλωνουν ε στην Ελλαδα ειμαστε..
    »εισαι οτι δηλώσεις»;

    Επίσης : Μαλλον μαζευεται πολύ πολύ Υλικό για την
    Ν. Επικαιροτητα του Μπρεχτ ..

    Ισως χρειαστει να κοιταξουμε ξανα ορισμενα κλασσικά εργα οπως : Μωριας εγκώμιον του Ερασμου , Η τεραστια σημασια των Βλακών του Λέμπεση , το περι βλακειας του Μουζιλ ,κ. αλλα πολλά.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 19/06/2008

  70. ΤΩΡΑ: (αφου ειδαμε οτι το αντισημιτομετρο μπορει να χρησιμευσει και ως ΒΛΑΚΟΜΕΤΡΟ )
    θα ηθελα να ξαναγυρισουμε σε εκεινο που επισημανε

    ο Ν. Σ για τον Εβερτ ..

    Το οτι δηλαδή καποιοι τον βγαλανε και αυτον ..Εβραιο
    Και Αναρωτιεμαι ..Πως γινεται ρε παιδια ..;
    Καλά τον Γιωργακη , τον Σημιτη, τον Ροοζακη κλπ
    Τον Εβερτ;
    Γονο Αστυνομικών ;
    και μαλιστα ο πατερας του Δντης ΑστυνομιαςΑθηνων επι Κατοχής …
    Δηλαδή πως ; Θελουν να πουν δηλαδή οτι οι Ναζί ανεχτηκαν εναν Εβραιο να ειναι Αστυνομικός Δντης επι κατοχής ;
    Ρε παιδια ..Σιγά σιγά θα μας πουνε πως κι ο Τσολακογλου εβραιος ητανε ..
    βλ σχετικά:

    Άγγελος Έβερτ (1894-1970) ήταν ο διοικητής της Αστυνομίας Πόλεων κατα τη διάρκεια της κατοχής.

    ……
    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%88%CE%B2%CE%B5%CF%81%CF%84

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 19/06/2008

  71. […] Helsinki Watch who first located the speech. An interesting discussion was held on the Protocols in Pondos and Aristera. Protocols in Wikipedia (english) and an article of Ios and another brief blog post here […]

    Πίνγκμπακ από The Treaty of Lisbon is the corroboration of the “Protocols of the Elders of Zion” « Abravanel | 22/06/2008

  72. […] -Για τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών […]

    Πίνγκμπακ από -Για τον Abravanel « Πόντος και Αριστερά | 01/07/2008

  73. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=867057

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 20/07/2008

  74. Η ρατσιστική παραφιλολογία για την εβραϊκή ανάμειξη στην «παγκοσμιοποίηση» ως μέρος ενός ευρύτερου σιωνιστικού σχεδίου καλά κρατεί από κάποιους κύκλους.

    http://www.fortunecity.com/marina/pitcairn/1421/newage.htm

    …………………………
    …………………………

    «Ποιός κινεί τις μαριονέτες;

    Οι φερόμενοι ως ηγέτες της «Νέας Εποχής» ομολογούν ότι αυτή είναι μια υπόθεση που για πολύν καιρό στηνόταν στα παρασκήνια και ότι ο υπερβατικός αρχηγός της είναι ο Εωσφόρος. Δεν μας λένε όμως ότι εγκόσμιος μαέστρος της είναι κυρίως ο Σιωνισμός – ίσως μάλιστα πολλοί από αυτούς να το αγνοούν. Ο Σιωνισμός είναι μια απάνθρωπη, αντίθεη και ρατσιστική ομάδα που αιώνες τώρα παραπλανά τους Εβραίους και όλο τον υπόλοιπο κόσμο, με στόχο την παγκόσμια κυριαρχία. Κατά την εξορία των Εβραίων στη Βαβυλώνα και γύρω στο 586, κάποιοι Εβραίοι αναμείχθηκαν με τους Χαλδαίους και μυήθηκαν από αυτούς στην αστρολογία, τον πνευματισμό και τη μαγεία. Έτσι προέκυψε η μαγεία Καμπάλα, το βιβλίο Ταλμούδ και η ομάδα των Φαρισαίων, η οποία επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ το 583 με τους υπόλοιπους Εβραίους. Σιγά σιγά οι Φαρισαίοι, που ονειρεύονταν ότι ο Θεός θα βασίλευε σε όλο τον κόσμο μέσω αυτών και ενός θεϊκού απεσταλμένου (Μεσσία) που θα υπέτασσε τους άλλους λαούς με το σπαθί, απέκτησαν τον έλεγχο των δικαστηρίων και του Μεγάλου Συνεδρίου (Σανχεντρίν), που ίδρυσε το 457 ο Έσδρα. Αυτοί μεθόδευσαν τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού, που δεν ήταν όπως Τον ήθελαν.

    Το 70 μ.Χ., με την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τον Τίτο, το Σανχεντρίν μεταφέρθηκε στη Γιάμνια, και ο ραβίνος Ιωχανάν έπεισε όλους τους Εβραίους πως αυτό ήταν μια θρησκευτική και διοικητική εξουσία αντιπροσωπευτική όλους του έθνους. Έτσι οι Φαρισαίοι ανέλαβαν ουσιαστικά τη διοίκηση του Εβραϊκού λαού. Αργότερα το Συνέδριο μεταφέρθηκε κατά σειράν στην Τιβεριάδα, τη Βαβυλώνα, την Κωνσταντινούπολη (1680) και τη Θεσσαλονίκη (1880). Μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Έλληνες, μεταφέρεται κατά σειρά στη Μ. Βρετανία, στις Η.Π.Α. και τέλος στο Ισραήλ (1970).

    Ο Σιωνισμός στάθηκε πάντα εχθρός του Ελληνισμού, θεωρώντας τον εμπόδιο για την παγκόσμια κυριαρχία, και η εχθρότητα αυτή μεγάλωσε με τον ασπασμό της χριστιανικής πίστης από τους Έλληνες. Ο Σιωνισμός φέρεται ως δημιουργός ή υποκινητής του Γνωστικισμού (Σίμων ο μάγος), του Αρειανισμού – και άλλων ομάδων και αιρέσεων, με τις οποίες επιχείρησε να νοθεύσει το Χριστιανισμό – , του Ισλάμ, που χρησιμοποίησε για να καταστρέψει το Βυζάντιο, και πλήθους ισλαμικών αιρέσεων, όπως οι Φατιμίδες και οι Ασσασίνοι, οι οποίοι δίδαξαν και τους Ναΐτες. Ακόμα των Ροδόσταυρων, της Μασονίας, των Μαρτινιστών, των Πεφωτισμένων της Βαυαρίας (illuminati), της Θεοσοφικής Εταιρείας, διαφόρων οικονομικών και κοινωνικών θεωριών (Μαρξισμός, αναρχισμός) κ.ά. Με τη Γαλλική Επανάσταση και το μασονικό της σύνθημα «ελευθερία, ισότης, αδελφότης», το οποίο οι ίδιοι οι Σιωνιστές στα «Πρωτόκολλά» τους διακωμωδούν, ανέτρεψαν την παραδοσιακή αριστοκρατία, ώστε η εξουσία να περιέλθει στα χέρια των «κυρίων του χρήματος», δηλαδή των ίδιων.

    Στη Ρωσία, αφού πρώτα πέτυχαν πλήρη διάβρωση της αυλής δια του Ρασπούτιν, του θεοσοφιστή ψευτοκαλόγερου που έλεγχε την τσαρίνα, άρπαξαν την εξουσία μέσω των μελών του κομμουνιστικού κόμματος, που φαντάζονταν πως… επαναστατούσαν για το καλό του λαού. Ο Σιωνισμός υποστήριξε τα περισσότερα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, φροντίζοντας μετά να βάλει στο χέρι τους δήθεν «απελευθερωμένους» λαούς με προκατασκευασμένα κόμματα και πολιτικούς, μυστικές υπηρεσίες, δάνεια, μασονικές στοές και άλλες ραδιουργίες. Ως βασικοί υπηρέτες των σχεδίων του Σιωνισμού φέρονται η Αγγλία – έδρα της μασονικής στοάς Mother Lodge – και κατόπιν η Αμερική, που είναι και βασική υποστηρίκτρια του κράτους του Ισραήλ. Ο Σιωνισμός υποκινεί δια των πρακτόρων του αναρχικές και φασιστικές ομάδες, ώστε ο κοσμάκης να τρομοκρατείται και να ζητά περισσότερο κράτος, περισσότερη καταστολή. Ακόμα προωθεί και στρατιωτικά καθεστώτα. Όμως ο κοινοβουλευτισμός – άσχετος με τη δημοκρατία των αρχαίων Ελλήνων, την επαναστατική εθνοσυνέλευση του ’21 και τις δημοκρατικές συνοδικές διαδικασίες της Εκκλησίας – κατορθώνει να επιβάλλει τους πιο εξωφρενικούς νόμους (Shengen), να καταπνίγει τις αντιδράσεις και να εξαπατά με πιο μεγάλη επιτυχία από μια δικτατορία, ενώ ο κόσμος ικανοποιείται με την ψευδαίσθηση των ελεύθερων εκλογών και δεν επαναστατεί………….»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/08/2008

  75. »’Ο Σιωνισμός υποκινεί δια των πρακτόρων του αναρχικές και φασιστικές ομάδες, ώστε ο κοσμάκης να τρομοκρατείται και να ζητά περισσότερο κράτος, περισσότερη καταστολή…;; κλπ κλπ

    Ποιά ειναι η Κρυφή δυναμη και γοητεια αυτών των ασυναρτησιων ;
    ΑΚΡΙΒΏς ΣΤΟ ΟΤΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ ΒΕΛΟΝΙΑ συρραπτουν εντελώς ανομοια πραγματα (π.χ Φασιστες με αναρχικους ) ωστε να προσφερουν σε παραζαλισμένυς μικροαστους , εφηβους , ανεργους απελπισμενους , λογιων λογιων μια ευκολη ευεπεπτη και συγκεκριμενη ερμηνεια του κοσμου

    Επίσης

    Υποτιθεται οτι τους προσφερουν ενα υποτιθεμενο Μυστικό που ταχα μου αποκρυπτεται ..Ωστε αν με λογικά επιχειρηματα πας να τους πεις οτι αυτά ειναι αυταποδεικτες ασυναρτησιες αυτός (ο δεκτης της ναζιστικής αυτής προπαγάνδας να σου πει – η να σκεφτει :»’ Αυτά τα λεει γιατί ειναι μορφωμενος,η ..αριστερος η αναρχικός ή (και…φασιστας) αρα ..εβραιος και παει να με μπερδεψει . Εγω ομως ξερω την Κρυφή αλήθεια »

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/08/2008

  76. Tωρα (το εκανα και Ποστ καπου στη σπηλιά μου)
    Υποψιαζομαι οτι υπάρχει μια σχεση
    αναμεσα στον αγριοτατο Νεφιλελευθερισμό που Βιωνουμε
    που αποτρελαινει τον κοσμο
    και στην Διαχυση του Αντισημιτισμου καθως και αλλων α-νοητων μορφων Ρατσισμου

    και Θυμαμαι ενα κλασσικό βιβλιο
    μιας πραγματικής Φιλελευθερης φιλοσοφου της Χαννα Αρρεντ
    (λεω πραγματικής Φιλελευθερης γιατί συν τοις αλλοις μας εχουν μπερδεψει οι Ημιμαθεις Νεοφιλελευθεροι με ολα τα Θρωωρητικά σκουπίδια που πασαρουν ως δηθεν ..Φιλελευθερη θεωρια )

    το Βιβλιο ειναι : Η ΚΑΤΑΓΩΓΉ ΤΟΥ οΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ
    και νομιζω οτι ενας τομος εχει μεταφραστει και στα ελληνικά .
    (το προτεινω για τους καλοπροαιρετους
    φιλελευθερους που τυχόν δεν το γνωριζουν ..καμμια βεβαια σχεση με τις Νεοφιλελευθερες αηδιες )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/08/2008

  77. Επισης

    ενα εξαιρετικό βιβλιο που ειχα διαβασει για το Μεσανατολικό κουβαρι και το συγχρονο Εβραικό ζητημα
    ηταν ενός εκπληκτικου κατ εμέ – εβραιου συγγραφεα
    του Φίλιπ Ρόθ
    »Επιχειρηση Σαυλωκ»

    Δεν χαριζει καστανα σε κανενα

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/08/2008

  78. Νομίζω ότι όλα αυτά είναι τελείως περιθωριακά. Ο μέσος πολίτης μάλλον τα περιφρανεί. Ίσως η συμπεριφορά των Ισραηλινών στην Παλαιστίνη να δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα και αυτά να επεκτείνονται, άλλοτε άδικα και άλλοτε δίκαια, και στην εβραϊκή διασπορά.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/08/2008

  79. »Ο μέσος πολίτης μάλλον τα περιφρανεί.»
    xmmδεν ειμαι τοσο σιγουρος ..Μπορει να του φαινονται γελοια αν τα δει καπου μαζεμενα ως »επιχειρηματα »
    οπως παραπάνω

    αλλά -θες επειδή πες πες ολο και κατι μενει , θες γιαυτό με το Ισραήλ και τη Παλαιστινη, θες για αλλους λόγους
    – το οτι »ο (μυστηριωδης και απροσδοριστος Εβραιος » βρισκεται υποτιθεται πίσω απο τα δεινα του κοσμου ..εχει καταλήξει μια επικινδυνη »κοινοτοπία»

    Μερος της αυτονοητης ψευδογνωσης -καπως σαν να ανοιγουμε συζητηση ..περιπου οπως κουβεντιαζουν για τα ζωδια » εγώ δεν τα πολιπιστευω αλλά οι »Διδυμοι ειναι ετσι…» κλπ
    Πολλά τετοια εχω ακουσει και απο πολους και εν πολλοις ασχετους με τον »Καθαρό» αντισημιτισμό ανθρωπους

    …και φυσικά δεν αφορά μόνο τους Εβραιους

    Δεν εχετε ακουσει π.χ τις ιστοριες οτι τα φιδια τα βαζουν οι Οικολογοι; …Και καλά τα φιδια ..Τους Ψυλλους ;
    η ..τις αρκουδες ;

    και αυτά αναμεταδιονται απο στομα σε στομα , ευκολα αναλαφρα Λες και ειναι επιβεβαιωμένο ..
    Να μη πουμε για το Ιντερνετ οπου ο καθένας λεει και αναμεταδιδει και αναπαράγει οτι γουσταρει χωρις κανεις να του ζηταει να το αποδειξει …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/08/2008

  80. Εντάξει, για τους οικολόγους μπορεί να διαμορφώνεται αυτή η εικόνα στις περιοχές όπου υπάρχουν σε ανάπτυξη προγράμματα προστασίας απειλούμενων ειδών, όμως για τους Εβραίους νομίζω ότι δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα. Ίσως να φαίνονται τραγικά εξαιτίας των φοβιών που καλλιεργούν οι ίδιοι οι Εβραίοι ή αυτοί που μελετούν το Ολοκαύτωμα. Νομίζω ότι ο αντι-αντισημιτισμός είναι ένα καταφύγιο φόβων και ενοχών μαζί.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/08/2008

  81. »Νομίζω ότι ο αντι-αντισημιτισμός είναι ένα καταφύγιο φόβων και ενοχών μαζί.»

    Ναι ειναι . Και ηταν . Συν -ομως και κατι αλλο πολύ πιο σημαντικό.
    Την Συστηματική και επιμονη και με μηχανισμους προπαγανδας αλλά Γκαιμπελς εκμεταλλευση αυτών των Φοβιων και ενοχων απο καποιους -πολύ οργανωμενους -κυκλους που ξερουν πολύ καλά τι κανουν
    και οι μηχανισμοι αυτοι της (ναζιστικής καταγωγής) προπαγανδας ειναι :

    α) η Μεγεθυνση (καποιων στοιχειων )και σμικρυνση καποιων αλλων
    β) η παραμορφωση της αληθειας
    γ) το ανακατεμα αληθειας και ψεμματος (συμμιξη)
    δ) η επαναληψη (Συκοφαντειτε ολο και κατι θα μεινει)
    ε) η Προβολή ( ασυνειδητων φοβων και ενοχών στο αποδιοπομπαιο τραγο ) κ.α

    »να φαίνονται τραγικά εξαιτίας των φοβιών που καλλιεργούν οι ίδιοι οι Εβραίοι ή αυτοί που μελετούν το Ολοκαύτωμα.»

    Τωρα ..κοιτα .. Λιγο να μελετησει καποιος το Ολοκαυτωμα καταλαβαινει και την συναφεια με την σημερινη κατασταση
    αλλά και οτι το Ολοκαυτωμα αφορουσε μεν κατα πρωτο λόγο τους εβραιους αλλά και πολλές αλλες πολιτικές , εθνοτικές και θρησκευτικές ομαδες
    -και οτι -οπως εδειξε και ο Φουκώ και αλλοι -ειναι κατι που μπορει να επαναληφθει…

    Τι εννοεις φοβιες ; Φοβιες ειναι οι φοβοι που δεν εχουν καμμια βαση η σχεδόν καμμια με την πραγματικοτητα ..
    Δηλαδή η πραγματικοτητα σημερα δεν ενεχει κινδυνους εθνικών εκκαθαρισεων , γενοκτονιων και ολοκαυτωμάτων ;

    Επιμενω φιλε ..Ο Αντισημιτισμός παραμένει εξαιρετικά επικινδυνος και σημερα . Και οχι μόνο για τους Εβραιους . Αλλά για ολους οσους σκεφτονται καπως , οσους καπως αντιδρουν στον εφιαλτη του Θαυμαστου Καινουριου Κοσμου
    που επιβαλλει ο Νεοφιλελευθερος συγχρονος καπιταλισμός

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/08/2008

  82. Πολύ σωστά!

    Εν τω μεταξύ, και για να μην ξεχνιόμαστε, όλα αυτά που αναφέρεις (οι 5 μέθοδοι) πραγματοποιούνται και εις βάρος μας από αυτούς που αποκαλούμε «αντιπρόσφυγες αναθεωρητές«. Όλα! Ένα προς ένα!

    Θα ήταν καλό, κάποια στιγμή, να σου τα παρουσιάσω με αποδείξεις από τα κείμενά τους. Κάποια στιγμή θα το κάνω!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/08/2008

  83. Νοσφεράτε, εννοώ «φοβίες και φόβους» μαζί και επιμένω σε όσα έγραψα παραπάνω. Φυσικά δεν διαφωνώ ότι ο αντισημιτισμός, όπως και κάθε ρατσισμός δεν είναι επικίνδυνος. Για παράδειγμα, ο αντι-τσετσενισμός στη Ρωσία και ο αντι-οσετινισμός στη Γεωργία, ο αντι-ουϊγουρισμός στην Κίνα είναι σήμερα πιο επικίνδυνα ρατσιστικά ρεύματα από τον αντισημιτισμό.

    Μ-π, συμφωνώ με τη διαπίστωσή σου. Δες μια συζήτηση που έγινε κάπου :

    makedonas Says:
    August 16th, 2008 at 3:08 pm
    Ποιος είπε ότι ήταν μισό εκατομμύριο?170.000 ήταν σε ολόκληρη την ΕΣΣΔ λίγο πριν την πτώση της.Τώρα έχουμε 300.000 Τσετσενο-κάφρους μόνο στη Θεσ/νίκη.Έχοντας δει τις φάτσες τους ,τα έθιμά τους και έχοντας ακούσει τις εξομολογήσεις τους (γιατί όταν πίνουν-που πίνουν πάρα πολύ-τα λένε όλα)σε ενημερώνω πως μόνο Έλληνες δεν είναι.Ίσως δε γνωρίζεις πως και στην Τουρκία έχουν το ίδιο πρόβλημα με τους ίδιους Τσετσενο-κάφρους που θέλετε να παρουσιάσετε ως συμπατριώτες μου.Επιτέλους ΔΕΙΤΕ τους!

    ………………….

    ataktos Says:
    August 16th, 2008 at 4:23 pm
    ne makedona ke emis tous blepoume den ise monadikos .O factorx ekane sfalma antigrafontas apo ena allo , ehi iperbali .
    Den ine omos avtos pou ehi feri edo tous Tsetsenous ke alous ,esi pou ehis
    mazi tous shesi sigoura tha ehis akousi tis eksomologisis tous pios apo tous elines politikus ,diplomatikus ipalilus tus arpakse to hriso ke tous efere .Grapse ta onomata edo ,alloste den ine krifa (I PASOK I N.D. ine ) .Avti den tous hrisimopiisan sta eklogika pehnidia stin Thessaloniki -mi mou pis oti o Psomiadis ,Papageorgopoulos ine toso dimofilis ,egratiki ,eksipni ,politiki pou tha blepame tis fatses tou sta MME epi hronia .

    ………………..

    ζακρονγκ Says:
    August 16th, 2008 at 5:58 pm
    πολύ ενδιαφέρον θέμα. για 40φυλόπουλο, για Νουδού κλπ
    λέξεις κλειδιά
    SAE θασσαλονικη σοχούμι, χρυσόμαλλο δέρας, βουλευτές σαποκ θεσσαλονίκης, κονδύλια υπουγείου εξωτερικών, κονδύλια ΣΑΕ, κονδύλια ΣΑΕ ΙΝΤΕΡΝΕΤ…
    πλοιοκτήτες, μεταφορικά, πουτάνες, διαβατήρια, προξενελια, σύμβουλοι…

    μπραβο ελληνες

    ζακρονγκ Says:
    August 16th, 2008 at 6:03 pm
    τι είναι πιο πιθανό να διασπαρεί στην παραευξείνια περιοχή….
    τουρκοαζεροϊρανικά φύλα, που είναι δίπλα δίπλα…δίπλα… περιοχή διασταύρωσης κι αλληλοεπηρεασμού πολιτισμών ή ελληνικά φύλα;

    [αν και χτες, βλέποντας μια ταινία (το ατέλειωτοι αρραβώνες) και εικόνες απο την κορσική, αμέσως αναγνώρισα στην εικόνα Μανιάτες κι Αλβανούς!

    αλλά οι παραευξείνιοι ούτε με μανιάτες μοιάζοιυν ούτε με αλβανούς. κι οι οουτάνες τους είναι μαυριδερές, καμιά σχέση με το ξανθό γένος του τηλεβιβλιοπώλη!
    ………………………

    http://www.antinews.gr/?p=3054

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 31/08/2008

  84. Ματσουκάτες…Καλά ..Μπορει να λεμε παρομοια πραγματα αλλά να μη μπορουμε να γινουμε κατανοητοι λόγω ιντερνετ …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/08/2008

  85. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;; (1)

    Ο Βολταίρος έγραψε :

    «…[οι εβραίοι] γεννιούνται όλοι τους με λυσσαλέο φανατισμό στις ψυχές τους, όπως οι Βρετανοί και οι Γερμανοί γεννιούνται με ξανθά μαλλιά.
    Δεν θα εκπλαγώ καθόλου αν κάποια στιγμή αυτοί γίνουν η καταστροφή της ανθρώπινης φυλής.» Lettres de Memmius a Ciceron (1771)

    «Μοιάζεις να είσαι ο πλέον τρελός όλων. Οι Κάφροι, οι Οττεντότοι, και οι Νέγροι της Γουινέας είναι πολύ πιο λογικοί και έντιμοι άνθρωποι από τους προγόνους σου, τους Εβραίους. Έχετε ξεπεράσει όλα τα έθνη σε θρασείς μύθους, σε κακή συμπεριφορά και σε βαρβαρότητα. Σας αξίζει να τιμωρείστε, γιατί αυτό είναι το πεπρωμένο σας.»
    Γράμμα σε Εβραίο που του είχε γράψει διαμαρτυρόμενος για τον αντισημιτισμό του, L’Essai sur le moeurs et l’esprit des nations(1756)

    «Ξέρω ότι υπάρχουν μερικοί Εβραίοι στις αγγλικές αποικίες. Αυτοί οι μαρράνοι (σσ. κρυπτοεβραίοι) πάνε όπου υπάρχει το χρήμα. Αλλά το εάν αυτοί οι περιτμημένοι που πουλάνε παλιόρουχα ισχυρίζονται ότι ανήκουν στη φυλή του Νεφθαλί ή του Ισσάχαρ δεν είναι μικρής σημασίας. Είναι, απλά, τα μεγαλύτερα καθάρματα που έχουν ποτέ λερώσει το πρόσωπο της γης.»
    Γράμμα στον Jean-Baptiste Nicolas de Lisle de Sales (1773)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/09/2008

  86. θε επρεπε να δεις τι εγραφε ο Χιουμ για τους Ελληνες και Τουρκους,(Οι ευγενικοι και Γενναοι τουρκοι ,οι δειλοι ελληνες κλπ) Ο Τοκβιλ για την εμφυτη αγριοτητα των Ινδιανων ΄
    Ο Μαρξ στο ανατολικό ζητημα (για τους ελληνες και δη για τους… ποντιους) κλπ Λες ειναι δυνατον ; Ναι ..ειναι δυνατον

    Οι μεγαλοι δεν ειναι απαλλαγμενοι απο προκαταλήψεις και στερεοτυπα …ειναι και αυτοι ανθρωποι…
    Αλλά παραμενουν μεγαλοι ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/09/2008

  87. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;; (2)

    Να τι λέει ο μεγάλος φιλόσοφος Δαυίδ Χιουμ:

    «I am apt to suspect the Negroes, and in general all other species of men, to be naturally inferior to the whites. There never was any civilized nation of any other complection than white, nor even any individual eminent in action or speculation. No ingenious manufactures among them, no arts, no sciences… Such a uniform and constant difference could not happen, in so many countries and ages, if nature had not made an original distinction between these breeds of men»: Of national characters, in Essays: Moral, Political and Literary.» [ http://books.google.com/books?id=pfYSzwWrBbYC&pg=PA62&dq=%C2% ]

    «Είμαι σε θέση να υποψιαστώ πως οι νέγροι, και γενικά όλα τα άλλα ανθρώπινα είδη, ότι είναι φύσει κατώτερα από τα λευκά. Δεν υπήρξε ποτέ πολιτισμένο έθνος άλλου χρώματος εκτός από λευκό, ούτε ακόμα και οποιοδήποτε άτομο που να διέπρεψε στην δράση ή την κερδοσκοπία. Καμία έξυπνη κατασκευή μεταξύ τους, καμία τέχνη, καμία επιστήμη… Μια τέτοια ομοιόμορφη και σταθερή διαφορά δεν θα μπορούσε να συμβεί, σε τόσες πολλές χώρες και ηλικίες, εάν η φύση δεν είχε κάνει μια αρχική διάκριση σ’ αυτές τις ανθρώπινες φυλές».

    Ο δε Εμμανουήλ Καντ :

    «Die Negers von Afrika haben von der Natur kein Gefühl, welches über das Läppische stiege. Herr Hume fordert jedermann auf, ein einziges Beispiel anzuführen, da ein Neger Talente gewiesen habe, und behauptet: daß unter den hunderttausenden von Schwarzen, die aus ihren Ländern anderwärts verführt werden, dennoch nicht ein einziger jemals gefunden worden, der entweder in Kunst oder Wissenschaft, oder irgend einer andern rühmlichen Eigenschaft etwas Großes vorgestellt habe, obgleich unter den Weißen sich beständig welche aus dem niedrigsten Pöbel empor schwingen und durch vorzügliche Gaben in der Welt ein Ansehen erwerben. So wesentlich ist der Unterschied zwischen diesen zwei Menschengeschlechtern, und er scheint eben so groß in Ansehung der Gemüthsfähigkeiten, als der Farbe nach zu sein»: Beobachtungen über das Gefühl des Schönen und Erhabenen, Vierter Abschnitt.» [Gesammelte Schriften Των Immanuel Kant, Wilhelm von Humboldt, Preussische Akademie der Wissenschaften, Akademie der Wissenschaften der DDR.
    Εκδόθηκε από G. Reimer, 1905, Πρωτότυπο από Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Ψηφιοποιήθηκε στις 15 Νοεμ. 2007 ]

    «Οι νέγροι της Αφρικής δεν έχουν λάβει από τη φύση καμία νοημοσύνη που εξυψώνεται επάνω από τον ανόητο. Ο κ. Χιουμ προκαλεί οποιονδήποτε να αναφέρει ένα και μόνον παράδειγμα κάποιου νέγρου που να έχει εκδηλώσει κάποιο ταλέντο. Όπως αυτός βεβαιώνει, μεταξύ των εκατοντάδων χιλιάδων μαύρων που έχουν περιπλανηθεί μακριά από τις χώρες τους, αν και πάρα πολλοί από αυτούς έχουν απελευθερωθεί, ούτε ένας δεν έχει υπάρξει που να επιτύχει κάτι μεγάλο είτε στην τέχνη είτε την επιστήμη είτε σε οποιοδήποτε άλλο αξιέπαινο θέμα. Αντίθετα, μεταξύ των λευκών οι άνθρωποι ανεβαίνουν συνεχώς επάνω από το χαμηλό σημείο όπου βρίσκονται και εξελίσσονται μέσω των ανώτερων προσόντων τους, αποκτώντας στον κόσμο φήμη. Η διαφορά λοιπόν μεταξύ των δύο φυλών είναι ουσιαστική: Εμφανίζεται να είναι εξίσου μεγάλη και όσον αφορά τις ικανότητες του μυαλού όπως ακριβώς και στο χρώμα».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/09/2008

  88. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ;;; (3)

    Ο Βολταίρος έφα :

    «Leurs yeux ronds, leur nez épaté, leurs lèvres toujours grosses, leurs oreilles différemment figurées, la laine de leur tête, la mesure même de leur intelligence, mettent entre eux et les autres espèces d’hommes des d i f f é r e n c e s prodigieuses »: Essai sur les moeurs, INTRODUCTION.[1]

    «Τα στρογγυλά μάτια τους, η πλακουτσωτή μύτη τους, τα χείλια τους που είναι πάντα παχιά, τα διαφορετικά διαμορφωμένα αυτιά τους, το μαλλί στο κεφάλι τους, το μέτρο της ίδιας της νοημοσύνης τους, όλ’ αυτά ορθώνουν ανάμεσα σ’ αυτούς και τα άλλα είδη τεράστιες δ ι α φ ο ρ έ ς».

    «[Ε]t ils n’ont d’homme que la stature du corps, avec la faculté de la parole et de la pensée dans un degré très éloigné du nôtre. Tels sont ceux que j’ai vus et examinés»: Essai sur les moeurs, INTRODUCTION. [ http://books.google.com/books?id=XqoGAAAAQAAJ&pg=PA4&dq=Leurs+yeux+ronds,+leur+nez+%C3%A9pat%C3%A9,+leurs+l%C3%A8vres+toujours&ei=ETSzSMr_HojcygSs9e3-Bg&hl=el ]

    «Και δεν είναι άνθρωποι, παρά το παράστημα του σώματος, μιας κι η ικανότητα στο να διατυπώνουν την σκέψη τους απέχει υπερβολικά πολύ από την δική μας. Τέτοιοι είναι εκείνοι που έχω δει και έχω εξετάσει».

    «[Ε]t on peut dire que si leur intelligence n’est pas d’une autre espèce que notre entendement, elle est fort inférieure. Ils ne sont pas capables d’une grande attention; ils combinent peu, et ne paraissent faits ni pour les avantages ni pour les abus de notre philosophie»: Essai sur les moeurs, κεφ. CXLI.[ http://books.google.com/books?id=2AwvAAAAMAAJ&pg=PA58&dq=t+on+peut+dire+que+si+leur+intelligence+n%E2%80%99est+pas+d%E2%80%99une+autre+esp%C3%A8ce&ei=eTSzSIy4H5bQzASKhanzAQ&hl=el ]

    «Εάν η αντιληπτικότητά τους δεν είναι τελείως διαφορετικής φύσης από την δική μας, είναι σε κάθε περίπτωση πολύ κατώτερη. Δεν είναι ικανοί στο να δείξουν οποιασδήποτε μεγάλη συγκέντρωση. Έχουν πολύ μικρή συνδυαστική ικανότητα και δεν δείχνουν ικανότητα να κατακτήσουν ούτε τα πλεονεκτήματα ούτε για τις καταχρήσεις της φιλοσοφίας μας».

    Και το καλύτερο:

    «C’est une grande question parmi eux s’ils son descendus des singes, ou si les singes sont venus d’eux. Nos sages ont dit que l’homme est l’image de Dieu: voilà une plaisante image de l’Etre éternel qu’un nez noir épaté, avec peu ou point d’intelligence! Un temps viendra, sans doute, où ces a n i m a u x sauront bien cultiver la terre, l’embellir par des maisons et par des jardins, et connaître la route des astres. Il faut du temps pour tout»: Lettres d’Amabed, Septième lettre. D’Amabed.[ http://en.wikiquote.org/wiki/Voltaire ]

    «Ένα σπουδαίο ζήτημα είναι επίσης το αν προέρχονται [οι Αφρικανοί] από τους πιθήκους ή εάν οι πίθηκοι προέρχονται από αυτούς. Οι σοφοί μας μας έχουν πει ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού. Να λοιπόν μια ωραία εικόνα του θείου κατασκευαστή: Μια πλακουτσωτή μαύρη μύτη με ελάχιστη ή και ανύπαρκτη νοημοσύνη. Σίγουρα θα έρθει καιρός που θα μάθουν ακόμη και αυτά τα ζ ώ α πώς να καλλιεργούν καλά το έδαφος, να καλλωπίζουν τα σπίτια και τους κήπους τους και να γνωρίσουν τις πορείες των αστεριών: Ο οποιοσδήποτε χρειάζεται τον χρόνο του για όλα».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/09/2008

  89. O Σοπεναουερ ομως τους ξεπερασε Ολους : ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ..
    ονομασε τους ανθρωπους : » Δίποδα .»

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/09/2008

  90. Και όχι μόνο, και ο Μαρξ και ο Μπακουνιν και πολλοί ακόμα. 🙂

    Πάντως καλύτερο από όλα και προσωπικά ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι αυτό: Trust a snake before a Jew and a Jew
    before a Greek, but don’t trust an Armenian.
    .

    Διάβαζα μερικά παλιά σχόλια και χαμογελούσα. Μιλάμε για αντισημιτισμό και αντισιωνισμό κτλ κτλ. Κάποια στιγμή όταν μπορέσω θα γράψω ένα αρθράκι για τον φιλοσιωνισμό στην Ελλάδα πριν το 1940 – έχει ορισμένες εντυπωσιακές εκπλήξεις.

    Σχόλιο από Abravanel | 03/09/2008

  91. Εγώ παλι , Χαιρομαι ,γιατί σ’ αυτό το Μπλογκ (οχι μονο σε αυτο το Ποστ)εχουν γινει εξαιρετικά ενδιαφερουσες συναντησεις , ανατροπές , συζητησεις και μεταμορφωσεις ταυτοτητων ..Ειλικρινά παιδια ..Ηταν και ειναι πολύ πολύ γονιμη ολη αυτή η Δουλεια που εγινε και γινεται εδώ μεσα

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/09/2008

  92. Έχεις απόλυτο δίκιο. Η συνάντηση διαφορετικών εκτιμήσεων, ακόμα και ιδεολογικών συστημάτων, όταν γίνεται με καλή διάθεση δημιουργεί μια θετική κατάσταση που μπορεί όχι μόνο να διαφοροποιήσει, αλλά και να αλλάξει!

    Και ‘δω μέσα αυτή τη διαδικασία τη ζήσαμε από κοινού.

    —————-

    Νοσφεράτε, μήπως θυμάσαι πού κάναμε μια κουβέντα για τους Επίστρατους του Μεταξά και το πογκρόμ του ’16 κατά των Μικρασιατών προσφύγων;

    Η μνήμη σου, είναι η μόνη μου ελπίδα !

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/09/2008

  93. Mαλλον θα σε απελπίσω…Στα 5οο χρονια που ειμαι η μνημη
    υφυσταται μόνον ως θολή αναμνηση ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 04/09/2008

  94. ——————————————————————————–
    «First they came for the Communists but I was not a Communist so I did not speak out;

    «Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές, αλλά δεν ήμουν κομμουνιστής έτσι δεν μίλησα?

    Then they came for the Socialists and the Trade Unionists but I was not one of them, so I did not speak out;

    Στη συνέχεια ήρθαν για τους σοσιαλιστές και τους συνδικαλιστές, αλλά δεν ήμουν ένας από αυτούς, οπότε δεν μίλησα?

    Then they came for the Jews but I was not Jewish so I did not speak out.

    Στη συνέχεια ήρθαν για τους Εβραίους, αλλά δεν ήμουν τόσο εβραίος δεν μίλησα.

    And when they came for me, there was no one left to speak out for me.»

    Και όταν ήρθαν για εμένα, δεν υπήρχε κανείς να μιλήσει για μένα. »

    Martin Niemoller, 1892-1984

    ——————————————————————————–

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/09/2008

  95. ————————————————————
    Δείτε πάνω σε πoια στοιχεία βασίζεται ένας ανερχόμενος αντισημιτισμός στην Αμερική.

    Κάποιοι θα πρέπει να πάρουν πολύ σοβαρά τις εξελίξεις

    ————————————————————

    ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

    Είναι πολύ αργά για να σωθεί η Αμερική από την κατάρρευση και την χρεωκοπία. Αυτή ήτο αναμενόμενη. Άρχισε από τότε που οι Εβραίοι μεγαλοτραπεζίτες έπεισαν τον πρόεδρο Ουίλσον το 1914 να αναλάβουν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (FED) των ΗΠΑ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Εκτοτε τους παραχωρήθηκε το δικαίωμα να δανείζουν την Αμερικανική Κυβέρνηση με τα επιτόκια της αρεσκείας των και να ασκούν κατά το δοκούν την νομισματική πολιτική της Αμερικής και συνακόλουθα του κόσμου ολοκλήρου με το δολάριο.

    Χρέος $53 τρισ : Θηλιά στο Λαιμό της Αμερικής

    Με τον τρόπο αυτό χρέωσαν το Αμερικανικό κράτος με το αστρονομικό ποσόν των $ 53 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Ένα άλλο μέτρο που επέβαλαν για να πιούν το αίμα του Αμερικανικού λαού είναι και η φορολογία. Ως τότε ο Αμερικανός πολίτης δεν πλήρωνε φόρους και ο προϋπολογισμός τους ήτο ισοσκελισμένος. Αφ’ ότου όμως άρχισε ο τοκογλυφικός δανεισμός από την FED συνεχώς ανέβαινε το χρέος του Αμερικανικού Δημοσίου και για την εξυπηρέτηση του θα έπρεπε να φορολογηθούν οι πολίτες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι Εβραίοι μεγαλοτραπεζίτες εξάλειψαν την μεσαία τάξη και σήμερα η χώρα αποτελείται από λίγους πολύ πλουσίους , ενώ το σύνολον είναι φτωχοί με τα Αμερικανικά μέτρα .

    Η Αμερική μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδις

    Η Αμερική πρέπει να διαλέξει μεταξύ δύο δρόμων :

    1/ Να συνεχίσει την μέχρι τούδε πολιτική της, δηλαδή να δανείζεται όλο και περισσότερο χρήμα για να χρηματοδοτήσει τους πολέμους, εξοπλισμούς , την ανάπτυξη και την αποπληρωμή του χρέους. Τούτο αυξάνει με γεωμετρική πρόοδο το χρέος και εκτινάσσει στα ύψη τον Πληθωρισμό.

    2/ Να ασκήσει πολιτική λιτότητος, οπότε θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Ύφεση, κάτι που ήδη συμβαίνει σήμερον με την έλλειψη ρευστότητος και την πτώση των τραπεζών .

    Ως γνωστόν η καπιταλιστική οικονομία μοιάζει με το ποδήλατο που όσο κινείται ο αναβάτης είναι επάνω, όταν όμως σταματήσει η κίνηση αυτός ανατρέπεται. Μετά την χρεωκοπία των εταιρειών Ginnie Mae και Freddie Mac ήλθε η σειρά της Lehman Brothers’, η οποία είναι η τετάρτη μεγαλύτερη τράπεζα των ΗΠΑ. Ο χορός των πτωχεύσεων άρχισε πριν ένα χρόνο και δεν φαίνεται να κοπάζει το τσουνάμι , που πυροδοτήθηκε από την κατάρρευση των ομολόγων των στεγαστικών δανείων . Οι διεθνείς αναλυτές παραδέχονται ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη οικονομική κρίση μετά το 1929. Σήμερα η αγορά ακινήτων έχει πέσει κατά 28% και κανείς δεν ξέρει που θα σταματήσει. Την ίδια κάθετη πτώση ακολουθούν και τα Χρηματιστήρια μετά την πτώση της Lehman Brothers’, διότι φοβούνται ότι θα συμβεί το φαινόμενο του «ντόμινο» και θα παρασύρει και άλλες τράπεζες και εταιρείες. Ένδειξη του κλίματος της αναμενομένης υφέσεως είναι η κάθετη πτώση του Πετρελαίου , η τιμή του οποίου από $ 138 δολ. το βαρέλι πριν τρεις μήνες πουλήθηκε στα $ 87 (16/9/2008) Αυτές τις ημέρες χάνονται στα χρηματιστήρια τρισεκατομμύρια δολάρια . Όλα όμως δείχνουν ότι βαίνομεν προς γιγαντισμό του Εβραϊκού τραπεζικού συστήματος εν όψει της γενικής εξόρμησης του για την επιβολή της Νέας Τάξης . Με τα λεφτά της Αμερικής και των άλλων καπιταλιστικών χωρών οι Εβραίοι μεγαλοτραπεζίτες συνενώνονται σε μιά γιγάντια παγκόσμια οικονομική εξόρμηση προκειμένου να επιβάλουν τους νόμους τους στον κόσμο.

    Υπάρχουν υγιείς λύσεις αλλά οι Εβραίοι μεγιστάνες είναι άπληστοι και άφρονες που θέλουν να καταβροχθήσουν όλο τον παγκόσμιο πλούτο. Το σημερινό σύστημα είναι κλεπτοκρατικό και ευνοεί την πλουτοκρατία. Ενώ ομιλούν για ελεύθερη οικονομία , όταν πτωχεύουν καλούν το κράτος -δηλαδή εμάς τους φορολογούμενους – να τους χρηματοδοτήσουμε . Δηλαδή τα κέρδη δικά τους και οι ζημίες των λαών. Όμως η βασιλεία τους είναι λίγη διότι «η πτώση εγγύς γαρ» Κι’ αυτό εκπηγάζει από την πεποίθηση ότι η Ανάγκη θα τους γκρεμίσει. Η Νέα Γενιά που γαλουχήθηκε με τον Εβραϊκό τρόπο σκέψεως -είτε μέσω της Βίβλου , είτε μέσω του Αμερικανικού τρόπου ζωής- καλείται τώρα να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Θα καταλάβουν ότι οι Εβραίοι μεγαλοτραπεζίτες τους έβαλαν στο χέρι όχι μόνον τα λεφτά τους αλλά και την ελευθερία και την δημοκρατία τους. Και τώρα κινδυνεύουν να τους οδηγήσουν ακόμη και σε ένα πυρηνικό πόλεμο εναντίον του Ιράν.

    Οι Παγκόσμιοι Πλουτοκράτες και Εξουσιαστές:

    Ιδρυτής της Lehman Brothers’ είναι ο Εβραίος Henry Lehman . Είναι ο πρώτος Εβραίος που ίδρυσε τράπεζα στην Αμερική το 1850 Είναι μια από τις τέσσερες επενδυτικές τράπεζες της Νέας Υόρκης με 26.000 προσωπικό σε όλο τον κόσμο. Αλλά δεν είναι η μοναδική Εβραϊκή τράπεζα που κινδυνεύει στις ΗΠΑ . Θα υπάρξουν πολλές καταρρεύσεις τραπεζών λένε οι αναλυτές. Μετά την Lehman Brothers’ ιδρύθησαν κι’ άλλες Εβραϊκές τράπεζες : Goldman Sachs ιδρύθηκε το 1869 , η τράπεζα Merrill Lynch (που κινδυνεύει τώρα με κατάρρευση) ιδρύθηκε το 1914. Η Morgan Stanley απεσπάσθη από την J P Morgan το 1935. Αν προσέξετε τις εποχές ίδρυσης των συμπίπτουν-όχι φυσικά τυχαίως-με την έναρξη πολέμων(Εμφύλιος Πόλεμος ΗΠΑ, 1ος Π.Π, 2ος Π.Π ) , Ως γνωστόν οι πόλεμοι απαιτούν γενναία χρηματοδότηση και προσφέρουν αστρονομικά κέρδη. Στο Λονδίνο εδρεύει επίσης ο παλαιός εβραικός τραπεζικός οίκος Rothschild’s. Αυτός έχει σημαδεύσει όλα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα των δύο τελευταίων αιώνων. Αν εγράφετο η πραγματική ιστορία των δύο Παγκόσμιων Πολέμων , του Ψυχρού Πολέμου και των τοπικών πολέμων και κρίσεων , ασφαλώς στα παρασκήνια θα βλέπαμε τους Εβραίους μεγαλοτραπεζίτες συνωμότες να κινούν τα νήματα της πολιτικής και τις μαριονέτες- πολιτικούς σαν κούκλες κουκλοθεάτρου.

    Πτώση ή Συγχώνευση ;

    Η πτώση της Lehman Brothers δεν μας επιτρέπει να ανασάνουμε από τον Εβραϊκό νομισματικό βρόχο , διότι το έργο της θα αναλάβει η Goldman Sachs, επίσης εβραϊκή τράπεζα. Επίσης μετανάστευσαν στις ΗΠΑ τον 19ον αιώνα και οι κάτωθι μεγαλοτραπεζίτες που οι απόγονοι τους σήμερα εξουσιάζουν την Αμερικανική Διοίκηση , την Γουόλ Στρήτ και τον κόσμο ολόκληρο: Loebs, Guggenheims, Kahns, Kuhns, Schiffs, Seligmans, Strauses, Warburgs and οι Lehmans.. Οι περισσότεροι επλούτισαν από την τοκογλυφία το παραεμπόριο , την παραοικονομία και τους πολέμους . Όπου μυρισθούν χρήμα δεν διατάζουν να το εκμεταλλευθούν , ανεξαρτήτως της βλάβης στην κοινωνία. Γι’ αυτούς δεν υπάρχουν ηθικοί κανόνες και φραγμοί. Ως γνωστόν στον Μεσαίωνα μόνον οι Εβραίοι επιτρέπετο να κάνουν τοκογλυφία, δεδομένου ότι ο Πάπας απηγόρευε ρητώς την τοκογλυφία στους Χριστιανούς. Και βέβαια θα πρέπει να αναφέρουμε και την διαβόητη οικογένεια του Εβραίου μεγαλοτραπεζίτη Ροκφέλλερ που θεωρείται ένας από τους ισχυροτέρους ανθρώπους στις ΗΠΑ. Όσον αφορά την παρούσα κρίση αυτή είναι τεχνητή . Τώρα τρώνε για μια ακόμη φορά τα λεφτά του κόσμου μέσω των Χρηματιστηρίων , των Τραπεζών και των Ασφαλειών;

    Ο Αμερικανικός Λαός ανησυχεί

    Η πτώση της Lehman Brothers αποτέλεσε το βούτυρο στο ψωμί της προεκλογικής εκστρατείας του Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος κατηργόρησε τους Ρεπουμπλικανούς ότι δεν έλαβαν μέτρα για την προστασία του μέσου Αμερικανού . Ο Ομπάμα υποσχέθηκε ότι θα λάβει άμεσα μέτρα μετά την εγκατάσταση του στο Λευκό Οίκο. Και ενώ για την Ολυμπιακή Αεροπορία θεωρείται ως έγκλημα καθοσιώσεως η παραμονή της υπό κρατικό έλεγχο, για τα τεράστια μαμούθ(τράπεζες , ασφάλειες) που πέφτουν το ένα μετά το άλλο γιατί τις χρηματοδοτούν; Ενώ είχαν δηλώσει ότι θα αφήσουν να πέσουν τις χρεωκοπημένες εταιρείες , τελικά χρηματοδότησαν-ουσιαστικά κρατικοποίησαν- την American International Group (AIG) με 85 δις. Δολάρια. Όμως παρά την χρηματοδότηση της AIG οι αγορές καλπάζουν προς την ύφεση.

    Τι πρόκειται να συμβεί;

    Δεν είναι τυχαίο ότι ο χρυσός την Τετάρτη 17/9/08 σε μια και μόνον , ημέρα εκτινάχθηκε κατά $60-70 δολ στα $862. [cash] Αυτό δείχνει ρευστοποιήσεις εν όψει κάποιου πολύ σοβαρού γεγονότος: Χτύπημα του Ισραήλ στο Ιράν ; Ξεφόρτωμα από την Κίνα των Αμερικανικών χρεογράφων; Χρηματιστηριακό κραχ ; Επίσης δεν είναι τυχαίον ότι η Ρωσία έκλεισε το χρηματιστήριο της και ο Πούτιν χρηματοδότησε τις τράπεζες του με 44 δις δολάρια . Μήπως για να σταματήσει την εισβολή των Εβραϊκών κεφαλαίων και την εξαγορά των ενεργειακών της πόρων;

    Τα συμπεράσματα από την κρίση των τραπεζών είναι πολλαπλά :

    1/ Αν δεν διαλυθεί το Εβραϊκό Τραπεζικό και Χρηματιστηριακό Τέρας ο κόσμος δεν πρόκειται να απαλλαγεί από την καταλήστευση , την εκμετάλλευση και τους πολέμους.

    2/ Το νεοφιλελεύθερο «μονεταριστικό » μοντέλο κατέπεσε και κάποιο άλλο δημοκρατικό θα πρέπει να το διαδεχθεί. Επίσης κατεδείχθη η αξία της ρυθμιστικής κρατικής Αρχής .

    3/ Το παγκοσμιοποιημένο τραπεζικό σύστημα , καθώς και αυτό των πολυεθνικών κολοσσών ευνοεί την πλουτοκρατία και κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Ο γιγαντισμός τους πρέπει να ακολουθήσει την αντίστροφη πορεία προς την διάσπαση τους. Τούτο πρέπει να εκσυγχρονισθεί με γνώμονα το συμφέρον των λαών και όχι αυτό των πολυεθνικών κολοσσών.

    4/ Η έλλειψη ρευστότητος είναι αποτέλεσμα της απομυζήσεως των εισοδημάτων των εργαζομένων , οι οποίοι για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των αγόραζαν με δανεικά , με μεγάλη επισφάλεια για τους δανειστές. Όλα αυτά βέβαια είναι στα σχέδια του μεγάλου Εβραϊκού κεφαλαίου για να ελέγξουν τον κόσμο μέσω και της οικονομίας.

    5/ Του λοιπού το χρήμα θα γίνει ακριβότερο και τα εχέγγυα της λήψεως των δανείων αυστηρότερα. Άρα μπαίνουμε σε περίοδο υφέσεως και αυστηρότερου ελέγχου των οικονομιών των κρατών.

    6/ Οι διευθυντές των τραπεζών για να παρουσιάσουν αύξηση των εργασιών και να πάρουν τα μπόνους, προσέφεραν δελεαστικά χρηματοπιστωτικά πακέτα και έδιναν ‘θαλασσοδάνεια’ , δανεικά και αγύριστα, τις περισσότερες φορές.

    7/ Το κράτος οφείλει να λάβει μέτρα διαφάνειας των συναλλαγών και καταργήσεως των παράκτιων εταιρειών που ουσιαστικά είναι φορολογικοί παράδεισοι για τους φοροφυγάδες.

    8/ Να πληρώνουν φόρους όχι μόνον οι φτωχοί αλλά και οι πλούσιοι αναλογικά δια της φορολογήσεως των κερδών των πολυεθνικών εταιρειών

    9/ Να δημιουργηθεί Ταμείο για την αποζημίωση των πελατών των ιδρυμάτων που χρεωκοπούν.

    10/ Τέλος να ληφθούν αυστηρά μέτρα κατά της δημιουργίας μονοπωλείων και ολιγοπωλείων , όπως συμβαίνει στην χώρα μας (τράπεζες , καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα κλπ)

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 19/09/2008

  96. »Αν δεν διαλυθεί το Εβραϊκό Τραπεζικό και Χρηματιστηριακό Τέρας ο κόσμος δεν πρόκειται να απαλλαγεί από την καταλήστευση , την εκμετάλλευση και τους πολέμους.»

    Μωρε κατι μου θυμιζει αλλά τι , τι… τι..;

    Μαλιστα ..Και ποιά ειναι η πηγή για ολα αυτά;

    Σχόλιο από luciferidis | 19/09/2008

  97. Nα σου πω την αλήθεια εξεπλάγην από το κείμενο αυτό. Νόμιζα ότι τέτοιου τύπου αντισημιτισμός υπάρχει μόνο στη Ρωσία, όπου η ασύλληπτη φτώχια ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού -αποτέλεσμα της σοβιετικής εποχής και της τρομακτικής κατάρρευσης- δημιουργεί κλίμα πρόσφορο για να ανθίσει η συνομωσιολογία μαζί με τη μεταφυσική…

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/09/2008

  98. ε κοιτα ..Ακομα και στον Μεσοπόλεμο οι ανθρωποι πιστευαν οτι ζουσαν σε φωτεινή εποχή ..Εκ των υστερων καταλαβαινουμε ..

    Παντως η επιχειρηματολογια γυρω απο το υπαρκτοτατο ζητημα του υπερδανεισμου που προκαλουν οι τραπεζες ειναι πολύ πολύ ευφορο εδαφος για την γνωστη αυτή επιχειρηματολογια ..Σου θυμιζω την ειδικου τυπου εθνικοσοσιαλιστική »αντικαπιταλιστική» ρητορική :
    »ειμαστε υπερ αυτων που παραγουν- οχι στο χρηματιστηριακό κεφαλαιο» ..

    Φυσικά αφου το ακροατηριο τους ηταν κυριως φοβισμενοι μικροαστοι – υπερδανεισμενοι…

    Σχόλιο από luciferidis | 19/09/2008

  99. Η ΑΓΕΛΗ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΛΥΚΩΝ

    Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 4/6/2008, 22:00, στη NET

    Η άνοδος των Νεοναζί στην Ρωσία είναι κάτι παραπάνω από γεγονός! Στην Ρωσία υπάρχουν σήμερα οι περισσότεροι νεοναζί του κόσμου. Εξτρεμιστικές ιδέες περί φυλετικής καθαρότητας και εξολόθρευσης των μεταναστών, των ομοφυλοφίλων, των τοξικομανών και όλων «των άχρηστων ζιζανίων που μολύνουν τη Ρωσική Λευκή Φυλή», βρίσκουν εύφορο έδαφος σε ένα πληθυσμό του οποίου η εθνική περηφάνια πληγώθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. «Η Αγέλη των Λευκών Λύκων» είναι ένα ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ που καταγράφει την θανάσιμη δράση Ρώσων Σκίνχεντ, τις ιστορίες των αθώων θυμάτων τους και την τρομακτική απειλή που ξεπροβάλλει στο Βορρά της Ευρώπης.
    Είναι ένα από τα παράξενα αυτού του κόσμου. Η χώρα που σταμάτησε την ναζιστική πολεμική μηχανή με το αίμα 20.000.000 ανθρώπων, σήμερα συγκεντρώνει στο έδαφός της τους περισσότερους νεοναζί του κόσμου.

    Ο Βετεράνος του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κ. Μπόρις Στάμπλερ, δεν μπορεί να το πιστέψει. Με τα μετάλλιά του κρεμασμένα σειρές στο στήθος, αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν, να υπάρχουν νεοναζί, «στη χώρα που νίκησε το φασισμό»!
    «Είναι ντροπή για τη Ρωσία να υπάρχουν σήμερα νέοι άνθρωποι που υποστηρίζουν αυτές τις μισανθρωπικές απόψεις!», λέει. «Σκοτώνουν τους ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι της ίδιας εθνικότητας. Τι μπορείς να πεις σε αυτούς τους νέους;»

    Τα νούμερα προκαλούν σοκ. Οι ενεργοί ακροδεξιοί σκίνχεντς στη Ρωσία είναι οι πλέον πολυάριθμοι παγκοσμίως, καθώς φτάνουν τις 50.000, τη στιγμή που σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο υπολογίζονται συνολικά σε 70.000! Με τον όρο ενεργοί, χαρακτηρίζονται όσοι είναι μέλη σε νεοναζιστικές ομάδες, παραβρίσκονται σε συγκεντρώσεις, συμμετέχουν σε πορείες, κάνουν προπαγάνδα και πάνω απ? όλα επιδίδονται σε βίαιες ενέργειες κατά μεταναστών, αντιφρονούντων, ομοφυλόφιλων, ανεπιθύμητων γενικώς

    Το πιο ανατριχιαστικό όμως είναι ότι στην Ρωσία του 21ου αιώνα αυτοί που υποστηρίζουν τους νοσταλγούς του τρόμου είναι εκατοντάδες χιλιάδες. Το 60% του πληθυσμού όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, συμφωνεί με το σύνθημα «Η Ρωσία στους Ρώσους». Και πολλοί από αυτούς είναι έτοιμοι να δικαιολογήσουν ακόμα και φόνους μεταναστών, τους οποίους θεωρούν υπεύθυνους για την ανεργία, την εγκληματικότητα και γενικώς για όλα τα κακά της Ρωσικής καθημερινότητας.

    Μόνο μέσα στους 4 πρώτους μήνες του 2008 έχουν καταγραφεί 211 επιθέσεις νεοναζί εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων στο μετρό, στο δρόμο, στις αγορές? Τα χιτλερικά τάγματα θανάτου άφησαν πίσω τους σε αυτές τις επιθέσεις 53 νεκρούς.

    Η οργάνωση SS (Σλαβική Συμμαχία) είναι ο μεγαλύτερος σχηματισμός νεοναζί στην Ρωσία. Ηγέτης της είναι ο κ. Ντεμούσκιν που λέει τα πράγματα έξω από τα δόντια: «Κοιτάξτε τι γίνεται, ποια είναι η κατάσταση στην Ευρώπη! Με όλους αυτούς τους κωλοπρόσφυγες, που έρχονται εδώ, φέρνουν κι όλο το χωριό τους και γεννοβολάνε από 15 παιδιά… Δείτε πως συμπεριφέρονται στη Γαλλία οι Αλγερινοί, πως φέρονται οι Τούρκοι στη Γερμανία. Κι εδώ το ίδιο θα συμβεί, εάν τους ανεχτούμε εδώ σε τέτοιες ποσότητες. Ο πόλεμος θα γίνει. Και για να μη γίνει η Ρωσία μουσουλμανική χώρα, δε δίνω δεκάρα πόσους πρέπει να ανατινάξουμε, να σκοτώσουμε ή να θάψουμε. Θα τους θάψουμε όλους. Εδώ ζουν μονάχα Ρώσοι και όποιος θέλει, θα ζει εδώ με τους δικούς μας νόμους, ή δε θα ζει καθόλου».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/09/2008

  100. Τσκ, τσκ…

    Αφελείς… Κατ’αρχήν εαν θέλετε μπορώ να σας παραθέτω άρθρα από γνωστές εφημερίδες όπου σε κάθε μεγάλο θέμα εμφανίζεται αποφασιστικός εβραικός δάκτυλος. Πάντοτε με διασκεδάζει το γεγονός το πως το «εβραίος» είναι η λέξη deus ex macchina που εξηγεί τα πάντα, ενώ την ίδια στιγμή ελληνικής καταγωγής αμερικανοί έχουν βρεθεί σε πιο υψηλές πολιτικές θέσεις χωρίς ατό να σημαίνει κάτι, πχ ο Negreponte ή o Tennet στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

    Σχόλιο από Abravanel | 21/09/2008

  101. Αυτά (το γιατί ο Εβραιος εμφανιζεται ως ο ως δια μαγειας
    αποδιοπομαπιαος τραγος ) νομίζω τα εχουμε εξηγησει επρκώς ..και εχουν εξηγηθει και αλλου επαρκεστερα..

    Ομως οι εξηγησεις δυστυχώς δεν φτανουν σε μια εποχή και η Προπαγάνδα εκκρινεται διαρκώς απο πηγες που δεν μπορουν να αποκρουσθουν με λογικά επιχειρηματα ..
    Ασε που αν προσπαθησεις να εξηγησεις λογικά στους παραλογους η πιο πιθανή (και η καλυτερη περιπτωση ) ειναι να σε αρχισουν ..στο βρισιδι..

    Αληθεια ..Θυμαται κανεις εκεινη τηνν Ασυμμετρη απειλή
    τετοιο περιπου καιρό περυσι; (θα μου πεις τι σχεση εχει ..Ε; Δεν εχει; )

    Σχόλιο από luciferidis | 21/09/2008

  102. Λοιπόν μολις ειδα κατι ξεδιαντροπιές ενός κυριου που αναφερόταν σε αυτό το Ποστ και στα σχολια του .. Ντροπής πραματα ..Αυτό εχω να πώ !!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/10/2008

  103. Δείτε στου abravanel τι μπορεί να συμβεί όταν κυριαρχούν, η απροσεξία, η αμάθεια και η εμπάθεια :

    http://abravanel.wordpress.com/2008/09/29/rosh_hashana/#comment-2986

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/10/2008

  104. Έμαθα ότι ένα δικό μου σχόλιο, όπου αναδεικνυόταν η ανοησία του αντισημιτισμού προκάλεσε την μήνιν εναντίον σας. Είδα επίσης ότι ο συγκεκριμένος τύπος που σας επιτέθηκε περηφανεύεται ασύστολα γιατί στη διακήρυξη ενός νεοφιλελεύθερου αποκόμματος του περιθωρίου μπήκε η φράση «“Για μας ο αντισιωνισμός είναι πρόσχημα για τον αντισημιτισμό και δεν τον δεχόμαστε”. Θα βόλευε αυτή η φράση μόνο τους Εβραίους ρατσιστές και φασίστες που έχουν δημιουργήσει το απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη και τους ακροδεξιούς αντισημίτες όλου του κόσμου γιατί δικαιώνει τις απόψεις τους.

    Ας του αφιερώσω και γω ένα ενδιαφέρον κείμενο που βρήκα στο Indymedia Athens:

    ————————————————

    Οι Απαρχές του Σιωνισμού και το Μοντέρνο Εβραϊκό Κράτος

    από Urbano 3:39μμ, Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2008
    (Τροποποιήθηκε 1:43μμ, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008)
    θεματικές: Ιστορία – Θεωρία
    ————————————————-

    Με αυτό το άρθρο, επιχειρείται μια αναδρομή στα «πρωταρχικά αίτια» της Παλαιστινιακής σύγκρουσης, καθώς και μια επανασύνδεση των σημερινών εξελίξεων με το (ξεχασμένο) ιστορικό τους υπόβαθρο. Πιστεύω πως θα βοηθήσει στην κατανόηση των συμπεριφορών που υιοθετεί το σύγχρονο ισραηλινό κράτος και εξηγεί σε μεγαλό βαθμό γιατί το Ισραήλ αποτελεί διαρκή πηγή εντάσεων και πολεμικών συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή.

    «Η σύγχρονη ιστορική έρευνα μας δίνει σήμερα την δυνατότητα, παρ’ όλο ότι το κενό μιας επαρκούς θεωρίας γύρω από τα εθνικά ζητήματα εξακολουθεί να παραμένει, να διαπιστώσουμε πόσο πολύπλοκα συγκροτείται η εθνική ιδεολογία, πόσο πυκνά μπλεγμένος είναι ο μύθος με την ιστορία, πόσο άμεσα ταυτίζεται η επιθυμία με την πραγματικότητα».

    Λουκάς Αξελός

    Το 1898 διοργανώθηκε στην Βασιλεία της Ελβετίας το 1ο Σιωνιστικό Κογκρέσο με τη συμμετοχή διακοσίων αντιπροσώπων από όλο το φάσμα της Εβραϊκής διασποράς. Προϊόν των εργασιών του συνεδρίου ήταν το λεγόμενο «Πρόγραμμα της Βασιλείας» που επισημοποίησε την επιδίωξη των Σιωνιστών για την «…δημιουργία μιας εστίας για τον Εβραϊκό λαό στη γη του Ισραήλ κατοχυρωμένης από τον νόμο». Το Πρόγραμμα της Βασιλείας μπορεί να θεωρηθεί ως το μανιφέστο του Εβραϊκού εθνικισμού αφού ενέτασε την αφηρημένη επιθυμία των Εβραίων για παλιννόστηση σε ένα χειροπιαστό πολιτικό πρόγραμμα και πρότεινε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη της. Πρέπει όμως να παρατηρήσουμε ότι κόντρα στην επικρατούσα άποψη, θεμελιώδης στόχος του Σιωνισμού δεν ήταν η απλή μεταφορά και συγκέντρωση του περιπλανώμενου εβραϊκού έθνους στον ιστορικό εδαφικό του πυρήνα.

    Σύμφωνα με την διακήρυξη Νο.3 του εθνικού προγράμματος της Βασιλείας το Σιωνιστικό κίνημα επιφορτιζόταν με το καθήκον της «ενίσχυσης και καλλιέργειας του Εβραϊκού εθνικού αισθήματος και της εθνικής συνείδησης των Εβραίων». Με άλλα λόγια, το εγχείρημα της συγκρότησης Εβραϊκού κράτους προϋπέθετε την αναδημιουργία εκ του μηδενός του Εβραϊκού έθνους, αφού οι περισσότεροι Εβραίοι της διασποράς αντιλαμβάνονταν τον «εβραϊσμό» τους ως θρησκευτική πίστη και όχι ως ζήτημα εθνικής ταυτότητας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το Κογκρέσο ήταν αρχικά προγραμματισμένο να συνέλθει στο Μόναχο. Οι Σιωνιστές ηγέτες όμως αναγκάστηκαν να αναθεωρήσουν τους αρχικούς τους σχεδιασμούς για τη διεξαγωγή του συνεδρίου όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με την λυσσαλέα αντίδραση της Εβραϊκής κοινότητας της πόλης που απέρριπτε την κοσμική-εθνικιστική επιχειρηματολογία των θεωρητικών του Σιωνισμού και υποστήριζε τον παραδοσιακό αυτοπροσδιορισμό των Εβραίων ως μια κατά βάση θρησκευτική και πνευματική κοινότητα. Όπως αναγράφεται στην ανακοίνωση που εξέδωσε η Συνδιάσκεψη του Μοντρεάλ (μια αντι-σύνοδος ορθοδόξων Εβραίων που διοργανώθηκε παράλληλα με τη σύνοδο των Σιωνιστών στη Βασιλεία), «Αποδοκιμάζουμε ολοκληρωτικώς κάθε πρωτοβουλία με σκοπό την δημιουργία Εβραϊκού κράτους. Απόπειρες τέτοιου είδους δείχνουν μια εσφαλμένη αντίληψη της αποστολής του Ισραήλ… την οποία πρώτα οι Προφήτες διεκήρυξαν. Τονίζουμε ότι σκοπός του Ιουδαϊσμού δεν είναι ούτε πολιτικός, ούτε εθνικός αλλά πνευματικός. Οραματίζεται μια μεσσιανική εποχή όπου όλοι οι άνθρωποι θα αναγνωρίζουν ότι ανήκουν σε μια μεγάλη κοινότητα για την εγκατάσταση της Βασιλείας του Θεού στην γη».

    Το επεισόδιο της εκδίωξης των Σιωνιστών από το Μόναχο δείχνει το μέγεθος της πάλης ιδεών που ήταν υποχρεωμένο να διεξαγάγει το Σιωνιστικό κίνημα προκειμένου να προσεταιριστεί τον παγκόσμιο Εβραϊσμό. Η συντριπτική πλειοψηφία των απανταχού Εβραίων εξακολουθούσε να αντιλαμβάνεται την Εβραϊκή της ταυτότητα με τους πνευματικούς όρους που αναφέραμε παραπάνω. Δρομολογώντας το σχέδιο για την οικοδόμηση του Εβραϊκού κράτους, οι Σιωνιστές έπρεπε να στοχεύουν στην αποδοχή της εθνικής ιδέας από ολοένα και ευρύτερα στρώματα Εβραίων της διασποράς, και παράλληλα, στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο οι ίδιοι οι Εβραίοι κατανοούσαν την Εβραικότητα τους. ΄Έπρεπε να ανοικοδομήσουν το ίδιο το έθνος του Ισραήλ που είχε πάψει να υπάρχει από το 70μ.Χ. όταν οι Ρωμαίοι κυρίευσαν τα Ιεροσόλυμα και κατέστρεψαν τον Ναό του Σολομώντα.

    Γη της Επαγγελίας, Γη της Κατάκτησης

    Το Κογκρέσο της Βασιλείας προοριζόταν από τον Θεόδωρο Χερτσλ να αποτελέσει ένα ιδιόμορφο περιφερόμενο Κοινοβούλιο του παγκόσμιου Εβραϊσμού. Οι αντιπρόσωποι που συμμετείχαν ήταν εκλεγμένοι από τις εβραϊκές κοινότητες της διασποράς, αποτελούσαν την αφρόκρεμα της Σιωνιστικής διανόησης και ανήκαν σε Σιωνιστικές ομάδες που μέχρι τότε δρούσαν αποσπασματικά, χωρίς κεντρική καθοδήγηση και με αυτόνομες επιδιώξεις η κάθε μια. Μέσω των τακτικών συνεδριάσεων του Κογκρέσου (κάθε δύο χρόνια) ο Χερτσλ φιλοδοξούσε να δημιουργήσει έναν ενιαίο πολιτικό χώρο όπου όλες οι συνιστώσες του κινήματος θα μπορούσαν να συναντηθούν, να ανταλλάξουν απόψεις και να καταλήξουν σε συμβιβασμούς προκειμένου να συντονίσουν τις ενέργειες τους για την αποτελεσματικότερη προώθηση της υπόθεσης του Εβραϊκού Κράτους. Ο τελικός στόχος δεν ήταν άλλος από την συγκρότηση ενός συνεκτικού διεθνούς κινήματος που στους κόλπους του θα συνυπήρχαν όλες οι διαφορετικές εκφάνσεις της Σιωνιστικής ιδεολογίας, χωρίς αυτή η πολυφωνία να γίνεται τροχοπέδη για τις εθνικές φιλοδοξίες των Εβραίων.

    Η δημιουργία της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Οργάνωσης, του Εβραϊκού Πρακτορείου για την μετανάστευση και του Εβραϊκού Εθνικού Ταμείου για την εξαγορά γης στην Παλαιστίνη, ήταν η θεσμική έκφραση της ενότητας που επιτεύχθηκε και φανέρωναν την σύμπνοια που υπήρχε μεταξύ των τριών βασικών τάσεων του κινήματος σε ότι αφορά τις βασικές αρχές πάνω στις οποίες θα στηριζόταν το Σιωνιστικό εγχείρημα. Ανεξάρτητα αν κάποιος ήταν οπαδός του συντηρητικού Σιωνιστικού μοντέλου που πρότεινε ο Χερτσλ (Πολιτικός Σιωνισμός), ή αν υποστήριζε τον Σιωνισμό με σοσιαλιστικές αποχρώσεις του Μπεν-Γκούριον (Εργατικός Σιωνισμός), ή αν τέλος συντασσόταν με τον Πολιτιστικό Σιωνισμό του Αχάντ Χαάμ, ο κοινός παρονομαστής που ένωνε τα παρακλάδια του κινήματος ήταν η πεποίθηση που πρώτος εξέφρασε ο Χερτσλ ότι το μόνη φόρμουλα για την πραγματοποίηση της Σιωνιστικής εθνικής ιδέας ήταν το καθαρό Εβραϊκό Κράτος. Ο Χερτσλ που στο Κογκρέσο της Βασιλείας εκτέλεσε χρέη προέδρου, εκμεταλλεύτηκε την πλεονεκτική θέση που του εξασφάλιζε το αξίωμα του για να επιβάλει τις θεωρίες του περί φυλετικής καθαρότητας στους συμμετέχοντες και πέτυχε να συμπεριλάβει τις θέσεις του στο επίσημο πρόγραμμα που εκδόθηκε μετά το τέλος των εργασιών. Επίτευγμα αναμφίβολα σημαντικό, αφού το Πρόγραμμα της Βασιλείας αποτέλεσε την ληξιαρχική πράξη γέννησης του κινήματος και έθεσε τις βάσεις για την μελλοντική του πορεία.

    Η επικράτηση των δεξιών εθνικιστών στο Κογκρέσο αποδυνάμωσε τα σκόρπια φιλειρηνικά στοιχεία που υπήρχαν μέσα σε όλες τις Σιωνιστικές ομάδες, μεμονωμένες φωνές αμφισβήτησης που πίστευαν πως η ειρηνική συνύπαρξη με τους Άραβες ήταν ο μόνος τρόπος για να νομιμοποιηθεί πολιτικά και ηθικά η ίδρυση Εβραϊκού Κράτους. Ήλπιζαν ότι η εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη θα αποτελούσε παράγοντα προόδου και ευημερίας για την ευρύτερη περιοχή. Οικοδομώντας σχέσεις εμπιστοσύνης και αμοιβαίας κατανόησης με τους αυτόχθονες Άραβες, η εβραϊκή κοινότητα των εποίκων θα συνεργαζόταν με το Αραβικό στοιχείο και θα έθετε την τεχνογνωσία που είχε αποκτήσει στις προηγμένες Δυτικές κοινωνίες και τα κεφάλαια που θα μετέφερε στην Παλαιστίνη από τη διασπορά στην υπηρεσία της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Αποτέλεσμα αυτής της σύμπραξης Εβραίων και Αράβων θα ήταν η δημιουργία μίας ισχυρής τοπικής οικονομίας που θα καθιστούσε την Παλαιστίνη μία δυναμικά ανερχόμενη κοινωνία εφάμιλλη των «πολιτισμένων» κοινωνιών της Δύσης.

    Η ηθελημένη ασάφεια που εμπεριήχετο σε αυτή την ειδυλλιακή πρόγνωση ήταν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα συνέβαιναν όλα αυτά. Στην πραγματικότητα, οι οπαδοί της ειρηνικής συνύπαρξης με τους Άραβες είχαν χάσει από νωρίς τη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο εσωτερικό του Σιωνιστικού κινήματος. Έχοντας διαγνώσει την κατεύθυνση που είχε πάρει το κίνημα, ο εξέχων Εβραίος φιλόσοφος και επιφανές μέλος της φιλειρηνικής πτέρυγας του Σιωνισμού Μάρτιν Μπούμπερ διερωτάτο:

    «Θέλετε να έλθετε εδώ σαν φίλος, αδελφός, μέλος της κοινότητος των λαών της Μέσης Ανατολής ή σαν εκπρόσωποι της αποικιοκρατίας και του ιμπεριαλισμού;».

    Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας του Σιωνισμού, οι ειρηνόφιλοι περιορίστηκαν στο ρόλο μίας περιθωριοποιημένης εσωτερικής αντιπολίτευσης που σε καμία στιγμή δε μπόρεσε να αποτρέψει τον εκφυλισμό του Σιωνιστικού ιδεώδους της «επιστροφής» στην Παλαιστίνη σε ένα εθνοφυλετικό όραμα κατάκτησης και οικειοποίησης των Παλαιστινιακών εδαφών. Στο νέο κράτος του Ισραήλ οι ανθρωπιστές ειρηνόφιλοι δε βρήκαν πολιτική αντιπροσώπευση σε κανέναν από τους κυρίαρχους πολιτικούς σχηματισμούς και συσπειρώθηκαν στον εξωκοινοβουλευτικό χώρο με τη δημιουργία του ειρηνιστικού κινήματος Britt Shalom, στοιχείο ενδεικτικό της πολιτικής τους αδυναμίας.

    Το μοντέλο μετανάστευσης που τελικά κατέληξε να υιοθετήσει το Σιωνιστικό κίνημα βασίστηκε σε δύο αυστηρά εθνικιστικές αρχές, την αρχή της εβραϊκής πλειοψηφίας ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ίδρυση ενός ανεξάρτητου Εβραϊκού κράτους και την επίκληση της «Πατριαρχικής Υπόσχεσης» προς τον περιπλανώμενο Εβραϊκό λαό. Η ανάγκη για τη συγκρότηση εβραϊκής πλειοψηφίας δεν σχετίζεται με τις δυσχερείς πληθυσμιακές συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη, αλλά απορρέει από την ευρύτερη προβληματική του Σιωνισμού πάνω σε ζητήματα εθνικού χαρακτήρα, καθώς και από την σιωνιστική αντίληψη για τα στοιχεία που συνιστούν ένα έθνος. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική γιατί μας βοηθά να κατανοήσουμε όχι μόνο τις εβραϊκές ενέργειες που προηγήθηκαν της συγκρότησης του κράτους του Ισραήλ αλλά και την μορφή και το περιεχόμενο που δόθηκε σε αυτό μετά την ίδρυσή του. Αναφερόμαστε εδώ στην αρχή της εθνικής καθαρότητας του κράτους, που στο σύγχρονο Ισραήλ κατοχυρώνεται θεσμικά μέσω του Νόμου της Επιστροφής, του Νόμου περί Ιδιοκτησίας των Απόντων και του Νόμου περί Ισραηλινής Ιθαγένειας. Πρόκειται για νομοθετήματα που σχεδιάστηκαν με βάση φυλετικά κριτήρια και κωδικοποιούν τις φυλετικές διακρίσεις σε βάρος των Ισραηλινών Αράβων υποβιβάζοντας τους σε πολίτες β΄ κατηγορίας.

    Ο διαπρεπής Εβραίος αντισιωνιστής ιστορικός Finkelstein εντοπίζει τις πνευματικές ρίζες του εβραϊκού εθνικισμού στο κίνημα του Γερμανικού Ρομαντισμού που ήταν αποτέλεσμα της αντίδρασης στον ορθολογισμό και τον φιλελευθερισμό της Γαλλικής Επανάστασης. Σε αντίθεση με το Γαλλικό ρεπουμπλικανικό μοντέλο που οικοδομεί την εθνική ταυτότητα γύρω από την ιδιότητα του πολίτη και τις κοινές δημοκρατικές αξίες, η αντίληψη που οι Γερμανοί ρομαντικοί εθνικιστές είχαν για το έθνος εμπεριέχει την ιδέα της ύπαρξης οργανικών σχέσεων μεταξύ των μελών μίας εθνικής κοινότητας. Τα άτομα με κοινή εθνική καταγωγή συνδέονταν με ένα «φυσικό» δεσμό αίματος που συντελούσε στην ενότητά τους ενώ ταυτόχρονα απέκλειε το ίδιο «φυσικά» άτομα με αλλότρια εθνική προέλευση. Η εμμονή των Σιωνιστών για τη δημιουργία ενός εβραϊκού εθνικού κράτους προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από την αποδοχή ενός ορισμού του Έθνους ως οργανικής οντότητας και την υιοθέτηση από μέρους τους του αντισημιτικού επιχειρήματος ότι οι διάσπαρτοι ανά τον κόσμο Εβραίοι αποτελούσαν «ξένα σώματα» μέσα στα έθνη στα οποία υπήρχαν ενσωματωμένοι για χιλιάδες χρόνια. Ο αντισημιτισμός ήταν φυσική συνέπεια της αφύσικης κατάστασης στην οποία είχε περιέλθει το εβραϊκό έθνος, το οποίο ήταν κατακερματισμένο και παντού συνιστούσε μειονότητα έναντι μίας «υγιούς» εθνικής πλειοψηφίας. Στην ομιλία που απηύθυνε στο πρώτο Σιωνιστικό Κογκρέσο ο αντιπρόεδρος Μαξ Νορντάου υποστήριξε ότι:

    «…[Ο Εξόριστος Εβραίος] δεν αποκαλεί σπίτι του τη γη στην οποία γεννήθηκε. Όταν επιχειρεί να συναναστραφεί τους συμπατριώτες του, αυτοί τον αποκρούουν. Δεν έχει έδαφος κάτω από τα πόδια του ή μια κοινότητα στην οποία είναι πλήρες μέλος. Με τους Χριστιανούς συμπολίτες του δεν μπορεί να υπολογίζει σε δίκαια αντιμετώπιση και πολύ λιγότερο στα ευγενή αισθήματα τους. Με τους Εβραίους συμπατριώτες του έχει χάσει κάθε επαφή: αισθάνεται ότι ο κόσμος τον μισεί και αδυνατεί να ανακαλύψει ένα μέρος όπου θα βρει την ζεστασιά που επιζητάει».

    Η λύση σύμφωνα με τους Σιωνιστές ήταν να συγκροτηθούν οι ίδιοι οι Εβραίοι ως πλειοψηφία σε μια εθνική εστία που οι Μεγάλες Δυνάμεις θα τους παραχωρούσαν για αυτόν τον σκοπό. Το ότι αυτή έμελλε να συσταθεί στην Παλαιστίνη ήταν αποτέλεσμα των επιδέξιων πολιτικών χειρισμών των Σιωνιστών ηγετών που πέτυχαν να έρθουν σε συνεννόηση πρώτα με τη Μεγάλη Βρετανία και αργότερα με τις ΗΠΑ και συμφώνησαν στην από κοινού εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.

    Το δεύτερο σκέλος της στρατηγικής των Σιωνιστών για τη μαζική μετανάστευση των Εβραίων στην Παλαιστίνη συνίστατο στην πολιτική και ιδεολογική αξιοποίηση του θρησκευτικού μύθου της «Πατριαρχικής Υπόσχεσης». Ο κοσμικός χαρακτήρας της Σιωνιστικής ιδεολογίας υπέστη μία αξιοσημείωτη μετάλλαξη προς μία θρησκειοκεντρική θεώρηση των πραγμάτων όταν το Σιωνιστικό σχέδιο προσέλαβε την τελική του μορφή και οριστικοποιήθηκε ότι η Παλαιστίνη θα ήταν ο τελικός προορισμός της μετοίκησης και συγκέντρωσης των Εβραίων σε μία ενιαία εθνική εστία. Η Υπόσχεση που σύμφωνα με τα ιερά κείμενα της Ιουδαϊκής θρησκευτικής παράδοσης έλαβε ο Μωυσής από τον ίδιο τον Θεό του Ισραήλ (Γιαχβέ) για ιδιοκτησία και αποκλειστική χρήση της Γης του Ισραήλ από το εβραϊκό έθνος, κατέκτησε κεντρική θέση στη σιωνιστική επιχειρηματολογία περί του νόμιμου χαρακτήρα της εβραϊκής διεκδίκησης επί των Παλαιστινιακών εδαφών. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν οι Σιωνιστές ηγέτες να υπερασπιστούν το δίκαιο ενός κατακτητικού εγχειρήματος που συνεπαγόταν τη μαζική εγκατάσταση εβραίων εποίκων από όλα τα μέρη του κόσμου, τη σταδιακή απαλλοτρίωση Αραβικών γαιών και τη συνακόλουθη εκδίωξη των Αράβων που ήδη κατοικούσαν εκεί, αν όχι μέσα από την επίκληση μίας «ανώτερης εντολής» που υπερτερούσε τόσο του ανθρωπιστικού δικαίου όσο και των κανόνων της συμβατικής ηθικής; Είναι σαφές πως η δημιουργία του εβραϊκού κράτους και η απόκτηση ζωτικού χώρου για τις μάζες των εβραίων μεταναστών που κατέφταναν στην Παλαιστίνη, ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί χωρίς την παράλληλη εκκένωση της χώρας από τους Άραβες κατοίκους της, είτε μέσω της οικειοθελούς αποχώρησης, είτε μέσω της βίαιης μεταφοράς τους. Ο Γιόραμ Μπεν Πόραθ, ηγέτης της Παλαιάς Φρουράς του Σιωνιστικού κινήματος έγραφε το 1972:

    «Δεν υπάρχει σιωνισμός, αποικισμός του εβραϊκού κράτους, χωρίς εκδίωξη των Αράβων και απαλλοτρίωση των εδαφών τους».

    Η «Πατριαρχική Υπόσχεση» που ερμηνεύεται ως μία σύμβαση του έθνους του Ισραήλ με τον ίδιο το Θεό, αποτέλεσε μηχανισμό ψυχολογικής άμυνας έναντι των αγριοτήτων που αυτό ήταν αναγκασμένο να διαπράξει στο βωμό της πραγμάτωσης της Σιωνιστικής εθνικής ιδέας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούσε η Yishuv (εβραϊκή κοινότητα της Παλαιστίνης) να δικαιολογήσει την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων. Η συλλογική συνείδηση των Εβραίων παρέμενε καθαρή αφού εκκαθαρίζοντας Παλαιστίνιους η Χαγκάνα, η Ιργκούν και τα υπόλοιπα ένοπλα σώματα του μελλοντικού κράτους του Ισραήλ δεν εκπλήρωναν μόνο το εθνικό όραμα για επανένωση του εβραϊκού έθνους αλλά επιτελούσαν έργο θεάρεστο. Ας μη ξεχνάμε ότι η συνθήκη με τον ίδιο το Θεό έχει και το χαρακτήρα μιας απαράβατης εντολής στην οποία κάθε άνθρωπος οφείλει να υποταχθεί. Και η κατάκτηση της Παλαιστίνης από τους Εβραίους ήταν σύμφωνα με την Πεντάτευχο θέλημα Θεού.

    Η επιλογή της Παλαιστίνης ως τελικού προορισμού είχε λοιπόν σαν αποτέλεσμα τη θρησκευτική αφύπνιση πολλών στελεχών του Σιωνισμού και την ανάπτυξη ενός φονταμενταλιστικού θρησκευτικού ρεύματος μεταξύ των Εβραίων εθνικιστών. Η θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των οπαδών του Σιωνισμού και η ενίσχυση της θρησκευτικής τους συνείδησης κατέστη επιβεβλημένη προκειμένου να ενδυναμωθεί η πίστη τους στον μύθο της «Γης της Επαγγελίας» και να διασφαλιστεί η αφοσίωση τους στην υπόθεση της δημιουργίας Εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη.

    Οι επιπτώσεις της θρησκευτικής αφύπνισης στους κόλπους του πρώιμου Σιωνισμού είναι αισθητές ακόμη και σήμερα, στη θεσμική διάρθρωση του κράτους του Ισραήλ. Ο ρόλος που διαδραματίζει ο ορθόδοξος ιουδαϊσμός στο δημόσιο βίο του Ισραηλινού κράτους είναι θεμελιώδης. Σχολιάζοντας αυτήν την εξάρτηση μιας φαινομενικά κοσμικής πολιτείας από τη θρησκεία ο Ισραηλινός αντιφρονών Uri Davis αποκαλεί το Ισραήλ «θεοκρατία» και μας πληροφορεί ότι υπό το παρόν καθεστώς «ο πολιτικός γάμος απαγορεύεται και πρέπει να επικυρωθεί νομικά από θρησκευτικό δικαστήριο. Τα θρησκευτικά δικαστήρια είναι επίσημα κρατικά όργανα και το προσωπικό τους πληρώνεται από την πολιτεία».

    Επίσης, ιδιαίτερης μνείας χρήζει η πολιτική απήχηση που έχουν τα ακροδεξιά θρησκευτικά κόμματα στο Ισραήλ. Τα κόμματα αυτά έχουν φανατικούς οπαδούς μεταξύ των εξτρεμιστών εβραίων εποίκων, εκπροσωπούνται στην Κνεσέτ (Βουλή) και ασκούν επιρροή στην εκπαιδευτική και εξωτερική πολιτική του εβραϊκού κράτους μέσω της συμμετοχής τους σε κυβερνητικούς συνασπισμούς.

    Χρόνια αργότερα, ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Γιτζάκ Ράμπιν θα πλήρωνε με την ζωή του αυτήν την πολιτική υποδαύλισης του ιουδαϊκού θρησκευτικού μίσους όταν δολοφονήθηκε από τον Γιτζάκ Αμίρ, έναν Εβραίο τρομοκράτη, απόφοιτο των ταλμουδικών ιερατικών σχολών και μέλος μιας ακροδεξιάς παραθρησκευτικής ομάδας συνωμοτών που θεωρούσε τον Ράμπιν προδότη. Ο Ράμπιν είχε υπογράψει τις Συμφωνίες του Όσλο που προέβλεπαν μια μικρή παραχώρηση εδαφών στους Παλαιστίνιους. Για τον Αμίρ και τους συνεργάτες του αυτή η ενέργεια ήταν κόντρα στον Θεϊκό Νόμο και την βούληση του ίδιου του Θεού, όπως αυτή εκφράστηκε στην Υπόσχεση που έδωσε στους Εβραίους.

    Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως ιστορικοί πατέρες του Σιωνισμού όπως ο Μοσέ Νταγιάν, ενώ ανακαταλάμβαναν την Παλαιστίνη για λογαριασμό των εβραίων, αντιλαμβάνονταν την αποστολή τους με όρους μεσσιανικούς, σαν μία επανάληψη της κατάκτησης της Γης του Ισραήλ από το βιβλικό διάδοχο του Μωυσή, Ιησού του Ναυή και της εκκαθάρισης της από τις ειδωλολατρικές φυλές που κατοικούσαν εκεί. Οι περιγραφές των σφαγών που διέπραξε ο Ιησούς του Ναυή σε βάρος των φυλών που υπέτασσε στον πόλεμο υπάρχουν αυτούσιες μέσα στο «Βιβλίο των Αριθμών» και φαίνεται πως λειτούργησαν εν είδει στρατιωτικού εγχειριδίου για τους στρατηγούς του Ισραηλινού Πολέμου της Ανεξαρτησίας του 1948 σε ό,τι αφορά τη μεταχείριση που επεφύλαξαν στους ηττημένους Παλαιστίνιους.

    Λέει το Βιβλίο των Αριθμών: «Ο Κύριος του παρέδωσε τους Χαναναίους. Ο Ισραήλ τους εξόντωσε αυτούς και τις πόλεις τους». Για τους Αμορίτες γράφει: «τους έπληξαν αυτόν και τους γιούς του και όλο τον λαό του, σε σημείο που δεν έμεινε κανείς επιζών και κατέλαβαν τη χώρα του». Τέλος, το Δευτερονόμιο επιβεβαιώνει την μοίρα των Αμοριτών: «Αφου ο Κύριος, ο Θεός σου θα σου επιτρέψει να μπεις σε αυτήν τη χώρα και θα έχει σκορπίσει μπροστά σου τα πολυάριθμα έθνη… θα τα εξοντώσεις τελείως». Αντίστοιχα ο Μεναχέμ Μπέγκιν έγραψε για τη σφαγή στο χωριό Ντέιρ Γιασσίν, όπου το 1948 στρατεύματα της Ιργκούν κατέσφαξαν 254 άοπλους Άραβες χωρικούς, ότι:

    «Η Χαγκάνα πραγματοποιούσε νικηφόρες επιθέσεις σε άλλα μέτωπα…. Πανικόβλητοι οι Άραβες τρέπονταν σε φυγή φωνάζοντας: Ντέιρ Γιασσίν! Ντέιρ Γιασσίν!».

    Πάντως, οφείλουμε να τονίσουμε ότι η αναγωγή της βιαιότητας που χαρακτήρισε τις πολεμικές ενέργειες της Χαγκάνα κατά τον πόλεμο του 1948 σε κίνητρα που σχετίζονται αποκλειστικά με τον θρησκευτικό φανατισμό, θα είχε ως συνέπεια τη συσκότιση της πολιτικής και στρατηγικής σκοπιμότητας που αυτή η επίδειξη σκληρότητας εξυπηρετούσε. Οι εβραίοι στρατηγοί υιοθέτησαν στον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας μία εργαλειακή άποψη της υπέρμετρης βίας και της εφαρμογής της εναντίον του εχθρού. Ο τρόμος που προκάλεσε στον Αραβικό άμαχο πληθυσμό η σφαγή του Ντέιρ Γιασσίν αποτέλεσε την αόρατη εμπροσθοφυλακή του εβραϊκού στρατού που προπορευόταν των μονάδων της Χαγκάνα, έτρεπε τους Άραβες σε φυγή και κέρδιζε τις μάχες για λογαριασμό του Ισραηλινού στρατού χωρίς αυτός να χρειαστεί να ρίξει ούτε έναν πυροβολισμό. Η τρομακτική φήμη της βαρβαρότητας των εβραίων καλλιεργήθηκε ως ένα σημείο σκόπιμα από τους εβραίους στρατηγούς αποσκοπώντας στην πρόκληση μαζικής υστερίας και πανικού μεταξύ των Αράβων. Για τους Σιωνιστές ήταν προτιμότερη μία νίκη που θα συνοδευόταν από τη φυγή των Παλαιστινίων, παρά μία κατοχή εδαφών με Αραβική πληθυσμιακή πλειοψηφία. Η άσκηση υπέρμετρης βίας αναδείχτηκε σε επίσημη πολιτική από το Ισραηλινό κράτος στα χρόνια που ακολούθησαν και ενσωματώθηκε στο επίσημο στρατιωτικό δόγμα του Ισραήλ μέσω της έννοιας της «αποτρεπτικής ικανότητας»του Ισραηλινού στρατού. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα είδαμε πρόσφατα και κατά την επιδρομή που πραγματοποίησε το Ισραήλ κατά των αμάχων στο Νότιο Λίβανο.

    Ο Πόλεμος των Έξι Ημερών: Θύμα ή Θύτης;

    Η επικράτηση του Ισραήλ έναντι του Αραβικού συνασπισμού στον πόλεμο του 1967, έμεινε στην ιστορία σαν η σύγχρονη εκδοχή του βιβλικού μύθου της νίκης του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ. Ένα «μικρό» και «ευάλωτο» κράτος σύρθηκε από τους πολεμοχαρείς γείτονές του σε μία άνιση αναμέτρηση από την έκβαση της οποίας δεν κρινόταν απλώς η απώλεια κάποιων εδαφών ή ο υποβιβασμός του Ισραήλ σε μια σχέση υποτέλειας έναντι των Αράβων, αλλά η ίδια η επιβίωση του Εβραϊκού κράτους. Αυτή η ερμηνεία της σύγκρουσης του 1967 αποτελεί προέκταση του μύθου του Ισραήλ ως κράτους που τελεί υπό συνεχή υπαρξιακή απειλή και που συνεπώς είναι υποχρεωμένο να κάνει χρήση κάθε μέσου ώστε να διασφαλίσει το «δικαίωμα του να υπάρχει». Σύμφωνα με την Ισραηλινή προπαγάνδα η μοίρα που επιφυλάσσεται στους Εβραίους του Ισραήλ σε περίπτωση που ηττηθούν στο πεδίο της μάχης είναι ένα νέο Ολοκαύτωμα, με τους Άραβες στο ρόλο των επίδοξων μιμητών της Ναζιστικής θηριωδίας.

    Στην πραγματικότητα η υπαρξιακή απειλή έχει πάψει να υφίσταται για το Ισραήλ από την εποχή του Πολέμου της Ανεξαρτησίας. Ήδη από το 1956, με την πειστική νίκη του σε βάρος της Αιγύπτου και την εγκατάσταση Ισραηλινών στρατευμάτων που θα του εξασφάλιζαν τον έλεγχο της Διώρυγας του Σουέζ, το Ισραήλ ανήγγειλε την έλευσή του στο διεθνές προσκήνιο ως κορυφαίας δύναμης στη Μέση Ανατολή. Από εδώ και στο εξής το ρόλο του ισχυρού στις περιφερειακές συγκρούσεις θα διαδραματίζει το Εβραϊκό κράτος και μέσω της ισχύος του θα έχει τη δυνατότητα να υπαγορεύει και να καθορίζει τις εξελίξεις στην περιοχή. Είναι συνεπώς αδόκιμος ο ιστορικός ρόλος που η επίσημη Σιωνιστική ιστοριογραφία επιχειρεί να αποδώσει στο Ισραήλ, του θύματος που συμπαρασύρεται από τις εξελίξεις και απλώς αντιδρά στις προκλήσεις του Αραβικού ρεβανσισμού.

    Σε ό,τι αφορά τον πόλεμο του 1967, είναι σαφές ότι το Ισραήλ επιθυμούσε την ένοπλη σύρραξη με τους Άραβες και έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να την πετύχει. Όλες οι ενέργειες της Ισραηλινής διπλωματίας και του στρατού πριν την έναρξη των εχθροπραξιών συνάδουν στο παραπάνω συμπέρασμα, αφού σαν μοναδικό αποτέλεσμα είχαν το σαμποτάρισμα των προσπαθειών για διπλωματική διευθέτηση της κρίσης και την κλιμάκωση της αντιπαράθεσης προκειμένου να εξωθηθεί η Αίγυπτος σε μία κήρυξη πολέμου κατά του Ισραήλ. Η σφοδρή επιθυμία των ισραηλινών για πόλεμο γίνεται καλύτερα αντιληπτή αν ληφθεί υπόψη η αποδεδειγμένη στρατιωτική υπεροχή τους. Πράγματι, όλες οι εκτιμήσεις ξένων μυστικών υπηρεσιών σχετικά με τη μαχητική ικανότητα των αντίπαλων πλευρών συμφωνούσαν πως «το Ισραήλ θα επικρατούσε σε ένα πόλεμο εναντίον όλων των Αραβικών κρατών, όποιο κι αν χτυπούσε πρώτο, εντός εβδομάδος το πολύ». Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Lindon Johnson σε συνάντηση που είχε με τον Ισραηλινό Υπουργό Εξωτερικών Abba Eban είπε ότι «όλοι οι άνθρωποι των μυστικών μας υπηρεσιών συμφωνούν ότι εάν η Αίγυπτος επιτεθεί, θα τη συντρίψετε». Αλλά και μεταξύ των διοικητών των Ι.Α.Δ. (Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων) υπήρχε διάχυτη η πεποίθηση ότι οι Εβραίοι θα κατήγαγαν μια συντριπτική νίκη, ότι το Ισραήλ ήταν καλύτερα προετοιμασμένο και ότι «τα στρατεύματα του ήταν τεχνολογικά πιο προηγμένα» από αυτά των αντιπάλων του.

    Αλλά και σε επίπεδο δυνάμεων που παρατάχθηκαν στο πεδίο της μάχης το Ισραήλ παρά το μικρό του γεωγραφικό μέγεθος και το έλλειμμα σε πληθυσμιακό δυναμικό, ουδέποτε εξαναγκάστηκε να διεξάγει μάχη με αριθμητικό μειονέκτημα κατά τη διάρκεια των έξι ημερών που διήρκεσε η σύγκρουση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το Ισραήλ κατάφερε να κινητοποιήσει ένα σύνολο 264.000 ετοιμοπόλεμων στρατιωτών σε όλα τα μέτωπα αξιοποιώντας στο έπακρο το θεσμό των εφέδρων, έναντι 280.000 μαχητών που αριθμούσαν οι συνδυασμένες δυνάμεις Αιγύπτου (150.000), Συρίας (75.000) και Ιορδανίας (55.000).

    Το τακτικό μειονέκτημα που αντιμετώπιζε η Ισραηλινή αεροπορία, διέθετε μόλις 197 μαχητικά αεροσκάφη έναντι 812 Αραβικών, ουσιαστικά εκμηδενίστηκε από την αιφνιδιαστική επιδρομή που πραγματοποίησαν οι Ισραηλινοί τον Ιούνιο του 1967 ενάντια στα καθηλωμένα αεροσκάφη της Αιγυπτιακής αεροπορίας στο Σαρμ-Ελ-Σέικ. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, 400 αεροσκάφη καταστράφηκαν ολοσχερώς και πάνω από 100 Αιγύπτιοι πιλότοι έχασαν τη ζωή τους χωρίς καν να προλάβουν να σηκωθούν από το έδαφος. Εάν στα παραπάνω προσθέσουμε και το τραγικό επίπεδο στο οποίο βρισκόταν το αξιόμαχο του Ιορδανικού βασιλικού στρατού, ο Finkelstein χαρακτηρίζει «χίμαιρα» το Ιορδανικό μέτωπο, συνειδητοποιούμε ότι η προ1967 ισορροπία δυνάμεων μάλλον εννοούσε το Ισραήλ και καθιστούσε τον πόλεμο μια ορθολογική επιλογή για την Ισραηλινή πολιτική ηγεσία.

    Σε ό,τι αφορά την απρόκλητη επίθεση κατά της Αιγυπτιακής αεροπορίας στο Σινά, δε θα ήταν υπερβολή να λέγαμε ότι χάρη σε αυτό το προληπτικό χτύπημα το Ισραήλ κέρδισε τον πόλεμο του 1967. Η επίσημη δυτική ιστοριογραφία ανασκεύασε με θαυμαστή επιτυχία τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Είναι απορίας άξιον πώς μια επίθεση που συνιστά το ακριβές αντίγραφο του βομβαρδισμού του Περλ Χάρμπορ από τους Ιάπωνες, τον οποίο σύσσωμοι οι Δυτικοί ιστορικοί έσπευσαν να καταδικάσουν ως απρόκλητη, επιθετική ενέργεια, αναγορεύθηκε από τους ιστορικούς του 1967 σε επιβεβλημένη ενέργεια αυτοάμυνας εκ μέρους του Ισραήλ. Το στρατηγικό όφελος που αποκόμισαν οι Ισραηλινοί από την καταστροφή της Αιγυπτιακής αεροπορίας έπαιξε αποφασιστικό ρόλο για την τελική έκβαση του πολέμου, αφού τους εξασφάλισε υπεροπλία στον αέρα και τη βεβαιότητα ότι από εδώ και στο εξής οι Ισραηλινές δυνάμεις θα αγωνιζόντουσαν έχοντας τακτικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους. Οι Ισραηλινοί κέρδισαν σημαντικές μάχες του πολέμου χάρις στην κάλυψη που τους παρείχε η πολεμική αεροπορία τους κάτι στο οποίο δε μπορούσαν να υπολογίζουν οι Άραβες.

    Βεβαίως είναι αλήθεια ότι της αεροπορικής επιδρομής στο Σινά προηγήθηκε η αποπομπή από τον Αιγύπτιο πρόεδρο Νάσσερ της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNEF) που στάθμευε στη χερσόνησο του Σινά. Είναι επίσης αλήθεια ότι ο Νάσσερ διέταξε τη μεταφορά στρατευμάτων στα σύνορα με το Ισραήλ και απαγόρευσε τη διέλευση Ισραηλινών πλοίων από τα στενά του Τιράν. Ωστόσο, εάν το Ισραήλ επιθυμούσε πραγματικά την προστασία του από την Αιγυπτιακή επιβουλή, θα μπορούσε να είχε δεχτεί την πρόταση του τότε Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ U Thant για αναδίπλωση και αναδιάταξη της UNEF κατά μήκος της συνοριακής γραμμής του Σινά αλλά αυτή τη φορά στο έδαφος του Ισραήλ. Από εκεί η UNEF θα μπορούσε να προστατέψει εξίσου αποτελεσματικά το Ισραήλ σε περίπτωση Αιγυπτιακής επίθεσης. Μέχρι το Ισραήλ να εξαπολύσει την επίθεσή του Σινά, τα Αιγυπτιακά στρατεύματα σε καμία στιγμή δεν μετέβαλαν την αμυντική τους διάταξη. Πολλά χρόνια αργότερα ο Menachem Begin, που τον Ιούνιο του 1967 συμμετείχε στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας παραδεχόταν ότι,

    «Οι συγκεντρώσεις αιγυπτιακών δυνάμεων στις εισόδους του Σινά δεν αποδείκνυαν ότι ο Νάσσερ ετοιμαζόταν να μας επιτεθεί. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας. Εμείς αποφασίσαμε να του επιτεθούμε».

    Όσο για το κλείσιμο των Στενών του Τιράν, ο εμπορικός αποκλεισμός που επιχειρήθηκε εναντίον του Ισραήλ ήταν αμφίβολης στρατηγικής χρησιμότητας για την Αίγυπτο. Εφαρμόστηκε κατά τρόπο αναποτελεσματικό, στόχευε στο λιμάνι της Ειλάτ από το οποίο διαμετακομιζόταν μόλις το 5% του Ισραηλινού εμπορίου και αφορούσε πλοία με Ισραηλινή σημαία τα οποία ανέκαθεν χρησιμοποιούσαν άλλες θαλάσσιες οδούς για την πραγματοποίηση των δρομολογίων τους. Το Ισραήλ αντέδρασε με ισοπεδωτική βία σε μια κίνηση του Νάσσερ εν πολλοίς συμβολική.

    Η αλήθεια είναι ότι η Αιγυπτιακή συγκέντρωση στρατευμάτων στο Σινά καθώς και το κλείσιμο των Στενών ήταν δύο κινήσεις εντυπωσιασμού στις οποίες προέβη ο Νάσσερ ως αντίποινα στις συνεχιζόμενες προκλήσεις του Ισραήλ ενάντια στη Συρία και την Ιορδανία, δύο χωρών που είχαν συνάψει συμμαχία με την Αίγυπτο. Ο στόχος των Ισραηλινών επιθέσεων κατά της Συρίας και της Ιορδανίας δεν ήταν τόσο η στρατιωτική αποδυνάμωση των δύο αυτών χωρών, αλλά η διάσπαση της Αραβικής ενότητας και ο διασυρμός της δημόσιας εικόνας του Νάσσερ ως κατ’ εξοχήν εκφραστή και πρωτοπόρου του Αραβικού εθνικισμού. Οι προκλήσεις του Ισραήλ κορυφώθηκαν με την επιδρομή στο χωριό Σαμού στην Δυτική Όχθη της Ιορδανίας. Με το πρόσχημα ότι αποτελούσε ορμητήριο των Παλαιστίνιων κομάντος στις τρομοκρατικές επιχειρήσεις που εξαπέλυαν εναντίον του Ισραήλ, ο Ισραηλινός στρατός εισέβαλε στο Ιορδανικό έδαφος, επιτέθηκε στο χωριό και κατέστρεψε μεθοδικά 125 κατοικίες, μια κλινική, ένα σχολείο και ένα εργαστήριο, σκοτώνοντας 18 Ιορδανούς στρατιώτες. Οι εφημερίδες της Ιορδανίας κατηγόρησαν τον Νάσσερ για την απραξία του και τον λοιδορούσαν για την κενή του ρητορεία. Ο Αιγύπτιος Πρόεδρος τέθηκε ενώπιον ενός πραγματικού υπαρξιακού διλήμματος: Να παραμείνει θεατής στα γεγονότα και να δει το όραμα του για ένα ενωμένο Αραβικό έθνος να διαλύεται, ή να αντιδράσει με περιορισμένο έστω τρόπο, με κίνδυνο να επισύρει την οργή του Ισραήλ και να συρθεί σε έναν πόλεμο που ήξερε πως δεν μπορούσε να κερδίσει.

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 03/10/2008

  105. Πρέπει όμως να παρατηρήσουμε ότι κόντρα στην επικρατούσα άποψη, θεμελιώδης στόχος του Σιωνισμού δεν ήταν η απλή μεταφορά και συγκέντρωση του περιπλανώμενου εβραϊκού έθνους στον ιστορικό εδαφικό του πυρήνα.

    »Σύμφωνα με την διακήρυξη Νο.3 του εθνικού προγράμματος της Βασιλείας το Σιωνιστικό κίνημα επιφορτιζόταν με το καθήκον της «ενίσχυσης και καλλιέργειας του Εβραϊκού εθνικού αισθήματος και της εθνικής συνείδησης των Εβραίων». Με άλλα λόγια, το εγχείρημα της συγκρότησης Εβραϊκού κράτους προϋπέθετε την αναδημιουργία εκ του μηδενός του Εβραϊκού έθνους, αφού οι περισσότεροι Εβραίοι της διασποράς αντιλαμβάνονταν τον «εβραϊσμό» τους ως θρησκευτική πίστη και όχι ως ζήτημα εθνικής ταυτότητας»

    Ζωνιανιτη αυτό Συνεβαινε σε ολες τις θρησκευτικές κοινοτητες που μεταβαλλονταν στην διαρκεια του 19ου αιωνα και του 20 σε εθνικές .. Και οι Εβραιοι ειχαν καθε »δικαιωμα»(το βαζω σεεισαγωγικά για να δειξω οτι ολα αυτά ενατασσονται στην οικουμενική λογική του εθνικισμου.. για ενα δικό τους κρατος ,οσο σημερα και οι Παλαιστινιοι οι λοιποι Αραβες κ.ο.κ »

    Δεν καταλαβανω πως η αντιθεση στις επιθετικές πλευρες της πολιτικής του σημερινου Ισραήλ και η δικαιη υπερασπιση του Αγωνα του Παλαιστινιακου λαου μπορει να αναακατευτει με το πρώτο προγραμμα για δημιουργια Εβραικου κρατους …Ειναι σαν να ανακατευει καποιος την Φιλική Εταιρεια με την Χουντα …

    Παρολα αυτά – φυσικά η επιθεση απο τον Γνωστο Νεφιλελευθερο -που ομολογει οτι δεν διαβασε τιποτε απο το Μπλογκ, αλλά παρολα αυτά Δεν ντραπηκε να πεταξει τις Βρωμιες του ηταν Βρωμερη και λασπώδης σαν τον ιδιο…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/10/2008

  106. Νοσφεράτε

    όταν θέλεις είσαι ανεπανάληπτος:

    «Abravanel Ελπίζω να μη στεναχωρεθηκες με ολα αυτά ε; Πλακα κανουμε .
    Με την Αθήναιο
    είμαστε φιλαράκια απ’ τα παλιά και συνηθως καθομαστε μαζί στο Τζακι και διαβαζουμε Μπεν Γκουριον απ’ το πρωτοτυπο..και μετά πεταμε ο ενας στον αλλον Γκουρμέδες και τουρτες και διαφορα Γλυκακια και dulse de mansana ( γλυκό μήλο), συνεχίζουμε με διάφορα keftikas (κεφτέδες) όπως keftikas de spinaka μετά πάμε στις πίτες, τα pastel και τις rodanchas και γινομαστε χαλια και μετά κανουμε μπανιο μαζί ,φορωντας πολυχρωμα παπιον , ολο γελια και χαρες,,

    Που και που ριχνουμε κανα καυγά για να αναψουνε τα αιματα …Την αγαπώ πολύ κιας ειναι και Νεοφιλελευθερη ..»

    Νομίζω μόνο έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται τέτοιοι απίστευτοι τύποι!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/10/2008

  107. Μα αλήθεια ειναι ολα αυτά …και ταγραψα κυριως για να μη στεναχωριεται ο καλος μας ο Abravanel (τον φανταζομαι σκυμμενο με τα χερια να πιανει το κεφαλι του και ν’ αναρωτιεται »Τι να κάνω ; Μα τι να κάνω; )που στα καλά καθουμενα ενω εφτιαξε ενα ποστ για τα keftikas de spinaka βρεθηκε αναμεσα σεναν απο τους συνηθισμενους μας καυγάδες που κανουμε με την Αθήναιο απο παλια ( 🙂 ξερεις εσύ Ποντιε) , απο τοτε που μου εστελνε ραβασακια με στιχους στα αραμαικά .. Ενταξει εφταιξα κιεγώ μ’εκεινη την Σαρα αλλά κι η Αθήναιος ειναι σκληρο καρυδι και πολύ Μάγκας και μου το Φυλαει .
    Πολύ γυναικα . Επρεπε να τη δεις καβάλα στο αλογο με τη στολη Ιππασιας και το μαστιγιο να κυνηγαει αλεπουδες στον Πύργο . Ατρομητη ..(τι Γυναικα!!)
    ξερεις ..Υποψιαζομαι οτι μας βαλαν Λόγια ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 04/10/2008

  108. ένα ενδιαφέρον κείμενο

    Δεν θα κάτσω να μπω στη λογική του μεσανατολικού – απλώς αν και εύλογα θα θεωρηθεί οτι είμαι προκατειλημμένος θέλω να παρατηρήσω οτι το κείμενο είναι όμορφο, λογικό και τελείως λάθος. Είναι γραμμένο από έναν ευρωπαίο αριστερό και απευθύνεται προς έναν άλλο ευρωπαίο αριστερό, χωρίς την πιο παραμικρή ουσιαστική γνώση και ικανοποιώντας μόνο τις ήδη διαμορφωμένες του ιδέες. Καθαρά από άποψη γνώσεων απογοητεύομαι οικτρά από ανθρώπους που υποτίθεται ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την όντως τραγική κατάσταση των παλαιστινίων. Από εκεί και πέρα αν θέλει κάποιος να διαβάσει ας δεί την Ιστορία του Ιλαν Παππε (ταξική, φιλοπαλαιστινιακή) και την Νεα Εβραιοφοβία του Ταγκιέφ για να δεί το πως μεταφράζεται αυτή στην Ευρώπη.

    Σχόλιο από Abravanel | 06/10/2008

  109. τον φανταζομαι σκυμμενο με τα χερια να πιανει το κεφαλι του και ν’ αναρωτιεται ”Τι να κάνω ; Μα τι να κάνω;

    My God, he is a warlock! To είπα και εκεί και στο ξαναλέω και εδώ – αν ήταν στο χέρι ορισμένων και εσύ και εγώ αλλά και ο Αθηναίος στην Γύαρο θα είμασταν… Μετά θέλετε και ελληνικά – προς το παρόν πάει από αναβολή σε αναβολή μια όντως πολλά υποσχόμενη ανάρτηση για την εκλογική συμπεριφορά των εβραίων της Θεσσαλονίκης από το 1912 μέχρι το 1933. 😛

    Σχόλιο από Abravanel | 06/10/2008

  110. ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΕΔΩ ΤΗΝ «ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΗ» ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ΠΡΙΝ Ο Abravanel ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ….

    ————————————————

    Abravanel Είπε:
    Πέμπτη, Οκτώβριος 2 2008 στο 1:05

    Γιατί απίστευτο; Ok, κοιτάχτε αυτό το κείμενο που αναρτήθηκε σαν σχόλιο στον Ποντο και Αριστερά εδώ στο σχόλιο #95.

    Είναι πολύ αργά για να σωθεί η Αμερική από την κατάρρευση και την χρεωκοπία. Αυτή ήτο αναμενόμενη. Άρχισε από τότε που οι Εβραίοι μεγαλοτραπεζίτες έπεισαν τον πρόεδρο Ουίλσον το 1914 να αναλάβουν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα (FED) των ΗΠΑ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

    1/ Αν δεν διαλυθεί το Εβραϊκό Τραπεζικό και Χρηματιστηριακό Τέρας ο κόσμος δεν πρόκειται να απαλλαγεί από την καταλήστευση , την εκμετάλλευση και τους πολέμους.

    To άρθρο υποτίθεται έχει γραφεί από τον Υποστρατήγου ε. α K. Χ. Κωνσταντινίδη. Το ενδιαφέρον όμως είναι να δούμε την γεωγραφία των μέσων που αναδημοσίευσαν το άρθρο. Μια ορθόδοξη παλαιοημερολογίτικη σελίδα, ένα γνωστό φόρουμ, ένας απλό πολίτη, ένα εθνικιστικό ιστολόγιο, ένα ελληνοαμερικανικό περιοδικό της ομογένειας στις ΗΠΑ, στην πατριωτική Αριστερά του περιοδικού Ρεσάλτο, ένα “ειδησιογραφικό” ιστολόγιο.

    Σημειωτέον αυτή είναι, σε γενικές γραμμές, η οριζόντια διαστρωμάτωση του αντισημιτισμού σήμερα. Υπάρχει και το κομμάτι της ροζ Αριστεράς αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία.

    Αρθρα πάντως σαν αυτό στον Δημοκράτη είναι περισσότερο συχνά από ότι νομίζουμε – δεν χρειάζεται να είναι τόσο εμφανές ανεγκέφαλο, μπορεί και να είναι εξίσου γεμάτο μίσος και να εμφανίζεται σε μεγάλες εφημερίδες του δεξιού αλλά και αριστερού χώρου. Θα δω αν θα προλάβω να το αναδημοσιεύσω μέσα στο σ/κ.

    ——————————————

    Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Πέμπτη, Οκτώβριος 2 2008 στο 4:21

    “Υπάρχει και το κομμάτι της ροζ Αριστεράς αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία”

    Ευχαριστούμε μπρε Abravanel!

    Βάλε όμως και λίγο λαχανί…

    Μ-π

    ————————————-

    Νίκος Είπε:
    Πέμπτη, Οκτώβριος 2 2008 στο 10:37

    Στις βόλτες που έκανα στον παγκόσμιο ιστό, έκανα μια μικρή παρατήρηση και αποφάσισα να τη μοιραστώ με τον Αμπραβανέλ και τον Πόντιο. Διάβασα στη Wikipedia πως οι θυσίες που τελούσαν οι ιερείς στο Ναό του Σολομώντα λέγονταν “korban”, μια λέξη γνώριμη σε μένα και τον Πόντιο. «Γουρπάνι» ή «κουρμπάνι» λέγεται στα ποντιακά η θυσία ενός ζώου σε θρησκευτική γιορτή, με εθιμικό και τελετουργικό χαρακτήρα.

    Πλάκα πλάκα, λέτε το εύρημά μου να έχει εμπορική αξία; Αν γράψω τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Τραπεζούντας», τι απήχηση να περιμένω από το αναγνωστικό κοινό;…

    ————————————–

    Aθήναιος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 12:06

    Βάλε όμως και λίγο λαχανί…

    Δεν γίνεται καλέ μου. Όταν έχεις φορέσει το κίτρινο αστέρι του Δαυϊδ δεν μπορείς να έχεις χιούμορ με τα χρώματα. Θες, προσπαθείς, όμως δεν μπορείς.

    Αυτά είναι φοβερά πράγματα, αγαπητέ κύριε. Στο τελος της ημέρας, 12 παρά, γυρνάς σπίτι και κάνεις μια βόλτα στα μπλογκ και ματώνει η καρδιά σου όταν διαβάζεις τέτοια πράγματα, είναι φριχτά. Κυκλοφορώ στην πιάτσα κοντά 20 χρόνια. Αντιλαμβάνομαι την απάτη, την απιστία, την παγαποντιά αλλά το ρατσιστικό μίσος όχι, με τίποτα, είναι αδιανότητο τον 21ο αι, είναι σιχαμερό. Δλδ πώς μπορείτε να μισείτε συνανθρώπους σας με βάση το χρώμα του δέρματός τους η το θρήσκευμά τους; Πώς μπορείτε ν’αναδημοσιεύετε αυτές τις βρωμιές και μετά να ξεμυτίζετε από την εξώπορτά σας και να συμμετέχετε στο διάλογο για τα κοινά σαν να μη συμβαίνει τίποτα. ΝΤΡΟΠΗ.

    Ντροπή σας που αναδημοσιεύσατε τέτοια πράγματα, δεν έχετε ιδέα για τίποτα, δεν έχετε ιδέα για το πόσο επώδυνα είναι όλα αυτά για τους άμεσα ενδιαφερομενους.

    Ντροπή σας, ντρέπομαι για λογαριασμό σας και χαίρομαι που δεν σας διαβάζω ποτέ.Ειλικρινά.ΝΤΡΟΠΗ.

    ——————————————–

    Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 12:34

    Νίκο,

    σημαντικό να έχεις με κάποιον κοινές εμπειρίες.

    Μη σκας, τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Τραπεζούντας» κάποιοι ήδη τα γράφουν και κατά καιρούς βρίσκουμε αποσπάσματα. Αν διαβάσεις αυτά που έχουμε δημοσιεύσει για τον αντιπροσφυγικό αναθεωρητισμο θα μας πιστέψεις!

    Aθήναιος,

    πας καλά; Το ότι δεν μας διαβάζεις αυτό φαίνεται. Γιατί αν μας διάβαζες δεν θα έγραφες αυτές τις απίστευτες ανοησίες…

    Τις προβολές αλλού!

    Μ-π

    —————————————-

    Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 1:09

    Και αν δεν έχεις καταλάβει και συ Abravanel…

    … η “ροζ-λαχανί Αριστερά” αναφέρεται σε μας αποκλειστικά, ως μια ένδειξη βαθιάς (!) αυτογνωσίας και αυτοκριτικής και ενός αδιόρατου, κατά πως φαίνεται, χιούμορ.

    Μ-π

    ————————–

    Υ.Γ.

    για να δείξει τη βαρβαρότητα και το γελοίον του αντισημιτισμού “κρέμασε” στα σχόλια ένας σχολιαστής το άθλιο αντισημιτικό κείμενο. Για τον ίδιο, από τα καιρούς σχόλιά του θεωρώ ότι για το μονο που δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις είναι “αντισημιτισμός” . Φαντάζομαι ότι θα είχε υποψιαστεί ότι θα μπορούσε να διαβάσουν το σχόλιό του και διάφοροι κακοπροαίρετοι και έβαλε επιπλέον ο άνθρωπος και την εξής επισήμανση:
    ————————————————————
    Δείτε πάνω σε πoια στοιχεία βασίζεται ένας ανερχόμενος αντισημιτισμός στην Αμερική.

    Κάποιοι θα πρέπει να πάρουν πολύ σοβαρά τις εξελίξεις

    ————————————————————

    Και η δικιά μου παρατήρηση ήταν :

    “Nα σου πω την αλήθεια εξεπλάγην από το κείμενο αυτό. Νόμιζα ότι τέτοιου τύπου αντισημιτισμός υπάρχει μόνο στη Ρωσία, όπου η ασύλληπτη φτώχια ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού -αποτέλεσμα της σοβιετικής εποχής και της τρομακτικής κατάρρευσης- δημιουργεί κλίμα πρόσφορο για να ανθίσει η συνομωσιολογία μαζί με τη μεταφυσική…”

    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/04/29/9-4-2008/#more-1691

    Τι λες Abravanel;

    ————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 1:16

    Δεν ξερω τι λεει αλλά εγώ εχω να πώ
    κατι αλλοσε καποιον παραπάνω .. .. Ντροπή Του!
    Και: ακου ποιος Μιλάει για Ντροπή… !!
    .Σαν δεν ντρεπεται λεω εγώ .
    Και δεν αναφερομαι στου Π &Α ..Στην αναρτηση εκεινη εχω γραψει κιεγώ ..Και φυσικά το ειδα το σχολιο..

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 1:37

    Χωρις να θελω να υπερασπιτω τους Ποντιους
    αλλά κυριως επειδή συμμετειχα στον διαλογο εκεινου του Ποστ φγια τα ”Πρωτοκολλα της Σιων ”
    Το οποιο εγινε οπως ειναι ολοφανερο σε οποιον δεν ειναι νεο φιλελευθεροΚουτοπονηρος ακριβώς για να καταδειξει τα ψευδη της Αντισημιτικης Προππαγανδας
    Και το οποιο μπορει σιγουρα να διαβεβαιωσει ο Abravanel
    αλλά και γιατί βαρεθηκα τα Νεοφιλελευθερα παιχνιδακια αυτών που χωρις ντροπή πριν απο καιρο υπερασπιζονταν ”την ελευθερια του Λογου σε σχεση με τη Δικη Πλευρη-”(σου εχω δειξει το link με την Νεοφιλελευθερη αρλουμπολογια Abravanel )

    θελω να παραθεσω και την συνεχεια των σχολιων μετά το σχολιο 95 οχι για να πεισω τον Νεογφιλελυθερο αλλά για να μην τον αφήσω να σπερνει εντυπώσεις οπως το συνηθιζει ..
    Η δική μου συμμετοχή στον διαλογο εκεινο ηταν ως Luciferidis

    ”Αν δεν διαλυθεί το Εβραϊκό Τραπεζικό και Χρηματιστηριακό Τέρας ο κόσμος δεν πρόκειται να απαλλαγεί από την καταλήστευση , την εκμετάλλευση και τους πολέμους.”

    Μωρε κατι μου θυμιζει αλλά τι , τι… τι..;

    Μαλιστα ..Και ποιά ειναι η πηγή για ολα αυτά;

    Σχόλιο από luciferidis | Σεπτέμβριος 19, 2008

    ———————————————————

    Nα σου πω την αλήθεια εξεπλάγην από το κείμενο αυτό. Νόμιζα ότι τέτοιου τύπου αντισημιτισμός υπάρχει μόνο στη Ρωσία, όπου η ασύλληπτη φτώχια ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού -αποτέλεσμα της σοβιετικής εποχής και της τρομακτικής κατάρρευσης- δημιουργεί κλίμα πρόσφορο για να ανθίσει η συνομωσιολογία μαζί με τη μεταφυσική…

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | Σεπτέμβριος 19, 2008

    ———————————————————

    ε κοιτα ..Ακομα και στον Μεσοπόλεμο οι ανθρωποι πιστευαν οτι ζουσαν σε φωτεινή εποχή ..Εκ των υστερων καταλαβαινουμε ..

    Παντως η επιχειρηματολογια γυρω απο το υπαρκτοτατο ζητημα του υπερδανεισμου που προκαλουν οι τραπεζες ειναι πολύ πολύ ευφορο εδαφος για την γνωστη αυτή επιχειρηματολογια ..Σου θυμιζω την ειδικου τυπου εθνικοσοσιαλιστική ”αντικαπιταλιστική” ρητορική :
    ”ειμαστε υπερ αυτων που παραγουν- οχι στο χρηματιστηριακό κεφαλαιο” ..

    Φυσικά αφου το ακροατηριο τους ηταν κυριως φοβισμενοι μικροαστοι – υπερδανεισμενοι…

    Σχόλιο από luciferidis | Σεπτέμβριος 19, 2008

    ———————————————————

    Η ΑΓΕΛΗ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΛΥΚΩΝ

    Πρώτη τηλεοπτική προβολή: 4/6/2008, 22:00, στη NET

    Η άνοδος των Νεοναζί στην Ρωσία είναι κάτι παραπάνω από γεγονός! Στην Ρωσία υπάρχουν σήμερα οι περισσότεροι νεοναζί του κόσμου. Εξτρεμιστικές ιδέες περί φυλετικής καθαρότητας και εξολόθρευσης των μεταναστών, των ομοφυλοφίλων, των τοξικομανών και όλων «των άχρηστων ζιζανίων που μολύνουν τη Ρωσική Λευκή Φυλή», βρίσκουν εύφορο έδαφος σε ένα πληθυσμό του οποίου η εθνική περηφάνια πληγώθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. «Η Αγέλη των Λευκών Λύκων» είναι ένα ανατριχιαστικό ντοκιμαντέρ που καταγράφει την θανάσιμη δράση Ρώσων Σκίνχεντ, τις ιστορίες των αθώων θυμάτων τους και την τρομακτική απειλή που ξεπροβάλλει στο Βορρά της Ευρώπης.
    Είναι ένα από τα παράξενα αυτού του κόσμου. Η χώρα που σταμάτησε την ναζιστική πολεμική μηχανή με το αίμα 20.000.000 ανθρώπων, σήμερα συγκεντρώνει στο έδαφός της τους περισσότερους νεοναζί του κόσμου.

    Ο Βετεράνος του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κ. Μπόρις Στάμπλερ, δεν μπορεί να το πιστέψει. Με τα μετάλλιά του κρεμασμένα σειρές στο στήθος, αναρωτιέται πώς είναι δυνατόν, να υπάρχουν νεοναζί, «στη χώρα που νίκησε το φασισμό»!
    «Είναι ντροπή για τη Ρωσία να υπάρχουν σήμερα νέοι άνθρωποι που υποστηρίζουν αυτές τις μισανθρωπικές απόψεις!», λέει. «Σκοτώνουν τους ανθρώπους, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι της ίδιας εθνικότητας. Τι μπορείς να πεις σε αυτούς τους νέους;»

    Τα νούμερα προκαλούν σοκ. Οι ενεργοί ακροδεξιοί σκίνχεντς στη Ρωσία είναι οι πλέον πολυάριθμοι παγκοσμίως, καθώς φτάνουν τις 50.000, τη στιγμή που σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο υπολογίζονται συνολικά σε 70.000! Με τον όρο ενεργοί, χαρακτηρίζονται όσοι είναι μέλη σε νεοναζιστικές ομάδες, παραβρίσκονται σε συγκεντρώσεις, συμμετέχουν σε πορείες, κάνουν προπαγάνδα και πάνω απ? όλα επιδίδονται σε βίαιες ενέργειες κατά μεταναστών, αντιφρονούντων, ομοφυλόφιλων, ανεπιθύμητων γενικώς

    Το πιο ανατριχιαστικό όμως είναι ότι στην Ρωσία του 21ου αιώνα αυτοί που υποστηρίζουν τους νοσταλγούς του τρόμου είναι εκατοντάδες χιλιάδες. Το 60% του πληθυσμού όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, συμφωνεί με το σύνθημα «Η Ρωσία στους Ρώσους». Και πολλοί από αυτούς είναι έτοιμοι να δικαιολογήσουν ακόμα και φόνους μεταναστών, τους οποίους θεωρούν υπεύθυνους για την ανεργία, την εγκληματικότητα και γενικώς για όλα τα κακά της Ρωσικής καθημερινότητας.

    Μόνο μέσα στους 4 πρώτους μήνες του 2008 έχουν καταγραφεί 211 επιθέσεις νεοναζί εναντίον ανυπεράσπιστων ανθρώπων στο μετρό, στο δρόμο, στις αγορές? Τα χιτλερικά τάγματα θανάτου άφησαν πίσω τους σε αυτές τις επιθέσεις 53 νεκρούς.

    Η οργάνωση SS (Σλαβική Συμμαχία) είναι ο μεγαλύτερος σχηματισμός νεοναζί στην Ρωσία. Ηγέτης της είναι ο κ. Ντεμούσκιν που λέει τα πράγματα έξω από τα δόντια: «Κοιτάξτε τι γίνεται, ποια είναι η κατάσταση στην Ευρώπη! Με όλους αυτούς τους κωλοπρόσφυγες, που έρχονται εδώ, φέρνουν κι όλο το χωριό τους και γεννοβολάνε από 15 παιδιά… Δείτε πως συμπεριφέρονται στη Γαλλία οι Αλγερινοί, πως φέρονται οι Τούρκοι στη Γερμανία. Κι εδώ το ίδιο θα συμβεί, εάν τους ανεχτούμε εδώ σε τέτοιες ποσότητες. Ο πόλεμος θα γίνει. Και για να μη γίνει η Ρωσία μουσουλμανική χώρα, δε δίνω δεκάρα πόσους πρέπει να ανατινάξουμε, να σκοτώσουμε ή να θάψουμε. Θα τους θάψουμε όλους. Εδώ ζουν μονάχα Ρώσοι και όποιος θέλει, θα ζει εδώ με τους δικούς μας νόμους, ή δε θα ζει καθόλου».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | Σεπτέμβριος 21, 2008

    ———————————————————

    Τσκ, τσκ…

    Αφελείς… Κατ’αρχήν εαν θέλετε μπορώ να σας παραθέτω άρθρα από γνωστές εφημερίδες όπου σε κάθε μεγάλο θέμα εμφανίζεται αποφασιστικός εβραικός δάκτυλος. Πάντοτε με διασκεδάζει το γεγονός το πως το “εβραίος” είναι η λέξη deus ex macchina που εξηγεί τα πάντα, ενώ την ίδια στιγμή ελληνικής καταγωγής αμερικανοί έχουν βρεθεί σε πιο υψηλές πολιτικές θέσεις χωρίς ατό να σημαίνει κάτι, πχ ο Negreponte ή o Tennet στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

    Σχόλιο από Abravanel | Σεπτέμβριος 21, 2008

    ———————————————————

    Αυτά (το γιατί ο Εβραιος εμφανιζεται ως ο ως δια μαγειας
    αποδιοπομαπιαος τραγος ) νομίζω τα εχουμε εξηγησει επρκώς ..και εχουν εξηγηθει και αλλου επαρκεστερα..

    Ομως οι εξηγησεις δυστυχώς δεν φτανουν σε μια εποχή και η Προπαγάνδα εκκρινεται διαρκώς απο πηγες που δεν μπορουν να αποκρουσθουν με λογικά επιχειρηματα ..
    Ασε που αν προσπαθησεις να εξηγησεις λογικά στους παραλογους η πιο πιθανή (και η καλυτερη περιπτωση ) ειναι να σε αρχισουν ..στο βρισιδι..

    Αληθεια ..Θυμαται κανεις εκεινη την Ασυμμετρη απειλή
    τετοιο περιπου καιρό περυσι; (θα μου πεις τι σχεση εχει ..Ε; Δεν εχει; )

    Σχόλιο από luciferidis | Σεπτέμβριος 21, 2008

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 2:00

    ” Κυκλοφορώ στην πιάτσα κοντά 20 χρόνια. Αντιλαμβάνομαι την απάτη, την απιστία, την παγαποντιά αλλά το ρατσιστικό μίσος όχι, με τίποτα, είναι αδιανότητο τον 21ο αι, είναι σιχαμερό”

    Εγώ Δεν κυκλοφορώ στην πιατσα αλλά επισης μπορω να αντιληφθω ”την απάτη, την απιστία, την παγαποντιά. ..κυριως αυτή που επιμελώς καμουφλαρεται ..Αλλά οχι και να κανουμε και τσκ τσκ επειδη ανακαλύωψαμε οτι και κατα τον νεοφιλελευθερο 21ο αι,,υπαρχει και μαλιστα εντονο το ρατσιστικό μίσος

    ”όχι, με τίποτα, είναι αδιανότητο ”

    Μπα΄; αλήθεια ; Γιατί;

    .. Επειδή νικησαν οι Δυναμεις της Αγοράς ..;

    Επειδή βγηκε εκεινο το Αστερι ο Φουκουγιαμα κιελεγε για το Τελος της Ιστοριας ; Επειδη τα πιο Λαμπρα αστερια των Νεοφιλελευθερων η Θατσερ και ο Ρηγκαν και ο αγαπημενος τους Χασάπης Πινοσετ χαραξαν εναν Φωτεινό δρομο προς την Νικη της Ελευθεριας ; Γιατί αυτό το τσκ τσκ τσκ; Τωρα ανακαλυψατε το ρατσιστικό μισος που γεννά αδιακοπα ο Νεοφιλελευθερος Ολοκληρωτισμός και ο Αγριος Καπιταλισμός;

    ———————————————————

    Abravanel Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 2:05

    Ειρήνη Υμήν! 🙂

    Μόλις τελείωσα να γράφω μια απάντηση στο ιστολόγιο των Π&Α και λόγω δουλειάς αύριο δεν μπορώ να απαντήσω τώρα – απλώς μην νομίζετε οτι ποιώ την νήσσα, αύριο θα απαντήσω αναλυτικά και ως τότε ζητώ την κατανόηση όλων. 🙂

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 2:13

    Κοιταξε ολα μου τα σχολια αφορουσαν σε αυτα τα συστηματικά Ακρως υποκριτικά περι Ντροπής που ειπε ενας σχολιαστης που βρηκε ευκαιρια να προβοκαρει ..

    Τις αποψεις μου τις ξερεις..Βεβαια δεν αμφιβαλλω οι ο ιδιος σχολιαστής δεν θα ενιωθε καμμια ντροπή να κολησει και σε μενα την ετικετα του.. αντισημιτισμου του …ρατσισμου και δεν συμμαζευεται . Γνωστη η τακτική τους ….. ..Καληνυχτα

    ———————————————————

    Aθήναιος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 8:03

    Εσύ δεν είσαι αντισημίτης είσαι απλά ένας βλάκας, τα έχουμε ξαναπεί, μην επανερχόμαστε.

    ———————————————————

    Aθήναιος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 8:12

    @Πόντος και Αριστερά, νόμιζα ότι το σχόλιο ήταν απόσπασμα από δικό σας ποστ, το ξαναδιάβασα και είδα πως έκανα λάθος. Όλο το σχόλιο λοιπόν το απευθύνω προς αυτούς που το έγραψαν και αναπαράγουν στα μπλογκ τους αυτές τις μπούρδες.

    ———————————————————

    Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 9:54

    “νόμιζα ότι το σχόλιο ήταν απόσπασμα από δικό σας ποστ”

    και επειδή “νόμιζες” (άγνοια και αμάθεια ως αποτέλεσμα της υπεροψίας σου: “χαίρομαι που δεν σας διαβάζω ποτέ”), αυτό σου έδινε δικαίωμα να επιτεθείς έτσι, τόσο απρόκλητα και με τέτοια εμπάθεια (χωρίς να κάνεις ένα στοιχειώδη έλεγχο);

    Και να μου χαλάσεις το βράδυ με τρόπο που μου θύμισε κάποιες αντίστοιχες εμπειρίες από ακροδεξιούς, ρατσιστές ή ανόητους εμπαθείς, που δεν τους αρέσει η ματιά που έχουμε;

    Και χωρίς ένα τυπικό συγγνώμη!

    Και επειδή ο Νοσφεράτος, ως καλός γνώστης του φαινομένου του αντισημιτισμού και ως συμμετέχων σ΄εκείνη τη συζήτηση, ήρθε να αποκαταστήσει την αλήθεια και να ερμηνεύσει με τον τρόπο του την ανοίκεια επίθεση και τη διαστρέβλωση που έκανες, του επιτέθηκες με την επίσης απίστευτη, όλο κακία, έκφραση: ” Εσύ δεν είσαι αντισημίτης είσαι απλά ένας βλάκας”

    Ώστε θα μπορούσε να είναι “αντισημίτης”, απλά τη γλύτωσε γιατί είναι κάτι άλλο. Πολύ πολύ ωραία!

    Ο tempora o mοres! που έλεγαν κάποιοι παλιά… εκτός εάν δεν υπάρχει η συναίσθηση του περιεχομένου και της δύναμης των λέξεων.

    Μ-π

    ———————————————————

    Aθήναιος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 10:10

    Ξέρω ότι σας πείραξε πολύ η δήλωση ότι δεν σας διαβάζω αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Λίγο η έλλειψη χρονου, λίγο η δική σας ημιμαθεια, το μπλογκ σας δεν μου προσφέρει τίποτε. Είναι μηδαμινής σημασίας όμως τόσο η δήλωση όσο κι αυτό που εκφράζει οπότε γιατί θυμώνετε; Εξάλλου δεν σας επιτέθηκα. Μη δίνετε στα γούστα μου τόσο αξία λοιπόν.

    Ο Νοσφεράτος είναι ο τύπος του νεοέλληνα που απλά με απωθεί λόγω της περιορισμένης του αντίληψης και της βλακείας του που όμως δεν τον αποτρέπει απο το να αγορεύει για τα πάντα, χώρια το στυλάκι του ντελικανή που του έχει κολλήσει σαν τσίχλα. Άντρας και μάγκας είσαι. Δεν γίνεται να τον παριστάνεις. Δεν φταίει ο άνθρωπος γιαυτό που είναι.Εγώ φταίω που δεν μπορώ να τον ανεχτώ και τα παραληρήματα περί νεοφιλελευθερισμού λέτε να τα παίρνω προσωπικά; Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να είχα μεταναστεύσει.

    Νομίζετε ότι θα μπορέσετε να με συγχωρέσετε για όλα αυτά; Αν όχι θα είναι κάτι που θα το φέρω βαρέως ως το τέλος του βίου μου.

    Θα επιστρέψω Κυριακή βράδυ, μη χάσω κανα τζέρτζελο πληζ.

    Αχ Abravanel… Γιαυτό δεν πάταγα εδώ μέσα για να μην κολλήσω με όλους αυτούς. Τώρα να δούμε πώς θα το κόψω πάλι το μπλογκ σου. 🙂

    ———————————————————

    Aθήναιος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 10:19

    Και κάτι ακόμα γιατί διαβάζοντας διαγωνίως κάπου είδα την αναφορά στην άποψή μου για τη Δικη του Πλεύρη στην οποία ήθελα να πάω ΚΑΙ μάρτυρας υπεράσπισης αλλά έθεσαν ζήτημα οι δικοί μου άνθρωποι που στεναχωρήθηκαν αρκετά μόνο και μόνο απ’όσα έγραψα. Η αγάπη μου γιαυτούς είναι πιο σημαντική από τις ιδέες μου.

    Από το δικό μου νεοφιλελεύθερο πληκτρολόγιο λοιπόν, βγήκε η Διακήρυξη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, η μόνη πολιτικη διακήρυξη στην Ελλάδα που δηλώνει ότι “Για μας ο αντισιωνισμός είναι πρόσχημα για τον αντισημιτισμό και δεν τον δεχόμαστε” όπως και την ισλαμοφοβία,βέβαια.

    Οπότε κρατείστε τα κηρύγματα για καναν άλλο, να πιάσουν τόπο, βρε αδελφέ.

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 7:16

    Ο Νοσφεράτος είναι ο τύπος του νεοέλληνα που απλά με απωθεί λόγω της περιορισμένης του αντίληψης και της βλακείας του που όμως δεν τον αποτρέπει απο το να αγορεύει για τα πάντα, χώρια το στυλάκι του ντελικανή που του έχει κολλήσει σαν τσίχλα. Άντρας και μάγκας είσαι. Δεν γίνεται να τον παριστάνεις. Δεν φταίει ο άνθρωπος γιαυτό που είναι.Εγώ φταίω που δεν μπορώ να τον ανεχτώ και τα παραληρήματα περί νεοφιλελευθερισμού λέτε να τα παίρνω προσωπικά; Αν ήταν έτσι θα έπρεπε να είχα μεταναστεύσει.”

    ”Άντρας και μάγκας είσαι. Δεν γίνεται να τον παριστάνεις.”

    κυριε /α;) Αθηναιε Αυτο που μολις ειπατε μου θυμιζει τις αναλογες ρησεις αλλων μεγάλων Αστερων της Νεοφιλελευθερης σας μεγαλης παραταξης ..οπως του μεγαλου σας αστερος Ψωμιαδου ”Ελληνας δεν γινεσαι -γεννιεσαι ” και εγώ τιμώ τα παντελονια μου ” εχω καρυδια” κλπ και αλλά ημιφασιστικά και γελοια που ξεστομιζουν οι εκαστοτε Μαγκες και Ανδρες της παραταξης σας οταν δεν εχουν κανενα αλλο επιχειρημα περαν της Μαγκιας και της Βαρβατιλας που ξεχειλιζει απο τα μπατζακια τους ..

    -Ακουστε . Στην δική μου πολιτική κουλτουρα υπάρχει μια διαφορετική αντιληψη περι ολων αυτών που σεις ονομαζετε της” μεγάλης Φιλελευθερης Πραταξης ” ονομαζετε ”Μαγκια και Ανδρισμο ”..Αν δεν σας κανουμε λοιπόν ουδεν προβλημα . Μπορειτε να αρκεσειτε στα δικά σας αστερια …Εχετε Μπολικα ..

    2)επισης ειπατε ”Και κάτι ακόμα γιατί διαβάζοντας διαγωνίως κάπου είδα την αναφορά στην άποψή μου για τη Δικη του Πλεύρη στην οποία ήθελα να πάω ΚΑΙ μάρτυρας υπεράσπισης αλλά έθεσαν ζήτημα οι δικοί μου άνθρωποι που στεναχωρήθηκαν αρκετά μόνο και μόνο απ’όσα έγραψα. Η αγάπη μου γιαυτούς είναι πιο σημαντική από τις ιδέες μου.”

    Η αναφορά την οποια διαβασατε διαγωνιως ηταν δική μου αναφεροταν σε ενα λινκ το οποιο εδειξα στον Abravanel και στην οποια εσεις κ Αθήναιε αναδεικνυατε το δικαιωμα ελευθεριας του λογου πανω απο την αναγκη οιασδηποτε καταδικης του Πλευρη ..Εσεις τα γραψατε οχι εγώ .. Δικαιως μπορώ να αναρωτηθώ υπερ ποίου
    θα πηγαινατε ”ΚΑΙ μάρτυρας υπεράσπισης ”;

    Τωρα το οτι παραδεχεστε οτι για ενα ποστ που δεν καταδεχτηκατε να το διαβασατε και το οποιο αφορουσε στα Πρωτοκολλα των Σοφών της σιων και στο οποιο εγινε ενας διαλογος απο ολους εμας ( και του Abravanel) -αλλά παρολα αυτά ειπατε αυτά τα Λασπερά Περι Ντροπής – εσεις μπορει να νομιζετε οτι σας μετατρεπει σε μαγκα και Ανδρα αλλά εγώ- και ισως και αλλοι ισως οχι- νομιζω οτι αποδεικνυουν οτι ειστε ενας η Μια Μανταμ Σουσου η οποια οντας απολυτως ημιμαθής( αν μου επιτρεπετε την εκφραση) και επειδή καβαλησε το αλάμι γραφοντας για τζουτζουκάκια και Γκουρμέ
    και νομιζει οτι μπορει να απονεμει χαρακτηρισμους Δεξια και Αριστερά και τιτλους ευγενειας,η μαγκιας και Ανδρισμου..

    – και κατι ακομα λετε:”Από το δικό μου νεοφιλελεύθερο πληκτρολόγιο λοιπόν, βγήκε η Διακήρυξη της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, η μόνη πολιτικη διακήρυξη στην Ελλάδα που δηλώνει ότι “Για μας ο αντισιωνισμός είναι πρόσχημα για τον αντισημιτισμό και δεν τον δεχόμαστε”..

    Απο εσας μηπως Βγηκε και εκεινη η ιδεα να Βαλετε στο Βιντεο της ΦιΣ και τα κεφαλάκια της κ Θατσερ και του κ Ρηγκαν πλαι στον Ρηγα Φεραιο τον Λοκ κλπ ; Ε;

    Abravanel- περιμενω την δική σου τοποθετηση επ’ αυτώ

    Νομιζω οτι ειναι αισχος και Ντροπή -σε μια συζητηση οπως αυτή που εγινε στου Π &Α οπου συμμετειχαμε κι εσυ κι εγ΄και αλλοι – και οπου ο καθενας μας συμμετειχε με τον τροπο του στην ανδειξη πλευρων του αντισημιτισμου να επιτρεπουε σε καθε Νεοφιλελευθερο επιθετικό κομπλεξικο μαγειρα να πετα Λασπη και Υβρεις Δεξια και αριστερά οπως παντα το συνηθιζει ..

    εν πασει περιπτωσει καιστο μερος που με αφορα θα μου επιτρεψεις (νομιζω βεβαια οτι ειναι αυτονοητο) να το μεταφερω το βρωμερο σχολιο στο δικο μου Μπλογκ (μιας και δεχτηκα εγώ αυτες τις κατα προσωπο Βρωμιες απο τον /τηνΝεοφιλελευθερο /η Μαγκα …

    εκει θα απαντησω …Στις ”Μικρες Φιλελευθερες Ιστοριες”

    ———————————————————

    aninym Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 11:05

    Εβραιοφαγοι και εβραιοσωτηρες εν εμφυλιω πολεμω

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Παρασκευή, Οκτώβριος 3 2008 στο 11:40

    καμμια σχεση φιλε .

    Abravanel-ευχαριστώ για την μεχρι τωρα φιλοξενια

    ———————————————————

    aninym Είπε:
    Σάββατο, Οκτώβριος 4 2008 στο 3:09

    Nosferatos

    δεχομαι τα λεγομενα σου. Δικη μου εντυπωση ειναι πως περα απο τα γνωστα φασιστο Πλευροειδη τρολς, υπαρχει και το ειδος του Εβραιοσωτηρα τυπου Παναγιωτη Δημητρα στο οποιο μπορουν να χωρεσει καθε καρυδιας καρυδι. Η κυρια Ελενα με την οποια βριστηκαμε σε προηγουμενο ποστ ειναι κλασσικη περιπτωση αυτοκλητου Εβραιοσωτηρα.

    ———————————————————

    Νοσφεράτος Είπε:
    Σάββατο, Οκτώβριος 4 2008 στο 8:20

    Φιλε παραπάνω. Δεν σε ξερω, ουτε την κ Ελενα .ουτε τον κ Δημητρα,ουτε θαθελα να συγκρινεις (και θα σε παρακαλουσα να μη συγκρινεις ) με οτιδηποτε αλλο την συγκεκριμμενη επιθεση που δεχτηκα απο τον κ.Αθήναιο ..

    ———————————————————

    aninym Είπε:
    Σάββατο, Οκτώβριος 4 2008 στο 12:40

    οχι δεν συγκρινεται

    ———————————————————

    luciferidis Είπε:
    Σάββατο, Οκτώβριος 4 2008 στο 11:31

    Abravanel
    Ελπίζω να μη στεναχωεθηκες με ολα αυτά ε; Πλακα κανουμε .
    Με την Αθήναιο
    είμαστε φιλαράκια απ’ τα παλιά και συνηθως καθομαστε μαζί στο Τζακι και διαβαζουμε Μπεν Γκουριον απ’ το πρωτοτυπο..και μετά πεταμε ο ενας στον αλλον Γκουρμέδες και τουρτες και διαφορα Γλυκακια και dulse de mansana ( γλυκό μήλο), συνεχίζουμε με διάφορα keftikas (κεφτέδες) όπως keftikas de spinaka μετά πάμε στις πίτες, τα pastel και τις rodanchas και γινομαστε χαλια και μετά κανουμε μπανιο μαζί ,φορωντας πολυχρωμα παπιον , ολο γελια και χαρες,,

    Που και που ριχνουμε κανα καυγά για να αναψουνε τα αιματα …Την αγαπώ πολύ κιας ειναι και Νεοφιλελευθερη ..

    @Αθήναιε ..Περιμενω εναγωνιως και καθετως την Κυριακή το βραδυ για να συνεχισουμε τον καυγά …

    ———————————————————

    Πόντος και Αριστερά Είπε:
    Κυριακή, Οκτώβριος 5 2008 στο 2:11

    Shana Tova Abravanel!

    πρωτίστως θα έπρεπε να σε χαιρετίσω και να σε προετοιμάσω γι αυτό που θα δεις στο σπίτι σου. Έφυγες και τα πάντα έγιναν λίμπα.

    Πόντιοι, μαγείρισες, τρολ, διάβολοι και τρίβολοι έκαναν τρελό πάρτι.

    Εσύ να κρατήσεις την ψυχραιμία σου!

    Να ξέρεις ότι θα σε βοηθήσουμε να το ξανατακτοποιήσεις αν θές και θα φυλάμε και σκοπιά, αν πάλι θέλεις, για να κρατήσουμε μακρυά διάφορους ανεπιθύμητους.

    Μ-π

    ———————————————————

    Abravanel Είπε:
    Δευτέρα, Οκτώβριος 6 2008 στο 12:43

    Μπορώ να καταλάβω κάτι; Υπάρχει η συνειδητοποίηση οτι εδώ που μιλάμε δεν είναι παρά καμιά 15mb (λιγότερο απο 4/5 φωτογραφίες στο κινητό σας) σε ένα μαύρο server στην Καλιφόρνια; Προσωπικά εγώ παίρνω σοβαρά τον Γ.Καρατζαφέρη και την Α.Παπαρήγα που έχουν όντως την δυνατότητα να δημιουργήσουν ένα κλίμα που θα βρώ το αυτοκίνητο μου σπασμένο ή τους τάφους της οικογένειας μου ανοιγμένους – OXI το τι λέγεται μπροστά σε μια οθόνη που, σαν την οδήγηση, μετατρέπει και τον πιο φιλήσυχο άνθρωπο στον πιο επιθετικό.

    Και αν δεν το έχετε καταλάβει, αν ήταν στο χέρι ορισμένων θα είμασταν όλοι μας στην Γυάρο χεράκι/χεράκι ο Αθηναίος να μαγειρεύει πεταλίδες al dente, εσείς να μεταφράζετε τον Μαρξ στα ποντιακά παρα θιν’ αλος και εγώ να ανακαλύπτω την εβραϊκή παρουσία του Μπουρλά ως αντιστασιακού εκεί. Οπότε μην θεωρείτε οτι απέχετε μίλια φωτός ο ένας από τον άλλο…

    Να αρχίσω να απαριθμώ τις βλακείες, τις άστοχες εκφράσεις και την βιασύνη όλων δεν θα το κάνω γιατί έχω την βάσιμη υποψία οτι τα αίματα έχουν ανάψει τόσο, ώστε η οποιαδήποτε κριτική μου θα εκληφθεί ενάντια στα πρόσωπα και όχι ενάντια στις ενέργειες – πάντως οφείλω να ομολογήσω οτι απογοητεύτηκα από ορισμένες φτηνές επιλογές. Προτιμώ όμως να αποφεύγονται προσωπικοί χαρακτηρισμοί μόνο και μόνο γιατί μπορεί να εκληφθεί οτι τους εγκρίνω γιατί δεν διαγράφω το comment – προς το παρόν το αφήνω να το δείτε το σχόλιο αυτό και μετά θα μεταφερθείτε παρ’αυτά στο Troll’s Nest.

    ———————————————————

    luciferidis Είπε:
    Δευτέρα, Οκτώβριος 6 2008 στο 1:19

    ”οφείλω να ομολογήσω οτι απογοητεύτηκα από ορισμένες φτηνές επιλογές. ”

    ε κι αλλοι καπως απογοητευτηκαμε οχι μόνο εσύ ..
    καληνυχτα..

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/10/2008

  111. Abravanel περιμενα μερικές μερες μεχρι να παψεις να ποιεις την νυσσαν οπως ειχες υποσχεθει..
    Τελικά βλεπω οτι μου βγαζεις και ..γλωσσα 🙂

    Οσο για την Γυαρο σιγά μή πηγαινε εκει και ο ..Αθήναιος.. (την οποια παρεμπιπτοντως σεβομαι και εκτιμώ και της αφιερωσα και ενα ποστ στο Μπλογκ μου με τον »Μυστικό οπλο του Βλακα»..μιας και με αποκαλεσε ουτως.

    Εξαλλου γνωριζω πολύ καλά οτι μ’ αγαπά κιαυτή και οταν γυρνά απο τα μπαρ τα σικατα εστιατορια και βγαζει τα ρουχα της δουλειας ,(απελπισμενη απο ολους τους φιλελευθερους Μαγκες και ανδρες του σιναφιου και νοσταλγωντας τις ωραιες μερες των Κενταυρων και Ρειντζερς τοτε που παιζανε ομαδικώς ταμπουρλα φωναζοντας το Μαγκικο συνθημα μαζι με τον μεγαλο φιλελευθερο »Βουλγαράκη Βουλγαράκη .γα.. τον π .. τον Γιωργακη » , )

    οταν λοιπόν βγαζει τα επισημα ρουχα και τις γοβες στιλέτο κα φορά το νυχτικό της αναβει το καντηλι στο εικονισμα με την παναγιτσα και προσευχεται να μ εχει καλά εδώ στην Κολαση …

    Επεισοδιο λήξαν . Α(χ)μήν .

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/10/2008

  112. Abravanel: »Προσωπικά εγώ παίρνω σοβαρά τον Γ.Καρατζαφέρη και την Α.Παπαρήγα που έχουν όντως την δυνατότητα να δημιουργήσουν ένα κλίμα που θα βρώ το αυτοκίνητο μου σπασμένο ή τους τάφους της οικογένειας μου ανοιγμένους -»

    Abravanel (ασχετο ) αλλά Παρολο που το ΚΚΕ βαρυνεται με ουκ ολιγα ατοπήματα και αμαρτιες ως Ηγεσια και εσωστρεφεια και τωρα τελευταια διακρινεται και ενας λανθανων αντισημιτισμός σε πολλες εκδηλώσεις ..

    Εντουτοις μου φαινεται Εξαιρετικά αδικο να το ταυτιζεις με τον Καρατζαφερη και να λες ολα αυτά για τα νεκροταφεια ..

    Ασε που μου θυμιζει μια θεωρια που την ακουγα κατα κορον επι Χουντας στα Σχολεια την του Θεοφυλακτου Παπακωνσταντινου και Γεωργαλά περι
    » Δυο Ακρων » και »Κοκκινου και μαυρου φασισμου» και αλλα τετοια Αηδιαστικά και Βρωμερά και Λασπώδη που σημερα επαναλαμβανει η ΦιΣ , η Ν. Δ ολο και συχνοτερα και αλλες δυναμεις της »Μεγαλης Φιλελευθερης παραταξης » αποκομμα της οποιας ειναι και το κόμμα του κ. Καρατζαφερη συγγεες των προηγουμενων δυο κομματων και αποκομμάτων *…

    * ενταξει ισως η ΦΙΣ εχει και Πασοκους ..Αλλά μήπως και η Αυριανή δεν προσχωρησε στον Καραμανλισμό; (αφου τον γκρεμισε πρωτυτέρως; )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/10/2008

  113. [offtopic]
    Εντουτοις μου φαινεται Εξαιρετικά αδικο να το ταυτιζεις με τον Καρατζαφερη και να λες ολα αυτά για τα νεκροταφεια

    Το σημερινό ΚΚΕ σπαταλούσε το κεφάλαιο του παρελθόντος επί πολλά χρόνια. Επαψε να έχει και την πιο παραμικρή αξία όταν τον Ιούλιο του 2006 διοργάνωσε πορεία ενάντια στην ίδια την εβραϊκή κοινότητα στην Θεσσαλονίκη. Οχι συμβολικά αλλά με συγκεκριμένο στόχο τους εβραίους έλληνες γιατί τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν για την βεβήλωση του μνημείου του Ολοκαυτώματος σε προηγούμενη πορεία – η ρητή κάλυψη του ΚΚΕ στην πορεία του ΠΑΜΕ προσωπικά θεωρώ οτι έδειξε οτι το ΚΚΕ εμπνέεται από αρχές απόλυτα συμβατές με την συνωμοσιολογία της Λ.Κανέλλη. Ανήκει πλεον στο ΚΚΕ η ευθύνη να αποδείξει οτι ο αποκλεισμός των γραφείων της ΙΚΘ, τα συνθήματα εναντίον της και πολλά ακόμη δεν αποτελούν τον χυδαίο αντισημιτισμό που επιδεικνύουν μέλη του όπως ο Γ.Χουρμουζιάδης ο οποίος σύμφωνα με τον Ιο εξέφρασε την υποψία του οτι όντως οι εβραίοι γλύτωσαν στους Δίδυμους Πύργους. Προσπαθώ να μην πέφτω στην παγίδα να εξισώνω τον εξολοθρευτικό αντισημιτισμό του Κ.Πλεύρη με τον συνωμοσιολικό αντισημιτισμό της Α.Παπαρήγα αλλά αυτό δε σημαίνει οτι δεν αποτελεί και αυτός πηγή μίσους κατά των εβραίων, (και οι οποίοι οφείλουν να πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις για να μην θεωρηθούν ξένοι πράκτορες).
    [/offtopic]

    Σχόλιο από Abravanel | 07/10/2008

  114. Αυτά που λές τα ξερω .. Και ταχουμε Πει .

    Ομως και παλι ειναι παρα πολύ βαρυ να μιλάς για κουκουεδες ή αριστερους (μιλάω για τους οπαδους και τα μελη) και να θεωρεις οτι μπορει να σπανε ταφους στα Νεκροταφεια..

    Κι εγω εχω μνημες . Σουχω πει οτι μεγαλωσα με αφηγησεις για το Μαουχαουζεν κι ας μην ειμαι Εβραιος ..Και μετα ακουγα τους ταγματασφαλήτες και τους συνεργατες των Γερμανών να μιλουν ( επι χουντας και μετα οι Βρωμεροι θρασυδειλοι) για κοκκινο και Μαυρο φασισμό ..Και τωρα βλεπω και ακουω να τα λέν αυτά και κατι ….παιδα…

    Σεβομαι απολυτως και με ποναει και προσωπικά και ως μνημη, το δραμα του Εβραικου λαου που οι αρσιτεροι στην Ελλάδα το εζησαν πολλά χρονια και στο πετσι τους : Ως εσωτερικοι »εβραιοι » ως ΄΄μιασματα» ..

    Γιαυτό θα περιμενα και απο σενα περισσοτερες ευαισθησιες και στις δικές μας πληγες .. Και οι θεωριες περι »μαυρου και κοκκινου φασισμου » που την διαδιδουν οι τοτε ταγματασφαλητες και οι τωρινοι Πραγματικοι ή Ιδεολογικοι τους απογονοι ( για να καλύψουν την καταδική τους ντροπη συνεργασιας με τους Ναζί…) ειναι μια απο αυτες

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 07/10/2008

  115. Και… οχι τοσο ασχετο ..Αλλά περα απο την ασυγκριτη Τερατωδια του Χιτλερ Υπηρξε και η αβασταχτη Βαρβαροτητα καποιων νεοφιλελευθερων αστερων οπως της Γνωστης κ Θατσερ

    Να και μια ταινια που δειχνει τηνδική της Νεοφιλελευθερη Βαρβαροτητα απεναντι στους Ιρλανδους κρατουμενους και την εξοντωση του Μπομπυ Σαντς (για οσους θυμουνται ακομη)
    http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/hunger.html

    και … Να μη ξεχνα με και το αγαπημενο των Νεοφιλελευθερερων ε; Τον χασαπη τον Πινοσετ…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 07/10/2008

  116. Γιαυτό θα περιμενα και απο σενα περισσοτερες ευαισθησιες και στις δικές μας πληγες ..
    Εδώ πάω πάσσο και σέβομαι εσένα που σέβεσαι την ιστορία της Αριστεράς και συμφωνώ μαζί σου. Το πρόβλημα είναι οτι άλλοι είναι η επίσημη Αριστερά, ενώ εσύ/εσείς είστε μειοψηφία. Ανέλαβε το κόμμα εσύ νοσφυ και θα δεις οτι κόκκινο δρεπάνι θα αναρτήσω στο ιστολόγιο!

    υγ. Αντίστοιχα ας συνεργασθεί η ΝΔ με το ΛΑΟΣ και θα δεις πόσο θα είμαι ευνοϊκά διακείμενος προς αυτή.

    Σχόλιο από Abravanel | 07/10/2008

  117. Φυσικά και κανενας Νοσφυ δεν μπορει να αναλαβει κανένα κομμα…Δεν του παει και δεν τον πανε..

    Η δική μου αντιληψη : Σεβομαι απολυτα και τιμώ τους Εβραιους ..Οχι ομως τοσο εκεινους που περναν Βραβεια Νομπελ αλλά τους αλλους τους Αθεους τους ερευνητες , αιρετικους , σαν τον Μαρξ και τον Φρουντ ή τον αγαπημενο μου συγγραφεα τον Φιλιπ Ροθ ..Αντιστοιχα τους αριστερους , τους ελευθεριακους, τον Μπένζαμιν , τον Τροτσκυ και τον Μπουκτσιν,τον Οργουελ και τον Κεν Λοουτς ολους οσους αποτελουν τους »Αγγελους » του Αδυνατου…

    Αντιστροφα δεν με ενδιαφερουν καθολου ουτε οι φονταμενταλιστες Εβραιοι ή Μουσουλμανοι αλλά και ουτε τα παγερά χαμογελα των Νεοφιλελευθερων γιαπηδων που εχουν οδηγησει στην τρελα και στη φτωχεια τον πλανητη ,ειτε ειναι Εβραιοι ειτε μη εβραιοι ….

    Σχόλιο από luciferidis | 07/10/2008

  118. Σε πάμε

    Σχόλιο από ΠΑΜΕ ΓΙ' ΑΛΛΑ | 07/10/2008

  119. Λουσιφερικόν Κομμα Ελλαδας (ΛΟΥΚΟΜΕ)

    Σχόλιο από Πολυχρονίδης Γιώργος | 07/10/2008

  120. ΠΑΜΕ ΓΙ’ ΑΛΛΑ ..Aν αυτοι (η) που με Πανε ειναι σαν και σενα Τοτε τους(την ) Παω κιεγώ ..

    Παμε σαν αλλοτε !:

    Πάμε σαν άλλοτε

    Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος & Χρήστος Γιαννακόπουλος
    Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ & Κώστας Γιαννίδης
    Πρώτη εκτέλεση: Βάσος Ευαγγέλου
    Άλλες ερμηνείες: Μαργαρίτα Ζορμπαλά

    Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε
    στο μακρινό τ’ ακρογιάλι
    που τα μυστικά του πάλι
    θα μας πει το μαϊστράλι

    Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
    σκέψου γαλήνη που θα ‘χει
    κει που στέκονται οι βράχοι
    και φιλοσοφούν μονάχοι

    Θα ‘μαστε μόνοι εσύ και γω
    στη γνωστή μας ακρογιαλιά
    και θα βρεθούμε με βήμα αργό
    στα λημέρια μας τα παλιά

    Συ και γω, συ και γω
    στης ακρογιαλιάς τη γαλήνη
    Συ και γω, συ και γω,
    συ και γω κι αν βγει κι η σελήνη

    Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
    θα σε κρατώ απ’ το χέρι
    και της θάλασσας τ’ αγέρι
    τη δροσιά του θα μάς φέρει

    Πάμε σαν άλλοτε, πάμε σαν άλλοτε,
    πάμε αγάπη μου, πάμε
    στ’ ακρογιάλι π’ αγαπάμε
    και που πάντοτε θυμάμαι

    Θα ‘μαστε μόνοι εσύ και γω
    στη γνωστή μας ακρογιαλιά
    και θα βρεθούμε με βήμα αργό
    στα λημέρια μας τα παλιά

    Συ και γω, συ και γω
    στης ακρογιαλιάς τη γαλήνη
    Συ και γω, συ και γω,
    συ και γω κι αν βγει κι η σελήνη

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/10/2008

  121. πολυχρονιδη Μη χωνεσαι… 😉

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/10/2008

  122. Oι Νεοφιλελευθεροι μη εχοντας αλλα αστερια και ηρωες περαν της Θατσερ του (της Επιτροπής μακκαρθυ) Ρηγκαν και του Χασαπη Πινοσετ προσπαθουν εκμεταλλευομενοι την απολυτη ημιμαμαθεια των δυναμει οπαδων τους να οικειοποιηθουν και τους δικους μας Αγιους ..οπως τον Οργουελ

    ετοιμασα πριν απο αρκετο καιρό ενα ποστ στο οποιο προσεθεσα και ενα δημοσιευμα που ειδα σημερα στην Ελευθεροτυπία ..

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/09/blog-post_04.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/10/2008

  123. Abravanel παρε κιενα δωρο απο μενα .Πιστεψε με ειναι απο καρδιας …

    Κιας μας τα χαλασε ο Θοδωρακης στα γεραματα ..Εμεις κραταμε τις μουσικές και τα λόγια και τις μνημες

    http://nosferatos.blogspot.com/2008/10/blog-post_7472.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/10/2008

  124. «Η μοναδική δήλωση που με ενδιαφέρει να κάνω για τα Πρωτόκολλαείναι ότι ταιριάζουν με αυτά που συμβαίνουν. Είναι δεκαέξι χρονών καιταίριαζαν με την παγκόσμια κατάσταση μέχρι τώρα. Ταιριάζουν και τώρα»
    -Χένρυ Φόρντ,17/2/1921,του οποίου η εφημερίδα Dearborn Independentανέφερε, τουλάχιστον μέχρι το 1927, τα πρωτόκολλα ως απόδειξη μιας
    υποτιθέμενης Εβραϊκής απειλής

    «Ο βαθμός στον οποίο η όλη ύπαρξη αυτών των ανθρώπων βασίζεται σε
    ένα συνεχόμενο ψέμα, φαίνεται χωρίς σύγκριση από τα Πρωτόκολλα των
    Λόγιων Σοφών της Σιών…»- Αδόλφος Χίτλερ, Ο Αγών Μου

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 12/10/2008

  125. Και θα κλείσω με τούτο. Στα Πρωτόκολλα της Σιών που, βεβαίως, εγώ δεν ξέρω ποιος τα έγραψε. Οι
    Σιωνιστές αντιτίθενται ότι το έχουν γράψει αυτοί. !εν με ενδιαφέρει ποιος είναι, όποιος και να είναι, αυτός
    πρέπει να έχει βραβείο Νόμπελ. Πριν από έναν αιώνα ο άνθρωπος είχε προβλέψει -όποιος και να είναι,
    Χριστιανός, Εβραίος, Μουσουλμάνος, δεν με ενδιαφέρει, Ρώσος ή Αμερικανός- αυτά τα οποία γίνονται
    σήμερα. Ό,τι περιγράφεται στα Πρωτόκολλα της Σιών πραγματώνεται σήμερα. Μία Κυβέρνηση, ένα
    νόμισμα για όλη την Ευρώπη. Και αυτό, λοιπόν, για μένα είναι η επέλαση της νέας τάξης πραγμάτων. Και
    αυτή η επέλαση της νέας τάξης πραγμάτων είναι εις βάρος της δημοκρατίας και του ελληνικού λαού.

    Γ.Καρατζαφέρης – Ελληνική Βουλή 11 Ιουνίου 2008

    Σχόλιο από Abravanel | 12/10/2008

  126. η »δυναμη» των Πρωτοκολλων – οπως και σε αλλες πλαστες ή οχι προφητειες » Βρισκεται ακριβώς σ’ αυτό ..Οι »ανθρωποι»- καποιοι τελος παντων που αυτοονομαζονται ετσι – θελουν ναβρουν μια ευκολη εξηγηση των παροντων και μελλουμενων χωρις να κουραστουν ή ιδιοι ..και κυριως χωρις να κατσουν να διαβασουν ..στα σοβαρα εννοώ ..

    Και φυικα ο Καρατζαφερης δεν διαβασε ουτε καν τα Πρωτοκολλλα που επικαλειται…(η μας δουλευει ανοιχτα )Αλλιως δεν θαλεγε»’… αυτός
    πρέπει να έχει βραβείο Νόμπελ. Πριν από έναν αιώνα
    ——————
    ο άνθρωπος είχε προβλέψει -όποιος και να είναι,
    Χριστιανός, Εβραίος, Μουσουλμάνος, δεν με ενδιαφέρει, Ρώσος ή Αμερικανός- αυτά τα οποία γίνονται»

    Μα τα ιδια τα Πρωτοκολλλα αυτοαναφερουν οτι γραφτηκαν σε μια πολύ Προ χριστου εποχή… Αν ο Καρατζαφερης παραδεχεται οτι γραφτηκαν πριν απο ενα αιωνα τοτε αυτοματα τα θεωρει πλαστά .. Τα υπολοιπα ειναι Τριχες …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 12/10/2008

  127. Βιβλικές αλήθειες και το άλλοθι του εβραϊκού λαού

    Του SHLOMO SAND*

    Κάθε Ισραηλινός γνωρίζει, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι η ύπαρξη του εβραϊκού λαού χρονολογείται από τη στιγμή που παρέλαβε την Τορά(1) στο όρος Σινά, καθώς και ότι είναι ο απευθείας και αποκλειστικός απόγονος του λαού αυτού.

    Ολοι πιστεύουν ότι ο εν λόγω λαός, μετά την έξοδό του από την Αίγυπτο, εγκαταστάθηκε στη «Γη της Επαγγελίας», όπου οικοδόμησε το ένδοξο βασίλειο του Δαβίδ και του Σολομώντα, το οποίο εν συνεχεία χωρίστηκε στα βασίλεια του Ιούδα και του Ισραήλ. Επίσης, κανένας δεν αγνοεί το γεγονός ότι αυτός ο λαός γνώρισε δύο φορές την εξορία: αρχικά μετά την καταστροφή του πρώτου ναού, τον 6ο αιώνα π.Χ., και, αργότερα, μετά την καταστροφή του δεύτερου ναού, το έτος 70 μ.Χ.

    Ακολούθησε μια περιπλάνηση που διήρκησε σχεδόν δύο χιλιάδες χρόνια: οι μετακινήσεις αυτές οδήγησαν τον εβραϊκό λαό στην Υεμένη, στο Μαρόκο, στην Ισπανία, στη Γερμανία, στην Πολωνία και στα πέρατα της Ρωσίας, αλλά, παρ’ όλα αυτά, κατόρθωνε πάντα να διατηρεί τους δεσμούς του αίματος ανάμεσα στις σκορπισμένες κοινότητές του.

    Η δικαίωση του αγώνα

    Στα τέλη του 19ου αιώνα, είχαν ωριμάσει πια οι συνθήκες για την επιστροφή στην αρχέγονη πατρίδα. Αν δεν υπήρχε η ναζιστική γενοκτονία, εκατομμύρια Εβραίοι θα είχαν επανεποικίσει ομαλά το «Ερέτς Ισραήλ» («τη γη του Ισραήλ»), αφού αυτό το όνειρο έτρεφαν επί είκοσι αιώνες όλες οι γενιές του λαού αυτού.

    Παρθένα η Παλαιστίνη, περίμενε τον αυτόχθονα λαό της να την κάνει να ανθίσει ξανά. Γιατί σε αυτόν ανήκε και όχι σε εκείνη την αραβική μειονότητα που στερείται ιστορίας και βρέθηκε εκεί κατά τύχη. Ηταν δίκαιοι, επομένως, οι πόλεμοι που διεξήγαγε ο περιπλανώμενος λαός για να ξαναπάρει στην κατοχή του τη δική του γη, και εγκληματική η βίαιη αντίσταση του ντόπιου πληθυσμού.

    Από πού προέρχεται αυτή η ερμηνεία της εβραϊκής ιστορίας; Είναι το έργο, από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και μετά, ταλαντούχων ανασκευαστών του παρελθόντος που η γόνιμη φαντασία τους, βασισμένη σε θραύσματα θρησκευτικής μνήμης, εβραϊκής και χριστιανικής, επινόησε μια ενιαία γενεαλογική αλυσίδα για τον εβραϊκό λαό. Γεγονός είναι ότι η πλούσια ιστοριογραφία του ιουδαϊσμού επιτρέπει πλήθος ιστορικών προσεγγίσεων.

    Ομως, η πολεμική που ξέσπασε στους κόλπους του δεν αμφισβήτησε ποτέ τις οντολογικές αντιλήψεις που σφυρηλατήθηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.

    Οταν ήρθαν στο φως ντοκουμέντα που απειλούσαν να αντικρούσουν την ιδέα του γραμμικού παρελθόντος, δεν συνάντησαν καμία απήχηση. Η εθνική επιταγή, σαν στρείδι ερμητικά κλειστό, απέκλειε οποιαδήποτε αντίφαση ή απόκλιση από την κυρίαρχη ιδέα.

    Οι ειδικές μονάδες παραγωγής γνώσης πάνω στο εβραϊκό παρελθόν -τα πανεπιστημιακά τμήματα που ήταν αποκλειστικά αφιερωμένα στην «ιστορία του εβραϊκού λαού»- συνεισέφεραν σημαντικά σε αυτή την παράδοξη ημιπληγία. Ακόμα και η καθαρά νομικού χαρακτήρα συζήτηση πάνω στο ερώτημα «ποιος είναι Εβραίος;» δεν απασχόλησε τους ιστορικούς: για αυτούς, Εβραίος θεωρείται κάθε απόγονος του συγκεκριμένου λαού που οδηγήθηκε στην εξορία πριν από δύο χιλιάδες χρόνια.

    Οι «εγκεκριμένοι» ερευνητές του παρελθόντος δεν συμμετείχαν καν στην έριδα των «νέων ιστορικών» που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Οι περισσότεροι από τους πρωταγωνιστές της δημόσιας ιδεολογικής διαμάχης, που ο αριθμός τους ήταν ούτως ή άλλως περιορισμένος, προέρχονταν από άλλες επιστήμες ή από εξωπανεπιστημιακούς χώρους: κοινωνιολόγοι, ειδικοί στους ανατολικούς πολιτισμούς, γλωσσολόγοι, γεωγράφοι, πολιτικοί επιστήμονες και αρχαιολόγοι ήταν εκείνοι που διατύπωσαν νέες σκέψεις πάνω στο πολυσυζητημένο εβραϊκό και σιωνιστικό παρελθόν.

    Στις τάξεις τους απαντούν επίσης πανεπιστημιακοί του εξωτερικού. Από τα «τμήματα εβραϊκής ιστορίας» αντίθετα, το μόνο που ακούστηκε ήταν δειλές και συντηρητικές αντιδράσεις, ενδεδυμένες με μια απολογητική ρητορική, στηριγμένη σε προκαταλήψεις.

    Εν ολίγοις, η εθνική ιστορία έχει ωριμάσει ελάχιστα τα τελευταία 60 χρόνια και, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα εξελιχθεί στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, τα γεγονότα που έφεραν στο φως οι έρευνες θέτουν σε κάθε έντιμο ιστορικό, αναπάντεχα, εκ πρώτης όψεως, πλην όμως θεμελιώδη ερωτήματα.

    Μπορεί να θεωρηθεί η Βίβλος ιστορικό βιβλίο; Οι πρώτοι σύγχρονοι εβραίοι ιστορικοί, όπως ο Ισαάκ Μάρκους Γιοστ ή ο Λέοπολντ Τσουντς, στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, δεν την αντιλαμβάνονταν κατ’ αυτόν τον τρόπο: στα δικά τους μάτια, η Παλαιά Διαθήκη ήταν ένα θεολογικό βιβλίο που έπαιζε το ρόλο του συνδετικού κρίκου ανάμεσα στις εβραϊκές θρησκευτικές κοινότητες μετά την καταστροφή του πρώτου ναού. Χρειάστηκε να περιμένουμε ώς το δεύτερο μισό του ίδιου αιώνα για να συναντήσουμε ιστορικούς, με πρώτο τον Χάινριχ Γκρετς, που να ασπάζονται μια «εθνική» θεώρηση της Βίβλου: αυτοί έδωσαν στη φυγή του Αβραάμ προς τη Χαναάν, την έξοδο από την Αίγυπτο ή ακόμα και στο ενιαίο βασίλειο του Δαβίδ και του Σολομώντα τη διάσταση αφηγήσεων ενός αυθεντικού εθνικού παρελθόντος.

    Οι ιστορικοί του σιωνισμού δεν έπαψαν έκτοτε να επαναλαμβάνουν αυτές τις «βιβλικές αλήθειες» που έγιναν ο άρτος ο επιούσιος της εθνικής παιδείας τους.

    Να, όμως, που τη δεκαετία του 1980 η γη αρχίζει να τρέμει, κλονίζοντας τους αρχέγονους μύθους. Οι ανακαλύψεις της «νέας αρχαιολογίας» έρχονται σε αντίθεση με τη θεωρία μιας μεγάλης εξόδου τον 13ο αιώνα π.Χ. Επιπλέον, ο Μωυσής δεν θα μπορούσε να βγάλει τους Εβραίους από την Αίγυπτο και να τους οδηγήσει στη «Γη της Επαγγελίας», για τον απλούστατο λόγο ότι εκείνη την εποχή η συγκεκριμένη γη… βρισκόταν στα χέρια των Αιγυπτίων.

    Εξάλλου, δεν υπάρχουν ίχνη που να μαρτυρούν κάποια εξέγερση των σκλάβων στην αυτοκρατορία των Φαραώ ή τη γρήγορη κατάκτηση της γης της Χαναάν από ξένα στοιχεία.

    Δεν υπάρχουν, επίσης, σημάδια ούτε ενθύμια από τα μεγαλοπρεπή βασίλεια του Δαβίδ και του Σολομώντα. Οι ανακαλύψεις της προπερασμένης δεκαετίας δείχνουν ότι εκείνη την εποχή υπήρχαν δύο μικρά βασίλεια: το βασίλειο του Ισραήλ, που ήταν και το ισχυρότερο, και το βασίλειο του Ιούδα, η μελλοντική Ιουδαία. Φαίνεται, μάλιστα, πως ούτε οι κάτοικοι του τελευταίου υπέστησαν την εξορία τον 6ο π.Χ. αιώνα: οι μόνοι που πρέπει να εγκαταστάθηκαν στη Βαβυλώνα ήταν η πολιτική και πνευματική αφρόκρεμα. Από εκείνη την καθοριστική συνάντηση με τις περσικές θρησκείες γεννήθηκε ο εβραϊκός μονοθεϊσμός.

    Αραγε, η εξορία του 70 μ.Χ. συνέβη πραγματικά; Παραδόξως, αυτό το «θεμελιώδες γεγονός» στην ιστορία των Εβραίων, που αποτελεί την απαρχή της διασποράς, δεν αποτέλεσε αντικείμενο κανενός ερευνητικού έργου.

    Κι αυτό, για έναν πολύ πεζό λόγο: οι Ρωμαίοι κατακτητές δεν εξόρισαν ποτέ κανέναν λαό σε όλο το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου. Με εξαίρεση τους αιχμαλώτους που έγιναν σκλάβοι, οι κάτοικοι της Ιουδαίας συνέχισαν να ζουν στη γη τους ακόμα και μετά την καταστροφή του δεύτερου ναού.

    Ενα τμήμα τους ασπάστηκε το χριστιανισμό τον 4ο αιώνα, ενώ η πλειονότητα ενώθηκε με το Ισλάμ μετά την κατάκτηση από τους Αραβες, τον 7ο αιώνα. Οι περισσότεροι διανοητές του σιωνισμού τα γνώριζαν όλα αυτά: έτσι, ο Γιτζάκ Μπεν Ζβι, μελλοντικός πρόεδρος του κράτους του Ισραήλ, όπως και ο Δαβίδ Μπεν Γκουριόν, ιδρυτής του κράτους, τα έγραφαν αυτά ώς το 1929, τη χρονιά της μεγάλης εξέγερσης της Παλαιστίνης. Και οι δύο αναφέρουν με διάφορες ευκαιρίες το γεγονός ότι οι χωρικοί της Παλαιστίνης είναι οι απόγονοι των κατοίκων της αρχαίας Ιουδαίας(2).

    Το ελληνοϊουδαϊκό βασίλειο

    Εάν, λοιπόν, δεν έγινε ποτέ ο διωγμός του λαού που κατοικούσε στην ρωμαιοκρατούμενη Παλαιστίνη, τότε από πού προέρχονται τα πλήθη των Εβραίων που εποικίζουν τα παράλια της Μεσογείου από την αρχαιότητα;

    Πίσω από το παραπέτασμα της εθνικής ιστοριογραφίας κρύβεται μια συγκλονιστική ιστορική πραγματικότητα. Από τη στάση των Μακαβαίων, τον 2ο π.Χ. αιώνα, μέχρι την εξέγερση του Μπαρ-Κόχμπα(3), τον 2ο μ.Χ. αιώνα, ο ιουδαϊσμός ήταν η θρησκεία με την εντονότερη προσηλυτιστική δραστηριότητα. Οι Ασμοναίοι είχαν ήδη προσηλυτίσει διά της βίας τους Ιδουμαίους της Νότιας Ιουδαίας και τους Ιτουραίους της Γαλιλαίας, οι οποίοι προσαρτήθηκαν στον «λαό του Ισραήλ». Με αφετηρία εκείνο το ελληνοϊουδαϊκό βασίλειο, ο ιουδαϊσμός εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και στα παράλια της Μεσογείου. Τον 1ο μ.Χ. αιώνα έκανε την εμφάνισή του στο σημερινό Κουρδιστάν, το εβραϊκό βασίλειο της Αδιαβίνης, το οποίο, όμως, δεν ήταν το τελευταίο που «εξιουδαΐστηκε». Ακολούθησαν και άλλα.

    Τα γραπτά του Φλάβιου Ιωσήφ δεν αποτελούν τη μοναδική μαρτυρία για την προσηλυτιστική ζέση των Εβραίων. Πολλοί ρωμαίοι συγγραφείς, από τον Οράτιο ώς τον Σενέκα κι από τον Ιουβενάλιο ώς τον Τάκιτο, εκφράζουν σχετικούς φόβους. Το Μισνά και το Ταλμούδ(4) επιτρέπουν την τακτική του προσηλυτισμού -έστω και αν, απέναντι στην αυξανόμενη πίεση του χριστιανισμού, οι σοφοί της ταλμουδικής παράδοσης εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους ως προς το ζήτημα.

    Η επικράτηση της θρησκείας του Ιησού στις αρχές του 4ου αιώνα δεν βάζει φρένο στην εξάπλωση του ιουδαϊσμού, ωστόσο απωθεί τον εβραϊκό προσηλυτισμό στις παρυφές του χριστιανικού κόσμου. Τον 5ο αιώνα κάνει την εμφάνισή του, στη θέση της σημερινής Υεμένης, ένα ισχυρό εβραϊκό βασίλειο με το όνομα Χιμιάρ, οι απόγονοι του οποίου θα διατηρήσουν την πίστη τους μετά την επικράτηση του Ισλάμ έως και τη σύγχρονη εποχή.

    Επίσης, οι άραβες χρονικογράφοι μάς γνωστοποιούν την ύπαρξη βερβερίνικων φυλών τον 7ο αιώνα, που έχουν εξιουδαϊστεί: μπροστά στην επέλαση των Αράβων που φτάνουν στη Βόρεια Αφρική στα τέλη του ίδιου αιώνα, εμφανίζεται η θρυλική μορφή της εβραίας βασίλισσας Ντίχια ελ-Καχίνα, η οποία προσπάθησε να τους αναχαιτίσει. Οι εξιουδαϊσμένοι Βερβερίνοι θα λάβουν μέρος στην κατάκτηση της Ιβηρικής Χερσονήσου και θα θέσουν τα θεμέλια της ιδιαίτερης συμβίωσης μεταξύ Εβραίων και Μουσουλμάνων που χαρακτηρίζει τον ισπανοαραβικό πολιτισμό.

    Ο σημαντικότερος μαζικός προσηλυτισμός λαμβάνει χώρα κάπου ανάμεσα στη Μαύρη και την Κασπία Θάλασσα: αφορά το τεράστιο βασίλειο των Χαζάρων, τον 8ο αιώνα.

    Η εξάπλωση του ιουδαϊσμού από τον Καύκασο ώς τη σημερινή Ουκρανία έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση πολλών κοινοτήτων, οι οποίες απωθούνται ομαδικά προς την Ανατολική Ευρώπη εξαιτίας των επιδρομών των Μογγόλων, τον 13ο αιώνα. Εκεί, μαζί με τους Εβραίους που είχαν έρθει από τις σλαβικές περιοχές του Νότου και τα σημερινά γερμανικά εδάφη, θα θέσουν τις βάσεις του μεγάλου πολιτισμού των γίντις(5).

    Οι αφηγήσεις σχετικά με τις ποικίλες ρίζες των Εβραίων απαντούν, λίγο ή περισσότερο δειλά, στη σιωνιστική ιστοριογραφία μέχρι περίπου τη δεκαετία του 1960. Στη συνέχεια περνούν στο περιθώριο, έως ότου εξαφανιστούν από τη συλλογική μνήμη του Ισραήλ.

    Οι κατακτητές της πόλης του Δαβίδ, το 1967, όφειλαν να είναι οι απευθείας απόγονοι του μυθικού του βασιλείου και όχι -θεός φυλάξοι!- οι διάδοχοι των βερβερίνων πολεμιστών ή των χαζάρων ιπποτών. Οι Εβραίοι, επομένως, αποτελούν ένα ιδιαίτερο «έθνος», το οποίο, ύστερα από δύο χιλιάδες χρόνια εξορίας και περιπλάνησης, επιστρέφει επιτέλους στη δική του πρωτεύουσα, την Ιερουσαλήμ.

    Επιστράτευση της βιολογίας

    Οι φορείς αυτής της γραμμικής και αδιαίρετης αφήγησης δεν στηρίζονται μόνο στη διδασκαλία της ιστορίας. Επικαλούνται μάλιστα και τη βιολογία. Από τη δεκαετία του 1970 και μετά, μια σειρά «επιστημονικών» ερευνών στο Ισραήλ προσπαθεί να αποδείξει με κάθε μέσο τη γενετική συγγένεια μεταξύ των απανταχού επί γης Εβραίων.

    Η «έρευνα πάνω στην προέλευση των πληθυσμών» αποτελεί πλέον έναν θεμιτό και δημοφιλή τομέα της μοριακής βιολογίας, ενώ το αρσενικό χρωμόσωμα Υ αποκτά τιμητική θέση δίπλα σε μια εβραία Κλειώ(6), στο πλαίσιο μιας ξέφρενης αναζήτησης της κοινής καταγωγής του «εκλεκτού λαού».

    Η συγκεκριμένη ιστορική αντίληψη αποτελεί τη βάση της πολιτικής του κράτους του Ισραήλ που επικεντρώνεται στο θέμα της ταυτότητας, κι αυτό είναι που πονάει! Προσφέρει την ευκαιρία για μια οντολογική και εθνοκεντρική ερμηνεία του ιουδαϊσμού, τροφοδοτώντας έτσι ένα καθεστώς διακρίσεων που απομονώνει τους Εβραίους από τους μη Εβραίους -άραβες, αλλά και ρώσους μετανάστες ή ξένους εργάτες.

    Το Ισραήλ, 60 χρόνια μετά την ίδρυσή του, αρνείται να δει τον εαυτό του ως μια δημοκρατία που υπάρχει για τους πολίτες της. Περίπου το ένα τέταρτο από αυτούς δεν θεωρούνται Εβραίοι και, σύμφωνα με το πνεύμα των νόμων, το κράτος δεν είναι δικό τους. Αντίθετα, το Ισραήλ παρουσιάζεται πάντα ως το κράτος των απανταχού επί γης Εβραίων, έστω κι αν δεν πρόκειται πια για κατατρεγμένους πρόσφυγες αλλά για ισότιμους πολίτες που απολαμβάνουν πλήρη δικαιώματα στα κράτη στα οποία διαβιούν.

    Με άλλα λόγια, μια εθνοκρατία χωρίς σύνορα δικαιολογεί τις σκληρές διακρίσεις που επιβάλλει απέναντι σε μια μερίδα πολιτών της, επικαλούμενη το μύθο του προαιώνιου έθνους που ανασυντάχθηκε για να επανενωθεί στη «γη των προγόνων».

    Θρησκευτικές κοινότητες

    Το να γραφτεί, επομένως, μια νέα εβραϊκή ιστορία, απαλλαγμένη από το σιωνιστικό πρίσμα, δεν είναι εύκολο πράγμα. Το φως που διαθλάται μέσα από αυτό μετασχηματίζεται σε ανεξίτηλα εθνοκεντρικά χρώματα.

    Και όμως, οι Εβραίοι σχημάτιζαν ανέκαθεν συμπαγείς θρησκευτικές κοινότητες, συνήθως μέσω του προσηλυτισμού, σε διάφορες περιοχές του κόσμου: δεν συνιστούν, λοιπόν, ένα «έθνος» με κοινή καταγωγή το οποίο εκτοπίστηκε και περιπλανήθηκε για είκοσι αιώνες.

    Η εξέλιξη της ιστοριογραφίας, όπως και, γενικότερα, η διαδικασία του εκσυγχρονισμού, περνά, όπως γνωρίζουμε, μέσα από την επινόηση του έθνους, μιας έννοιας που απασχόλησε εκατομμύρια ανθρώπους κατά τον 19ο κι ένα σημαντικό κομμάτι του 20ού αιώνα.

    Στα τέλη του περασμένου αιώνα, τα όνειρα άρχισαν να ξεθωριάζουν. Ολο και περισσότεροι ερευνητές αναλύουν, ανατέμνουν και ανασυνθέτουν τις μεγάλες εθνικές παραδόσεις, κυρίως τους μύθους περί κοινής καταγωγής, ιδιαίτερα αγαπητούς στους χρονικογράφους του παρελθόντος.

    Στην αναζήτηση της ταυτότητας, οι εφιάλτες του χθες θα δώσουν αύριο τη θέση τους σε άλλα όνειρα για μια νέα ταυτότητα. Οπως κάθε προσωπικότητα που αποτελείται από ποικίλες και ρευστές ταυτότητες, η ιστορία είναι κι αυτή μια ταυτότητα που εξελίσσεται.

    (1) Το ιδρυτικό κείμενο του ιουδαϊσμού, η Τορά -η εβραϊκή ρίζα «yara» (γιαρά) σημαίνει «διδάσκω»- αποτελείται από τα πέντε πρώτα βιβλία της Αγίας Γραφής ή Πεντάτευχο: τη Γένεση, την Εξοδο, το Λεβιτικό, τους Αριθμούς και το Δευτερονόμιο.

    (2) Βλ. Δαβίδ Μπεν Γκουριόν και Γιτζάκ Μπεν Ζβι, «Το «Ερέτς Ισραήλ» στο παρελθόν και το παρόν», (1918, στα γίντις), Ιερουσαλήμ, 1980 (στα εβραϊκά) και Μπεν Ζβι, «Ο πληθυσμός μας μέσα στη χώρα» (στα εβραϊκά), Βαρσοβία, Εκτελεστική Επιτροπή της Ενωσης Εβραϊκής Νεολαίας και Εθνικού Εβραϊκού Ιδρύματος, 1929.

    (3): Σιμόν Μπαρ-Κόχμπα: εβραίος επαναστάτης που ηγήθηκε της λεγόμενης «στάσης του Μπαρ-Κόχμπα» κατά των Ρωμαίων, το 132 π.Χ. Ιδρυσε ένα ανεξάρτητο εβραϊκό κράτος, το οποίο επανακατακτήθηκε από τους Ρωμαίους τρία χρόνια αργότερα.

    (4) Το Μισνά, το οποίο θεωρείται το πρώτο έργο της ραβινικής λογοτεχνίας, ολοκληρώθηκε τον 2ο μ.Χ. αιώνα. Το Ταλμούδ συνθέτει το σύνολο των συζητήσεων των ραβίνων σχετικά με το νόμο, τα έθιμα και την ιστορία των Εβραίων. Υπάρχουν δύο Ταλμούδ: το Ταλμούδ της Παλαιστίνης που γράφτηκε ανάμεσα στον 3ο και τον 5ο αιώνα, και το Ταλμούδ της Βαβυλώνας που ολοκληρώθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα.

    (5) Τα γίντις, τα οποία μιλούσαν οι Εβραίοι της Ανατολικής Ευρώπης, είναι μια σλαβογερμανική γλώσσα που περιλαμβάνει λέξεις εβραϊκής προέλευσης.

    (6) Η Κλειώ στην ελληνική μυθολογία ήταν η μούσα της ιστορίας.

    * Ιστορικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, συγγραφέας του βιβλίου «Πώς εφευρέθηκε ο εβραϊκός λαός».

    LE-MONDE – 12/10/2008

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/10/2008

  128. Αυτο θα ταιριαζε και στο Ποστ »Οι μεταμορφωσεις της ταυτοτητας » Αφορά στα ιδεολογηματα του Καθε εθνικισμου…

    Παντως το οτι ενας εβραιος ιστορικός του Τελ Αβιδ ερευνα σε βαθος την ιδια την εθνικη-κρατική μυθολογια ειναι και ενδειξη Δημοκρατιας ..δεν ειναι; (δεν ξερω βεβαι πως αντιμετωπίσθηκε απο τους εκει εθνικιστες-φονταμενταλιστες )

    (αντιστοιχες προσπαθειες εδώ ..πως θα αντιμετωπιζοταν αραγε; ή ..πως αντιμετωπίσθηκαν; )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 13/10/2008

  129. Αν υπάρχει η κατανόηση οτι το άρθρο είναι στρατευμένο τότε μπορώ να κάτσω να σχολιάσω ορισμένα θέματα. Το ξέρω οτι θα ακουστώ μεροληπτικός αλλά ενώ το άρθρο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον για να εμφανιστεί σε μια ισραηλινή εφημερίδα απευθυνόμενη σε αναγνώστες που έχουν μπολιασθεί από τους ισραηλινούς ιδρυτικούς μύθους, δεν θεωρώ οτι είναι το καλύτερο άρθρο προοριζόμενο για το ελληνικό αναγνωστικό κοινό που έχει τους δικού του ιδρυτικούς μύθους γύρω από την γέννεση της Διασποράς και του Ισραήλ.

    Πχ το κομμάτι περι βιολογίας είναι απλά λανθασμένο – μοιάζει με ρεπορτάζ του Σταρ. Αλλα κομμάτια όπως το προσηλυτιστικό είναι σωστά παρά τα όποια λάθη σαν οτι μόνο οι μεσαίες και ανώτερες τάξεις των Χαζάρων άλλαξαν ή οτι αγνοεί την προσηλυτιστική δύναμη στους πρώτους χριστιανούς.

    Σχόλιο από Abravanel | 13/10/2008

  130. δεν ξερω βεβαι πως αντιμετωπίσθηκε απο τους εκει εθνικιστες-φονταμενταλιστες

    Yπάρχει ακραία ελευθερία και ακραίος φανατισμός εκεί – στην ίδια χώρα όπου δεν επιτρέπεται ο πολιτικός γάμος και πάνε στην Κύπρο να παντρευτούν, στην ίδια χώρα ο gay γάμος αναγνωρίζεται πλήρως αρκεί να έχει τελεσθεί αλλού! Οι αναθεωρητές της ιστορίας εκεί είναι πολύ περισσότερο ριζοσπαστικοί από την όποια Ρεπούση εδώ και οτι ζούν και βασιλεύουν δείχνει οτι ο ακραίος φανατισμός που υπάρχει κυρίως στους υπερορθόδοξους (και όχι στο Λικούντ όπως είναι βολικό να λέγεται) είναι τόσο δυνατός, όσο και αδύναμος.

    Σχόλιο από Abravanel | 13/10/2008

  131. E φανταζομαι οτι οι εκει εθνικοφονταμενταλιστες θα στιγματιζουν τους ερευνητες της εθνικής ιδεολογιας και των μυθων ως αντισημιτες αντιΕβραιους κλπ οπως οι εδώ ως πρακτορες του Σορος , υποχειρια του Σιωνισμου ..Ενδιαφερον ε;

    Ο Εθνικισμός παντως πανω απο ολα δεν μπορει να εξεταστει ως Περιεχομενο των Μυθων …(Οι μυθοι ερχονται μετά )
    αλλά ως ειδική δομηση των Μυθων ανεξαρτητως περιεχομενου ..Η οποια ειναι σχεδόν πανομοιοτυπη και εδώ και εκει και ισως παντου..Η γινεται ολοταχώς πανομοιοτυπη..

    Αυτά περι Dna τα ειδαμε τελευταια τοσο στους Σλαβομακεδονες της Φυρομ (για να αποδειξουν οτι οιΕλληνες ηρθαν απο την Αφρική) οσο και απο τηνΠρυτανεια του Α. Π. Θ ( για να αποδειξουν οτι οιΕλληνες Δεν ηρθαν απο τηνΑφρική) (καπου εδώ τα εχουμε βαλει Ποντε ..)

    Ενδιαφεροντα ολα αυτά ..Αλλά και ασχημα …

    ABRAVANEL εχω δει (απο τον Αλκιβιαδη ) ενα λίνκ για τους Χαζαρους καιτη σχεση με τους Εβραιους και τοκανα ποστ ..χωρις να ξερω και πολλά ..Αν θελεις ελα να το δεις και πες μου ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 13/10/2008

  132. Abravanel γράφεις:

    «Οι αναθεωρητές της ιστορίας εκεί είναι πολύ περισσότερο ριζοσπαστικοί από την όποια Ρεπούση…»

    Αυτό δεν είναι καθόλου σωστό. Η Ρεπούση και αυτούς που εμείς κατηγορούμε για αναθεωρητισμό δεν είναι το παράλληλο φαινόμενο με τους Εβραίους της ιστορίας μας, αλλά μοιάζουν με τους Ευρωπαίους αρνητιστές του Ολοκαυτώματος. Φαντάζομαι ότι κανείς Εβραίος που εξετάζει τους μύθους της εβραϊκής εθνογένεσης δεν θα ακολουθήσει τα χνάρια του Ίρβινγκ.

    Αυτό που φαινομενικά μοιάζει, βαθύτερα είναι αντιδιαμετρικό!

    Εξ άλλου και μεις στη γραμμή της κριτικής των μύθων είμαστε. Αυτό έλειπε να μας πεις ότι συνοδοιπορούμε με τη Ρεπούση!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 13/10/2008

  133. Αυτό έλειπε να μας πεις ότι συνοδοιπορούμε με τη Ρεπούση!

    Touchy, touchy! Προσπάθησα να δείξω ένα πνεύμα, όχι να κάνω ένα ενδελεχές σχόλιο! Και μεταξύ των άλλων αν θέλεις να μιλήσουμε σοβαρά προσωπικά θεωρώ μεν σωστή μέρος της κριτικής προς την Ρεπούση που κάνατε εδώ, επικίνδυνο μεν όμως οτι τελικά δεν αποσύρθηκε για τους δικούς σας λόγους αλλά για άλλους «εθνικούς». Χαρ, χαρ – τώρα κάτσε εσύ και φούντωσε! 🙂

    ABRAVANEL εχω δει (απο τον Αλκιβιαδη ) ενα λίνκ για τους Χαζαρους καιτη σχεση με τους Εβραιους και τοκανα ποστ ..χωρις να ξερω και πολλά ..Αν θελεις ελα να το δεις και πες μου ..

    Σε έχω στο Google Reader αλλά φοβάμαι κάθε φορά να σχολιάσω γιατί πιάνεις πάρα πολλά θέματα και ήδη έχω στo follow παλαιότερα θέματα που ήδη είχα σκοπό να ασχοληθώ. Για να εξιλεωθώ σημειωτέον για την αγάπη μου προς το ΚΚΕ που σΕ εκνευρίζει σΕ στέλνω ένα video στο gmail. λολ

    Σχόλιο από Abravanel | 13/10/2008

  134. Το συγκεκριμενο λινκ, δειχνει μια προσπαθεια επαναπροσδιορισμου των Χαζαρων ως ηδη εβραικης καταγωγης λαου.Δεν νομιζω οτι ειναι σοβαρο. Ο Αμπραβανελ εχει δικιο οταν λεει οτι το επιπεδο των σχετικων με το DNA στο παραπανω αρθρο που μπηκε απο τον σχολιαστη στην καλυβα ειναι αστειου επιπεδου. Παρακατω, λιγο κοπυ -πειστ. Παλαιοτερη μελετη βασιζομενη στο γονιδιο Υ που μεταδιδεται μονο απο πατερα σε γιο. Προσοχη η κατ’ευθειαν καταγωγη των γυναικων δεν εμπλεκεται. (Σημειωτεον οτι οι ερευνα στις γυναικες -μιτοχονδριακο DNA-οσον αφορα τους Ασκεναζιμ δειχνει μια ιδιομορφη ιστορια αρκετα διαφορετικη απο την των ανδρων).

    Jews Are The Genetic Brothers Of Palestinians, Syrians, And Lebanese
    ScienceDaily (May 9, 2000) — If a common heritage conferred peace, then perhaps the long history of conflict in the Middle East would have been resolved years ago. For, according to a new scientific study, Jews are the genetic brothers of Palestinians, Syrians and Lebanese, and they all share a common genetic lineage that stretches back thousands of years.

    «Jews and Arabs are all really children of Abraham,» says Harry Ostrer, M.D., Director of the Human Genetics Program at New York University School of Medicine, an author of the new study by an international team of researchers in the United States, Europe, and Israel. «And all have preserved their Middle Eastern genetic roots over 4,000 years,» he says.

    The researchers analyzed the Y chromosome, which is usually passed unchanged from father to son, of more than 1,000 men worldwide. Throughout human history, alterations have occurred in the sequence of chemical bases that make up the DNA in this so-called male chromosome, leaving variations that can be pinpointed with modern genetic techniques. Related populations carry the same specific variations. In this way, scientists can track descendants of large populations and determine their common ancestors.

    Specific regions of the Y chromosome were analyzed in 1,371 men from 29 worldwide populations, including Jews and non-Jews from the Middle East, North Africa, sub-Saharan Africa, and Europe.

    The study, published in the May 9 issue of the Proceedings of the National Academy of Sciences, found that Jewish men shared a common set of genetic signatures with non-Jews from the Middle East, including Palestinians, Syrians, and Lebanese, and these signatures diverged significantly from non-Jewish men outside of this region. Consequently, Jews and Arabs share a common ancestor and are more closely related to one another than to non-Jews from other areas of the world.

    The study also revealed that despite the complex history of Jewish migration in the Diaspora (the time since 556 B.C. when Jews migrated out of Palestine), Jewish communities have generally not intermixed with non-Jewish populations. If they had, then Jewish men from different regions of the world would not share the same genetic signatures in their Y chromosome.

    «Because ancient Jewish law states that Jewish religious affiliation is assigned maternally, our study afforded the opportunity to assess the contribution of non-Jewish men to present-day Jewish genetic diversity,» says Michael Hammer, Ph.D., from the University of Arizona, Tucson, who is the lead author of the new study. «It was surprising to see how significant the Middle Eastern genetic signal was in Jewish men from different communities in the Diaspora,» he says.

    The authors of this study are: Dr. Ostrer from NYU School of Medicine; Michael F. Hammer, Alan J. Redd, Elizabeth T. Wood, M. Roxane Bonner, Hamdi Jarjanazil, and Tanya Karafet from the University of Arizona, Tucson; Silvana Santachlara-Benerecetti, University of Pavia, Italy; Ariella Oppenheim, Hebrew University of Jerusalem, Israel; Mark A. Jobling, University of Leicester, England; Trefor Jenkins, University of Witwatersrand, Johannesburg, South Africa; and Batsheva Bonne-Tamar, Tel Aviv University, Israel.

    Adapted from materials provided by New York University Medical Center And School Of Medicine.

    Σχόλιο από alcibiades2 | 14/10/2008

  135. Σχετικα με τις διαφορες που παρατηρουνται αναμεσα σε Ασκεναζιμ και Σεφαρντιμ:

    Detection of population substructure among Jews and a north/south gradient within Ashkenazi Jews using 32 STR markers.

    Understanding and detecting population substructure are critical issues. Using 32 autosomal STR markers and the program STRUCTURE we demonstrated differentiation between Ashkenazi (AJ) (N=135) and Sephardic (SJ) (N=226) Jewish populations in the form of Northern and Southern European genetic components (AJ north 73%, south 22%, SJ north 32%, south 61%) and a significant relationship between latitude of grandparental country of origin (GCO) and percent north/south genetic component in AJ. Notably, we revealed substructure among Jews (and among European Americans (EA)) using a small STR panel, only when additional samples representing major continental populations (African American, EA, Asian) were included in analyses. Further, negative RIS (-0.035) indicates recent admixture in individuals with both SJ and AJ parents (N=38). RIS is a measure of inbreeding adapted from FIS for STR markers. Negative RIS indicates allelic variation within individuals greater than expected under random mating, i.e., excess heterozygosity due to outbreeding. Although geographic patterns are seen in the average north/south percent assignment values between groups as defined by AJ or SJ, grandparental world region of origin, or GCO, within each group there is high variability among individual assignment values. Thus, even based on data from a small marker set, AJ is not a homogeneous population. The north/south gradient in AJ may be a reflection of the pre-existing north/south gradient in European host populations (recently shown in other studies using large numbers of SNPs) with which Jews admixed slowly. We also demonstrate the utility of including purported parental populations when attempting to detect population substructure within closely related populations.

    Σχόλιο από alcibiades2 | 14/10/2008

  136. Και οι «μητερες» των Ασκεναζιμ:

    The Matrilineal Ancestry of Ashkenazi Jewry: Portrait of a Recent Founder Event

    Doron M. Behar et al.

    Both the extent and location of the maternal ancestral deme from which the Ashkenazi Jewry arose remain obscure. Here, using complete sequences of the maternally inherited mitochondrial DNA (mtDNA), we show that close to one-half of Ashkenazi Jews, estimated at 8,000,000 people, can be traced back to only 4 women carrying distinct mtDNAs that are virtually absent in other populations, with the important exception of low frequencies among non-Ashkenazi Jews. We conclude that four founding mtDNAs, likely of Near Eastern ancestry, underwent major expansion(s) in Europe within the past millennium.

    Σχόλιο από alcibiades2 | 14/10/2008

  137. Oλη η μελετη:
    http://www.familytreedna.com/pdf/43026_Doron.pdf

    Σχόλιο από alcibiades2 | 14/10/2008

  138. Αbrvanel ..Οτι πεις εσύ αγορι μου..Σου εχω επι των εβραικών απολυτη εμπιστσυνη»Basta que ti nobre es Abravanel» (καλά το ειπα; ..)

    οσο για το ΚΚΕ μαλλον κανεις λάθος ..Εγώ να δεις τι τους σερνω τους Κνιτες (οχι τοσο τους νυν οσο τους ..πρωην που ειναι χειροτεροι.. Ο Αλκιβιαδης ξερει ..)

    (Βεβαι οτι και ναναι τους προτιμώ Απο την μαγειρική της Φις 🙂

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/10/2008

  139. και σΕ ευχαριστώ για οτι μΕ στελνεις 🙂

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 14/10/2008

  140. Χι, Χι, κι εγω πρωην Κνιτης ειμαι…

    Σχόλιο από alcibiades2 | 14/10/2008

  141. Και ‘γω παρολίγον κνίτης!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/10/2008

  142. το ηξερα..το ηξερα(και για σενα Ομέρ…) 🙂

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 15/10/2008

  143. […] Για τον αντισημιτισμό δείτε στο αφιέρωμά μας για τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών […]

    Πίνγκμπακ από -”Aυριανή”: Πώς μπορεί κάποιος να είναι τόσο ανόητος; « Πόντος και Αριστερά | 06/11/2008

  144. Θα απλουστεύσω λίγο την έννοια, του ρατσισμού. Ο ρατσισμός είναι το όπλο της απολυταρχίας. Είναι δομικό συστατικό κοινωνιών καταπιεσμένων και ομήρων εξουσιαστών. Όταν θες ένα λαό να τον ελέγχεις τότε του δίνεις, ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟ, ΦΤΩΧΕΙΑ και ΕΝΑ ΕΧΘΡΟ. Του τονίζεις ότι για τα δεινά του φταίνε οι άλλοι. Του επιβάλλεις την άποψη ότι είναι καλύτερος από τους άλλους και ότι πρέπει να εξοντώνει όλους τους διαφορετικούς.
    Γεννήθηκε από τα σπλάχνα των παλιών φεουδαρχικών καθεστώτων, που εξέτρεφαν την έννοια της καθαρότητας της φυλής, της θρησκείας και του έθνους, αποβάλλοντας την έννοια της πολιτισμικής ευμάρειας.
    Τα βασιλικά καθεστώτα ως απόγονα των φεουδαρχών, συντήρησαν την έννοια του ρατσισμού για την ενίσχυση της εξουσίας τους.
    Τώρα πια ο Ρατσισμός ως φοβικό στοιχείο, είναι το όπλο των εν δυνάμει ηγετών λαών, που δεν τους προσφέρθηκε η δύναμη να αναπτυχθούν. Οι ηγεμόνες τους στρέφουν τα βέλη τους στο διαφορετικό για να μην στραφούν οι λαοί εναντίον τους.
    Οι γενοκτονίες έγιναν από απολυταρχικά καθεστώτα, που εγκαθιδρύθηκαν από την ένδεια των ανθρώπων, σε πολιτισμικό επίπεδο. Οι σύγχρονες γενοκτονίες είναι «άμυνα» για τους εξουσιαστές, που ως άλλοι «Νέρωνες» αναζητούν εξιλαστήρια θύματα για τα δικά τους εγκλήματα.
    Τουρκία, Ναζί, Τούτσι και Χούτου, Παλαιστίνη, σε όλες τις περιπτώσεις εξετράφηκαν αυτές οι φοβικές συμπεριφορές, για να επιτευχθεί μια εθνική συνοχή, που θα στήριζε την εξουσία.
    Ο ρατσισμός όμως δεν έχει μια κατεύθυνση, είναι αμφίδρομος. Μόνο όταν αποκοπεί και από τις δύο μεριές του θα χαθεί.
    Το φοβικό στοιχείο του είναι πανίσχυρο και τον ενδυναμώνει.
    Ακυρώνει γεγονότα, όπως την θυσία του Μαρδοχαίου Φριζή.
    Αναδεικνύει «ενόχους» όπως στη Γενοκτονία των Ποντίων, Αρμενίων και Εβραίων.
    Εκτρέφει το μίσος όπως στην Ρουάντα και τώρα στο Κογκό.
    Οδηγεί στην εκμεττάλευση όπως στο ΑΠΑΡΝΤΧΑΪΝΤ.
    Πρέπει όλοι μας να το σπάσουμε για να προοδεύσουμε

    Σχόλιο από animalis | 07/11/2008

  145. […] -Tα Πρωτόκολλα των Σοφώντ ης Σιων […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  146. Απίστευτο κι όμως αληθινό.

    Ο θεωρητικός του αναρχισμού Μπακούνιν είπε για τους Εβραίους:

    » Τώρα, αυτός όλος ο Εβραϊκός κόσμος, ο οποίος συγκροτεί μια σέκτα εκμετάλλευσης, ένα λαό από βδέλλες, ένα αδηφάγο παράσιτο, στην οποία είναι στενά και βαθιά συνδεδεμένοι ο ένας με τον άλλον, χωρίς να λογαριάζουν όχι μόνο συνοριακές, αλλά επίσης ούτε και πολιτικές διαφορές- αυτός ο Εβραϊκός κόσμος είναι στις ημέρες μας, κατά μεγάλο μέρος, στη διάθεση του Μαρξ ή του Ρότσιλντ. Είμαι βέβαιος ότι, από την μία πλευρά, η οικογένεια Ρότσιλντ εκτιμά την αξία του Μαρξ, και από την άλλη πλευρά, ο Μαρξ αισθάνεται μια ενστικτώδη συμπάθεια και τρέφει έναν μεγάλο σεβασμό για την οικογένεια Ρότσιλντ. Αυτό ίσως φαίνεται περίεργο. Τι κοινό θα μπορούσε να υπάρχει μεταξύ του κομμουνισμού και της υψηλής διαχείρισης χρημάτων; Ω! ω! Ο κομμουνισμός του Μαρξ ζητά ένα ισχυρό συγκεντρωτικό κράτος και όπου αυτό υφίσταται, πρέπει αναπόφευκτα να υπάρχει μια κεντρική κρατική τράπεζα, και όταν αυτό υφίσταται, εκεί το παρασιτικό Εβραϊκό Έθνος, το οποίο κερδοσκοπεί πάνω στο μόχθο του λαού, θα βρίσκει πάντοτε τα μέσα για την ύπαρξη του.»

    Σχόλιο από Αντι-σιωνιστής | 17/01/2009

  147. Σλαβόι Ζίζεκ: Το υψηλό αντικείμενο της ιδεολογίας.

    Ο Εβραίος και η Αντιγόνη

    «Αυτό το “Che vuoi?” το συναντάμε παντού στο πολιτικό πεδίο, συμπεριλαμβανομένου του αμερικανικού προεκλογικού αγώνα του 1988, όταν μετά τις πρώτες επιτυχίες του Τζέσε Τζάκσον, ο τύπος άρχισε να θέτει το ερώτημα: «Το θέλει πραγματικά ο Τζέσε Τζάκσον;»

    Εύκολα μπορούσε κανείς να διαγνώσει ένα είδος ρατσισμού στο ερώτημα τούτο, αφού ουδέποτε διατυπωνόταν για άλλους υποψήφιους.

    Το συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με ρατσισμό επιβεβαιώνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι αυτό το «Che vuoi», ανακύπτει με τον πλέον βίαιο τρόπο, στην καθαρότερη, ούτως ειπείν αποσταγμένη μορφή ρατσισμού, στον αντισημτισμό: στην αντισημιτική προοπτική, ο Εβραίος είναι ακριβώς κάποιος για τον οποίο ουδέποτε αποσαφηνίζεται «τι πραγματικά θέλει»- δηλαδή οι πράξεις του εγείρουν πάντοτε την υποψία ότι καθοδηγούνται από κάποια κρυφά κίνητρα (την εβραϊκή συνομωσία, την παγκόσμια κυριαρχία, την ηθική διαφθορά των εθνικών και τα συναφή).

    Η περίπτωση του αντισημιτισμού δείχνει τέλεια γιατί ο Λακάν τοποθέτησε τη φόρμουλα της φαντασίωσης στο τέλος της καμπύλης που απεικονίζει το ερώτημα “Che vuoi?”: η φαντασίωση είναι μια απάντηση σε τούτο το “Che vuoi?”, συνιστά μια προσπάθεια να συμπληρωθεί το χάσμα του ερωτήματος με μια απάντηση. Στην περίπτωση του αντισημιτισμού η απάντηση στο ερώτημα «τι θέλει ο Εβραίος», είναι μια φαντασίωση «εβραϊκής συνομωσίας», σύμφωνα με την οποία οι Εβραίοι διαθέτουν μια μυστηριώδη δύναμη να χειραγωγούν τα συμβάντα, να κινούν τα νήματα πίσω από τη σκηνή.

    Σε θεωρητικό επίπεδο, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε το κρίσιμο σημείο ότι η φαντασίωση λειτουργεί ως κατασκευή, ως φαντασιακό σενάριο πουν συμπληρώνει το κενό, το άνοιγμα της επιθυμίας του Άλλου: δίνοντάς μας μια οριστική απάντηση στο ερώτημα: «Τι θέλει ο Άλλος;», μας καθιστά ικανούς να ξεφύγουμε από το αβάσταχτο αδιέξοδο όπου ο Άλλος θέλει κάτι από εμάς, αλλά ταυτόχρονα καταφέρνουμε να μεταφράσουμε την επιθυμία του Άλλου σε μια θετική έγκλιση, σε μια εντολή με την οποία μπορούμε να ταυτιστούμε.

    Μπορούμε τώρα να κατανοήσουμε γιατί οι Εβραίοι επιλέχθηκαν ως το κατεξοχήν αντικείμενο ρατσισμού: δεν είναι άραγε ο Θεός των Εβραίων η καθαρότερη ενσάρκωση του “Che vuoi?”, της επιθυμίας του Άλλου στην τρομακτική άβυσσό της, με την τυπική απαγόρευση «ου ποιήσεις σεαυτόν είδωλον»- να μη γεμίσεις το κενό της επιθυμίας του Άλλου με ένα θετικό φαντασιωτικό σενάριο; Ακόμη και όταν, όπως στην περίπτωση του Αβραάμ, ο Θεός προσφέρει ένα συγκεκριμένο αίτημα (διατάζοντάς τον να σφάξει τον ίδιο του το γιό), παραμένει ανοικτό το ερώτημα γιατί πραγματικά το θέλει: αν υποστηρίξουμε ότι με τούτη την τρομερή πράξη ο Αβραάμ οφείλει να πιστοποιήσει την άπειρη πίστη και αφοσίωσή του στο Θεό, τότε κάνουμε μια απαράδεκτη απλούστευση. Η βασική θέση ενός Εβραίου πιστού είναι, λοιπόν, αυτή του Ιώβ: όχι τόσο π θρήνος όσο η ακατανοησία, η αμηχανία, ακόμη και η φρίκη ενώπιον εκείνου που θέλει ο Άλλος (ο Θεός) με την αλληλουχία συμφορών που του προκαλεί.

    Αυτή η γεμάτη φρίκη αμηχανία σηματοδοτεί την εναρκτήρια, ιδρυτική σχέση του εβραίου πιστού με το Θεό, τη συμφωνία που ο Θεός σύναψε με τον εβραϊκό λαό.

    Το γεγονός ότι οι Εβραίοι αντιλαμβάνονται τον εαυτός τους ως «περιούσιο λαό» ουδεμία σχέση έχει με μια πίστη στην ανωτερότητά τους. Δεν διαθέτουν ξεχωριστές ιδιότητες. Πριν από τη συμφωνία με το Θεό, ήταν ένας λαός σαν όλους τους άλλους, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο διεφθαρμένος, που ζούσε μια συνηθισμένη ζωή- όταν αίφνης σαν σε τραυματική κεραυνοβόληση, έμαθαν (μέσω του Μωϋσή) ότι ο Άλλος τους είχε επιλέξει.

    Έτσι, η επιλογή δεν έλαβε χώρα στις απαρχές, δεν καθόρισε τον «πρωταρχικό» χαρακτήρα των Εβραίων- για να χρησιμοποιήσουμε και πάλι την ορολογία του Κρίπκε, δεν σχετίζεται με τα περιγραφικά γνωρίσματά τους. Γιατί επιλέχθηκαν, γιατί βρέθηκαν ξαφνικά να καταλαμβάνουν τη θέση ενός οφειλέτη απέναντι στο Θεό; Το θέλει πραγματικά ο Θεός από αυτούς; Η απάντηση- για να επαναλάβουμε τη παράδοξη φόρμουλα της απαγόρευσης της αιμομιξίας- είναι ταυτοχρόνως αδύνατη και απαγορευμένη.

    Με άλλα λόγια, η εβραϊκή θέση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια θέση του Θεού πέραν –ή προ- του Αγίου, σε αντίθεση προς την παγανιστική κατάφαση του Αγίου ως πρότερου των θεών. Ο παράξενος αυτός θεός που φράζει τη διάσταση του Αγίου δεν είναι «ο θεός των φιλοσόφων», ο ορθολογικός διαχειριστής του σύμπαντος που καθιστά αδύνατη την ιερή έκσταση ως μέσο επικοινωνίας μαζί του: είναι απλούστατα το αβάστακτο σημείο της επιθυμίας του Άλλου, του χάσματος, του κενού στον Άλλον που συγκαλύπτεται από τη συναρπαστική παρουσία του Αγίου. Οι Εβραίοι εμμένουν σε τούτο το αίνιγμα της επιθυμίας του Άλλου, σε τούτο το τραυματικό σημείο του καθαρού “Che vuoi?”, το οποίο προκαλεί ανυπόφορο άγχος εφόσον δεν μπορεί να συμβολοποιηθεί, να «εξευγενιστεί», μέσω της θυσίας ή της γεμάτης αγάπη αφοσίωσης.

    Ακριβώς σ αυτό το επίπεδο μπορούμε να εντοπίσουμε τη ρήξη ανάμεσα στο χριστιανισμό και την εβραϊκή θρησκεία- στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με την εβραϊκή θρησκεία του άγχους, ο Χριστιανισμός αποτελεί θρησκεία της αγάπης.

    Τον όρο «αγάπη» θα πρέπει να τον εννοήσουμε εδώ έτσι όπως αρθρώνεται στη λακανική θεωρία- δηλαδή με μια διάσταση θεμελιώδους απογοήτευσης: προσπαθούμε να γεμίσουμε το ανυπόφορο χάσμα του “Che vuoi?”, το άνοιγμα της επιθυμίας του Άλλου, προσφέροντάς του τον εαυτό μας, ως αντικείμενο της επιθυμίας του. Υπο την έννοια αυτή, η αγάπη είναι, όπως επισήμανε ο Λακάν, μια ερμηνεία της επιθυμίας του Άλλου: η απάντηση της αγάπης είναι «Είμαι αυτό που σου λείπει. Με την αφοσίωσή μου σ εσένα, με τη θυσία μου για σένα, θα σε γεμίσω, θα σε ολοκληρώσω». Συνεπώς, η κίνηση της αγάπης είναι διπλή: το υποκείμενο συμπληρώνει τη δική του έλλειψη, προσφέροντας τον εαυτό του στον άλλον ως αντικείμενο που γεμίζει την έλλειψη στον Άλλον- η εξαπάτηση που ενέχει η αγάπη συνίσταται στην ιδέα ότι αυτή η αλληλοεπικάλυψη δύο ελλείψεων ακυρώνει την έλλειψη ως τέτοια σε μιαν αμοιβαία πλήρωση.

    Θα πρέπει, ως εκ τούτου να συλλάβουμε το Χριστιανισμό ως μια πρoσπάθεια εξευγενισμού του εβραϊκού “Che vuoi?” μέσω της πράξης της αγάπης και της θυσίας. Η μεγαλύτερη δυνατή θυσία, η Σταύρωση, ο θάνατος του υιού του Θεού, συνιστά ακριβώς την τελική απόδειξη ότι ο Θεός- Πατέρας μας αγαπά με μιαν απέραντη αγάπη των πάντων, λυτρώνοντάς μας έτσι από το άγχος του “Che vuoi?”.

    Τα Πάθη του Χριστού, αυτή η συναρπαστική εικόνα η οποία ακυρώνει όλες τις άλλες εικόνες, αυτό το φαντασιωτικό σενάριο που συμπυκνώνει όλη τη λιμπιντική οικονομία της χριστιανικής θρησκείας, αποκτά το νόημά του μόνο στο υπόβαθρο του αβάστακτου αινίγματος της επιθυμίας του Άλλου (του Θεού).

    Διόλου βέβαια δεν υπαινισσόμαστε ότι ο Χριστιανισμός συνεπάγεται ένα είδος επιστροφής στην παγανιστική σχέση ανθρώπου και θεού: απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός ότι, αντίθετα με ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, ο Χριστιανισμός ακολουθεί την εβραϊκή θρησκεία, φράζοντας τη διάσταση του Αγίου [Holy]. Στον Χριστιανισμό απαντά κάτι διαφορετικής τάξης: η ιδέα του αγίου [Saint], που είναι το ακριβές αντίθετο του ιερέα [priest] στην υπηρεσία του Αγίου [Holy]. Ο ιερέας είναι «λειτουργός του Αγίου». Δεν υπάρχει Άγιο δίχως τους αξιωματούχους του, δίχως το γραφειοκρατικό μηχανισμό ο οποίος το στηρίζει, οργανώνοντας την τελετουργία του, από την επίσημη ανθρωποθυσία των Αζτέκων μέχρι το νεωτερικό ιερό κράτος ή τις στρατιωτικές τελετουργίες. Ο άγιος, αντιθέτως καταλαμβάνει την θέση του objet petit a, του καθαρά αντικειμένου, κάποιου που υποβάλλεται σε ριζική υποκειμενική καθαίρεση. Δεν τελεί καμιά λειτουργία, δεν εξορκίζει τίποτα, απλώς εμμένει στην αδρανή παρουσία του.

    Τώρα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο Λακάν διέκρινε στην Αντιγόνη έναν πρόδρομο της θυσίας του Χριστού: στην εμμονή της η Αντιγόνη είναι μια αγία και σαφώς όχι μια ιέρεια. Γι αυτό θα πρέπει να αντιταχθούμε σε κάθε απόπειρα να την εξημερώσουμε, να τη δαμάσουμε συγκαλύπτοντας έτσι την τρομακτική ξενικότητά της, την «απανθρωπιά» της, την α-παθή μορφή της, και μετατρέποντάς τη σε μιαν ευγενική προστάτιδα της οικογένειας και του οίκου που προκαλεί τη συμπόνιά μας και προσφέρεται ως σημείο ταύτισης.

    Στην Αντιγόνη του Σοφοκλή, η μορφή με την οποία μπορούμε να ταυτιστούμε είναι η αδελφή της Ισμήνη- ευγενική, αβρή, ευαίσθητη, έτοιμη να υποχωρήσει και να συμβιβαστεί, συγκινητικά «ανθρώπινη», αντίθετα με την Αντιγόνη, η οποία φτάνει στα άκρα, δεν «υποχωρεί σε σχέση με την επιθυμία της» (Λακάν) και έτσι, εμμένοντας στην «ορμή θανάτου», στο είναι- προς- θάνατο, γίνεται τρομακτικά ανηλεής, εξαιρείται από τον κύκλο των καθημερινών συναισθημάτων και φροντίδων, των παθών και φόβων. Με άλλα λόγια, είναι η ίδια η Αντιγόνη εκείνη η οποία προκαλεί, σ εμάς τα συμπονετικά, συνηθισμένα πλάσματα, το ερώτημα «Τι θέλει πραγματικά;», ερώτημα που εμποδίζει οποιαδήποτε ταύτιση μαζί της.

    Στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία το ζεύγος Αντιγόνη-Ισμήνη επαναλαμβάνεται στο έργο του Σάντ, με τη μορφή του ζεύγους Ιουλιέττα- Ιουστίνη: η Ιουστίνη αποτελεί επίσης ένα παθητικό θύμα, το αντίθετο της Ιουλιέττας, αυτής της α-παθούς άσωτης η οποία επίσης «δεν υποχωρεί σε σχέση με την επιθυμία της». Τέλος, γιατί να μην εντοπίσουμε μια Τρίτη εκδοχή του ζεύγους Αντιγόνης- Ισμήνης, στην ταινία της Μαργαρέττε φον Τρόττα Τα μολυβένια χρόνια στο ζεύγος της τρομοκράτισσας της RAF (Φράξια Κόκκινος Στρατός) (που βασίζεται στο μοντέλο της Γκούντρουν Ένσλιν) και της συμπονετικής αδελφής της που «προσπαθεί να την καταλάβει» και από τη σκοπιά της οποίας γίνεται η αφήγηση της ιστορίας; (Το επεισόδιο του Σλέντορφ στη σπονδυλωτή ταινία Η Γερμανία το Φθινόπωρο βασίστηκε επίσης σε έναν παραλληλισμό μεταξύ Αντιγόνης και Γκούντρουν Ένσλιν.)

    Πρόκειται για τρείς εκ πρώτης όψεως εντελώς διαφορετικές μορφές: η αξιοπρεπής Αντιγόνη που θυσιάζεται για τη μνήμη του αδελφού της. Η ασύδοτη Ιουλιέττα που παραδίδεται στην απόλαυση πέραν κάθε ορίου (δηλαδή ακριβώς πέραν του ορίου όπου η απόλαυση εξακολουθεί να προσφέρει ηδονή). Η φανατική- ασκητική Γκούντρουν η οποία, με τις τρομακτικές της πράξεις, θέλει να αφυπνίσει τον κόσμο από τις καθημερινές ηδονές του και την ρουτίνα του.

    Ο Λακάν μας δίνει τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε και στις τρείς την ίδια ηθική θέση, που συνίσταται στο να «μην υποχωρούμε από την επιθυμία μας». Γι αυτό, όλες προκαλούν το ίδιο “Che vuoi?”, το ίδιο «Μα τι θέλουν πραγματικά;»: η Αντιγόνη με την πείσμονα εμμονή της, η Ιουλιέττα με την α-παθή ασυδοσία της, η Γκούντρουν με τις «άνευ νοήματος» τρομοκρατικές πράξεις της. Και οι τρείς αμφισβητούν το αγαθό που ενσαρκώνεται στο κράτος και στην κοινή ηθική. »

    http://anixneuseis.blogspot.com/2009/02/blog-post_14.html

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/02/2009

  148. Μπορώ να το δανειστώ το παραπάνω και να το κανω αναρτηση;
    (και να εχω και την σελιδα; )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 18/02/2009

  149. Νοσφεράτε πρόσεξε μόνο μην έχεις κι εσύ το είδος των σχολίων που είχαν οι ανιχνεύσεις 🙂

    Σχόλιο από Herr K. | 18/02/2009

  150. Mπα ..Θα τα πριονισω εκ των προτερων …Εμαθα πιά απο τον Πριονη 😉

    ( χμμ .Δεν θα επιτρεψω σχολια )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 18/02/2009

  151. Νίκος Δήμου

    Το Ολοκαύτωμα που δεν λέγεται.

    (Ομιλία σε εκδήλωση μνήμης για το Ολοκάυτωμα, Θεσσαλονίκη, 7 Μαϊου 2000)

    Ολοκαύτωμα.

    Υπάρχουν μερικοί που το αρνούνται. Που θεωρούν ότι δεν έγινε ποτέ. Άλλοι που το αμφισβητούν. Που το συρρικνώνουν.

    Ολοκαύτωμα.

    Ανήκω κι εγώ σε αυτούς που το αρνούνται. Θεωρώ ότι το Ολοκαύτωμα δεν έγινε ποτέ.

    Τι είναι το Ολοκαύτωμα; Μία λέξη.

    Μία λέξη μέσα στην οποία έχουμε στριμώξει εκατομμύρια ζωές και εκατομμύρια θανάτους. Μοίρες ανθρώπινες που η κάθε μία τους θα απαιτούσε χιλιάδες λέξεις. Βασανιστήρια και πειράματα, πόνο και άγχος, θανάτους αργούς και θανάτους ακαριαίους, εγκλεισμούς και ξεριζωμούς, ορφανά και μανάδες, θηριωδίες και τραγωδίες. Κι εμείς λέμε μία λέξη: Ολοκαύτωμα – και ξεμπερδεύουμε.

    Κι επειδή μία λέξη είναι μόνο μία λέξη, χάνεται κάποτε η ουσία. Κρύβεται πίσω από την λέξη. Την χρησιμοποιούμε επειδή μας βολεύει. Γιατί βέβαια δεν μπορούμε κάθε φορά να αναφέρουμε έξη εκατομμύρια ονόματα, έξη εκατομμύρια ανθρώπινες ιστορίες, έξη εκατομμύρια μοίρες!

    Το Ολοκαύτωμα είναι το αδιανόητο. Μπορεί κανείς να το αρνηθεί επειδή είναι αδύνατο να το συλλάβει.

    Εδώ, στην Θεσσαλονίκη, ζούσαν δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι. Ήταν η ψυχή της πόλης, η δύναμή της, ο πλούτος της. Για αιώνες ολόκληρους αποτελούσαν την πιο μεγάλη και πιο ζωντανή πληθυσμιακή ομάδα – και πολλοί ονόμαζαν σωστά την Θεσσαλονίκη, «πόλη των Εβραίων». Είχαν την γλώσσα τους, τις παραδόσεις, τα τραγούδια τους. Τις συναγωγές, το νεκροταφείο, τα σπίτια, τα εργαστήρια, τα μαγαζιά τους.

    Τώρα δεν υπάρχει πια τίποτα – και για τους πιο πολλούς κατοίκους και επισκέπτες της πόλης, είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Μία ιστορία, μία παράδοση, χιλιάδες ζωές, όνειρα, μόχθοι, συναισθήματα, ελπίδες, χαρές, μνήμες, έσβησαν ολοκληρωτικά από τον χάρτη.

    Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

    Περπατώντας στη παλιά πόλη έψαχνα να βρω τα ίχνη ενός βυθισμένου κόσμου. Ονόματα χαμένα στον χρόνο και στον θρύλο, που συνάντησα σε χρονικά και σε βιβλία, μεγάλες οικογένειες πατριαρχικές που έφεραν πλούτο, σοφία και πολιτισμό.

    Τίποτα – σιωπή. Ποτέ δεν υπήρξε στην ιστορία μας μία τέτοια ριζική ασυνέχεια. Να εξαφανιστεί μία ολόκληρη κοινωνία με την ιστορία και τον πολιτισμό της. Και πίσω από την μεγάλη καταστροφή τα χιλιάδες μικρά δράματα, μυριάδες ώρες πόνου και σπαραγμού για ανθρώπους από το ίδιο αίμα. Γιατί ξέρω ότι όλοι εσείς που με ακούτε τώρα έχετε χάσει έναν η περισσότερους δικούς σας. Τους έχετε χάσει αλλά είναι αδύνατο να τους ξεχάσετε, στοιχειώνουν την μνήμη όσων έμειναν πίσω, όπως στοιχειώνουν αυτή την πόλη. Κι ας μην το ξέρει, κι ας γλεντάει κι ας κοιμάται αμέριμνη.

    Όταν σκέπτομαι την μοίρα των Εβραίων, η δήθεν «ερωτική Θεσσαλονίκη» μου μοιάζει σκηνικό θανάτου. Γράφουν και λένε πολλά γι αυτή την πόλη – αλλά σπάνια μία λέξη για τους χαμένους. Διακόσιοι δέκα οκτώ εκτελέστηκαν στο τραγικό Δίστομο, οκτακόσιοι στα ηρωικά Καλάβρυτα – αλλά στην Θεσσαλονίκη πενήντα χιλιάδες! Πόσο πιο τραγική είναι αυτή η πόλη!

    Ένας θάνατος είναι βάρος ασήκωτο. Πόσο βαραίνουν πενήντα χιλιάδες; Πόσο βαραίνουν έξη εκατομμύρια;

    Γι αυτό είμαι εναντίον της λέξης Ολοκαύτωμα.

    Γιατί καμία λέξη στον κόσμο δεν μπορεί να χωρέσει τόσα πολλά πράγματα. Τόσο πόνο αλλά και τόσο μίσος. Τόση οδύνη αλλά και τόση κακία. Τόσες ανήκουστες και ακατανόητες πράξεις.

    Γιατί μέσα στην λέξη Ολοκαύτωμα δεν πρέπει να χωρέσουν μόνο τα θύματα (και η ιστορία του καθενός). Πρέπει να χωρέσουν και οι θύτες. Που κι αυτοί έχουν μία ιστορία. Και πάνω από όλα πρέπει να χωρέσει το αδιανόητο: Το ΓΙΑΤΙ. Γιατί άνθρωποι που είχαν κι αυτοί μία ανθρώπινη ιστορία – παιδιά, γυναίκες, αγάπες, πόνους – έγιναν δήμιοι και εξολοθρευτές εκατομμυρίων; Πως μία κοινωνία πολιτισμένη, καλλιεργημένη (όχι δεν επρόκειτο για πρωτόγονους κανίβαλους) έφτασε σε μία τέτοια θηριωδία; Πού, μέσα στον άνθρωπο, ελλοχεύει αυτό το απόλυτο Κακό; Ποιος μας βεβαιώνει ότι δεν θα επανέλθει;

    Είχα χαρακτηρίσει κάποτε το Ολοκαύτωμα σαν Αποκάλυψη. Όχι μόνο για τις αποκαλυπτικές τους διαστάσεις – αλλά επειδή μας αποκαλύπτει πέντε μεγάλες αλήθειες. Θα τις επαναλάβω εδώ:

    Το πρώτο πράγμα που αποκαλύπτει το Ολοκαύτωμα είναι πως δεν υπάρχουν όρια στην ανθρώπινη θηριωδία. Προσοχή: είπα την ανθρώπινη, όχι την Γερμανική. Εξ ίσου λάθος είναι να θεωρούμε το ολοκαύτωμα σαν γεγονός της Γερμανικής ιστορίας. Πάλι βγάζουμε τον εαυτό μας απέξω, δηλώνοντας πως δεν μας αφορά, αφού δεν ανήκουμε σε αυτόν τον λαό. Αυτό δεν απαλλάσσει τους Γερμανούς από την τεράστια ηθική τους ευθύνη. Αλλά δεν απαλλάσσει κι εμάς από την ανθρώπινη συνυπευθυνότητα.

    Ίσα-ίσα το γεγονός ότι το Ολοκαύτωμα έγινε από ένα λαό πολιτισμένο, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, σημαντική καλλιέργεια – ένα λαό που θα τον κατατάσσαμε ανάμεσα στους πιο προοδευμένους – πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις. Μπορεί λοιπόν να συμβεί σε όλους; Δεν προφυλάσσει η παρουσία ενός Beethoven, ενός Goethe, ενός Kant – από ένα παρόμοιο εκτροχιασμό; Φαίνεται πως ο πολιτισμός δεν ακυρώνει την βαρβαρότητα – καμιά φορά την επιτείνει.

    Αυτή είναι η δεύτερη αλήθεια του Ολοκαυτώματος. Τίποτα δεν εγγυάται πως δεν θα ξανασυμβεί οπουδήποτε, αν υπάρξουν ξανά οι κατάλληλες συνθήκες.

    Γι αυτό χρειάζεται μόνιμη και διαρκής εγρήγορση. Το Ολοκαύτωμα δεν ήταν μία μεμονωμένη υπόθεση μεταξύ Εβραίων και Γερμανών. Όταν το αντιμετωπίζουμε ως ιστορικό παράδειγμα θα πρέπει να νιώθουμε όλοι υποψήφιοι Εβραίοι και υποψήφιοι Γερμανοί. Θύματα και θύτες. Αθώοι και ένοχοι.

    Ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες εφησυχάζουμε συχνά με την διαπίστωση ότι ο λαός μας είναι μεγαλόκαρδος και φιλόξενος – δεν είναι ρατσιστής και αντισημίτης.

    Όπως όλες οι γενικεύσεις και αυτή είναι ψευδής. Υπήρξαν και υπάρχουν Έλληνες αντισημίτες – μόλις πρόσφατα, τόλμησαν να βεβηλώσουν ιερά μνημεία σε αυτή την πόλη. Πριν μερικά χρόνια κατέστρεψαν το εβραϊκό Νεκροταφείο στα Τρίκαλα. Η Ελλάδα δεν είναι εξαίρεση – και πογκρόμ έγιναν σε αυτή την χώρα – η Θεσσαλονίκη δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσει το Κάμπελ – και διωγμοί και σφαγές ακόμα. Αν συνέβησαν λιγότερα από ότι αλλού δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να επαγρυπνούμε όλοι. Και ιδιαίτερα οι ιθύνοντες που νομίζουν ότι αντιμετωπίζουν καλύτερα το πρόβλημα με την αποσιώπηση.

    Η τρίτη αποκάλυψη είναι ότι το Ολοκαύτωμα αποτελεί την άλλη, την σκοτεινή πλευρά του σύγχρονου τεχνικού πολιτισμού. Δεν θα μπορούσε να έχει γίνει από πρωτόγονους. Δεν είναι θέμα αριθμών. Ίσως ο Ταμερλάνος να εξολόθρευε πιο βάρβαρα και ο Στάλιν σίγουρα αφάνισε περισσότερους. Όμως εδώ έχουμε μία διαφορετική λογική της επιλογής (την ρατσιστική) και κυρίως μία μεγάλη διαφορά στην μέθοδο.

    Τα κρεματόρια του Auschwitz είναι η άλλη όψη της επιστημονικής, τεχνολογικής και βιομηχανικής προόδου. Εκεί για πρώτη φορά εφαρμόστηκε η μαζική, οργανωτικά άψογη, επιστημονικά μελετημένη και βιομηχανικά μεθοδευμένη δολοφονία ανθρώπων. Η εργασία αυτή προϋποθέτει υψηλό πολιτιστικό επίπεδο. Προϋποθέτει εμπειρία στην βιομηχανική μαζική παραγωγή – διότι οι ίδιες αρχές χρησιμοποιήθηκαν στην μαζική εξόντωση. Προϋποθέτει επιστημονική και τεχνολογική επάρκεια: πρέπει να υπάρχει η I.G. Farben για να παράγει τα κατάλληλα χημικά αέρια σε πρόσφορη μορφή.

    Άρα, όσο πιο προοδευμένος είναι ένας λαός, τόσο πιο απάνθρωπος μπορεί να γίνει. Ο εικοστός αιώνας μας έχει δώσει εκπληκτικά παραδείγματα γι αυτή την αλήθεια – με κορυφαίο βέβαια το Ολοκαύτωμα.

    Το Ολοκαύτωμα δείχνει πως ηθικά η ανθρωπότητα δεν έχει προοδεύσει καθόλου – ίσως μάλιστα να έχει οπισθοδρομήσει σε σχέση με τους πρωτόγονους. Εκείνοι, σαν τα ζώα, σκότωναν για να φάνε, για να επιβιώσουν, για να αμυνθούν. Σκότωναν καμιά φορά κι από καθαρή επιθετικότητα – αλλά πάντα με πάθος, εν βρασμώ ψυχής, που λένε και οι ποινικολόγοι. Ψυχρά, μεθοδικά, γραφειοκρατικά, όπως οι δήμιοι του Ολοκαυτώματος, δεν σκότωσε ποτέ κι ο πιο κτηνώδης άνθρωπος.

    Είναι η τέταρτη αλήθεια: Το Ολοκαύτωμα είναι η αποθέωση της γραφειοκρατικής αλλοτρίωσης. Οι θύτες, δεν έβλεπαν τα θύματα σαν ανθρώπους αλλά σαν μονάδες, – σκέτους αριθμούς. Υπηρετούσαν τον θάνατο ως λογιστές. Λίγοι ήταν οι δήμιοι και οι εκτελεστές. Οι άλλοι, που αποφάσιζαν μέσα στα γραφεία τους, μπορεί να μην ήταν σε θέση να σκοτώσουν με τα χέρια τους ούτε ένα σκυλί. Αλλά να διακινούν φορτία θανάτου, να καταστρώνουν καταλόγους, να υπογράφουν εντολές – ακόμα και να πατάνε κουμπιά – αυτό γίνεται πολύ πιο εύκολα. Η απανθρωπία ως γραφειοκρατία.

    Πέμπτη και τελευταία αλήθεια: το Ολοκαύτωμα διδάσκει ότι το παράλογο είναι δυνατό – το απίθανο είναι πιθανό. Γι αυτό και είναι τελικά αδύνατο να συλλάβουμε το Ολοκαύτωμα. Συλλαμβάνω κάτι που μπορώ να το αναλύσω με γνωστές σε μένα κατηγορίες, με μέτρα που υπάρχουν στο νου μου. Όμως το γεγονός αυτό ξεφεύγει από κάθε μέτρο, από κάθε λογική. Ξεφεύγει ακόμα κι από τους λογισμούς της πιθανότητας.

    Ο κορυφαίος Γερμανός φιλόσοφος Juergen Habermas έγραψε για την Γενοκτονία: «κατέστρεψε το βαθύτερο υπόστρωμα της σύμπνοιας ανάμεσα σε όλα τα όντα που φοράνε ένα ανθρώπινο πρόσωπο… Το Άουσβιτς άλλαξε τα θεμέλια για την συνέχιση των όρων της ζωής μέσα στην ιστορία».

    Όχι, καμία λέξη στον κόσμο δεν μπορεί να χωρέσει όλα αυτά τα γεγονότα, όλη αυτή την οδύνη και όλα αυτά τα ερωτήματα.

    Ένας άλλος σημαντικός Εβραίο-Γερμανός φιλόσοφος, ο Theodor Adorno έγραψε ότι «μετά το Άουσβιτς, το να γράψεις ποίηση είναι βάρβαρο».

    Εννοούσε ότι καμία λέξη, καμία γλώσσα, καμία ποιητική μορφή δεν θα μπορούσε να εκφράσει την φρίκη, το δέος, τον αποτροπιασμό μπροστά στο μεγαλύτερο έγκλημα στην ανθρώπινη ιστορία.

    Χρειάστηκε να έρθει ένας πολύ μεγάλος Εβραίος ποιητής να εφεύρει μία νέα γλώσσα, έναν άλλο τρόπο ποιητικής έκφρασης για να ανατρέψει την θέση του Adorno. O γερμανόφωνος Εβραίος ποιητής Paul Celan, που έχασε και τους δύο γονείς του σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, οικοδόμησε ένα ολόκληρο έργο επάνω σε αυτό που ο Adorno θεωρούσε αδύνατο. Όσο προχωρούσε αυτό το έργο γινόταν όλο και πιο αφαιρετικό, έτσι που πραγματικά ο ποιητής φαινόταν να έχει ανακαλύψει μία νέα ερμητική γλώσσα. Ο φιλόσοφος το αναγνώρισε: «Αυτός ο λυρισμός», έγραψε, «διαποτίζεται από την ντροπή της τέχνης μπροστά στην οδύνη που ούτε βιώνεται ούτε εξιδανικεύεται. Τα ποιήματα του Celan θέλουν να μεταδώσουν τον ακραίο τρόμο μέσα από την αποσιώπηση».

    Το ίδιο το Άουσβιτς γέννησε ένα από τα πιο δυνατά, τα πιο συγκλονιστικά ποιήματα που γράφτηκαν ποτέ. Την «Φούγκα Θανάτου» (Todesfuge). Το ποίημα αυτό διδάσκεται εδώ και πολλά χρόνια σε όλα τα σχολεία της Γερμανίας. Στο έργο του Celan αλλά και στην ιστορία του Ευρωπαϊκού πολιτισμού παίζει τον ίδιο ρόλο όπως ο πίνακας Guernica στο έργο του Picasso.

    Με αυτό το ποίημα θα ήθελα να τελειώσω. Στο κείμενο αυτό, γραμμένο σαν μουσικό κομμάτι – χορός του θανάτου – με συνεχείς επαναλήψεις και αντιστροφές, η Βιβλική Σουλαμίτις και η Μαργαρίτα του Goethe έρχονται αντιμέτωπες για να αντιπαραθέσουν την χρυσή λάμψη στην στάχτη. Όπως όλα τα μεγάλα ποιήματα και αυτό δεν μεταφράζεται. Προσπάθησα, όσο άντεχα, να μεταφέρω την νύχτα του. Γιατί τελικά μόνο ένα ποίημα μπορεί να χωρέσει όλα όσα δεν χωράει μία λέξη:

    Μαύρο γάλα της αυγής το πίνουμε βράδυ,
    Το πίνουμε μεσημέρι και πρωί το πίνουμε νύχτα,
    Πίνουμε και πίνουμε
    Σκάβουμε ένα τάφο στους αιθέρες εκεί δεν είναι στενάχωρα.
    Ένας άνδρας κατοικεί στο σπίτι, παίζει με φίδια, γράφει
    Γράφει όταν σκοτεινιάζει η Γερμανία το χρυσό σου μαλλί Μαργαρίτα
    Το γράφει και βγαίνει από το σπίτι και αστράφτουν τα άστρα και σφυρίζει γύρω στα λυκόσκυλά του
    Σφυρίζει να’ ρθουν οι Εβραίοι του και βάζει να σκάψουν ένα τάφο στη γη
    Μας διατάζει και καλεί τώρα σε χορό.

    Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε νύχτα
    Σε πίνουμε πρωί και μεσημέρι σε πίνουμε βράδυ
    Πίνουμε και πίνουμε
    Ένας άνδρας κατοικεί στο σπίτι, παίζει με φίδια γράφει
    Γράφει όταν σκοτεινιάζει η Γερμανία το χρυσό σου μαλλί Μαργαρίτα
    Το σταχτένιο σου μαλλί Σουλαμίτις σκάβουμε ένα τάφο στους αιθέρες εκεί δεν είναι στενάχωρα.

    Φωνάζει σκάψτε πιο βαθιά στην γήινη σφαίρα εσείς οι άλλοι τραγουδάτε και παίζετε
    Πιάνει το σίδερο στην ζώνη και το κραδαίνει τα μάτια του είναι γαλανά
    Σκάψτε πιο βαθιά με τα φτυάρια εσείς οι άλλοι παίξτε συνέχεια για χορό

    Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε νύχτα
    Σε πίνουμε μεσημέρι και πρωί σε πίνουμε βράδυ
    Πίνουμε και πίνουμε
    Ένας άνδρας κατοικεί στο σπίτι το χρυσό σου μαλλί Μαργαρίτα
    Το σταχτένιο μαλλί σου Σουλαμίτις παίζει με φίδια
    Φωνάζει παίζει γλυκύτερα το θάνατο ο θάνατος είναι ένας Μάστορας από την Γερμανία
    Φωνάζει παίξτε πιο σκοτεινά τα βιολιά τότε ανεβαίνετε εσείς σαν καπνός στον αέρα
    Τότε έχετε ένα τάφο στα σύννεφα εκεί δεν είναι στενάχωρα

    Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε νύχτα
    Σε πίνουμε το μεσημέρι ο θάνατος είναι ένας Μάστορας από την Γερμανία
    Σε πίνουμε βράδυ και πρωί πίνουμε πίνουμε
    ο θάνατος είναι ένας Μάστορας από την Γερμανία το μάτι του είναι γαλανό
    σε πετυχαίνει με μολυβένια σφαίρα σε πετυχαίνει με ακρίβεια
    Ένας άνδρας κατοικεί στο σπίτι το χρυσό σου μαλλί Μαργαρίτα
    Αμολάει τα σκυλιά επάνω μας και μας χαρίζει τάφο στον αιθέρα
    Παίζει με φίδια και ονειρεύεται ο θάνατος είναι ένας Μάστορας από την Γερμανία

    Το χρυσό σου μαλλί Μαργαρίτα
    Το σταχτένιο σου μαλλί Σουλαμίτις.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 10/06/2009

  152. Υπαρχουν πράγματι καμμένοι στους φούρνους των Γερμανών Εβραίοι αλλά όχι ο αριθμός που επικαλούντα. Ανάμεσα στα 6 εκατομμύρια για τα οποία λένε πως ήταν δικοί τους, υπήρχαν Ελληνες, Γαλλοί, Κατωχωρήτες, Σέρβοι, Βαλκάνιοι, Άραβες απο διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής, Ινδοι, τσιγγάνοι, γύφτοι, (επειδή ήταν μελαμψοι σαν τους Σημίτες), Κινέζοι, Κομμουνιστές απο κάθε χώρα, (μόνο ο Ζαχαριάδης γλίτωσε περίεργο…), και πολλοί άλλοι που δεν αναφέρονται επειδή δεν βγήκε κανένας μέχρι τώρα να πει πως υπήρχαν και δικοί τους ανάμεσα στους Ιουδαίους. Έτσι οι Εβραίοι στα δικά τους κατέταξαν όλους τους φουρνισμένους (φοβερό έγκλημα) βιβλία Το 1951, σε συνέδριο του Βελιγραδίου, ο Ραβίνος Βασίλιεβις είπε: «Εμείς θα ανεβάσουμε τον αριθμό των νεκρών μας σύμφωνα με τις αποζημιώσεις που θα αποσπάσουμε…». Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθω.

    Σχόλιο από DRUPAS | 01/07/2009

  153. Επανέρχομαι να προσθέσω πόσοι και από ποιες φυλές ακόμα κάηκαν στους φούρνους: Πολωνοί, Ρώσοι, Ουκρανοί, Λευκορώσοι, Τσιγγάνοι (Ρομά και Σίντι), Άτομα με ειδικές ανάγκες, Κομμουνιστές, Μασόνοι, Ομοφυλόφιλοι, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Άλλοι: Κληρι-κοί και διανοούμενοι, Έγχρωμοι και Ασιάτες, Σέρβοι κ.α. Δεν έχει ο Ελληνικός λαός με τους Εβραίους προηγούμενα, έχει με τους Σιωνιστές που βρίσκονται πίσω από κάθε δυσάρεστη κατάσταση κι αντί να είναι σπλαχνικοί προς εκείνους που δυσκολεύονται, επειδή πέρασαν δύσκολα, φροντίζουν να φέρονται στους παλαιστινίους όπως φέρθηκε σ’ αυτούς ο Χιτλερ, κι ακόμα χειρότερα. Αλλά οι ίδιοι οι Σιωνιστές δεν υπέφεραν, έδω-σαν την φτωχολογιά των Ιουδαίων βορά στα σαρκοβόρα του Αδολφοκτόνου Χίτλερ και τους Ναζί για να γλιτώσουν οι ίδιοι. Διαβάζοντας πολλά από τα βιβλία που κυκλο-φορούν κατά καιρούς για το ολοκαύτωμα και την Οδύσσεια που πέρασαν εκείνοι οι άνθρωποι, από την μέρα που ξεκίνησε το πογκρόμ από τους Ναζί σε βάρος, σκέφτομαι που είναι η ευαισθησία των επιγόνων τους όταν γνωρίζουν τι πέρασαν οι δικοί τους. Πως αντιδρούν στα μέτρα που παίρνει η κυβέρνησή τους σε βάρος αθώων γυναικόπαι-δων στη Γάζα και αλλού; Μήπως, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, η σκληροκαρδία του λαού αυτού (όχι του συνόλου αλλά μέρους και των ηγετών του) είναι αυτή που θα οδηγήσει σε δυσάρεστες συνέπειες όλο τον Ισραήλ, κάτι που απευχόμεθα, επειδή δεν ευθύνεται και γιατί είναι απαίσιο στις μέρες μας – μέρες πολιτισμού – να συμβαίνουν δυσάρεστα γεγονότα σε πολλά σημεία του πλανήτη και να υπάρχουν θύματα αθώοι.

    Σχόλιο από DRUPAS | 02/07/2009

  154. DRUPAS, μη μπερδεύεις τη Γάζα με το Ολοκαύτωμα. Στη Γάζα υπάρχει μια σύγκρουση των ισραηλινών με τους Παλαιστίνιους της χαμάς των ακραίων ισλαμιστών και την πληρώνουν κυρίως οι άμαχοι Παλαιστίνιοι -με κύρια ευθύνη βέβαια των ισραηλινών και της Κατοχής.

    Το Ολοκαύτωμα έγινε πριν από 65 χρόνια, πριν δημιουργηθεί ισραηλινό κράτος. Τώρα τα υπόλοιπα που λες για το σιωνισμό, έχεις μάλλον δίκιο. Άλλά έτσι είναι ο εθνικισμός και ο μεγαλοϊδεατισμός που παρήγαγε ο ρομαντισμός σ’ όλα τα δυτικά έθνη. Στους Εβραίους η εθνικιστική ιδεολογία εκφράστηκε από το Σιωνισμό. Μην πέφτουμε απ’ τα σύννεφα, λες και στο ζήτημα αυτό οι Εβραίοι αποτελούν το Μοναδικό Λαό που του συνέβη, ενώ όλοι οι άλλοι υπήρξαν ευγενικές πριγκιποπούλες.

    Και αυτά που λες για τις ευαισθησίες των επιγόνων έχεις δίκιο, παρότι υπάρχουν πολλοί ισραηλινοί που αντιδρούν στην βαρβαρότητα του ισραηλινού κράτους.

    Όμως το ερώτημα αυτό θα πρέπει να τεθεί πρωτίστως στα δικά μας: πόσοι συνέλληνες έδειξαν τέτοια ευαισθησία γι αυτό που συνέβη στους ομοεθνείς τους -και όχι σε κανένα αλλοεθνή και αλλόθρησκο- στη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη τη δεκαετία 1914-1923 από τον τουρκικό εθνικισμό; Και πόσοι επίσης συνέλληνες έδειξαν ευαισθησία για τους Έλληνες που έπεσαν θύματα της σταλινικής τρομοκρατίας την περίοδο 1937-1949;

    Η απαντήσεις θα είναι απογοητευτικότατες!

    Γι αυτό, καλύτερα ας δούμε πρώτα τα δικά μας τέτοια προβλήματα και ας βγάλουμε τις παρωπίδες, και μετα ας αρχίσουμε την κριτική και στους άλλους.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/07/2009

  155. Μερικές παρατηρήσεις…

    1) Η έννοια του Ολοκαυτώματος είναι δημιούργημα της δεκαετίας του 1970 από τις οργανώσεις της εβραικής διασποράς, κυρίως στην Αμερική.
    Δυστυχώς, αποτέλεσε ένα εργαλείο για τη λήψη αποζημιώσεων και την επιβολή του «αιώνιου αδικημένου» σε τέτοιο βαθμό που προκαλεί ακόμη και σήμερα και στηλιτεύεται από επιφανής εβραίους ακαδημαϊκούς και στοχαστες της διασποράς όπως οι Chomsky, Vidal, Zizec, κλπ.

    2) Είναι επικίνδυνη η θεώρηση ό,τι το Ολοκαύτωμα ήταν το υπέρτατο κακό, η ενσάρκωση της απόλυτης οδύνης. Γενοκτονίες συνέβησαν και θα συμβαίνουν όσο παραμένουμε θεατές των εξελίξεων.
    Η αναγωγή του ολοκαυτώματος των εβραίων σε υπέρτατη οδύνη, προσδίδει μεταφυσικές διαστάσεις σε μια καθαρά πολιτική πράξη, αυτή της συστηματικής γενοκτονίας, ενώ ενισχύει την επιχειρηματολογία του «περιούσιου λαύ της οικουμένης».

    3) Ακόμη και σήμερα ελάχιστοι ιστορικοί τόλμησαν να θέσουν τα πράγματα στην ιστορική τους βάση και να ερμηνευτούν γεγονότα και πρόσωπα.

    Η θεωρία της «υπέρτατης οδύνης» και η δαιμονοποίηση του Αδόλφου Χίτλερ σε συνδυασμό με την εύκολη κατηγορία του «αντισημίτη» σε οποιαδήποτε κριτική στάση απέναντι στα γεγονότα εμποδίσει την ιστορική έρευνα.
    Τα πρόσωπα και τα γεγονότα θα πρέπει να εξεταστούν μέσα στο ιστορικό τους πλαίσιο.

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εβραίοι των ΗΠΑ συνεργάζονταν αρμονικότητα με το ναζιστικό καθεστώς, ενόσω βρίσκονταν εν γνώση τους και σε πλήρη εξέλιξη το ολοκαύτωμα, και η στάση τους άλλαξε ριζικά μόνο όταν εισήλθαν οι ΗΠΑ στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο στο πλευρο των συμμαχικών δυνάμεων.

    4) Στις ΗΠΑ ακόμη και σήμερα θεωρείται ταμπού η οποιαδηποτε συζήτηση για το εβραϊκό ολοκαύτωμα, με ποινή κοινωνικού αποκλεισμού και πολιτικής εξαφάνισης.

    Αυτό δεν οφείλεται σε κάποια μεταφυσική αιτία, αλλά στη λειτουργία του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι (AIPAC, κλπ.)
    Το lobbying στις ΗΠΑ είναι πολιτικά θεσμοθετημένο και κοινωνικά αποδεκτό, παρά τις στρεβλώσεις που δημιουργεί π.χ. η υπέρμετρη υποστήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ, όπου η στρατηγική σημασία και το ειδικό βάρος του Ισραήλ είναι δυσανάλογο της υποστήριξης και της βοήθειας που λαμβάνει.

    5) Σαφώς και υπάρχει διάκριση μεταξύ εβραϊσμού (θρησκειολογική έννοια) και σιωνισμού (πολιτικό ιδεολόγημα).
    Ενίοτε χρησιμοποιείται στρεβλά ο εβραϊσμός για να δικαιολογηθεί η σιωνιστική πολιτική, που υποστηρίζουν κυρίως οι υπερορθόδοξοι εβραίοι του κράτους του Ισραήλ.
    Με αυτό τον τρόπο τεχνηέντως δημιουργείται η σύγχυση ότι η σιωνιστική πολιτική πηγάζει από τις μεταφυσικές αντιλήψεις του εβραϊσμού και συνεπώς δικαιολογείται η άποψη περί παγκόσμιας κυριαρχίας και έλευσης του Αντιχρίστου.

    6) Οι Ισραηλίτες δεν είναι απαραίτητα και εβραίοι και το αντίστροφο, όλοι οι εβραίοι δεν είναι Ισραηλίτες.
    Το πρώτο είναι εθνοτικός προσδιορισμός και το δεύτερο θρησκειολογικός προσδιορισμός.

    7) η όποια αποστροφή των εβραίων για τις άλλες θρησκείες έυλογα εξηγείται, όχι από τις μεταφυσικές αντιλήψεις του εβραϊσμού, αλλά γιατί το ίδιο συμβαίνει π.χ. με τον χριστιανισμό που θεωρεί όλους του υπολοίπους αιρετικούς.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 03/07/2009

  156. »Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εβραίοι των ΗΠΑ συνεργάζονταν αρμονικότητα με το ναζιστικό καθεστώς, ενόσω βρίσκονταν εν γνώση τους και σε πλήρη εξέλιξη το ολοκαύτωμα, »’!!!!!!!!!!!!!!!
    Ποιος στα ειπε αυτά;
    ( Παιδιά …λίγο κρατει εεεε!
    (βλ ταινια Αμεν του Γαβρα .. Η συνομωσια στην Αμερικη του Φιλιπ Ροθ και αλλα ων εστι αρισθμός ..)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/07/2009

  157. και καλά οσοι ερχονται σε μια συζητηση ΔΕΝ κανουν τον κόπο να διαβασουν λίγο τα προηουμεν σχόλια; Συζητηση ειν’ αυτή ; Καθε τόσο Πάλι απο την αρχή;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/07/2009

  158. πράγματι καμμένοι στους φούρνους των Γερμανών Εβραίοι αλλά όχι ο αριθμός που επικαλούντα. »Ανάμεσα στα 6 εκατομμύρια για τα οποία λένε πως ήταν δικοί τους, υπήρχαν Ελληνες, Γαλλοί, Κατωχωρήτες, Σέρβοι, Βαλκάνιοι, Άραβες απο διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής, Ινδοι, τσιγγάνοι, γύφτοι, (επειδή ήταν μελαμψοι σαν τους Σημίτες), Κινέζοι, Κομμουνιστές απο κάθε χώρα, (μόνο ο Ζαχαριάδης γλίτωσε περίεργο…), »

    Λοιπόν
    Αλλο τα στρατοπεδα συγκεντρωσης ( οπου υπήρχαν Ελληνες και αλλοι αντιστασιακοι και απ’ οπου Καποιοι μπορουσαν να γλιτωσουν(π.χ απο το Μαουτχαουζεν ως στρατοπεδο συγκεντρωσης 1-στους 8 )
    Και αλλο το στρατοπεδο Εξοντωσης (φουρνοι αεριων κλπ ) που αφορουσε ειδικά φυλές προς εξοντωση ..Εβραιοι , τσιγγανοι …

    Πολές φορες το στρατοπεδο συγνετρωσης περιειεχε και το εξοντωσης ..Αλλες φορες ηταν χωριστά ..
    Ας πουμε το Αουσβιτς ηταν Κυριως στρατοπεδο εξοντωσης αλλά και συγκεντρωσης …
    ΤΟ 6.000.000 αφορά μόνο στους εβραιους ..
    Κομμουνιστες , τσιγγανοι , παιδια με ειδικές αναγκες κλπ ειναι αλλοι Τεράστιοι παλι Αριθμοι ..Περαν των 6.000.000.
    Παλι οι αρισθμοι ειναι σε εκατομμυρια
    Αλιμονο αν φτασουμε να βαζουμε τους νεκρους σε αντιπαραθεση ..
    Η ιδιατεροτητα της εξοντωσης τωνΕβραιων : Δεν υπηρχε καμμια διαφυγή ..Δεν ηταν καν εχθρος .. Υπηρχε μια παρανοκιη εμμονη στην εξοντωση τους .Ακομα κιοταν επεφτε το Βερολινο και επιστρατευονταν 12χρονα ακομα και τοτε οι θηριωδεις Ες Ες παρεμεναν στους τοπους εξοντωσης .. Επερπε να συνεχιζουν την παρανοια ..

    Διαβαστε το Αουσβιτς του Κ. Rees .Ειναι συγκλονιστικό…

    Και ..Τι σχεση εχουν οι Νεκροι , τα θυματα .. Με τα Τωρα κρατη (ισραήλ κλπ)
    μου λέτε;
    Ο Σιωνισμός εινα τόσο υπευθυνος για τα εγκληματα του σημερινου Ισραηλ ,οσο καθε εθνικισμός του 19ου αιωνα για τα εγκληματα του 20ου…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/07/2009

  159. (μόνο ο Ζαχαριάδης γλίτωσε περίεργο…), ”
    αυτό ειναι υπερβολή : αρκετοι γλιτωσαν για διαφορους λόγους(κυριως γιατί οι Ναζί δεν προλαβαιναν να τους εξοντωσουν ολους)….
    —————————-
    ενας απο τους λογους που προκριθηκε το αεριο για την εξοντωση ..
    Στην αρχή οι Ναζί εξοντωναν τους Εβραιους και αλλους με τουφεκισμο …
    ομως αυτό – σε τεραστιους αρισθμους ειχε τρομακτική επιπτωση στα νευρα -ψυχολογια των στρατιωτών ..

    ετσι εφευρεθηκε το αεριο ..και οι ειδικοι τοποι εξοντωσης ..Για να μή βλεπουν ..
    (αυτό και μόνο : ο βιομηχανικός τροπος εξοντωσης ηταν απο μόνο του Τρομακτικό ..

    (Μου φαινεται εχω ξαναγραψει γι αυτά στις Μεταμορφωσεις της ταυτοτητας.. η αλλου … )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/07/2009

  160. http://nosferatos.blogspot.com/2008/11/blog-post_5984.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 05/07/2009

  161. Οσο απογοήτευση μου προκαλεί η απύθμενη άγνοια ορισμένων σχολιαστών που πιστεύουν οτι είναι και αριστεροί, τόσο θαυμασμό μου προκαλεί ο μεστός αλλά συγκρατημένος λόγος του νοσφεράτου που αποδεικνύει οτι γνωρίζει τα θέματα της γενοκτονίας και του Ολοκαυτώματος όσο λίγοι άλλοι έλληνες χριστιανοί.

    Σχόλιο από Abravanel | 05/07/2009

  162. Abravanel
    σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια …
    για τα θεματα του ολοκαυτωματος εχω αμεριστο και βιωματικό ενδιαφερον οχι βεβαια ως χριστιανός αλλα ως παιδι αριστερου που βρεθηκε στο Μαουτχαουζεν σε ηλικία 15 ετων ως αντιστασιακός (επονιτης )..

    Απο αυτόν εμαθα οτι απο τους μη εβραιους π.χ γλιτωνε περιπου ενας στους 8

    Μεγάλωσα ακουγοντας ιστοριες για το στρατοπεδο …

    Καπου βεβαια ολα αυτα ηταν και ζορικα…
    ομως εχουν γινει και κομματι μου και δική μου ,βιωμένη κατα καποιο τροπο, μνημη …..

    Νομίω οτι η αριστερά ειναι αξεδιαλυτα συνδεμένη με την εναντιωση της στον αντισημιτισμό..Δηλαδή Δεν μπορει

    δεν γινεται να ειναι αντισημιτικη…

    Και φυσικά η Αριστερα (με την ευρεια εννοια πάντα )

    μπορουσε μεχρι περιπου την δεκετια του ‘ 90
    να καταπολεμά Και τον αντισημιτισμό

    και ειναι υποστηριζει Και τους παλαιστινιους Χωρις προβλημα

    Ετσι κιαλλιως Αλλο το ενα (ο αντισημιτισμός , η μνημη ,η απεχθεια προς τον Ναζισμο

    και αλλο το αλλο .. (οι διωξεις τΩν παλαιστινιων απο τον εθνικισμό του Ισραήλ )

    Ετσι θυμαμαι εγώ ..

    Τι στο καλό εγινε μετα το 9ο -ποιοι ψαρεψαν σε θολά νερά – κι αρχισαν αυτές οι περιεργες μετατοπίσεις

    (Εβραιοι =Ισραήλ = σιωνισμός= κακό μιας και καταπιεζουν του παλαιστινιους (οι εβραιοι και οχι το Ισραήλ )…. ..αρα κακώς που μιλαμε για το ολοκαυτωμα κλπ κλπ

    αυτό ειναι που κιεγώ προσπαθώ να καταλάβω ..

    Και δυστυχώς βαθαινει το φαινομενο ….

    (ισως αυτό που ονομαζουμε Ιστορικό ρεβιζιονισμό να μην αφορά Μόνο συγγραφεις της ιστοριας ..Ισως να εχουμε βαθυτερες αλλιωσεις της μνημης που φείλονται στην κοινωνια του θεαματος , την εκρηκτική εξατομικευση , την καταναλωση , την τηλεοπληκτη κοινωνια που φτιαχτηκε..ισως..)

    Παντως ειναι εξαιρετικά σοκαριστικό να βλεπεις μια αριστερά να μην μπορει να ξεχωρισει …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 05/07/2009

  163. Τωρα αφου ταπαμε αυτά ισως μπορεσουμε να πάμε στα βαθυτερα
    διαβασα παραπάνω το εξής:
    »Διαβάζοντας πολλά από τα βιβλία που κυκλο-φορούν κατά καιρούς για το ολοκαύτωμα και την Οδύσσεια που πέρασαν εκείνοι οι άνθρωποι, από την μέρα που ξεκίνησε το πογκρόμ από τους Ναζί σε βάρος, σκέφτομαι που είναι η ευαισθησία των επιγόνων τους όταν γνωρίζουν τι πέρασαν οι δικοί τους.»

    και εδώ βρισκεται ενα πραγματικό προβλημα : πραγματι για πολλους (καλοπροαιρετους )ανθρώπους

    η σκληροτητα με την οποια πολλές φορές το Κρατος του Ισραήλ και η εκαστοτε ηγεσια του φερεται στους παλαιστινιους σοκαρει ακριβώς γιατί οι περισσοτεροι ανθρωποι γνωριζουν για την Αληθεια του Ολοκαυτώματος ..

    (σου λένε ..Καλά τοσα και τόσα κρατη να ειναι απάνθρωπα
    να φερονται με κτηνωδια ..Αλλά το εβραικο κρατος; που -υποτιθεται – αντιπροσωπευει ολους αυτους που υπεστησαν το Ολοκαυτωμα;

    πως να το πώ ειναι σαν να βλεπεις εναν Παπά να κλεβει,να υποκρινεται κλπ ..Ολα κιολα ..εμεις να κλεβουμε οι λαικοι ..αλλά ο παπάς ; Που αντιπροσωπευει τα μαρτυρια των πρωτων των χριστανών και την Αγαπη ;..


    εχω μερικές σκεψεις για το λάθος αυτων των συλλογισμών αλλά κατ’ αρχήν αναγνωριζω οτι εκφραζουν καποια γνησια συναισθηματα..

    Και Νομιζω οτι αυτά εκμεταλευεται ο συγχρονος αντισημιτισμός ..

    Οχι οτι αν δεν υπήρχε η καταπίεση των παλαιστινιων δεν θα εφηυρε αλλές προφασεις για να υπάρχει ο αντισημιτισμός ..

    Αλλά σημερα αυτήν την αντιφαση -αναμεσα στο Ολοκαυτωμα και την σταση του κρατους του Ισραηλ εναντι των παλαιστινιων – αυτο ειναι που στρεβλώνοντας το και μετατοπίζοντας το στο συνολο των εβραιων – αυτο εκμεταλευεται…

    (καπως οπως ο συγχρονος Ρατσισμός εκμεταλευεται την διογούμενη μεταναστευση που ειναι πραγματικό γεγονός για να μετατοπίσει το προβλημα ..απο τη δυστυχία που προκαλει ο νεοφιλελευθερισμος στους ιδιους τους δυστυχουντες )

    και αυτα τα συναισθηματα δεν αντιμετωπίζονται ευκολα με την επίκληση της κοινης λογικής ή ιστορικών αληθειων, ..)

    ωχ! σεντονι μου βγηκε πάλι ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 05/07/2009

  164. Εγώ υποθέτω, (βέβαια μπορεί να κάνω και λάθος), οτι η Αριστερά έχει «αυτο-πεπειστεί» από την ίδια της την προπαγάνδα. Και το προπαγάνδα δεν το χρησιμοποιώ αρνητικά, απλώς οτι αφήνουν το πως αυτοχαρακτηρίζονται να χαρακτηρίζει τις πράξεις τους και όχι οι πράξεις τους να τους χαρακτηρίζουν. Ισως να φταίει η ιδεολογική αποτυχία του κομουνισμού; Δεν ξέρω.

    Πάντως αν δεις και τους «αδύναμους» που υποτίθεται οτι ενδιαφέρουν την Αριστερά, σε αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται αυτοί που θέλουν να αρθρώσουν το δικό τους λόγο ή δε δέχονται a priori την κηδεμονία τους. Πχ κοίτα την απουσία του φεμινισμού από την Αριστερά.

    Σχόλιο από Abravanel | 05/07/2009

  165. » κοίτα την απουσία του φεμινισμού από την Αριστερά…»
    τωρα μαλλον παει μακρυά η βαλιτσα …
    Παντςω αυτό το »απλώς οτι αφήνουν το πως αυτοχαρακτηρίζονται να χαρακτηρίζει τις πράξεις τους και όχι οι πράξεις τους να τους χαρακτηρίζουν»

    εγώ θα τολεγα

    Η Αριστερά εγκατέλειψε την πολιτική της πραξης και αρκεστηκε στην πολιτική της ταυτοτητας …
    Δηλαδή αρχισε να αυτοχαρακτηριζεται ως αριστερά (κατι που δεν τοβλεπες παλια ας πουμε στην δεκαετια του 70 -ισως και του 8ο ..

    αυτό ειναι πολιτική ταυτοτητας ..

    Απο το Τι κανω »
    στο »Τι Ειμαι»

    κατι βεβαια που γεννά ολο και περισσοτερα αδιεξοδα απο μόνο του( διοτι θα σουρθει ο αλλος και θα σου πει »εγώ ειμαι ΠΙΟ αριστερός » κ.ο.κ μεχρις που να σε βαρεθει η κοινωνια ..

    Αυτό βεβαια ειναι συνολικό προβλημα σημερα και οχι μόνο της Αριστεράς

    Ολο και περισοτερο η πολιτική ενδοστρεφεται και γινεται Ταυτοτητα

    Ακομα και οι Φεμινιστριες ..(νομιζω )

    απο την βελτιωση των συνθηκών ζωής , ισοτητας κλπ

    στρεφονται στην γυναικεια ..ταυτοτητα , επανανακα΄λυψη της γυναικειας ταυτοτητας , σεξουαλικοτητας κλπ κλπ κατι που απο μόνο του συνιστά ενα ατερμονο ..αδιεξοδο (αν και οξυμωρο )….

    Διοτι

    Ειτε ψαχνεις την αυθεντική ..αριστεροσυνη , ειτε την γυναικεια ταυτοτητα , την Ποντιακότητα , εβραικότητα και δεν ξερω γω τι αλλο ανακαλύπτεις εν τέλει ενα πελώριο απολυτο κενό..

    Διοτι η ταυτοτητα Δεν ειναι…κάτι (που το φορας ) δεν υπάρχουν ταυτοτητες … ταυτισεις ναι . οχι ταυτοτητες ..(ως καποια ουσια )

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  166. εν τω μεταξύ κανοντας μια βολτα εδώ μέσα βρηκα αυτό σε αλλο ποστ ..Δεν θυμαμαι αν τοβαλα κι εδώ τεσπα ..το βάζω

    ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ

    η ιστορία είναι γεμάτη σφαγές. Ακόμα και γενοκτονίες. Για πολλούς λόγους Θρησκευτικούς, εθνικιστικούς, ταξικούς, αντικομμουνιστικους, Διεθνιστικους. Πόσα εκατομμύρια εξόντωσαν οι Αμερικάνοι στην Ιαπωνια, στη Βόρεια Κορέα (δυο, τρία;περισσότερα; Πόσα οι Ιάπωνες όταν εισέβαλαν στην Κίνα (μιλάμε για δεκάδες εκατομμυρίων). Πόσοι εξοντωθήκαν στην Ρωσική επανάσταση; Παλιότερα; Πόσους εξόντωσε ο Τζεγκις Χαν και άλλοι.

    Όμως το Ολοκαύτωμα ήταν κάτι άλλο: Το να εξοντώσεις σκληρά , ανελέητα, με σφαγές και πολλές φορές γενοκτονίες ένα εθνικό, θρησκευτικό, ταξικό αντίπαλο (μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους) ήταν κάτι το σχετικά σύνηθες στην ιστορία.

    Το έκαναν πολλοί, ακόμα και οι κατά τεκμήριο Δημοκράτες, οι Γάλλοι επαναστάτες .: όχι μόνο έκοψαν καμια 30 αρια χιλιάδες κεφαλιά, αλλά και έπαιξαν στο αίμα την εξέγερση των χωρικών στην Βανδεα.

    Όμως το ολοκαύτωμα ήταν η συστηματική και ανερυθριαστη εξόντωση εχθρών που δεν ήσαν καν εχθροί .

    Δεν ήταν π.χ εθνικά εχθροί οι Εβραίοι ούτε θρησκευτικά (δεν τους έσωζε η αλλαγή πίστης λογού χάρη).

    Ήταν ένας κατασκευασμένος, ένας επινοημένος εχθρός συμφωνά με την παράνοια της ναζιστικής ιδεολογίας.

    Και πως εξοντώνονταν; Ήταν τρομακτικό; σε μικρούς χώρους ( π.χ 300 τμ ) εξοντωντοναν 10.000, 20.000 την ημέρα. Και δεν είχε καν, να κάνει η εξόντωση με τις τύχες του πολέμου. Η εξόντωση έπρεπε να γίνει είτε κέρδιζαν τον πόλεμο είτε όχι.Οι Ναζί στερούσαν δικές τους δυνάμεις από το μέτωπο για να εξοντώσουν Εβραίους. Το Ολοκαύτωμα, ήταν ασύγκριτο στην αχρειότητα του .

    Και βεβαία το ολοκαύτωμα δεν αφορούσε μόνο τους Εβραίους.Πολλοί θα πουν : φυσικά αφορούσε και κομμουνιστές, Ρώσους, Πολωνούς, Έλληνες. Όμως εγώ δεν εννοώ αυτό. Όχι γιατι δεν εξόντωσαν και αυτούς οι Ναζί.

    Όμως αυτοί ήσαν αντίπαλοι, στρατιωτικοί ή ιδεολογικοί αντίπαλοι.

    Όχι, όταν λέω ότι δεν αφορούσε μονο τους Εβραίους, εννοώ τους άλλους αδυνάμους,

    Αυτούς που δεν έφταιξαν σε τίποτε , αυτούς που ούτε καν (δεν μπορούσαν ) αντισταθήκαν. Μήπως οι πρώτες δοκιμές δεν αφορούσαν τα παιδιά με διανοητικές αναπηρίες; Τους ψυχικά ασθενείς; Ολοκαυτώματα με τά ροζ τρίγωνα, με θύματα τους τσιγγάνους.

    Το Ολοκαύτωμα ήταν ένα σχέδιο των Ναζί για να καθαρίσουν την κοινωνία από ότι θεωρούσαν βρώμικο και άρρωστο, να την κάνουν τελεία, καθαρή και υγιή. Το ολοκαύτωμα ήταν ένα πείραμα καθαριότητας.

    Ήθελαν την αγνή άσπιλη, αμόλυντη τελεία κοινωνία, ένα όνειρο καθαρότητας και φτιάξανε έναν εφιάλτη

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | Ιανουαρίου 31, 2009

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  167. O Abravanel έγραψε:

    «Οσο απογοήτευση μου προκαλεί η απύθμενη άγνοια ορισμένων σχολιαστών που πιστεύουν οτι είναι και αριστεροί, τόσο θαυμασμό μου προκαλεί ο μεστός αλλά συγκρατημένος λόγος του νοσφεράτου που αποδεικνύει οτι γνωρίζει τα θέματα της γενοκτονίας και του Ολοκαυτώματος όσο λίγοι άλλοι έλληνες χριστιανοί.»

    Μπράβο βρε! Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε αντισημίτες για πέταμα, ε;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/07/2009

  168. Πάλι γκρίνια;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  169. Τι να γίνει; Ολοι σφαλιάρες θα ρίχνετε και μεις δεν θα μιλάμε; Ή τουλάχιστον δεν θα παραπονιόμαστε;

    Ομέρ Τρεμοπουλίδης

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/07/2009

  170. Τελικά (ωχ ειπα τελικά ) εισαι ζηλιαρης και παραπονιάρης
    και μας καηγορεις και οτι σε σφαλιαρωνουμε κιαπο πάνω

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  171. δε μου λές ..Μιας και μιλάς για σφαλιαρες .. αυτό το είδες; 🙂

    http://nosferatos.blogspot.com/2009/03/busy-bee.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  172. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι εβραίοι των ΗΠΑ συνεργάζονταν αρμονικότητα με το ναζιστικό καθεστώς, ενόσω βρίσκονταν εν γνώση τους και σε πλήρη εξέλιξη το ολοκαύτωμα, ”’!!!!!!!!!!!!!!!
    Ποιος στα ειπε αυτά;

    Νοσφεράτε…
    Η ιστορία δεν γράφεται με ταινίες.
    Σου συστήνω να παρακολουθήσεις σχετικά ντοκυμαντέρ του ΒΒC, National Geografic, History Channel αλλά και της δικής μας ΝΕΤ επί του θέματος.
    Είναι μια πραγματικότητα, δυστυχώς, ότι οι εβραίοι της διασποράς και ειδκότερα στις ΗΠΑ είχαν εμπορικές και άλλες συναλλαγές με το ναζιστικό καθεστώς και η στάση τους μεταβλήθηκε μόνο μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 06/07/2009

  173. Μπράβο βρε! Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε αντισημίτες για πέταμα, ε;

    Οσο και εγώ είμαι εβραιοσιωνιστής :-Ρ

    Αντικειμενικά ο Νοσφεράτος βρίσκεται στο next level όσο αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Και εγώ γνωρίζω ορισμένα πράγματα για την προσφυγική πραγματικότητα αλλά προφανώς όχι όσα εσείς – ρεβιζιονιστής αντιπρόσφυγας είμαι;

    Σχόλιο από Abravanel | 06/07/2009

  174. Είναι μια πραγματικότητα, δυστυχώς, ότι οι εβραίοι της διασποράς και ειδκότερα στις ΗΠΑ είχαν εμπορικές και άλλες συναλλαγές »

    κοιτα φαναταζομαι καταλαβαινεις τη διαφορα αναμεσα στο…. »καποιοι» εβραίοι της διασποράς και ειδκότερα στις ΗΠΑ είχαν εμπορικές και άλλες συναλλαγές »
    απο το ….»οι εβραίοι της διασποράς και ειδικότερα στις ΗΠΑ είχαν εμπορικές και άλλες συναλλαγές »

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  175. πως να το πώ μωρε . Να :

    ειναι σαν να λές
    – επειδή καποιοι ελληνες ταγματασφαλήτες -οι οποιοι αργοτερα μας το παιζανε και ..εθνικοφρονες » -συνεργαστηκαν με τους Ναζί »
    να λές : οι ελληνες συνεργαστηκαν με τους Ναζί στη διαρκεια της κατοχής

    Αυτό ειναι ολοφανερη διαστρεβλωση και Ψεμα δεν ειναι ετσι;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 06/07/2009

  176. Νοσφεράτε φαντάζομαι καταλαβαίνεις ότι σε ντοκιμαντέρ των προαναφερόμενων δικτύων όπως… ΒΒC, National Geografic, History Channel αλλά και της δικής μας ΝΕΤ… δεν αναφέρθηκαν «κάποιοι» εβραίοι γενικά αλλά συγκεκριμένα.

    Και μάλιστα εξέχοντα μέλη της κοινωνίας και οικονομίας, όπως βιομήχανοι, τραπεζίτες, έμποροι κλπ. Χαρακτηριστική, ίσως για το μέγεθος της «κωλοτούμπας», ήταν η στάση του ιδρυτή του κινηματογραφικού κολοσσού MGM, ταινίες του οποίου και μέχρι σήμερα παρακολουθούμε, πολλές εκ των οποίων είναι υπέροχες.

    Πραγματικά είναι απορίας άξιον πως οργανισμοί όπως οι προαναφερόμενοι θα μπορούσαν να εκτεθούν δημιουργώντας και προβάλλοντας ακριβές ιστορικές σειρές βασιζόμενες σε γενικότητες του τύπου «κάποιοι».

    Αν πάλι θέλεις περισσότερα στοιχεία, που δεν είναι επί του παρόντος να μνημονευτούν, είτε διαβάζεις κανά βιβλίο είτε πληρώνεις τη συνδρομητική για να τα παρακολουθείς…

    Όσο για την παρατήρηση του σχολίου 175, δεν ήταν η διατύπωση στο πνεύμα αυτό, και τούτο είναι πασιφανές ότι συγκεκριμένοι εβραίοι συνεργάστηκαν.

    Βεβαια μην ξεχνάμε και πολλούς από το ανώνυμο πλήθος συνεργάστηκνα διαχρονικά με τον οποιοδήποτε αρκεί να εξυπηρετείται το ατομικό συμφέρον, εκμεταλλευόμενοι την ανωνυμία τους. Εξάλλου οι ιστορία προβάλλει συνήθως τους stars – να χρησιμοποιήσω τον τηλεοπτικό όρο – κάθε εποχής.

    Όσο δε για τους ταγματασφαλίτες της κατοχής και μετέπειτα πατρώνες της εθνικοφροσύνης, περισσότερο με απογοητεύει η αποδοχή τους από την κοινωνία, η διατήρηση της ανωνυμίας για πολούς εξ’ αυτών και ανέλιξη τους μέχρι και σήμερα. Πέρα από τους «επώνυμους» όμως, σε πολλά χωριά είχαμε καταδότες, συνεργάτες των Ναζί, κλπ.

    Ναι, υπάρχαν έλληνες που συνεργάστηκαν με τους Ναζί. Άλλη αυτή η διατύπωση και άλλο «οι ελληνες συνεργαστηκαν με τους Ναζί στη διαρκεια της κατοχής». Ομοίως, υπάρξαν εβραίοι της διασποράς που συνεργάστηκαν με τους Ναζί… πασιφανής η διαφορά

    Επομένως η όποια γενίκευση και άκομψη υποβάθμιση καλό είναι να αποφεύγεται προ του κινδύνου να εκτεθούμε…

    Αυτό που δεν έχει γίνει κατανοητό είναι η σύγκρουση μέσα στο ίδιο το Ισραήλ ανάμεσα στις δύο τάσεις, από τη μιά των εβραίων της διασποράς και από την άλλη των υπέρμαχων της σιωνιστικής πολιτικής που γέννησε και το κράτος του Ισραήλ (βλ. Μπεν Γκουριόν).

    Οι εβραίοι της διασποράς πρεσβεύουν την άποψη ότι δεν ήταν αναγκαία η ίδρυση κράτους σε ξένο έδαφος, με όλες τις συνέπειες της, από τη στιγμή που ριζώσαμε και προοδεύσαμε σε κράτη που μας φιλοξένησαν πρίν αλλά και μετά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Θεωρούνται περισσότερο κοσμοπολίτες και διακατέχονται από μια διεθνιστική αντίληψη των πραγμάτων, όχι αναγκαία με την πολιτική έννοια του όρου διεθνιστική.
    Εκφραστές αυτής της τάσης, μάλιστα ορισμένοι με πρότερη θητεία στο σιωνιστικό κίνημα, είναι εξέχουσες προσωπικότητες όπως Chomsky, Vidal, Zizec, κλπ. που στέκονται και πιο επικριτικά στη στάση του Ισραήλ και ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

    Από την άλλη είναι οι υπερορθόδοξοι εβραίοι, οι πολιτικοί εκφραστές του σιωνιστικού κινήματος, το στρατοκρατικό κατεστημένο και οι απανταχού υποστηρικτές τους, που θεωρούν ότι ο ζωτικός χώρος της Παλαιστίνης του ανήκει δικαιωματικά ως γη της επαγγελίας που, προφανώς με αντιπαροχή, τους χάρισε ο Ύψιστος μετά την έξοδο από τη χώρα των Φαραώ και την τεσσαρακονταετή περιπέτεια στην έρημο.

    Αλλά και μεταξύ των δύο τάσεων υπάρχει και μια οριζόντια διαφοροποίηση ανάλογα με την την χώρα προέλευσης. Ένας εν πολλοίς άγνωστος και ιδιότυπος ρατσισμός μεταξύ τους που διαχωρίζει τους εβραίους ανάλογα με την προέλευση τους από τη Ρωσία, τη Δυτική Ευρώπη ή την Ισπανία, με τους τελευταίους να θεωρούνται η κατώτερη κάστα – να επιτραπεί ο ινδουιστικός όρος – οι λεγόμενοι και Σεφαραδίτες που προέρχονται από την Ισπανια μετά τους διωγμούς του 15ου αιώνα και πολλοί εξ αυτών συνθέτουν την αξιόλογη ισραηλίτικη κοινότητα στην Ελλάδα.

    Αυτό που πρέπει να μας παραδειγματίσει είναι η συνολική συνοχή του λαού αυτού και εκπληκτικός τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας των κοινοτήτων του ανά τον κόσμο.

    Σχόλιο από Κόκκινος Οκτώβρης | 07/07/2009

  177. »Αυτό που πρέπει να μας παραδειγματίσει είναι η συνολική συνοχή του λαού αυτού και εκπληκτικός τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας των κοινοτήτων του ανά τον κόσμο.»

    γιατί παρακαλω πρεπει να μας παραδειγματισει;
    Κατ ‘αρχας πιστευω οτι αυτό ειναι επισης ενας μύθος
    και εμένα περισσοτερο μεπαραδειγματιζουν οι εβραιοι που ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ στις κυριαρχες εθνικιστικές επιλογές ,υπερασπιζουν τουςΠαλαιστινιους κλπ
    Οπως και οι Τουρκοι που αντιστεκονται στον κυριαρχο εθνικισμό ,οι Ελληνες κλπ
    αλλα γιατί να μας παραδειγματισει; Για να αποκτησουμε κι εμεις αυτήν την δηθεν »εκπληκτική συνοχή»;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 07/07/2009

  178. » δεν αναφέρθηκαν “κάποιοι” εβραίοι γενικά αλλά συγκεκριμένα.»

    ειναι νομίζω φανερο οτι οταν λεω »καποιοι εννοώ συγκεκριμμενοι»

    Εσυ ομως πιο πάνω δεν ειχες πει »συγκεκριμμενοι»

    ειπες »Είναι μια πραγματικότητα, δυστυχώς, ότι οι εβραίοι της διασποράς και ειδκότερα στις ΗΠΑ είχαν εμπορικές και άλλες συναλλαγές ”
    Αρ εκανες μια ανεπιτρεπτη γενικευση και οταν το καταλαβες
    αντι να το παραδεχτεις με το αντιγυρισες με το να λές »συγκεκριμμένοι»…..

    Ανθρωπινα ,πολύ ανθρωπινα ολα αυτά ..

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 07/07/2009

  179. Nosferatl(l)us

    γράφεις για τους «Έλληνες κ.λπ.» Συγγνώμη που θα στο πω αλλά «σιγά τ’ αυγά».

    Οι Έλληνες για άλλη μια φορά, ακόμα και στην «αντιεθνικιστική» τους εκδοχή, αποδεικνύονται οι έσχατοι όλων, οι υποκριτές και στην καλύτερη περίπτωση… μαλάκες, όπως ο Τάσος Κωστόπουλος.

    Ποιοί αντιεθνικιστές;

    Αυτοί που με το ένα χέρι ασκούν κριτική στον ελληνικό εθνικισμό και καπιταλισμό, και από την άλλη καλύπτουν και ενισχύουν την έπαρση και τον εθνικισμό των Σλαβομακεδόνων ή εξαφανίζουν την πομακικότητα και ευκόλως μετατρέπουν τους Πομάκους και τους Τσιγγάνους της ελλ. Θράκης σε εθνικά «Τούρκους», που αποδέχονται και ευλογούν την πολιτική γενοκτονίας που άσκησε ο τουρκικός εθνικισμός κατά ημών και των άλλων καταραμένων; Που ακόμα και οι «αντισταλινικοί» απ’ αυτούς αποδεικνύονται μαϊμού;

    Αν εννοείς εμάς, εντάξει συμφωνώ, έχεις δίκιο.

    Γιατί όπως φαίνεται είμαστε η μόνη εκδοχή της ελληνικής Αριστεράς,
    που έχουμε μια σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων… 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/07/2009

  180. »Γιατί όπως φαίνεται είμαστε η μόνη εκδοχή της ελληνικής Αριστεράς,
    που έχουμε μια σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων»
    μαλλον Ωοειδή 🙂

    Παντως Ομέρ εισαι (και οχι είστε διοτι υπάρχει και ο …Μουμουλ)
    η κυριωτερη αποδειξη οτι ενας απο τους σημαντικώτερους κινδυνους της Αριστεράς (και του Πόντου )ειναι το καλάμι

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/07/2009

  181. Μπααα!

    Οι σημαντικότεροι κίνδυνοι για την Αριστερά, Νοσφεράτους, είναι:
    α) δε γνωρίζει η αριστερά της τι ποιεί η δεξιά της,
    β) η υιοθέτηση εμφανώς αντιδραστικών θέσεων στο όνομα της πολιτικής ορθότητας προς την κατεστημένη της ιδεοληψία
    γ) η καταγγελία ότι ο διαφωνών είναι μύωψ, τη στιγμή που δεν αντιλαμβάνεται το παλούκι που είναι καρφωμένο στο μάτι του,
    δ) την πίστη ότι ο κύριος αντίπαλός του είναι ο διπλανός του,
    ε) την περιφρόνηση προς το λαό, τον οποίο θεωρεί ανίκανο και καθυστερημένο, κατάλληλο μόνο για να δώσει το αίμα του ώστε ο εκλεκτός κομματικός πρωτοπόρος να καταλάβει την εξουσία και στη συνέχεια να τον εκπαιδεύσει (το λαό)σε γκουλάγκ ώστε να τον εμπνεύσει με τα «επαναστατικά» ιδεώδη
    στ) την πίστη ότι κατέχει την εξ αποκαλύψεως μ-λ και ενιοτε «σταλινική», αλήθεια
    ζ) την παλινδρόμησή της μεταξύ Πολ Ποτ και Τσαουσέσκου…

    ———————

    Τουλάχιστον η «ωοειδής αντίληψη» επιδέχεται βελτίωσης, σε αντίθεση με την «ντουβαροειδή…» που είναι επικρατούσα.

    ———————-

    Ομέρ ο ελευθεριακός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/07/2009

  182. α) Κατ αρχήν δεν με λενε Νοσφεράτους αλλά Νοσφεράτο (τσπα σου επιτρεπω να με λές Νοσφεραντους (στον ιδρωτα λόγω ζεστης)

    β) εκεινο που ηθελα να πώ Ομερ Λιμπερτίνε ειναι οτι παρατηρώ με θλίψη πολλά παιδικά συμτωματα κατ’ αρχήν

    β1. Ζηλεια. Μόλις π.χ ο Abravanel ειπε ενα καλό λόγο για μένα αρχισες τα »κιεμενενανε γιατί δηλαδή» και »θα κρατησω την αναπνοή μου μεχρι να σκασω » κλπ κλπ
    Γιατί Ομέρ Λιμπερτινε ;
    Αλλα ξερω εγώ παραπάνω απο σενα αλλα εσύ πααπάνω απο μένα ..Γιατί θελεις να εισαι πάντα πρωτος και παντου; ειναι αυτό δυνατόν; Δεν ειναι μια παλινδρομηση στο προοιδιποδειο σταδιο(φαντασιωσεων παντοδυναμίας) ;

    β2 ..Διαφορα τικ και νευρωτικές αντιδρασεις ..

    Οπως αυτό με τον Κωστοπουλο..Δηλαδή : εχω παρατηρησει πως καθε μα καθε φορά που ζοριζεσαι εστω και λίγο, απο διαφορες ζηλιες αμεσως , τσουπ , πετά και καμμια Χριστοπαναγία στον Κωστοπουλο (τροπος του λέγειν βεβαια).. . Ενταξει ειπαμε να κανεις κριτική στον Κωστοπουλο αλλά οχι στο εντελώς ασχετο .

    Μου θυμιζεις εκεινο το τικ πυ εχει ο Μητσοτακης με το τιναγμα του Ωμου…

    β3 Αναπληρωση ..Μόλις σε πιάνουν οι ζηλιες αρχιζεις να καμαρωνεις και να λες »εμεις » και »εγώ» ειμαι καλος κλπ κλπ .Παλι μου θυμιζεις τον Μητσοτακη

    Γ. Ολα αυτά θεραπευονται με δυναμη χαρακτηρα , επιμονή και υπομονή..Αρκει να το αναγνωρισεις και να προσπαθησεις ..

    σε χαιρετω συντροφικά ελπίζοντας το καλύτερο για σενα

    Νοσφεραντους

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/07/2009

  183. δεκτές οι παρατηρήσεις σου.

    Λες να πάω να δω τον Τσέγκο, τον ψυχίατρο, στο Ψυχοθεραπευτικό του Κέντρο;

    Αλλά αν με βάλει να μάθω το πολυτονικό για να θεραπευτώ, τι θα κάνω;

    Μάλλον τότε αντί για τον Κωστόπουλο θα γαμωσταυρίζω τον Νοσφεράντους 8)

    Ομέρ ο τσεγκίστας

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/07/2009

  184. Μ΄αρέσει να βλέπω τα δυό σας να συζητάτε … 🙂
    Που την βρίσκετε τόση ενέργεια ?

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/07/2009

  185. »θα γαμωσταυρίζω τον Νοσφεράντους»

    Δεν πιάνει στους Νοσφεράντους ..Βρες κατι αλλο

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/07/2009

  186. περι ταυτοτητων συνεχεια..
    http://nosferatos.blogspot.com/2009/02/blog-post_8738.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 08/07/2009

  187. KALO! MOY ARESE:

    «Δεν νομίζω οτι ο Ομέρ συνιστα μια ταυτότητα..
    Εκεινο που ξερω ειναι οτι συνιστα ενα ειδος σκεψης…
    Κριτικής σκεψης ..
    και ενα ιδiαιτερο ηθος : ηθος που νοιαζεται , μη -εγωιστικό , ηθος ανιδιοτελές ..
    Αυτο ομως ειναι Αιτημα ..
    Δηλαδή δεν αρκει να λές ειμαι σαν τον Ομέρ
    ..πολλές φορες οι αυτοπροσδιορισμοι και η ταυτοτητα σκεπαζουν την κριτική ικανοτητα …

    Ο Ομέρ -ακριβώς γιατί ειναι ο Ομέρ- παλευει με τον εαυτό του.

    Τις κρυσταλώσεις την απολιθωση , την ταση Δογματισμου ..

    Οι Άλλοι ομως; οι Νεοφιλελευθεροι ψευτο-αριστεροί; Με τι να παλεψουν ..;
    Αφου Δεν εχουν τιποτα ουσιαστικό να πουν ;
    (εννοώ περα απο τις εξωφρενικά κοινοτοπες κοινοτοπιες , την αδιακοπη επαναληψη κουφων ρητορικών , το ατελειωτο υμνο προς τον εγωισμό , την ιδιοτελεια και την ιδιωτεια και τα συμφεροντακια τους .. )»

    Ομέρ σνιιιίφ(άρων)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/07/2009

  188. »Δεν νομίζω οτι ο Ομέρ συνιστα μια ταυτότητα..
    Εκεινο που ξερω ειναι οτι συνιστα ενα ειδος σκεψης…
    Κριτικής σκεψης ..»

    ωχ . η κατασταση του επιδεινωνεται ΤΑΧΥΤΑΤΑ ..
    Ποντιοι καντε ΚΑΤΙ ..τωρα!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 09/07/2009

  189. Γιατί Νοσφεράτε μου; Γιατί δεν βλέπεις την αλήθεια που είναι μπροστά σου;

    Μήπως είναι κι αυτή σαν τη μύτη σου; Για να τη δεις πρέπει να αλλοιθωρήσεις!

    … κι εσύ δυστυχώς κοιτάς μόνο μπροστά και πίσω 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/07/2009

  190. παει …παει …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 09/07/2009

  191. Μωρε Ομερ τωρα ειδα αυτο: σχ 185

    ”θα γαμωσταυρίζω τον Νοσφεράντους”

    Δεν πιάνει στους Νοσφεράντους ..Βρες κατι αλλο»

    Φοβερο ..Που το βρηκα ε;
    Το πιασες;

    Σχόλιο από Nοσφερατος | 14/09/2009

  192. re pedia mporite na m pite ola ta vivlia p vgikan gia ta protokola ton sion apo to proto mexri to telefteo ta thelo para poli kai den ta vrisko
    grapste ta edo san sholio kai tha ta do

    EFHARISTO

    Σχόλιο από μαριοσ | 17/10/2009

  193. […] -Tα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  194. ΣΗΜΕΡΑ, Ο ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΦΙΛΟΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ
    Παρά τη συμφωνία μας σε πληθώρα θεμάτων, όμως με τον Σταύρο Ζουμπουλάκη υπάρχει μια βασική διαφορά. Αισιόδοξος, κατά βάθος, αυτός, πιστεύει ότι η εβραϊκή γενοκτονία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αποτελεί το απόλυτο κακό, έχει, δηλαδή, ανακαλύψει το τελευταίο σκαλοπάτι στου κακού τη σκάλα. Απαισιόδοξος εγώ, πιστεύω ότι αυτή η σκάλα δεν έχει τέλος, ότι η εβραϊκή γενοκτονία ήταν στην ιστορική διαδρομή το χείρον της ευρωπαϊκής ιστορίας, όμως δεν αποτελεί το τελευταίο σκαλί, η ιστορία μας επιφυλάσσει πολύ χειρότερα πράγματα. Ενδεικτικά, αναφέρω την «υπόθεση» για την κατασκευή ιού που αναγνωρίζει το ανθρώπινο γονιδίωμα, δηλαδή επικάθεται σε ανθρώπους μόνο μιας ορισμένης φυλής επιφέροντας τα θανατηφόρα αποτελέσματά του ενώ οι άνθρωποι άλλου φυλετικού γονιδιώματος θα σφυρίζουν αδιάφορα. Όπως στη δέκατη πληγή του Φαραώ, που ο ολεθρεύων άγγελος αναγνώριζε τον πρωτότοκο της οικογένειας και επέφερε το θάνατό του, «από πρωτοτόκου Φαραώ του καθημένου επί του θρόνου έως πρωτοτόκου της αιχμαλωτίδος της εν τω λάκκω και έως πρωτοτόκου παντός κτήνους», ενώ τα άλλα παιδιά και ζώα έμεναν άθικτα, τώρα θα μπορεί ένας ιός να θερίζει π.χ. αραβικούς πληθυσμούς ενώ οι άλλοι πληθυσμοί δεν θα παθαίνουν οτιδήποτε. Πάντως μερικοί επιστήμονες δήλωσαν ότι η κατασκευή του είναι εφικτή.
    Στο θέμα μας τώρα. Σε σημείωμά μου στο περιοδικό Νέα Εστία υπεστήριξα ότι η κατηγορία εναντίον των Ελλήνων ότι πάσχουν από αντισημιτισμό επειδή χρησιμοποιούν τη λέξη τσιφούτης δεν ευσταθεί αφού όσοι λένε τη λέξη αυτή αγνοούν τη σύνδεσή της με τους Εβραίους της τουρκοκρατίας, όπως αγνοούν την ετυμολογία παρομοίων λέξεων που λένε συχνότερα (εξηνταβελόνης, σπαγκοραμμένος, τσιγκούνης). Ακόμη, αν μερικοί γνωρίζουν την ετυμολογία της λέξης τσιφούτης, έπρεπε οι κατήγοροι να έδιναν πρώτα απ’ όλα μάχες εναντίον των συνεχώς εκτοξευόμενων ανεκδότων και χαρακτηρισμών που μειώνουν και υποτιμούν Σκωτσέζους και Πόντιους. Και έκλεισα με την πολιτική τοποθέτηση ότι αυτά όλα, για ανερχόμενο παντού αντισημιτισμό και άλλα κακέμφατα, τα χρησιμοποιεί το Ισραήλ για να μην κρίνεται η πολιτική του και η καταπίεση που εξασκεί επί των Παλαιστινίων.
    Έχω την εντύπωση ότι ο Σ. Ζουμπουλάκης στο απαντητικό σημείωμά του δεν μίλησε για τη φιλολογική ταμπακέρα, αντίθετα επεκτάθηκε σε δύο σημεία εντελώς άσχετα με το σημείωμά μου (αθώωση Πλεύρη και αφίσα Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας). Δικαιούμαι, λοιπόν, κι εγώ, να αναφέρω δύο περιπτώσεις όχι από την ειδησεογραφία των εφημερίδων αλλά από τη δική μου εμπειρία, έτσι υπάρχει άμεση μαρτυρία για όσα εδώ παραθέτω.
    Το πρώτο: Από το Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας απεστάλη στο Υπουργείο Παιδείας φάκελος με την πρόταση για την καθιέρωση «ημέρας μνήμης» στα κυπριακά σχολεία για την εβραϊκή γενοκτονία. Προήδρευα της σχετικής επιτροπής στη Διεύθυνση Μέσης Παιδείας και αποστείλαμε υπηρεσιακό σημείωμα στο οποίο επιχειρηματολογούσαμε ότι πρέπει να τιμάται η εβραϊκή γενοκτονία αλλά και οι άλλες γενοκτονίες και προτείναμε ως τίτλο: Μέρα μνήμης του εβραϊκού ολοκαυτώματος και των άλλων γενοκτονιών. Μας ήρθε πίσω ο φάκελος με επισημοποιημένο τον τίτλο «Ημέρα μνήμης για την εβραϊκή γενοκτονία» και μας ζητούσαν απόψεις για την επιτυχία των σχετικών εκδηλώσεων στα σχολεία. Αποστείλαμε νέα επιχειρηματολογία ότι ο αποκλεισμός της αναφοράς σε άλλες γενοκτονίες δημιουργεί παραπλάνηση στον πολίτη και τον μαθητή, ακόμη και επανάπαυση ότι, δηλαδή, οι γενοκτονίες τέλειωσαν με την εβραϊκό ολοκαύτωμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ πρόσφατα είχαμε γενοκτονία στη Ρουάντα. Ξαναήρθε πίσω ο φάκελος πάλι με αναφορά μόνο στην εβραϊκή γενοκτονία. Έτσι προχωρούσε η υπόθεση, ο φάκελος να πηγαινοέρχεται, εμείς να επιμένουμε και στις άλλες γενοκτονίες και από την άλλη πλευρά να αφήνουν μόνο την εβραϊκή γενοκτονία. Στο τέλος επιβλήθηκε η δική τους θέση με αναφορά μόνο στο εβραϊκό ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
    Με τρομοκράτησε αυτό. Δηλαδή από τη μια είχαμε μια ομάδα η οποία συσκεπτόταν και ευθαρσώς και διαυγασμένα παρέθετε τις απόψεις της για τα θέματα αυτά και από την άλλη ένα αόρατο χέρι που έσβηνε. Ποτέ δεν μάθαμε ποιος διέγραφε, και γιατί. Κανένας δεν μας ανέφερε οτιδήποτε, η μια ομάδα κατέθετε τις απόψεις της γραπτώς και η αντίπερα πλευρά δεν άφησε ένα γραπτό κείμενο, μια άποψη, ένα επιχείρημα γιατί αρνείται τις τοποθετήσεις μας. Θα προτιμούσαμε να μας έγραφαν να πάμε να κόψουμε το λαιμό μας, ότι άλλοι πήραν αυτή την απόφαση και οι υποδείξεις στο φάκελο ότι ζητούμε τις απόψεις σας αποτελούν γραφειοκρατικές τυπικότητες, αναγκαίες αφού απευθύνονταν στο Υπουργείο Παιδείας που θα αναλάμβανε το βάρος της διεκπεραίωσης μια και επρόκειτο για εκδήλωση που θα γινόταν στα σχολεία.
    Αλλιώς γνώρισα τους Αρμένιους όταν κινητοποιούνταν για την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας, όταν προσέρχονταν με προτάσεις για εκδηλώσεις που αφορούσαν το δικό τους ολοκαύτωμα. Με άλλο ήθος και άλλο τρόπο, με ζεστή και ζωντανή παρουσία και επιχειρηματολογία, είχαν πρόσωπο και απόψεις. Εδώ ήταν «αποφασίζουμε και εκτελείτε» από αθέατους ανθρώπους στα κομβικά σημεία της εξουσίας
    Πάντως η σχετική αλληλογραφία, για το θέμα αυτό, υπάρχει στους φακέλους του Υπουργείου Παιδείας Κύπρου.
    Το δεύτερο: Συζητούσαμε με ομάδα νεαρών φιλολόγων το μονόφυλλο του Βασίλη Μιχαηλίδη, “1900. Χρόνια πολλά”, που διανεμήθηκε πριν από 111 χρόνια, με το πρωτοχρονιάτικο φύλλο της εφημερίδας Αλήθεια (Λεμεσού) του 1900. Σ’ αυτό το μονόφυλλο των 84 στίχων, ο ποιητής αναφέρεται σε ποικίλα θέματα της τότε εποχής, (φορτωμένη με φόρους Κύπρος, χρεοκοπημένη Ελλάδα, άλλα για Ρωσία, Αγγλία κ.λπ.). Σε μερικούς στίχους αναφέρεται στο θέμα της εγκατάστασης των Εβραίων στην Κύπρο [= Αν θελήσουν εις την Κύπρο να κατασταθούν Εβραίοι], τονίζει με έντονο τρόπο την πλήρη αντίθεσή του και γενικά τους εξαποστέλλει στο πυρ το εξώτερον.
    Ο Βασίλης Μιχαηλίδης αναφέρθηκε στο θέμα αυτό γιατί το Διεθνές Σιωνιστικό Συνέδριο στη Βασιλεία της Ελβετίας, το 1897, πρότεινε την Κύπρο ως έναν από τους χώρους ίδρυσης του νέου εβραϊκού κράτους και ένα μήνα, περίπου, πριν από τη συγγραφή του στιχουργήματος αυτού έφτασε στο νησί, ως απεσταλμένος του σιωνιστικού κινήματος, ο γερμανοεβραίος Davis Trietsch για να εξετάσει το θέμα της εγκατάστασης Εβραίων στην Κύπρο. Ο κίνδυνος πραγματοποίησης του στόχου αυτού, με την ενίσχυση της βρετανικής αποικιοκρατίας, ήταν ορατός και υπήρξαν πολλές αντιδράσεις εκ μέρους των Κυπρίων.
    Στη συζήτησή μας οι φιλόλογοι όλοι υπερακόντιζαν για να κατηγορήσουν πιο έντονα τον Βασίλη Μιχαηλίδη για αντισημιτισμό. Εξεμάνην. Τι θέλετε, λοιπόν, τόνισα στους νεαρούς συναδέλφους, αν πρότειναν κάποιοι να αδειάσουν την Κύπρο οι Έλληνες για να δημιουργηθεί στο νησί κράτος των Κούρδων ή των Βαυαρών θα θεωρούσατε πολύ φυσιολογικό ο οποιοσδήποτε να τους πει: πηγαίνετε να κόψετε το λαιμό σας, η καλύτερα να πάτε στον Άρη να κάνετε κράτος κι όχι εδώ, όταν όμως ο κίνδυνος αυτός προέρχεται από τα σιωνιστικά σχέδια έπρεπε ο ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης να πει: Περάστε, παρακαλώ, κύριοι Εβραίοι, να μου πάρετε την πατρίδα;
    Μιλάμε πια για παράνοια.
    Έτσι δημιουργήθηκε στη συνεχή αρθρογραφία και στις μελέτες των τελευταίων ετών το άσπιλο, άχραντο και άμωμο σώμα της εβραιοσύνης. Τα μέλη των εβραϊκών κοινοτήτων στις διάφορες χώρες του κόσμου, ως άτομα και ως συλλογική συνείδηση, δεν χαρακτηρίζονταν από ιδιότητες ανθρώπινες, από τις μεταξύ τους ταξικές διαφορές, πολιτιστικές και πολιτικές αντιθέσεις, συγκρούσεις νοοτροπιών και αντιλήψεων, που οριοθετήθηκαν μέσα στις αργόσυρτες ιστορικές εξελίξεις, δεν είχαν μερίδιο ευθύνης για συμπλεύσεις με καταπιεστικές και αποτρόπαιες εξουσίες στις χώρες όπου βρίσκονται, δεν είχαν μερίδιο ευθύνης για καταστολές, εθνικές και ταξικές καταπιέσεις και εκμεταλλεύσεις αλλά ήσαν απλώς Εβραίοι. Μια ουσιοκρατική αντίληψη, ένα άχραντο και άσπιλο σώμα πάνω από την Ιστορία.
    Είναι χαρακτηριστικό το πως αντιμετώπισε η σύγχρονη φιλοσημιτική ιστοριογραφία την ελληνική Επανάσταση του 1821 και τις σχέσεις της με το εβραϊκό στοιχείο. Οι περιπτώσεις που οι ξυπόλυτοι του 21 έδρασαν εναντίον των Εβραίων αναφέρονται αποτροπιαστικά και απαξιωτικά. Χωρίς οποιαδήποτε νύξη για τη στάση και τις ενέργειες των Εβραίων έναντι των εξεγερμένων του 1821. Επανάσταση ήταν και για να επιβιώσει έπρεπε να χτυπηθεί με τους εχθρούς της. Σε ένα, πράγματι, ρατσιστικό παραλήρημα εκ μέρους της φιλοσημιτικής ιστοριογραφίας, θεωρείται ότι οι επαναστάτες του 1821 μπορούσαν να έρχονταν σε σύγκρουση με Τούρκους, Αλβανούς, Αιγύπτιους, καθώς και με τους Έλληνες ομοεθνείς τους αλλά όχι και με τους Εβραίους. Ακόμη, στον ελληνικό χώρο σημειώθηκαν αρκετές εξεγέρσεις κατά της οθωμανικής δεσποτείας και ως αντίποινα ο Σουλτάνος έσφαζε, κάποτε για χρόνια, για τρομοκράτηση και για παραδειγματισμό. Ποια ήταν η στάση των εβραϊκών κοινοτήτων; Ενίσχυσαν τις εξεγέρσεις, έκρυψαν κυνηγημένους, οι ηγετικοί τους κύκλοι έκαναν εκκλήσεις στις οθωμανικές αρχές να σταματήσει το μακελειό ή συναινούσαν και υπερθεμάτιζαν;
    Μπροστά στην επιλεκτική χρήση δεδομένων και μαρτυριών που επιβεβαιώνουν το προ-κάτ και την προειλημμένη κατεύθυνση, η μόνη έντιμη στάση είναι ο φωτισμός όλων των παραμέτρων για μια συνολική θεώρηση ενός φαινομένου. Ας ανοίξουν, λοιπόν, όλα τα αρχεία.

    savvaspavlou.wordpress.com

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/03/2011

  195. «Η Τουρκία είναι ένα κράτος που δημιούργησαν και κυβερνούν Εβραίοι!»

    Αλέξανδρος Μασσαβέτας 18 Ιουν. 2011

    Το newstime.gr προσπαθεί να προσεγγίσει την άγνωστη, μυστική κοινότητα των εξισλαμισθέντων Εβραίων από τη Θεσσαλονίκη που σήμερα ζουν στην Τουρκία. Ποιοι είναι οι περίφημοι «Θεσσαλονικείς» ή «Ντονμέδες» και γιατί αποτελούν την αγαπημένη εμμονή του τουρκικού αντισημιτισμού; Γιατί έχει αποδυθεί η χώρα σε ένα «κυνήγι μαγισσών»; Τι είναι αληθές και τι κακόηθες από όσα προσάπτονται στην κοινότητα, στην οποία ανήκουν οι Ραχσάν Έτσεβιτ, Κεμάλ Ντερβίς, οι εκλιπόντες Αμπντί Ιπεκτσί και Ισμαήλ Τζεμ, και μερικοί από τους σημαντικότερους επιχειρηματίες της χώρας; Ήταν ο Μουσταφά Κεμάλ Ντονμέ; Πώς αισθάνεται η νέα γενιά που έχει τις ρίζες της στην ομάδα;

    Σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου και της Μέσης Ανατολής, οι Εβραίοι (και σε μικρότερο βαθμό οι μασόνοι, οι Τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι και οι «αιρετικοί» της κρατούσας θρησκείας) υπήρξαν αγαπημένοι αποδιοπομπαίοι τράγοι. Οι Εβραίοι εξακολουθούν να αποτελούν τους βαρβάρους – που τι θα κάναμε αν δεν υπήρχαν. Η εχθρότητα προς το γένος και τη θρησκεία των Εβραίων, ο αντισημιτισμός, βρίσκεται πίσω από τις περισσότερες θεωρίες συνωμοσίας, που αν και κωμικές αποτελούν αντικείμενο ακράδαντης, ανόητης και απόλυτης πίστης για πολύ κόσμο.

    Ο αντισημιτισμός λοιπόν εξισούται με την απέχθεια και τον αταβιστικό φόβο των Εβραίων. Σε όλες τις χώρες, πλην μίας, τα κατεξοχήν θύματά του και ταυτόχρονα οι πρωταγωνιστές των θεωριών συνωμοσίας που παράγει είναι οι Εβραίοι. Την εξαίρεση αποτελεί η Τουρκία. Εδώ στο μάτι της εθνικής και συλλογικής φοβίας δε βρίσκονται πρώτοι «οι Εβραίοι», αλλά μία άλλη, άγνωστη και αφανής, κατηγορία προσώπων: οι «κρυπτο-Εβραίοι», γνωστοί ιστορικά ως «Σαμπεταϊστές» ή «Ντονμέδες». Πρόκειται για μία μυστική αίρεση του μεσσιανικού εβραϊσμού, τα μέλη της οποίας ζούσαν εξωτερικά ως Μουσουλμάνοι κυρίως στη Θεσσαλονίκη μέχρι την Ανταλλαγή των Πληθυσμών Ελλάδος – Τουρκίας. Η Θεσσαλονίκη αποτελούσε και την ιερή πόλη της αίρεσης. Με την Ανταλλαγή οι Ντονμέδες, που – τουλάχιστον τυπικά εμφανίζονταν ως Μουσουλμάνοι – αναγκάσθηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία. Έκτοτε, κύκλοι εθνικιστών και ισλαμιστών τους κατηγορούν για όλα όσα αντιλαμβάνονται ως δεινά που πλήττουν την Τουρκία.

    Τα τελευταία χρόνια ο αντισημισμός μεσουρανεί στην Τουρκία, και μάλιστα προτού οι σχέσεις με το Ισραήλ πάρουν την κατιούσα και, από σχέσεις στρατηγικού εταίρου μετατραπούν σε σχέσεις ανοικτής ρήξης. Το Mein Kampf του Χίτλερ αποτέλεσε bestseller στην Τουρκία, ενώ δύο βιβλία μάλλον ύποπτων προθέσεων του (αριστερού, υποτίθεται) δημοσιογράφου Soner Yalçın πώλησαν ασύλληπτα για την Τουρκία νούμερα αντιτύπων. Το πρώτο, με τον τίτλο Efendi, Beyaz Türklerin Büyük Sırrı (Efendi, το Μέγα Μυστικό των Λευκών Τούρκων) ισχυρίζεται πως αποκαλύπτει τη μυστική εβραϊκή ταυτότητα της κοσμικής ελίτ που κυβερνά τη χώρα τον τελευταίο αιώνα. Το δεύτερο, Efendi II, υποτίθεται πως «ξεσκεπάζει» την εβραϊκή ταυτότητα επιφανών οικογενειών θρήσκων Μουσουλμάνων. Προστέθηκε το βιβλίο Tekelistan του Yalcın Küçük, που ασχολείται με την επιρροή των Ντονμέδων στην οικονομική ζωή της χώρας. Ογδόντα χρόνια μετά την άφιξη της περίεργης αυτής μυστικής κοινότητας στην Τουρκία, η χώρα έχει αποδυθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών, με εθνικιστές, ισλαμιστές και «υπερπατριώτες» πάσας αποχρώσεων να προσπαθούν να βρουν ποιοοι ανάμεσα στους διάσημους της πολιτικής, της τέχνης και των επιχειρήσεων είναι Ντονμέ, ποια η δήθεν δράση και υποτιθέμενοι σκοποί τους.

    Η κοινότητα των Ντονμέδων ζει ανέκαθεν μια ζωή κρυφή, όπως της επιβάλλουν οι δοξασίες της αποκρυφιστικής της θρησκείας. Από την εποχή όμως του ξεριζωμού από την πολυεθνική, πολυφωνική τότε ακόμη Θεσσαλονίκη και τη μετοικεσία σε μία Τουρκία κατειλημμένη από εθνικιστική υστερία, οι Ντονμέδες ζουν μες στο φόβο και την προσπάθεια άρνησης της ίδιας τους της ύπαρξης. Ποιοι είναι όμως αυτοί οι Ντονμέδες που τόσο απασχολούν την τουρκική λαϊκή φαντασία; Είναι πράγματι κρυφοί Εβραίοι, είναι «προοδευτικοί Μουσουλμάνοι καλής κοινωνίας»; Πώς αυτοπροσδιορίζονται; Υφίσταται κάποια κοινότητα και ίχνη κοινοτικής ζωής, ή αποτελούν όλα αυτά μία ιστορία του παρελθόντος; Τα ερωτήματα απασχολούν πολλούς, αλλά η διαλεύκανσή τους μοιάζει περισσότερο με κατασκοπεία και αστυνομικό μυθιστόρημα παρά με έρευνα: ο φόβος και οι κανόνες μυστικότητας δυσκολεύουν πολύ κάθε σχετική έρευνα.

    Σαμπετάι Σεβή, ο «Μεσσίας της Σμύρνης»

    Αν και στην Ελλάδα η σχετική ιστορία δεν είναι γνωστή, η Θεσσαλονίκη υπήρξε επί αιώνες μία πόλη με απόλυτη πλειοψηφία Εβραίων. Στο λιμάνι αυτό, συγκοινωνιακό κόμβο των Βαλκανίων, εγκατέστησαν οι Οθωμανικές αρχές μεγάλο αριθμό των Σεφαρδιτών, των Εβραίων της Ιβηρίας που απήλασαν οι Καθολικοί Βασιλείς το 1492 με το Έδικτο της Γρανάδας. Ο Σουλτάνος Μπεγιαζήτ Β τους προσκάλεσε να εγκατασταθούν στα Οθωμανικά εδάφη, καθώς το κράτος του είχε επιτακτική ανάγκη από πρόσωπα με τεχνικές γνώσεις, που θα μπορούσαν να μεταφυτεύσουν τους νεωτερισμούς της Ευρώπης. Παράλληλα, ο Σουλτάνος ήθελε να αναζοωγονήσει το εμπόριο, που είχε πληγεί από τους αιώνες των πολέμων στα Βαλκάνια πριν την Οθωμανική κατάκτηση.

    Η Θεσσαλονίκη θεωρήθηκε πρόσφορο έδαφος για την εγκατάσταση των Εβραίων, πάντοτε με την ελπίδα της αναζωογόνησης του εμπορίου. Από το 1500 ως τις αρχές του 20ού αιώνα, η πόλη είχε σταθερά πλειοψηφία Εβραϊκή και Ισπανόφωνη. Την αποκάλεσαν «Μητέρα του Ισραήλ» και «Βαρκελώνη του Αιγαίου». Αναδείχθηκε στο σημαντικότερο κέντρο του Σεφαρδιτικού εβραϊσμού, την πιο ισπανόφωνη πόλη εκτός της Ιβηρίας και της Λατινικής Αμερικής, ενώ γέμισε συναγωγές και Ταλμουδικές σχολές και Εβραίους μυστικιστές της Καμπάλα.

    Οι Εβραίοι της Ιβηρίας αποτελούσαν την πιο πολυάριθμη και πιο εκλεπτυσμένη ίσως ομάδα της Εβραϊκής διασποράς της εποχής της. Η μεσαωνική Ισπανία, τόσο η μουσουλμανική όσο και τα χριστιανικά της βασίλεια, αποτέλεσαν το κέντρο της καμπαλιστικής φιλοσοφίας και του εβραϊκού μεσσιανικού κινήματος. Το Έδικτο της Γρανάδας κάλεσε τους Σεφαρδίτες είτε να βαπτισθούν είτε να φύγουν από τις ισπανικές χώρες. Σύμφωνα με τη Σεφαρδιτική παράδοση, το ένα τρίτο των Σεφαρδιτών βαπτίσθηκε, το ένα τρίτο έφυγε στο Μαρόκο και τις Οθωμανικές χώρες και το ένα τρίτο μαρτύρησε για την πίστη του στα χέρια της Ιεράς Εξέτασης. Η έξοδος του 1492 προκάλεσε ένα βαθύ τραύμα για τον απανταχού Εβραϊσμό. Μεσσιανικές και μυστικιστικές αιρέσεις ξεφύτρωσαν απ’ άκρη σ’ άκρη του εβραϊκού κόσμου. Η καταστροφή, συμφορά του ξεριζωμού, οι συνεχείς διωγμοί και η οδύνη έκαναν πολλούς να πιστέψουν πως έφθανε η συντέλεια του κόσμου και ο Μεσσίας θα εμφανιζόταν «από στιγμή σε στιγμή». Ήταν η εποχή που στις θεολογικές σχολές των Εβραίων κυριαρχούσε η μελέτη των μυστικιστικών κειμένων της Καμπαλά.

    Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον ευάλωτο σε μεσσιανικά κηρύγματα γεννήθηκε στη Σμύρνη, έτερη πόλη με σημαντική κοινότητα Σεφαρδιτών, ο Σαμπετάι Σεβή. Ο πατέρας του ήταν Εβραίος έμπορος υφασμάτων της Θεσσαλονίκης που μετοίκησε στη Σμύρνη. Η εικογένεια εικάζεται πως δεν ήταν Σεφαρδίτες, αλλά Ρωμανιώτες (ελληνοεβραίοι) με ρίζες στην Πάτρα. Ο Σεβή, προσωπικότητα χαρισματική, αναδείχθηκε Ραββίνος σε ηλικία δεκαεννέα μόλις ετών, και άρχισε να μελετά την Καμπάλα. Ο Σεβή υπέφερε από επιληπτικές κρίσεις και μάλλον ήταν μανιοκαταθλιπτικός.

    Ο Σαμπετάι ξύπνησε μία ωραία πρωΐα το 1648 και ανακοίνωσε σε ένα στενό κύκλο μαθητών πως ναι, αυτός ήταν ο Μεσσίας. Οι ραββινικές αρχές της Σμύρνης, που προφανώς είδαν την εξουσία τους να κλονίζεται, τον αφόρισαν και ο Σεβή κατέφυγε στη «Μητέρα του Ισραήλ», τη γενέτειρα του πατέρα του, Θεσσαλονίκη. Έγινε δεκτός μετά βαΐων και κλάδων από την εκεί Εβραϊκή κοινότητα, και συνέχισε τα μεσσιανικά του κυρήγματα. Οι Ραββίνοι, σοκαρισμένοι από την αντισυμβατική συμπεριφορά του, τον εξεδίωξαν και από τη Θεσσαλονίκη, και αφού περιπλανήθηκε τις εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδος κατέληξε στην Πόλη. Μετά από μια σύντομη στάση εκεί συνέχισε τις περιπλανήσεις του, και ξεσήκωσε με τα κηρύγματά του τον Εβραϊκό κόσμο στο πόδι. Σκανδάλισε παντρευόμενος μια πρώην πόρνη, αλλά το πλήθος των Εβραίων που τον ακολούθησε μεγάλωνε μέρα με την ημέρα. Από το Άμστερνταμ ως τη Βαγδάτη, από τη Λισαβώνα ως την Υεμένη Εβραίοι πωλούσαν τα υπάρχοντά τους και ετοιμάζονταν να μεταναστεύουν στη Γη του Ισραήλ, πιστεύοντας ότι το 1666 θα εμφανιζόταν ο Μεσσίας και ότι αυτός ήταν ο Σαμπετάι Σεβή. Στις Οθωμανικές πόλεις του εμπορίου με σημαντικές εβραϊκές κοινότητες, όπως η Θεσσαλονίκη, η Σμύρνη, η Κωνσταντινούπολη, η Προύσσα, το εβραϊκό εμπόριο νέκρωσε.

    Θορυβημένες οι Οθωμανικές αρχές ζήτησαν από εκείνες της Σμύρνης να στείλουν το Σεβή στην Πόλη για να ανακριθεί για το χάος που προκαλούσε. Ο Σεβή, ύστερα από περιπλάνηση στις κρατικές φυλακές, εμφανίσθηκε ενώπιον του Σουλτάνου στην Αδριανούπολη. Τον είχαν κατηγορήσει πως ετοίμαζε στάση, και ονειρευόταν να αποχωρίσει την Παλαιστίνη από την Οθωμανική διοίκηση. Ο Σουλτάνος Μεχμέτ Δ του έδωσε την επιλογή είτε να ασπασθεί το Ισλάμ, είτε να προτιμήσει το θάνατο. Προς μεγάλη απογοήτευση χιλιάδων οπαδών του, ο Σεβή επέλεξε να γίνει Μουσουλμάνος, το 1666.

    Οι περισσότεροι από τις χιλιάδες των οπαδών του τον αποκήρυξαν ως ψευδοπροφήτη. Πολλοί μάλιστα αυτοκτόνησαν απογοητευμένοι. Ωστόσο, περίπου 300 οικογένειες (1500-2000 άτομα) τον ακολούθησαν, ασπαζόμενα οικειοθελώς το Ισλάμ. Έγιναν γνωστοί ως «Ντονμέδες», δηλαδή «γυριστοί» (από το τουρκικό ρήμα dönmek, γυρίζω) γιατί το «γύρισαν» στο Ισλάμ. Οι ίδιοι ωστόσο αναφέρονται στους εαυτούς τους ως «Μααμίν», από την εβραϊκή λέξη «πιστοί».

    Marranos

    Η πράξη του Σεβή δεν ήταν εντελώς παράδοξη κατά τα δεδομένα της τότε πρόσφατης εβραϊκής ιστορίας. Χιλιάδες Εβραίοι της Ισπανίας και της Πορτογαλίας είχαν προτιμήσει να βαπτισθούν Χριστιανοί για να γλιτώσουν την άμεση εξορία. Έμειναν γνωστή ως Conversos (προσήλυτοι) στην Ισπανία, ως Cristâos Novos (Νεοχριστιανοί) στην Πορτογαλία και με το περιφρονητικό παρώνυμο Marranos («χοιρινά») και στις δύο χώρες, ονομασία την οποία αργότερα αποδέχθηκαν με υπερηφάνεια. Οι περισσότεροι Marranos βαπτίσθηκαν μόνο «για τα μάτια του κόσμου», ενώ συνέχισαν να τηρούν τα εβραϊκά έθιμα μυστικά. Πολλοί κατέφυγαν μόλις μπόρεσαν στο Μαρόκο και την Οθωμανική επικράτεια, όπου, ελεύθεροι από τις πιέσεις της Ιεράς Εξέτασης επέστρεψαν στην πατρογονική τους θρησκεία. Πολλοί άλλοι κάηκαν ζωντανοί στα autos da fé της Ιεράς Εξέτασης. Ωστόσο, οι Ντονμέδες ασπάσθηκαν το Ισλάμ οικειοθελώς, όχι λόγο πιέσεων, και σε αυτό διαφέρουν από τους Marranos. Οι Εβραίοι τους διέγραψαν ως αποστάτες.

    Γύρω από τον εξισλαμισμό του Σεβή αναπτύχθηκε μία παράδοξη θελογία. Ο ίδιος ισχυρίσθηκε πως ο εξισλαμισμός του δεν είχε σχέση με τη σταύρωση του Ιησού. Επρόκειτο για μία «κάθοδο στο κακό», με απώτατο στόχο την καταστροφή του σκότους. Οι οπαδοί του μίλησαν για την «ιερότητα της αμαρτίας», και, όπως και ο Σεβή, τηρούσαν εξωερικά τους τύπους του Ισλάμ και κατ’ ιδίαν έθιμα Εβραϊκά. Δημιουργήθηκε έτσι στη Θεσσαλονίκη μία ολιγάριθμη αλλά περίεργη κοινότητα, κλειστή και μυστική, που διατήρησε ως την Ανταλλαγή τη συνείδηση της καταγωγής της και εν πολλοίς την ισπανοεβραϊκή γλώσσα (djudeo – espanyol). H κοινότητα χωρίσθηκε αργότερα σε τρεις διαφορετικές ομάδες – Γιακουμπή, Καρατάς και Καπαντζή – ως αποτέλεσμα παιγνίων εξουσίας. Οι τρεις ομάδες διατηρούσαν κάκιστες σχέσεις και δεν παντρεύονταν μεταξύ τους.

    Εβραϊκός Μυστικισμός υπό την μπέρτα του Ισλάμ, εσωστρέφεια και «περίεργα έθιμα»

    Η προσωπικότητα του Σαμπετάι Σεβή, ψευδο-Μεσσία για όλους τους υπολοίπους, βρίσκεται στη βάση των ιδιαζουσών δοξασιών των Ντονμέδων. Η κοινότητα, που είναι γνωστή στην Τουρκία και ως Sabetaycılar (Σαμπεταϊστές) ή Selâniklilar (Θεσσαλονικείς) ζούσε μία ζωή μετεωριζόμενη μεταξύ δύο κόσμων. Στην εξωτερική, κοινωνική τους ζωή, τηρούσαν απαρεγκλίτως όλα τα έθιμα του Ισλάμ. Πήγαιναν στο τζαμί για τις καθημερινές προσευχές, οι γυναίκες τους κάλυπταν την κώμη τους, τηρούσαν την πολυγαμία, τη νηστεία του Ραμαζανίου, πήγαιναν στη Μέκκα για να το Χατζ. Στον ιδιωτικό τους βίο, ωστόσο, ακολουθούσαν το εβραϊκό ημερολόγιο, απήγγειλαν εβραϊκές προσευχές, διάβαζαν την Τορά και τηρούσαν τις εορτές του εβραϊσμού. Η βασική αρχή της κοινότητας, όπως μου τη μετέφεραν μέλη της, ήταν «μοιάσε [με Μουσουλμάνο] αλλά μη γίνεις» (benzet ama benzeme).

    Το βασικό χαρακτηριστικό της κοινότητας ήταν οι αποκρυφιστικές, καμπαλιστικές δοξασίες της και μία ολόκληρη κουλτούρα μυστικότητας. Για το λόγο αυτό, πολλοί αρέσκονται να παρομοιάζουν τους Ντονμέδες με τους Μασόνους. Ο Σαμπετάι διέταξε τους οπαδούς του να τηρούν από τα Μουσουλμανικά έθιμα «ό,τι βλέπει το μάτι» και να μην ξεχωρίζουν κατ’ όψιν από τους πιστούς του Ισλάμ. Κατ’ ιδίαν, όμως, οι Σαμπεταϊστές παρέκκλιναν από όλους τους κανόνες της νέας τους θρησκείας. Για παράδειγμα, φρόντιζαν πάντα να τερματίζουν τη νηστεία τους του Ραμαζανίου πέντε λεπτά πριν αναφωνήσει το τέλος της ο μουεζίνης, ακυρώνοντάς την.

    Στο κοινωνικό επίπεδο, το βασικό χαρακτηριστικό των Ντονμέδων ήταν η ενδογαμία. Απαγορευόταν αυστηρότατα ο γάμος με μέλη εκτός της κοινότητας, και μάλιστα τα μέλη των τριών της κλάδων ούτε παντρεύονταν ούτε συνεταιρίζονταν μεταξύ τους. Οι Ντονμέδες ζούσαν τη μυστική ζωή τους υπό ασφυκτική πειθαρχία. Παρά τον αρτηριοσκληρωτικό αυτό συντηρητισμό, η κοινότητα των «κρυπτο-Εβραίων» ήταν ανοικτή στους νεωτερισμούς του 19ου αιώνα. Διακρίθηκε στο εμπόριο, πρωτοστάτησε στην ίδρυση σχολείων – των πρώτων μεταξύ των μη Χριστιανών της Αυτοκρατορίας – που παρείχαν σύγχρονη εκπαίδευση, αλλά και στο κίνημα του Οθωμανικού εκσυχρονισμού.

    Η κοινότητα είχε, σύμφωνα με πολλές μαρτυρίες, ιδιάζουσες δοξασίες και «παράδοξα» έθιμα. Και οι τρεις κλάδοι της πίστευαν στη μετεμψύχωση. Εκείνο για το οποίο γίνεται ο περισσότερος λόγος είναι η φήμη πως κατά τη διάρκεια μιας εορτής, της «Εορτής του Αρνιού» (Kuzu Bayramı) διαπράττονταν από μία από τις τρεις ομάδες, τους Καρακάς, σεξουαλικά όργια. Σύμφωνα με τη μυθολογία, που έχουν θρέψει αμέτρητα κείμενα και η προφορική παράδοση, οι Σαμπεταϊστές δεν επιτρεπόταν να αγγίξουν αρνίσιο κρέας ως την πρώτη ημέρα μετά την εαρινή ισημερία (21 Μαρτίου). Τα ξημερώματα της 22ας Μαρτίου, της πρώτης μέρας του χρόνου, στηνόταν ένα μεγαλόπρεπο δείπνο μεταξύ των ενηλίκων, με αρνίσιο κρέας. Μετά το φαγητό και τη διασκέδαση, έσβηναν, λέει η φήμη, τα κεριά, και στο σκοτάδι τα ζευγάρια αντάλασσαν ερωτικούς συντρόφους. Τα παιδιά που γεννιούνταν από εκείνη την ένωση τα θεωρούσαν ιερά.

    «Όλοι οι Ντονμέδες έχουμε ακούσει αυτές τις φήμες, αλλά κανείς μας δεν ξέρει αν αποτελούν αλήθεια η μυθοπλασία. Αναφέρονται πάντως σε ένα απότερο παρελθόν» εξηγεί η Ν.Σ. Η στάση των Εβραίων και των Μουσουλμάνων μυστικιστών έναντι του σεξ ήταν πολύ ανοικτή και κατέρριπτε κοινωνικά ταμπού. Το γεγονός αυτό κάνει τις ιστορίες σχετικά με το Kuzu Bayramı να μη μοιάζουν απλές τερατολογίες. Ωσόσο, επιβάλλεται να συνυπολογίσει κανείς πως Μουσουλμάνοι και Εβραίοι συνήθιζαν να εκτοξεύουν κατηγορίες περί σεξουαλικής ασυδοσίας προς τις «αιρετικές» ομάδες που ήθελαν να απαξιώσουν ενώπιον της κοινής γνώμης ή που τις έβλεπαν ανταγωνιστικά. Σε κάθε περίπτωση, οι φήμες αυτές έχουν, σε μία κοινωνία όπως η τουρκική που διατηρεί πολύ προβληματική σχέση με τη σεξουαλικότητα, επισκιάσει κάθε άλλη πτυχή της έρευνας για τις παραδόσεις και το πολιτιστικό corpus της κοινότητας. Αποτελούν δε άλλη μία αιτία που τροφοδοτεί την απέχθεια των θρησκόλητπων και της δεξιάς προς τους Σαμπεταϊστές.

    Γενί Τζαμί

    Τα τελευταία χρόνια της Αυτοκρατορίας οι Ντονμέδες βγήκαν κάπως από το παραδοσιακό σκοτάδι, στο οποίο ζούσαν μια λάθρα ζωή, για να καταλάβουν ηγετικές θέσεις στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Θεσσαλονίκης. Οι επαύλεις των επιφανών μελών του κλάδου των Καπαντζή, οι γνωστές στους Θεσσαλονικείς βίλλες Αχμέτ και Μεχμέτ Καπαντζή, και το στολισμένο με αστέρια του Δαυίδ Γενί Τζαμί που κτίσθηκε για να εξυπηρετεία αποκελιστικά τους Ντονμέδες, αποτελούν την αρχιτεκτονική της μνήμη. Τα ιερά και τα νεκροταφεία της δε σώζονται.

    Πρωτοστάτες στο Κίνημα των Νεοτούρκων: το μίσος των Ισλαμιστών

    Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι αρχές ουδέποτε ασχολήθηκαν με την ειλικρίνεια του ισλαμικού προσωπείου των Ντονμέ. Ο βασικός λόγος ήταν ότι οι περισσότεροι «Τούρκοι» ήταν προσήλυτοι Χριστιανοί οι ίδιοι, Έλληνες, Σλάβοι και Αρμένιοι, που μαζί με το Ισλάμ είχαν υιοθετήσει και την τουρκική γλώσσα. Ήταν απολύτως αδιάφορη για τους Οθωμανούς η εβραϊκή τους καταγωγή. Η είσοδός τους στη «σφαίρα του Ισλάμ» αρκούσε για να τους δώσει όλα τα προνόμια του Μουσουλμάνου, σε ένα κράτος όπου αυτή ήταν η επίσημη θρησκεία. Ούτε και ενδιέφερε εάν οι Ντονμέδες τηρούσαν «περίεργα έθιμα» κατ’ ιδίαν, η απέφευγαν τις επιμιξίες με άλλες ομάδες. Στο τουρκικό Ισλάμ έβριθαν τα τάγματα με περίεργες, συγκρητικές δοξασίες.

    Βίλα Αχμέτ Καπαντζή

    Οι Ντονμέδες ήρθαν στο προσκήνιο και κατέστησαν αντικείμενο μίσους και καχυποψίας από τον ισλαμικό χώρο τα χρόνια της πολιτικής μεταρρύθμισης που κατέληξε στην καθαίρεση του Αμπντούλ Χαμίτ, τον εγκλεισμό του στη Βίλλα Αλλατίνι (της γνωστής οικογενείας Σεφαρδιτών) της Θεσσαλονίκης και την ανακήρυξη του Οθωμανικού Συντάγματος, το 1908. Χάρη στις διεθνείς εμπορικές τους διασυνδέσεις, τα συχνά ταξίδια τους στο εξωτερικό για εμπορικούς λόγους, την πολυγλωσσία και την καλή μόρφωσή τους, οι Ντονμέδες – μαζί με την κοινότητα των Σεφαρδιτών – έφεραν στη Θεσσαλονίκη όλες τις νέες ιδέες του διαφωτισμού από την Ευρώπη, και όλα τα πολιτικά ρεύματα της περιόδου. Αν ο ιδρυτής του Κομμουνιστικού Κινήματος στην Ελλάδα ήταν ο Σεφαρδίτης Αβραάμ Μπεναρόγια, πολύ νωρίτερα οι Ντονμέδες ήταν που προετοίμασαν την Επανάσταση του 1908. Οι ιδέες του Διαφωτισμού είχαν από τα τέλη του 18ου αιώνα μεταλαμπαδευθεί στους Έλληνες και τα άλλα χριστιανικά έθνη της Αυτοκρατορίας, και ενέπνευσαν τα κινήματα ανεξαρτησίας τους. Καθώς όμως οι Ντονμέδες ανήκαν τυπικά στη Μουσουλμανική κοινότητα, οι νέες ιδέες που έφεραν από την Ευρώπη χρησιμποιήθηκαν για τον πολιτικό εκσυχρονισμό του Σουλτανικού κράτους. Χάρη στους Ντονμέδες, η Θεσσαλονίκη έγινε το επίκεντρο της Οθωμανικής πολιτικής σκέψης και του κινήματος για συνταγματική διακυβέρνηση και εκσυγχρονισμό.

    Πολλοί από τους ηγέτες του Κομιτάτου Ένωση και Πρόοδος (İttihad ve Terakkî Cemiyeti) ήταν Ντονμέδες. Είναι αδύνατο να προσδιορίσουμε ποιοι και πόσοι ακριβώς. Ακανθώδες ερώτημα για πολλούς Τούρκους, ερώτημα όχι ανοικτό στη δημόσια συζήτηση, είναι το αν ο ίδιος ο Μουσταφά Κεμάλ, ο ιδρυτής της κοσμικής Τουρκικής Δημοκρατίας, ήταν Ντονμέ. Η τουρκική συνείδηση έχει ταυτίσει όλες τις φωνές εκσυγχρονισμού, που ξεπήδησαν από την Οθωμανική Θεσσαλονίκη, με τους Σαμπαταϊστές. Στο λόγο του Nutuk, ο Κεμάλ αναφέρει πως υπήρξε σπίτι του υπήρξε έντονη διαφωνία σχετικά με την εκπαίδευση που θα του δινόταν. Η μητέρα του επιθυμούσε να σταλεί στο ιεροδιδασκαλείο, ενώ ο πατέρας του, κρατικός υπάλληλος, επιθυμούσε να λάβει σύγχρονη εκπαίδευση στο πρότυπο σχολείο που είχε ιδρύσει ο Ντονμέ Σεμσί Εφέντης. Ο Μουσταφά Κεμάλ κατέληξε στο τελευταίο. Αυτό δεν αποτελεί επ ουδενί απόδειξη πως ο πατέρας του εθνάρχη ήταν Ντονμέ. Πιθανότερη φέρεται η Αλβανική καταγωγή. Ωστόσο, οι Ισλαμιστές στην Τουρκία, που επιθυμούν να στηλιτεύσουν το όλο κίνημα του κεμαλικού εκσυγχρονισμού, προσάπτουν στον Κεμάλ πως ήταν «κρυπτο-Εβραίος».

    Μουσταφά Κεμάλ, ιδρυτής της κοσμικής Τουρκικής Δημοκρατίας

    Οι ισλαμιστές και ισλαμο-εθνικιστές δε συγχωρούν στους Ντονμέδες τη σημαντική τους συμμετοχή στο Κίνημα των Νοετούρκων. Θεωρούν ότι η το Κομιτάτο Ένωση και Πρόοδος διέπραξε μεγάλο ατόπημα με το να καθαιρέσει το Σουλτάνο – Χαλίφη και να εγκαθιδρύσει συνταγματική διακυβέρνηση. Αργότερα, ο «κρυπτο-Εβραίος» Μουσταφά Κεμάλ κατήργησε το Σουλτανάτο και το Χαλιφάτο ολωσδιόλου, αντικαθιστώντας τα με μία «άθεη Δημοκρατία», αντι-ισλαμική και «όργανο σιωνιστικών σχεδίων». Το ισλαμιστικό κίνημα, αν και όχι δημοσίως και υψηλοφώνως, καταδικάζει το κοσμικό κράτος ως προϊόν των κρυπτο-Εβραίων, και την κατάργηση της Σαρίας (ισλαμικού νόμου) ως άλλο ένα σχέδιο του «διεθνούς εβραϊσμού». Για τους ισλαμιστές, οι Ντονμέδες εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να ελέγχουν τη χώρα, και αυτοί είναι υπεύθυνοι για τη στενή συμπόρευσή της (μέχρι πρόσφατα) με το Ισραήλ. Φθάνουν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι η Τουρκική Δημοκρατία αποτέλεσε «το πρώτο κράτος που δημιούργησαν οι Εβραίοι για τον εαυτό τους!»

    «Ξένοι», υποκριτές και συνομώτες

    Οι Ισλαμιστές καταλογίζουν λοιπόν στους Ντονμέδες τις πολιτικές αλλαγές που άρχισαν το 1908 και κατέληξαν το 1923 στην ίδρυση της «άθεης» Τουρκικής Δημοκρατίας. Η ακροδεξιά πάλι, που προωθεί και το σουνιτικό Ισλάμ αλλά και μία έννοια του τουρκισμού με φυλετικές βάσεις, θεωρεί τους Ντονμέδες «φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά και ηθικά μη Τούρκους». Τους καταλογίζεται πως «εμφανίζονται» ως Τούρκοι και παρουσιάζονται ως Μουσουλμάνοι, με μόνο στόχο να προωθήσουν τις πολιτικές και θρησκευτικές τους επιδιώξεις για κηδεμονία.

    Ο φασιστικών αντιλήψεων εθνικιστής Ριζά Νουρ, που αποτέλεσε μέρος της τουρκικής αντιπροσωπείας στη Συνθήκη της Λωζάννης, περιέγραψε στα απομνημονεύματά του τα συναισθήματά του για τους Ντονμέ. «Η καταστροφή είναι ότι εμφανίζονται σαν Τούρκοι. Είναι χειρότεροι από τους Έλληνες και τους Αρμενίους, γιατί είναι κρυφοί. Αυτό το ξένο στοιχείο, αυτό το παράσιτο, κρύβεται μέσα στο αίμα μας. Βάφουν τα πρόσωπά τους και τα μάτια τους με το αίμα μας για να μας μοιάσουν». Οι απόψεις αυτές αποτυπώνουν επακριβώς τις απόψεις των εθνικιστών και των θρήσκων μέχρι σήμερα. Για τους εθνικιστές, πρόσθετος λόγος μίσους είναι το γεγονός ότι πολλοί Σαμπεταϊστές δημοσιογράφοι και πολιτικοί υιοθέτησαν σοσιαλιστικές αντιλήψεις. Οι ακροδεξιοί τονίζουν πως ο Μαρξ ήταν εβραϊκής καταγωγής, και προπαγανδίζουν πως ο κομμουνισμός και ο σοσιαλισμός, αλλά και κάθε άλλη ιδέα «που εχθρεύεται το Ισλάμ», είναι αποκύημα των Εβραίων – φανερών ή κρυφών.

    Από τα πρώτα χρόνια της Τουρκικής Δημοκρατίας, στη δημιουργία της οποίας τόσο βοήθησαν, οι Ντονμέδες βρίσκονται σε συνεχή διωγμό. Από τη Θεσσαλονίκη και τις πόλεις της Μακεδονίας όπου ζούσαν μετοίκησαν κυρίως στην Πόλη και τη Σμύρνη, αλλά και σε πλήθος άλλες τουρκικές πόλεις. Ο Ατατούρκ επέμεινε να εγκατασταθούν σε πόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη, η Σμύρνη και η Προύσσα, για να τονωθεί το εκεί εμπόριο. Ο Ινονού, πάλι, που διαπνεόταν από έναν εθνικισμό φασιστικών αποχρώσεων, είχε επιχειρήσει να τους διασπείρει σε όλη την επικράτεια, ώστε να αφομοιωθούν στη μουσουλμανική πλειοψηφία. «Ο ξεριζωμός έκανε τους Μα’αμίν να χάσουν την κοινοτική τους οργάνωση, τη συνοχή και τον ιστό τους. Εξανάγκασε πολλούς να εξοιμοιωθούν στο τουρκικό – μουσουλμανικό περιβάλλον» μου εξηγεί ο Μ.Σ, μέλος της κοινότητας, που διατηρεί σημαντική θέση εντός της ιεραρχίας του κλάδου των Καρακάς.

    Σμύρνη

    Μετά την εγκατάστασή τους στην Τουρκία, οι Σαμπεταϊστές διακρίθηκαν στη δημοσιογραφία, την πολιτική και το εμπόριο. Από τους κόλπους της κοινότητας ξεπήδησαν από πολύ νωρίς διανοούμενοι του εθνικιστικού χώρου, όπως η Χαλιντέ Εντίπ Αντιβάρ, δημοσιογράφοι, όπως ο Αχμέτ Εμίν Γιαλμάν, η Σαμπίχα Σερτέλ και ο Σεντάτ Σιμαβί, και δυναστείες επιχειρηματιών, όπως οι οικογένειες Ετζατζήμπασι και Ακκιόκ. Η επιτυχία των Ντονμέδων, που εν πολλοίς οφείλεται στην καλή μόρφωση και τις εμπειρίες τους από τη Θεσσαλονίκη, προκάλεσε το φθόνο του τουρκικού κοινού. Μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων και την έξοδο των Ελλήνων, οι μουσουλμάνοι ήλπιζαν πως θα αναλάμβαναν πια τα ηνία του εμπορίου. Είδαν όμως στην εμπροσθοφυλακή της οικονομικής ζωής μια ομάδα που ο εθνικισμός της νέας Δημοκρατίας – που παρά τη διακηρυγμένη εκκοσμίκευσή της έθετε το σουνιτικό Ισλάμ, μαζί με την τουρκική γλώσσα, ως βάση για την αποδοχή – και φυλετικά και θρησκευτικά «ξένους».

    Ντονμέδες και Εβραίοι δεν είχαν ποτέ καλές σχέσεις. «Οι Μααμίν αποτελούμε ξεχωριστή θρησκευτική ομάδα, χωρισμένη στα τρία παρακλάδια της. Δεν είμαστε Εβραίοι, ούτε κρυπτο-Εβραίοι, και δε θέλουμε να θεωρούμαστε τέτοιοι» εξηγεί ο Μ.Σ. «Οι Σαμπεταϊστές θα μπορούσαν να επιστρέψουν στον εβραϊσμό αν ήθελαν, μετά την κατάργηση της Σαρία. Μόνο ένας όμως το έκανε, από την ανακήρυξη της Δημοκρατίας. Και να θέλαμε όμως να γυρίσουμε στον Εβραϊσμό, δε θα μας δέχονταν οι Ραββίνοι».

    Τόσο οι Εβραίοι όσο και οι Σαμπεταϊστές αφοσιώθηκαν με πάθος στην εξυπηρέτηση του τουρκικού εθνικιστικού ιδεώδους, σε μία προσπάθεια να γίνουν αποδεκτοί. Η συνταγή, ωστόσο, δεν πέτυχε. Η τραγικότερη απόδειξη της αποτυχίας ήταν ο Φόρος Περιουσίας, που επιβλήθηκε το 1942. Ο υπολογισμός υπέρογκων ποσών δεν έπληξε μόνο τους Έλληνες, Αρμενίους και Εβραίους, αλλά και τους Ντονμέδες. Από το γεγονός ότι το κράτος γνώριζε τα μέλη της αίρεσης πολλοί συνάγουν το συμπέρασμα πως οι μυστικές υπηρεσίες τηρούσαν λίστες με τα ονόματα των μελών της αίρεσης. «Αν και η κοινωνία δεν γνωρίζει τους περισσότερους από εμάς, οι υπηρεσίες ασφαλείας μας έχουν καταγεγραμμένους, όπως και τους Αλεβίτες, τη φιλελεύθερη αυτή Ισλαμική αίρεση. Ξέρουν ποιοι είμαστε» λέει ο Μ.Σ.

    Η κοινότητα επεβίωσε του Φόρου Περιουσίας, και πολλά μέλη της διακρίθηκαν σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής. Πολιτικές μορφές όπως η Ραχσάν Έτζεβιτ, ο Ισμαήλ Τζεμ [Ιπεκτσί], ο Κεμάλ Ντερβίς, ηθοποιοί, τραγουδιστές, συγγραφείς, στρατιωτικοί, διπλωμάτες, επιχειρηματίες όπως οι Cem Boyner και Dinç Bilgin προέρχονται από την κοινότητα αυτή των «Θεσσαλονικέων». Κάποιοι υπολογίζουν τα μέλη της σε 25 – 50 000 άτομα, αλλά οι διαφωνίες είναι πολύ έντονες σήμερα σχετικά με το εάν υφίσταται όντως κοινότητα και κοινοτική και θρησκευτική ζωή. Και ο ισχυρισμός ότι δήθεν ελέγχουν τη χώρα μοιάζει κωμικός, καθώς υπήρξαν πολλοί περισσότεροι οι Αλεβίτες και οι ελευθεροτέκτονες (όπως ο Ντεμιρέλ) που ανέλαβαν τα ηνία του κράτους.

    «Τα πάντα ανήκουν στο παρελθόν, θρησκεία μας είναι η εκκοσμίκευση»

    «Κρατούμε την καταγωγή μας κρυφή, επειδή η χώρα ολόκληρη έχει επιδοθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών. Οι ισλαμιστές ειδικότερα μας αποδίδουν όλα τα στοιχεία και όλες τις ευθύνες που παραδοσιακά αποδίδονται στους Εβραίους από τους αντισημίτες. Φοβόμαστε» μου λέει ο νεαρός που έχει ρίζες Ντονμέ και συστήνεται με το ψευδώνυμο Barry Kapanci. Έχει τις ρίζες του στη γνωστή οικογένεια των Μααμίν, που μας άφησε τις δύο βίλλες στη Θεσσαλονίκη. «Μόνο το 10% των ονομάτων μας είναι κτυπητά. Εμείς είμαστε οι άτυχοι. Όσο για τους άλλους, δεν μπορείς να φανταστείς το μυστικό τους» λέει. «Και δε ζούσαν όλοι οι Μααμίν στη Θεσσαλονίκη. Πολλοί διέμεναν σε άλλες πόλεις της Μακεδονίας, στη Ρόδο, στη Βουλγαρία.

    Η γιαγιά του πατέρα του Barry γεννήθηκε το 1910 στη βίλλα Αχμέτ Καπαντζή στη Θεσσαλονίκη. Η μητέρα του, που πέθανε νέα, όταν ο Barry ήταν έφηβος, ήταν Αμερικανίδα. Ο νεαρός εξηγεί πως από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας έλαβε τέλος, σε μεγάλο βαθμό, η παλαιότερη απαγόρευση των γάμων εκτός κοινότητας. «Ήμουν εννέα χρονών όταν ο πατέρας μου μού είπε το μυστικό. Τότε ζούσαμε στις ΗΠΑ» λέει ο Barry, που είναι μοναχοπαίδι. «Με κάθισε μπροστά του στον καναπέ και μου είπε πως οι πρόγονοί του ήταν όλοι Εβραίοι, που αναγκάσθηκαν να αλλάξουν θρησκεία το 17ο αιώνα. Ανέφερε και το όνομα του Μεσσία. Δε χρησιμοποίησε τη λέξη Μεσσίας, αλλά Προφήτης. Όλοι όσοι τον πίστεψαν, μου είπε, αναγκάσθηκαν να γίνουν Μουσουλμάνοι και να πάρουν Τουρκικά ονόματα για να ζήσουν. Αλλά έμεναν κρυφά Εβραίοι. Ταυτόχρονα με εξόρκισε να το κρατήσω μυστικό, να μην το πω σε κανένα».

    Είναι όμως άπειρες οι οικογένειες που απέκρυψαν την καταγωγή αυτή από τα παιδιά τους. «Δυστυχώς μας μισούν όλοι, θρήσκοι, φασίστες, αριστεροί, για διαφορετικούς ο καθένας λόγους. Το να βγεις και να δηλώσεις την ταυτότητά σου δε θα σου έφερνε τίποτε καλό. Κάθε μήνα σχεδόν βγαίνει ένα νέο βιβλίο με δυσφημιστικό για μας περιεχόμενο. Εκθέτουν τα ονόματά μας. Μας εμπλέκουν σε κάθε είδος συνομωσίες». Ήδη από την εγκατάστασή τους στην Τουρκία, πολλοί γονείς θέλησαν να θάψουν την καταγωγή αυτή και όλες τις παραδόσεις και τα έθιμα της Σαμπεταϊκής θρησκείας, ώστε τα παιδιά τους να ενσωματωθούν στον εθνικό κορμό.

    Ο G.O από τη Σμύρνη επιβεβαιώνει τα όσα λέει ο Barry Kapancı. «Ανακάλυψα μόνος μου στα δεκαπέντε μου ότι είχαμε αυτή την καταγωγή. Διασταύρωσα τις ιστορίες της γιαγιάς μου με ονόματα συγγενών μας, που όσοι μας κυνηγούν τους κατονομάζουν ως Σαμπεταϊστές. Και έτσι κατάλαβα» εξηγεί ο G.O. «Ο πατέρας μου είναι verde, μόνο η μητέρα μου είναι Μααμίν» εξηγεί, χρισιμοποιώντας για τον πατέρα του την ισπανική λέξη για το χρώμα πράσινο. Οι «Θεσσαλονικείς» τη χρησιμοποιούν για να δηλώσουν τους Τούρκους, καθώς το πράσινο είναι το χρώμα του Ισλάμ.

    «Δεν κατάγονται όλοι οι Μααμίν από τη Θεσσαλονίκη. Ούτε ήταν όλοι μεγαλοαστοί. Η δική μου οικογένεια δεν έχει σχέση με εκείνη του Barry. Ήταν χωριάτες, και κατάγονταν από ένα χωριό κοντά στην Καβάλα. Το όνομα της γιαγιάς μου συγκαταλέγεται στον κλάδο των Καρακάς, όπως με πληροφόρησαν» λέει. «Μισώ τη γιαγιά μου. Πώς μπορεί να μας το έκρυψε; Αυτή δεν είναι μόνο δική της προσωπική ιστορία, αλλά ιστορία όλων μας. Είναι μια γριά εγωίστρια». Παραπονιέται πως είναι πάρα πολύ δύσκολο να ερευνήσεις την κοινότητα και να μάθεις για το πολιτιστικό της απόθεμα από παραδόσεις, ακόμη και αν έχεις καταγωγή Ντονμέ. «Όλοι είναι τρομοκρατημένοι, καθώς όσοι συνήθως ενδιαφέρονται για το παρελθόν μας είναι είτε για να μας στιγματίσουν, είτε από κάποιο νοσηρό ενδιαφέρον για τα όργια της Γιορτής του Αρνού. Το να πλησιάζεις και να ρωτάς τους Ντονμέ είναι σα να χώνεις ένα ραβδί μέσα σε μία τεράστια σφηγκοφωλιά. Πανικοβάλλονται, σε εχθρεύονται, σε απειλούν».

    Ο G.O. έπαθε αρχικά σοκ όταν έμαθε τα της καταγωγής του, ενώ η μητέρα του έπαθε ακόμη μεγαλύτερο σοκ. Τον ικέτευσε να μην αποκαλύψει τίποτε στον κοινωνικό τους περίγυρο. Η γιαγιά του ακόμη αρνείται όσα της λέει, υπεκφεύγει και δεν επιβεβαιώνει τίποτε. «Αρνείται να απαντήσει σε ερωτήσεις, κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι τη ρωτώ». Εκείνος λέει πως δεν τον απασχολεί. Δε φοβάται τους θρήσκους και τους φασίστες, ενώ θέλει να ζήσει μόνιμα στην Ιταλία.

    Οι δύο νέοι αντιπροσωπεύουν δύο εντελώς διαφορετικές στάσεις έναντι στην ιδιαίτερη αυτή τους καταγωγή. Ο G.O ετοιμάζεται να αλλάξει θρησκεία, προσχωρώντας στον Εβραϊσμό. Έχει μάλιστα χτυπήσει στο μπράτσο ένα μεγάλο τατουάζ με τα εβραϊκά γράμματα עמת . Σχηματίζουν τη λέξη «emet», αλήθεια, στην εβραϊκή. Πρόκειται για καμπαλιστικό σύμβολο. «Αισθανόμουν μία έλξη για τον εβραϊσμό και πριν ακόμη μάθω για την καταγωγή μου. Τώρα στη Ρώμη ετοιμάζομαι να περάσω κατήχηση και μαθαίνω εβραϊκά. Στην ίδια την Τουρκία δε μου επιτρέπουν να αλλάξω. Η Αρχιραββινεία εδώ μεριμνά ιδιαίτερα να μη σχετίζεται με τους Μααμίν, για να μη τη συνδέει η κοινή γνώμη με όσες θεωρίες συνομωσίας μας καταλογίζουν.» Σε ολόκληρη την τουρκική ιστορία μόνο μία φορά επετράπη σε Μουσουλμάνο (Ντονμέ) να αλλαξοπιστήσει και να ασπασθεί τον Εβραϊσμό από τις εδώ ραββινικές αρχές. Πρόκειται για το συγγραφέα και ερευνητή Ιλγκάζ Ζορλού. «Αλλά ήδη πήγα στην αστυνομία και ζήτησα να αντικατασταθεί η λέξη Ισλάμ στην ταυτότητά μου με Εβραίος. Σήμερα μπορείς πια να δηλώσεις ό,τι θρησκεία επιθυμείς, και δε σε ρωτούν. Έκανα μία αίτηση και μου άλλαξαν αμέσως την καταχώρηση. Δεν αισθάνομαι Τούρκος και δεν επιθυμώ να με συγχέουν με αυτό το γκρουπ. Οι συγγενείς μου, πάλι, δεν αισθάνονται καθόλου Εβραίοι. Αισθάνονται Τούρκοι 100%, αλλά Τούρκοι χωρίς θρησκεία».

    Ο Barry πάλι τονίζει πως δεν αισθάνεται καθόλου μειονότητα. «Δεν είμαι μειονότητα εθνικά, ίσως μόνο πολιτικά, καθώς για μένα και την οικογένειά μου οι αρχές του κοσμικού κράτους και ο απόλυτος περιορισμός της θρησκείας στην ιδιωτική ζωή έχουν μέγιστη σημασία» λέει. «Εβραίοι ήταν οι απώτεροι πρόγονοί μας. Εμείς δεν είμαστε Εβραίοι. Δεν είμαστε ούτε Μουσουλμάνοι. Είμαστε ίσως η πρώτη ομάδα παγκοσμίως που αποδέχθηκε ως θρησκεία της την ίδια την εκκοσμίκευση.» Για τον απόγονο των Kapancı, η περίπτωση του G.O. είναι μοναδική, κάτι που παραδέχεται και ο ίδιος ο φίλος του. «Από το 1880 και μετά, οι νέοι των Μααμίν εγκατέλειψαν σε μεγάλο βαθμό τη θρησκεία. Μόνο κάποιες ομάδες των Καρακάς, όπως ο Μ.Σ, τηρούν ακόμη κάποια έθιμα, γνωρίζουν κάποιες προσευχές. Οι περισσότερες οικογένειες θέλησαν να κάνουν τα παιδιά τους άθρησκους, μορφωμένους Τούρκους αστούς. Ακόμη και μετά την εγκατάλειψη των δοξασιών μας, οι οικογένειες διατήρησαν κάποια έθιμα, κάποιες φράσεις της djudeo – espanyol, ενώ έφτιαχναν σεφαρδίτικα φαγητά. Και αυτά όμως έχουν όλα χαθεί. Ακόμη και η απαγόρευση του γάμου εκτός της συγκεκριμένης ομάδας Μααμίν εξέλιπε πριν δύο γενιές. Η κοινότητα δεν υπάρχει πλέον ως κοινότητα. Επιβιώνουν μόνο κάποιες μνήμες, κάποια συνείδηση καταγωγής, ανάμεσα σε νέους που βλέπουν με νοσταλγία και ρομαντισμό την ιδιαιτερότητα αυτή της οικογενειακής τους ιστορίας».

    Ο Barry προβλέπει πως σε σαράντα χρόνια το πολύ δε θα υπάρχει στην Τουρκία ούτε ένας Σαμπεταϊστής που να γνωρίζει τα έθιμα, τις προσευχές, τις δοξασίες της ομάδας. «Κανείς νέος εξάλλου δεν ενδιαφέρεται για την παλιά θρησκεία. Αυτό που μας ενώνει είναι η αντίθεσή μας στους Ισλαμιστές». Και τελικά; Ήταν ο Κεμάλ Ντονμέ; «Δεν το ξέρω. Δεν υπάρχει κανένα τέτοιο στοιχείο. Αλλά και να ήξερα κάτι σχετικά, δε θα το έλεγα. Θα επιβεβαίωνε όλες τις θεωρίες των ισλαμιστών, για έναν κρυπτο-Εβραίο που διέλυσε το Χαλιφάτο και ίδρυσε ένα κοσμικό κράτος. Αυτό το κοσμικό κράτος δεν είναι για Εβραίους. Είναι για τους Τούρκους, για όλους μας.»

    http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=48516

    Σχόλιο από Σαμπετάι | 15/04/2011

  196. —————————————————
    ΝΑ, ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
    —————————————————

    Οι ακροδεξιές συκοφαντίες για τον προπάππο του πρωθυπουργού

    Δεν θα διαφωνήσω αν μου πείτε ότι το όποιο κεφάλαιο συμπάθειας είχε ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός μας, έχει εξαντληθεί, από την άλλη όμως μερικές φορές ο «Γιωργάκης» δέχεται τέτοιες επιθέσεις που μάλλον το ανανεώνουν, τουλάχιστον στα μάτια τα δικά μου. Άλλωστε, η ελληνομετρία, ο αντισημιτισμός και η λαθροχειρία είναι πράγματα που αντιπαθώ, κι έτσι όταν είδα, τις προάλλες, για πολλοστή φορά, να σπιλώνεται η μνήμη ενός ανθρώπου που πολύ αγάπησε την Ελλάδα και πολύ την ωφέλησε, απλώς και μόνο επειδή έτυχε να είναι προπάππος του σημερινού πρωθυπουργού, αποφάσισα να γράψω το σημερινό σημείωμα.

    Ο προπάππος του πρωθυπουργού, που γι’ αυτόν θα σας μιλήσω, είναι ο Πολωνός, πιο σωστά Πολωνοέλληνας, Σιγισμούνδος Μινέικο, πατέρας της Σοφίας Μινέικο, της συζύγου του Γεωργίου Παπανδρέου και μητέρας του Ανδρέα Παπανδρέου.

    Σύμφωνα με τους ακροδεξιούς, πρέπει ντε και καλά ο Γιώργος Παπανδρέου να βγει όχι απλώς «με ξενικό αίμα» αλλά και εβραίος, αφού αυτοί είναι οι προαιώνιοι εχθροί της φυλής· έτσι, η ακροδεξιά μυθολογία βγάζει πολωνοεβραίο τον πατέρα της Σοφίας Μινέικο (επίσης βγάζει αρχιραβίνο τον πατέρα της Μαργαρίτας Παπανδρέου, αλλά ας μην επεκταθούμε και εκεί). Επειδή όμως η εβραϊκή καταγωγή δεν φτάνει (έχουμε και τους γεροντοέρωτες των αδωνοκαρατζαφεραίων με το Ισραήλ), οι ακροδεξιοί κατασκευάζουν κι έναν δεύτερο μύθο, ότι ο δήθεν εβραίος Ζίγκμουντ Μινέικο πολέμησε στα Γιάννενα στο πλευρό του τουρκικού στρατού όταν ο ελληνικός στρατός «προήλαυνε για να τα απελευθερώσει».

    Ζητώ συγνώμη για το δύσοσμο λινκ που παραθέτω από το stokos.gr, αλλά περιέχει συμπυκνωμένη την ακροδεξιά μυθολογία.

    Είναι μάλιστα και ενημερωμένο, διότι σε σχέση με παλιότερη εκδοχή του τώρα προσθέτει ότι «ναι μεν ο Μινέικο παρέδωσε τα σχέδια της πόλης στον ελληνικό στρατό, αλλά αυτό έγινε όταν πια η πτώση ήταν θέμα ημερών». Και επειδή το μπόλικο ποτέ δεν βλάφτει όταν είναι για εθνική υπόθεση, οι άνθρωποι του Στόκου βγάζουν εβραία και τη σύζυγο του Μινέικο, την μητέρα δηλαδή της Σοφίας Παπανδρέου.

    Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν τέτοιες ανοησίες; Πιθανώς. Πάντως, όταν τις προάλλες ο Γ. Παπανδρέου, σε επίσκεψη στην Πολωνία, δήλωσε ότι ο προπάππος του ήταν Πολωνός επαναστάτης, και η είδηση αναδημοσιεύτηκε σε εκατοντάδες ίσως ιστολόγια, σε πολλά από αυτά κάποιος ανώνυμος παρέθεσε την «αποκάλυψη» του Στόκου, όπως εδώ ή εδώ ή εδώ (δεν είναι ανάγκη να κλικάρετε σε όλα, διάλεξα μερικά πολυσύχναστα «ελληνοκεντρικά» ιστολόγια). Οπότε, δεν είναι ίσως άχρηστο να υπάρχει μια τεκμηριωμένη διάψευση των εθνικιστικών μύθων.

    Ο κόκκος αλήθειας που υπάρχει στο στοκοδημοσίευμα είναι ότι ο Ζίγκμουντ Μινέικο ήταν πράγματι Πολωνός και επαναστάτης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Ύστερα από μια σειρά χαμένους πολέμους, η Πολωνία από το 1795 και μετά έπαψε να υπάρχει ως ανεξάρτητο κράτος, και τα εδάφη της τα μοιράστηκαν η Πρωσία, η Αυστρία και η Ρωσία. Ο πατέρας του Ζίγκμουντ, ο Στανισλάβ, είχε συμμετάσχει στην εξέγερση του 1830· οι Μινέικο ήταν κατώτεροι αριστοκράτες και το Μπαλβανίσκι, όπου γεννήθηκε ο Ζίγκμουντ, ήταν το οικογενειακό τους κτήμα. Ο Ζίγκμουντ Μινέικο γεννήθηκε το 1840, στο Μπαλβανίσκι, που σήμερα βρίσκεται στη Λευκορωσία. Σπούδασε μηχανικός στην αυτοκρατορική σχολή της Πετρούπολης και εκεί συνδέθηκε με κύκλους Πολωνών πατριωτών φοιτητών. Επειδή τον υποπτεύονταν για επαναστατική δραστηριότητα έφυγε· για ένα φεγγάρι ήταν στην Ιταλία με τους γαριβαλδινούς· γύρισε όμως στην Πολωνία για να πάρει μέρος στην εξέγερση του 1863, όπου ήταν και διοικητής σώματος, αλλά ηττήθηκαν στη μάχη και πιάστηκε αιχμάλωτος. Καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά υψηλά ιστάμενοι συγγενείς του μεσολάβησαν και η ποινή του μετατράπηκε σε 12 χρόνια καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία. Στη διαδρομή δραπέτευσε, στο Τομσκ, γύρισε στην Πετρούπολη με στολή Ρώσου αξιωματικού και γερμανικό όνομα (βαρώνος φον Μέρμπερτ!) και έφυγε μέσω Σουηδίας καταλήγοντας στο Παρίσι, που ήταν μεγάλο κέντρο των Πολωνών εμιγκρέδων. Στο Παρίσι φοίτησε στη σχολή πολέμου του επιτελείου, απ’ όπου βγήκε λοχαγός του γαλλικού στρατού, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος των Πολωνών αξιωματικών. Πολέμησε στον γαλλογερμανικό πόλεμο του 1870 αλλά όταν, μετά την ειρήνη, πήρε μετάθεση για το Μαρόκο παραιτήθηκε· πήγε στην Κωνσταντινούπολη και μετά στα Γιάννενα, αρχιμηχανικός Ηπείρου και Θεσσαλίας, που ακόμα ανήκαν στην οθωμανική αυτοκρατορία.

    Στα Γιάννενα ο Μινέικο αγάπησε και παντρεύτηκε την Περσεφόνη Μανάρη (την… εβραία της Βουλγαρίας που λέει η ακροδεξιά πατσαβούρα), κόρη του γυμνασιάρχη της Ζωσιμαίας σχολής Σπυρίδωνα Μανάρη. Λένε για τον Μινέικο ότι έκανε ανασκαφές στη Δωδώνη, ότι κατά τη συνθήκη του Βερολίνου εφοδίασε τον Έλληνα πρέσβυ Λόντο με ακριβείς χάρτες που βοήθησαν την προώθηση των ελληνικών θέσεων, ότι έπεσε σε δυσμένεια και γι’ αυτό έφυγε από τα Γιάννενα. Πέρασε ένα διάστημα στη Σμύρνη, πάλι ως αρχιμηχανικός, και τελικά το 1891 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα όπου προσλήφθηκε ως μηχανικός των δημοσίων υπηρεσιών. (Ίσως είχε στείλει την οικογένεια νωρίτερα στην Ελλάδα, αν κρίνω από το ότι η Σοφία Μινέικο γεννήθηκε το 1887 στην Πάτρα).

    Ο Μινέικο με την Περσεφόνη έκαναν πολλά παιδιά, 5 κορίτσια και 3 αγόρια αν μέτρησα σωστά. Η Σοφία ήταν μια από τις σπάνιες τότε φοιτήτριες (κάτι λέει ο Βάρναλης στα φιλολογικά του απομνημονεύματα). Στο αγγελτήριο κηδείας του, που βλέπετε εδώ, μπορείτε να δείτε τα υπόλοιπα παιδιά (με τους/τις συζύγους τους), αλλά λείπουν δυο γιοι, ο Βίτολντ που σκοτώθηκε νέος σε σεισμό (δεν έχω περισσότερες πληροφορίες) και ο Στανίσλαος, στρατιωτικός γιατρός και ποιητής, που έπαθε φυματίωση στον πόλεμο και πέθανε σχετικά νέος το 1924 (κάπου έχω τον επικήδειο που του εκφώνησε ο Σημηριώτης).

    Στις εφημερίδες της εποχής βλέπουμε συχνά το όνομα του Μινέικο: άλλοτε αποξηραίνει ελώδεις εκτάσεις, άλλοτε είναι ανταποκριτής πολωνικών εφημερίδων (διαπιστευμένος στους Ολυμπιακούς του 1896!), άλλοτε βοηθάει στον κρητικό αγώνα ή προσλαμβάνεται στη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Δεν καθόταν σε ησυχία, διότι π.χ. διαβάζω σε εφημερίδα του 1909 ότι ο Μινέικος (όπως έχει εξελληνίσει το όνομά του) «μετέβη μετά πλήρους συνεργείου εις Καλάμας» για να κάνει τοπογραφική μελέτη του χειμάρρου Νέδοντα. Αυτά σε ηλικία 69 ετών!

    Σε μεγάλη ηλικία, μάλλον σε επίσκεψη στην Πολωνία
    Το 1910 του απονεμήθηκε τιμής ένεκεν ο τίτλος του Έλληνα πολίτη, σύμφωνα με μία πηγή, ενώ άλλη πηγή λέει ότι αυτό έγινε το 1913, ως ανταμοιβή για τη συμβολή του στην άλωση των Ιωαννίνων, διότι λέγεται ότι πήγε στο μέτωπο και εφοδίασε το ελληνικό επιτελείο με σχέδια των οχυρώσεων. Αυτό το βρίσκω σε πολλές πηγές, αλλά δεν το έχω τσεκάρει από στρατιωτική πηγή. Στον μεγάλο πόλεμο έστελνε ανταποκρίσεις στις πολωνικές εφημερίδες και αξιώθηκε να δει ανεξάρτητη την Πολωνία, που την επισκέφτηκε δυο φορές, το 1922 και το 1923, περασμένα τα ογδόντα, όπου και τιμήθηκε με το παράσημο στρατιωτικής αρετής και ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας του πανεπιστημίου του Λβοφ (τότε ήταν στην Πολωνία). Πέθανε τα Χριστούγεννα του 1925, ένα χρόνο μετά τον μεγάλο γιο του, τον Στανίσλαο, διακεκριμένο γιατρό.

    Αυτά που γράφω, τα έχω πάρει αφενός από εφημερίδες της εποχής και αφετέρου από μια νεκρολογία του που εκφωνήθηκε τη μέρα του θανάτου του, καθώς και από ένα δελτίο τύπου που είχε διανείμει (σε κακά αγγλικά) η πολωνική κυβέρνηση το 1984, όταν είχε επισκεφτεί την Πολωνία ο Ανδρέας Παπανδρέου. Αλλά ας επιστρέψουμε στα ακροδεξιά ψέματα.

    Ψέμα πρώτο: ο Μινέικο ήταν εβραίος. Όχι ότι θα ήταν ντροπή αν ήταν, αλλά δεν ήταν. Αν σκεφτείτε αυτό που είπα πιο πάνω, ότι βαστούσε από πολωνική αριστοκρατική οικογένεια, αριστοκράτες και γαιοκτήμονες Εβραίοι δεν υπήρχαν. Μάλιστα, περί το 2000 που ο Γιωργάκης, ως ΥΠΕΞ, είχε επισκεφτεί τη Λιθουανία είχε επισκεφτεί και τους τάφους των Μινέικο στο Βίλνιους, που είχαν σταυρό (αλλά αυτό βέβαια δεν μπορώ να το αποδείξω, δεν κράτησα φωτογραφία). Και για να εξειδικεύσουμε στον Σιγισμούνδο Μινέικο, η κηδεία του έγινε στη Μητρόπολη, που δεν συνηθίζεται για Εβραίους.

    Ψέμα δεύτερο: η σύζυγος του Μινέικο ήταν εβραία της Βουλγαρίας. Είπαμε, ήταν η Περσεφόνη Μανάρη, ελληνίδα των Ιωαννίνων. Για να είμαι δίκαιος όμως, αυτό το ψέμα δεν το διαδίδουν όλοι οι ακροδεξιοί, μόνο όσοι βγάζουν αφρούς από το στόμα.

    Ψέμα τρίτο: ο Μινέικο πολέμησε στα Γιάννενα προσφέροντας υπηρεσίες στους Τούρκους, ενώ προέλαυνε ο ελληνικός στρατός. (Σύμφωνα με τη γλαφυρή περιγραφή του Στόκου, τα οχυρωματικά του Μπιζανιού έγιναν τάφος πολλών ελλήνων, Ένας τάφος που άνοιξε με τα ίδια του τα χέρια ο προπάππους του Γιωργάκη Παπανδρέου.) Αυτό όχι απλώς είναι ψέμα, είναι αντιστροφή απόλυτη της αλήθειας: ο Μινέικος είχε εγκατασταθεί στην Ελλάδα 22 χρόνια νωρίτερα και, τουλάχιστον σύμφωνα με αρκετές πηγές, βοήθησε στο πάρσιμο των Ιωαννίνων δίνοντας σχέδια στο ελληνικό επιτελείο.

    Νομίζω μάλιστα ότι ούτε σε ανύποπτο χρόνο δεν είχε ανάμιξη με τα οχυρωματικά του Μπιζανιού ο Μινέικος, για τον απλό λόγο ότι οι οχυρώσεις κατασκευάστηκαν μετά το 1897, όταν δηλ. ο Μινέικος ζούσε πια στην Ελλάδα, διότι τότε συνειδητοποίησαν οι Τούρκοι ότι διατρέχουν κίνδυνο από την Ελλάδα. Αυτό το διάβασα πριν καναδυό χρόνια στις αναμνήσεις του Σπύρου Μελά (Οι πόλεμοι 1912-13, σελ. 340 στην έκδοση του Βήματος), όχι δηλαδή σε στρατιωτική πηγή· ο Μελάς λέει πάντως ότι για να φτιαχτούν τα οχυρωματικά ασφαλώς βοήθησαν οι Έλληνες έμποροι που έστελναν φορτία τσιμέντο από τον Πειραιά στην Πρέβεζα.

    Υπάρχει κάτι ακόμα, που λένε για τον Μινέικο, και που είναι αλήθεια. Ο Ζίγκμουντ Μινέικο ήταν μασόνος, δηλαδή τέκτονας. Ήταν, και μάλιστα έφτασε σε ψηλό βαθμό στην ιεραρχία. Μασόνος ήταν και ο Μότσαρτ (και ο Ελευθέριος Βενιζέλος άλλωστε, ενώ εδώ, που έχει διάφορους διάσημους τέκτονες, έχει και τον Κολοκοτρώνη).

    Σχετικά με αυτό, υπάρχει κι ένα επεισόδιο. Στην κηδεία του Μινέικου, ο αρχιεπίσκοπος είχε απαγορεύσει να εκφωνηθεί μέσα στη Μητρόπολη επικήδειος από τον ελευθεροτέκτονα Π. Καλογερόπουλο. Ο εφημέριος του ναού μετέφερε την απαγόρευση αλλά δεν επέμεινε στην υλοποίησή της· ο επικήδειος εκφωνήθηκε και ο παπάς πλήρωσε τα σπασμένα, αφού ο αρχιεπίσκοπος τον έθεσε σε αργία. (Το επεισόδιο από το Ελεύθερο Βήμα, εδώ· από παραδρομή μάλλον, τον Μινέικο τον αναφέρει Αθανάσιο, εκτός κι αν είχε πάρει και το όνομα αυτό).

    Μ’ άλλα λόγια, ο προπάππος του πρωθυπουργού μας ήταν πράγματι αξιόλογος άνθρωπος, που πολύ αγάπησε την Ελλάδα και πολύ την ωφέλησε, και δεν φταίει τίποτε για τη ζημιά που έχει κάνει (ασφαλώς όχι μόνος του) ο δισέγγονός του!

    ΥΓ: Μερικά από τα στοιχεία που έχω παραπάνω, όπως η νεανική φωτογραφία του Μινέικου, είναι αρκετά δυσεύρετα και ευχαριστώ τον φίλο που τα έστειλε (ξέρει εκείνος)! Εδώ μπορείτε επίσης να διαβάσετε τον επικήδειο για τον οποίο είπαμε πιο πάνω, από αθηναϊκή εφημερίδα -είναι σε βαριούτσικη καθαρεύουσα και έχει και τεκτονικά ποικίλματα, αλλά συνοψίζει με αρκετήν ακρίβεια τη ζωή του Μινέικου.

    ΥΓ2: Υπάρχει ένας Πολωνός Μινέικο που έχει φτιάξει ιστοσελίδα με τους απανταχού επιφανείς Μινέικους. Φυσικά προβάλλει δεόντως τους Παπανδρέου. Την είχα βρει εδώ και 10 χρόνια αυτή τη σελίδα, και βλέπω ότι ακόμα υπάρχει. Δεν την έχω ποτέ κοιτάξει ολόκληρη, δείτε την αν δεν βαριέστε.

    ΥΓ3 Στη σελίδα αυτή βλέπω ότι υπάρχουν και απομνημονεύματα του Ζίγκμουντ, αλλά η μετάφρασή τους σταματάει στα φοιτητικά του χρόνια.

    http://sarantakos.wordpress.com/2011/04/14/mineyko/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 15/04/2011

  197. ————————————————————————————————————————–
    Αραμαίοι εναντίον Εβραίων τον 4ο αιώνα μ.Χ. Οι απαρχές της γέννησης ενός λαϊκού αντισημιτισμού ;
    ————————————————————————————————————————–

    …………………..

    Δυστυχώς η εποχή κατά την οποία γεννιέται ο Εφραίμ (σ.τ.Ζ. ο Σύρος, μάλλον Ασσύριος θέλει να πει), είναι εποχή μεγάλης επιδείνωσης των σχέσεων χριστιανών και εβραίων στον ευρύτερο χώρο της Μεσοποταμίας και ειδικότερα στη Νίσιβη, και ο Εφραίμ δεν θα ξεφύγει την επιρροή του κακού αυτού κλίματος, φτάνοντας κάποτε στο ιδιαίτερα επικίνδυνο, διχαστικό και αντιθεολογικό σημείο, να εκφράσει μειωτικούς χαρακτηρισμούς για τον εβραϊκό λαό, όπως «δολοφόνοι», «σταυρωτές» κλπ, συνδαυλίζοντας έτσι πολωτικές συμπεριφορές, στάσεις και θεωρήσεις. Ενδεικτική η μελέτη για το κλίμα της εποχής στη Νίσιβη, το έργο του J. Neusner, Aphrahat and Judaism : The Christian-Jewish Argument in Fourth-Century Iran, Studia Post Biblica 19, Leiden 1971.

    ………………………………

    http://www.antifono.gr/portal/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82/%CE%A4%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%82/%CE%86%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/3274-%CE%91%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%95%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BC-%CE%BF-%CE%A3%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82-1700-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC.html

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 15/12/2011

  198. […] 2012, βουλευτής της Χρυσής Αυγής διαβάζει απόσπασμα από “Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών” κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην ελληνική Βουλή. […]

    Πίνγκμπακ από Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ Ελλάδας και Ουγγαρίας | Against antisemitism – Ενάντια στον αντισημιτισμό | 03/12/2012

  199. […] Tα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών […]

    Πίνγκμπακ από -Να τιμήσουμε τη Γενοκτονία των Εβραίων « Πόντος και Αριστερά | 13/03/2013

  200. […] αποδεδειγμένη πλαστογραφία, όπως καταδεικνύεται π.χ. ΕΔΩ. Ο Νίκος Σαραντάκος καταλήγει (τονισμοί δικοί […]

    Πίνγκμπακ από Κωτούλα, είσαι όνομα και πράμα! (ένας Ελληνας David Irving που… σβήνει τα ίχνη του) | OMADEON | 15/03/2013

  201. Η κρίση του Ευρώ

    Το παραμύθι με τις κεντρικές τράπεζες

    Το παραμύθι με τη FED

    Το παραμύθι με το χρήμα ως χρέος

    http://www.scribd.com/doc/174724892/%CE%A0%CE%A9%CE%A3-%CE%A0%CE%9B%CE%97%CE%A1%CE%A9%CE%9D%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%99-%CE%A4%CE%91-%CE%A7%CE%A1%CE%95%CE%97-Money-as-debt
    Αιτια Καπιταλιστικής Κρίσης

    Σχόλιο από iakovos1000 | 23/11/2013


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: