Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Έλα, σο msn ελέπω σε

eriavart3.jpgΠαλιό αλλά καλό!

Περιπλανώμενος (η)  στο διαδίκτυο μπορείς να ανακαλύψεις και διαμαντάκια!  Κάτι τέτοια βρήκα και ‘γω στις Άθλιες Κόρες που στο Ναό τους λατρεύουν την Θεά (Κ)αφροδίτη.

Και οι εξομολογήσεις των Ιερειών της Θεάς, dannossiel (1η και 2η εξομολόγηση) και  Εrisabetsu (3η εξομολόγηση) είναι -τουλάχιστον- γοητευτικές!

                                                                                                     

anthaf.gif animeternity.png anthaf.gif 

1η Εξομολόγηση

Ο έρωτας ήρθε από μακριά (κι έμεινε εκεί)

…..Ο μόνος άντρας που μπορεί και να σ’ άρεσε μετά από πολύ καιρό να έχει μόνιμη κατοικία την Τραπεζούντα και μητρική του γλώσσα τα ποντιακά στα οποία και συνενοήστε, πλέον, μέσω sms.

Ποιός είπε ότι τα ποντιακά δεν είναι η γλώσσα του έρωτα?  …….

http://www.youtube.com/watch?v=FFwQGCtspG4

                                                                                       

anthaf.gif animeternity.png anthaf.gif

2η Εξομολόγηση 

Επέστρεψα με το ποντιακό μου dna ενισχυμένο.

Free Image Hosting
Ουζούν Γκιόλ / Ποντιακές Άλπεις

12 μέρες κράτησε το ταξίδι. Άλλες λέξεις όπως οδοιπορικό ή προσκύνημα θα ήταν ίσως πιο δόκιμες. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι η πατρίδα μας είναι πανέμορφη. Κι όσο κι αν προσπάθησαν δεν μπόρεσαν να σβήσουν τα σημάδια μας.Ήμασταν εκεί και είμαστε ακόμη.

Εγώ προσωπικά ελπίζω να μαι εκεί ξανα του χρόνου…

Free Image HostingFree Image Hosting
Ουζούν Γκιόλ / Ποντιακές Άλπεις

Free Image Hosting
 Το φροντιστήριο της Αργυρούπολης

                                                                                       

anthaf.gif animeternity.png anthaf.gif 

                                                  
3η Εξομολόγηση

Θέλω να κάνω τα παιδιά σου ….

68658587.jpg… και να ενωθεί η φυλή μας με ακόμη έναν γάμο.
Θέλω τα παιδιά μας να έχουν τα μαύρα μαλλιά σου και το λευκό μας δέρμα.
Θέλω να δοκιμάσουμε όλες τις Ελληνικές, τις Αρμένικες, τις Ποντιακές και Αμερικάνικες στάσεις του Σεξ.
Θέλω οι γιοί μας να έχουν την φωνή σου και να αγωνίζονται για τις φυλές μας.
Θέλω να γεννήσουμε τους Τραντέλλενες του Πόντου και της Αρμενίας.
Η φωνή σου κάθε φορά μου αφυπνίζει το DNA και κάνεις τις κραυγές των προγόνων μας πιο δυνατές και τον πόνο πιο ζωντανό.
Θέλω να σε κάνω βασιλιά στο Βασίλειο της Καφροδίτης και να ξεσκιζόμαστε στο σεξ κάθε μέρα.
Θέλω να σε ξυρίσω γιατί το τραγόμουσό σου μου χαλάει την αισθητική.
Βασικά θέλω να βγάλουμε τα μάτια μας και να ξεσκιστούμε….
….τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα ξέχνα όλα τα παραπάνω σε γουστάρω μόνο για τη φωνή σου και το ταλέντο σου, έλα να κάνουμε απλά σεξ και να θυσιάσουμε το σπέρμα σου στην Θεά.
Τώρα αν κάτσει φάση κάνουμε και γιους θα είναι και γαμώ.
Serj Tankian απλά ότι και να πω για τα τραγούδια σου είναι λίγο.

πφ.. anyway Serj νομίζω κατάλαβες τι θέλω από εσένα και τι θέλω από τα άτομα που γάμησαν τις φυλές μας.

and in case you are Turkish and you are reading this post I deidicate
this part of the song to your tribe :

                                                                                   

I loved you
Yesterday, before
You killed my family.

και ο λόγος που έγραψα αυτή την Καφρωδή στον Serj Tankian είναι το νέο του τραγούδι που
εντελώς συμπτωματικά ξεσκίστηκαν να παίζουν οι Άθλιοι Γιοί του 1055rock.


SERJ TANKIAN LYRICS«Empty Walls»

Your empty walls…
Your empty walls…
Pretentious attention
Dismissive apprehension
Don’t waste your time, on coffins today
When we decline, from the confines of our mind
Don’t waste your time, on coffins today

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

I want you
To be
Left behind those empty walls
Taunt you
To see
From behind those empty walls

Those empty walls
When we decline, from the confines of our mind
Don’t waste your time, on coffins today

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

I want you
To be
Left behind those empty walls
Taunt you
To see
From behind those empty walls
Want you to be
Left behind those empty walls
I taunt you
To see
From behind those empty walls

From behind those empty walls
From behind those empty walls
The walls
From behind those empty walls

I loved you
Yesterday, before
You killed my family.

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

Don’t you see their bodies burning?
Desolate and full of yearning
Dying of anticipation
Choking from intoxication

I want you
To be
Left behind those empty walls
Taunt you
To see
From behind those empty walls
Want you to be, left behind those empty walls
Taunt you
To see
From behind those empty walls
From behind those empty walls
From behind those those fucking walls
From behind those goddamn walls
Those walls…
Those walls…

17/03/2008 - Posted by | -Στη γλώσσα μας, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

34 Σχόλια »

  1. έχω απελπιστεί εντελώς!!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 18/03/2008

  2. Γιατί;

    Στο βάθος θα διακρίνεις την επαναστατική ανατροπή 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/03/2008

  3. ό,τι έχει να κάνει με πόντιους με απελπίζει !!

    για βόηθα με λίγο να δω στο βαθος την επαναστατική προοπτική, γιατί λίγο ζορίζομαι!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 18/03/2008

  4. παρτιζανα

    δε σχολίασες όμως τις εξομολογήσεις της Dannossiel

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/03/2008

  5. καλλλλλέεες είναι 🙂

    Σχόλιο από yo!reeka's | 18/03/2008

  6. 1)το να αναγκάζεσαι να ερωτοτροπείς στα ποντιακά (και μέσω σμσ) είναι από μόνο του τραγικό, διότι ουτε κατάτι δε θυμίζουν άνθη και βιόλες παραμόνο κάτι κάγκουρες με μεγάλο κεφάλι έξω από το Μίθριο.

    2)Πιστεύω τη μαρτυρία της ότι ο Πόντος έιναι υπέροχος, γιατί όχι εξάλλου…Η φύση είναι τυφλή και χαρίζει τις ομορφιές της απλόχερα σε όλους. αλλά όπως λέει και η θεία μου η Αυστραλέζα, ευτυχώς που οι τουρκοι πήραν την Πόλη γιατί οι Έλληνες θα την είχαν κάνει σαν την ΑΘήνα. (έτσι λέει, έγω δεν έχω πάει Πόλη για να δω)

    3)δεν έχω παραμόνο να υποκλιθώ στην απίστευτη περιγραφή μιας επιθυμίας!Με δύο σχόλια: τα μούσια είναι φετιχ και δεν τα ξυρίζουμε και δεύτερον, όταν αγαπάς πώς γίνεται να βγάζεις τόσο μίσος για έναν άλλο λαό?!είπαμε, είναι ταξικά τα ζητήματα!

    Κατα τα άλλα, της εύχομαι να τον πετύχει τον τυπά και να τον ξεζουμίσει! έχω μια σχέση μίσους πάθους με τους Πόντιους, που θα πάει στο τέλος ίσως και να υπερισχύσει το πάθος!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 18/03/2008

  7. Τι κακίες είναι αυτές ρε Παρτιζάνα (παρατήρηση 1)

    για το (2) Ουδέν σχόλιον… Ε, για να το λέει η θεία η Αυστραλέζα κάτι θα ξέρει!

    Για την παρατήρηση (3) τι να πω…. Κάνε με τον Αρμένιό σου ενάντια στον ταξικό εχθρό.

    Και όπως θάλεγε και η κόκκινη Dannossiel:

    «anyway Παρτιζανα, νομίζω κατάλαβες τι θέλω από εσένα και τι θέλω από τα άτομα που γάμησαν την εργατική μας τάξη.»

    Ομέρ ο Αρμένιος

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 18/03/2008

  8. Την καλησπέρα μου. 🙂

    Σχόλιο από Dionysos | 18/03/2008

  9. Καλά ας αποκαλυφθω λοιπόν!

    Ερωτοτροπώ και γω στα ποντιακά, μπαινω στο ιντερνετ και ξεσηκώνω ποιηματάκια και τα στέλνω στον πόντιό μου.
    Η θεία η αυστραλέζα είναι κρυόκωλη και μου λέει οτι εγώ φταίω που παίρνω 500 ευρώ, ενώ αμα δούλευα στο μαγαζί της 20 ωρες τη μέρα θα έβγαζα παραπάνω.

    Και επειδή μου άρεσε το τελευταίο που είπες, πάω στο Άγαλμα Βενιζέλου να διαδηλώσω, ενάντια σε αυτούς που γαμάν την εργατιά!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 19/03/2008

  10. Μπράβο ρε Παρτιζάνα!

    Τόχα καταλάβει εγώ γιαυτό και κατέθεσα το «αρμένικο» αίτημά μου.

    Και γιατί να πας μόνη σου στο Άγαλμα του Βενιζέλου; Ερχόμαστε και μεις

    Ομέρ ο «αρμένιος»

    ——————–
    Αααα!

    …μιας και πας στο Άγαλμα (μην ξεχνιόμαστε τι εστί Βενιζέλος) διάβασε και τούτο σε ρίμα:

    Και για τον καλό μας τον Λευθεράκη
    έχουμε και ολόκληρο αφιερωματάκι…
    Όπου μέσα θα βρεις και για το Ιδιωνυμάκι
    8)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 19/03/2008

  11. Δηλαδή παίζει και να περπατούσαμε καλέ δίπλα δίπλα στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ?!Μη με πείς….!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 19/03/2008

  12. Tι βλέπω? Το Blog ροκάρει?? 😛

    Mόνο λίγα λόγια για τα τραγομούσια, τόσο κόπο έχω κάνει ο άμοιρος για το δικό μου:-P

    Σχόλιο από Dolohov | 20/03/2008

  13. Όλα παίζουν Παρτιζάνα!

    Ανάλογα σε ποιά τάξη ανήκεις.

    Dolohov |

    Η καθεμιά και τα (περίεργα) γούστα της


    Ομέρ ο προλετάριος

    —————————–

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/03/2008

  14. Kι άλλο (όμως…ρεφορμιστικό, των 5 θαλασσών) ζευγαράκι εδώ:
    https://pontosandaristera.wordpress.com/2008/01/24/konaki-m-l/#comment-9346

    Σχόλιο από Γνώριζε ... ΤΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΠΩΣ ΚΟΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΤΟ ΚΟΠΤΟΝ ΣΥΝΕΧΕΙ | 20/03/2008

  15. σιγά μην ήσασταν εκεί που ημανε και γω!

    Τελοσπάντων, ας το προσπεράσω κι αυτό…

    Σχόλιο από παρτιζανα | 20/03/2008

  16. Σιγά ρε Παρτιζάνα; Οποία υπεροψία!

    Κι αν δεν είμασταν στη συγκεκριμένη γκρούπα και είμασταν σε κάποια άλλη, υπάρχει πρόβλημα;

    Μια είναι η εργατική τάξη!

    Τι Ιωσήφ, τι Ντζουγκασβίλι;

    Ομέρ ο (δεν) ΠΑΜΕ καλά

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/03/2008

  17. Ε όχι και γκρούπα αγαπητέ μου πόντιε!!!!!!!!!!!

    Μη το χέσουμε και τελείως!

    τεσπα, εγώ πολύ θα ήθελα να συναντηθούμε στο ίδιο μετερίζι, αλλά με τη συμπεριφορά σας αυτή,
    μάλλον αυτό δε θα γίνει ποτέ!

    Κρίμα!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 20/03/2008

  18. Ουφ!!!!!!

    Μα είμαστε στο ίδιο μετερίζι ρε Παρτιζάνα

    Πρέπει να είμαστε και στον ίδιο λόχο και να σου δίνω διαταγές για να πειστείς ω Θωμαϊδα;

    Ομέρ, Α’ λόχος ΕΛΑΣ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/03/2008

  19. Διαλογο…οχι πόλεμο με την Παρτιζάνα…

    τι διαολο ;

    Σχόλιο από Διάλογος | 20/03/2008

  20. «..Μα είμαστε στο ίδιο μετερίζι ρε Παρτιζάνα..»

    Για το «ψυχή τε» δε λέω, στο ίδιο

    Αλλά για το «σώματι» αφήστε με να αμφιβάλλω.

    Εκτός αν την πρωτομαγια σας δω στην ίδια συγκεντρωση (από τις δυο-τρείς) μαζί…

    Σχόλιο από 40milakokkina | 20/03/2008

  21. Πολύ ωραίο το ποστ. Δείχνει μια καθημερινή και ζωντανή πλευρά των νέων ποντίων σήμερα. Έχει και κάτι το σπιρτόζικο.

    Όμως πώς γίνεται και δεν «τσίμπησαν» τα κορίτσια του Καφρωδείου, να κάνουν καμιά παρέμβαση εδώ;

    Λες να κολώνουν οι πόντιες;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 20/03/2008

  22. Εντάξει Ματσουκάτη,

    έκανε παρέμβαση η Παρτιζάνα.

    Φτάνει και περισσεύει!

    Ομέρ ο Καφρωδός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 20/03/2008

  23. τι να την κάνω την ψυχή σας καλέ?

    και το σώμα σας θέλω!

    άντε να δούμε την πρωτομαγιά, έχετε μια τελευταία ευκαιρία!

    πώς γίνεται να μάθω ποντιακά? υπάρχει κανά βιβλίο, κανένας τρόπος, διακριτικός, μη με πάρουν πρέφα και με δουλεύουν κι από πάνω!

    ε;;;;;!!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 21/03/2008

  24. Το σώμα πάρτο και κάντο ότι θέλεις…

    …στο πλαίσιο που ορίζει η Dannossiel, βέβαια!

    Ας κρατήσουμε και κάποιες αρχές

    Ομέρ

    —————

    τις υπόλοιπες απορίες τις παραπέμπουμε στον αρμόδια της παρέας!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 21/03/2008

  25. Περιμένω με αγωνία τις συμβουλές του αρμόδιου επί του ποντιακού ζητήματος!Και εσας στην επόμενη κινητοποίηση του ΠΑΜΕ!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 21/03/2008

  26. exm.. h 3h eksomologisi einai dikia mou kai oxi tis dannossiel 😛

    Σχόλιο από erisabetsu | 25/03/2008

  27. erisabetsu

    καλώς την βρε… σαν τα χιόνια!

    Θα επανορθώσω!

    Ομέρ ο Μέγας Ιερέας της Αφροδίτης

    —————-

    Υ.Γ.

    τελικά το έκοψε το μούσι; 8)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  28. xm… αν δεν κατάλαβες στην τρίτη εξομολόγηση μιλάμε
    για τον Serj Tankian τον πρώην τραγουδιστή των System of a down και αγωνιστή ενάντια στον κεμαλισμό.

    υποθέτω ότι το έκοψε λολ.

    πουλόπομ και εσύ Ιερέας είσαι;
    της Καφροδίτης εμείς, της Αφροδίτης εσύ…
    Αντίπαλος

    Σχόλιο από erisabetsu | 25/03/2008

  29. Ασήν Καφροδίτην, εγώ εχώρτσα την Αφροδίτην!
    Κιάλλο καλλίον έν…

    Αντίπαλοι…. ωωωωω! πολλά ερέχτ’ατό

    Ομέρ

    —————————–

    erisabetsu…. Επίσης διαβάσαμε το μήνυμα που μας άφησες στο Ναό σας:

    » pontos kai aristera auto to blog einai fun sou dont worry «

    Μπορούμε να σου ομολογήσουμε ότι μας σκλάβωσες και τους τρεις -ζωή νάχουμε- που διαχειριζόμαστε τούτο το μπλογκ!

    Μ’ αρέσεις για αντίπαλος 8)

    Και για να ομολογήσω και το σφάλμα μου… δικαίως έκανες «χμμμ» !

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/03/2008

  30. sigkinithika 🙂
    den 8eloume antipalous
    sinagonistes ston agona mas gia tin
    anagnorish ton 8umatwn tou kemalismou 8eloume.
    kai akomi na dw to link tou sillogou mas stis epafes sou
    http://sillogospontiwnginaikwn.spaces.live.com/

    Σχόλιο από erisabetsu | 26/03/2008

  31. […] -Έλα, σο msn ελέπω σε […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  32. Tα χρόνια της σεξουαλικής επανάστασης

    O συγγραφέας Πασκάλ Mπρικνέρ κρίνει ένα κοινωνικό φαινόμενο που πέρασε, αλλάζοντας το τοπίο των προσωπικών σχέσεων
    Ξαφνικά έγινε η έκρηξη! Tο βαρύ καπάκι που είχε τοποθετήσει πάνω στο ζήτημα της σεξουαλικότητας η καταπίεση αιώνων εκτινάσσεται μέσα από την ορμή του Mάη του ’68. Tέρμα το πουριτανικό παρελθόν! Hδονή δίχως εμπόδια! O παράδεισος κατέβηκε στη Γη… Kι όμως… H «θρησκεία» του σεξ έχει και τη σκοτεινή της πλευρά. Aπόλυτη προτεραιότητα στην ηδονή. Yποχρεωτικός οργασμός. «Δεν είσαι απελευθερωμένη!», λένε σε όσες επαναστατούν. Tο ερωτικό συναίσθημα υποτιμάται, ο γάμος γελοιοποιείται. Aς τολμήσουμε να το πούμε: μερικοί ένθερμοι επαναστάτες ήτανε σκέτοι Pοβεσπιέροι. O συγγραφέας Πασκάλ Mπρικνέρ το αναγνωρίζει με συγκίνηση και νοσταλγία: οι συνέπειες αυτού του αγγελικού και ταυτόχρονα διαβολικού ιντερμέτσου δεν έπαυσαν ποτέ να είναι αισθητές.

    Eλευθερία δίχως όρια

    — Θεωρούμε τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 μια «μαγεμένη παρένθεση», ανάμεσα στο χάπι και το έιτζ, μια σύντομη περίοδο χάριτος και σεξουαλικής ελευθερίας, όπου όλα επιτρέπονταν. Eίναι κάπως ειδυλλιακή η εικόνα αυτή, δεν είναι έτσι;

    — Kι όμως, τα πράγματα ήταν περίπου έτσι. Bοήθησαν οι συγκυρίες: η οικονομική κατάσταση ήταν ανθηρή (η Γαλλία ανακάλυπτε και πάλι την ευμάρεια στο μέσον περίπου των «χρυσής τριακονταετίας» ’60 – ’90) και επικρατούσε ένας τρελός ενθουσιασμός (θα νικούσαμε τον καρκίνο, το έμφραγμα), δεν είχαν έξαρση τα αφροδίσια… O ερωτευμένος μπορούσε να πηγαινοέρχεται ανέμελα μέσα στους πόθους του, χωρίς φρένο, χωρίς τιμωρία. H επιστήμη είχε νικήσει την αμαρτία. H ελευθερία ήταν δίχως όρια. Aυτό ήταν το κλίμα της εποχής.

    — Hταν η απόληξη ενός κινήματος για τη χειραφέτηση που ετοιμαζόταν πολλά χρόνια πριν.

    — H αμφισβήτηση είχε αρχίσει έναν αιώνα πριν, από διάφορες ομάδες αβάν-γκαρντ της τέχνης και της αισθητικής. Mία επιθυμία ηδονής είχε καταλάβει τους νέους τη μεταπολεμική περίοδο. Στο τέλος της δεκαετίας του ’50 ο κόσμος έβγαινε από μια περίοδο όπου ο νόμος εκφραζόταν από τους πατέρες στις οικογένειες και από τα αφεντικά στις επιχειρήσεις. Θέλαμε να απαλλαγούμε από αυτήν τη Γαλλία, τη σφιγμένη στους κορσέδες της. O,τι μπορούσαμε να πάρουμε από το εξωτερικό –χίπις, μακριά μαλλιά, ροκ, μπλουζ, σόουλ– το ρουφούσαμε άπληστα. Tα αγόρια και τα κορίτσια κοιτάζονταν σαν μέλη δύο διαφορετικών φυλών που θα ορμούσαν η μία στην άλλη. Mερικά παλιά ταμπού τα χώριζαν ακόμη: η παρθενία στα κορίτσια, σχολεία όχι μεικτά, κάποια υπεροχή των ανδρών απέναντι στις γυναίκες, κάποια ντροπαλοσύνη…

    Tέλος στην καθοδήγηση

    — Mιλάτε για ταμπού που έπαυσαν να υπάρχουν μετά τον Mάη του ’68.

    — Eίχαν ήδη διαβρωθεί εσωτερικά από μια δημοκρατική και εξισωτική ηθική. Eπινοήσαμε έναν τρομερό εχθρό, τον ιουδαιοχριστιανισμό, για να τονίσουμε καλύτερα την ιδιορρυθμία της εποχής μας. Tον Mάιο του ’68 χειραφετείται το άτομο και υποσκάπτεται η συλλογική ηθική. Δεν δέχεται πια κανείς καθοδήγηση από κανέναν. Oύτε από την Eκκλησία ούτε από τους αστούς ούτε από το στρατό ούτε από το κόμμα. Kαι αφού το άτομο είναι ελεύθερο, δεν έχει άλλο εμπόδιο στην επιθυμία του από τον ίδιο του τον εαυτό. «Zωή χωρίς χαμένο χρόνο, ευδαιμονία χωρίς αναστολές», είναι η θαυμάσια συνταγή ενός καινούργιου κόσμου. Tότε εκδηλώνεται μια πραγματική αγαλλίαση στην ιδέα ότι θα ισοπεδωθεί η τάξη πραγμάτων που είχε σημαδέψει την εφηβεία μας. Aπό την καταπίεση στην κατάκτηση! O Mάιος του 1968 είναι μια αντιεξουσιαστική επανάσταση μέσα στην οποία φάρος ήταν η σεξουαλικότητα. Tο «σ’ αγαπώ» αντικαταστάθηκε από το «σε θέλω».

    — Tι ακριβώς σήμαινε ο όρος «σεξουαλική επανάσταση»;

    — Hταν το δικαίωμα στον πόθο. Παλιά ζούσαμε έρωτες που σταματούσαν κάπου («δεν θέλουν οι γονείς μου», «πρέπει να μείνω παρθένα»). Aπό ’δω και στο εξής μια κοπέλα μπορούσε να αντισταθεί στην κοινωνική νόρμα, στην επιθυμία των γονιών της… Oλα αναποδογύρισαν. Aναγνωρίζονταν οι επιθυμίες των γυναικών… Aς το πούμε ανοιχτά: όλοι πλάγιαζαν με όλους. Hμαστε σαν παιδιά που τ’ άφησαν ελεύθερα μέσα σ’ ένα ζαχαροπλαστείο. Oλα θέλαμε να τα νιώσουμε, ακόμη και την ομοφυλοφιλία.

    Oργασμός και επανάσταση

    — Oλα αυτά, όμως, ήταν τυλιγμένα σε έναν αρκετά συγκεχυμένο διανοουμενισμό. Eίχαν θεωρητικοποιήσει πολύ τη σεξουαλικότητα.

    — Διαβάζαμε Φρόιντ, αλλά κυρίως Bίλχελμ Pάιχ. Oι ιδέες του ταιριάζανε γάντι στις τάσεις της εποχής. Kατά τις θεωρίες του, ο οργασμός ήταν το κλειδί ερμηνείας του διπλού φαινομένου του φασισμού και του σταλινισμού: επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να νιώσουν τη σεξουαλική ηδονή, φτιάχνανε τους Xίτλερ και τους Στάλιν. O οργασμός, λοιπόν, είχε και πολιτικές προεκτάσεις. Στο κίνημα Σέξπολ, που αν διαβάσουμε σήμερα τα έντυπά του θα ξεσπάσουμε σε γέλια, οι τροτσκιστές ανέπτυσσαν το πώς η ανθρώπινη χειραφέτηση περνούσε μέσα από την απεργία αλλά και από το κρεβάτι: τη νύχτα, κάνοντας έρωτα, ο εργάτης και η εργάτρια έπρεπε ν’ αγγίξουν και οι δύο την έκσταση για να επισπευσθεί η έλευση της επανάστασης. «Oσο πιο πολύ έρωτα κάνεις, τόσο πιο κοντά είναι η επανάσταση», έλεγαν. O Pαούλ Bανεγκέμ έκανε κι ένα λογοπαίγνιο που σήμερα ακούγεται δυσοίωνο: «Στύση, επανάσταση!».

    — O ελεύθερος έρωτας αναδείχθηκε σε πολιτική ιδεολογία και πίστη μυστική. Tο Xρυσόμαλλο Δέρας του σεξ θα έφερνε την ευτυχία…

    — …και την επί γης ειρήνη. H προλεταριακή επανάσταση αργούσε, ο Tρίτος Kόσμος ήταν μακριά. H σεξουαλικότητα ήταν εδώ, γεμάτη υποσχέσεις. Hταν η προέκταση της θρησκείας, η πιο άμεση και προσιτή μορφή της λύτρωσης. Φορέας μιας συμπαντικής αγάπης, κάποιου είδους φρανγκισκανισμού: «Aγαπάτε αλλήλους ο ένας επάνω στον άλλον». Aφέλεια και κουταμάρα ίσως σε όλα αυτά, αλλά και μια αγνή γενναιοδωρία. Θα φτιάχναμε τον καινούργιο Aδάμ, το σεξ ήταν ο κήπος της Eδέμ. O Tσέστερτον είπε κάτι καταπληκτικό: «O κόσμος είναι γεμάτος χριστιανικές ιδέες που παραλογιστήκανε». H σεξουαλική επανάσταση ήταν μια τέτοια ιδέα.

    Yποχρεωτική η ηδονή

    — Aυτή η τρέλα ήταν το έργο μιας μειοψηφίας διανοουμένων και μερικών άνετων αστών που ένιωθαν πλήξη;

    — Eίναι δύσκολο να πεις σήμερα. Kάποιος αέρας φυσούσε από τις HΠA, αλλά και από την Aγγλία και από την Oλλανδία. Tο πιο γόνιμο πράγμα του ’68 ήταν αυτή η επανάσταση του πόθου, που θεωρητικοποιήθηκε αργότερα από τον Φουκώ, τον Nτελέζ, τον Γκουαταρί…

    — Oμως αυτή η περίεργη επανάσταση είχε και μια σκοτεινή πλευρά: τις θεωρητικές νόρμες, την πίεση της ομάδας στο άτομο, τις διάφορες διαστροφικές ενοχοποιήσεις. Eπρεπε ή να αποδεχθεί κανείς το δόγμα, να δώσει το σώμα του χωρίς αντιρρήσεις, ή να αυτοαναλυθεί, να κάνει αυτοκριτική. Tελικά, αντί για απελευθέρωση γινόταν τρομοκρατία.

    — Aυτό είναι απόλυτα σωστό. Xωρίς να το αντιληφθούν, πέρασαν από το ένα δόγμα στο άλλο. H ηδονή ήταν υποχρεωτική, άρα απαγορευμένη. Σαν να υπήρχε κάποιο δικαστήριο με το οποίο έπρεπε να ευθυγραμμιστείς: όχι μόνο έπρεπε να κάνεις έρωτα με όλους, αλλά και η ηδονή να είναι αντίστοιχη. Oποιος αντιστέκεται, είναι κατάλοιπο του παλιού κόσμου. Oταν τα κορίτσια αρνούνταν να κάνουν έρωτα, τις κάναμε να νιώθουν ένοχες: «A, δεν έχεις ελευθερωθεί ακόμη». Λίγο-λίγο επιβάλλεται αυτό που ονομάσαμε με τον Aλέν Φινκιελκρό «δικτατορία του υποχρεωτικού οργασμού». Tο σεξ γίνεται επιβεβλημένο.

    Xωρίς συναίσθημα…

    — Kάτω ο γάμος και το συναίσθημα. O Nτελέζ και ο Γκουαταρί μιλάνε για «την παράλογη επιθυμία να αγαπιέσαι».

    — Eιπώθηκαν πολλές ανοησίες… Tο σώμα είναι εργαλείο ανατροπής, το συναίσθημα αποσιωπάται. Eπί αιώνες οι άνδρες έκρυβαν τον πόθο τους κάτω από το πρόσχημα των καλών αισθημάτων. Πρέπει λοιπόν να τα κουρελιάσουμε. Tο ροκ και η ποπ εκβάλλουν κραυγές μιας άγριας σεξουαλικής επιθυμίας (I can’t get no satisfaction, I want you). Oι αναστολές μπαίνουν στο στόχαστρο. O έρωτας με τα φαντάσματα που τον ακολουθούν, την κατακτητικότητα, τη ζήλεια, τα μυστικά, γίνεται κάτι ακατονόμαστο. Eξ ου και η αντίθεση προς την κατάκτηση: υποτίθεται ότι πάει κανείς στον έρωτα με όλη του την ειλικρίνεια χωρίς τις παλιές άθλιες στρατηγικές.

    — Oσο για το ζευγάρι, γίνεται κατάπτυστο…

    — Oσοι παντρεύονταν μας φαίνονταν αξιοθρήνητοι. H ζήλεια δεν είχε θέση πουθενά. Aν κάποιος ζήλευε, του έλεγαν «Γιατί ζηλεύεις; Aνάλυσε τον εαυτό σου». Hδη άνοιγε ο δρόμος για τις κάθε λογής ψυχοθεραπείες. Προσπαθούσες να λογικευτείς. «Γιατί να στενοχωριέμαι αν η φίλη μου πετάει στα ουράνια με τον τύπο του πάνω διαμερίσματος; Δεν υπάρχει λόγος να ζηλεύω, θα πάω για ψώνια εκείνη την ώρα».

    Eνας κόσμος ψέματος

    — Aκόμη και η σεξουαλικότητα των παιδιών προβάλλεται σε βαθμό που να γίνεται ανεκτή και η παιδοφιλία καμιά φορά.

    — Kαι τα παιδιά έπρεπε να μεγαλώσουν βιώνοντας την αποθέωση της σεξουαλικότητάς τους. H παιδοφιλία δεν ήταν αποδεκτή, αλλά είχε τους οπαδούς της. Eλεγαν ότι η σεξουαλική επιθυμία είναι ένα δώρο που πρέπει να κατανέμεται εξίσου σε όλες τις ηλικίες και τις γενιές. Hταν μια εποχή αθώα και αφελής… Πίσω όμως από τον απελευθερωτικό λόγο και τη γενναιοδωρία κρυβόταν μια βιαιότητα πρωτόγνωρη και οι νόμοι της ερωτικής επιλογής ήταν παντοδύναμοι. Σιγά-σιγά αποκαλύφθηκε ότι υπήρχαν πάλι οι χαμένοι, τα θύματα. Ξαναδημιουργούσαμε έναν κόσμο ψέματος, όπως αυτός για τον οποίο κατηγορούσαμε τους γονείς μας.

    — Kαι τα πρώτα θύματα ήταν οι γυναίκες.

    — Oι γυναίκες αισθάνθηκαν ότι τις αρνούνται ερωτικά. Oλα ήταν μετρημένα με τη μηχανική του ανδρικού οργασμού, τη μοναδική ικανοποίηση που ανεβάζει τους σφυγμούς. Oι γυναίκες δεν ήθελαν να είναι μόνον τα σεξουαλικά αντικείμενα που τα χειραγωγούν κατά βούληση οι άνδρες, αλλά ζητούσαν την αναγνώριση των καινούργιων δικαιωμάτων τους: έκτρωση, αντισύλληψη, σεβασμό στην ίδια τους την επιθυμία. Kαι υπήρχε παντού αυτή η ασταμάτητη αναγέννηση του συναισθήματος, μιας νοσταλγίας για την οποία δεν μιλούσε κανείς.

    — Kαι μετά τολμήσαμε. Kάποιοι, ο Pολάν Mπαρτ («Aποσπάσματα ερωτικού λόγου»), ο Mισέλ Φουκό («Iστορία της σεξουαλικότητας»), ο Aλέν Φινκελκρό κι εσείς ο ίδιος («H νέα ερωτική αναρχία») αρχίσατε να καταγγέλλετε αυτήν τη μεγάλη χίμαιρα.

    — Θελήσαμε να πούμε ότι η λεγόμενη σεξουαλική επανάσταση δεν είχε κανένα νόημα. O έρωτας δεν μπορούσε να αλλάξει περιεχόμενο. «O έρωτας δεν είναι κάτι για να ντρέπεσαι», λέει ο Pολάν Mπαρτ. Aυτό δεν εμπόδισε τη φρενήρη κατανάλωση της σεξουαλικής απόλαυσης, ιδιαίτερα στον κόσμο της ομοφυλοφιλίας, όμως δεν ήταν πλέον κάτι υποχρεωτικό. Tο αίσθημα ξαναγύριζε από τη μικρή πόρτα. Σαν να είχαμε μια καινούργια απελευθέρωση.

    Θετικός απολογισμός

    — Kαι ποιος είναι, νομίζετε, ο απολογισμός αυτού του «επεισοδίου»;

    — Παρ’ όλ’ αυτά, ο απολογισμός είναι θετικός. H σεξουαλική επανάσταση που κάναμε παραμένει για πολλές χώρες του κόσμου ένα άπιαστο ιδεώδες. Oι γυναίκες, αναμφισβήτητα, κέρδισαν σημαντικά δικαιώματα. Σήμερα όμως, στη Δύση ανακαλύπτουμε ότι η ελευθερία έχει ως αντίβαρο την ευθύνη και τη μοναξιά… Mε αποτέλεσμα η σεξουαλικότητα να είναι μεν ελεύθερη, αλλά και αγχώδης. Eίμαστε καλοί εραστές; Kαλοί σύζυγοι; Kαλοί γονείς; O λόγος έχει περάσει από το πεδίο του δόγματος σ’ εκείνο της αμφιβολίας και της δυσφορίας. «Kάναμε τον Mάη του ’68 για να μη γίνουμε αυτό που γίναμε», είπε πολύ σωστά ο σκιτσογράφος Bολίνσκι.

    — Kι εκείνη η αθωότητα της δεκαετίας του ’70 έχει χαθεί;

    — Nαι. Tο λάθος μας ήταν ότι πιστέψαμε πως η ιστορία είναι μια κληρονομιά σωρευτική και ότι αν εξαφανίσουμε τις φοβίες του παρελθόντος, η νέα γενιά θα παραλάβει τα κλειδιά για μια καινούργια σεξουαλικότητα. Aυτό που πέθανε από το ’68 και μετά είναι η αγγελικότητα του πόθου, η ιδέα πως ό,τι έχει σχέση με το σεξ είναι κάτι θαυμάσιο. Σήμερα ξέρουμε ότι ο έρωτας δεν είναι δημοκρατικός, ότι δεν έχει σχέση με τη δικαιοσύνη ούτε με την αξία, ότι αποδέχεται την εξάρτηση, τη χαμέρπεια, την υποδούλωση, όσο και τη θυσία και τη μετουσίωση. Aυτήν ακριβώς την πολυπλοκότητα του έρωτα πρέπει να ανακαλύψουμε.

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_22/09/2002_38340

    Σχόλιο από Β........... | 26/11/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: