Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Πεθαίνοντας στην Παλαιστίνη

2303482767_cbc28e16ba_m.jpgfreepalestine1bigoy1.gifΕκατόν είκοσι Παλαιστίνιοι , έχουν χάσει  τη ζωή τους μέχρι αυτή τη στιγμή. Φοβερότερα ήταν όσα διαδραματίστηκαν μέσα σε 24 ώρες, μεταξύ της 27ης και 28ης Φεβρουαρίου, όταν ο στρατός του Ισραήλ, με αλλεπάλληλες επιδρομές στη Γάζα, εκτέλεσε 30 Παλαιστίνιους αναμεσά τους και δέκα παιδιά!

Με αυτόν τον τρόπο οι σιωνιστές εκδικήθηκαν το θάνατο ενός Ισραηλινού πολίτη από πύραυλο Αλ Κασάμ, που εκτόξευσε η Χαμάς την Τετάρτη, σε βάρος της μεθοριακής πόλης Σντερότ.

 

Με αφορμή τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες στη Γάζα είπαμε να κάνουμε αυτό το αφιέρωμα. Το αρχικό κείμενο προέρχεται από μια σειρά αφιερωμάτων του καλού ιστολογίου Εξαποδώ. Επίσης στη συνέχεια παραθέτουμε στοιχεία της ιστορικής διαδρομής του  Παλαιστινιακού Ζητήματος από το σύλλογο  Ιντιφάντα.

iam_chiapas_tnail.gifiam_civilwar_tnail.gifiam_nativeamerica_tnail.gifiam_southafrica_tnail.gifiam_tibet_tnail.gifiam_vietnam_tnail.gif

  

Παλαιστινιακό: Ιστορική αναδρομή

του Γιώργου Καλπαδάκη

* Η σημερινή διένεξη μεταξύ των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων είναι αποτέλεσμα 130px-de_herzl_judenstaat_01.gifτης ιστορικής σύγκρουσης του γηγενούς αραβικού πληθυσμού της περιοχής με τους υποστηρικτές του σιωνισμού, ενός πολιτικού κινήματος με ρίζες στην εθνικιστική νεοτερικότητα και το αποικιοκρατικό πνεύμα του 19ου αιώνα.

* theodore_herzl.jpgΕμπνευστής του κινήματος υπήρξε ο επιφανής Βιεννέζος δημοσιογράφος Τέοντορ Χερτσλ (1860-1904), ο οποίος είχε γίνει μάρτυρας της αντισημιτικής έξαρσης που ξέσπασε με αφορμή την υπόθεση Ντρέιφους στη Γαλλία. Κεντρικός στόχος των σιωνιστών ήταν η δημιουργία ενός κράτους για τη εθνικοθρησκευτική κοινότητα των Εβραίων, την οποία προσδιόριζαν ως Έθνος.

* Μέχρι τότε, ακόμα και ύστερα από τα πογκρόμ που υπέστησαν στη Ρωσία στις αρχές του εικοστού αιώνα, οι περισσότεροι Εβραίοι τάσσονταν κατά του σιωνισμού και υπέρ της ιδέας ότι μόνο ο Θεός μπορούσε να τους οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας. Αντιθέτως, οι σιωνιστές θεωρούσαν πως η γη που τους περίμενε έπρεπε να κατακτηθεί με κοσμικά μέσα, και προτού καταλήξουν στην Παλαιστίνη εξέτασαν σοβαρά το ενδεχόμενο να καταληφθούν περιοχές όπως η Ανατολική Σιβηρία, η Ουγκάντα και η Αργεντινή.

* Επιλέγοντας να παραβλέψει τον μεγάλο αριθμό Παλαιστινίων, κυρίως μουσουλμάνων, που είχαν εγκατασταθεί εκεί πολύ πριν από την άφιξη των Εβραίων, το σλόγκαν των σιωνιστών χαρακτήριζε την Παλαιστίνη μια περιοχή χωρίς λαό για ένα λαό χωρίς γη. Ο Χερτσλ, πρώτος πρόεδρος της διεθνούς Σιωνιστικής Οργάνωσης το 1897, είχε τότε γράψει για την Παλαιστίνη: Για λογαριασμό της Ευρώπης θα φτιάξουμε εκεί κάτω έναν προμαχώνα απέναντι στην Ασία· θα είμαστε μια προωθημένη προφυλακή του πολιτισμού απέναντι στη βαρβαρότητα.

* Τη δεκαετία του `30, οπότε και μετανάστευσαν μαζικώς οι Εβραίοι στην Παλαιστίνη, οι αποικιοκρατικές καταβολές του σιωνιστικού κινήματος ενίσχυσαν τη ρατσιστική αντίληψη των Εβραίων. Αν και αρχικώς επικράτησαν τα μετριοπαθή και σοσιαλιστικά σιωνιστικά ρεύματα, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισαν να επικρατούν οι λεγόμενοι αναθεωρητές, ένα μιλιταριστικό ρεύμα που στόχευε στον εκτοπισμό του γηγενούς αραβικού πληθυσμού και τη σταδιακή εξουδετέρωσή του. Ύστερα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα, οι οπαδοί του σιωνισμού πολλαπλασιάστηκαν με ραγδαίους ρυθμούς.
images_news_2008_03_05_umelfahem1_300_0.jpg* 1947: οι Εβραίοι κατείχαν μόλις το 6% της συνολικής γης και αποτελούσαν το 1/3 του πληθυσμού. Παρ όλα αυτά ο ΟΗΕ υιοθέτησε απόφαση για τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, με το 55% της γης να παραχωρείται στους Εβραίους.
* 1948: Ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος ξέσπασε και οδήγησε στην εκδίωξη 727.000 Παλαιστινίων, τη διχοτόμηση της Ιερουσαλήμ σε ισραηλινή και ιορδανική ζώνη, και την αιγυπτιακή κυριαρχία πάνω στη Λωρίδα της Γάζας.
* 1967: Το Ισραήλ εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των αραβικών δυνάμεων στην περιοχή, καταλαμβάνοντας τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ από την Ιορδανία, το Γκολάν από τη Συρία, το Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας από την Αίγυπτο. Ακόμη 300.000 Παλαιστίνιοι στην προσφυγιά.
* Η ιστοριογραφία για τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 67 δεν είναι ιδιαίτερα κατατοπιστική, αφού: (1) προβάλλεται η λανθασμένη εικόνα ότι το Ισραήλ αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αμυντικές επιθέσεις προκειμένου να διαφυλάξει την εδαφική του ακεραιότητα, (2) εμφανίζεται ο Νάσερ ως ο κακός που ήθελε πόλεμο, ενώ (3) αποσιωπούνται όλες οι προσπάθειές του να αποστρατιωτικοποιήσει το Σινά και να χτίσει τα θεμέλια για μια βιώσιμη ειρήνη στην περιοχή.

* Μέχρι σήμερα, περισσότεροι από 200.000 έποικοι έχουν εγκατασταθεί στις κατεχόμενες περιοχές, βασιζόμενοι (1) στα δελεαστικά οικονομικά κίνητρα που προσφέρει το κράτος του Ισραήλ και (2) στην εκ Θεού νομιμοποίηση που τους παρέχει η θρησκευτική ιδέα της επιστροφής στα πάτρια εδάφη της Ιουδαίας και της Σαμάρειας.

* 1993: Η Παλαιστινιακή Απελευθερωτική Οργάνωση (PLO) υπέγραψε με το Ισραήλ τη Συμφωνία του Όσλο, βάσει της οποίας (1) το PLO αποκήρυττε τη βία και αποδεχόταν την ύπαρξη του Ισραήλ σαν κυρίαρχο κράτος, ενώ (2) το Ισραήλ παραχωρούσε στην PLO τον αυτόνομο έλεγχο του παλαιστινιακού πληθυσμού στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας.

* Τα επόμενα χρόνια ξέσπασαν εκρήξεις βίας με θύματα Ισραηλινούς αλλά κυρίως Παλαιστινίους, ενώ η ένταση κλιμακώθηκε με την παλαιστινιακή ιντιφάντα (αντίσταση) που ξεκίνησε το 2000.

* Με την εκλογή των επιγόνων των αναθεωρητών, του Κόμματος Λικούντ, το 2001: (1) εντάθηκαν οι επιχειρήσεις κατά των Παλαιστινίων καθώς και τα εποικιστικά προγράμματα και (2) στάλθηκαν δυνάμεις στα τμήματα της Δυτικής Όχθης και της Γάζας, παρόλο που αυτά βρίσκονται τυπικά υπό την κυριαρχία των παλαιστινιακών αρχών.

cef.jpg* Παράλληλα, σε παραβίαση του διεθνούς δικαίου και πολυάριθμων συστάσεων του ΟΗΕ, και παρά τη διεθνή κατακραυγή, χτίσθηκε ένα Τείχος υψίστης ασφαλείας, τέσσερις φορές το μήκος και δύο φορές το ύψος του Τείχους του Βερολίνου, με ηλεκτροφόρο φράκτη, τάφρο, κάμερες και ελεύθερους σκοπευτές. Με το Τείχος το Ισραήλ καταφέρνει (1) να προσαρτήσει το πιο εύφορο τμήμα της Δυτικής Όχθης, (2) να απομονώσει πάνω από 10% του παλαιστινιακού πληθυσμού και (3) να τους διαιρέσει σε πενήντα τμήματα που δεν επικοινωνούν εύκολα μεταξύ τους, ενώ (4) αποκτά τον έλεγχο των βασικών υδάτινων πόρων στην περιοχή.

* 11 Νοεμβρίου 2004: Πέθανε στο Παρίσι ο ηγέτης των Παλαιστινίων Γιάσερ Αραφάτ, ύστερα από δυόμισι δύσκολα χρόνια εγκλεισμού στο αρχηγείο του στη Ραμάλα.

10 Ιανουαρίου 2005: Ο Μαχμούντ Αμπάς, ιδρυτικό μέλος της Φατάχ και δεύτερος τη τάξει μετά τον Αραφάτ, εκλέχθηκε πρόεδρος της PLO και, ατύπως, πρωθυπουργός των Παλαιστινίων.

* Πάγιο αίτημα των Παλαιστινίων εξακολουθεί να είναι (1) ο τερματισμός της κατοχής και (2) ο σχηματισμός ενός κράτους με βάση το Ψήφισμα 242 του ΟΗΕ, που καλεί το Ισραήλ να αποχωρήσει από τις περιοχές που κατέκτησε δια της βίας το 1967.

Πηγή: Ιντιφάντα

images_news_2008_03_05_pflp-demo_85_75.jpgimages_news_2008_03_05_pflp-demo_85_75.jpgimages_news_2008_03_05_pflp-demo_85_75.jpgimages_news_2008_03_05_pflp-demo_85_75.jpgimages_news_2008_03_05_pflp-demo_85_75.jpg

06/03/2008 - Posted by | Χωρίς κατηγορία

29 Σχόλια »

  1. Πιο ωραία βρίσκω τη φωτογραφία με τη σιλουέτα τη ζωγραφισμένη πάνω στο τείχος.

    Μπορείτε να βάλετε και τα σκίτσα του Λατούφ.
    http://www.sinkers.org/latuff/

    Καλύτερα είναι αυτά, παρά να μαλώνετε με τον Πάνο.

    Και διορθώστε το «πεθαίνΩντας», θέλει όμικρον.

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 06/03/2008

  2. Ευχαριστώ Νίκο Σαραντάκο

    Εμείς δε μαλώνουμε με κανένα….

    Εσεί πιστεύεις ότι προκαλέσαμε κάποιον;

    (Ξέρεις! τι γνώμη σου την παίρνω πάντα σοβαρά υπ’ όψιν μου)

    Ομέρ ο ειρηνοποιός

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/03/2008

  3. Γιαυτό που με ρώτησες, θα σου απαντήσω, δυστυχώς, όπως κάποιος άλλος σε άλλη περίπτωση:

    Για το ποιος ήρξατο χειρών αδίκων, πάρ’ τ’ αυγό και κούρεφτο!

    Φράση που περικλείνει μέσα της όλο το μακραίωνο μεγαλείο της γλώσσας μας. Ας αφήσουμε τα άλλα, μήπως και ηρεμήσουμε.

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 06/03/2008

  4. «1947: οι Εβραίοι κατείχαν μόλις το 6% της συνολικής γης και αποτελούσαν το 1/3 του πληθυσμού. Παρ όλα αυτά ο ΟΗΕ υιοθέτησε απόφαση για τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε δύο κράτη, με το 55% της γης να παραχωρείται στους Εβραίους.
    * 1948: Ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος ξέσπασε και οδήγησε στην εκδίωξη 727.000 Παλαιστινίων,…»

    …οι Παλαιστίνιοι πρέπει να συμβιβαστούν. Τι κι αν η Παλαιστίνη κατοικείτο επί αιώνες από Άραβες, με τους Εβραίους να αποτελούν μια μικρή μειοψηφία; Φυσικά και το 33% του πληθυσμού δικαιούται το 55% της γης. εφόσον έχασαν μία, δύο (και πόσες φορές ακόμα) τον πόλεμο, είναι losers και πρέπει να αποδεχτούν όποια λύση, όπως και να ‘εχει αυτή, προκειμένου να μην έχουν άλλες χαμένες ευκαιρίες και επιτέλους να αντιληφθούν τα αδιέξοδα του παλαιστινιακού τους εθνικισμού και τις ονειρώξεις τους για απελευθέρωση της Παλαιστίνης και της Δ. Όχθης. αφού έχασαν, καλά να πάθουν! η παλαιστινιακή διανόηση πρέπει να διδάξει στο λαό ότι έθνη και ταυτότητες, άρα και εδαφικές επιδιώξεις, είναι ξεπερασμένα. όχι άλλες χαμένες ευκαιρίες στο Παλαιστινιακό – με υπαιτιότητα των μίζερων, εσωστρεφών Αράβων.»

    διαφωνεί κανείς; ας βάλει
    όπου Παλαιστίνη Κύπρο
    όπου ΠΑλαιστίνιοι/Άραβες, Ελληνοκύπριοι
    όπου Εβραίοι Τουρκοκύπριοι
    όπου εβραϊκό 1/3 του πληθυσμού, τουρκοκυπριακό 18%
    όπου εβραϊκό 55% του εδάφους, τουρκικό 37% (+ 2-3 αγγλικό)

    τότε θα γίνει προφανές ότι οι Παλαιστίνιοι αξίζουν την περιφρόνηση όλων των «αγωνιστών» της αριστεράς και της προόδου και (κυρίως) όλου του πολιτισμένου κόσμου. – εκτός από τους Παλαιστίνιους που έχουν ξεπεράσει το πρωτόγονο στάδιο της εθνικιστικής τους βαρβαρότητας, βέβαια.

    Σχόλιο από Γιάννης | 06/03/2008

  5. σορρυ παιδια αλλα νομιζω οτι ριχετε νερο στο μυλο του ΛΑΟς

    Σχόλιο από μπιλης | 06/03/2008

  6. E, καλά σας λένε ρε Π&Α..
    Τί πάει να πει γίνεται έγκλημα στην Παλαιστίνη;
    Τί πάει να πει δίκαιο;
    Τί πάει να πει ειρηνική συνύπαρξη -φιλία των λαών -υπονόμευσή τους -ιμπεριαλισμός;
    Αφού τα άτομα είναι λούζερς. Δεν παίζουν μπάλλα, πώς να γίνει..
    Τό’χε πει κι η Δαμανάκη εν τέλει είμαστε όλοι Αμερικάνοι.

    Υ.Γ. Άσε που ρίχνετε και νερό στο μύλο του ΛΑΟΣ από πάνω…

    Σχόλιο από regimientocinqo | 06/03/2008

  7. ειλικρινα αυτο δεν το περιμενα. επειδη σας προγκηξε ενας σαικο να πεφτετε στην παγιδα του πλευρη.

    Σχόλιο από μπιλης | 06/03/2008

  8. regimientocingo τι εννοεις? εισαι με πλευρη και εθνικοπαραφροσυνη?

    Σχόλιο από μπιλης | 06/03/2008

  9. Άλλο Κύπρος και άλλο Παλαιστίνη. Κάθε μια περιοχή έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και οι απόλυτες αντικαταστάσεις τέτοιου στιλ νομίζω ότι μας αποπροσανατολίζουν, φίλε Γιάννη.
    Υπαρχουν κάποιες κοινές συνισταμένες (κατοχή εδαφών από νομίμως αναγνωρισμένο κράτος), αλλά έχουμε και πολλά άλλα που δεν εφάπτονται.

    Σχόλιο από planitas | 07/03/2008

  10. Πόντιε, «ασχολείσαι με παραδοσιακά θέματα εξωτερικής πολιτικής»;

    Σόρρυ για το άσχετο, αλλά δεν κρατιέμαι να μην γελάσω…

    Σχόλιο από JustAnother GoneOff | 07/03/2008

  11. θα μπορουσα να σας βοηθήσω και εγω . ασχολούμαι πολλά πολλά χρόνια και παρ ότι έξω μια πιο ορθολογική προσέγγιση στο θέμα, νομίζω ότι θα σας ημουν χρησιμη. Ειχα προχθες ενα κομματι με τον τιτλο «Το φρικτό τιμημα της μετριότητας » . Ηταν και στο μπλογκ μου και φυσικά στην Καθημερινή οπου αρθρογραφώ.

    Σχόλιο από ritsmas | 07/03/2008

  12. ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟ

    ————————————-

    Το φριχτό τίμημα της μετριότητας

    της Ρίτσας Μασούρα

    Οι μέτριοι πολιτικοί συνήθως παράγουν μέτριο πολιτικό έργο. Το γεγονός αυτό βεβαίως έχει μικρή σημασία, όταν το κράτος του οποίου προΐστανται δεν βρίσκεται σε κρίση και η ευημερία των πολιτών είναι συνάρτηση περισσότερο της ατομικής προσπάθειας και λιγότερο της συλλογικής. Εξ αντιδιαστολής, λοιπόν, οι επί δεκαετίες δοκιμαζόμενοι λαοί της Μέσης Ανατολής, θα έπρεπε να διαθέτουν στην κορυφή των ηγεσιών τους ξεχωριστές πολιτικές προσωπικότητες. Κατά μια περίεργη, ωστόσο, συγκυρία, οι σημερινοί ηγέτες είναι περίπου αναξιόπιστοι και μη αποτελεσματικοί. Περιστρέφονται συνεχώς γύρω από το ίδιο τέλμα, λες και δεν θέλουν να υπάρξει μετρήσιμης αξίας αποτέλεσμα. Μέτριος λοιπόν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ολμερτ, ο οποίος μόλις παρέκαμψε τον πολιτικό εξοστρακισμό του, έστειλε την πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή να λιώσει τους Παλαιστινίους στη Γάζα. Εξίσου μέτριος είναι ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Αμπάς. Ο θώκος τον έχει αλλοτριώσει και τον οδηγεί να παίζει σε πολλά ταμπλό, επιτείνοντας την αναποτελεσματικότητα του. Μέτριοι θεωρούνται και οι πολιτικοί ηγέτες της Χαμάς, παρότι ομολογουμένως έχουν έναν ηρωισμό. Ενδιαμέσως, οι νεκροί, γυναίκες και παιδιά, τίμημα της μετριότητας ίσως.

    Η ισραηλινή πολιτική ηγεσία διακρίνεται για τη διάθεση επίδειξης της στρατιωτικής υπεροχής. Διέταξε την εισβολή στη Γάζα, ενώ η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, Ράις βρισκόταν στην περιοχή, ελπίζοντας να πείσει τις αντίπαλες φατρίες να επιστρέψουν στους πυλώνες της Ανάπολης.Δηλαδή στις δραστικές διαπραγματεύσεις για το τελικό καθεστώς, στη διευθέτηση του εδαφικού προβληματος και την προώθηση του οδικού χάρτη για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους. Χαρά στο κουράγιο της. Σαν άλλος Μάθιου Νίμιτς, έχει κάνει τη διαδρομή Ουάσιγκτον -Τελ Αβίβ, Κολιάτσου – Παγκράτι. Ασκόπως, φοβάμαι.

    Στη Μέση Ανατολή υφέρπει μια τραγικότητα. Και οι δύο πλευρές ενδιαφέρονται για τον πόλεμο, όχι για την ειρήνη. Η ίδρυση παλαιστινιακού κράτους απαιτεί συμβιβασμούς, έναντι των οποίων Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι κωφεύουν. Η Χαμάς δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει το στρατιωτικό της «Εγώ» και το ακραιφνές Ισλάμ αποτελεί αιτία ύπαρξης. Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος δεν θα δεχτεί ποτέ να μοιραστεί την εξουσία με τη δική του νέμεση στη Γάζα. Και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δεν θα αντιμετωπίσει ποτέ στη ρίζα του το θέμα των εβραϊκών εποικισμών, γιατί τότε ο εξοστρακισμός του θα είναι δεδομένος.
    Ατολμίας το ανάγνωσμα, λοιπόν, σε μια εποχή με πολλές προτεινόμενες εναλλακτικές λύσεις, μια εκ των οποίων είναι η δυναμική επιστροφή στο τοπίο της Αιγύπτου και της Ιορδανίας. Επικίνδυνες παλινδρομήσεις!

    Το Παλαιστινιακό εξελίσσεται στο μεγάλο πείραμα του μεταμοντέρνου κόσμου. Οι Παλαιστίνιοι οφείλουν να απελευθερωθούν από τον μίζερο εαυτό τους και τη μετριότητα των ηγετών τους. Οφείλουν επίσης να ξεσκεπάσουν τον κυνισμό της οικουμένης, κάνοντας προσιτή τη δική τους αλήθεια.

    Οσο για το Ισραήλ, δεν μπορεί εσαεί να αυτοπροσδιορίζεται ως καταδιωκόμενο κράτος και ο Ισραηλινός υφυπουργός Αμύνης δεν μπορεί να κάνει λόγο για ολοκαύτωμα (shoah) στη Γάζα! Εκτός αν παρερμηνεύτηκαν οι δηλώσεις του.

    Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή 6-3-2008

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/03/2008

  13. Υπάρχει Θεός στην Γάζα ?

    Κι αν υπάρχει δεν τα βλέπει όλα αυτά ?

    http://red-pep.blogspot.com/2008/03/blog-post_8126.html

    Σχόλιο από 40milakokkina | 07/03/2008

  14. Λες να υπάρχει Θεός;

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 07/03/2008

  15. Η λέξη ΝΤΡΟΠΗ είναι πολύ λίγη για κάποιους εδώ μέσα..ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!!!!!!!

    Σχόλιο από παρτιζανα | 07/03/2008

  16. Γιατί ρε συντρόφισα, τι σου κάναν τα παιδιά;

    Πιάσε ένα σχετικό ανεκδοτάκι:

    Εάν έπεφτε ένα έντομο στην κούπα του καφέ σας πως θα αντιδρούσατε?

    Δείτε πως θα αντιδρούσαν διάφορες εθνικότητες:

    1. Εγγλέζος
    Πετάει την κούπα με τον καφέ και φεύγει από την καφετέρια

    2. Αμερικάνος
    Βγάζει το έντομο και συνεχίζει να πίνει τον καφέ του.

    3. Κινέζος
    Τρώει το έντομο και πετάει τον καφέ

    4. Εγκλωβισμένος Παλαιστίνιος
    Πίνει τον καφέ μαζί με το έντομο

    5. Σκωτσέζος
    Πιάνει το έντομο και το σφίγγει φωνάζοντας «φτύσ’ τον καφέ ρε!»

    6. Ισραηλινός
    α. Πουλάει τον καφέ στον αμερικάνο και το έντομο στον κινέζο
    β. Διαμαρτύρεται ότι η προσωπική του ασφάλεια βρίσκεται σε κίνδυνο
    γ. Φωνάζει ότι οι παλαιστίνιοι του ρίχνουν έντομα στον καφέ
    δ. Κατηγορεί ότι η Χεζμπολάχ, η Συρία και το Ιράν υποθάλπουν
    επιθέσεις με όπλα μαζικών εντόμων.
    ε. Συσχετίζει αυτή την ποταπή επίθεση με την Παλαιστινιακή τρομοκρατία, με
    καταπάτηση των ανθρώπίνων δικαιωμάτων, με τον αντισημιτισμό, το ολοκαύτωμα,
    τη διασπορά και την έξοδο.
    στ. Διατάζει τους άραβες να σταματήσουν αμέσως όλα τα έντομα να πετάνε ή να
    πέφτουν μέσα στον καφέ του.
    η. Επανακαταλαμβάνει τη δυτική όχθη και τη Γάζα, συνεχίζει την εποίκηση,
    κόβει την παροχή νερού και ρεύματος στους παλαιστίνιους, τρομοκρατεί ή
    εξευτελίζει πολίτες, σκοτώνει ή σακατεύει οτιδήποτε στο πέρασμά του.
    θ. απαιτεί ισχυρότερη στρατιωτική βοήθεια από τους αμερικάνους.
    ι. Ζητά δάνειο ενός δισ. δολαρίων με 100ετή περίοδο αποπληρωμής, από τους
    αμερικάνους για την αγορά καινούργιας κούπας καφέ.
    κ. Απαιτεί εφ όρου ζωής δωρεάν καφέ από την καφετέρια ως αποζημίωση.

    7. Έλληνας
    Ρίχνει μια χριστοπαναγία στη γυναίκα του και πάει στη μάνα του να πιει ένα καφέ της προκοπής

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 08/03/2008

  17. χαχαχα!τα παίρνω γιατί δεν ξέρω κατα πόσο είναι δύσκολο να διαχωρίσει κανείς μέσα στο μυαλό του ότι άλλο το Ισραήλ, ως κράτος με συγκεκριμένο ρόλο στην περιοχή, συγκεκριμένη πολιτική κτλ κτλ, και άλλο οι εβραίοι, άλλο οι εβραίοι και άλλο οι ισραηλίνοι πολίτες, άλλο η κυβέρνηση του Ισαρήλ και άλλο ο λαός του!Δηλαδή αν πω ότι το κράτος του Ισαρήλ είναι σφαγέας, αυτό τι σημαίνει?¨οτι θεωρώ όλους τους εβραίους σφαγείς?!ήμαρτον επιτέλους!Ομοίως με τους παλαιστίνιους..Τους θεωρούμε μέτριους και τα λοιπά, επειδή οι ηγέτες του είναι τσιράκια των αμερικανών (ΑΜπάς πχ)λες και δεν ξέρουμε πώς εκλέγονται, δε βλέπουμε τους δικούς μας μέτριους, που πάνε κάποιοι και τους ψηφίζουν κάθε 4 χρόνια…Και δε λέω ότι η Χαμάς είναι η καλή, διαφωνώ μαζί τους πολιτικά, δεν το συζητώ, αλλά γιατί δεν κοιτάμε το ότι οι παλαιστίνιοι ψήφισαν Χαμάς, γιατί οι άλλοι ήτανξεφτίλες και στην τελική γούστο τους καπέλο τους ποιόν θα έχουν κυβέρνηση, πρέπει να πεθάνουν όλοι δηλαδή, για αυτήν τους την επιλογή?Και ποιός είσαι εσύ που θα πεις σε έναν λαό ποίον θα ψηφίζει?!Και τι να κάνουν οι παλαιστίνιοι, αυτοί δεν έχουν διακίωμα να ζήσουν σαν άνθρωποι?Αφού τους γαμ@@ν από το πρωί ως το βράδυ!και στο Ισαρήλ μέσα υπάρχει κίνημα ενάντια στην κατοχή και δυο φορές μπράβο σε αυτούς τους ανρώπους που δεν ανέχονται την πολιτική του κράτους τους απέναντι στους παλαιστίνιους.είχα μια φίλη εβραία της Ελβετίας( την οποία «ανάγκαστηκα » να φιλοξενήσω σπίτι μου γιατί ο φίλος μου ο εβραίος, που την είχε καλέσει στην Ελλάδα, μάλωσε μαζί της και την παράτησε με τα μπαγάζια της έξω από το σπίτι μου,ακου τι έκανε το άτομο!) και μου λέγε οτι βλέπουν εφιάλτες οτι τους κυνηγάν οι Ναζί και μετά από μισή ώρα, που ήρθε η κουβέντα στο ζήτημα, μου λεει ότι για να ησυχάσουν στο Ισραήλ πρέπει όλοι οι παλαιστίνιοι να πεθάνουν!Και της λεω ότι μιας και είπε αυτήν την κουβέντα δεν έχει δικαίωμα να θυμώνει με όσους λένε ότι καλά έκανε ο Χίτλερ που έσφαξε τους εβραίους..Μετά από μονόλεπτη σκέψη συμφώνησε.Ναι, δε θα έπρεπε να το λέω εγώ αυτό, είπε.

    Σχόλιο από παρτιζανα | 08/03/2008

  18. Έχει δίκαιο η Παρτιζάνα. Η Χαμάς βγήκε με δημοκρατικές διαδικασίες και κανείς παρατηρητής δεν είχε βρει κανένα ψεγάδι. Μέχρι και ορθόδοξος χριστιανός βγήκε βουλευτής με το ψηφοδέλτιο της Χαμάς. Και γιατί έγινε αυτό; Διότι η Χαμάς εξέφρασε την θέληση των Παλαιστινίων να ζήσουν σε ένα ανεξάρτητο κράτος στα σύνορα που καθόρισε ο ΟΗΕ το 1947, σε ένα κράτος χωρίς ρεμούλες και διαφθορά ( φαινόμενα που παρουσιάσθηκαν στον στενό κύκλο της Φατάχ, μέχρι και στην Σούχα Αραφάτ). Άλλο αν η Χαμάς έχει προχωρήσει σήμερα σε μάχη εξουσίας με την Φατάχ. Απ’ ότι ξέρω οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι δεν συμφωνούν με την ρίψη ρουκετών στο Ισραήλ αλλά τι να κάνουν. Είναι ένας λαός που τον βαράν από παντού. Δεν υπάρχει και Αριστερά εκεί πέρα. Και αυτός ο Μπαργκούτι που έλεγε κάτι διαφορετικό σαπίζει σε μία φυλακή του Ισραήλ.

    Σχόλιο από doukas | 08/03/2008

  19. Ποντος και Αριστερά…ειλικρινά σας ευχαριστώ για την αναδημοσιευση του αρθρου μου, αλλά φαντάζομαι΄ότι δεν θα παρεξηγηθώ. Λέγοντας σας ότι εχω ασχοληθεί, δεν εννοουσα να το αναδημοσιευσετε. Απλώς να βοηθούσα σε στοιχεία και σε τοποθετήσεις…πάντως σας ευχαριστώ και πάλι
    ριτς

    Σχόλιο από ritsmas | 08/03/2008

  20. Μας άρεσε για αυτό το αναδημοσιεύσαμε.

    Διακρίνεται για την ψύχραιμη ματιά του…. οπότε είναι χρήσιμο!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 08/03/2008

  21. καποτε με συγκλονησαν τα ματια και οι λεξεις μιας παλαιστινιας μαννας που μολις της ειχαν πει για το θανατο του παιδιου της σε μια επιδρομη του ισραηλινου στρατου , τοση σκληραδα και μισος ,ενα σκοτωνουν και εμεις ακομα γεναμε χιλιαδες στην θεση του για την πατριδα

    Σχόλιο από μαλικ | 15/03/2008

  22. Καλοί καί κακοί ἀντιρατσιστές

    Ὅλοι μας ἔχουμε πλέον ἐμπεδώσει καλά τό μάθημά μας: Πάνω ἀπ’ ὅλα «ἀνθρώπινα δικαιώματα» καί «ἀντιρατσισμός», κόντρα στίς ἀνθρωπόμορφες μάγισσες, πού ὅταν φτάσουν στό κατώτερο στάδιο, στόν «ἀντισημιτισμό», ἀποτελοῦν τό βδέλυγμα τῆς ἀνθρωπότητας (καί βεβαίως τούς ἀξίζει ἡ πυρά). Μέ αὐτούς τούς κοινούς τόπους κατά νοῦ, δυσκολεύεται ἴσως κάποιος νά ἀντιληφθεῖ τό νόημα τῆς παρακάτω εἴδησης: «Τό Ἰσραήλ ἀνακοίνωσε στίς 24/02/08 ὅτι θά μποϋκοτάρει τοῦ χρόνου τή 2η Διάσκεψη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα στό Ντέρμπαν τῆς Νοτίου Ἀφρικῆς». Τήν ἀνακοίνωση ἀμόλυσε ἡ ΥΠΕΞ τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους, Τζίπι Λίβνι, στό Παγκόσμιο Φόρουμ γιά τήν Καταπολέμηση τοῦ Ἀντισημιτισμοῦ, στήν Ἱερουσαλήμ. Τί ἐπικαλέστηκε; Ὅτι «θά εἶναι ἀδύνατον νά ἐμποδίσουν τή μετατροπή τῆς Διασκέψεως σέ φε- στιβάλ ἀντιισραηλινῶν ἐπιθέσεων»! Προσέξτε προκλητικότητα: Δέν συμμετέχουμε γιατί θά βροῦμε τόν μπελά μας! Καί φυσικά ἐπειδή ἐπί τῆς οὐσίας ἔτσι εἶναι (φάνηκε καί στήν πρώτη Διάσκεψη, τοῦ 2001, ὅταν ἡ πλειοψηφία τῶν συνέδρων ἔχεσε πατόκορφα τήν κρατική κτηνωδία τῶν σιωνιστῶν – αὐτήν πού θέρισε π.χ. προχθές ἀμέριμνα παιδάκια στή Γάζα, βλέπε φωτογραφία – ζητώντας τά αὐτονόητα), αὐτή τή φορά τόσο τό Ἰσραήλ, ὅσο καί οἱ ὑποτελεῖς του (ΗΠΑ, Καναδάς κ.ἄ.) ἀναμένεται νά ἀποφύγουν τίς κακές παρέες μέ τούς «τριτοκοσμικούς» καί τούς «μονομερεῖς». Ἔτσι εἶναι. Ὅποτε μποροῦμε νά ἐπιβάλουμε τήν δική μας ἀτζέντα καί τήν δική μας ὁρολογία (περί «ἀντισημιτισμοῦ» κτλ), πρωτοστατοῦμε. Ὅποτε ὑπάρχει ἕνα ψῆγμα δημοκρατίας και ἰσηγορίας – ἄρα καί ἡ βεβαιότητα τῆς καταδίκης μας – ἔ, τότε ἀπέχουμε καί εἴμαστε πάλι ὡραῖοι. Κι ὅσον ἀφορᾶ τούς ἐναντιόφρονες τῆς Διάσκεψης, ὅσο ἀκούστηκαν τό 2001 ἄλλο τόσο θά ἀκουστοῦν καί τοῦ χρόνου…

    Κ.Κ.

    Σχόλιο από Κ.Κ. | 28/03/2008

  23. Αναδημοσίευση από το ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 29/06/2008

    Του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΟΥ Αντγου ε.α., Επίτιμου Διοικητή Στρατιάς και Αρχηγού ΓΕΕΦ

    Χωρίς καμιά προειδοποίηση, χωρίς MOU, με την ισραηλινοτουρκική
    στρατιωτική συνεργασία και συμμαχία ακόμα εν ισχύι, η Ελλάδα
    εκτέλεσε αεροπορική άσκηση πολύ μεγάλης κλίμακος με το Ισραήλ, σε
    διεθνή και ελληνικό εναέριο χώρο, αλλά και σε εθνικό έδαφος,
    γεγονός που προκάλεσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον ιδιαίτερα
    των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

    Αλήθεια, η Βουλή έδωσε την άδεια για την παραχώρηση εθνικού χώρου και
    εδάφους για να ασκηθεί αυτή η μεγάλη ένοπλη δύναμη ξένων αεροσκαφών;
    Μια γιγαντιαία πραγματικά δύναμη, πάνω από 100 πολεμικά αεροσκάφη,
    εισέδυσε στη χώρα και δεν κουνήθηκε φύλλο. Απίστευτο, ακόμα και για
    την Ελλάδα. Το θέμα είναι μείζον και συνταγματικό.
    Γιατί όλα τα πολιτικά κόμματα της Βουλής σιωπούν; Από ελληνικής
    πλευράς δεν δόθηκε πειστική απάντηση για την άσκηση, ενώ από πλευράς
    Ισραήλ τηρείται απόλυτη σιγή. Το αστείο στην υπόθεση είναι ότι ο
    εμπνευστής και ουσιαστικά αυτός που επέβαλε την άσκηση, δηλαδή οι ΗΠΑ,
    σχολίασαν και έφεραν σε φως την είδηση, δίκην τρίτου και ουδέτερου
    παρατηρητή.
    Τα ερωτήματα είναι πάμπολλα, για το πώς, πότε και ποιος έφερε σε επαφή
    τα δύο μέρη, ποια μυστική συμφωνία υπογράφτηκε, ποιος και για ποιον
    σκοπό διέταξε και σχεδίασε την άσκηση. Το πιο βαρύ ερώτημα όμως που
    ανακύπτει και απευθύνεται στο υπουργείο Άμυνας και κατόπιν στο ΥΠΕΞ
    είναι αν μετρήθηκε επισταμένως η βλάβη των ελληνικών συμφερόντων από
    την εκτέλεση της άσκησης. Διότι βεβαίως οι επιπτώσεις για την ελληνική
    εξωτερική πολιτική θα είναι άμεσες και πολύ αρνητικές.
    Σενάριο της άσκησης
    Είναι γνωστό ότι το σενάριο μιας άσκησης υλοποιεί τους αντικειμενικούς
    στόχους και σκοπούς που ετέθησαν από τις ηγεσίες και, εν προκειμένω,
    λόγω του μεγέθους της άσκησης, από τις όποιες κυβερνήσεις ενεπλάκησαν.
    (ΚΥΣΕΑ και Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών της Βουλής είχαν
    ενημερωθεί;)
    Ας δούμε λοιπόν το σενάριο, όπως το δώσανε οι αρμόδιοι αμερικανοί
    αξιωματούχοι. Η άσκηση, κατά τους Αμερικανούς, αποτελούσε πρόβα μιας
    αιφνιδιαστικής επιχείρησης βομβαρδισμού των πυρηνικών εγκαταστάσεων
    του Ιράν. Έπρεπε λοιπόν να γίνει μια πλήρης προσομοίωση της
    επιχείρησης, ακόμη και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Έπρεπε πολύ ενωρίς
    να γίνει όλη η επιτελική προεργασία η οποία στη συνέχεια να δοκιμασθεί
    σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές πριν από τη διεξαγωγή της άσκησης. Το
    σενάριο έπρεπε λεπτομερώς να περιλάβει το ακριβές σχέδιο πτήσης (και
    δύο εναλλακτικά) της αεροπορικής δύναμης, τα πυρομαχικά που θα
    χρησιμοποιηθούν, τη δύναμη ασφαλείας της ομάδος αεροσκαφών κρούσης, τα
    κράτη πάνω απ’ τα οποία θα περάσει η δύναμη και τις αντιαεροπορικές
    τους δυνατότητες, τους στόχους που θα προσβληθούν και τα δρομολόγια
    αποχώρησης.
    Όλα αυτά θα έπρεπε να τα προσφέρει η Ελλάδα. Άραγε πήρε ανταλλάγματα
    αναλόγου βαρύτητας η χώρα μας ή και πάλι ανέξοδα εξετέθη υπέρ τρίτων;
    Τέσσερα μεγάλα υποσενάρια έπρεπε να καλύψουν το εύρος της τεράστιας
    αυτής επιχείρησης. Πρώτο και βασικό το σενάριο υποστήριξης που κυρίως
    αφορά και στα αεροσκάφη ανεφοδιασμού καυσίμων της δύναμης. Δεύτερο το
    σχέδιο παραπλάνησης των ιρανικών δυνάμεων, περιλαμβανομένων και στόχων
    στρατηγικής σημασίας πέραν των πυρηνικών. Τρίτο θα ήταν το σχέδιο
    διαφυγής και απόδρασης, περιλαμβανομένων και των σχεδίων διάσωσης
    καταρριπτομένων πιλότων. Τελευταίο και πιο σοβαρό το πολλαπλό σχέδιο
    ηλεκτρονικού πολέμου. Ελπίζω, και το επισημαίνω με ιδιαίτερη ανησυχία,
    στο πεδίο βολής Κρανέας στην Ελλάδα να μην έδωσε άδεια το υπουργείο
    Άμυνας να χρησιμοποιηθούν τα ισραηλινά μοντέρνα μικροπυρηνικά
    διάτρησης και ηλεκτρονικής απόσβεσης. Λέω ελπίζω, για να μην υποθέσω
    ότι άφησαν ερασιτεχνικά τους Ισραηλινούς να αλωνίζουν.
    Γκλόριους Σπάρταν
    Και ο πιο αφελής Έλληνας θα ρωτούσε ποια σχέση έχει η δόξα της Σπάρτης
    με την ισραηλινή επίθεση κατά του Ιράν. Μάλλον δόξα του Τελ Αβίβ ήταν
    το πρέπον.
    Η κωδική ονομασία της άσκησης είναι παντελώς άσχετη με στόχους των
    Αμερικανοϊσραηλινών. Τα αεροσκάφη έπρεπε να καλύψουν μια απόσταση
    περίπου 1.700 χλμ. Τα 550 από αυτά μέσα στην Ιορδανία, 700 πάνω από το
    Ιράκ και 450 από τον Περσικό μέχρι το Ισφαχάν (Νατάνζ), όπου βρίσκεται
    ο ιρανικός σταθμός εμπλουτισμού ουρανίου.
    Εξυπακούεται ότι χωρίς την αμερικανική συνδρομή και προστασία δεν ήταν
    δυνατόν να καλυφθεί αυτή η επιχείρηση, όχι μόνο λόγω της αμερικανικής
    παρουσίας στο Ιράκ, αλλά και λόγω ικανής αντιαεροπορικής άμυνας σε
    Σαουδική Αραβία και Ιορδανία. Η εμπειρία του βομβαρδισμού στον
    πυρηνικό σταθμό του Ιράκ το 1981 αποτέλεσε τη βάση της
    αμερικανοϊσραηλινής σχεδίασης της Γκλόριους Σπάρταν. Λέγω
    «αμερικανοϊσραηλινής», γιατί δεν πιστεύω να ελήφθη υπ’ όψιν η γνώμη
    της Ελλάδος, έστω και από λόγους αβρότητος. Στην κύρια δύναμη
    επιθέσεως χρησιμοποιήθηκαν δύο τύποι αεροσκαφών F15 και F16. Σαφώς ως
    δύναμη βομβαρδισμού τα πρώτα και ως πολλαπλών ρόλων τα δεύτερα. Η
    δύναμη υποστήριξης, αεροσκαφών και ελικοπτέρων διάσωσης, προφανώς θα
    πρέπει να βρίσκεται σε κάποια αμερικανική βάση στο Ιράκ και
    προκειμένου για την άσκηση στην Κρήτη. Η Γκλόριους Σπάρταν εμφανώς
    παραβίασε τον εναέριο χώρο της Κύπρου και ίσως αυτό να είναι ένα
    κάκιστο παράδειγμα και μια πολύ κακή υπηρεσία προς την Κυπριακή
    Δημοκρατία στις δύσκολες ώρες που διέρχεται.
    Το μέγα ερώτημα της άσκησης είναι ο ρόλος που έπαιξαν τα ελληνικά
    μαχητικά. Αν ο ρόλος ήταν διακοσμητικός και συγκαλυπτικός της
    ισραηλινής δύναμης, τότε κακώς έγινε η άσκηση. Αν μάλιστα το όλο
    απόρρητο κομμάτι της άσκησης, μαζί με την αξιολόγηση της ελληνικής
    αεροπορίας και αντιαεροπορικής μας άμυνας, το περάσουν οι Ισραηλινοί
    σε τουρκικά χέρια λόγω της συνεργασίας τους, τότε ας σκεφθεί ο καθένας
    τις ευθύνες του.
    Τεχεράνη
    Οι Ιρανοί έχουν λάβει σοβαρά παθητικά μέτρα προστασίας των πυρηνικών
    τους εγκαταστάσεων. Η καρδιά του συστήματος στο Ισφαχάν (Νατάνζ) είναι
    υπόγεια, με προδιαγραφές αντοχής στα συμβατικά όπλα διάτρησης.
    Παράλληλα, έχουν αναδιοργανώσει την αντιαεροπορική τους άμυνα,
    εκτιμάται όμως ότι δεν είναι ακόμη σε ικανοποιητικό επίπεδο. Το Ιράν
    είναι δύναμη στρατιωτική, κυρίως λόγω αριθμών και θρησκευτικού
    φανατισμού. Τα θρυλούμενα όμως περί πυραύλων μακρού βεληνεκούς και
    προηγμένης τεχνολογίας ανήκουν μάλλον σε θεωρητικές σφαίρες.
    Το Ιράν αντέδρασε στην άσκηση, καθώς και στις επιθετικές δηλώσεις των
    ισραηλινών αξιωματούχων και κυρίως του υπουργού Σαούλ Μοφάζ, ο οποίος
    απροκάλυπτα εδήλωσε ότι το Ισραήλ θα εξαφανίσει τον Αχμαντινετζάντ
    πριν αυτός υλοποιήσει τις απειλές του για το Ισραήλ. Το Ιράν το
    περασμένο Σάββατο προσέφυγε στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων
    Εθνών, διαμαρτυρόμενο για τη σχεδιαζόμενη από το Ισραήλ επίθεση. Τα
    πράγματα οξύνονται απρόβλεπτα και είναι να απορεί ο κάθε εχέφρων τι
    ζητούσε η Ελλάδα να μπλέξει σ’ αυτήν την ιστορία.
    Επιπτώσεις
    Αν οι Αμερικανοί εντάσσουν την άσκηση στα δικά τους προεκλογικά
    παιχνίδια και κυρίως αν το κατεστημένο θέλει για δικούς του λόγους να
    εμποδίσει τον Ομπάμα, τότε η Ελλάδα κακώς αναμίχθηκε σ’ αυτήν την
    υπόθεση και θα βγει ζημιωμένη. Το γεγονός ότι η Ελλάδα έδωσε τον
    εθνικό της χώρο στην ισραηλινή πολεμική αεροπορία, για μια τέτοια
    γιγαντιαία επιχείρηση, αυτό εμφανώς δυσαρέστησε το Ιράν. Αν αυτή η
    δυσαρέσκεια επεκταθεί και στον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο, που είναι
    και το πιθανότερο, τότε τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.
    Η Ελλάδα έχει μια μακρόχρονη καλή σχέση με τα ισλαμικά κράτη και δεν
    βγήκε ποτέ ζημιωμένη από αυτήν την επιλογή της εξωτερικής της
    πολιτικής. Αν η άσκηση σηματοδοτεί αλλαγή αυτής της πολιτικής, τότε
    πρόκειται για αβασάνιστη και πολύ επιπόλαια απόφαση. Ο Ελ Μπαραντέι
    παρενέβη και δήλωσε ότι η οποιαδήποτε μονομερής στρατιωτική δράση
    είναι απαράδεκτη, διότι υπονομεύει τη συνθήκη μη διάδοσης των
    πυρηνικών.
    Από την άλλη μεριά, όποιοι πιστεύουν ότι η ελληνική Πολεμική Αεροπορία
    είχε πολλά να ωφεληθεί από την ισραηλινή, έχουν κάνει λανθασμένους
    υπολογισμούς. Το Ισραήλ έχει ένα τεράστιο στρατηγικό πρόβλημα. Δεν
    έχει καθόλου στρατηγικό βάθος και αυτό το εξαναγκάζει σε λύσεις
    ανάγκης που είναι και επαχθέστατες – παράδειγμα η συνεχής αναγκαστική
    διασπορά των υποβρυχίων πυρηνικών κεφαλών. Ελπίζω ότι η κακοκεφαλιά
    μας δεν μας οδήγησε σε υποχρεώσεις άμβλυνσης του προβλήματος των
    Ισραηλινών.
    Η εκτίμησή μας είναι ότι η άσκηση αυτή δεν έπρεπε να γίνει. Πιστεύω
    ότι πνίγηκε μέσα στο τσουνάμι της Ζήμενς και δεν απασχόλησε τον
    πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο της χώρας, αλλά και τον λαό όσο θα
    ‘πρεπε. Δεν κουνήθηκαν καν ακόμα και οι διάφορες επιτροπές ειρήνης.
    Ήταν λάθος που δεν υπήρξε αντίδραση. Ήταν ένα κορυφαίο εθνικό θέμα.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/07/2008

  24. Σκέψεις μιας Γαλλίδας αραβικής καταγωγής για την Κύπρο

    ΤΗΣ Λ. ΜΠ. ΖΕΡΟΥΑΛΙ*

    ΔΕΝ είμαι ούτε Κύπρια ούτε Ελλαδίτισσα. Κι όμως, από τον Απρίλιο του 2004, παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον, ακόμα και με αγωνία, τις εξελίξεις που αφορούν στην Κύπρο. Εννοείται ότι όσα διαδραματίζονται στη μεγαλόνησο είναι υπόθεση, πρώτα και κατά κύριο λόγο, των ιδίων των Κυπρίων. Ωστόσο, επειδή διαπίστωσα επανειλημμένως με πόση ευκολία κατηγορούνται ως «εθνικιστές», όσοι απέρριψαν τις εξωφρενικές πρόνοιες του σχεδίου Ανάν 5, αποφάσισα να εκφράσω τις απόψεις μου περί του θέματος, με την ιδιότητα της «ξένης», ως προς την καταγωγή και την υπηκοότητα, αλλά όχι ως προς την ιστορία και το γίγνεσθαι του Ελληνισμού, με τον οποίο ασχολούμαι επιστημονικά εδώ και αρκετά χρόνια. Η διαύγεια, η γενναιότητα και η αντοχή που απέδειξαν την άνοιξη του 2004, τόσο ο κυπριακός λαός όσο και η ηγεσία του, απέναντι τις ασφυκτικές πιέσεις και απειλές που «έπεφταν βροχή», προκειμένου να δεχτούν οι Κύπριοι το απαράδεκτο, ήρθαν σαν μήνυμα ελπίδας και βάλσαμο σε έναν κόσμο που χάνει το λογισμό του και αιμορραγεί κάθε μέρα περισσότερο. Ένα μάθημα ευφυΐας και αξιοπρέπειας, το μέτρο του οποίου αντιστοιχεί σε εκείνο της λυσσασμένης εκστρατείας μαζικής παραπληροφόρησης που ακολούθησε το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου.
    Πρώτη διαστρέβλωση της πραγματικότητας: Η ερμηνεία της απόρριψης του σχεδίου ως «Όχι των Ελληνοκυπρίων στην επανένωση». Η ερμηνεία αυτή αποτελεί βρισιά για έναν λαό που υποφέρει από την κατοχή 36,4% των εδαφών του εδώ και 31 χρόνια.
    Ανακριβής και άδικη είναι η παρουσίαση των Ελλήνων της Κύπρου ως «κακούς πλούσιους» και λίγο έως πολύ «ρατσιστές», που δεν θέλουν να μοιράζονται τα πλούτη τους με τους Τουρκοκύπριους, όταν είναι πολυάριθμοι οι τελευταίοι που εργάζονται στις ελεύθερες περιοχές και ενώ προσφέρεται σε όλους τους Τουρκοκύπριους δωρεάν ιατρική περίθαλψη στα κρατικά νοσοκομεία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιπλέον, το ότι δεν είναι ρατσιστές, οι Έλληνες της Κύπρου το απέδειξαν ακριβώς με την απόρριψη ενός σχεδίου, που προέβλεπε την ίδρυση ενός καθεστώτος τύπου Απαρτχάιντ.
    Πέρα από όλα αυτά, ιδιαίτερη αίσθηση μού προκάλεσε η προσπάθεια από μέρους κάποιων να διδάξουν τη δημοκρατία σε εκείνους… που την επινόησαν! Χωρίς τους Έλληνες, στους οποίους η Ευρώπη χρωστάει, εκτός από το ίδιο το όνομά της, σχεδόν το σύνολο των ιδεών, αρχών και αξιών του πολιτισμού που διεκδικεί σήμερα σαν δικό της, και τους Άραβες, οι οποίοι μετέφεραν τα έργα των Ελλήνων και παρέδωσαν στη Δυτική Ευρώπη πρωτότυπους θεσμούς που σφράγισαν την περαιτέρω εξέλιξή της -όπως το πανεπιστήμιο- δεν θα υπήρχε ούτε «Αναγέννηση» ούτε «Διαφωτισμός» ούτε σημερινή Ευρώπη. Αυτά τα ιστορικά δεδομένα δεν πρέπει να τα ξεχάσουν ούτε οι Έλληνες ούτε οι Άραβες. Όχι βέβαια για να καλλιεργήσουν ένα αίσθημα υπεροχής απέναντι στους άλλους, αλλά επειδή η γνώση της ιστορίας και η σωστή εκτίμηση της συμβολής του καθενός, αποτελούν την προϋπόθεση μιας αμοιβαίας κατανόησης και εποικοδομητικής συνεργασίας μεταξύ των λαών. Και η προσωπική μου εμπειρία, κατά κάποιον τρόπο, το επιβεβαιώνει.
    Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε ένα κομμάτι της Αφρικής που απλώνει το χέρι του προς την Ευρώπη, ανάμεσα στον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, στη μοναδική αραβική χώρα που δεν ανήκε ποτέ στην Οθωμανική Αυτοκρατορία: το Μαρόκο. Αυτές οι ρίζες δεν με εμποδίζουν καθόλου να νιώσω εξίσου Γαλλίδα και γενικότερα Ευρωπαία. Και αυτό οφείλεται σε δύο βασικούς παράγοντες: στις φιλικές σχέσεις που διατηρεί η Γαλλία με το Μαρόκο – χάρη στον απόλυτο σεβασμό εκ μέρους της πρώτης προς την ανεξαρτησία του προηγούμενου προτεκτοράτου της, και στη συνειδητοποίηση της συμβολής των προγόνων μου στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Πράγματι, είμαι πεπεισμένη ότι, εάν τόσο οι απόγονοι Αράβων μεταναστών που ζουν στη Γαλλία -και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης- όσο και οι αυτόχθονες, είχαν καλύτερη γνώση της συμβολής του αραβικού πολιτισμού στη διαμόρφωση της σημερινής Ευρώπης, τότε οι τάσεις φανατισμού και ξενοφοβίας που υπονομεύουν την κοινωνική γαλήνη θα ήταν ασφαλώς λιγότερες.
    Να μην περιμένουμε, όμως, θεαματική βελτίωση της κατάστασης όσο διαρκεί η διαδικασία υποταγής και εξευτελισμού των αραβικών πληθυσμών της Μέσης Ανατολής. Όποιος έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει τις απόψεις που εκφράζονται στον ευρωπαϊκό και τον αραβικό Tύπο, αντιλαμβάνεται αμέσως το τραγικό αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας: φόβος, καχυποψία, πίκρα και απελπισία. Η Ευρώπη δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια στην πραγματικότητα αυτή, χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την ειρήνη και την ασφάλεια μέσα στα ίδια της τα σύνορα. Εξάλλου, μετά την απόρριψη του Ευρωσυντάγματος, από μια μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, έχει γίνει πια ολοφάνερο ότι αυτοί οι πολίτες δεν μπορούν να εμπιστεύονται παραμόνο μια Ευρώπη, που σέβεται τον εαυτό της, που δεν καταπατεί τα ίδια της τα θεμέλια, που δεν παραιτείται, που δεν αυτοκτονεί. Μια Ευρώπη που θέλει να ζήσει, που αγωνίζεται για το παρόν και το μέλλον των κατοίκων της, που υπερασπίζεται τις δημοκρατικές αρχές στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια και, προπαντός, που δεν αφήνει εκείνους, που βεβηλώνουν τις λέξεις «δημοκρατία» και «ελευθερία» και τις χρησιμοποιούν ως λάβαρο μιας απίστευτης αποικιοκρατικής εκστρατείας, να την παρασύρουν στις εφιαλτικές «Νεοσταυροφορίες» τους. Όσοι στις Βρυξέλλες δηλώνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ανάγκη από μια «γέφυρα» προς τη Μέση Ανατολή έχουν απόλυτο δίκαιο. Απλώς, ας τους υπενθυμίσουμε ότι αυτήν τη «γέφυρα» την έχουν ήδη στη διάθεσή τους και δεν είναι άλλη από την Κύπρο, για πολλούς λόγους. Πέρα από τη γεωγραφική της θέση, η Κύπρος έχει το μεγάλο πλεονέκτημα, όπως άλλωστε και η Ελλάδα, ενός καθαρού ιστορικού «ποινικού μητρώου» απέναντι στους λαούς της περιοχής, από τους οποίους ο πολυπληθέστερος είναι ο αραβικός. Επιπλέον, η Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία διαθέτει αυτογνωσία καθώς και οικονομικές και διοικητικές δομές υψηλού επιπέδου, έχει αναπτύξει μακρόχρονη και στενή συνεργασία με τα αραβικά κράτη στον εμπορικό και χρηματιστικό τομέα.
    Επομένως, εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί πραγματικά να γεφυρώσει το χάσμα που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα σε αυτήν και τον αραβικό κόσμο, τότε ας καταβάλει όλες τις προσπάθειες για να τερματιστεί η κατοχή του βόρειου τμήματος της μεγαλονήσου και ύστερα, με πλήρη σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των κανόνων του διεθνούς δικαίου, να ανατείλει μια επανενωμένη Κύπρος, πόλος σταθερότητας και ανάπτυξης στη διασταύρωση όχι δύο, αλλά τριών ηπείρων. Ως Ευρωπαία, ως Αφρικανή, ως Αραβίδα, και πάνω απ’ όλα ως Άνθρωπος, εύχομαι ειλικρινά να γίνει αντιληπτό από όλους ότι η απελευθέρωση και η πραγματική επανένωση της Κύπρου δεν συμφέρουν μόνο τον κυπριακό λαό, αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα.

    * Οι απόψεις που δημοσιεύονται στο παρόν άρθρο είναι απολύτως προσωπικές. Δεν εκπροσωπώ καμιά κυβέρνηση και δεν ανήκω σε κανένα πολιτικό κόμμα

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 05/09/2008

  25. Δείτε κι ένα του Στάθη για τον αντισημιτισμό:

    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=58052504

    Σχόλιο από Zωνιανίτης | 04/11/2008

  26. […] Δείτε επίσης : Πεθαίνοντας στην Παλαιστίνη […]

    Πίνγκμπακ από ΓΑΖΑ : Το Άουσβιτς του Ισραήλ. « Πόντος και Αριστερά | 29/12/2008

  27. […] -Πεθαίνοντας στην Παλ […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  28. […] Πεθαίνοντας στην Παλαιστίνη (Πόντος & Αριστερά) […]

    Πίνγκμπακ από Υπογράψτε στήριξη της έκθεσης Γκόλντστοουν για τη Γάζα (ΕΠΕΙΓΟΝ θέμα… εντελώς θαμμένο από τα Ελληνικά ΜΜΕ) « OMADEON | 02/11/2009

  29. […] -Πεθαίνοντας στην Παλαιστίνη […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: