Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ο Γιάννης Χαλκίδης και το θράσος των χουντικών

αθωώθηκε ο Χατζηγιάννης για την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης του δολοφόνου του Χαλκίδη, Λεπενιώτη.

24__594_x_386_.jpgΈνας βασανιστής της χούντας και ένας αντιστασιακός ξανασυναντήθηκαν την Παρασκευή που μας πέρασε στο δικαστήριο. Μόνο που κατήγορος ήταν ο χουντικός βασανιστής και κατηγορούμενος ο αντιστασιακός.

Αφορμή ήταν οι μνήμες από τη δολοφονία του Γιάννη Χαλκίδη, του υπεύθυνου των Λαμπράκηδων της Θεσσαλονίκης, που είχε γεννηθεί στο ποντιακό χωριό Σφενδάμη Πιερίας και δολοφονήθηκε από τη χούντα…..

dspphoto.jpg«Οι ρόλοι θα έπρεπε να είναι αντίστροφοι», σχολίασαν όσοι παραβρέθηκαν στη δίκη συμπαραστεκόμενοι τον αντιστασιακό Χατζηγιάννη και δεν μπορούσε να χωρέσει ο νους τους ότι ο άνθρωπος που κατηγορήθηκε για βασανισμούς και τη δολοφονία του Χαλκίδη έφτασε στο σημείο να μηνύσει ένα από τα θύματά του επειδή ο Χατζηγιάννης εξύβρισε τον Λεπενιώτη όταν τον συνάντησε τυχαία σε αστικό λεωφορείο τον Σεπτέμβριο του 2004.Οι μαρτυρίες πολιτικών κρατουμένων αναβίωσαν το κλίμα εκείνης της εποχής και τα βασανιστήρια που υπέστησαν στα κρατητήρια της Ασφάλειας.

«Εγώ, προσωπικά, βασανίστηκα από τον Λεπενιώτη και τον έχω αποκαλέσει βασανιστή και δολοφόνο του Χαλκίδη», κατέθεσε ο μάρτυρας υπεράσπισης Κώστας Παπαδόπουλος, συνταξιούχος σήμερα, που περιέγραψε με συγκλονιστικές λεπτομέρειες το άγριο ξύλο και όλα όσα υπέφερε κατά τη σύλληψη και τη φυλάκισή του από τα όργανα της χούντας.  [ Δες το ρεπορτάζ από την Ελευθεροτυπία ! ]

104.jpgΗ δίκη μετατράπηκε σε δίκη της χούντας, των βασανιστών, των δολοφόνων και των παρακρατικών.

Η προσπάθεια του δολοφόνου να ξεπλυθεί από το παρελθόν απέναντι στα μάτια της κοινωνίας και ειδικά της οικογένειας του απέτυχε παταγωδώς.

Σημειώνουμε ότι η οικογένεια του τελευταία μαθαίνει τι κουμάσι ήταν ο πατέρας γιαυτό και κανείς τους δεν ήρθε ούτε γυναίκα ούτε παιδιά.
Γιαυτό και του άξιζε το πικρόχoλο σχόλιο που ειπωθηκε με την ανακοίνωση της απόφασης: «να δούμε τι θα πας να πεις στη γυναίκα και στα παιδιά σου τώρα!«

ΠΩΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ Ο ΧΑΛΚΙΔΗΣ

Τεσσεράμισι μόνο μήνες μετά την επιβολή της δικτατορίας, στις 5 Σεπτεμβρίου 1967, ο Γιάννης Χαλκίδης, ο πρώτος νεκρός του αντιδικτατορικού αγώνα στη Θεσσαλονίκη ξεψυχούσε χτυπημένος από τις σφαίρες της χούντας, στην αλάνα που βρισκόταν στην συμβολή των οδών Μαρτίου και Κωνσταντινουπόλεως.

123456.jpgΟ Γιάννης Χαλκίδης , γεννημένος στη Σφενδάμη Πιερίας, ήταν μόνο 27 χρονών όταν έδωσε τη ζωή του για τη δημοκρατία. Οργανωμένος από παλιά στους Λαμπράκηδες , άρχισε την αντίσταση από την πρώτη μέρα που επιβλήθηκε η δικτατορία. Την ιστορία του διηγήθηκαν στο Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων με συγκλονιστικές λεπτομέρειες η αδελφή του Σοφία Πεχλιβανίδου, η Φίκα, όπως την ξέρουν όλοι, και ο σύντροφός του στην αντίσταση ο Νάντης (Φερδινάνδος) Χατζηγιάννης εκφράζοντας την πίκρα τους που αυτοί που σκότωσαν το Γιάννη δεν τιμωρήθηκαν.

Η αδελφή του Χαλκίδη αφηγείται

Η Φίκα Πεχλιβανίδου, στη μονοκατοικία όπου μένει στους Αμπελόκηπους, θυμάται σα χτες κι ας έχουν περάσει 30 χρόνια την ημέρα που επιβλήθηκε η δικτατορία. «Το βράδυ που έγινε το πραξικόπημα ο αδελφός μου ήταν στο σπίτι και τον ειδοποίησα εγώ. Είδα τον κόσμο και έρχομαι και του λέω «Γιάννη δεν ξέρεις τι γίνεται έξω» , «Τι γίνεται;» μου λέει ο αδελφός μου. «Στρατό έχει γεμίσει έξω» του λέω.»Οι κερατάδες το καταφέρανε;» μου λέει και ντύθηκε και έφυγε από δω από τη γειτονιά μας. Επειτα δεν τον είδαμε καθόλου , δεν ξέραμε που ήτανε. Απ την αρχή ο αδελφός μου ήταν με τους με τη νεολαία Λαμπράκη. Από κει φυσικά ξεκίνησε και τον είχαν στο μάτι».

Για κάμποσο καιρό δεν τον βλέπανε τον Γιάννη. «Πήγαινε ο γιος μου τον έβρισκε αλλά δεν μας το λεγε» λέει και συνεχίζει: «Υστερα μια μέρα μας ειδοποίησε, πήγαμε κι εμείς ένα βράδυ, τον είδαμε σε ένα συγγενικό μας σπίτι. Του λέω «Γιάννη αγόρι μου κοίταξε δεν βλέπεις τι γίνεται να πας να παραδοθείς». Μου λέει «Από σένα τέτοιο πράγμα δεν περίμενα αδελφή». Εφυγε. Φύγαμε εμείς ήρθαμε στο σπίτι. Μετά από δυό μέρες με πήρε η ξαδέλφη μου τηλέφωνο, σ’ αυτής το σπίτι πήγαινε. «Ελα να σου πω κάτι» μου λέει. «Τι να μου πεις» της απαντώ. «Ο Γιάννης είναι καλά» μου λέει. «Ποιός Γιάννης είναι καλά, το Γιάννη τον σκοτώσανε» της λέω, γιατί ένας κουμπάρος μας ή συγγενής μας το είχε πει ότι τον αδελφό μου τον σκότωσαν. Η μάνα μου κι ο μπαμπάς μου λείπανε στο χωριό. Ειδοποιηθήκανε και ήρθανε εδώ. Ο μπαμπάς μου λιποθύμησε κάτω. Εγινε ιστορία μεγάλη. Τον σκοτώσανε και μας τον δώσανε 5 Σεπτεμβρίου και τον κηδέψαμε 7″.

«Τον σκοτώσανε, τον σκότωσαν τον αδελφό μου. Την ημέρα που κάναμε μνημόσυνο αυτοί παίρνανε προαγωγή»

Τα όργανα της χούντα πυροβόλησαν και τραυμάτισαν τον Γιάννη , ενώ προσπαθούσε να ξεφύγει από τον φωταγωγό και τον αποτελείωσαν . Ηταν οκτώ άτομα που μετείχαν efimeides-nea.jpgστην επιχείρηση της δολοφονίας του. Τον σκότωσαν, τον σκότωσαν τον αδελφό μου. Τον τραυμάτισαν, είχε πολλαπλά τραύματα στην κοιλιακή χώρα και στο θώρακα όπως είχε πει ο ιατροδικαστής και μετά στα μνήματα τα αλλοιώσανε και είπαν ότι ήτανε λίγα τα τραύματα. Τον σκοτώσανε και τον αποτελειώσανε πυροβολώντας με το πιστόλι στο κεφάλι. Μπροστά στα μάτια του Χατζηγιάννη σκότωσαν τον αδελφό μου και τον αποτελείωσαν. Και δεν άφησαν να ‘ρθει στην κηδεία κανένας. Πρέπει να σας πω ότι την ημέρα που εμείς κάναμε το μνημόσυνο για τα σαράντα του Γιάννη αυτοί που τον σκότωσαν παίρνανε προαγωγή. Κάναμε μήνυση. Τους δικάσανε μετά από χρόνια. Ο Τετραδάκος πήρε τα βάρη πάνω του κι αυτόν καταδικάσανε σε δέκα χρόνια για βασανιστήρια σε κάτι άλλους και για τον αδελφό μου τίποτα . Οι άλλοι όλοι ξεφύγανε».

Η αφήγηση του Νάντη

Ο αγωνιστής της αριστεράς Νάντης Χατζηγιάννης με το άκουσμα ότι κυκλοφορούν τανκ στη Θεσσαλονίκη την 21η Απρίλη του 1967 βγήκε στους δρόμους για να δει πως είναι η κατάσταση. «Ηρθα σε επαφή με διάφορους. Συναντήθηκα με τον Γρηγόρη τον Παντή, τον Γιάννη Χαλκίδη, τον Θόδωρο τον Καζέλη και στην πορεία με άλλους φοιτητές της Θεσσαλονίκης και την Μεγάλη Εβδομάδα του 1967 προσπαθήσαμε να πετάξουμε προκηρύξεις αφού είχαμε αντιγράψει τη διακήρυξη προς τον ελληνικό λαό που είχε κάνει ο Μίκης ο Θεοδωράκης. Πετούσαμε σε όλο αυτό το διάστημα προκηρύξεις γράφαμε συνθήματα στη πόλη » αφηγείται Νάντης Χατζηγιάννης.

Το Σεπτέμβριο του 1967 η Κομματική Οργάνωση αποφασίζει να γίνει μία βομβιστική ενέργεια κατά τη διάρκεια των εγκαινίων της Διεθνούς Εκθεσης Θεσσαλονίκης όπου εκτός από τους πρωτεργάτες της χούντας θα ήταν παρόντες εκπρόσωποι και πρέσβεις ξένων χωρών. Η επιδίωξη ήταν να βυθιστεί η Εκθεση στο σκοτάδι και να πάρουν οι ξένοι το μήνυμα ότι υπάρχει αντίσταση κατά του καθεστώτος. Στις 3 Σεπτεμβρίου ο Γιάννης Χαλκίδης μαζί με τον Αργύρη Μπάρα τοποθετούν δυναμίτες σε μία κολόνα της ΔΕΗ κοντά στο Καυταντζόγλειο και φεύγουν με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Χατζηγιάννης και στο οποίο επέβαινε και ο Θόδωρος Καζέλης. Η έκρηξη έγινε και σβήσαν για 5-10 λεπτά τα φώτα κατά τη διάρκεια των εγκαινίων και η πολιτική χροιά της πράξης έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο.

Την άλλη μέρα ο Χατζηγιάννης πηγαίνει στη γιάφκα της οδού Φιλελλήνων που κρυβόταν ο Χαλκίδης με τον Παντή. Ο Χατζηγιάννης συνεχίζει την αφήγηση : «Καθίσαμε ώς αργά το βράδυ και εν συνεχεία πέσαμε να κοιμηθούμε. Τα χαράματα , ήταν Δευτέρα γύρω στις 4 με 4.30 η ώρα, άκουσα το θόρυβο στην πόρτα του διαμερίσματος που μέναμε. Σηκώθηκα και κάθισα στο κρεβάτι. Τη ίδια στιγμή είχε πεταχτεί ο Γιάννης ο Χαλκίδης απ’ το διπλανό το δωμάτιο. Πηγαίνει προς τη πόρτα, την ανοίγει απότομα, βλέπει ότι στο βάθος του διαδρόμου είναι αστυνομικοί. Κλείνει αμέσως τη πόρτα και λέει σηκωθείτε αστυνομία. Ξυπνάω τον Παντή και πηγαίνουμε προς το παράθυρο εγώ με τον Χαλκίδη. Κουβεντιάζοντας τι θα κάναμε από που θα φύγουμε μία ομάδα αστυνομικών ακούσανε τον ψίθυρο στο παράθυρο και μας πυροβόλησαν χωρίς καμιά προειδοποίηση. Οι σφαίρες ήρθανε διαγώνια από τον φωταγωγό και βρήκαν κάπου στο στήθος τον Γιάννη τον Χαλκίδη. Εκανε ένα «ωχ» διπλώθηκε στα δύο».

«Ο αστυνομικός τον ποδοπάτησε την ώρα που ψυχορραγούσε»

Μετά από αυτό ο Χαλκίδης πηδά από το παράθυρο και φεύγει ενώ το ακολουθούν ο Χατζηγιάννης και ο Παντής. » Σε όλη αυτή τη διάρκεια χιλιάδες πυροβολισμοί πέφτανε από τη ταράτσα, από το φωταγωγό» αφηγείται ο Χατζηγιάννης και συνεχίζει: «Το τελευταίο κάγκελο που πήγε να πηδήσει ο Χαλκίδης ήταν αρκετά ψηλό γύρω στα δύο μέτρα, πήδηξε και άρχισε να τρέχει διαγώνια προς τη οδό Κωνσταντινουπόλεως. Ταυτόχρονα σε κλάσματα του δευτερολέπτου πετάγεται ένα- ενάμισι μέτρο δίπλα στη γωνία, εκεί που τελείωνε το κάγκελο, κάποιος αστυνομικός με προτεταμένο το περίστροφο και πυροβολούσε πισώπλατα τον Χαλκίδη ώσπου την τελευταία σφαίρα την έριξε από απόσταση μερικών εκατοστών, σχεδόν εξ επαφής».

Λίγα λεπτά αργότερα ο Χατζηγιάννης συλλαμβάνεται. Εχει πια αρχίσει να ξημερώνει. Ο Χαλκίδης κείτονταν στο κράσπεδο της οδού Κωνσταντινουπόλεως. «Διέταξε κάποιος αστυνομικός αξιωματικός και τον φέρανε σέρνοντας τον παραμάσχαλα και τον βάλανε δίπλα μου. Ενώ ο Χαλκίδης ψυχορραγούσε δίπλα μου περάσανε πάνω από 50 με 60 αστυνομικοί μεταξύ αυτών ο Κουρκουλάκος, ο Οικονόμου, ο Τετραδάκος, ο Δίπλας, ο Λεπενιώτης. Το πιο ανατριχιαστικό είναι ότι όσο ψυχορραγούσε δίπλα μου ο Χαλκίδης, ήρθε ο αστυνομικός που τον πυροβόλησε και τον ποδοπάτησε. Εγώ έβλεπα μια τρύπα στη δεξιά πλευρά, αν θυμάμαι καλά προς το χώρο της μέσης, και αιμορραγούσε και άκουγα τον επιθανάτιο ρόγχο του Χαλκίδη. Τον ποδοπάτησε στην πλάτη του και εν συνεχεία τον γύρισε με το πόδι ανάσκελα, τον ποδοπάτησε πάλι στο στήθος και στην κοιλιά και όταν ρώτησε ποιος είναι αυτός και όταν του είπαν «ο Χαλκίδης» είπε : «Α! το πουλάκι μου» και τον ξαναγύρισε πάλι μπρούμυτα με το πόδι» προσθέτει ο Χατζηγιάννης.

«Με τέτοια φρικιαστική συμπεριφορά δεν δώσανε λόγο στη δικαιοσύνη»

«Με τέτοια φρικιαστική συμπεριφορά αυτοί οι άνθρωποι δεν δώσανε λόγο. Εγώ στο δικαστήριο κατονόμαζα το δολοφόνο που αποτελείωσε το Χαλκίδη και η ασφάλεια τον κάλυψε με όλες τις καταθέσεις των αξιωματικών, υπαξιωματικών και του ίδιου του διοικητή ότι ο αστυνομικός αυτός δεν έλαβε μέρος στη δολοφονία του Χαλκίδη, αλλά βρισκότανε σε υπηρεσία δήθεν κάπου στην Καλαμαριά. Ομως θέλω να σας τονίσω και κάτι άλλο ότι ειπώθηκε από δικαστικούς κύκλους, ότι τον Χαλκίδη τον δολοφόνησε η ελληνική δικαιοσύνη για δεύτερη φορά διότι στην υπόθεση της δολοφονίας του Χαλκίδη κάθισε στο σκαμνί μόνο ο Τετραδάκος, ο Τσιραπίδης, ο Δίπλας και ο Ζαχαρής ενώ έπρεπε να καθίσει ο Καραμπέρης, ο Κουρκουλάκος , ο Καραμήτσος, ο Σταματελόπουλος , ο Σταματόπουλος. Ολοι αυτοί που παρευρέθηκαν εκείνη την ημέρα στην εκτέλεση του Χαλκίδη, στο χτύπημα της γιάφκας στην οδό Φιλελλήνων. Δυστυχώς βρέθηκαν δικαστικοί πρόεδροι εφετών οι οποίοι απάλλαξαν διά βουλεύματος όλους αυτούς . Αλλά για τον εκτελεστή που τον αποτέλειωσε και τον κατονόμαζα σε όλα τα δικαστήρια κανένας δικαστής δεν δέχτηκε τη δική μου τη μαρτυρία σαν πραγματική και απάλλαξαν και τον Λεπενιώτη και όλους τους αξιωματικούς, τους προϊσταμένους των απλών δολοφόνων, που καταδικάστηκαν τελικά σε πολύ μικρές ποινές και μετά από την έφεση μείνανε δυόμισι με τρία χρόνια στη φυλακή και βρίσκονται σήμερα ελεύθεροι και αυτοί στην κοινωνία» καταλήγει ο Χατζηγιάννης.

Πηγή: [ΕΔΩ]

Advertisements

11/02/2008 - Posted by | -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

25 Σχόλια »

  1. Εξαιρετικά σημαντικό ποστ!!!

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 11/02/2008

  2. Με παρέπεμψε ο Νοσφεράτος και τον ευχαριστώ, μετά τόσα χρόνια πως αντιστρέφουν τα πράγματα οι…Μαύροι, οι κατάμαυροι, που τείνουν να ανοίξουν βιομηχανίες μηνύσεων περί της…Τιμής τους! Οι Αχρείοι.

    και είμαστε υποχρεωμένοι να τους ακούμε ότι θα μας σβουρίξουν μήνυση. Ποιοι;

    α, ρε…

    Σχόλιο από roidis | 11/02/2008

  3. Μανόλης Αναγνωστάκης

    Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας “δώστε τη χούντα στο λαό”.

    Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

    Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που σου κλείναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

    Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες και τα σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και “απόψεις”.

    Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις ίσιο δρόμο.

    Φ ο β ά μ α ι , φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

    Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 11/02/2008

  4. Αποχουντοποίηση…

    (Το πιο σύντομο ανέκδοτο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας)

    Σχόλιο από Allu Fun Marx | 11/02/2008

  5. καλα που γινονται και αυτα….

    σε λίγο θα ζητήσουν και παράσημα οι βασανιστές

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 13/02/2008

  6. όμορφα. Τα link όμως δεν βλέπω

    Σχόλιο από Argos | 13/02/2008

  7. 06/02/2008-ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΝΑΝΤΗ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ

    Μετά την επίσημη αναφορά του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου στον «τέως» και το άκριτο εγκώμιο Παπαγεωργόπουλου για τον μακαριστό Χριστόδουλο στη διάρκεια των εργασιών του δημοτικού συμβουλίου, αποτελεί πρόκληση και όνειδος για κάθε δημοκρατικό πολίτη, η δίωξη για συκοφαντική δυσφήμιση σε βάρος του Νάντη Χατζηγιάννη, αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του αγωνιστή Γιάννη Χαλκίδη τους πρώτους μήνες της δικτατορίας.

    Πόσο μάλλον, όταν η μηνυτήρια αναφορά κατά του Χατζηγιάννη προέρχεται από τον βασανιστή της χούντας και παρ΄ ολίγον εκτελεστή του, Αντώνη Λεπενιώτη, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα οργάνων της Ασφάλειας που εκτέλεσαν εξ επαφής τον Γιάννη Χαλκίδη.
    Σήμερα, μετά από 40 χρόνια, χουντικά υπολείμματα επιχειρούν να σηκώσουν κεφάλι και να ξαναδικάσουν αγωνιστές της δημοκρατίας αλλά και έντυπα που «τόλμησαν» να δημοσιοποιήσουν μαρτυρίες αντιστασιακών. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν επέδειξε τη δέουσα ευαισθησία στην ιστορική μνήμη και τον ελάχιστο σεβασμό προς έναν αγωνιστή, όταν δεν φρόντισε ακόμη να επανατοποθετήσει την πλάκα που -με αφορμή την αποκατάσταση πεζοδρομίου- ξήλωσε εργολάβος στη διασταύρωση των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Φιλελλήνων, πλάκα η οποία θύμιζε στους περαστικούς πολίτες την εν ψυχρώ δολοφονία του Χαλκίδη και τον τραυματισμό των Χατζηγιάννη και Παντή.
    Η «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη», με αφορμή την αυριανή δίκη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, καταδικάζει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την απόπειρα συκοφάντησης αγωνιστών της δημοκρατίας, εκφράζει τη συμπαράστασή της στον Νάντη Χατζηγιάννη και ζητά να μετονομαστεί το παρακείμενο στον χώρο της δολοφονίας αθλητικό κέντρο του δήμου Θεσσαλονίκης σε «Αθλητικό Κέντρο Γιάννης Χαλκίδης».

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 13/02/2008

  8. Θεσσαλονίκη: Η πορεία του εργατικού και λαϊκού κινήματος της πόλης μέσα στον 20ό αιώνα

    Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη με πλούσια ιστορία εργατικών και γενικότερα λαϊκών αγώνων. Την ονομάσανε «φτωχομάνα», πόλη των ξένων, πόλη των μεγάλων αντιθέσεων. Το σίγουρο είναι ότι στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης ήταν ένα κράμα λαών και εθνοτήτων. Ελληνες, Σλάβοι, Εβραίοι, Τούρκοι κ.ά., ένα μείγμα ανθρώπων που ζούσαν και πάλευαν μαζί.

    Ενα από τα σημαντικότερα γεγονότα που σημάδεψαν την ιστορία του εργατικού κινήματος όχι μόνο της πόλης αλλά και όλης της Ελλάδας ήταν η ίδρυση της Φεντερασιόν . Η Φεντερασιόν, που ιδρύθηκε πριν την αποκοπή της Θεσσαλονίκης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν μια Σοσιαλιστική Εργατική Ομοσπονδία που πολύ γρήγορα απέκτησε κύρος μέσα στους εργαζόμενους της πόλης και είχε πλούσια δράση. Τα μέλη της ήταν προοδευτικοί άνθρωποι από όλες τις εθνότητες. Η ίδρυσή της σχετίζεται με την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων (1908) που οργανώθηκε και ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη και που έδωσε κάποιες πολιτικές ελευθερίες στο λαό (όλων των εθνοτήτων) της πόλης. Βέβαια, μετά το πραξικόπημα του Χαμίτ ενάντια στην επανάσταση των Νεότουρκων (Μάρτης 1909), η στάση των Τούρκων άρχισε να διαφοροποιείται.

    Από τις πρώτες κινητοποιήσεις που διοργάνωσε η Φεντερασιόν ήταν το συλλαλητήριο ενάντια στην περικοπή των δικαιωμάτων της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων, τον Ιούνη του 1909. Στο αμέσως επόμενο διάστημα θα οργανώσει εργατικά συνδικάτα καθώς και την πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη, το 1911, με συμμετοχή 12.000 εργαζομένων. Στο τέλος της συγκέντρωσης η αστυνομία θα συλλάβει ηγετικά στελέχη των εργατών. Κάτω από τις αντιδράσεις του λαού, όλοι σχεδόν αφήνονται ελεύθεροι. Ο Μπεναρόγια όμως θα εξοριστεί. Βέβαια, το 1909, όταν ακόμα γίνονταν οι συζητήσεις για την ίδρυση της Φεντερασιόν, πραγματοποιήθηκε μια μικρότερη πρωτομαγιάτικη διαδήλωση (λίγων εβραίων εργατών) που έκανε μεγάλη εντύπωση στο λαό της πόλης.

    Μετά το 1912, όταν η Θεσσαλονίκη γίνεται πλέον τμήμα του ελληνικού κράτους (Βαλκανικοί Πόλεμοι), η δράση της «Φεντερασιόν» συνεχίζεται σε όλη την τότε Βόρεια Ελλάδα. Από τα βασικότερα καθήκοντα της οργάνωσης ήταν η συνένωση όλων των σοσιαλιστικών οργανώσεων, με αποτέλεσμα να παίξει καθοριστικό ρόλο το 1918 στην ίδρυση του ΣΕΚΕ (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας), του μετέπειτα ΚΚΕ, αλλά και της ΓΣΕΕ. Τότε όμως θα αρχίσουν και οι διώξεις για τη σοσιαλιστική της δράση.

    Παρά τις διώξεις το εργατικό κίνημα στην πόλη αναπτύσσεται γοργά. Στα 1914 οι καπνεργάτες της πόλης συμμετέχουν στη μεγάλη πανκαπνεργατική απεργία που ξεκίνησε από την Καβάλα και εξαπλώθηκε σ’ όλη τη Μακεδονία. Στις 8 μέρες της απεργίας έγιναν άγριες συγκρούσεις των εργατών με την έφιππη αστυνομία. Η αποφασιστικότητα και η μαχητικότητα των εργατών ήταν τέτοια, που οι καπνέμποροι υποχώρησαν και δέχτηκαν όλα τα αιτήματα των απεργών. Ηταν μια απ’ τις ηρωικότερες σελίδες στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος. Στα 1916 ξεσπά η απεργία των τσιγαράδων Θεσσαλονίκης, η οποία μάλιστα πραγματοποιήθηκε μέσα σε καθεστώς στρατιωτικού νόμου που έχουν επιβάλει τα αγγλογαλλικά στρατεύματα από το 1915.

    Η άνοιξη του 1936 αποτελεί μια από τις κορυφαίες στιγμές του αγώνα της εργατικής τάξης στη Θεσσαλονίκη. Στις 29 Απρίλη οι καπνεργάτες της πόλης κατεβαίνουν σε απεργία και σε λίγες μέρες απεργούν όλα τα καπνεργατικά κέντρα της Βόρειας Ελλάδας. Στις 8 Μάη γίνεται πανεργατική απεργία και διαδήλωση. Οι εργάτες δηλώνουν πως είναι ανυποχώρητοι και δείχνουν διαθέσεις για ακόμα μεγαλύτερες κινητοποιήσεις. Οι καπνέμποροι και η κυβέρνηση πανικοβάλλονται και, θέλοντας να προλάβουν τα «χειρότερα», καταφεύγουν στην καταστολή. Η αστυνομία επιτίθεται άγρια στους εργάτες. Ο πρώτος νεκρός είναι ο αυτοκινητιστής Τάσος Τούσης . Την ίδια μέρα δολοφονούνται 30 εργάτες και πάνω από 300 τραυματίζονται. Την επομένη (9 Μάη) γίνεται η κηδεία των νεκρών, που μετατρέπεται σε παλλαϊκή εξέγερση. Αλλοι 10 εργάτες σκοτώνονται στις συγκρούσεις με την αστυνομία και το στρατό, αλλά ο λαός της πόλης συνεχίζει να διαδηλώνει ακόμα πιο μαζικά. Οι απεργοί καταφέρνουν να αφοπλίσουν πολλούς αστυνομικούς. Η πόλη θα περάσει για 36 ώρες στα χέρια των εργατών. Ο στρατός που στάλθηκε να επιβάλει την τάξη ενώνεται με το λαό της πόλης. Τελικά οι εργοδότες δέχονται τα αιτήματα των εργατών. Η κυβέρνηση όμως του Μεταξά θα στείλει ισχυρές και έμπιστες στρατιωτικές δυνάμεις από τη Λάρισα για να καταστείλει την εξέγερση. Λίγους μήνες αργότερα, την 4 ηΑυγούστου, ο Ιωάννης Μεταξάς με τη βοήθεια του βασιλιά και τη συγκατάθεση της Αγγλίας επιβάλλει δικτατορία στη χώρα. Οι εργατικοί και αντιδικτατορικοί αγώνες όμως συνεχίζονται. Οι φυλακές της Θεσσαλονίκης (Γεντί Κουλέ) όπως και ολόκληρης της Ελλάδας γεμίζουν κομμουνιστές.

    Τον Απρίλη του 1941 η Γερμανία και η Βουλγαρία κηρύττουν τον πόλεμο κατά της Ελλάδας. Στις 8-9 Απριλίου οι Γερμανοί μπαίνουν στη Θεσσαλονίκη. Λίγο νωρίτερα, την ίδια μέρα, γίνεται η πρώτη μαζική απόδραση των φυλακισμένων κομμουνιστών απ’ το σανατόριο του Ασβεστοχωρίου. Από το 1941 αρχίζει η τριπλή Κατοχή (Ιταλών, Γερμανών και Βουλγάρων) στην Ελλάδα. Οι Ιταλοί καταλαμβάνουν τα Επτάνησα, ενώ οι Βούλγαροι την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Η Ελλάδα διαμελίζεται. Την 1 ηΜάη του 1941 το ΚΚΕ ιδρύει στη Θεσσαλονίκη την πρώτη εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση, την «Ελευθερία». Αντίστοιχα στην Αθήνα ιδρύεται ο «Δημοκράτης».

    Το 1943 οι Γερμανοί αποφασίζουν την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής σε ολόκληρη τη Μακεδονία και τη Θράκη. Ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται. Τον Ιούλη ξεκινούν στη Θεσσαλονίκη κινητοποιήσεις και λαϊκές συγκεντρώσεις και τις επόμενες μέρες σε πολλές μεγάλες πόλεις της Μακεδονίας και της Θεσσαλίας. Ο αγώνας κορυφώνεται στις 22 Ιουλίου με την παναθηναϊκή διαμαρτυρία 300.000 πατριωτών εναντίον της σχεδιαζόμενης εισόδου των Βουλγάρων στη Θεσσαλονίκη. Η διαδήλωση χτυπιέται από τα γερμανικά τανκς. 30 διαδηλωτές σκοτώθηκαν, άλλοι 200 τραυματίστηκαν, περίπου 500 συνελήφθησαν. Ο σκοπός όμως επιτεύχθηκε και η επέκταση της βουλγαρικής ζώνης κατοχής ματαιώθηκε.

    Την ίδια χρονιά (1943) οι ναζί εκτοπίζουν περίπου 44.000 Εβραίους της Θεσσαλονίκης στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά, που ιδρύθηκε από τους ναζί, λειτούργησε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της κατοχής ως ενδιάμεσος σταθμός για τη μεταφορά των ομήρων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας (Αουσβιτς, Νταχάου, Μαουτχάουζεν κ.ά.).

    Το 1944 αρχίζουν μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών στη Βόρεια Ελλάδα. Οι χιτλερικοί και ταγματασφαλίτες καίνε το χωριό Χορτιάτη (λίγα χιλιόμετρα από την πόλη) και σκοτώνουν 246 πατριώτες.
    Στις 30 Οκτωβρίου 1944, με το τέλος του πολέμου, ο ΕΛΑΣ μπαίνει με τα στρατεύματά του στη Θεσσαλονίκη. Η πόλη πλημμυρίζει κόκκινες σημαίες (φωτογραφία).

    Το Δεκέμβρη του 1947 ψηφίζεται ο Αναγκαστικός Νόμος 509/1947. Το ΚΚΕ και το ΕΑΜ θεωρούνται » προδοτικές και ξενοκίνητες οργανώσεις που δρουν ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας «. Τυπικά, τώρα το ΚΚΕ κηρύσσεται παράνομο. Οργιο βίας και τρομοκρατίας επικρατεί σε όλη την Ελλάδα ύστερα από το τέλος της κατοχής. Είναι τα χρόνια του εμφύλιου πολέμου. Το μοναρχοφασιστικό καθεστώς υποστηρίζεται πλήρως από τις ΗΠΑ. Ολα αυτά τα χρόνια ο λαός της Ελλάδας και της Θεσσαλονίκης με καθοδηγητή το ΚΚΕ δίνει τις μάχες του σε έναν άνισο και άνανδρο πόλεμο. Οι πολιτικές δολοφονίες δεν λείπουν από την πόλη.

    Στις 20 Μάρτη 1944 δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο Γιάννης Ζέβγος , μέλος του ΠΓ του ΚΚΕ, από το Χρήστο Βλάχο, άνθρωπο της εθνικής στρατιωτικής ασφάλειας. Ο δολοφόνος θα φυγαδευτεί στο εξωτερικό. Το Μάη του 1948 ξεβράζεται το πτώμα του προοδευτικού αμερικανού δημοσιογράφου Πολκ. Για τη δολοφονία του κατηγορούνται δύο κομμουνιστές, αλλά αργότερα αποκαλύφθηκε ότι υπεύθυνος για τη δολοφονία ήταν ο πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις, Ράνταλ Κόουτς.

    Το τέλος του εμφύλιου πολέμου βρίσκει τη χώρα κάτω από κλίμα τρομοκρατίας. Οι Αμερικανοί έχουν αποκτήσει πλέον ισχυρά ερείσματα στη χώρα. Με εντολές τους στήνονται πολλές παρακρατικές οργανώσεις που τρομοκρατούν χιλιάδες αγωνιστές. Στη Θεσσαλονίκη όμως βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι θεωρίες του » από βορράν κινδύνου » και στήνονται και φασιστικές οργανώσεις με δολοφονική δράση. Στις 5 Μάρτη 1951 εκτελείται στη Θεσσαλονίκη ο 22χρονος φοιτητής Νικ. Νικηφορίδης γιατί συγκέντρωνε υπογραφές για την ειρήνη. Ηταν ένα κείμενο για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων που το είχαν υπογράψει δεκάδες γνωστοί διανοούμενοι και εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο, κάτω από την Εκκληση – Διακήρυξη της Στοκχόλμης. Ο Νικηφορίδης μαζί με μερικούς μαθητές συλλαμβάνονται και περνούν στρατοδικείο. Ο ίδιος ο Νικηφορίδης καταδικάζεται σε θάνατο και εκτελείται.

    Στις 22 Μάη του 1963 θα δολοφονηθεί στη Θεσσαλονίκη ο αγωνιστής της ειρήνης και βουλευτής της ΕΔΑ, Γρηγόρης Λαμπράκης. Οι δολοφόνοι, Σπύρος Γκοτζαμάνης και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης, ήταν μέλη παρακρατικής οργάνωσης και συνεργάστηκαν άψογα με την Ασφάλεια της Θεσσαλονίκης για να καταφέρουν το δολοφονικό τους χτύπημα.

    Λίγα χρόνια αργότερα (21/4/1967) η Ελλάδα «μπαίνει στο γύψο», σύμφωνα με τον επικεφαλής της δικτατορίας, Γ. Παπαδόπουλο. Από τις πρώτες μέρες της χούντας συνελήφθησαν εκατοντάδες κομμουνιστές και δημοκράτες και στη Θεσσαλονίκη. Μέσα σ’ αυτούς και αρκετά μέλη της ΠΠΣΠ που δρούσαν προδικτατορικά στα πανεπιστήμια. Στα 7 χρόνια που ακολούθησαν ο λαός ολόκληρης της Ελλάδας δημιούργησε, με τη δράση του και τους αγώνες του, τους όρους για την ανατροπή της δικτατορίας.

    Τους πρώτους κιόλας μήνες της χούντας, το Σεπτέμβριο του 1967, δολοφονείται από αστυνομικούς ο Γιάννης Χαλκίδης . Μέλος της νεολαίας Λαμπράκη και του ΠΑΜ (Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο) Θεσσαλονίκης, ήταν αυτός που μαζί με τον Μπάρα έβαλαν δυναμίτη σε κολόνα της ΔΕΗ και βύθισαν στο σκοτάδι για μερικά λεπτά τη ΔΕΘ τη μέρα των εγκαινίων. Οι αστυνομικοί τον πυροβόλησαν την ώρα που προσπαθούσαν να τον συλλάβουν.

    Σ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, το Γ’ Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη ήταν το κέντρο βασανιστηρίων της χούντας. Εκεί κακοποιήθηκαν, βασανίστηκαν και έπειτα στάλθηκαν στις φυλακές εκατοντάδες αγωνιστές και πολιτικοί κρατούμενοι. Πολλοί απ’ αυτούς σκοτώθηκαν. Μέσα σ’ αυτούς και ο Γιώργος Τσαρουχάς , πρώην βουλευτής της ΕΔΑ, που άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σ’ αυτό το κολαστήριο, στις 9 Μάη του 1968, μετά από φριχτά βασανιστήρια. Η επίσημη εκδοχή βέβαια μιλάει για καρδιακή προσβολή.

    Στα τέλη του Φλεβάρη του 1973 οργανώθηκε μια μεγάλη εκδήλωση του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος στο ΑΠΘ. Αφορμή στάθηκε η συγκέντρωση στη Φυσικομαθηματική Σχολή που προσπάθησε να συγκαλέσει η διορισμένη από τη χούντα διοίκηση της ΦΕΑΠΘ, μετά την κατάληψη της Νομικής στην Αθήνα. Στόχος της χούντας ήταν να εγκρίνει τα μέτρα στράτευσης των φοιτητών και φυσικά να υπάρξει μια δημόσια καταδίκη των γεγονότων στη Νομική. Η συγκέντρωση, όμως, μετατράπηκε σε αντισυγκέντρωση των φοιτητών που καταδίκασε τη χούντα. Το αποτέλεσμα ήταν να γίνουν συγκρούσεις με την αστυνομία, με αρκετούς τραυματισμούς.

    Σημαντικό αντιδικτατορικό γεγονός για την πόλη υπήρξε η κατάληψη του Πολυτεχνείου της Θεσσαλονίκης από τους φοιτητές το Νοέμβρη του 1973. Μάλιστα την πρώτη μέρα της κατάληψης που η αστυνομία προσπάθησε να εισβάλει στο Πολυτεχνείο απωθήθηκε από τους φοιτητές. Την επομένη το πρωί η χούντα αναγκάστηκε να επιστρατεύσει τεθωρακισμένα και λοκατζήδες για να βγάλει τους φοιτητές από το κτίριο. Με την απειλή ότι θα κανονιοβοληθεί το Πολυτεχνείο, οι φοιτητές έλυσαν την κατάληψη. Πάνω από 200 συνελήφθησαν.

    Η μεταπολίτευση σημαδεύτηκε από μεγάλους αγώνες του εργατικού κινήματος στη Θεσσαλονίκη αλλά και σ’ όλη την Ελλάδα. Στην πρώτη μεταπολιτευτική επέτειο της δολοφονίας του Λαμπράκη, στη Θεσσαλονίκη, έγιναν άγριες συγκρούσεις με την αστυνομία. Ο ελληνικός λαός ήθελε να διαδηλώσει και να τιμήσει τη μνήμη του Λαμπράκη. Η κυβέρνηση όμως απάντησε με άγρια καταστολή. Οι συγκρούσεις κράτησαν πολλές ώρες. Την επόμενη χρονιά και παρά την απαγόρευση, η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε, αν και η αστυνομία προσπάθησε να διαλύσει το πλήθος. Από τότε κάθε χρόνο πραγματοποιούνται στην πόλη αντιπολεμικές και αντιιμπεριαλιστικές πορείες στη μνήμη του μεγάλου αγωνιστή.

    Το Νοέμβρη του 1979, φασίστες προσπαθούν να διαδηλώσουν στους δρόμους της πόλης. Χιλιάδες δημοκράτες, μετά από συγκρούσεις με την αστυνομία, καταφέρνουν να ματαιώσουν τη φασιστική διαδήλωση. Φοιτητές, μαθητές, εκπαιδευτικοί με τους αγώνες τους υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους στη μόρφωση και τη δουλειά και αντιστέκονται στους αντιδραστικούς νόμους που καταθέτουν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Από το 1980 ως σήμερα ενώνουν τις δυνάμεις τους, με κορυφαίες στιγμές το 1980 και το 1986 (φοιτητικές διαδηλώσεις), το 1989, 1990 (φοιτητικές και μαθητικές κινητοποιήσεις, απεργίες καθηγητών), το 1998 (αγώνες υπεράσπισης της επετηρίδας).

    Το Σεπτέμβρη του 1992, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, η αστυνομία απαγορεύει οποιαδήποτε διαδήλωση στην πόλη. Τις μέρες εκείνες ήταν σε εξέλιξη η μεγάλη απεργία της ΕΑΣ (εργαζόμενοι στα λεωφορεία της Αθήνας). Οι απεργοί αποφάσισαν διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη την ημέρα των εγκαινίων της Εκθεσης. Η αστυνομία όμως θα τους σταματήσει έξω από την πόλη. Μαθαίνοντας το γεγονός εκατοντάδες λαού και νεολαίας διαδήλωσαν για πολλές ώρες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, σπάζοντας την απαγόρευση.

    Πολλές φορές, κυρίως την τελευταία δεκαετία, το λιμάνι της, οι δρόμοι και οι γειτονιές της έχουν χρησιμοποιηθεί για τους βρόμικους σκοπούς του ΝΑΤΟ, των αμερικανών και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, για το ματοκύλισμα των Βαλκανίων. Ο λαός της πόλης θα καταδικάσει τη φιλοπόλεμη πολιτική των Αμερικανών και των συμμάχων τους και θα εκφράσει την αντίθεσή του στην πολιτική της αστικής τάξης της Ελλάδας, που προσφέρει «γη και ύδωρ» στους ιμπεριαλιστές. Παράλληλα εκδηλώνει την αλληλεγγύη του στους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, στο λαό της Παλαιστίνης και τον κουρδικό λαό.

    Η Θεσσαλονίκη μετρά χρόνια αγώνων και αντίστασης. Από την πρώτη Κομμούνα της ιστορίας, την επανάσταση των Ζηλωτών το 1342, που έγινε στη Θεσσαλονίκη και κράτησε 7 χρόνια, μέχρι τους εργατικούς αγώνες με τη Φεντερασιόν και από την εξέγερση του Μάη του ’36 ως τις μαζικές αντιπολεμικές κινητοποιήσεις ενάντια στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, ο λαός της πόλης αντιστέκεται, παλεύει, διεκδικεί και αναπτύσσει το κίνημά του, βάζοντας τεράστιες παρακαταθήκες για τους μεγάλους λαϊκούς αγώνες που έρχονται.

    Σχόλιο από KKE (m-l) | 13/02/2008

  9. Kαλά, τι περιμένετε με τους φασίστες του ΛΑΟΣ, δηλωμένους χουντικούς στη βουλή?
    Με τον Καρατζαφυρερ να δηλώνει «το Πολυτεχνείο γιορτή της δημοκρατίας? Ας γελάσω»…

    Σχόλιο από Dolohov | 17/02/2008

  10. http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=221057&mscssid=L2TGV5MUA6N98P2ADMUP83

    Απο οτι μαθαινω οι του Λαος απειλουν με εξωδικα την Β . Γεωργιαδου(Πολιτική επιστημων) με εξωδικα διοτι τους τποθετει στην …Ακροδεξια ..
    Βρε ..δε παμε καλά βρεεεε!!

    http://panosz.wordpress.com/2008/04/02/laos-4/#comment-35853

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  11. Ερωτημα: Αν μας απαγορευτει δια της Νομικής Οδου να ονομαζουμε το Λαος ως Ακροδεξιο κομμα
    – Τον καταδικασθεντα για το Αντισημιτικο βιβλιο του πλευρη (πατερα) ως »Ναζιστή»
    το εβαλα στα εισαγωγικά βλεπετε … δεν λεω οτι ειναι ;)…

    Τον βουλευτή εκεινον του Λαος και πρωην κοινοβουλετικό -του εκπροσωπο -τον πως τον Λεγανε – που την σκαπουλαρε απο την στρατιωτική του υποχρεωση οντας »υπερπατριωτης » ως …λουφαδορο

    Τοτε
    Αν ονομασουμε Δεξιο το κομμα της Νου Δου τι θα πρεπει
    να γινει …;
    Να μας βαλουνε μέσα σαν την Τσεκου και τον δικηγορο της …;
    Ε τοτες να προσεχουμε ..ας ονομασουμε την Νου Δου : κομμα »σκανδαλώδες »
    Η απαγορευεται κι αυτό;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  12. -Ας υποθεσουμε οτι ενας π.χ Οδοντιατρος ισχυρισθεί οτι το δοντι που μου ποναει ειναι τραπεζίτης …
    Ενώ εγώ ειμαι της γνωμης οτι δεν ειναι….
    Μπορώ αραγε να του κανω εξωδικο επειδή χαρακτηρισε ετσι το δοντι το Δικό ΜΟΥ;
    – ας Υποθεσουμε οτι ενας Βιολογος π.χ Αποδεκνυει οτι τα του Δαρβινου ειναι αληθή και οτι ο ανθρωπος καταγεται αποτον Πιθηκο
    Μπορώ αραγε εγώ ως Ανθρωπος να του κανω αγωγή μιας και θεωρώ αυτονοητο οτι με εφτιαξε ο Θεός (ιδιαιτερα οταν κοιζομαι στον καθρεφτη και ΜΕ βλέπω)…και τις γυναικες απο το πλευρο μου γιαυτό και μου Λειπει ;
    (ΠΩ ΠΩ δεν παμε καλά…δεν παμε καθολου καλά!!!)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  13. Ορισμένα Νομικά ερωτηματα (φροντηστηριον:το Νομικόν

    ας υποθεσουμε οτι ενα μελος (του Λαος ή της Ν. Δ) επισκεπτεται ενα ψυχιατρο

    Αφου τον εξεταζει ανοιγουνμια κουβεντα και ο γιατρος -παρεμπιτοντως-αποκαλεί τον κυριο μελος του Λαος η της Ν Δ : δεξιο ή ακροδεξιο »

    Θα σου κανω» εξωδικο» λεει ο Μελος του Λαος ή της Ν Δ

    »κυριε-του λεει ο Ψυχιατρος – ειστε θεοπάλαβος!!»

    Ερωτημα : α)δικαιουται ο αθενής να κινηθει δικαστικώς για τον χαρακτηρισμου του απο τον ψυχιατρο ως (ακρο)δεξιου ;
    β) δικαιουται να κανει μυνηση για εξυβριση για τον χαρακτηρισμο του ως »θεο-πάλαβου» απο τον Ψυχιατρο

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  14. Βεβαια ξεχναω οτι ζουμε σε μια χωρα οπου καθε Φυσικός , Χημικός , επιχειρηματιας, Ιερωμενος , Γιατρος ή Οδοντιατρος
    μπρει να αμολαει καθε τοσο και μια Πολιτική παπαριτσα
    καμαρωνοντας και με Ασχετο βεβαι- επιστημονικό κυρος

    ( Ο μεγας επιστημων: – ιατρος παπαρολογος ειπεν : Αυτό!

    Οταν ομως κανενας πολιτικός επιστημονας (ναι υπαρχουν και αυτοί μή σας φαινεται παραδοξο Ω ! πολυξεροι!)
    ερθει , στα πλαισια της επιστημης του και πει :
    Ξερεις , αυτά που λές , συμφωνα με καποια επ. κριτηρια σε τοποθετουν στον πολιτικό χωρο της Ακρας Δεξιας »

    – Αμεσως θα του πει του τυπου… Σιγά ρε ..και που ξερεις εσυ ρε; Η Πως τολμάς ΡΕΕΕ! ξερεις ποιος ειμαι γω ρεεεε ; Θα σου κανω μηνυση ..(θα μου πει εμενε ο ετσι οτι ειμαι.ακροδεξιος; Οριστε μας !!!..)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  15. Και η απάντηση στο ερώτημα

    «θα μου κάνει μηνυση ή θα με κάνει μήνυση» ποια είναι ? 🙂

    Σχόλιο από polep | 02/04/2008

  16. τι ‘ναι αυτά που με λές polep; 😉

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 02/04/2008

  17. ΑΠΟΧΟΥΝΤΟΠΟΙΗΣΗ!!

    Η μόνη Πραγματική Αποχουντοποίηση έγινε από τη 17Ν και τον ΕΛΑ….

    Βλέπε- Ευάγγελος Μάλλιος και Πέτρος Μπάμπαλης!!!

    Σχόλιο από ΑΠΟΧΟΥΝΤΟΠΟΙΗΣΗ!! | 02/04/2008

  18. http://herrkstories.wordpress.com/2008/04/21/21

    Σχόλιο από Herr K. | 21/04/2008

  19. Ελάχιστος φόρος τιμής θά ήταν η μετονομασία…
    http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4422943&textCriteriaClause=%2B%CE%93%CE%99%CE%91%CE%9D%CE%9D%CE%97%CE%A3+%2B%CE%A7%CE%91%CE%9B%CE%9A%CE%99%CE%94%CE%97%CE%A3

    Σχόλιο από MZ | 21/04/2008

  20. Πολύ σωστά ΜΖ

    ————————–

    Τιμή στον Γιάννη Χαλκίδη

    Αίτημα προς το δημοτικό συμβούλιο θεσσαλονίκης από την παράταξη «Θεσσαλονίκη Τώρα» και την Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ για απόδοση φόρου τιμής στον αγωνιστή

    Ελάχιστο φόρο τιμής στον αγωνιστή Γιάννη Χαλκίδη ζήτησε η «Θεσσαλονίκη Τώρα» και η Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ καταθέτοντας στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης το αίτημα να μετονομαστεί το παρακείμενο στο χώρο της δολοφονίας του Αθλητικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης σε «Αθλητικό Κέντρο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΛΚΙΔΗΣ» καθώς και για την αναβάθμιση του μνημείου στο χώρο της δολοφονίας του. Η διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης έθεσε το αίτημα στην αρμόδια υπηρεσία προς εξέταση.

    «Η προσφορά του και η θυσία της ίδιας της ζωής του επιβάλλουν την άμεση αναγνώρισή τους. Ιδιαίτερα για την πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη, όπου κατέθεσε το αίμα του», τονίζει η ΕΠ Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ καταθέτοντας την αγωνιστική παρακαταθήκη του Γιάννη Χαλκίδη:

    «Σας γνωρίζουμε ότι, με την ευκαιρία των σαράντα χρόνων από τη δολοφονία του Γιάννη Χαλκίδη, πραγματοποιήσαμε πέρυσι στο σημείο της δολοφονίας εκδήλωση μνήμης, όπου η πρόταση του ομιλητή για την ανάδειξη και προβολή της ηρωικής προσφοράς του τιμώμενου συνάντησε τη γενική αποδοχή και επιδοκιμασία. Επειδή όμως η αναγνώριση της προσφοράς του καθυστερεί, επανερχόμαστε και πάλι.

    Με την παρούσα μας επιτελούμε χρέος τιμής και μνήμης στη θυσία του αγωνιστή της Ειρήνης και της Δημοκρατίας Γιάννη Χαλκίδη, του νεολαίου των Λαμπράκηδων που εντάχτηκε στο ΠΑΜ, αργότερα…

    Στη διάρκεια της αμερικανοκίνητης δικτατορίας των συνταγματαρχών ο Γ. Χαλκίδης ανέπτυξε πλούσια αντιστασιακή δράση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να δολοφονηθεί από όργανα της Ασφάλειας τη νύχτα της 5ης Σεπτέμβρη 1967, όταν με την ομάδα του υλοποιούσε σχέδιο αντίστασης κατά του φασιστικού καθεστώτος».

    «Ο Γιάννης Χαλκίδης – τονίζεται – με τη θυσία της ζωής του, στο άνθος της ηλικίας του, μόλις 27 ετών, πέρασε στο πάνθεον των ηρώων και των μαρτύρων του λαού μας πλάι στις μορφές του Τσαρουχά, του Λαμπράκη, του Βελδεμίρη, του Πέτρουλα, του Νικηφορίδη, του Μανδηλαρά αλλά και τόσων άλλων, επώνυμων και ανώνυμων αγωνιστών του λαϊκού και προοδευτικού κινήματος».

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/04/2008

  21. […] -Ο Γιάννης Χαλκίδης κα […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  22. αυτον τον βασανιστη τον ειχα διοικιτη στην τριπολη το 1974.Το ειχαμε μαθει οτι αυτο το καθαρμα ηταν υπευθυνο για την δολοφονια του Χαλκιδη
    εκατσε λιγο και μετα εξαφανιστηκε μασ ειχε πηξει στα καψονια και ολοι οι χουντικοι κωλοβλαχοι βαθμοφοροι και ολοι οι ρουφιανοι του εκαναν
    τα ακατανομαστα στου νεοσυλεκτουσ ΙΣΩΣ ΑΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΥΤΟ Ο ΤΣΟΠΑΝΟΣ ΔΕΚΑΝΕΑΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΤΥΠΗΣΕ ΘΥΜΗΘΕΙ ΤΗΝ ΜΠΟΥΝΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΓΕ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

    Σχόλιο από ΣΕΡΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ | 24/05/2012

  23. Να ξηλωθούν όλοι οι χουντικοί μηχανισμοί του αστικού κράτους.Η στρατιωτικοφασιστική χούντα στηρίχτηκε πρωτίστως στις Η.Π.Α – ΝΑΤΟ – C.I.A – Χένρυ Κίσινγκερ.

    Σχόλιο από Αγγελής Σπύρος | 11/08/2012


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: