Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ο Καραμανλής, ο Κουκοδήμος και ο Μουσταφά Κεμάλ

Πρέπει να τιμούν οι Νεοέλληνες  τον Ατατούρκ;

5730_medium.jpgdsc04556.JPGΣτο τέλος της επίσκεψής του στην Τουρκία  ο Κωστας Καραμανλής, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, κατέθεσε στεφάνι στο Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, του μετονομασθέντος Ατατούρκ (πατέρα των Τούρκων). Και έγραψε στο Βιβλίο Επισκεπτών κάτι που θύμιζε τις παλιότερες, βραχύβιες προσπάθειες των Ελ. Βενιζέλου και Ατατούρκ για εμπέδωση της ελληνοτουρκικής φιλίας.

Για άλλη μια φορά οι διαμαρτυρίες των προσφυγικών οργανώσεων έπεσαν στο κενό!

Σε μια περίοδο που στο εσωτερικό τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, με μια Νέα  Δημοκρατία μέσα στο τέλμα των σκανδάλων (μεταξύ Κουκοδήμου, Ζαχόπουλου και Αδριανούκαι της διαφθοράς, ο Καραμανλής εζήλωσε τη δόξα του Γιώργου Παπανδρέου (ο οποίος επίσης  βαρύνεται για το τέλμα στο ΠΑΣΟΚ) και κατέθεσε στεφάνι στο Μαυσωλείο.

Κατ’ αρχάς, δημοσιεύουμε στο Π&Α κείμενα για  όσους θα ήθελαν να πληροφορηθούν για τον ιστορικό  ρόλο των Ελευθερίου Βενιζέλου και Μουσταφά Κεμάλ Πασά.  Μ’ ένα απλό κλικ επί των ονομάτων θα οδηγηθείτε στα αντίστοιχα κείμενα.

300px-metaxas2.jpgdsc04653.JPG

 Αριστερά : Ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρότεινε τον Μουσταφά Κεμάλ για Νόμπελ Ειρήνης

Δεξιά: Ο Ιωάννης Μεταξάς υπήρξε ο μεγαλύτερος λάτρης του Ατατούρκ στην Ελλάδα. Μετωνόμασε την Οδό Αποστόλου Παύλου σε  Οδό Κεμάλ Ατατούρκ το 1938 και χάρισε το (τάχα) σπίτι που γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στο τουρκικό κράτος

                                                  

Πάντως θα έπρεπε να σημειώσουμε ότι ο φιλο-ατατουρκισμός υπήρξε βασικό  στοιχείο της μετά το ’22 πολιτικής των ελλαδικών ελίτ. Αυτό εκφράστηκε και συμβολικά τόσο με την απόφαση του Βενιζέλου το 1931 να προτείνει τον Ατατούρκ για Νόμπελ Ειρήνης, όσο και της πολιτικής  του «εθνικιστή-αντικομμουνιστή» δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, που υπήρξε από τους πιο θερμούς και ειλικρινείς ατατουρκολάγνους στην Ελλάδα. Ο Μεταξάς είχε δωρίσει το υποτιθέμενο σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ πασά στη Θεσσαλονίκη στο τουρκικό κράτος, αφού πρώτα το είχε αγοράσει με τα λεφτά του δημοσίου από τον ιδιώτη που το κατείχε. Και επιπλέον μετωνόμασε την Οδό Αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ. Η πράξη αυτή του Μεταξά υπήρξε η ύψιστη΄Ύβρις προς τον προσφυγικό ελληνισμό που αποτελούσε πλέον  την πλειονότητα των κατοίκων της Θεσσαλονίκης.

Η Οδός αυτή στην πόλη των προσφύγων θα πάρει και πάλι το παλιό της όνομα το 1955, μετά το πογκρόμ κατά της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη.

gap.jpg 1922.jpg kak.jpg

Αριστερά: Ο Γιώργος Παπανδρέου, ως υπουργός Εξωτερικών,  καταθέτει στεφάνι και τιμά τον Κεμάλ Ατατούρκ

Μέση: Η καταστροφή της Σμύρνης (και όλης της Ιωνίας), μετά το τέλος του τριετούς ελληνο-τουρκικού πολέμου, υπήρξε το εν ψυχρώ έγκλημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά ενάντια στον άμαχο πληθυσμό που είχε εγκαταλειφθεί στο έλεός του από την «μητέρα-πατρίδα» (που δεν είχε κανένα πρόβλημα στη συνέχεια -και έως σήμερα- να τον τιμά αδιαλείπτως)

Δεξιά: Ο Κώστας Καραμανλής, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, καταθέτει στεφάνι και τιμά τον Κεμάλ Ατατούρκ στο Μαυσωλείο του.

                                     

Και αν όλα αυτά μπορούσαν και συνέβαιναν την περίοδο που ακόμα οι πρόσφυγες του ’22, η ιστορία τους και οι ευαισθησίες τους ήταν απόβλητες από το σύστημα εξουσίας, δεν νοούνται μετά τη δεκαετία του ’90.

Τη δεκαετία του ’90  έρχεται η ουσιαστική πολιτική γεφύρωση ντόπιων-προφύγων και μπορούμε να μιλήσουμε πλέον για την πλήρη υπέρβαση του κοινωνικού Διχασμού.  Η επίσημη δημοκρατική Ελλάδα αποδέχεται τα αιτήματα ενός μεγάλου κινήματος πολιτών,  ενσωματώνει την εμπειρία των προσφύγων και θεσπίζει με την ομόφωνη ψήφιση νόμων, δύο επίσημες Ημέρες Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην Ανατολή από τον  τουρκικό εθνικισμό: τη 19η Μαϊου για τη Γενοκτονία στον Πόντο και τη 14η Σεπτεμβρίου για το σύνολο της Μικράς Ασίας.

Η θέσπιση αυτή σημαίνει ότι η επίσημη Ελλάδα θεωρεί πλέον τον Μουσταφά Κεμάλ Πασά ως έναν από τους ενόχους της Γενοκτονίας αυτής.

Και στο σημείο αυτό εδώ φτάνουμε στις ουσιαστικές αντιφάσεις  της ελληνικής διπλωματικής αντίληψης, με τις ιδεολογικές και πολιτικές αλλαγές του εσωτερικού ελλαδικού χώρου.

Κατά συνέπεια, η επίσκεψη στο Μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ τόσο  του Γιώργου Παπανδρέου ως υπουργού Εξωτερικών, όσο και η πρόσφατη του Κώστα Καραμανλή προσκρούουν πάνω στα δημοκρατικά κεκτημένα όσον αφορά τα ζητήματα Μνήμης.  

Θα μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό;

Φαίνεται ότι η επίσκεψη στο Μαυσωλείο περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο που διέπει τις επίσημες επισκέψεις ξένων στην Τουρκία. Όμως υπάρχει ένα προηγούμενο που δημιουργεί κεκτημένο. Ο αντίστοιχος Ιρανός επίσημος επισκέπτης ζήτησε και παρεκάμφθη το σημείο αυτό του Πρωτοκόλλου. Οι  Ιρανοί, όπως και όλος ο ισλαμικός κόσμος,  έχουν μια απαξιωτική θεώρηση για τον ιστορικό ρόλο του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος κατήργησε το ισλαμικό Χαλιφάτο και πρόσβαλε βάναυσα το ιερό βιβλίο τους, το Κοράνι.

Γιατί οι δικοί μας πρέπει να είναι λιγότερο αξιοπρεπείς από τους Ιρανούς ομολόγους τους και να προτιμούν να προσβάλουν μια σημαντική πληθυσμιακή μερίδα των σύγχρονων Ελλήνων αλλά και τη δημοκρατική ευαισθησία μας, τιμώντας ένα δικτάτορα, μιλιταριστή ακραίο εθνικιστή που βαρύνεται και με τις Γενοκτονίες των Ελλήνων της Ανατολής; 

Ειδικά όταν όλα αυτά τα έχει δεχτεί ομοφώνως η Βουλή των Ελλήνων;

Μήπως γιατί και τη Βουλή, και τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού τις έχουν γραμμένες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους…. όπως δηλώνουν τα προσφατα σκάνδαλα και η απίστευτη διαφθορά;   

Επίσης, ένα από τα εντυπωσιακά -και προσβλητικά παράλληλα- «σήματα» του τελευταίου καιρού είναι ότι οι ακροδεξιοί έχουν ενσωματώσει στην επιχειρηματολογία τους τη σφαγή της Σμύρνης, τη γενοκτονία των Ποντίων, τον αντικεμαλισμό των προσφύγων κ.λπ.

Έχουμε βρεθεί σ’ εκείνη την κωμικοτραγική στιγμή, που οι πολιτικοί απόγονοι του νεοελληνικού φασισμού και του Ιωάννη Μεταξά, να σκίζουν τα ιμάτιά τους  γιατί ο Καραμανλής κατέθεσε στεφάνι στο Μαυσωλείο του Ατατούρκ!!!

Όπως επίσης, αυτό που περνάμε με  τους χρυσαυγίτες  κάθε χρόνο στις 19 Μαϊου, κατά την πορεία στην τουρκική πρεσβεία. Όταν προσπαθούμε με δικές μας ομάδες περιφρούρησης -ακόμα και με τη βοήθεια της αστυνομίας- να τους πετάμε έξω από τα μπλοκ μας… Φαίνεται ότι θα δούμε πολλά ακόμα με την μεταστροφή του άσπρου σε μαύρο και αντιστρόφως!  

dsc04543.JPG

(Οι τρεις υπεύθυνοι της τελικής φάσης της γενοκτονίας στην Ανατολή: Κεμάλ, Ινονού, Τοπάλ Οσμάν)

   

Για την ειδησεογραφική κάλυψη της επίσκεψης Καραμανλή στην Τουρκία βλέπε [ΕΔΩ]

Advertisements

25/01/2008 - Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Μεταξάς, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, φασισμός

137 Σχόλια »

  1. Γιατί πετάτε έξω τούς χρυσαυγίτες ;

    Έχετε αποκλειστικότητα στίς επετείους τής 19ης Μάη;

    Α! Τούς μιαρούς!

    Σχόλιο από vangelakas | 25/01/2008

  2. Εὐχαριστῶ θερμά γιά τήν πληροφορία περί δυνατότητας ἀποφυγῆς τῆς ..προσκύνησης τοῦ Κεμάλ.
    Δυστυχώς στό σημεῖο αὐτό, τά ἀναφερόμενα πρόσωπα φάνηκαν κατώτεροι τῶν περιστάσεων (ἤ μήπως ἀντάξιοι τοῦ λαοῦ που ἐκπροσωπούν;)…
    Θά ἤθελα (ἄν ὑπάρχει) μιά ἀπάντηση – ἐξήγηση ἀπό τούς ὑπεύθυνους τῆς ἐπίσκεψης αὐτῆς γιά τό σκεπτικό πίσω ἀπό αὐτή τήν κίνηση.

    Σχόλιο από Στυλιανός | 25/01/2008

  3. vangelakas |

    όσον αφορά τον οργανωμένο ποντιακό χώρο έχει απόλυτο δικαίωμα να αποφασίζει ποιους αποδέχεται και ποιους απορρίπτει.

    Όσον αφορά τους χρυσαυγίτες, δε νομίζω ότι ανήκουν σε άλλο ιδεολογικό ρεύμα από αυτό που ανήκουν οι νεοναζί ή οι Γκρίζοι Λύκοι. Και όσον αφορά τη σχέση τους με τα δικά μας, είναι πολιτικοί απόγονοι ενός χώρου που συνεργάστηκε με τη στάση του στη γενοκτονία μας και στη συνέχεια καταπίεσε και εξευτέλισε τους πρόσφυγες παππούδες μας.

    Πιστεύεις ότι επειδή είναι ελληνόφωνοι εξαιρούνται της κριτικής;

    Και οι τουρκοκρητικοί που κατέσφαζαν τους Σμυρνιούς τον καταραμένο Σεπτέμβρη του ’22 ελληνόφωνοι ήταν.
    Μόνο που τους Σμυρνιούς τους παρέδωσαν οι δικοί μας Εφιάλτες, ελληνόφωνοι κι αυτοί.
    Δηλαδή οι παππούδες αυτών που υποστηρίζεις.

    Αυτά κάπως τα είπαμε στην περίεργη κουβέντα, που έγινε κάτω από ένα ξένο κείμενο για τον Μεταξά. Να την επαναλάβουμε μόλις ανεβάσουμε το δικό μας κείμενο για τον Ιωάννη Μεταξά και τον ιστορικό του ρόλο.

    Στυλιανέ,

    και μας θα ενδιέφερε η απάντηση του υπουργείου Εξωτερικών και της Νέας Δημοκρατίας, παρότι είμαστε σίγουροι ότι θα κρυφτούν πίσω από τις λογικοφανείς εξηγήσεις περί πρωτοκόλλου.

    Νομίζω ότι το ζήτημα είναι ευρύτερο και σχετίζεται με το γεγονός ότι η ιστορική εμπειρία των προσφυγογενών πληθυσμών δεν έχει ενσωματωθεί στη συλλογική μας συνείδηση. Και αυτό είναι ένα τεράστιο ζήτημα…

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/01/2008

  4. Κάποιες παρατηρήσεις-ενστάσεις:

    1.< βραχύβιες προσπάθειες των Ελ. Βενιζέλου και Ατατούρκ για εμπέδωση της ελληνοτουρκικής φιλίας

    Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν φιλικές από το 1923 έως περίπου το 1954 (όταν ανακινήθηκε το Κυπριακό) με το μικρό διάλλειμα της δικτατορίας του Πάγκαλου και συμμαχικές από το 1933 και εξής. Οι προσπάθειες επομένως δεν ήταν βραχύβιες και δεν ήταν προσπάθεις που στηρίζονταν στη θέληση δύο ατόμων (Βενιζέλου και Ατατούρκ) αλλά ήταν έλλογες επιλογές στη βάση των συμφερόντων των δύο χωρών.

    2. Τα περί φιλο-ατατουρκισμού, θερμής ατατουκολαγνείας, λατρείας του Ατατούρκ δεν επαληθεύονται από τις πηγές ή μήπως οι Αριστεροπόντιοι έχουν υπόψη τους κάποιες λατρευτικές τελετές της ελληνικής πολιτικής ελίτ μετά το 1922 και του Μεταξά; Δεν υπάρχει, με άλλα λόγια, καμία λατρεία του Ατατούρκ ούτε -πολυ περισσότερο- του ατατουρκισμού. Αυτό που συνέβη είναι ότι με τη Λωζάννη τέλειωσε η φάση επέκτασης του ελληνικού κράτους και πλέον το ζητούμενο δεν ήταν η κατάληψη εδαφών -όπως συνέβαινε μέχρι το 1922- αλλά η διατήρηση του εδαφικού status όπως αυτό είχε προκύψει μετά από μία δεκαετία συνεχών πολέμων. Με αυτό το δεδομένο, η Ελλάδα είχε κάθε συμφέρον να διατηρεί φιλικές και συμμαχικές σχέσεις με την Τουρκία καθώς η όποια σύγκρουση συμφερόντων εκείνη την περίοδο παρατηρούνταν στη ρύθμιση των αποζημιώσεων των προσφύγων, θέμα στο οποίο δέχτηκε να υποχωρήσει ο Βενιζέλος προς χάριν του γενικότερου συμφέροντος της χώρας το οποίο εξυπηρετούσε μία φιλική σχέση με την Τουρκία. Την πολιτική αυτή εφάρμοσε και ο Ιωάννης Μεταξάς με τη μετονομασία της Αποστόλου Παύλου, την παραχώρηση του σπιτιού κλπ. Ανάλογες κινήσεις είχαν γίνει, άλλωστε, και από την τουρκική πλευρά με την κατάθεση στεφάνου του τουρκικού στρατού στον Άγνωστο την ημέρα που αποκαλύφθηκε το μνημείο. Η δημιουργία του προξενείου ειλικρινά δεν καταλαβαίνω σε τι ακριβώς σας πειράζει -εκτός αν επιθυμείτε να εξαλείψετε την ανάμνηση ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε σε αυτήν την πόλη.

    3. Για τη μετονομασία της Αποστόλου Παύλου νομίζω ότι σε προηγούμενο σχετικό post είχα επαναλάβει ότι η στάση σας χαρακτηρίζεται από αντίφαση, εφόσον τις ανθρωπιστικού περιεχομένου κατηγορίες σας προς τον Ατατούρκ δεν τις απευθύνεται προς άλλα πρόσωπα που έχουν ενεργήσει αναλόγως και τιμώνται με διάφορους τρόπους από την πόλη (βλ. Αλεξανδρος Γ’). Εγώ νομίζω ότι πέρα από την αποτρόπαια γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων, υπάρχει και μία θεωρούμενη θετική πλευρά, αυτή της δημιουργίας του σύγχρονου εθνικού τουρκικού κράτους και της κατάργησης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλες τις εθνικιστικές πολιτικές. Το αυτό ισχύει και για την πρόσφατη απόδοση τιμής στον Ατατούρκ.

    4. Η στάση των Ιρανών δεν καταδείχνει την αξιοπρέπειά τους, αλλά τη συνέπεια προς τους ισλαμιστικούς-θεοκρατικούς λόγους που εκφωνούν και που συγκροτούν το υπόβαθρο του καθεστώτος τους.

    ΥΓ: ΑΧ, ΒΑΧ. (ονοώννοείτω)

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 25/01/2008

  5. ΑΧ, ΒΑΧ. (ονοώννοείτω)

    Ασμοδαίε μη βογκάς,
    μη βαρυαναστενάζεις!

    Μήτε το Σούλι έπεσε,
    μήτε και μας μας κόφτει.

    Η Ρωμανία αν πέρασε,
    επέρασεν και πάει.

    Κι ακόμα πάει!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/01/2008

  6. Τα κράτη φαίνεται ότι τα πήγαιναν πάντα καλά. Αφού μοιράσανε τα ιμάτια της αυτοκρατορίας άρχισαν να μαλώνουν για κάποια λίγα υπόλοιπα, όπως Κύπρος κ.λπ. Εμείς ευτυχώς την είχαμε γλυτώσει. Άμα σκέφτονταν να υπολογίσουν και τη Γαύδο στις συμφωνίες θα είμαστα τελείως Οκ.

    Τώρα για το λαό, ποιος νοιάζεται, άμα ζει ή άμα πεθαίνει. Γραμμένο τον έχουνε οι εξουσίες. Έτσι και αλλεώς «ρες» είναι.

    Για αυτό κατέθεσε στεφάνι ο μάγκας ο Κωστάκης, αφού προηγήθηκε ο μάγκας ο Γιωργάκης και τον δρόμο άνοιξε ο ακόμα πιο μάγκας δικός μας Λευτεράκης και τον Κεμάλ εδόξασε ο μαγκιστότατος Γιαννάκης.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 25/01/2008

  7. Περα απο το συμβολικό -τελετουργικό ζητημα με τον Κεμάλ

    (που δεν νομίζω να αποτελει το κυριο ζητημα στις μερες μας μιας και αφορά στο Μαυσωλείο του)
    μπορει καπποιος να μου εξηγήσει γιατί αυτή η ξαφνική επισκεψη στην Αγκυρα (για πρωτη φορά αν δεν κανω λαθος μετα απο σαραντα κατι χρονια )-(ειδικά σε μια περιοδο που η Ελλάδα συγκλονιζεται απο ενα σκανδαλο που η κυβερνηση θελησε να το εμφανισει ως αποκλειστικά ρόζ ενώ είναι μπλέ) -τι συζητηθηκε εκεί πέρα( ή εχουμε παλι μυστική διπλωματία) …

    -Καθώς επισης και το εξής:
    Πως μπορουμε να εμπιστευτουμε οτι στην εξωτερική πολιτική
    ο κ. Πρωθυπουργός μας θα τα καταφερει καπως καλυτερα και δεν θα τα κάνει καπως οπως και στην εσωτερική μας ,(απιστευτη ακριβεια απανωτα σκανδαλα που επιμελώς καλύπτωνται , επιθεση εναντιον της Κοινωνιας στο ασφαλιστικό , τρομαερη και πρωτακουστη παρακμη σηψη και διαφθορά κ.λ.π)

    Σχόλιο από Νοσφυ | 25/01/2008

  8. Διάβαζα στο μπλογκ των χρυσαυγιτών, που είναι τέταρτο σε αναγνωσιμότητα:

    «Εάν με τον όρο φυλετισμό εκφράζουμε την συνειδητή ανάγκη και προσπάθεια για διατήρηση και εξέλιξη της διαφορετικότητας μας ως Έλληνες και ως Λευκοί…»

    Φανταστείτε κάποτε αυτοί οι άθλιοι φασίστες να μιλάνε για τη δικιά μας γενοκτονία. Θα είναι η μεγαλύτερη προσβολή στους νεκρούς μας , οι οποίοι εξοντώθηκαν γιατί ήταν διαφορετικοί απ’ ότι τους ήθελαν οι φασίστες από την άλλη πλευρά.

    Στο σχόλιο του Ασμοδαίου θα ήθελα να ρωτήσω τι έγινε στην Κωνσταντινούπολη με το Βαρλίκι. Τα ξέρει ή δε μας νοιάζει;

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 25/01/2008

  9. Αν αναφέρεστε, Λαζαρίκα, στο γνωστό εξοντωτικό φόρο κλπ, η απάντηση είναι καταφατική. Το συμπέρασμα που προκύπτει από την πιστοποίηση της γνώσης μου περί του βαρλικίου ποιο είναι; Your turn. 🙂

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 25/01/2008

  10. ‘Οτι η ελληνοτουρκική φιλία ήταν ένα ψέμα. Βοηθούσε μόνο την Τουρκία να ξεπεράσει τα εσωτερικά της προβλήματα να εξοντώσει τους Κούρδους που ξεσηκώθηκαν. Βοηθούσε και την Ελλάδα να απορροφήσει τις εντάσεις που προκαλούσε το προσφυγικό ζήτημα και το εργατικό κίνημα. Ήταν μια λυκοφιλία των εξουσιών

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 25/01/2008

  11. @Λαζαρικα : Φανταζομαι οτι οταν μιλας αρνητικά για ελληνοτουρκική φιλία δεν εννοεις την φιλια του ελληνικου λαου και του τουρκικού -αλλά κυβερνησεων
    – Και επιπλεον νομίζω οτι υπάρχει μια μεγαλη διαφορά αναμεσα στο σημερινο ταξιδι του Καραμανλή απο τα μεσοπολεμικά του Βενιζελου π.χ … Τοτε η Ελλαδα οφειλε να συνελθει κατω απο το βαρος μιας συντριπτικής Ηττας και να ρυθμίζει τεραστιες εκκρεμότητες που αφορουσαν το προσφυγικό…

    Και μπορει καποιος να διαφωνει ριζικά με την τοτε πολιτική του Βενιζελου αλλά δεν μπορει σε καμμια περιπτωση να την συγκρινει με την τωρινή ξαφινκή επισκεψη
    του Καραμανλή σε μια εντελώς διαφορετική πολιτική συγκυρία

    -για πρωτη φορά Ελληνας Πρωθυπουργός στην Αγκυρα μετα απο 49 χρόνια -.

    – Κα παλι ξαναρωταω …Γιατί πηγε ; Ενα ταξιδι στην Αγκυρα δεν ειναι σε καμμια περιπτωση το ιδιο με ενα ταξιδι στην Ινδία…Εχει απο μόνο του τεραστια διπλωματική σημασια και προδιαγραφει εξελίξεις….
    Ας δουμε το πάζλ στο συνολο του …Τι γινεται ..μέσα αλλά και εξω ;
    μπορεί να γινει μια τετοια συζητηση ;
    http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15266&m=A14&aa=1

    Σχόλιο από Νοσφυ | 25/01/2008

  12. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=24.01.2008,id=87299360

    Σχόλιο από Νοσφυ | 25/01/2008

  13. Ίσως από κοινού τα ελληνο-τουρκικά στρατεύματα πρέπει να επιβάλλουν την Παξ Αμερικάνα στον Καύκασο και στα Βαλκάνια.

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 25/01/2008

  14. «Φανταζομαι οτι οταν μιλας αρνητικά για ελληνοτουρκική φιλία δεν εννοεις την φιλια του ελληνικου λαου και του τουρκικού -αλλά κυβερνησεων»

    Φυσικά αυτό έλειπε να εννοών τη φιλία των λαών.

    Ναι στην ταξική φιλία των εργατών
    όχι στη λυκοφιλία των καπιταλιστών.

    Μπορεί να φαίνεται παλιομοδίτικο όμως παραμένει επίκαιρο.

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 25/01/2008

  15. οι ακροδεξιοί έχουν αλλάξει βέβαια στάση ως προς το μικρασιατικό από το 1922. δεν το ομολογούν, διότι θα έπρεπε να κατακρίνουν το βασιλιά και τον Μεταξά για τη στάση τους μεταξύ 1915-1920. αντ’ αυτού, παρέα με τους αριστερούς, βρίζουν τον Βενιζέλο. υπό άλλες προϋποθέσεις, θα ήταν καλό ότι συνειδητοποίησαν τα σφάλματά τους ως παράταξη. αλλά δε φαίνεται κάτι τέτοιο. εν πάσει περιπτώσει, η διαφορά στις αντιλήψεις για το πολίτευμα δεν επιτρέπει ούτε το τσουβάλιασμα από τρίτους αλλά ούτε και την δυνατότητα συνομάδωσης με αυτούς όσων αντιτίθενται στις πολιτικές και ανθρωπολογικές απόψεις τους.
    η τουρκοφιλία ήταν απαραίτητη για την αποκατάσταση του εσωτερικού χάους και τον έλεγχο των εσωτερικών εχθρών (όποιοι κι αν ήταν αυτοί). και στις δυο χώρες.
    τέλος, ο κεμάλ δεν ήταν ένας κακός εκδυτικισμένος εθνικιστής σε αντίθεση με τους φιλήσυχους οσμανομουσουλμάνους, αλλά, όπως κάθε λαός έχει τους αντίστοιχους ηγέτες, εικόνα και ομοίωση των «τούρκων αδελφών μας»

    Σχόλιο από Γιάννης | 25/01/2008

  16. Καταπληκτικό κείμενο, επίκαιρο που ξεκαθαρίζει πολιτικές , στάσεις, ιδεολογίες, και πολιτικές νοοτροπίες.

    Σχόλιο από manitaritoubounou | 25/01/2008

  17. Πατριδα ‘μ αραεβω σεν’

    ως που θα ζουν τα χρονια ‘μ

    να τρεχω αγκαλιαζω σεν’

    και να μοιρασκομαι τα πονια ‘σ

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 25/01/2008

  18. πάλι μας ανοίξατε τα μάτια που θέλουν να μας κλείσουν

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 26/01/2008

  19. .
    .
    Για τη Συνθήκη της Λωζάννης [ΕΔΩ]
    .
    .

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/01/2008

  20. Τα οφέλη της επίσκεψης και της κατάθεσης στεφάνου.

    Συγχώνευση ελληνικών και τουρκικών εταιριών

    Στη δημιουργία, με συγχώνευση, μιας νέας μεγάλης εταιρείας επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, προχωρούν η ελληνική εταιρεία ***** και η τουρκική *********, οι οποίες αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, με στόχο την κυριαρχία στις δύο αγορές και την από κοινού ανάπτυξη ενός ισχυρού δικτύου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη αλλά και τις παρευξείνιες χώρες.

    Με την κίνηση αυτή, η οποία ανακοινώθηκε χθες, δημιουργείται μια εταιρεία με κύκλο εργασιών που ξεπερνά τα 16 εκατ. ευρώ και η οποία διαθέτει 120 εξειδικευμένα στελέχη που εξυπηρετούν περισσότερους από 50 πολυεθνικούς και τοπικούς πελάτες.

    Σχόλιο από krometis | 26/01/2008

  21. krometi

    Πές ποιές είναι οι εταιρείες , δώσε μας και την πηγή
    Μην είσαι μοναχοφάης 🙂

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/01/2008

  22. Α! έτσι εξηγείται η «ποντοςβΙΖΑ καρτ».

    Είναι το ξεκάρφωμα της ελληνοτουρκικής καπιταλιστικής συνεργασίας. ‘Αρα οι οφσόρ εταιρείες που είναι από πίσω κρύβουν Έλληνες και Τούρκους.

    Ποιοι είναι αυτοί ρε συμπατριώτη;

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 26/01/2008

  23. για να σας θυμισω :

    http://stocks.dev.pathfinder.gr/news/188615.html

    και

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=08.02.2007,id=36844316

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/01/2008

  24. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=08.02.2007,id=21721052

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/01/2008

  25. Λαζαρίκα

    Πολύ μακριά το πας το θέμα..
    …λες.. μπααα δεν νομίζω….
    Αλλά δεν ξέρεις καμιά φορά τι γίνεται…
    Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος πάντως αν έχουν έστω και λίγη σχέση με την πραγματικότητα οι φαντασιώσεις σου

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/01/2008

  26. Λαζαρίκα, αν κατάλαβα καλά κρίνετε προτιμότερη την έχθρα των κυβερνήσεων από τη «λυκοφιλία» (sic), παρόλο που αυτή θα συνεπαγόταν τον πόλεμο, το θάνατο πολλών στρατιωτών εργατών, την ολοκλήρωση της ανταλλαγής-ξεριζώματος των πληθυσμών (ένα ελάχιστο δείγμα από αυτά που θα συνέβαιναν ήταν τα Σεπτεμβριανά και η καταπίεση των Μουσουλμάνων της Θράκης) ή απλώς δυσφορείτε με τις απουσία πολέμου ανάμεσα σε δύο καπιταλιστικές χώρες και εύχεστε να είχαν γίνει κομμουνιστικές; Η ευχή επί του μη πραγματικού δεν μπορώ να καταλάβω τι τελοσπάντων νόημα έχει.

    Μάλιστα, Νοσφεράτε, αλλά

    http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=finansbank&a=&id=8770952 και http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=finansbank&a=&id=75750824 και http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=finansbank&a=&id=12665960

    τα οποία, για όποιον βαριέται να τα κοιτάξει σημαίνουν ότι η εξαγορά της Finansbank ήταν επιχειρηματική κίνηση ιδιαίτερα επιτυχημένη. Αχ, κ. Νοσφεράτε, και στο κάτω-κάτω τι σχέση έχει η κερδοφορία της finasbank με αυτό το έρμο το στεφάνι -για το οποίο δεν άκουσα κανέναν να διαφωνεί, ε;

    Krometi, δηλαδή αν δεν είχε κατατεθεί το στεφάνι δε θα γινόταν οι εμπορικές συμφωνίες κλπ; LOL!

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 26/01/2008

  27. Ασδμοδαίε, χρήσιμη η παρατήρηση παρόλη την υποσημείωσή σου!

    Η συμφωνία Βενιζέλου-Ατατούρκ είχε βραχυπρόθεσμα οφέλη και στόχευε στο να επιτρέψει τα δύο κράτη να διευθετήσουν τα του οίκου τους, μετά από μια πολεμική σύρραξη με τρομακτικές κοινωνικές επιπτώσεις. Και αν θέλεις, η συμφωνία πρωτίστως ήταν προς όφελος της εθνικιστικής Τουρκίας και της μιλιταριστικής κυρίαρχης ομάδας. Και ήταν προς όφελος γιατί δημιουργούσε εκείνη τη στιγμή το εθνικό κράτος και είχε να αντιπαλέψει με σημαντικές αντιπολιτευτικές δυνάμεις. Είτε αυτές ήταν οι λεγόμενοι παλαιότουρκοι, είτε οι Κούρδοι.

    Το ελληνικό κράτος ουσιαστικά εξυπηρέτησε την κεμαλική τάξη πραγμάτων και την διευκόλυνε εξαιρετικά να εδραιωθεί. Και ήταν τόσο εξυπηρετική στη διευκόλυνση αυτή, ώστε δεν δίστασε να παραχωρήσει τις περιουσίες των Ελλήνων της Ανατολής στο τουρκικό κράτος έναντι των υποδεκαπλάσιας αξίας περιουσία των Ανταλλάξιμων μουσουλμάνων.

    Ήταν τόση η βιασύνη για να εξυπηρτετηθεί ο νέος συμμαχικός παράγοντας, η φασιστική Ιταλία, ώστε δεν ελήφθη καν μέριμαν να επιβεβαιωθεί η κυριότητα του ελληνικού κράτους επί του συνόλου των νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου που βρισκόταν σε απόσταση μεγαλύτερη των 3 μιλίων από τις τουρκικές πλέον ακτές. Με αποτέλεσμα να πλρώνουμε πανάκριβα εκείνες τις σκοπιμότητες και μάλλον θα τις πληρώνουν και τα παιδιά μας.

    Γιατί συνέβη αυτό; Νομίζω γιατί η Ελλάδα ως κράτος για πρώτη φορά μετατρέπεται σε αληθινό έθνος-κράτος με την Καταστροφή του ’22, όταν σε γενικές γραμμές τα σύνορα του κράτους ταυτίζονται με τα σύνορα του έθνους. Και όλα αυτά ενώ είχε προηγηθεί η βαθύτατη ρήξη των Ελλήνων της Ανατολής με τα παλαιοελλαδικά στρώματα εξουσίας. Μιας και τα συμφέροντα των Ελλήνων αστών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν πολύ διαφορετικά από τα συμφέροντα της κρατικοδίαιτης γραφειοκρατίας της «μικράς πλην εντίμου».

    Η αντεστραμμένη εθνική ολοκλήρωση για να επιτευχθεί επί της ουσίας, απαιτούσε ιδιαίτερη τεχνική. Και πάνω απ’ όλα να εξαλειφθεί η παράμετρος «Έλληνες της Ανατολής». Με δύο λόγια η Ελλάδα ως κράτος εκείνη την εποχή ήταν περίπου σαν τον αραβικό Λίβανο που φιλοξενεί τους (άραβες) Παλαιστίνιους πρόσφυγες. Άρα το κράτος έπρεπε να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του επί του συνόλου του πληθυσμού. Το ότι το Ιδιώνυμο στόχευε τους κομμουνιστές και τους πρόσφυγες λέει πολλά.

    Εκείνη την εποχή για το κράτος μεγαλύτερος εχθρός ήταν οι πρόσφυγες και τα αιτήματά τους, παρά η κεμαλική Τουρκία. Για αυτό και δεν ανελήφθη καμιά προσπάθεια έστω και στοιχειώδους αποκατάστασης διαφορετικής απ’ αυτήν που επέβαλαν οι εθνικές εκκαθαρίσεις, που είχε από το ’14 αρχίσει να πραγματοποιεί ο τουρκικός εθνικισμός.

    Πάντως, για να αποφευχθεί η παλαιστινοποίηση, συνέβαλαν πολλοί παράγοντες που έπαιξαν πολύ ουσιαστικότερο ρόλο από τις όποιες προσπάθειες αποκατάστασης των προσφύγων κατέβαλε η ΕΑΠ. Και τέτοιες ήταν: η αλλοτρίωση που διέχυσε στη διανόηση των προσφύγων η παλαιοελλαδική Αριστέρα που βασιζόταν στις ερμηνείες του ΣΕΚΕ και του Μπεναρόγια, η καταστολή και κατά των προσφύγων που προκάλεσε η δικτατορία Μεταξά και η φοβερή δεκαετία του ’40, όπου ήρθαν τα πάνω κάτω στην Ελλάδα.

    Η έλλειψη κριτικής προς τον τουρκικό εθνικισμό και την πρακτική των γενοκτονιών από το ελληνικό κράτος, βρήκε τη συμβολική έκφραση στην αποδοχή του Ατατούρκ και την εκδήλωση τιμής προς αυτόν με τρόπο που απουσιάζει για άλλους ηγέτες άλλων χωρών.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/01/2008

  28. Μπορέι να έχετε την άποψη ότι το αστικό κράτος εκφράζει και το λαό, όμως έχω διαφορετική άποψη. Ειδικά στη δικιά μας περίπτωση ποιοί έκφραζαν τους δικούς μας πληθυσμούς; Οι βασιλικοί ή οι βενιζελικοί; Κανένας απ’ αυτούς. Απλώς εμείς ύπήρξαμε τα θύματα μιας συμπαιγνίας μεταξύ της επίσημης Ελλάδας και του τουρκικού εθνικισμού και βρεθήκαμε πρόσφυγες σε ένα εχθρικό τόπο.

    Κάπου διάβασα κάτι πολύ καλό σε ένα από τα κείμενα αυτού του μπλογκ αλλά δεν μπορώ τώρα να το εντοπίσω. Ότι το Κράτος που αποτελεί μηχανισμό εξουσίας είναι αποξενωμένος από τις λαϊκές μάζες . Και ειδικά στη δικιά μας περίπτωση δεκάρα δεν έδινε για τη μοίρα των εργατών και των αγροτών είτε στη Μικρά Ασία είτε στον Πόντο. Όπως και το ’74 δεκάρα δεν έδωσε για τους Κύπριους. Είναι μια περίεργη κατάσταση.

    Η λυκοφιλία των καπιταλιστών το μόνο που μπορώ να πετύχει είναι να ξεγελάσει τους λαούς με την προπαγάνδιση ενός ψεύτικου πασιφισμού. Για αυτό γουστάρω τους Πόντιους που αναπτύσσουν από τα κάτω σχέσεις με την τουρκική κοινωνία. Είναι εκατό φορές καλύτερα, από τα ψέματα των πολιτικών, των ΜΚΟ ή των διαφόρων φιλάνθρωπων κυριών.

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 26/01/2008

  29. Εντάξει mumul μια πλάκα έκανα

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 26/01/2008

  30. Asmodaie
    »τα οποία, για όποιον βαριέται να τα κοιτάξει σημαίνουν ότι η εξαγορά της Finansbank ήταν επιχειρηματική κίνηση ιδιαίτερα επιτυχημένη»

    Ε αγαπητε ναι ηταν επιτυχημενη ,πραγματι …για καποιους
    (Οπως κι εκεινο το μιζαρισμα απ[ο τα δομημενα επιτυχημενο ηταν -αφου ετσι κι αλλιως η Υποθεσις μπηκε στο Αρχειον
    Τωρα για να δουμε για μας και τι ειναι αποτυχημενο…
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=8752816

    Οσο για το στεφάνι …Διαβασε »το Τριτο στεφανι»

    Λολ

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/01/2008

  31. Ασμοδαιε
    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4668&subid=2&tag=8532&pubid=671110

    Αντιθετα σε οτι αφορά την Ελλάδα εχουμε αποεπενδυσεις ,Απο-βιομηχανιση και Ανεργια

    Α ..και Ξεπουλημα (οπως στο Λιμάνι)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/01/2008

  32. @Αριστεροπόντιο: Προφανώς, εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Τουρκίας η ειρήνη με την Ελλάδα, όπως ακριβώς συνέβαινε και με την Ελλάδα. Όμως, όπως έδειξε η ιστορία και όπως υποδεικνύει η κοινή λογική, αυταρχικά μέτρα επιβάλλονται κατ’ εξοχήν την περίοδο κατά την οποία υπάρχει και επισείεται κάποια εξωτερική «απειλή». Η εξομάλυνση των σχέσεων Ελλάδας-Τουρκίας δεν ενέτεινε την καταπίεση των μη-Τούρκων στο βαθμό που αυτή αποτελούσε ήδη αναγκαία επιλογή για την δρομολογημένη από το 1908 οικοδόμηση ενός τουρκικού εθνικού κράτους.

    Μία άλλη παράμετρος που δεν λαμβάνεις υπόψη είναι ότι η συμμαχία με Τουρκία και Ιταλία επιλέγη για την επίτευξη του στρατηγικού στόχου που είχε θέσει ο Βενιζέλος, τη

    διατήρηση του εδαφικού status όπως αυτό είχε προκύψει μετά από μία δεκαετία συνεχών πολέμων

    όπερ μεθερμηνευόμενον εστίν, Μακεδονικό.

    Τέλος, βεβαίως και το ελληνικό κράτος ασκεί κριτική στη στάση του τουρκικού εθνικιστικού κινήματος απέναντι σε Ποντίους και Αρμενίους και τις καταδικάζει ως γενοκτονίες, όπως δείχνει η καθιέρωση των ημερών μνήμης, τα επετειακά στέφανα κλπκλπ, αλλά: βλ. τρίτο σημείο του σχολίου υπ. αρ. 4.

    Ξέχασα ότι το ότι ανάλογης μεταχείρισης δεν έχει τύχει άλλος πρώην ηγέτης κράτους πλην του Ατατούρκ -για το οποίο δεν είμαι βέβαιος- είναι εύλογη συνέπεια της μοναδικής για πρωην πρόεδρο κράτους θέσης που κατέχει ο Ατατούρκ στην τουρκική κοινωνία.

    @Λαζαρίκα:

    Η λυκοφιλία των καπιταλιστών το μόνο που μπορώ να πετύχει είναι να ξεγελάσει τους λαούς με την προπαγάνδιση ενός ψεύτικου πασιφισμού

    Και εγώ μαζί σας είμαι και με τις προσπάθειες των ποντίων, αλλά έχω σε μεγαλύτερη εκτίμηση αυτές τις λυκοφιλίες (ειρήνη την ονομάζαμε στο χωριό μου αυτήν την κατάσταση, αλλά ΟΚ 🙂 ), διότι αυτήν η άτιμη Ιστορία που θέλουν να την ξεχάσουμε οι καπιταλιστές μας λέει ότι ποτέ δύο κράτη από αυτά που λέγονται «φιλελεύθερες δημοκρατίες» δεν έχουν πολεμήσει μεταξύ τους.

    @Νοσφεράτο: Μου φαίνεται απολύτως εύλογο επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν μέχρι πρότινος κυρίως στην Ελλάδα να μετεγκαθιστούν τις δραστηριότητές τους σε γειτονικές χώρες με φθηνότερα ημεομίσθια και μεγαλύτερες προοπτικές ανάπτυξης, δεδομένου ότι μόνη μέριμνά τους είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους τους. (Και από αυτήν την οπτική ήταν επιτυχημένη η εξαγορά της finansbank -πέρα από τις πιθανές μίζες.) Εξίσου εύλογο να μη θέλει κανένας να επενδύσει στην Ελλάδα.

    (και μετά το ψυχαγωγικό διάλλειμμα Λαφαζάνη)

    Το «τρίτο στεφάνι» το θυμάμαι αχνά (ένεκα το Άικ) στην τηλεόραση. Αν βρεθεί χρόνος, θα διαβαστεί.

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 27/01/2008

  33. Ασμοδαίe:

    Ολως συμπτωματικώς οι ακρως ενδιαφερουσες αυτες εξελιξεις συμβαινουν κατω απο το αγρυπνο παχυλο βλεμμα του μεγαλου ηγετη της (Νεο)Φιλελευθερης παραταξης* και Πρωθυπουργου της Χωρας υπο την ηγεσια του οποιου η κατασταση της χωρας εις το εξωτερικόν κινειται πανω κατω στα ιδια επιπεδα με την καταστασιν στο εσωτερικόν.
    Οσο για το στεφανι ..Μαλλον αλλου επρεπε να κατατεθει.(στο εσωτερικόν)..!

    *εννοουμε της μητρικής παραταξης και ουχι των απολειφαδίων …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/01/2008

  34. @Νοσφεράτος: Συμφωνώ για το ότι η κατάσταη -μέσα και έξω- είναι άθλια.

    Αλλά, βέβαια, η ΝΔ δεν είναι (νεο)φιλελεύθερη, απλώς τα ένδοξα χρόνια του Ανδρέα δεν μπορούν να ξαναέρθουν λόγω ΕΕ. Επίσης, εάν τα περί μητρικής παραταξης και απολειφαδίων αναφέρονται στη ΦιΣ είναι απλώς ανακριβή, καθότι -απ’ όσο ξέρω- η πλειοψηφία της ΦιΣ προέρχεται από το χώρο του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, και λανθασμένα, δεδομένης της στάσης της ΦιΣ απέναντι στη ΝΔ.

    Τουλάχιστον συμφωνήσαμε για τον στέφανο. 😐

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 27/01/2008

  35. ασμοδαιε αν ο νεοφιλελευθερισμός ειναι το δογμα που θεωρει οτι τα Ιερα και τα Οσια ειναι τα συμφεροντα των μεγαλοεπιχειρηματιων και ας παει να χαθει κι η Κοινωνια(που είναι ) τοτε η Ν. Δ ειναι το Κατ εξοχήν Νεοφιλελευθερο κόμμα (παρα τα εθνολαικιστικά της περιτυλίγματα ) . Και αυτό το αποδεικνυει εμπρακτως και οχι θεωρητικώς οπως ισως η ΦΙΣ …
    Για την τελευταια (ΦιΣ)μακάρι τα πραγματα ναναι οπως τα λες …
    Εξ’ αλλου δεν εχει και πολύ σημασια … Καλά παιδια ναναι και να διαβαζουν κανα βιβλιο …Δεν βλαπτουν … Βλαπτουν;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/01/2008

  36. Για να δούμε την εικονα μας Εξω λόγω της Κυβερνησης Καραμανλή :

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=3028080

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 27/01/2008

  37. «..αλλά έχω σε μεγαλύτερη εκτίμηση αυτές τις λυκοφιλίες»

    Για να θυμηθώ μερικές…

    Ριμπεντροπ-Μολότοφ μούρχεται τώρα ως η σημαντικότερη αυτής της κατηγορίες,
    Βενιζέλος-Ατατούρκ, ίσα ίσα για να ξεμπερδεύει ο Ατατούρκ με τους Κούρδους, να μπορεί να βάλει σε μια τάξη την τεράστια περιουσία που του χάρισε ο Βενιζέλος, και οι διάδοχοί του να ξεμπερδεύυν με τους Κωνσταντινουπολίτες

    φαντάζομαι ότι υπάρχουν και άλλες, άλλο τόσο χαρακτηριστικές.

    Συμφωνήσατε για τον στέφανο με τον @Νοσφεράτος;

    Σχόλιο από Λαζαρίκας | 27/01/2008

  38. Ασμοδαίε,

    όσον αφορά το 3ο σημείο της τοποθέτησής σου, η άποψή μου είναι ότι η ονοματοδοσία «Κεμάλ Ατατούρκ» το ’38 σε δρόμο της Θεσσαλονίκης είναι αντίστοιχο με την ονοματοδοσία «Αδόλφος Χίτλερ» σε οδό στο Τελ Αβίβ.

    Και για να προλάβω τις ενστάσεις του Νοσφεράτου να εξηγήσω ότι ανεξάρτητα από το μέγεθος του εγκλήματος, τα θύματα του τουρκικού εθνικισμού και οι επιζώντες της σφαγής της Σμύρνης του ’22, είχαν εγκατασταθεί κυρίως στη Θεσσαλονίκη.

    Με τους δύο νόμους του ’94 και ’98 για τη θέσπιση δύο επίσημων Ημερών Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην Ανατολή, το κράτος ως μηχανισμός, σαφώς κλείνει πολιτικά τις όποιες εσωτερικές εκκρεμότητες. Μόνο που οι αποφάσεις αυτές φαίνεται ότι υπήρξαν ένας επιφανειακός συμβιβασμός της παραδοσιακής γραφειοκρατίας με την κοινωνία των πολιτών που είχε ενεργοποιηθεί και οι προσφυγικοί πληθυσμοί διέθεταν πλέον την απαραίτητη πολιτική δύναμη για να αλλάξουν τα κρατικά -και όχι μόνο- στερεότυπα.

    Αυτό -ο άνευ βάθους συμβιβασμός-θα φανεί με πολλές εκδηλώσεις στη συνέχεια. Μια απ’ αυτές είναι και η κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο.

    Φαντάζομαι ότι θα δέχεσαι ότι αποτελεί τουλάχιστον αντίφαση, από τη μια ως κράτος να αποδέχεσαι νομοθετικά ότι ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν συνυπεύθυνος της Γενοκτονίας ομοεθνών και από την άλλη να δρας σαν μην έχει συμβεί τίποτα.

    Για το σημείο 4. Η επισήμανση της στάσης των Ιρανών ήταν για να αποδειχθεί απλώς ότι υπήρχε και άλλος δρόμος. Δεν μ’ ενδιέφεραν τα κίνητρά τους άλλά η μέθοδός τους.

    Και αν για το ισλάμ είναι ενοχλητική η προσβολή του Κορανίου -και αυτός είναι επαρκής λόγος για την επιτυχή απαίτηση αλλαγής του πρωτοκόλλου- το γεγονός ότι μια ιστορική προσωπικότητα θεωρείται υπεύθυνη Γενοκτονίας ομοεθνών πληθυσμών δεν είναι;

    Με βάση την κοινή λογική, φυσικά και είναι!

    Όμως με βάση τη νεοελληνική λογική, την πολιτική μας ταυτότητα και τη γενικευμένη αλλοτρίωση δεν είναι!

    Και να σου φέρω ένα παράδειγμα ευρύτερο:

    Αν έχεις δυνατότητα βρες την Ανακοίνωση της ΦιΣ για το περιβόητο βιβλίο ιστορίας της Στ’ δημοτικού και θα σου αποδείξω κάτι εντυπωσιακό!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/01/2008

  39. Από τα κουτούκια στα μαυσωλεία.

    @Αριστεροπόντιο: Η παρομοίωση με τον Χίτλερ είναι πέρα για πέρα ατυχής. Γιατί, επαναλαμβάνω, ο Κεμάλ πέρα σφαγέας και γενοκτόνος (sic…) είναι και ο θεμελιωτής της νεότερης Τουρκίας, χώρας συμμάχου με την ΕΛλάδα και οικονομικού εταίρου. Αυτήν η θετική πλευρά (η οποία απουσιάζει βέβαια από τον Αδόλφο) είναι που πρέπει να τιμάται με τις καταθέσεις στεφάνων, ονοματοδοσίες οδών κλπ. Αν ήμουν, λέμε αν, πρωθυπουργός και κατέθετα το περί ου το post κυκλικό φύλλωμα με ταινίες προσαρμοσμένο σε φελιζόλ μπροστά σε ένα κακόγουστο μνημείο θα σκεφτόμουνα «ΟΚ, μπορεί να συνέβαλε στη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων προγόνων των συμπολιτών μου, να έβαψε τις μπότες του με αίμα, αλλά εξίσου αποτροπιαστικές ακρότητες είναι οργανικά συνδεδεμένες με κάθε εθνικό/εθνικιστικό κίνημα και επιπλέον εγώ έχω καταδικάσει την πλευρά αυτή της πολιτικής του. Άρα, ο Μ-π δε θα έχει πρόβλημα.» Αυτό που πασχίζω να πω είναι ότι δεν είναι κατάμαυρος ο Κεμάλ, γκρι είναι.

    Και η γενοκτονία είναι επαρκής λόγος μόνο για την καταδίκη του για αυτήν. Εκτός και αν είναι και μοναδικό κριτήριο των πάντων -οπότε πάσο.

    Η ανακοίνωσh:

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 13-3-2007

    Σχετικά με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού

    Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, για το οποίο πολύς λόγος εξακολουθεί να γίνεται, επιχειρεί να υποδείξει ένα διαφορετικό δρόμο στην εκμάθηση της ελληνικής ιστορίας, απαλλαγμένο από τα βαρίδια του παρελθόντος. Αν και απαιτούνται διορθώσεις σε επιμέρους σημεία του περιεχομένου του, πρόκειται σε γενικές γραμμές για ένα καλογραμμένο βιβλίο, η προσέγγιση του οποίου είναι χρήσιμο να υιοθετηθεί και να επεκταθεί και σε άλλα διδακτικά εγχειρίδια.

    Για δεκαετίες η εκπαιδευτική διδασκαλία του μαθήματος της ιστορίας στη χώρα μας χαρακτηρίστηκε από ένα έλλειμμα ιστορικής αλήθειας, με δεκάδες σελίδες της διδασκόμενης ύλης να κινούνται στα όρια της παιδικής αφέλειας και της φανερής προπαγάνδας, κατά τρόπο συχνά προσβλητικό για τη νοημοσύνη μαθητών και δασκάλων, με μοναδικό στόχο να οικοδομήσει μια «εθνική συνείδηση με συγκεκριμένο ιδεολογικό περιεχόμενο και πολιτική στόχευση.

    Η ενδεχόμενη απόσυρση του βιβλίου και η αντικατάστασή του θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με υποχώρηση απέναντι στους θιασώτες της «κλειστής» Ελλάδας που πορεύονται στο μέλλον με το βλέμμα στο παρελθόν. Τούτο διότι, στις διαφορετικές απόψεις που διατυπώνονται για το επίμαχο βιβλίο, αντιπαρατίθενται δύο διαφορετικές «Ελλάδες», δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη θέση της χώρας μας στο σημερινό κόσμο. Μία Ελλάδα σύγχρονη, εξωστρεφής, προοδευτική, φιλελεύθερη και αισιόδοξη. Και μια Ελλάδα οπισθοδρομική συντηρητική, φοβική και μισαλλόδοξη, που ανταλλάσει τις δυνατότητες του μέλλοντος με ένα εξωραϊσμένο και εξιδανικευμένο παρελθόν.

    Το γνωστό φαιοκόκκινο μέτωπο, όπου το σύνηθες ετερόκλητο πλήθος των έξαλλα φωνασκούντων επαγγελματιών κινδυνολόγων των «τηλε-παραθύρων» που μονότονα ξιφουλκούν εξ αριστερών και εκ δεξιών ενάντια σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού της ελληνικής Πολιτείας και κοινωνίας, βρήκε ακόμη μία φορά την ευκαιρία να υπενθυμίσει τη παρουσία του. Παρουσία αναμφίβολα χρήσιμη, προκειμένου να γνωρίζουμε τι να αποφεύγουμε ώστε να ξαναβρεί η πατρίδα μας το χαμένο βηματισμό της μέσα στην Ιστορία. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αισθάνεται για πολλοστή φορά υπόχρεη να υπενθυμίσει σε όλους τους αυτόκλητους υπερασπιστές μίας «ελληνικότητας» την οποία ταυτίζουν με τις συντηρητικές ιδεοληψίες τους, τη ρήση του Δ. Σολωμού πως «εθνικό είναι το αληθές» και όχι το αντίστροφο.

    Η κοινωνική συνείδηση και η αίσθηση κοινής ιστορικής πορείας αναπτύσσεται μέσα από την ενότητα στη διαφορά και όχι στη βάση μιας κεντρικά κατευθυνόμενης ομογενοποίησης στη βάση των πλέον αναχρονιστικών μεθόδων της κατασκευής εξωτερικών απειλών μέσα από την υποχρεωτική ανάγνωση των αιματοβαμμένων σελίδων της διδασκόμενου μαθήματος της ιστορίας.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την κατάργηση του ενός και μοναδικού συγγράμματος που επιβάλλεται από τον κρατικό υπάλληλο και το κομματικό στέλεχος. Προτείνει τη δυνατότητα του γονέα να επιλέγει το σχολείο φοίτησης των παιδιών του, με την εισαγωγή του συστήματος των «κουπονιών εκπαίδευσης», πολιτική που επεκτείνεται διεθνώς. Προτείνει την αποκρατικοποίηση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, με στόχο την αυτοτέλεια και την ανεξαρτησία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ως την αναγκαία προϋπόθεση κατάκτησης της κοινωνίας της γνώσης.
    Μία δυναμική και ευημερούσα κοινωνία των πολιτών απαιτεί πολίτες με αυξημένη κριτική ικανότητα και όχι άβουλους υπηκόους που αναπαράγουν την ημιμάθεια, τα εθνικά στερεότυπα, τις ανασφάλειες και τον αυτάρεσκο ναρκισσισμό τους.

    Κ. Λαζαρίκα, είχα την εντύπωση ότι μιλούσαμε για καπιταλιστές σε φιλελεύθερες δημοκρατίες, όχι για φασιστοκομμούνια. Νομίζω ότι συμφωνήσαμε με το Νοσφεράτο από το σχ. 7 (γιατί qui tacet consentire videtur).

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 28/01/2008

  40. »Και για να προλάβω τις ενστάσεις του Νοσφεράτου να εξηγήσω ότι ανεξάρτητα από το μέγεθος του εγκλήματος»
    M-π για πότε προλαβαινεις τις ενστασεις μου βρε παιδί μου !!!

    -Ασμοδαιε εγώ θα ηθελα να σε ρωτησω απλά και μόνο (μπας και ξερεις)
    Ποια ειναι η θεση της Φισ για ενα κατεξοχήν ζητημα ατομικών-Συνταγματικών ελευθεριων:
    Το ζητημα της (προληπτικής)παρακολουθησης των διαδηλώσεων με τις Καμερες

    Θελω να πώ : Δεν μπορεί να μήν πήρε ακομα θεση η ΦΙΣ ; Θα πήρε …Ολα τα κομματα μικρα και μεγαλα πήραν … Ε…Ποιά ειναι αυτή;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  41. Ασμοδαιε:

    »Η Φιλελεύθερη Συμμαχία προτείνει την κατάργηση του ενός και μοναδικού συγγράμματος που επιβάλλεται από τον κρατικό υπάλληλο και το κομματικό στέλεχος»

    Επειδή αυτή η προταση μου φαινεται απο καθαρα παιδαγωγική και Λογική αποψη μούρλια ,μπορεις να μου την κανεις πιο λιανά σε παρακαλώ;

    Δηλαδή η Φ Ι Σ προτεινει στην Στ Δημοτικου τα παιδια (ή οι γονεις τους ) να επιλεγουν απο δυο ή περισσοτερα συγγραματα;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  42. Νοσφεράτε, δεν έχει πάρει το μάτι μου κάποια επίσημη ανακοίνωση, αλλά θυμάμαι ότι υπήρχαν κείμενα αναρτημένα σε φιλελεύθερα blogs τασσόμενα άλλα υπέρ και άλλα κατά της χρήσης των καμερών.

    Για τα πολλαπλά εγχειρίδια: Φαντάζομαι κάτι ανάλογο (επιλέγουν οι γονείς ή το σχολείο ή ο διδάσκων/η διδάσκουσα). Δεν καταλαβαίνω γιατί ζητάται από εμένα να εξηγήσω την ανακοίνωση. Απλώς ψηφοφόρος της ΦιΣ είμαι, όχι εκπρόσωπος τύπου.

    Πάντως, google is your friend. Δε νομίζω να ξέρω κάτι παραπάνω από το Πανοπτικόν του διαδικτύου, ε;

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 28/01/2008

  43. Νοσφεράτε είχα άδικο;

    Ασμοδαίε, παρότι στην ιστορική ανάλυση γενικώς η υπόθεση δεν είναι δόκιμη μέθοδος, ας υποθέσουμε όμως για το μεταξύ μας παίγνιον ότι τα πράγματα έρχονταν αλλιώς: Ο Αδόλφος ήταν νικητής, ο Μουσταφά Κεμάλ ηττημένος, και κάποιοι άλλοι «Μ-π» και «Ασμοδαίος» συζητούσαν…. Τότε μάλλον κάπως έτσι θα γράφονταν κάποια πράγματα:

    «Η παρομοίωση με τον Κεμάλ είναι πέρα για πέρα ατυχής. Γιατί, επαναλαμβάνω, ο Χίτλερ πέρα σφαγέας και γενοκτόνος (sic…) είναι και ο θεμελιωτής της νεότερης Γερμανίας, χώρας συμμάχου με την ΕΛλάδα και οικονομικού εταίρου. Αυτήν η θετική πλευρά (η οποία απουσιάζει βέβαια από τον Κεμάλ) είναι που πρέπει να τιμάται με τις καταθέσεις στεφάνων, ονοματοδοσίες οδών κλπ. Αν ήμουν, λέμε αν, πρωθυπουργός και κατέθετα το περί ου το post κυκλικό φύλλωμα με ταινίες προσαρμοσμένο σε φελιζόλ μπροστά σε ένα κακόγουστο μνημείο θα σκεφτόμουνα «ΟΚ, μπορεί να συνέβαλε στη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων προγόνων των συμπολιτών μου, να έβαψε τις μπότες του με αίμα, αλλά εξίσου αποτροπιαστικές ακρότητες είναι οργανικά συνδεδεμένες με κάθε εθνικό/εθνικιστικό κίνημα και επιπλέον εγώ έχω καταδικάσει την πλευρά αυτή της πολιτικής του. Άρα, ο Ασμοδαίος δε θα έχει πρόβλημα.» »

    ———————————–

    Ευχαριστώ που βρήκες την Ανακοίνωση για το βιβλίο ιστορίας. Φυσικά δεν θέλω να κάνουμε και πάλι τη συζήτηση για το ζήτημα εκείνο που ανήκει πλέον στην Ιστορία. Όμως τότε, για πρώτη φορά έγινε μια εντυπωσιακή σε έκταση, βάθος και πολυχρωμία συζήτηση που για πολύ καιρό ακόμα θα τη μελετούμε. Και σημειωτείον η συζήτηση έλαβε μεγάλη έκταση λόγω της παρέμβασης των προσφυγικών οργανώσεων με αφορμή τον τρόπο παρουσίασης της Σφαγής της Σμύρνης, την πλήρη απουσία στις Γενοκτονίες, την έλλειψη οποιασδήποτε αναφορές στην εθνοκαθαρτική πολιτική του τουρκικού εθνικισμού κ.λπ. Τα δε επιχειρήματα των παραδοσιακών εθνοκεντρικών περιστρέφονταν κυρίως γύρω από Κρυφό Σχολειό. … ΚΑι στη συνέχεια ενσωμάτωσαν και μέρος της κριτικής των προσφυγικών οργανώσεων.

    Όρεξη νάχες τότε, να εντοπίζεις την ποικιλία των απόψεων!!! Εκτός αν δεν είχες όρεξη και ακολουθούσες το βολικό σχήμα «καλός-κακός», όπως έκαναν οι καθοδηγητές της ΦΙΣ.

    Οι νεοφιλεύθεροι λοιπόν, προσέγγισαν την υπόθεση με ένα εξαιρετικά ιδιαίτερα απλοϊκο -και επικίνδυνο- τρόπο: «φαιοκόκκινα μέτωπα», «άσπρο-μαύρο», «πρόοδος-καθυστέρηση», «εθνικιστές- καλοί αντιεθνικιστές».

    Σε μια συζήτηση που έγινε τότε (το λινκ υπάρχει στο τέλος), με την γνωστή νεοελληνική ευκολία καταταχτήκαμε και μεις στο γνωστό αποτρόπαιο μέτωπο. Έγραψα τότε ένα σχόλιο, που νομίζω ότι δεν έχει χάσει το ενδιαφέρον του και προσφέρει επίσης και στη δικιά μας συζήτηση:

    ————————————————-
    ΕΓΡΑΦΑ:

    Η “φιλελεύθερη” άποψή σας, έστω και μ’ αυτόν τον αντιπαθητικό μεσιανικό τρόπο που την προβάλετε, πραγματώθηκε μόνο μια φορά στην ιστορία των ένδημων Ελλήνων: Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά τις μεταρρυθμίσεις του Χάτι Χουμαγιούν (1856), όταν αναιρέθηκαν οι απαγορεύσεις που υπήρχαν εις βάρος των μη μουσουλμανικών κοινοτήτων.

    Μέσα σε μια εκπληκτική πορεία 60 ετών, οι Έλληνες θα ελέγξουν το μεγαλυτερο μέρος της τότε νέας οικονομίας και θα γίνουν οι βασικοί οικονομικοί συντελεστές στην Αυτοκρατορία, της οποίας η γραφειοκρατία και ο στρατός ήταν εντελώς αντίθετοι στις εξελίξεις.

    Και τελικά θα αποφασίσουν να στερήσουν από τους “ραγιάδες” την εξέλιξη αυτή! Ακριβώς όπως αποφάσισαν και οι Ναζί 20 χρόνια αργότερα -για τους ίδιους ταξικούς λόγους- να εξοντώσουν τους Εβραίους.

    Και οι Νεότουρκοι το πέτυχαν με μια πρωτοφανή γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής και των Αρμενίων. Με συμβολικό σημείο της διαδικασίας εξόντωσης των προοδευτικών αστών (και μαζί μ’ αυτούς και το σύνολο του ανεπιθύμητου πληθυσμού) από το τρομοκρατικό κράτος, τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης το Σεπτέμβρη του ‘22.

    Οι οικονομικές δραστηριότητές των “ραγιάδων” πέρασαν πλέον στην αρμοδιότητα του στρατού και του τουρκικού κράτους.

    Στην ψωρο-κώσταινα του δεξιού κρατικισμού, όταν δίδασκαν την κρατική ιστορία στα παιδιά, φρόντιζαν να εξαλείψουν την φωτεινή αυτή -και τραγική στη συνέχεια- παρένθεση στην οικονομική λειτουργία των ένδημων (δηλαδή των γηγενών σε ελληνικούς τόπους) Ελλήνων.

    Και όταν στις μέρες μας η συγκάλυψη αυτή πήρε τη μορφή της υποστήριξης ή όχι -της ερμηνείας των γεγονότων και των διεργασιών- του περίφημου “συνωστισμού” στην παραλία της Σμύρνης, οι “νεοφιλελεύθεροι” μας μ’ έναν απίστευτα επιπόλαιο και αφελή τρόπο απάντησαν με την περίφημη θεωρία του “φαιοκόκκινου μετώπου“. Που τελικά σημαίνει: αποδοχή της απόλυτης κρατικής παρέμβασης επί της οικονομικής και κοινωνικής λειτουργίας. Φυσική εξόντωση από το ένα κράτος και εξόντωση της μνήμης από το άλλο!

    Ω! καιροί ω! ήθη. Όταν η υποκρισία, η άγνοια και η διγλωσσία μετατρέπονται σε πρόταση!!!

    —————

    Το κορυφαίο σημείο της σύγχρονης ιστορίας, όπου φάνηκε η ποιότητα της λειτουργίας του μονοκομματικού κράτους και των μηχανισμών -που εξασφάλιζαν την κυριαρχία της νέας γραφειοκρατικής τάξης πάνω στην κοινωνία- ήταν η σταλινική εποχή της Σοβιετικής Ένωσης.

    Την εποχή εκείνη η σοβιετική κοινωνία έζησε ένα πρωτοφανές λουτρό αίματος. Τα πρώτα θύματα του σταλινικού Κρόνου, ήταν τα ίδια του τα παιδιά. Η πλειονότητα του Κόμματος των μπολσεβίκων θα εξοντωθεί στα γκουλάγκ με την κατηγορία “εχθρός του λαού“. Όμως την ίδια τύχη θα έχουν και οι εθνικές μειονότητες. Και απ’ αυτές την τραγικότερη θα έχει η ελληνική. (Διαβάστε τα σχετικά κείμενα και ίσως καταλάβετε).

    Μέχρι σήμερα θα έρχονται πρόσφυγες από τις στέππες της Κεντρικής Ασίας, όπου μεταφέρθηκαν βιαίως για να δουλέψουν στις κρατικές μονοκαλλιέργειες του βαμβακιού και χρησιμοποιήθηκαν όπως οι σκλάβοι του μεσαίωνα για να στήσουν το σταλινικό βιομηχανικό θαύμα.

    Κανείς νεοέλληνας “φιλελεύθερος”, από τότε που θέλουν να υπάρχουν ως διακριτό ρεύμα, δεν μίλησε για όλα αυτά. Νάναι αποτέλεσμα της άγνοιας και της αδιαφορίας;

    Δυστυχώς για σας τους “φιλελεύθερους”, για όλα αυτά μίλησαν με θάρρος άνθρωποι που προήλθαν και θέλουν να ανήκουν σ’ αυτήν την πολύμορφη και πολυτεμαχισμένη Αριστερά.

    http://voteforliberty.wordpress.com/2007/09/29/gray_red_front/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2008

  44. Ασμοδαιε για το »δεν έχει πάρει το μάτι μου κάποια επίσημη ανακοίνωση, αλλά θυμάμαι ότι υπήρχαν κείμενα αναρτημένα σε φιλελεύθερα blogs τασσόμενα άλλα υπέρ και άλλα κατά της χρήσης των καμερών»

    Αυτό ειναι μαλλον περιεργο για ενα Φιλελευθερο Κομμμα αρχών Ε; Ιδιως οταν τίθεται ενα κατεξοχήν θεμα Συνταγματικών ελευθεριων για το οποιο Ολα τα Περαν της Νεας Δημοκρατιας κομματα , επιστημονικοι φορεις , δικ ηγ.συλλογοι κ.λπ πηραν θεση Κατά!
    ( δηλαδή σε ποιο ζητημα ΄΄ποιανων» ελευθεριας το »κομμα αρχων» θα πάρει θεση Αρχής ;(μήπως »μόνο ελευθερη αγορά»
    ————-

    Τωρα για το πολλαπλό εγχειριδιο »κάτι ανάλογο (επιλέγουν οι γονείς ή το σχολείο ή ο διδάσκων/η διδάσκουσα).
    – μαλιστα !! Παντα μιλάμε για την Στ Δημοτικου; αλλά σχολεια π.χ θα κανουν ενα βιβλίο αλλα αλλο; Και καθε ποτε θα το αποφασιζουν και με ποια αρμοδιοτητα ; Καθε χρόνο ; Και απο ποιά λίστα ( διευκρινίσεις θελω βρε αδελφε;)

    Κοιτα καταλαβαινω οτι δεν εισαι εκπροσωπος τυπου της ΦΙΣ αλλά απλώς ψηφοφορος …απλώς αναρωτιεμαι αν οι της ΦΙΣ εχουν πραγματι σχεφτει καπως ολα αυτά που λενε κατα καιρους …

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  45. Μ-π
    Ναι είχες (διοτι δεν ειχα σκοπό να υποβαλλω ενσταση …

    Ομως για να σε ρωτησω με την ευκαιρια ..Στα αλήθεια πιστευεις οτι στην παρουσα συγκυρια το Κυριο Προβλημα ειναι οτι ο Καραμανλής κατεθεσε στεφανι στον Κεμάλ ;

    Η το οτι -αιφνιδιως – και χωρις να ξερουμε τι πραγματικά συζητηθηκε – και εν μεσω ενός -μεταξύ πολών αλλων- τρομερου σκανδαλου που γελοιοποιησε την χωρα Διεθνώς – και εν μεσω μιας πρωτοφανους κρισης στην Οικονομία μας – και για πρωτη φορά μετα απο 49 χρόνια-πρωθυπουργός της Ελλαδας εκανε αυτό το αιφνιδιο ταξιδι στην Τουρκια
    για το οποιο το μονο απτο αποτελεσμα που ξερουμε ειναι οτι εκλεισαν δουλειες με Τουρκους επιχειρηματιες ενω η οικονομια , το ηθικό , και η υπομονή των Ελλήνων πανε κατα διαόλου;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  46. «Στα αλήθεια πιστευεις οτι στην παρουσα συγκυρια το Κυριο Προβλημα ειναι οτι ο Καραμανλής κατεθεσε στεφανι στον Κεμάλ ;»

    Φυσικά όχι!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2008

  47. Αρα Μ- π ;

    Δεν πρεπει να επικεντρωθουμε στο μεγαλο ερωτημα ;

    Προς τι αυτό το αιφνιδιο ταξίδι (το πρωτο απο Πρωθυπουργό μετα απο 49 χρόνια)…Οταν η οικονομια το πολιτικό συστημα και το ηθικό μας αν μη τι αλλο τριζουν ;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  48. Μα Νοσφεράτε, τούτο το ποστ είναι αφιερωμένο σ’ αυτή την πλευρά του ταξιδιού!

    Στους συμβολισμούς και στην ιστορική μνήμη των Νεοελλήνων!

    Απ΄την άλλη, η Ελλάδα και η Τουρκία είναι ενταγμένες στο ίδιο μπλοκ των μετασοβιετικών ισορροπιών. Τώρα, εκτός από τα γεωστρατηγικά υπάρχουν και τα ενεργειακά που επιτάσσουν στενότερη συνεργασία.

    Όσο θα οξύνεται ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και θα αναδύεται η Ρωσία, τόσο «εμείς» θα συσφίγγουμε ακόμα περισσότερο τις σχέσεις μας.

    Κάπου το έγραψε καλά ο Λαζαρίκας: Η Ελλάς μαζί με την Τουρκία θα στηρίξουν την Παξ Αμερικάνα στην ευρύτερη περιοχή μας. Και όταν χρειαστεί να εκμεταλλευτούν οι πολυεθνικές το Αιγαίο, μια χαρά θα τα βρουν στη μοιρασιά και μεις ακόμα θα επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο.

    Για το ερώτημά σου όμως, ίσως αρμοδιότερος εμού να ήτο ο Ασμοδαίος

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2008

  49. Το πως γίνεται μετά από ένα αρχικό κείμενο γεμάτο εθνικιστικές υπερβολές και αποσιωπήσεις να ακολουθεί ένας σχετικά ενδιαφέρον διάλογος, είναι απορίας άξιον.

    Σχόλιο από τσίου | 28/01/2008

  50. τσίου,

    τσίου τσίου! 🙂

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2008

  51. Τρεις οικογένειες και ένα τέλμα

    Tου Xρηστου Γιανναρα

    Τρεις οικογένειες καθηλώνουν το πολιτικό σύστημα της χώρας σε αδιέξοδο. Αποκλείουν την ανάκαμψη, την ανανέωση της ηγεσίας των κομμάτων, την επανασύνδεση της πολιτικής με την κοινωνία.

    Σίγουρα δεν είναι η ευθύνη μόνο στις τρεις οικογένειες. Οι Ελληνες σήμερα ακκιζόμαστε σαν μαχητικοί δημοκράτες, αλλά τα πράγματα αποδείχνουν ψυχαναγκαστική την προτίμησή μας να μας κυβερνάνε κληρονομικές δυναστείες. Πιστεύουμε στη βιολογική διαδοχή, όχι στην ποιοτική επιλογή, στο όνομα, όχι στην ικανότητα.

    Οπως όλες οι χαμηλής παιδευτικής στάθμης κοινωνίες, ειδωλοποιούμε ηγέτες του παρελθόντος και προβάλλουμε τα προσόντα τους στα έκγονά τους, πέρα από κάθε λογική. Η ειδωλοποίηση και μόνο είναι σημάδι υπανάπτυξης, πολύ περισσότερο ο αταβισμός της άκριτης προσκόλλησης στους βιολογικούς επιγόνους. Οι γενάρχες των δυναστειών δεν ήταν οπωσδήποτε οι εξαιρετικά προικισμένοι ηγέτες, οι συγκυρίες παίζουν τον αποφασιστικό ρόλο για τη μυθοποίηση.

    Τυπικό παράδειγμα, ο γενάρχης της μακροβιότερης δυναστείας: Ενας μέτριος, παροιμιώδης για το ευμετάβλητο των «πεποιθήσεών» του δημοκόπος, που οι συγκυρίες τον αποκάθαραν, τον εξωράισαν, τον συμβολοποίησαν σαν «γέρο της δημοκρατίας». Ο γιος του ανέδειξε το πατρικό κληροδότημα, τη δημοκοπία, σε εκπληκτική δεξιότητα διαβουκόλησης των μαζών. Αν προλάβει η ελληνική κοινωνία και αποκτήσει κάποτε ιστοριογραφία ανυπότακτη στον ολοκληρωτισμό της κομματοκρατίας, θα τον κρίνει. Πάντως, η πολιτική του αμβλυωπία και ο αμοραλισμός του απομνημειώθηκαν σε ελάχιστες φράσεις στιλπνού αριβισμού: «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» – «Δικαιούτο ο τάδε (διαχειριστής δημόσιου χρήματος) να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και τόσα εκατομμύρια» – «Βυθίσατε το Χόρα» – «Εγώ απλώς προήδρευα» – «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» – «Οι βάσεις φεύγουν (μόλις υπέγραψε την παραμονή τους), ο αγώνας τώρα δικαιώνεται».

    Ο εγγονός δεν έχει ούτε τη δημοκοπική καπατσοσύνη του προπάτορα ούτε τον δαιμονικής γοητείας καμποτινισμό του πατέρα. Θήτευσε σε δύο υπουργικούς θώκους με ανεπάρκεια, που προκαλούσε θλίψη ή θυμηδία. Και με την πρώτη συγκυρία αναρριχήθηκε στην ηγεσία του κόμματος δίχως συγκριτική αναμέτρηση, με μαζικές διαδικασίες υπερψήφισης. Ανέχεται να συζητείται δημόσια και να διακωμωδείται η ολιγότητά του, γαντζωμένος στην καρέκλα και μπλοκάροντας κάθε εξελικτική δυναμική στο πολιτικό πεδίο. Είναι συμβολική προσωποποίηση του παρακμιακού αδιεξόδου της ελληνικής κοινωνίας.

    Η δεύτερη δυναστεία έχει μυθοποιημένο γενάρχη με ασυγκρίτως ισχυρότερα ερείσματα πραγματικής αξιοσύνης και ουσιαστικής προσφοράς: Μας απάλλαξε από την επείσακτη (με ρόλο τοποτηρητή ξένων δυνάμεων) κληρονομική βασιλεία. Κυρίως χάρη στο πείσμα του έγινε δεκτή η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και πέτυχε αναίμακτη μετάβαση από τη δικτατορία των συνταγματαρχών σε στοιχειωδώς ανακαινισμένο κοινοβουλευτισμό. Βέβαια, θα κριθεί από την Ιστορία για την οριστική πολεοδομική καταστροφή της Ελλάδας, η «αναπτυξιακή» του πολιτική είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας: η Αττική δεν υπάρχει πια, όχι μόνο ως ιστορικό τοπίο, αλλά ούτε και ως βιώσιμο φυσικό περιβάλλον. Οι ελληνικές πόλεις είναι όλες ίδιες, υποταγμένες στην κερδεμπορία των εργολάβων, στην εξαθλιωτική, τριτοκοσμική ομοιομορφία. Στον δε πολιτικό χώρο ο γενάρχης παρέκαμψε (σαφώς από έλλειψη προσωπικής καλλιέργειας) το έρμα της βιωματικής ελληνικότητας που (αλλοτριωμένα ή αυθεντικά) κόμιζε η «παράταξή» του και έδωσε το πρότυπο μιας διαχειριστικής αποκλειστικά εκδοχής της εξουσίας.

    Πάντως, σάρκωνε την εικόνα σοβαρού ανθρώπου, με εγωκεντρικές, αλλά ουσιαστικές φιλοδοξίες τολμηρού ηγέτη. Αυτή τη σοβαρότητα νόμισαν ότι διακρίνουν οι ψηφοφόροι και στο πρόσωπο του ανιψιού του, που διέθετε επιπλέον σπουδές στην αλλοδαπή, μαζί με ομιλητική ευχέρεια όχι τυχαία. Το κόμμα του τον εξέλεξε αρχηγό, αν και αδοκίμαστον στην άσκηση εξουσίας, μόνο (ολοφάνερα) για λόγους «επικοινωνιακής» αποτελεσματικότητας του οικογενειακού του ονόματος. Πολύ σύντομα διέκριναν οι οξυδερκείς την αδυναμία του να δώσει στο κόμμα προγραμματική και στελεχιακή δυναμική, να το καταστήσει πρόταση εναλλακτική, ικανή να αντιπαλαίψει τον σοσιαλεπώνυμο αμοραλισμό και τον μηδενιστικό αποδομισμό της «Αριστεράς». Ετρεφαν, ωστόσο, την ελπίδα μήπως, αν φτάσει στην πρωθυπουργία, λυθούν οι κόμποι, ενεργοποιηθούν τα προσόντα του.

    Εφτασε στην πρωθυπουργία και η συνέχεια είναι γνωστή: Περνούν οι μήνες, τα χρόνια, και η ανύπαρκτη προετοιμασία, η δραματική ανικανότητα επιλογής συνεργατών, η αδυναμία να διακρίνει ποιότητες, κάνουν τη διακυβέρνηση ένα παρατεταμένο Βατερλώ. Μιλάει συνεχώς για «μεταρρυθμίσεις» και όσες απόπειρες αποτόλμησε ήταν παιδαριωδώς επιπόλαιες. Εμφοβος, από την πρώτη στιγμή κατέφυγε στην ατολμία μιας διαχειριστικής πολιτική που εκκολάπτει κραιπάλη σκανδάλων αλλά και διπλωματική ανυποληψία σε σημείο που να χλευάζουν τη χώρα προκλητικά ακόμα και οι Σκοπιανοί. Σε συνδυασμό με την κωμικοτραγική ανεπάρκεια του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης η πρωθυπουργική αποτυχία έχει οδηγήσει την κοινωνία και το κράτος σε τέλμα.

    Τρίβει τα χέρια και παραμονεύει (όχι στη γωνιά, αλλά από εκπορθημένα μετερίζια) η τρίτη δυναστεία. Ο γενάρχης, ενεργός ακόμα, δεν έχει προλάβει να μυθοποιηθεί, αντίθετα: τον συνοδεύει (και τον συνόδευε σε ολόκληρη τη μακρά πολιτική του διαδρομή) η δυσπιστία, η επιφύλαξη των Ελλήνων – κάτι σαν ανυποληψία ή στίγμα για μια «αποστασία» από το χρέος σε κρίσιμες για τη χώρα στιγμές. Πρωθυπούργευσε μία φορά για τρία μόλις χρόνια, με πεπραγμένα από μέτρια έως αμαρτωλά. Αλλά πυρετικήτου έγνοια ήταν και είναι η επιβολή της δυναστείας: να φτάσει στην κορυφή η οικογένεια.

    Για το πιο προβεβλημένο έκγονο οι συγκυρίες ήταν ώς τώρα (αινιγματικά έως σκανδαλωδώς) ευνοϊκές. Σίγουρα έχει ρητορικό ταλέντο, τουλάχιστον ανάλογο με του πρωθυπουργού, αλλά με τον ίδιο φορμαλισμό της άσαρκης κομματικής εντυπωσιοθηρίας. Τίποτα το καινούργιο δεν σπιθίζει, καμία τόλμη για το διαφορετικό, για στόχους που μπορούν να συνεγείρουν την κοινωνική δυναμική – τέλεια έλλειψη δημιουργικής φαντασίας. Η ίδια εμφανίζεται πάντοτε σίγουρη για όλα, πάντοτε με πληθωρικά χαμόγελα που μοιάζει να τους αποδίδει ισχύ επιχειρημάτων. Ισως επειδή οι πολιτικές της απόψεις, τουλάχιστον για τα διεθνή θέματα, τυχαίνει να συμπίπτουν σταθερά με αυτές της μοναδικής σήμερα υπερδύναμης. Και το χαίρεται.

    Πρωτεύει ωστόσο στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων του κόμματός της – δεν ενοχλεί ούτε καν η αισθητική της (στην ενδυμασία και στο φέρεσθαι) ακόμα λιγότερο η προδιαγεγραμμένη από τις διασυνδέσεις της δυναστείας προοπτική της.

    Ολα δείχνουν ότι η εναλλακτική διαδοχή των δυναστειών θα καθηλώνει τον Ελληνισμό για πολλά ακόμη χρόνια σε παρατεταμένο ψυχορράγημα.

    Τρεις οικογένειες μας καθηλώνουν στο τέλμα. Με τη δική μας ψήφο.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 28/01/2008

  52. Κι άλλο ένα ακόμα καλύτερο:

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 28/01/2008

  53. ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ
    ΕΤΟΣ 51ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ: 17342 Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2008 http://www.phileleftheros.com/main/main.asp?gid=536&id=532707
    Το παρόν, μαζί με άλλες αναλύσεις, είναι αναρτημένο στην διεύθυνση http://www.ifestos.edu.gr/74Cy.htm

    Παναγιώτης Ήφαιστος

    Σχόλιο από Ifestos Panayiotis | 28/01/2008

  54. Αρκετές οι προκλήσεις για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο
    Συρρίκνωση της Ορθοδοξίας

    Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ
    Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

    Η άρνηση της Τουρκίας για επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης από τα προβλήματα του Βαρθολομαίου.

    Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ Πατριάρχης Βαρθολομαίος, το σύμβολο ενότητας της Ορθοδοξίας και θρησκευτικός ηγέτης περίπου 300 εκατομμυρίων πιστών ανά τον κόσμο, έχει αρκετές προκλήσεις μπροστά του. Η Ορθόδοξη κοινότητα είναι αντιμέτωπη με μία «μη αναστρέψιμη συρρίκνωση του πληθυσμού», όπως παρατηρεί ο ιστορικός Φίλιπ Τζέκινς.

    Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και η πολιτισμική εκκοσμίκευση είναι δύο από τους βασικούς παράγοντες. Στις μουσουλμανικές χώρες δε, διαχρονικά η μοίρα των Χριστιανών είναι ο πολιτισμικός «αφανισμός». Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Τουρκίας.

    Στις αρχές του 20ού αιώνα, περίπου 500.000 Χριστιανοί -στην πλειονότητά τους ελληνικής καταγωγής- ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη και εκατομμύρια ακόμη στην υπόλοιπη χώρα. Σήμερα, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν ξεπερνούν τους 4.000 σε μία χώρα με πληθυσμό 71 εκατομμυρίων.

    Το καθεστώς του Κεμάλ Ατατούρκ από τη μία προώθησε τη δυτικοποίηση των θεσμών, από την άλλη όμως χρησιμοποίησε το Ισλάμ ως βασικό συστατικό της εθνικής τουρκικής ταυτότητας. Για την κεμαλική ιδεολογία, η Ορθοδοξία ταυτιζόταν με τον Ελληνισμό και επομένως ήταν «ξένο» στοιχείο.

    Το αποτέλεσμα ήταν μία σειρά από επίσημες και ανεπίσημες εθνικές εκκαθαρίσεις, μεταφορές πληθυσμών, σφαγές και πογκρόμ, όπως η ολική καταστροφή των Ορθόδοξων ναών το 1955. Οι δολοφονίες ενός καθολικού ιερέα το 2006 και μίας Αρμένιας δημοσιογράφου το 2007 και άλλες επιθέσεις υπερεθνικιστών, καταδεικνύουν ότι η εχθρότητα κατά του χριστιανικού στοιχείου δεν έχει σβήσει.

    Μέχρι σήμερα, η τουρκική κυβέρνηση αρνείται την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.

    Παρ’ όλα αυτά, σε ένα προς έκδοση βιβλίο του ο Βαρθολομαίος αφιερώνει ένα μικρό μόνο μέρος στις προκλήσεις αυτές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στην ανάγκη για αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, ενώ μεγάλο μέρος αφιερώνει στην προώθηση του διαλόγου μεταξύ των διαφορετικών δογμάτων και θρησκειών και στην καταπολέμηση των πάσης μορφής διακρίσεων.

    Η παγκοσμιοποίηση είναι επίσης ένα από τα θέματα που θίγει. Δεν μπορεί όμως να αποφασίσει εάν είναι κάτι θετικό ή αρνητικό. «Υπάρχουν ευνοούμενοι και ηττημένοι», αναφέρει χαρακτηριστικά.

    Κ. ΑΛΕΝ, συγγραφέας του βιβλίου «The Human Christ: The Search for the Historical Jesus»

    Σχόλιο από Apo Naftermporiki | 28/01/2008

  55. —————————————————————————————————–
    ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ… Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΔΙΚΟΣ ΤΟΥ !!!
    —————————————————————————————————–

    Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

    Μ ά θ η μ α Καραμανλή
    EΙΡΗΣΘΩ

    TOY ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

    ΥΠΟ ΜΙΑΝ έννοια, ευτυχώς που ήταν ο Καραμανλής και όχι ο Σημίτης ή ο Γιωργάκης στην πρώτη, μετά από 49 χρόνια, επίσημη επίσκεψη πρωθυπουργού της Ελλάδας στην Τουρκία. Αφού ούτως ή άλλως κρίθηκε, ντε και καλά, αναγκαίο να γίνει η επίσκεψη. Υπό την έννοια ότι η Τουρκία ΔΕΝ εισέπραξε περαιτέρω ελλαδικές υποχωρήσεις. Την αγωνία, που επικρατούσε στα «προεόρτια» της επίσκεψης, διαδέχθηκε η α ν α κ ο ύ φ ι σ η :

    – Ο Καραμανλής με αυτοπεποίθηση και διπλωματικότητα δεν έκαμε πίσω. Δηλαδή και άλλο «πιο πίσω» από τις τόσες όσες προηγούμενες ελληνικές (ελλαδικές και κυπριακές) υποχωρήσεις.

    – Ο κ. Ερντογάν δικαιούται, βέβαια, να επαίρεται ότι είναι ο πρώτος στην ιστορία πρωθυπουργός του συνεχιζόμενου Αττίλα που κατάφερε να πάρει επισήμως στην Άγκυρα πρωθυπουργό της Ελλάδος. Δεν δικαιούται, όμως, να επιδεικνύει τρόπαια, όπως, για παράδειγμα, εκείνη τη συμφωνία της Μαδρίτης που ο Ντεμιρέλ απέσπασε από τον Σημίτη το 1997…

    Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ούτε στην Άγκυρα, ούτε στην Κωνσταντινούπολη προέβη σε εξευτελισμούς ανάλογους εκείνων που διέπραξε το 2005 στον ίδιο χώρο ο ημέτερος κ. Νίκος Αναστασιάδης, όστις απέδωσε την καταστροφή που υπέστη ο Ελληνισμός της Κωνσταντινουπόλεως, με το Πογκρόμ του 1955 και τις διώξεις του 1964, στο ότι «αντί της σωφρόνου (!) συμπεριφοράς, επιλέγαμε ως πατριωτική πράξη τα συνθήματα». Διέσωσε την αξιοπρέπεια ο Καραμανλής. Και θα πρέπει, ειδικά όλοι εκείνοι οι ημέτεροι, που επιδίδονται κατά καιρούς σε επιδείξεις επιδόσεων «επαναπροσέγγισης», να μελετήσουν με προσοχή ΚΑΙ τα όσα είπε στην Τουρκία ΚΑΙ τον τρόπο που τα είπε στους Τούρκους ο Καραμανλής. Κι ας τα συγκρίνουν -αν δεν ντρέπονται- με τα δικά τους πεπραγμένα: Είτε στο… δείπνο με τον Ταλάτ στο «ιδιόκτητό» του στην σκλαβωμένη Κερύνεια είτε στο… γεύμα με τον Ταλάτ στο «προεδρικό» του Αττίλα είτε στα… χειροκροτήματα προς τον Ταλάτ στον Αϊ-Μάμα της σκλαβωμένης Μόρφου, είτε στις… συναυλίες με τον Σογέρ εδώ και στα κατεχόμενα είτε στις… συνεστιάσεις με τον Σογέρ στη σκλαβωμένη Αμμόχωστο.

    ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ ή υποχωρήσεις από τις ελλαδικές θέσεις, με σταθερότητα και διπλωματικότητα έθεσε ο Καραμανλής στον Τούρκο ομόλογό του -και ενώπιόν του στη συνέντευξη Τύπου προς την Κοινή Γνώμη- τα κύρια ζητήματα: Κυπριακό, Αιγαίο, άρση του casus belli, Πατριαρχείο. Με αυτοπεποίθηση, με επιχειρήματα και χωρίς τεμενάδες. Για να πληροφορεί και η «Τζουμχουριέτ» τους αναγνώστες της ότι «δεν έκανε κανένα βήμα υποχώρησης η Αθήνα»…

    ΤΕΛΟΣ

    ΤΕΛΟΣ

    ΤΕΛΟΣ

    ΤΕΛΟΣ

    ΤΕΛΟΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 28/01/2008

  56. M-π »Τώρα, εκτός από τα γεωστρατηγικά υπάρχουν και τα ενεργειακά που επιτάσσουν στενότερη συνεργασία.

    Όσο θα οξύνεται ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και θα αναδύεται η Ρωσία, τόσο “εμείς” θα συσφίγγουμε ακόμα περισσότερο τις σχέσεις μας»
    – εχεις σκεφτει -ή πληροφορηθει-εσύ ή αλλος , κατι παραπάνω; Ειλικρινά ρωταω …Για μενα αυτο το αιφνιδιο ταξιδι του Καραμανλή στην Τουρκία ειναι το πιο μεγαλο Μυστηριο των ημερών.

    Πολύ πιο μεγαλο απο τα του Θεμου Μακη, Κουκο δημο-Ζαχοπουλου…

    ΑΣΕ που αρχιζω να νομίζω οτι ο ταχυδαχτυλουργός μας δουλευει: Ενω το ενα χερι μας βγαζει Καγκουρώ που πηδανε
    το αλλο μας ξαφριζει τα πορτοφόλια (και οχι μόνο)

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 28/01/2008

  57. —————————————————————————————-
    KAI GIA NA MHN XEHNIOMASTE…..
    —————————————————————————————-

    «Ο Μ. Τρεμόπουλος δήλωσε μάλιστα χτες πως, παρά το γεγονός ότι ο Κεμάλ υπήρξε σκληρός αντίπαλος των Ελλήνων, η Τουρκία δικαίως τον θεωρεί ως μέγα εκσυγχρονιστή και θεμελιωτή της και σωστά ο Ελ. Βενιζέλος προχώρησε μαζί του στο δρόμο της ειρήνης. Δεν είναι τυχαίο ότι η οδός Αποστόλου Παύλου (στο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη), με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου από το 1938 (έτος θανάτου του) μέχρι το 1955 (το πογκρόμ της Πόλης) ονομαζόταν οδός Κεμάλ Ατατούρκ…

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2008

  58. Στον Κοσμο μας υπάρχουν μεγαλύτερα θαματα
    Θεριά και Δρακοντες να πολεμήσουμε
    Μα εμεις κρυβόμαστε στις μικρες εμμονές μας
    γλιστραμε στο καβουκι μας κι ονειρευόμαστε ,
    σκιαμαχίες με τις δικές μας σκιές ,
    και μες το ολοδικό μας παρελθον κλεινομαστε ,
    και χαιρομαστε που δεν ξεχνιομαστε,
    Ενώ -εκεί εξω -ο ιπποποταμος, Γελά μαζί μας καπταπίνοντας
    με το τεραστιο στομα του οτι -καποτε- απο κοινού, μας ανήκε…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/01/2008

  59. Τελικά δεν ήταν και τόσο κακός ο Μεταξάς!

    Ε;;; 🙂

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2008

  60. M-Π
    Καπου εκεί στις Μεταμορφωσεις της ταυτοτητας (νομιζω σχ 248 μου ειχες πει, εντελώς φιλικά :
    (Νοσφεράτε…. ΞΕΚΟΛΛΑ!
    Μ-π)

    Και είχες δικιο ..Διοτι οταν κολαμε …Κολαμε (και πρεπει καποιος να μας ξεκολήσει..
    αλλιως θα μεινουμε εκει κολημένοι)

    Λοιπόν εις ανταπόδοσιν σου λεω και εγώ ,Ολοψυχα :
    Μ-π …. ΞΕΚΟΛΛΑ!

    Νοσφεράτος.

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/01/2008

  61. Απολυτως σχετικόν με το θεμα :
    http://dimolog.blogspot.com/2008/01/blog-post_8877.html

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/01/2008

  62. Νοσφεράτε
    Να και ένα άλλο σχετικό για αυτήν την «παλιοπαρέα»

    http://sarantamilakokkina.wordpress.com/2008/01/28/kalampokas/

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2008

  63. @Αριστεροπόντιος: Φοβάμαι ότι το υποθετικό ερώτημα όχι μόνο κατ’ αρχήν αλλά και εξαιτίας της διατύπωσής του είναι εσφαλμένο. Παραβλέποντας το πρώτο χάριν διαλόγου, το ζήτημα δεν είναι ότι έχασε ο Χίτλερ και νίκησε ο Κεμάλ, αλλά ποιο είναι το σύνολο των πεπραγμένων του καθενός. Λαμβανομένων υπόψη αυτών, όχι δε θα τον πείραζε τον «Ασμοδαίο» της υπόθεσης και γιατί να τον πειράξει αφού θα έχει πειστεί από τον Ασμοδαίο της πραγματικότητας. 😀

    Για την ανακοίνωσή για το βιβλίο θέλω να κάνω μόνο κάποιες επιφανειακές διορθώσεις γιατί, δεν έχω το χρόνο να ανοίξουμε αυτό το θέμα (τώρα μάλιστα που κινδυνεύει Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ – παρεμπιπτόντως, σπαμιτζή πανεπιστημιακό πρώτη φορά βλέπω… 🙂 ) :

    1.Οι λόγοι του Ολοκαυτώματος (και γενικά του αντισημιτισμού και του ρατσισμού) ασφαλώς και δεν ήταν ταξικοί.
    2.Τα περί καθοδηγητών της ΦιΣ είναι ατυχής έκφραση.
    3.Οι άνθρωποι από την πολύμορφη και πολυτεμαχισμένη Αριστερά που ασχολήθηκαν με τους Έλληνες της ΕΣΣΔ -όπως εσείς π.χ. με σειρά post- μάλλον δεν το έκαναν ως αριστεροί, αλλά ως συγγενικά συνδεόμενοι.

    Πριν από λίγο άκουσα στο ΣΚΑΙ ότι ο Καραμανλής «πήρε» από τον Ταγίπ την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης με αντάλλαγμα να πειτραπεί η λειτουργία συλλόγων με την ονομασία «τουρκικός» στη δυτική Θράκη. Όθεν, αφ’ ενός λύνεται η νοσφεράτειος απορία και αφ’ ετέρου περισσότερο λανθασμένο δε θα μπορούσε να είναι το σχόλιο 55.

    @Νοσφεράτος: Η ΦιΣ έχει τοποθετηθεί για σειρά θεμάτων που άπτονται του πολιτικού Φ και του σεβασμού των πολιτικών θεσμών (βλ. προσφυγές στον Άρειο Πάγο για ομόλογα, σκάνδαλο Siemens, κακοποίηση συλληφθέντων μεταναστών από αστυνομικούς στο Α.Τ. Ομόνοιας κλπκλπ). Ειδικά για το θέμα των καμερών, εικάζω ότι η μεγάλη διασπορά των απόψεων θα εμπόδισε τη λήψη κάποιας κοινής απόφασης.

    Για το πολλαπλό βιβλίο, ομολογώ ότι δε γνωρίζω επακριβώς σε ποια εκπαιδευτική βαθμίδα προτείνει η ΦιΣ να αποφασίζεται αυτό. Πάντως υπενθυμίζω ότι είθισται τα πολιτικά κόμματα να παρέχουν στους ψηφοφόρους απλώς τις κατευθύνσεις στις οποίες θα κινηθεί η πολιτική τους. Για να καταλάβω, όμως, έχεις επί της αρχής διαφωνίες με το ‘πολλαπλό εγχειρίδιο’ ή εγκαλείς τη ΦιΣ για μη επακριβείς προτάσεις;

    For the record, προσυπογράφω το άρθρο του Γιανναρά που παρεκβατικά μας προσφέρει ο Ζωνιανίτης -εκτός από δύο-τρεις γραμμές.

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 29/01/2008

  64. Έτσι… ένα σχόλιο για τον Ασμοδαίο!

    Νομίζω ότι το Ολοκαύτωμα δεν έγινε γιατί υπήρχε ο γενικός αντισημιτισμός και η απαξίωση των Εβραίων από την αρχαιότητα, αλλά γιατί τη στιγμή που η Γερμανία επιχειρούσε την εθνική της ολοκλήρωση, οι αστοί της θα έπρεπε να ελέγξουν πλήρως το χώρο. Και οι μεγάλοι ανταγωνιστές ήταν οι Εβραίοι. Και φυσικά τα ιδεολογικά σημεία αυτής της πραγματικής αντίθεσης θα επικαλύψουν ως προς το φαίνεσθαι την ίδια την αντίθεση.

    Ακριβώς το ίδιο συνέβη με μας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά την εποχή της μετάβασης στα έθνη-κράτη. Ενώ υπήρχε από πάντα στο κυρίαρχο ισλάμ η απαξίωση των απίστων, έπρεπε να έρθει η συγκεκιμένη ιστορική στιγμή για να μετατραπεί αυτή η απαξίωση σε κινητηρια δύναμη της Γενοκτονίας.

    Επίσης η ενασχόληση με τις σταλινικές διώξεις δεν έγινε γιατί υπήρχε συγγένεια με τους υπό δίωξιν πληθυσμούς. Δεν υπήρχε καμιά απολύτως συγγένεια με διωχθέντες!

    Έγινε γιατί υπήρχε η αριστερή πολιτική τοποθέτηση και η εξ αυτής υπαρξιακή αναζήτηση της αλήθειας

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/01/2008

  65. Η εξήγηση αυτή δε δικαιολογεί το ότι τους μάζευαν και τους εξόντωναν μαζικά στο Νταχάου στα βάθη της Μικρασίας αντιστοίχως και δεν τους απαγόρεψαν απλώς κάποιες οικονομικές δραστηριότητες.

    Ως συγγένεια εννοούσα ότι είστε Πόντιοι.

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 29/01/2008

  66. +: Οι Ρομ και οι ομοφυλόφιλοι κλπ πώς ακριβώς εμπόδιζαν τη γερμανική αστική τάξη; 😉

    Σχόλιο από Ασμοδαίος | 29/01/2008

  67. Ασμοδαίε,

    Έγινε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τον εθνικισμό με αφορμή το βιβλίο του Θεοδωρίδη («Οι μεταμορφώσεις της ταυτότητας»), όπου συζητήθηκαν διάφορες πλευρές του φαινομένου.

    Φυσικά δεν υποστηρίζω την τόσο μηχανιστική προσέγγιση, όπως το παρουσιάζεις. Απλώς επισημαίνω μια βασική παράμετρο, που -θεωρώ ότι- πυροδότησε το γερμανικό ρατσισμό. Μην ξεχνάς ότι ο γερμανικός ρομαντισμός, που εξέθρεψε τον ακραίο εθνικισμό και παρήγαγε την ιδεολογική πολιτική των Ναζί, υπήρξε αποτέλεσμα του ανολοκλήρωτου του γερμανικού πολιτικού και οικονομικού παραδείγματος.

    Εκτός εάν θεωρείς ότι οι κοινωνικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις γίνονται εν κενώ, λόγω της διανοητικής και μόνο διαστροφής.

    Όσον αφορά τη δικιά μας Γενοκτονία, για την οποία υπάρχει η απίστευτη αποσιώπηση, εντοπίζονται πλήθως κοινών με τη εβραϊκή περίπτωση…. Αλλά ας μην το συζητήσουμε τώρα.

    Να καταθέσω μονο ένα εξαιρετικό απόσπασμα -για τις πορείες θανάτου των χριστιανών της Ανατολής, σε σχέση με την εβραϊκή εμπειρία- από ένα βιβλίο του Πολυχρόνη Ενεπεκίδη :

    «Ένας νεόφαντος όρος της της γερμανικής ψυχολογίας των μαζών είναι ο νεολογισμός Feindbild Feindbilder – η εικόνα του εχθρού, η σκιά του εχθρού που ενσαρκώνει ο παραδοσιακός εχθρός: ο Εβραίος στον Άραβα, ο Άραβας στον Εβραίο, ο Κροάτης στον Σέρβο, ο Σέρβος στον Κροάτη, ο Τούρκος στον Έλληνα και ο Έλληνας στον Τούρκο. Ένας κόσμος γεμάτος Feindbilder, γεμάτους βρυκόλακες που ξεπετιούνται από ανοικτούς και κλειστούς τάφους…

    …. Οι καλούμενες εκτοπίσεις, εξορίες των κατοίκων ολόκληρων χωριών, οι εξοντωτικές εκείνες οδοιπορίες μέσα στο χιόνι των γυναικόπαιδων και των γερόντων -οι άνδρες βρίσκονταν ήδη στα τάγματα εργασίας ή τον στρατό- δεν οδηγούν φυσικά σε κανένα Ausschwitz με τους διαβολικά οργανωμένους μηχανισμούς της φυσικής εξόντωσης του ανθρώπου- όχι!

    Ήταν όμως ένα Ausschwitz εν ροή, οι άνθρωποι πέθαναν καθ’ οδόν, δεν περπατούσαν για να φτάσουν κάπου. Περπατούσαν για να πεθάνουν από τις κακουχίες, την παγωνιά, την πείναι τον εξευτελισμό του ανθρώπινου. Αυτό ήταν το διαβολικό σύστημα, πονηρά οργανωμένο. Δεν υπήρχε για το τέρμα κανένα Ausschwitz, γιατί για τους περισσότερους δεν υπήρχε τέρμα. Το ταξίδι προς το θάνατο ήταν ο θάνατος και όχι το τέρμα του ταξιδιού...»

    (Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, «Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918)», εκδ. Εύξεινος Λέσχη,Θεσσαλονίκη, 1996.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2008

  68. » εξήγηση αυτή δε δικαιολογεί το ότι τους μάζευαν και τους εξόντωναν μαζικά στο Νταχάου ‘

    Οχι τόσο στο Νταχαου Ασμοδαιε αλλα στο Ασβουτς κ.α
    Οσο για το ταξικό …Δεν ηταν μόνο αυτό αλλά και αυτό….
    (Να ενα προβλημα με την ΦΙΣ επιμενει σε εναν αστηρικτο -μονισμό-(μαλλον οικονομισμό» εκεί που χρειαζεται ενας πλουραρισμός ερμηνειων …..

    Μ-π » Αουσβιτς εν ροή»;

    Μα τοτε ολες οι σφαγες και γενοκτονίες του 20 αιωνα-κι εχει πάμπολλες η εποχή των Ακρων οπως τον ονομασε ο Χομσμπαουμ – θα μπορουσανν να θωρωρηθούν Αουσβιτς εν ροή»

    και η τρομακτική συμβολική σημασια του Αουσβιτς ποδυναμώνεται …και οδηγουμεστε σιγά σιγά σε εναν σχετικισμό οπου εντελει τα παντα μπορουν να ειναι αποδεκτά …
    (και αυτό αθέλητα -ανεπαισθητως »ο δρομος για την κολαση ειναι στρωμενος με καλές προθεσεις»
    Η σφαγή-γενοκτονία αν προτιμάς των Ελληνων και Ποντιων της Μικρασιας και Αρμενιων που ξεκινησαν οι Νεοτουρκοι το 1911 και κορυφωθηκε το 1915 διαφερει απο το ολοκαυτωμα αν μη τι αλλο τόσο οσο τα στρατοπεδα συγκέντρωσης οπως το Νταχαου ή το Μαουτχαουζεν απο το στρατοπεδο της Εξοντωσης οπου συντελεστηκε το αποκορυφωμα του Κακου το »ολοκαυτωμα»

    τι ηταν το Ολοκαύτωμα ; Διαβασε (και συ Ασμοδαιε )Χανα Αρρεντ (η ΚΑΤΑΓΩΓΉ ΤΟΥ οΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ) , αλλά και Αντορνο & Χορκχαιμερ :η Διαλεκτική του Διαφωτισμου...

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/01/2008

  69. Απο τις μεταμορφωσεις σχ 306:

    Μιας και μιλαμε για σφαγές ..ας θυμηθουμε λίγο και το Ολοκαυτωμα (μιας και ειναι επικαιρη η Δίκη Πλευρη…)

    Η ιστορία είναι γεμάτη σφαγές. Ακόμα και γενοκτονίες. Για πολλούς λόγους Θρησκευτικούς, εθνικιστικούς, ταξικούς, αντικομμουνιστικους, Διεθνιστικους. Πόσα εκατομμύρια εξόντωσαν οι Αμερικάνοι στην Ιαπωνια, στη Βόρεια Κορέα (δυο, τρία;περισσότερα; Πόσα οι Ιάπωνες όταν εισέβαλαν στην Κίνα (μιλάμε για δεκάδες εκατομμυρίων). Πόσοι εξοντωθήκαν στην Ρωσική επανάσταση; Παλιότερα; Πόσους εξόντωσε ο Τζεγκις Χαν και άλλοι.

    Όμως το Ολοκαύτωμα ήταν κάτι άλλο: Το να εξοντώσεις σκληρά , ανελέητα, με σφαγές και πολλές φορές γενοκτονίες ένα εθνικό, θρησκευτικό, ταξικό αντίπαλο (μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους) ήταν κάτι το σχετικά σύνηθες στην ιστορία.
    Το έκαναν πολλοί, ακόμα και οι κατά τεκμήριο Δημοκράτες, οι Γάλλοι επαναστάτες .: όχι μόνο έκοψαν καμια 30 αρια χιλιάδες κεφαλιά, αλλά και έπαιξαν στο αίμα την εξέγερση των χωρικών στην Βανδεα.

    Όμως το ολοκαύτωμα ήταν η συστηματική και ανερυθριαστη εξόντωση εχθρών που δεν ήσαν καν εχθροί .

    Δεν ήταν π.χ εθνικά εχθροί οι Εβραίοι ούτε θρησκευτικά (δεν τους έσωζε η αλλαγή πίστης λογού χάρη). Ήταν ένας κατασκευασμένος, ένας επινοημένος εχθρός συμφωνά με την παράνοια της ναζιστικής ιδεολογίας. Και πως εξοντώνονταν; Ήταν τρομακτικό; σε μικρούς χώρους ( π.χ 300 τμ ) εξοντωντοναν 10.000, 20.000 την ημέρα. Και δεν είχε καν, να κάνει η εξόντωση με τις τύχες του πολέμου. Η εξόντωση έπρεπε να γίνει είτε κέρδιζαν τον πόλεμο είτε όχι.
    Οι Ναζί στερούσαν δικές τους δυνάμεις από το μέτωπο για να εξοντώσουν Εβραίους. Το Ολοκαύτωμα, ήταν ασύγκριτο στην αχρειότητα του . Ήταν το υπέρτατο κακό.

    Και βεβαία το ολοκαύτωμα δεν αφορούσε μόνο τους Εβραίους.
    Πολλοί θα πουν : φυσικά αφορούσε και κομμουνιστές, Ρώσους, Πολωνούς, Έλληνες. Όμως εγώ δεν εννοώ αυτό. Όχι γιατι δεν εξόντωσαν και αυτούς οι Ναζί. Όμως αυτοί ήσαν αντίπαλοι, στρατιωτικοί ή ιδεολογικοί αντίπαλοι.
    Όχι, όταν λέω ότι δεν αφορούσε μονό τους Εβραίους, εννοώ τους άλλους αδυνάμους, Αυτούς που δεν έφταιξαν σε τίποτε , αυτούς που ούτε καν (δεν μπορούσαν ) αντισταθήκαν. Μήπως οι πρώτες δοκιμές δεν αφορούσαν τα παιδιά με διανοητικές αναπηρίες; Τους ψυχικά ασθενείς; Ολοκαυτώματα με τά ροζ τρίγωνα, με θύματα τους τσιγγάνους.

    Το Ολοκαύτωμα ήταν ένα σχέδιο των Ναζί για να καθαρίσουν την κοινωνία από ότι θεωρούσαν βρώμικο και άρρωστο, να την κάνουν τελεία, καθαρή και υγιή. Το ολοκαύτωμα ήταν ένα πείραμα καθαριότητας.

    Ήθελαν την αγνή άσπιλη, αμόλυντη τελεία κοινωνία, ένα όνειρο καθαρότητας και φτιάξανε έναν εφιάλτη

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/01/2008

  70. Επισης Ασμοδαιε απο τις Μεταμορφωσεις :σχο 352 ή 353

    Ενα συγκλονιστικό βιβλιο ειναι το :
    Laurence Rees
    Aoυσβιτς
    Oι ναζί και η “τελική λύση

    Η «τελική λύση του εβραϊκού ζητήματος» των ναζί μας είναι γνωστή με μια λέξη: Ολοκαύτωμα. 6.000.000 Εβραίοι δολοφονήθηκαν μέσα σε 5 χρόνια, πολλοί από αυτούς στα κρεματόρια, σε εργοστάσια θανάτου που κατασκευάστηκαν ειδικά γι’ αυτό το σκοπό. Ξετυλίγοντας την ιστορία του στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς ο Laurence Rees . Προσπαθεί να εξηγήσει γιατί μέσα στη δίνη του πολέμου οι ναζί ξόδευαν πολύτιμους πόρους για να χτίσουν κρεματόρια, να στήσουν σιδηροδρομικό δίκτυο, να οργανώσουν τη σφαγή εκατομμυρίων ανθρώπων.

    Είναι τρομακτικό ότι τα μέλη των SS που διέπραξαν αυτό το έγκλημα δεν αιτιολογούν τις πράξεις τους με τη φράση «Εκτελούσα διαταγές», αλλά λέγοντας «Σκέφτηκα ότι ήταν το σωστό».
    Ο Χίτλερ μιλούσε δημόσια για την «εξόντωση των Εβραίων όλης της Ευρώπης» ήδη από το 1939. Αλλά στην αρχή της εξουσίας του ήταν σχετικά προσεκτικός φοβούμενος την κοινή γνώμη τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. …
    Το Άουσβιτς είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πορείας. Χιλιάδες κρατούμενοι πέθαναν κατά τη διάρκεια των καταναγκαστικών έργων, είτε στα αγροτικά πειράματα του διοικητή των SS Χίμμλερ είτε δουλεύοντας για καπιταλιστικές επιχειρήσεις όπως η IG Farben.

    Το 1941 η Γερμανία ξεκινάει τον πόλεμο ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.
    Ένας από τους στόχους των ναζί ήταν να λύσουν το επισιτιστικό πρόβλημα του γερμανικού στρατού και της κατεχόμενης Ανατολικής Ευρώπης εις βάρος του ρωσικού πληθυσμού, που θα πέθαινε από την πείνα. «Στόχος της εκστρατείας στη Ρωσία είναι ο αποδεκατισμός του σλαβικού πληθυσμού κατά 30 εκατομμύρια» έλεγε κυνικά ο Χίμμλερ. Και τα πρώτα θύματα θα ήταν βέβαια οι Εβραίοι. Φτιάχτηκαν ειδικά τμήματα των SS τα Einsatzgruppen που στάλθηκαν στο ρωσικό μέτωπο με μοναδική αποστολή να εκτελούν Εβραίους. Μια μηχανή θανάτου 40.000 αντρών ξεχύθηκαν από την πρώτη μέρα του πολέμου στο δολοφονικό τους έργο και εκτέλεσαν 1,5 εκατομμύρια Εβραίους της Σοβιετικής Ένωσης. Η καθημερινή φρίκη των μαζικών εκτελέσεων όμως δημιουργούσε ψυχολογικά προβλήματα ακόμα και στα μέλη των SS και έτσι οι ναζί άρχισαν να ψάχνουν νέες εκτελεστικές μεθόδους. Άρχισαν να πειραματίζονται με τα δηλητηριώδη αέρια που είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί στα προγράμματα ευθανασίας του Χίτλερ στη Γερμανία.

    Ταυτόχρονα το Άουσβιτς επεκτεινόταν για να στεγάσει αιχμαλώτους πολέμου από τη Σοβιετική Ένωση. 10.000 σοβιετικοί αιχμάλωτοι εργάστηκαν για την κατασκευή του Μπίρκεναου, δίπλα στο Άουσβιτς. Μονάχα μερικές εκατοντάδες επέζησαν. Ο μέσος όρος ζωής ενός σοβιετικού αιχμαλώτου στο Άουσβιτς ήταν 2 βδομάδες.

    Παράλληλα οι SS του Άουσβιτς πειραματίζονταν με τους δικούς τους θαλάμους αερίων, μετατρέποντας μικρά αγροτόσπιτα, ώστε να κλείνουν ερμητικά και διοχέτευαν από μια τρύπα στο ταβάνι δηλητηριώδη αέρια. Τα πρώτα θύματα ήταν Εβραίοι και σοβιετικοί αιχμάλωτοι που δεν μπορούσαν να εργαστούν. Οι SS έλεγαν στους κρατούμενους που οδηγούνταν στους θαλάμους ότι μπαίνουν για απολύμανση και τους έβαζαν να γδυθούν και να μαζέψουν τα πράγματά τους. Έτσι εξασφάλιζαν αφ’ ενός ότι οι κρατούμενοι δεν θα αντισταθούν, αφ’ ετέρου ότι δεν θα χρειαστεί να παιδεύονται αργότερα να γδύνουν τα πτώματα και να ψάχνουν για πολύτιμα αντικείμενα. Αργότερα, όταν χιλιάδες Εβραίοι θα εκτελούνταν καθημερινά στους θαλάμους, οι ναζί οργάνωσαν ομάδες Εβραιών κρατούμενων άλλοι για να μαζεύουν και να ταξινομούν τα προσωπικά αντικείμενα, άλλοι για να θάβουν τους νεκρούς ή να τους βάζουν στους φούρνους, άλλοι για να ανοίγουν τα στόματα των νεκρών για να τους βγάλουν τα χρυσά δόντια, άλλοι για να κουρεύουν τις γυναίκες, μιας και με τα μαλλιά κατασκεύαζαν υφάσματα.

    Την Άνοιξη του 1942 στέλνονται στο Άουσβιτς χιλιάδες Εβραίοι από τη Σλοβακία και τη Γαλλία και αργότερα από όλη την Ευρώπη. Το καλοκαίρι φτάνει στο στρατόπεδο ο Χίμλερ και ανακοινώνει την τελική απόφαση των ναζί για την εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού της Πολωνίας.

    Οι ναζί είχαν κατασκευάσει 4 εργοστάσια θανάτου στην Τρέπλινκα, το Μπέλζεκ, το Σομπιμπόρ και το Μάιντανεκ. Μέχρι το τέλος του χρόνου στην Επιχείρηση Ράινχαρντ, όπως την ονόμασαν, οι ναζί δολοφόνησαν σε αυτά 1.300.000 ανθρώπους.

    Το 1943 ήταν η χρονιά του Άουσβιτς να παίξει κεντρικό ρόλο. Χτίστηκαν τέσσερα κρεματόρια. Σ’ αυτές τις εγκαταστάσεις που «θύμιζαν εργοστάσια, κατάλληλες για δολοφονίες βιομηχανικής κλίμακας» μπορούσαν να δολοφονηθούν καθημερινά 4.700 άνθρωποι. Για χρόνια υπήρχε διάσταση στους ναζί ανάμεσα σ’ αυτούς που πίστευαν ότι οι Εβραίοι έπρεπε να δουλεύουν για το Ράιχ και σ’ αυτούς που πίστευαν ότι έπρεπε να εξολοθρευτούν. Η μέση λύση ήταν να «δουλέψουν μέχρι θανάτου». Το Άουσβιτς μπορούσε να επιτύχει το διπλό στόχο της εργασίας και του θανάτου.

    Όταν τα τρένα φορτωμένα με Εβραίους έφταναν στο Άουσβιτς γινόταν κατ’ αρχήν μια διαλογή. Οι μη ικανοί για εργασία στέλνονταν κατ’ ευθείαν στα κρεματόρια. Οι ικανοί στέλνονταν σε ένα από τα 28 μικρότερα στρατόπεδα συγκέντρωσης που λειτουργούσαν γύρω από το Άουσβιτς και δούλευαν στις διπλανές βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Έπειτα από μήνες φρικτής κακομεταχείρισης όταν πια δεν μπορούσαν να εργαστούν στέλνονταν και αυτοί στα κρεματόρια.

    Μέχρι τον Ιανουάριο του 1945 που οι συμμαχικές δυνάμεις κατέλαβαν το στρατόπεδο 1.100.000 Εβραίοι είχαν δολοφονηθεί στο στρατόπεδο, οι 200.000 ήταν παιδιά. Και η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου αναφέρεται στα δεινά των επιζήσαντων από αυτά τα εργοστάσια θανάτου, όπως της Tatiana Nanieva, που μετά το Άουσβιτς καταδικάστηκε σε 6 χρόνια γκούλαγκ και ισόβια εξορία στη Σιβηρία, για «προδοσία της πατρίδας». Ο Στάλιν είχε πει ότι δεν υπήρχαν σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου στα χέρια των γερμανών, παρά μονάχα «προδότες της πατρίδας».

    «Οφείλουμε να κρίνουμε τις συμπεριφορές στο πλαίσιο της εποχής τους. Και αν κρίνουμε το Άουσβιτς και την «Τελική Λύση» των ναζί στο πλαίσιο της σύγχρονης ευρωπαϊκής κουλτούρας των μέσων του 20ου αιώνα, δεν μπορούμε παρά να τα χαρακτηρίσουμε ως την πιο ποταπή πράξη στην ιστορία συνολικά. Με το έγκλημά τους οι ναζί έδειξαν στον κόσμο τι μπορούν να κάνουν μορφωμένοι, τεχνολογικά προηγμένοι άνθρωποι όταν η καρδιά τους είναι παγωμένη. Από τη στιγμή που ήρθε στο φως τι έκαναν δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Είναι μια προειδοποίηση για μας και για όλους όσους θα έρθουν έπειτα από μας.»

    Σήμερα που οι ναζί περιβάλλονται μ’ ένα κοινοβουλευτικό μανδύα και προσπαθούν να βγουν από τους υπονόμους της ιστορίας, πρέπει να διδαχθούμε από το παρελθόν. Οι άρχουσες τάξεις μπορούν να συνεργαστούν ή να κάνουν τα στραβά μάτια στα εγκλήματά τους. Είναι καθήκον ενός πλατιού και ενωτικού κινήματος των απλών ανθρώπων να τους σταματήσουμε.

    και κατι προσωπικό:
    ————-
    Ασμοδαιε
    Εισαι απο τους λιγους γεροντες που γνωριζω οι οποιοι επιμενουν να διαβαζουν βιβλια πριν γραψουν τις αποψεις τους στο Ιντερνετ …μακαρι και οι αλλοι της ΦΙΣ νατανε σαν κι σενα το απλό ψηφοφορο ..Ετσι η οποια μου κριτική δαν αναιρει την εκτιμηση (καιτον σεβασμό για την ηλικία σου) που τρεφω για την περσόνα σου…

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/01/2008

  71. τί γινεται μεσα στη Ν Δ;

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=18919160

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/01/2008

  72. Της πουτάνας το κάγκελο γίνεται

    Και εάν η αποπομπή του Κουκοδήμου γίνει πράξη, ποιός είναι ο επιλαχών εκ Πιερίας ?

    Ο Κάκαλοςςςς !!!! 🙂

    Που πάει μ’αυτό το όνομα ο κακομοίρης, δεν του το σφήριξε κανείς να αλλάξει όνομα ?

    Με εκείνο το αστέρι τον επικεφαλής της δίωξης του οικονομικού εγκλήματος στην χώρα μας, τον κολλητό του Καραμανλή κο Κλαδά τι γίνεται ?
    Ακούσατε τίποτα ?

    Σχόλιο από 40milakokkina | 30/01/2008

  73. Νοσφεράτε,

    έχεις έναν ακατανόητο δισταγμό να χρησιμοποιήσεις τον όρο «Γενοκτονία» για τα όσα έγιναν στην Ανατολή από τον τουρκικό εθνικισμό κατά των μη μουσουλμανικών κοινοτήτων.

    Ο όρος “γενοκτονία” ως διεθνής νομικός όρος εισήχθη στο Διεθνές Δίκαιο από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών με τη Σύμβαση του 1948. Σύμφωνα λοιπόν με τη σχετική Σύμβαση, γενοκτονία είναι: “η εσκεμμένη προσπάθεια καταστροφής εν όλω ή εν μέρει, μιας εθνικής, εθνοτικής, φυλετικής ή θρησκευτικής ομάδας”, με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

    α) το φόνο μελών της ομάδας,

    β) την πρόκληση σοβαρής σωματικής ή διανοητικής βλάβης σε μέλη της ομάδας,

    γ) τη σκόπιμη επιβολή στην ομάδα συνθηκών ζωής υπολογισμένων έτσι ώστε να επιφέρουν τη φυσική τους καταστροφή, εν όλω ή εν μέρει,

    δ) την επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή γεννήσεων στο εσωτερικό της ομάδας και

    ε) την υποχρεωτική μεταφορά των παιδιών της ομάδας σε κάποια άλλη.”

    Στην περίπτωση των Ελλήνων της Μικράς Ασίας (Πόντου και Ιωνίας) εφαρμόστηκαν και οι πέντε τρόποι. Εκατοντάδες διπλωματικά έγγραφα της εποχής, καθώς και δημοσιογραφικές ανταποκρίσεις, μαζί με μαρτυρίες των επιζώντων συγκροτούν ένα αδιαμφισβήτητο αποδεικτικό υλικό. Με βάση τον ορισμό του ΟΗΕ, μόνο η σφαγή στη Σμύρνη το Σεπτέμβριο του ‘22, ή οι σφαγές στο Αϊβαλί, τα Μοσχονήσια, το Μπουρνόβα, τα Βουρλά κ.ά. συνιστούν “έγκλημα γενοκτονίας”. Χωρίς να αναφερθούμε στον Πόντο που αποτελεί μια πολύ πιο γνωστή περίπτωση

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2008

  74. Γιατί όσο και να συζητάμε για Εβραίους, Πόντιους, Σμυρνιούς, Αρμένιους θα διαφωνούμε;

    Για τον ίδιο λόγο που θα διαφωνεί κάποιος μαζί σου, που δεν έχει μελετήσει τις θεωρίες για τον εθνικισμό!

    ΄Οσο και να προσπαθήσετε, κοινό τόπο αποκλείεται να βρείτε!

    Μιλώντας λοιπόν για το τι έγινε στην Ανατολή -εκτός από την πολύ πλούσια αρμενική ιστοριογραφία, καθώς και την δειλά εμφανιζόμενη τουρκική αντικεμαλική [Μποζαρσλάν, Τανέρ Ακσάμ κ.λπ. (Δες μια προσέγγιση του Τούρκου δημοσιογράφου στο αφιέρωμά μας για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Χραντ Ντινκ)] – έχει αρχίσει να αναπτύσσεται και η ελλαδική έρευνα για τα καθ’ ημάς. Σου προτείνω τρεις βασικές μονογραφίες:

    -Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, “Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά έγγραφα από τη Βιέννη (1908-1918)”, εκδ. Εύξεινος Λέσχη,Θεσσαλονίκη, 1996.
    -Κώστας Φωτιάδης, οι 40 τόμοι με τα διπλωματικά έγγραφα της εποχής. Ο πρώτος τόμος αποτελεί μια σύνοψη όλων.
    -Βλάσης Αγτζίδης, Έλληνες του Πόντου. Η γενοκτονία από τον τουρκικό εθνικισμό, εκδ. Ελληνικές Εκδόσεις, 2005.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2008

  75. Το ότι τα δικά μας ιστορικά ζητήματα δεν μελετήθηκαν, όπως τα εβραϊκά, εξαιτίας της καταστολής που άσκησε το ελληνικό έθνος-κράτος, στο πλαίσιο που υποστήριξα στην αρχή της συζήτησης με τον Ασμοδαίο, δε σημαίνει ότι δεν έγινε «κάτι φριχτό» στην Ανατολή. Αυτό το «φριχτό» ο ίδιος ο Χίτλερ -μόλις 20 χρόνια μετά- θα το περιγράψει ως «Μα ποιός θυμάται σήμερα τη γενοκτονία των Αρμενίων»;

    Νομίζω ότι η Θεσσαλονίκη έχει μια μοναδική ευκαιρία να γίνει πόλη μελέτης των ολοκαυτωμάτων, των εθνικών εκκαθαρίσεων, των γενοκτονιών. Γιατί το σημερινό της πρόσωπο είναι απόρροια όλων αυτών.

    Ο σύγχρονος πληθυσμός στην πλειονότητά του προέρχεται από τις Γενοκτονίες της Ανατολής. Οι παλιοί της μουσουλμάνοι κάτοικοι εκδιώχθηκαν «Ανταλλάχθηκαν» στο πλαίσιο των διακρατικών συμφωνιών. Οι Εβραίοι της πόλης πέθαναν στο Άουσβιτς.

    Αν κάποια στιγμή πέσουν οι παρωπίδες και οι προκαταλήψεις και μελετηθεί το φαινόμενο του εθνικισμού και των επιπτώσεών του ενιαία, τότε θα δεις πώς και ο εθνολαϊκισμός και όλα όσα απεχθάνεσαι –ακόμα και αυτά που δεν καταλαβαίνεις, όπως π.χ. ο λαϊκός φόβος απέναντι στον εκπεφρασμένο σλαβομακεδονικό αλυτρωτισμό– θα παραχωρήσουν τη θέση τους στη νηφάλια και δημιουργική ενατένιση του παρελθόντος.

    Αλλά ποιός θα το κάνει αυτό;

    Αυτοί που ονειρεύονται να ξαναεφαρμοστεί η πολιτική του Μεταξά για το «παιδί της πόλης»; Ή ο μεγάλος τους αντίπαλος, ο Ψωμιάδης (που για να σου πως την αλήθεια, νομίζω ότι είναι τόσο αμοραλιστής, που αν κάποιος του το προτείνει θα το κάνει:)

    Ή αυτοί που από τη μια μιλούν για το Ολοκαύτωμα και από την άλλη δικαιολογούν τις εθνικές εκκαθαρίσεις του τουρκικού εθνικισμού;

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2008

  76. Νομίζω ότι η Θεσσαλονίκη έχει μια μοναδική ευκαιρία να γίνει πόλη μελέτης των ολοκαυτωμάτων, των εθνικών εκκαθαρίσεων, των γενοκτονιών. Γιατί το σημερινό της πρόσωπο είναι απόρροια όλων αυτών.

    Πολύ ενδιαφέρον αυτό!

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 30/01/2008

  77. Εχω πολλούς διασταγμούς στο να χρησιμοπποιησω τον ορο »Γενοκτονία των Ποντίων» Λιγότερους για τον ορο Γενοκτονια των Ελλήνων της Μ.Ασίας» σχεδόν καθολου για το »Γενοκτονία των Αρμενιων»’
    – Διαφωνώ με την ταυτιση ακομα και των Γενοκτονιών με το »Ολοκαυτωμα »… Υπήρξαν στην ιστορία πολλλά προγκρόμ Εβραιων – Το Ολοκαυτωμα ηταν κατι Αλλο…
    – Οταν αρχισω παλι να διαβαζω(πραγματικά εννοώ) θα ασχολήθώ (οχι τόσο με το ν Ενεπεκιδη ( κατι εχω διαβασει ) ουτε Βεβαια με τον Κ. Φωτιαδη ( με τίποτα ) αλλά με τον Β . Αγτσίδη

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 30/01/2008

  78. Πραγματικά, το ξεκαθάρισμα των όρων έχει σημασία. Οι όροι ολοκαύτωμα, εθνική εκκαθάριση, μαζική σφαγή, καταστροφή κ.λπ. είναι μη νομικπ’ι όροι που περιγράφουν κάποια γεγονότα.

    Ο όρος «γενοκτονία» είναι καθαρά νομικός όρος.

    Μία εγκληματική πράξη είναι γενοκτονία όταν πληροί κάποιους όρους (σχόλιο 73).

    Οι δισταγμοί και η αμηχανία για τη χρήση του νομικού αυτού όρου απορρέει από το γεγονός ότι θεωρείται λέξη της καθομιλούμενης, που έχει ιδιαίτερα φορτισμένη σημασία.

    Όμως δεν είναι έτσι!

    Συμφωνώ μαζί σου. Ο πραγματικός ορισμός της εθνοκάθαρσης στην Ανατολή από το ’14 είναι «Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας» ή «Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής». Η Γενοκτονία στον Πόντο είναι υποσύνολο της Γενοκτονίας αυτής. Η αυτόνομη παρουσίαση είναι ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο για όσους μελετούν τον εθνικισμό.

    Ο Θεοδωρίδης θα μπορούσε ίσως να πει ότι προήλθε από εθνολαϊκιστές, που όμως αρέσκονται να διασπούν την αντίληψη που θέλει το έθνος ενιαίο… Ήτοι: παραφροσύνη!!!

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 30/01/2008

  79. http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=31032536

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 31/01/2008

  80. […] -Ο Καραμανλής, ο Κουκο� […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του Γενάρη « Πόντος και Αριστερά | 01/02/2008

  81. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=25766184

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 03/02/2008

  82. Από την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

    Επικειμένης της επίσημης επίσκεψης του Πρωθυπουργού στην Τουρκία, η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος με έγγραφό της στις 14-1-2008, μεταφέρει στον κ. Καραμανλή τις ανησυχίες όλων των ποντιακών σωματείων, μήπως λόγοι διεθνούς σκοπιμότητας ή λόγοι πρωτοκόλλου επικρατήσουν επί της εθνικής μνήμης και οδηγήσουν στην κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Κεμάλ Ατατούρκ, κυριότερου ενόχου της ποντιακής γενοκτονίας και γενικά της εθνοκάθαρσης, που συντελέστηκε στην Τουρκία στις αρχές του 20ου αιώνα.

    Υπογραμμίζει ότι η θέση του ποντιακού ελληνισμού επί του σοβαρότατου αυτού ζητήματος δεν μπορεί παρά να είναι αδιαλλάκτως αντίθετη με την απόδοση τιμής στον γενοκτόνο του και εκφράζει την άποψη ότι οι καιροί είναι πλέον ώριμοι για μια συμβολική επίσκεψη του Πρωθυπουργού της Ελλάδος στην περιοχή του Ιστορικού Πόντου και κατά προτίμηση στην Τραπεζούντα και την Παναγία Σουμελά.

    Από το Γραφείο Τύπου της Π.Ο.Ε

    Σχόλιο από ΠΟΕ | 06/02/2008

  83. @M-π

    «Τελικά δεν ήταν και τόσο κακός ο Μεταξάς!

    Τελικά, ένα πρόβλημα έχεις εσύ, τον Μεταξά 🙂

    Χοντρό κωλοδάχτυλο έχει φάει η Αριστερά απ’ αυτόν, όχι τόσο λόγω διώξεων, αλλά λόγω των κοινωνικών-φιλεργατικών μέτρων που είχε πάρει, κάνοντας πραγματικότητα πολλά απ’ αυτά που εκείνη επαγγελλόταν. Ευτυχώς που τον αναφέρετε συνέχεια και δεν αφήνετε να ξεχαστεί το όνομά του, όπως διακαώς επιθυμεί και κατβάλλει κάθε προσπάθεια γι αυτό η ΝΔ και το ΠαΣοΚ.

    Σχόλιο από Ανώνυμος | 06/02/2008

  84. Άστα να πάνε Ανώνυμε !!!

    Και καλά να είσαι μόνο Αριστερός. Φαντάσου νάσαι και Πόντιος μαζί!

    Το τι θα είχες φάει δεν λέγεται! Και όχι βέβαι από τα «κοινωνικά-φιλεργατικά μέτρα» !

    Πάντως για να μη σκοτωνόμαστε τζάμπα…

    …ζητήσαμε από ένα φίλο ιστορικό που -μέχρις στιγμή τουλάχιστον δεν έχει χαρίσει κάστανα σε κανένα- να μας γράψει ένα κείμενο για τον Μεταξά και τους πρόσφυγες του ’22.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/02/2008

  85. Μου είναι αδύνατο να διαβάσω όλα τα σχόλια, αλλά έχω την αίσθηση ότι ορισμένοι βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος. Το ζήτημα είναι αν θα έπρεπε ο πρωθυπουργός να καταθέσει στεφάνι στο Μαυσωλείο του Ατατούρκ, ή αν θα έπρεπε να πάει καθόλου στην Άγκυρα, όπου, ως αναμενόμενο, έδωσε πάλι (δέχτηκε να ακούσει για «τουρκική μειονότητα» στην Θράκη), αφού δεν είχε τίποτε να ζητήσει; Ας μην είχαν υποστείλει την Σημαία στα Ίμια, ας μην είχαν αναγνωρίσει στην Τουρκία «ζωτικά συμφέροντα» στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997), ας μην είχαν δεχτεί να δοθεί ημερομηνία έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην Τουρκία από την ΕΕ και να μην δήλωναν σε κάθε ευκαιρία ότι στηρίζουν την ευρωπαϊκή προοπτική της, ας είχαμε με δύο λόγια κράτος σοβαρό και ας κατέθεταν όσα στεφάνια ήθελαν στον Ατατούρκ.

    Το Μαυσωλείο του Ατατούρκ είναι για τους Τούρκους ό,τι για εμάς το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Αν δεν θέλεις να καταθέσεις στεφάνι, δεν πας στην Άγκυρα. Η κατάθεση στεφανιού είναι μία τυπική και αναπόφευκτη διαδικασία, η οποία δεν σημαίνει ότι εμείς, οι Έλληνες, τιμούμε τον Κεμάλ. Από την άλλη πλευρά, ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν για την χώρα του σωτήρας και μεγάλος μεταρρυθμιστής. Ποιος μπορεί να το αρνηθεί αυτό;

    Σχόλιο από Homo Cretensis | 06/02/2008

  86. Homo Cretensis

    σαφώς υπάρχει πρόβλημα ενιαίας ταυτότητας και αντίληψης των Ελλήνων. Αυτό που για τους Έλληνες της Ανατολής είναι ύψιστο γεγονός (δηλαδή οι γενοκτονίες στην Ανατολή), για τους άλλους Έλληνες -όπως και για το κράτος– είναι αμελητέο.

    Νομίζω ότι αυτό βρίσκεται στη βάση της συζήτησης για τον Ατατούρκ κ.λπ. και όχι η στάθμιση με κάποια κριτήρια, της συμπεριφοράς της διπλωματίας μας, ή μια αντίληψη ρίαλ πολιτίκ.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 06/02/2008

  87. Καταδικάζουν οι Πόντιοι νεολαίοι το Στεφάνι της Ντροπής

    Posted by efxinoslogos Φεβρουάριος 15, 2008

    Όλοι εμείς οι Νεολαίοι του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας καταδικάζουμε την ενέργεια του πρωθυπουργού κ.Κώστα Καραμανλή , να αποδώσει τιμές στον Τούρκο ηγέτη Κεμάλ. Τέτοιου είδους ενέργειες προσβάλλουν την ιστορική μνήμη των προγόνων μας και την νοημοσύνη μας παράλληλα.

    Ο πρωθυπουργός της χώρας μας απέδωσε τιμές στο Κεμαλικό κράτος της Τουρκίας, σ’ ένα κράτος υπαίτιο για την Αρμένικη , την Ποντιακή και την Κουρδική γενοκτονία καθώς επίσης και για το Κυπριακό ζήτημα. Αυτό είναι λοιπόν το πραγματικό πρόσωπο της σύγχρονης Τουρκίας, όπου απεγνωσμένα προσπαθεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

    Ενώ λοιπόν θα έπρεπε το Ελληνικό κράτος να είναι απέναντί της απαιτώντας να αναγνωρίσει όλα της τα εγκλήματα , έχει καταφέρει να γίνει σύμμαχός της! Δεν μπορεί το Ελληνικό κράτος διαρκώς να αγνοεί και να αλλοιώνει την Ποντιακή ιστορία! Θα πρέπει επιτέλους να σταθεί δίπλα μας στον αγώνα που δίνουμε όλοι εμείς οι απανταχού Πόντιοι μέσω των σωματείων μας όχι πια ζητώντας , αλλά απαιτώντας την καθιέρωση της 19ης Μαΐου ως Παγκόσμια ημέρα μνήμης της Ποντιακής γενοκτονίας!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 17/02/2008

  88. Ανοικτή επιστολή

    ΠΡΟΣ: Εξοχοτάτους
    ΠΡΟΕΔΡΟΝ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
    ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΝ
    ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ
    Εκπροσώπους, με λαϊκή εκλογή, αξιότιμους Βουλευτάς, εις την Ελληνικήν Βουλήν και την Ευρωβουλήν.

    Εξοχότατοι!
    Είμαι βαθιά πεπεισμένος, ότι μια ειλικρινής φιλία, ανάμεσα στους λαούς της Τουρκίας και της Ελλάδας, θα βγάλει από το τέλμα και τις δύο χώρες και θα μετατρέψει τον χώρο αυτό της Ανατολικής Μεσογείου ξανά, σε κέντρο Πολιτισμού και Προόδου, όπως επί αιώνες υπήρξε η Μικρά Ασία κατά την Αρχαιότητα. Άρα κάθε προσπάθεια προσέγγισης των δύο λαών είναι αξιέπαινος και πρέπει να στηρίζεται. Είστε όλοι δεδηλωμένοι ζηλωτές αυτής της φιλίας και αγωνίζεστε προς την κατεύθυνση αυτή, όπως οι ενέργειες και οι διακηρύξεις σας υποδηλώνουν. Και επειδή πιστεύω, ότι κανείς Έλληνας δεν είναι λιγότερο πατριώτης, απ’ ότι εγώ θεωρώ τον εαυτό μου, υποχρεούμαι να αποδεχθώ, άνευ ελέγχου, τις καλές προθέσεις και διαθέσεις σας. Πλην όμως ανθρώπινο είναι και το να σφάλλει κανείς, όχι εξ ανάγκης με πρόθεση, αλλά από άγνοια, ή λανθασμένη εκτίμηση προσώπων και πραγμάτων. Τα περί προδοτών και πρακτόρων δεν θέλω να τα αποδεχθώ, αλλά ούτε και να τα φαντασθώ. Βέβαια ένας υψηλά ιστάμενος κρατικός αξιωματούχος φέρει την ευθύνη των πράξεων και αποφάσεων του, πλην όμως δεν μπορεί να είναι και παντογνώστης. Ο δημόσιος λειτουργός πετυχαίνει εφ’ όσον πλαισιώνεται από αρίστους συμβούλους, γνώστες του αντικειμένου, που το λειτούργημα του καλείται να διαπραγματευτεί, και να λύσει. Επειδή εδώ και χρόνια η προσπάθεια σας εστιάζεται προς την κατεύθυνση καλών διακρατικών σχέσεων με την γειτονική Τουρκία, με την ελπίδα, ότι αυτό θα οδηγήσει καις την φιλία των λαών, τολμώ να σας πω, ότι οι περί αυτού σύμβουλοι, σας έχουν παρασύρει σε λάθος δρόμο. Το λάθος εκφράστηκε με τα στεφάνια, που κατέθεσαν, ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών κ. Γεώργιος Παπανδρέου και ο νυν Πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής, στον τάφο του Μουσταφά Κεμάλ, στην Άγκυρα, πιστεύοντας αφελώς, ότι έτσι θα συγκινήσετε τους γείτονες.
    Οι Σύμβουλοι σας, δεν σας εξήγησαν, ότι με την πράξη αυτή προσβάλατε την Μνήμη των Ποντίων, ειδικά δια τα Δικαστήρια Ανεξαρτησίας (Ιστικλάλ Μαχκεμεσί), που ήταν έμπνευση και σχέδιο του ιδίου του Μουσταφά και που οδήγησε στην Αμάσεια, τον Σεπτέμβρη του 1921, πλήθος αθώων Ποντίων στην αγχόνη, δια να αναφέρω λίγα ονόματα, όπως του γέροντα αρχιμανδρίτη, Πλάτωνα Αϊβαζίδη, του Νίκου Καπετανίδη, του Ματθαίου Κωφίδη, του Παυλίδη, του Χρυσαφίδη, του Δημητριάδη και των υπολοίπων του μεγάλου εκείνου καταλόγου των απαγχονισθέντων.
    Αλλά προσβάλατε και όλους εμάς, διότι στο ίδιο εκείνο δικαστήριο, με εντολή του ιδίου του Μουσταφά Κεμάλ, καταδικάστηκαν ερήμην εις θάνατο, ο αείμνηστος τέως Μητροπολίτης Τραπεζούντος, Χρύσανθος Φιλιππίδης, ο Λεωνίδας Ιασωνίδης, ο Θεοφύλακτος Θεοφυλάκτου και άλλοι πολλοί, του πατρός μου Κυριάκου Ανδρεάδη, βουλευτή της Ποντιακής Εθνοσυνέλευσης, μη εξαιρουμένου. Προσβάλατε όμως και την πλειοψηφία του τουρκικού λαού, ο οποίος δεν είναι οπαδός του κεμαλικού εκτρώματος. Με τα στεφάνια αυτά, χαϊδέψατε μόνον τα αυτιά του στρατοκρατικού εκτρώματος. Εάν την φιλία αυτού του κατεστημένου επιδιώκετε, δηλώσατε το, για να γνωρίζει και ο ελληνικός και ο τουρκικός λαός.
    Προς στιγμή θα συμπαραταχθώ στον τρόπο σκέψης σας και θα αποδεχθώ, ότι ίσως και η φιλική προσέγγιση, σε ένα τέτοιο καθεστώς, θα οδηγήσει τελικά στην φιλία των δύο λαών μας. Αν αυτή η σκέψη κυριαρχεί στην πολιτική σας βούληση, τότε επιτρέψατε με να σας πω, ότι σφάλλετε, ή σφάλλουν οι σύμβουλοι σας. Και εάν σφάλλετε μόνον εσείς, δεν είδα την προσδοκώμενη φυσιολογική ομαδική παραίτηση συμβούλων των Υπηρεσιών σας, από λόγους πατριωτικής ευθιξίας και απαλλαγής εκ των ευθυνών. Εγώ όμως θα επιμείνω, ότι διακατέχεστε από καλές προθέσεις και διαθέσεις, αλλά θα επιδιώξω να σας πείσω, ότι οδηγείστε σε λάθος δρόμο.
    Πριν λίγο καιρό, ο τούρκος συνάδελφος σας ανέφερε, ότι τα ελληνικά νησιά είναι πολύ κοντά στις ακτές της Τουρκίας και δημιουργούνται, εκ των πραγμάτων, τεχνικά προβλήματα, τα οποία πρέπει να λυθούν πολιτικά, ανάμεσα στις δύο χώρες. Πριν παρασυρθείτε και θελήσετε να λύσετε και τα «τεχνικά» αυτά προβλήματα, με τους κυρίους Γκιούλ, Ερντογάν, ή τον αρχηγό του στρατού τους, παρακαλώ ερευνήσατε, τί έγινε τα τελευταία 85 χρόνια, από την υπογραφή της Συνθήκης της Λοζάννης, μέχρι σήμερα. Αν δεν σας ενημέρωσαν οι σύμβουλοι σας, ακούστε συνοπτικά τί έγινε.
    Το χάος της μικρασιατικής καταστροφής ανέλαβε να το αντιμετωπίσει η επαναστατική κυβέρνηση, η οποία επανέφερε τον Ελ. Βενιζέλο στην Ελλάδα και ο οποίος Βενιζέλος κλήθηκε να αντιμετωπίσει την λύση του τρομερού εκείνου ζητήματος. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1922, οι σύμμαχοι υπογράφουν ανακωχή με την Τουρκία στα Μουδανιά. Η Ελλάδα υποχρεώθηκε από τους συμμάχους της, να συνυπογράψει εκείνη την ανακωχή. Η ανακωχή εκείνη όριζε, ότι έπρεπε να συγκληθεί Διεθνής Συνδιάσκεψη, προκειμένου να υπογραφεί η τελική Συνθήκη Ειρήνης.
    Στις 8 Νοεμβρίου 1922, άρχισε η Διάσκεψη της Λοζάννης. Κράτησε 9 μήνες, με μια ενδιάμεση διακοπή εβδομήντα πέντε ημερών. Η πρώτη φάση κράτησε μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου του 1923 και διακόπηκε με δραματικό τρόπο. Η Διάσκεψη επαναλήφθηκε στις 11 Απριλίου του 1923, για να καταλήξει σε υπογραφή Ειρήνης της Τουρκίας, όχι μόνο με την Ελλάδα, αλλά και με την Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία, στις 24 Ιουλίου 1923.
    Στην Διάσκεψη αυτή, την Ελλάδα εκπροσωπούσαν, ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Δημήτριος Κακλαμάνος, ενώ την Τουρκία εκπροσωπούσε ο Ισμέτ Ινονού, με τον χριστιανοφάγο Ριζά Νουρ. Επί κεφαλής των Άγγλων ήταν, ο υπουργός εξωτερικών λόρδος Κώρζον, της ιταλικής ο πρωθυπουργός Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος γρήγορα απεχώρησε και στην θέση του ήρθε ο μαρκήσιος Γκαρόνι. Την γαλλική κυβέρνηση εκπροσωπούσε ο φιλότουρκος πρωθυπουργός Πουανκαρέ, στον οποίο δεν δίστασε ο Βενιζέλος κάποια στιγμή των διαπραγματεύσεων να του πει οργισμένος: «Η Γαλλία πρόδωσε την Ελλάδα».
    Η νικημένη το 1918 Τουρκία, με την σύμπραξη των συμμάχων της Ελλάδας, εμφανίστηκε με τον αδιάλλακτο αέρα του νικητή, σ’ αυτές τις διαπραγματεύσεις. Οι απαιτήσεις της Τουρκίας δεν είχαν τέλος. Ζητούσαν πολεμικές αποζημιώσεις, εκχώρηση της Δυτικής Θράκης, ολοσχερή κατάργηση του ελληνικού στόλου, απομάκρυνση του Οικουμενικού Πατριαρχείου από την Πόλη και πλήρη εκδίωξη των επιζώντων Ελλήνων, από την Μικρά Ασία.
    Η Διάσκεψη δεν πήγαινε καθόλου καλά και ο Βενιζέλος αντιλήφθηκε, ότι η Τουρκία υπολογίζει μόνον την δύναμη. Διορίζεται αρχιστράτηγος ο Πάγκαλος και μέσα σε σύντομο διάστημα έγινε το θαύμα της αναδιοργάνωσης του ελληνικού στρατού. Δημιούργησε μια αξιόμαχη στρατιά του Έβρου και με την απειλή αυτή στα χέρια, προχώρησε ο Βενιζέλος την διαπραγμάτευση.
    Μια ιστορική συνεδρίαση έγινε στις 10 Ιανουαρίου του 1923, στην οποία η Συνδιάσκεψη ασχολήθηκε με την απαίτηση της Τουρκίας να φύγει το Πατριαρχείο από την Πόλη. Όλες οι αντιπροσωπείες αντέδρασαν και η Τουρκία αναγκάστηκε να συμβιβαστεί με την πρόταση του λόρδου Κώρζον, για την παραμονή του Πατριαρχείου στην Πόλη, σαν καθαρά θρησκευτικού ιδρύματος, χωρίς πολιτικές, ή διοικητικές αρμοδιότητες.
    Αφού λύθηκε το θέμα του Πατριαρχείου έτσι, προχώρησαν στο πιο σημαντικό γεγονός της συμφωνίας, για ανταλλαγή πληθυσμών, πράξη που υπεγράφη στις 30 Ιανουαρίου του 1923. Σύμφωνα με το πρώτο άρθρο του πρωτοκόλλου, γίνεται αναγκαστική, ανταλλαγή, από 1ης Μαϊου 1923, των τούρκων υπηκόων χριστιανικού δόγματος, από την Τουρκία προς την Ελλάδα και των μουσουλμάνων ελλήνων υπηκόων της Ελλάδας, προς την Τουρκία. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα της επιστροφής, χωρίς την έγκριση της Ελλάδας και της Τουρκίας. Σύμφωνα με το δεύτερο άρθρο του πρωτοκόλλου, εξαιρέθηκαν οι Χριστιανοί Έλληνες της Πόλης, που ήσαν εγκατεστημένοι εκεί, πριν από τις 30 Οκτωβρίου 1918, όπως και οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης.
    Στις 4 Φεβρουαρίου 1923, η Συνδιάσκεψη διακόπηκε και πρέπει να ομολογηθεί, ότι πολλές φορές κατά την διάρκεια της, υπήρξαν απειλές ελληνοτουρκικού πολέμου. Όλοι πίστευαν, ότι και οι μέχρι την στιγμή εκείνη συμφωνίες θα έμεναν στο χαρτί. Ο ελληνικός στρατός ετοιμαζόταν πυρετωδώς για πόλεμο. Τελικά η Συνδιάσκεψη της Λοζάννης ξανάρχισε στις 26 Μαίου 1923.
    Η Τουρκία παραιτήθηκε απ’ όλες τις αξιώσεις της, εκτός από την παραχώρηση του Καραγάτς, με τα προάστια του. Η Ελλάδα δέχτηκε και άρχισε νέος μαραθώνιος διαπραγματεύσεων, μέχρι τις 23 Ιουλίου 1923, οπότε στις 3 το απόγευμα, μέσα στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου της Λοζάννης, υπέγραψαν την γνωστή Συνθήκη της Λοζάννης.
    Την Συνθήκη αυτή υπέγραψαν: η Τουρκία, η Ελλάδα, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ρουμανία και το νέο Σερβο-Κροατικό-Σλοβενικό κράτος. Με την Συνθήκη αυτή δόθηκε μια λύση στο ανατολικό ζήτημα, διαλύθηκε επισήμως η Οθωμανική Αυτοκρατορία και καθορίστηκαν τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας, Βουλγαρίας, Σοβιετικής Ένωσης, Συρίας και Ιράκ. Ρυθμίστηκε η τύχη των νησιών του Αιγαίου, της Κύπρου και των στενών του Βοσπόρου.
    Η Συνθήκη αυτή έχει 143 άρθρα, τα οποία συνοδεύονται, από 5 ειδικές συμβάσεις, 4 δηλώσεις, 6 πρωτόκολλα, μια τελική πράξη και πολλές επεξηγηματικές ερμηνευτικές επιστολές. Με τα άρθρα 16 και 27 της Συνθήκης, η Τουρκία παραιτείται από κάθε μορφή απαίτησης επί της Κύπρου και αναγνωρίζει την παραίτηση της από κάθε μορφή νομικής, ή πολιτικής παρέμβασης. Με τα άρθρα 37 και 45 ρυθμίζονται, η προστασία των μειονοτήτων και αναφέρονται αναλυτικά οι υποχρεώσεις της Τουρκίας, απέναντι στις μη μουσουλμανικές μειονότητες, που παρέμειναν στην Τουρκία.
    Σύμφωνα με το άρθρο 39 της Συνθήκης, οι Τούρκοι υπήκοοι, που δεν είναι μουσουλμάνοι, θα έχουν τα ίδια ακριβώς αστικά και πολιτικά δικαιώματα με τους μουσουλμάνους. Όλοι οι κάτοικοι της Τουρκίας, αδιακρίτως θρησκείας και διάκρισης είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Η διαφορά στην θρησκεία, δεν αποτελεί κώλυμα για κανένα τούρκο υπήκοο, για δημόσιες θέσεις, αξιώματα, ή για την άσκηση διαφόρων επαγγελμάτων. Κάθε τούρκος πολίτης είναι ελεύθερος, να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε γλώσσα και να έχει βοήθεια, για την προφορική της χρήση, ενώπιον των τουρκικών δικαστηρίων.
    Σύμφωνα με το άρθρο 40 της Συνθήκης, οι Τούρκοι υπήκοοι, κάτοικοι Τουρκίας, αδιαφόρως θρησκεύματος, έχουν δικαίωμα να συνιστούν, να διευθύνουν, να εποπτεύουν παντός είδους φιλανθρωπικά, θρησκευτικά, εκπαιδευτικά, ή άλλα ιδρύματα, με την ελεύθερη χρήση της γλώσσας τους και την άσκηση των λειτουργιών τη; Θρησκείας τους.
    Σύμφωνα με το άρθρο 41 της Συνθήκης, σε όσες πόλεις ή περιφέρειες, όπου κατοικούν σημαντικός αριθμός υπηκόων μη μουσουλμάνων Τούρκων, η τουρκική κυβέρνηση θα εξασφαλίζει στην δημόσια εκπαίδευση, την παροχή διδασκαλίας στην δική τους γλώσσα, όποια και εάν είναι αυτή.
    Σύμφωνα με το άρθρο 42 της Συνθήκης, η Τουρκία υποχρεούται να παρέχει κάθε προστασία στις εκκλησίες, στις συναγωγές, στα νεκροταφεία και άλλα θρησκευτικά, φιλανθρωπικά, ή ευαγή ιδρύματα των μειονοτήτων της Τουρκίας και να παρέχει τις αναγκαίες ευκολίες, για την ίδρυση νέων.
    Σύμφωνα με το άρθρο 43 της Συνθήκης, οι Τούρκοι υπήκοοι που ανήκουν σε μη μουσουλμανικές μειονότητες, δεν θα υποχρεώνονται να εκτελούν πράξεις, που αποτελούν παράβαση της πίστης τους, ή των θρησκευτικών τους εθίμων.
    Σύμφωνα με το άρθρο 44 της Συνθήκης, οι διατάξεις, που ρυθμίζουν την προστασία των μειονοτήτων στην Τουρκία, αποτελούν υποχρεώσεις Διεθνούς Δημόσιας Τάξεως και δεν μπορούν να αλλάζουν μονομερώς, ούτε καν με κοινή συμφωνία Ελλάδος και Τουρκίας. Όλες οι διατάξεις, για την προστασία των μειονοτήτων, τίθενται υπό την εγγύηση της Κοινωνίας των Εθνών, προδρόμου του ΟΗΕ.
    Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λοζάννης, ορίζεται η αρχή της αμοιβαιότητας, μεταξύ του μειονοτικού ελληνορθόδοξου που ζει στην Τουρκία και του μειονοτικού μουσουλμάνου, που ζει στην Ελλάδα, αναφέροντας ότι τα δικαιώματα των μή μουσουλμάνων της Τουρκίας αναγνωρίζονται και από την Ελλάδα, για τους μουσουλμάνους της Ελλάδας.
    Αξιότιμοι εκπρόσωποι της ελλαδικής εξουσίας, σε επόμενη συνάντηση σας με τον κ. Γκιούλ και με τον κ. Ερντογάν, ρωτήσατε τους ποιο άρθρο ισχύει ακόμη για την Τουρκία, από την Συνθήκη της Λοζάννης; Εάν οι ανωτέρω κύριοι αγνοούν ακόμη και το κείμενο της συνθήκης αυτής, τότε δώστε τους, από το Υπουργείο σας των Εξωτερικών, αντίγραφο αυτής της Συνθήκης στην τουρκική γλώσσα. Αν το χάσατε και εσείς, ή δεν το βρίσκετε, ζητείστε αντίγραφο να σας το δώσω.
    Ποιές λοιπόν απ’ όλες αυτές τις υποχρεώσεις, που ανέλαβε η Τουρκία, με εγγύηση μάλιστα των μεγάλων δυνάμεων και μιας σειράς άλλων κρατών, έχει τηρήσει μέχρι σήμερα;
    ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ! Όλες οι υποχρεώσεις της καταστρατηγήθηκαν, με συστηματικό τρόπο, ή αγνοήθηκαν με ύπουλο και μεθοδευμένο τρόπο. Μέσα σε οκτώ δεκαετίες, που μεσολάβησαν από την υπογραφή της Συνθήκης αυτής, η Τουρκία ξερίζωσε και εξαφάνισε από τα εδάφη της, όλους εκείνους που υποτίθεται, ότι ανέλαβε την υποχρέωση να προστατεύσει.
    Και η αρχή ξεκίνησε από το Πατριαρχείο. Μια και δεν κατάφεραν να το εκδιώξουν με την υπογραφή της Συνθήκης, άρχισαν αυθαίρετα να χαρακτηρίζουν τον Οικουμενικό Θρόνο της Ορθοδοξίας, σαν κοινό τουρκικό σωματείο ιδιωτικού δικαίου. Στις 17 Δεκεμβρίου 1924, έδιωξαν βίαια τον νεοεκλεγέντα Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντίνο τον Στ΄, με το πρόσχημα ότι ήταν ανταλλάξιμος. Οι ίδιοι όμως επέβαλαν, τον καταγόμενο από το Κεσκίν της Αγκύρας, άρα και ανταλλάξιμο, ως Πατριάρχη των Τουρκορθοδόξων, τον έγγαμο Παυλή Ακχισαρλίογλου, αυτοανακηρυχθέντα Επίσκοπο, τον γνωστό ως Παπαεφτύμ, με στόχο να καταλάβουν πραξικοπηματικά τον Οικουμενικό Θρόνο. Ο Παπαεφτύμ όμως, με την συνδρομή των τουρκικών αρχών, άρπαξε τέσσερις εκκλησίες και άλλες ιδιοκτησίες του Πατριαρχείου, δια να επιδιώξει δια της Φιλανθρωπίας, να παρασύρει τον φτωχόκοσμο της Πολίτικης Ρωμιοσύνης, στο νέο πονηρό εφεύρημα της κεμαλικής εξουσίας.
    Στις 14 Ιουνίου 1926, με βάση τουρκικό νόμο, για τα κοινά σωματεία, άσκησαν ποινική δίωξη εναντίον του Πατριάρχη Βασιλείου του Γ΄ και ολάκερης της Ιεράς Συνόδου. Αιτία ήταν, ότι χωρίς προειδοποίηση, συνεδρίασαν στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και όχι στο Φανάρι, όπου ήταν η διοικητική έδρα του Πατριαρχείου.
    ΄Ιδρυσαν και στήριξαν την αυτοαποκαλούμενη Τουρκορθόδοξη εκκλησία, με επικεφαλής τον περιβόητο Παπαεφτύμ ως Πατριάρχην. Η εκκλησία αυτή, σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, συνέπραξε στην αρπαγή ιερών του Πατριαρχείου, ένα έργο που συνέχισαν και οι γιοι του Παπαεφτύμ, ο Σελτζούκ και ο Τουργκούτ Ερενερόλ. Για να εκτιμηθεί το έργο ραδιουργιών και η προσφορά υπέρ της Τουρκίας, εκ μέρους του Παπαεφτύμ, δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά, στις λέξεις που είναι γραμμένες, πάνω στον τάφο του, που υπάρχει, με το έτσι θέλω της τουρκικής εξουσίας, μέσα στα χριστιανικά νεκροταφεία του Σισλί. Εκεί θα διαβάσετε: «Αυτό που κατάφερε ο Παπαεφτύμ, υπέρ της Τουρκίας, δεν μπορεί να το καταφέρει μια ολάκερη στρατιά». Υπογραφή αφιέρωσης, από τον Μουσταφά Κεμάλ, κατά την ολοκλήρωση καθιέρωσης της Τουρκικής Δημοκρατίας.
    Και εάν θεωρήσουμε αξιότιμοι εκπρόσωποι της Ελλάδος, ότι αγνοούσατε το κεμαλικό έγκλημα εις βάρος του Ποντιακού λαού, ή ότι εμάς τους Ποντίους μας γράφετε κανονικότατα, τότε θα ήθελα να ρωτήσω, εάν το στεφάνι που καταθέσατε στο Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, στην Άγκυρα, ήταν ένδειξη εκ μέρους σας τιμής, για όσα κατέστρωσε ο σατανικός αυτός άνθρωπος, εις βάρος του Ορθοδόξου Πατριαρχείου. Για κάποιο λόγο θα πρέπει να του καταθέσατε το στεφάνι. Εξηγήσατε μας, για να μη τυχόν αδίκως σας παρεξηγούμε.
    Όταν πέθανε ο Παπεφτύμ, οι γιοι του ζήτησαν από το Πατριαρχείο να θαφτεί ο πατέρας τους, σαν χριστιανός ορθόδοξος. Το Πατριαρχείο δέχτηκε το αίτημα των γιων του, υπό τον όρο, ότι η οικογένεια του Παπαεφτύμ, θα υπέγραφε δήλωση μετανοίας, για όλα όσα είχαν συμβεί, με τις πρωτοβουλίες του πατέρα τους, εις βάρος του Φαναρίου. Αυτοί αρνήθηκαν και η ταφή έγινε, με το έτσι θέλω, και με παρέμβαση του Κεμαλικού Κατεστημένου, μέσα στο ορθόδοξο νεκροταφείο του Σισλί και στην πιο περίοπτο θέση, για να θυμίζει στους γκιαούρηδες, την ισχύ της καταπιεστικής τουρκικής εξουσίας. Ο Μουσταφά Κεμάλ διόρισε έφορο των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, το δεξί χέρι του Παπαεφτύμ, τον Ζιχνή Οσνταμάρ, καταλύοντας την σύνθεση της διοίκησης των ιδρυμάτων, καταργώντας στην ουσία το άρθρο 42 της Συνθήκης, προκειμένου να βάλουν χέρι στις εκκλησίες και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα.
    Το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λοζάννης, προβλέπει ειδικές εγγυήσεις και ειδική διοικητική οργάνωση, για τα νησιά Ίμβρο και Τένεδο, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων ήσαν Χριστιανοί. Πριν καν στεγνώσει η μελάνη του Συμφώνου της Λοζάννης, έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία, απαγόρευσαν την ελληνική γλώσσα, μετέφεραν εποίκους από την Ανατολία, ίδρυσαν σύστημα ανοικτών φυλακών, για βαρυποινίτες, να κυκλοφορούν την νύχτα και να απειλούν και να εκβιάζουν, ληστεύοντας τα ελληνικά νοικοκυριά. Όσοι αντιστάθηκαν, ή τραυματίστηκαν σοβαρά, ή σκοτώθηκαν. Μέσα σε ογδόντα χρόνια τουρκοποίησαν τα νησιά αυτά πλήρως, οι δεν χριστιανοί κάτοικοι διασκορπίστηκαν προς όλους τους ορίζοντες της γης. Το ίδιο επανέλαβαν και στο κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου το 1974 και ας είχαν παραιτηθεί παντός δικαιώματος πανηγυρικά, σύμφωνα με το άρθρο 16 και 27 της Συνθήκης της Λοζάννης.
    Όταν άδειαζε η Κωνσταντινούπολη, από τον Ελληνισμό, που πανικόβλητος έτρεχε να διασωθεί, ακούστηκε τότε η φωνή του γέροντα ηγέτη της Δημοκρατίας, του Γεωργίου Παπανδρέου, να δηλώνει επίσημα, για όσους ζήτησαν αντίποινα, εις βάρος των μουσουλμάνων της Ελλάδος. Είπε ο Γ. Παπανδρέου τότε: Η Ελλάς είναι κράτος Δικαίου! Σύμφωνοι γέροντα της Δημοκρατίας, ότι η Ελλάς είναι κράτος Δικαίου, αλλά δεν θα έπρεπε και εμείς να διεκδικήσουμε, το δίκαιον της Ελλάδος;
    Κατήργησαν τα όσα προέβλεπε το άρθρο 40 της Συνθήκης, περί ισότητας των πολιτών ενώπιον του νόμου. Όλοι οι Ελληνορθόδοξοι διώχτηκαν, από όλες τις θέσεις του τουρκικού δημοσίου, από τις τράπεζες και από κάθε μορφής δημόσιες επιχειρήσεις. Στον τομέα της Παιδείας, η εφευρετικότητα του Μουσταφά Κεμάλ ξεπέρασε κάθε φαντασία. Στα δημόσια σχολεία καθιερώθηκε υποχρεωτική η τουρκική γλώσσα, σύμφωνα με το άρθρο 41 της Συνθήκης. Αντίθετα στα ιδιωτικά μειονοτικά σχολεία δεν είχε η Τουρκία τέτοιο δικαίωμα. Ειδικά στο σημείο αυτό, γράφει στα πρακτικά, στην σελίδα 468, ο γάλλος φιλότουρκος αντιπρόσωπος Λαρόδλ επί λέξει: «Στα ιδιωτικά σχολεία οι μειονότητες έχουν δικαίωμα να διδάσκουν όλα τα μαθήματα, στην δική τους γλώσσα».
    Το πόσο σεβάστηκαν τους όρους αυτούς οι κεμαλιστές εξουσιαστές της Τουρκίας φαίνεται από το γεγονός, ότι επέβαλαν στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης, πριν την κλείσουν, περισσότερες ώρες διδασκαλίας στην τουρκική και λιγότερες ώρες για θεολογικά μαθήματα. Έφθασαν μέχρι και να απαγορεύσουν την προσευχή των μαθητών στα σχολεία.
    Είναι δύσκολο μέχρι και ακατόρθωτο, να εντοπίσει κανείς κάποιο άρθρο αυτής της Συνθήκης, σε σχέση με τα μειονοτικά, που να το έχει σεβαστεί η Τουρκία. Δεν πρόκειται να βρεθεί ούτε ένα. Και για να μη τους ξεφύγει κάτι, στο τέλος έκλεισαν και την Σχολή της Χάλκης. Ερώτημα: Οι Ιερωμένοι του Οικουμενικού Θρόνου πρέπει να είναι Τούρκοι Υπήκοοι. Η Σχολή της Χάλκης παραμένει κλειστή. Από πού θα αντλήσει το Πατριαρχείο, την μελλοντική διαδοχή του, αφού απαγορεύεται η συμμετοχή χριστιανών ιερωμένων, άλλης υπηκοότητας, πλην της Τουρκικής;
    Οι όροι και οι Συμφωνίες της Συνθήκης αυτής ισχύουν μονομερώς, για να τηρούνται μόνον από την Ελλάδα. Η μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα να αυξάνει και ταυτόχρονα να χρησιμοποιείται και σαν μοχλός πίεσης προς την Ελλάδα. Πότε, αξιότιμοι εκπρόσωποι της Ελληνικής Κρατικής Εξουσίας, σκέπτεστε να ζητήσετε την εφαρμογή της αμοιβαιότητας; Πότε θα απαιτήσετε την επαναλειτουργία της Σχολής στην Χάλκη; Αυτοί εγείρουν αξιώσεις στο Αιγαίο, στον εναέριο χώρο, στην Κύπρο και παντού και «ευγενέστατα» ο κ. Γκιούλ, σας καλεί να λυθούν τα προβλήματα φιλικά, δια της πολιτικής οδού της διπλωματίας. Πότε σκέπτεστε να καλέσετε όλους εκείνους, που εγγυήθηκαν και υπέγραψαν την Συνθήκη της Λοζάννης, να λάβουν θέση επί του θέματος; Ιδιαίτερα την αρχιεταίρα Μεγάλη Βρετανία και την «αδήλωτη» Γαλλία; Είναι ανεπίτρεπτο, σαν Αξιωματούχοι, να μη τα γνωρίζετε όλα αυτά. Είναι απαράδεκτο, οι σύμβουλοι σας, να μη σας τα αναλύουν. Τώρα όμως τα ακούσατε και τα γνωρίζετε, όπως τα γνωρίζει και όλος ο ελληνικός λαός.
    Την επομένη φορά, που θα επισκεφτείτε την γείτονα, βάλτε και ένα στεφάνι στα θύματα του αγωνιζόμενου τουρκικού λαού και αφήστε τον Κεμάλ και τους υπολοίπους, να περιέλθουν στο περιθώριο της ιστορίας, παρέα με τον Χίτλερ, τον Μουσολίνι, τον Στάλιν και τους παρομοίους τους. Μαζί με τον τουρκικό λαό, μπορούμε να κτίσουμε το μέλλον, φτάνει ο λαός αυτός να απαλλαγεί από το καρκίνωμα του Κεμαλισμού, να εκδημοκρατιστεί η τουρκική κοινωνία και να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα, με έμφαση στην ιστορική μνήμη, για όσα τρομερά έγιναν εις βάρος τόσων λαών και ανθρώπων της χώρας αυτής. Και αυτό είναι αναγκαίο, όχι για εκδίκηση, αλλά για γνώση και συμμόρφωση της νέας γενιάς και στις δυο μας χώρες, ώστε εγκλήματα τέτοιας μορφής, να μη ξαναγίνουν ποτέ πια. Κλέψτε λίγο χρόνο από την εκεί παραμονή σας και αφού σας αρέσουν τα στεφάνια, κάντε τον κόπο να βάλετε στεφάνια, στην Αμάσεια, στο Σεϋτάν Ντερεσί, στην Σάντα, στην Κερασούντα, την Μπάφρα, την Χάβζα, στην Σμύρνη, στο Ουσάκ, στο Εσκισεχίρ, το Αϊβαλί, το Λιβίσι, το Αδραμύτιο, στα χωριά του Αρνταχάν στο Καρς και στους τόπους εξορίας του Ερζερούμ και του Χουνούς. Μυριάδες αδικοσφαγιασθέντες περιμένουν αυτήν την στιγμή, από την μητέρα πατρίδα την Ελλάδα. Έγκλημα τους μοναδικό, ότι είχαν γεννηθεί Έλληνες και Χριστιανοί.
    Εάν αυτά σας ήσαν άγνωστα, τώρα τα γνωρίζετε και δεν θα υπάρχει στην Ιστορία το ελαφρυντικό της άγνοιας, ούτε για σας προσωπικά, αλλά ούτε γι’ αυτούς, που σας στηρίζουν. Και όσοι απ’ αυτούς, που σας στηρίζουν, ή υποστηρίζουν, τυχαίνει να είναι ποντιακής καταγωγής, θα ήθελα να τους συστήσω, να πάψουν να προσέρχονται και να συμμετέχουν στην θεία κοινωνία, μέχρις ότου ειλικρινά μετανοήσουν.

    Φιλικότατα
    Γεώργιος Ανδρεάδης
    Συγγραφεύς

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/04/2008

  89. Βολές Χατζηγάκη κατά Ζορμπά

    Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

    Με βολές εναντίον του προέδρου της Εθνικής Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, Γ. Ζορμπά, απάντησε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σωτ. Χατζηγάκης, στην επίθεση που δέχτηκε από τον πρώην εισαγγελέα για την υπόθεση των ομολόγων.

    «Δεν θα διαλύσω τη Δικαιοσύνη για να ικανοποιήσω στρατηγικές επιδιώξεις ορισμένων», δήλωσε χθες ο κ. Χατζηγάκης, αποκρούοντας τα πυρά που εξαπέλυσε σε βάρος του από το βήμα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ο κ. Ζορμπάς. Ο επικεφαλής της Αρχής για το Ξέπλυμα του Μαύρου Χρήματος επέκρινε τον κύριο Χατζηγάκη διότι, παρά την αρμοδιότητά του δεν παρεμβαίνει διοικητικά στη διαμάχη που έχει με τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Εφετών Γ. Κολιοκώστα και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά, ο οποίος γνωμοδότησε ως «μη σύννομο» το πόρισμα της Αρχής για τα δομημένα ομόλογα του ΤΕΑΔΥ. Ο κ. Ζορμπάς, εμμέσως πλην σαφώς, υποστήριξε ότι ο κ. Σανιδάς έχει τις αρχικές ευθύνες αναφέροντας «ότι η δικονομική αυθαιρεσία του παρελθόντος έγινε απλή συνήθεια του μέλλοντος».

    «Δεν διέγνωσα κανένα πειθαρχικό αδίκημα οποιουδήποτε δικαστικού λειτουργού», ανέφερε ο κ. Χατζηγάκης προσθέτοντας ότι η Δικαιοσύνη στέκεται ψηλά, στο ύψος των περιστάσεων. «Στηρίζω το έργο της και προάγω το έργο των δικαστικών λειτουργών».

    Στο πλευρό των εισαγγελικών αρχών τάχθηκε και ο πρόεδρος της Ενωσης Εισαγγελέων, Σωτ. Μπάγιας, ο οποίος εκτίμησε ότι οι χειρισμοί της Δικαιοσύνης στην υπόθεση των ομολόγων ήταν ορθοί. «Δεν θεωρώ ότι υπήρξε αδράνεια της Εισαγγελίας Εφετών στη συγκεκριμένη υπόθεση», δήλωσε ο κ. Μπάγιας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση. «Αντίθετα, θεωρώ ότι η προκαταρκτική εξέταση ολοκληρώθηκε σε εύλογο χρόνο και ορθά -λόγω της μείζονος βαρύτητας της υπόθεσης- κατέληξε στη σύγκληση της Ολομέλειας του Εφετείου Αθηνών με συνέπεια την άσκηση ποινικών διώξεων και τον ορισμό ειδικού εφέτη ανακριτή». Ο κ. Μπάγιας εξέφρασε την πεποίθησή του ότι σύντομα θα υπάρξουν και τα ουσιαστικά αποτελέσματα της κύριας ανάκρισης που διεξάγεται. «Το ζητούμενο» είπε «στην υπόθεση των ομολόγων είναι η αποκάλυψη της αλήθειας σε όλο το εύρος της και η απόδοση των ποινικών ευθυνών σε όλους όσοι βαρύνονται με την τέλεση αξιόποινων πράξεων, ανεξάρτητα από την ιδιότητα ή το αξίωμα που κατείχαν».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 17/05/2008

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 17/05/2008

  90. […] θαύμαζαν και τιμούσαν στο παρελθόν, μνημονεύουν και «στεφανώνουν» σήμερα, απροκάλυπτα και προκλητικά τον Μουσταφά […]

    Πίνγκμπακ από -Ο Κεμαλισμός ως Κρατική Ιδεολογία « Πόντος και Αριστερά | 20/06/2008

  91. xmm..Τελικά μετα τοσο καιρό ,κατάλαβε μήπως κανεις γιατί πηγε ο Καραμανλής στην Αγκυρα;Και τι ειπώθηκε εκεί πέρα;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 05/09/2008

  92. Θα ήθελα να γνωστοποιήσω στον Blogger και τους επισκέπτες του ότι το ονοματεπώνυμο του σφαγέα του Ποντιακού Ελληνισμού είναι Μουσταφά Κεμάλ. Σκέτο χωρίς τον τίτλο τιμής που του αποδίδουν άλλοι συνειδητά και άλλοι ασυνείδητα. Τίτλο που κατά πολλούς ο ίδιος απέδωσε στον εαυτό του. Ο τίτλος αυτός (ατατούρκ) είναι σύνθεση των τουρκικών λέξεων ατά που σημαίνει πατέρας και τουρκ που σημαίνει Τούρκοι, Τουρκία. Δηλαδή πατέρας των Τούρκων ή πατέρας της Τουρκίας. Σε ελεύθερη δε μετάφραση σημαίνει εθνάρχης. Είναι αντιφατικό και υποκριτικό από τη μια να κατηγορούμε τον Μουσταφά Κεμάλ σαν σφαγέα και γενοκτόνο μας και από την άλλη να τον αποκαλούμε με ένα τίτλο τιμής. Ξέρετε πως αποκαλούν οι τούρκοι τον Ελευθέριο Βενιζέλο; Σεϊτάν, δηλαδή διάβολο. Γιατί εμείς να αποκαλούμε τον Μουσταφά Κεμάλ – που υπήρξε πραγματικός διάβολος για τους γονείς και τους παππούδες μας – εθνάρχη; Όσοι δεν γνωρίζουν την ερμηνεία της λέξης ατατούρκ έχουν το ελαφρυντικό της άγνοιας. Όσοι όμως γνωρίζουν και συνεχίζουν να τον αποκαλούν μ’ αυτή την προσωνυμία τι νομίζουν ότι κάνουν; Δεν τους αρκεί το Μουσταφά Κεμάλ; Και να διαπράττεται αυτό το ατόπημα όχι από απλούς ανθρώπους αλλά από δημοσιογράφους και ιστορικούς; Και μάλιστα Πόντιους;

    Με την ευκαιρία να πω ότι είναι υποκριτικό να καταθέτουν στεφάνι (με εκπρόσωπο φυσικά) στην επέτειο της Γενοκτονίας ο σημερινός πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου που και οι δύο διέπραξαν το ατόπημα της κατάθεσης στεφάνου στο μαυσωλείο του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ όταν επισκέφθηκαν την Άγκυρα. Όσο για τις δικαιολογίες περί πρωτοκόλλου θα έλεγα ότι είναι αστείες για να μην πω ότι είναι του κ..ου γιατί και άλλοι ηγέτες επισκέφθηκαν την Άγκυρα και επειδή είχαν λόγους δεν κατέθεσαν στεφάνι. Αλλά οι ηγέτες αυτοί (πρωθυπουργοί του Ιράν και της Αρμενίας) δεν είχαν μόνο λόγους, είχαν και κάκαλα. Γιατί λόγους είχαν και οι δικοί μας ηγέτες, δεν είχαν όμως κάκαλα. Ήταν αξιολύπητοι όταν τους οδηγούσαν σαν πρόβατα προς σφαγή, για να καταθέσουν το στεφάνι.

    Ο μικρός το δέμας αλλά με τεράστιο πολιτικό ανάστημα Πέτρος Μολυβιάτης επισκέφθηκε και αυτός την Άγκυρα σαν Υπουργός Εξωτερικών και δεν κατέθεσε στεφάνι και είναι προς τιμή του. Γιατί αγαπητοί συμπατριώτες μου τα στεφάνια αυτά δεν ήταν «στιγμιαίο έγκλημα». Θα τα βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας. Θα τα επικαλούνται – και εύλογα – κάθε φορά που θα ζητάμε από τους διεθνής οργανισμούς την αναγνώριση της Γενοκτονίας μας.

    Όπως π.χ. βρίσκουμε μπροστά μας το άρθρο 11 της ενδιάμεσης συμφωνίας που υπογράφηκε το 1995 μεταξύ Ελλάδας και FYROM. Και επειδή δεν θέλω να αφήνω άλυτους γρίφους στους αναγνώστες σας και σ’ εσάς θα πω εν συντομία για όσους δεν γνωρίζουν τι λέει το άρθρο 11 της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995. «Καμία από τις δύο χώρες δεν θα εμποδίσει την ένταξη της άλλης στους διεθνείς οργανισμούς». Αφού εμείς ήμασταν ήδη σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς από ποια χώρα θα αφαιρούσε το δικαίωμα του βέτο; Για ποια απ’ τις δυο χώρες μπήκε ευνοϊκά αυτό το άρθρο; Και οι δικοί μας διπλωμάτες δεν κατάλαβαν ότι θα το βρίσκαμε μπροστά μας; Αν δεν κατάλαβαν είναι ανίκανοι. Αν όμως συνειδητά το δέχτηκαν καθ’ υπόδειξη των μεγάλων αφεντικών μας τότε είναι προδότες.

    Κώστας Μαυρόπουλος

    Σχόλιο από Κώστας Μαυρόπουλος | 01/12/2008

  93. Κώστα Μαυρόπουλε,

    το συζητήσαμε μ’ ένα φίλο ιστορικό το σημειολογικό του προσωνυμίου και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει καλύτερη απομυθοποίηση του τουρκικού εθνικισμού και της προσπάθειας κατασκευής ενός νέου έθνους με τον από τα πάνω μετασχηματισμό των πολυεθνοτικών μουσουλμάνων σε εθνικά Τούρκους…

    Ο όρος «Ατατούρκ» σημαίνει «γεννήτορας των Τούρκων». Εσύ τον όρο αυτό τον παρερμηνεύεις και πιστεύεις ότι λέει «εθνάρχης» (δηλαδή κάτι σαν «milletidzi»). Όμως είσαι λάθος.

    Γιατί σημαίνει απλά και μόνο «Τουρκοπατέρας«. Ούτε «Eλληνοπατέρας», ούτε «Aγγλοπατέρας», ούτε «Kινεζοπατέρας», ούτε «Ποντιοπατέρας» !!!

    Θέλεις λοιπόν να καταργήσουμε μόνοι μας ένα τέτοιο όπλο που μας δίνει η προσωπολατρεία και η τουρκική εθνικιστική υπεροψία;

    Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι σας ενοχλεί;

    ——————————————————-

    Γα το στεφάνι δεν έχουμε μεγάλες διαφορές. Απλά, θα πρέπει να γνωρίζουμε όλο το ιστορικό βάθος του φιλοατατουρκισμού στην Ελλάδα ώστε να μην ξαφνιαζόμαστε με τον τρόπο που ξαφνιάστηκαν κάποιοι Πόντιοι, που φάνηκαν σν να ανακάλυψαν ξαφνικά τη σελήνη.

    ————————————————–

    Επίσης θα ήθελα να μου δώσεις μια απάντηση σ’ ένα ερώτημα που μας απασχολεί: Γιατί, 14 χρόνια μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας, οι μόνοι που δέχονται τις απόψεις μας είναι κάποιοι, λίγοι, Πόντιοι ιστορικοί.

    Τι φταίει;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2008

  94. Επίσης κ. Μαυρόπουλε, να σας γνωστοποιήσω ότι το μπλογκ «Πόντος και Αριστερά» δεν ανήκει σ’ ένα μπλόγκερ αλλά σε μια παρέα που «τη βρίσκει» με τα ποντιακά. Το προφίλ και τις απόψεις αυτής της αριστεροποντιακής παρέας μπορείς να τα δεις στο εισαγωγικό κεiμενο «Πoιοι και Γιατί«.

    Αυτή τη στιγμή είμαστε τρεις οι διαχειριστές αυτού εδώ του ιστότοπου. Χρησιμοποιούμε τα ψευδωνυμα: Ομέρ, Μουμούλ και Μ-π.

    Επίσης έχουμε ανακοινώσει ότι θα ενταχθέί στην ομάδα των διαχειριστών όποιος από τους συμπατρώτες μας φέρει μια σχετική Βεβαίωση από τον Κοσμέτη.

    Ενα νέου τύπου Πιστοποιητικό Ποντιακών Φρονημάτων 8)

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2008

  95. Κωστάκης ή Γιωργάκης;

    Έντρομοι και αποσβολωμένοι πλέον οι Πόντιοι μετά την είδηση κατάθεσης στεφανιού από τον πρωθυπουργό της χώρας στο μνημείο του Κεμάλ, όπως ακριβώς έπραξε ο αρχηγός της αντιπολίτευσης λίγα χρόνια πριν σαν υπουργός εξωτερικών της τότε κυβέρνησης.
    Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Έχουμε κατάθεση στεφανιών από τους αρχηγούς των 2 μεγάλων κομμάτων της κακόμοιρης χώρας μας. Έχουμε την περυσινή παρατήρηση του Ερντογάν στον Καραμανλή για το μνημείο της ποντιακής γενοκτονίας στη Θεσσαλονίκη.
    Τελικά οι Έλληνες πρέπει να έχουμε μεγάλο δάχτυλο ώστε να μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από αυτό όταν πρέπει. Τελικά δείξτε μου έναν πολιτικό που λογαριάζει έστω και λίγο τον Ποντιακό Ελληνισμό. Σύσσωμο το προσφυγικό στοιχείο και όχι μόνο παραδέχεται ότι ο Κεμάλ υπήρξε μέγιστος σφαγέας για αυτούς, όπως μαρτυρούν οι πράξεις του από τον τρόπο που ανέλαβε την εξουσία της Τουρκίας, τον τρόπο με τον οποίο διοικούσε την χώρα και το πώς αργότερα <> τους πολιτικούς του αντιπάλους με το πέρας του πολέμου. Μήπως οι γείτονες μας δεν διοικούν σήμερα τοιουτοτρόπως; Πόσα πραξικοπήματα μετράει η γείτονας χώρα και πότε έγινε το τελευταίο;
    Τι θέλει να μας αποδείξει η πολιτική μας ηγεσία με τέτοιες πράξεις; Ότι ο Κεμάλ ήταν μια μορφή που επιδίωκε την ελληνοτουρκική φιλία των 2 λαών, όπως πολλοί προδότες επιδίωξαν να το περάσουν αυτό. Μέχρι και Νόμπελ ειρήνης θέλαμε να του δώσουμε λίγα χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή… Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: Πιστεύουμε στη φιλία των 2 λαών, αλλά μην χρησιμοποιείτε τον Κεμάλ ως μέσο προσέγγισης μας, γιατί αν ζούσανε οι παππούδες μας θα τρίζανε τα κόκκαλά τους και εμείς που βιώνουμε τη σημερινή κατάσταση, αισθανόμαστε το ρατσισμό στο πετσί μας για τις ιστορικές αναλήθειες που μας ταΐζουν οι πολιτικοί μας μαϊντανοί και πραγματικά ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ για την υποκρισία και την κατάντια των πολιτικών μας. Που είναι ένας πολιτικός με κύρος να υποστηρίξει τα ιστορικά δίκαια της Ελλάδας. Τι είναι αυτό που τους αναγκάζει να κάνουν τέτοιες πράξεις; Που είναι η προσωπικότητά τους, το ανάστημά τους, η περηφάνια τους;
    Είναι ο Βενιζέλος κοινώς αποδεκτός <>; Γιατί για κάποιους είναι αλλά για κάποιους όχι. Το λέω αυτό γιατί στους μη σκεπτόμενους Τούρκους ο Κεμάλ είναι εθνάρχης, χωρίς πραγματικά να μελετήσουν την πραγματική του ιστορία, αλλά για τους Έλληνες ο Βενιζέλος δεν είναι μια κοινά αποδεκτή μορφή ως εθνάρχη για να μην εισχωρήσω σε λεπτομέρειες… Ας προσέχουν οι πολιτικοί μας όπως και πολλοί άλλοι , ας αφήσουν τις μικροπολιτικές τους και ας αφοσιωθούν στον αγανακτισμένο λαό μας που βράζει με το μέγεθος του παχυδερμισμού απέναντι στην ελληνική ιστορία. Είναι όλοι τους υπόλογοι απέναντι στους πρόσφυγες, να προσέχουν πλέον οι Πόντιοι ποιανού το χέρι σφίγγουν, ποιους υποστηρίζουν, ποιους ανέχονται και να μην συγχωρούν λάθη τέτοιου μεγέθους στα όρια της εθνικής ξεφτίλας. ΟΧΙ ΡΕ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ ΤΟΥΡΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΡΕ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ( ΠΟΛΙΤΕΊΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡAΦΟΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΊΕΣ) ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΥΠΗΘΗΚΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΠΑΠΠΟΥΣΕΣ, ΩΣ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗ ΣΤΗ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ. ΟΧΙ ΤΟΣΗ ΞΕΦΤΙΛΑ ΠΙΑ…

    IAS ΚΑΙ «ΕΥΛΟΙΑΣ» ΚΩΣΤΗ

    Σχόλιο από einos | 01/12/2008

  96. Ας δούμε και την άλλη πλευρά…………..

    Πριν χρόνια ήταν ο Γιωρικας που κατάθεσε, και μετα ο Κωστικας

    Επίσης αφού φύγει ο Κωστικας από την εξουσία θα έρθει ο Γιωρικας .

    Βέβαια αυτοί οι κύριοι δεν »ανταλλάσσουν την εξουσία επειδή τους ψηφίζουν οι πόντιοι
    αλλά επειδή τους ψηφίζουν όλοι οι άλλοι έκτος από εμάς

    ούτε πόντιους βουλευτές – νομάρχες – δημάρχους- κτλ ούτε έχουμε στα κόμματα που προεδρεύουν
    και άτομα στους κομματικούς μηχανισμούς

    Και ούτε έχουμε πόντιους που το παίζουν πόντιοι ώστε πάνω στην ψήφο μας αυτοί να πάρουν μια καρέκλα.

    Έτσι εμείς οι πόντιοι πρέπει να είμαστε ήσυχοι γιατί είμαστε σωστοί και με το παραπάνω

    Ας μην ξεχνάμε πόσο δυναμικά δίνουμε το παρόν στις εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα
    και άλλα τόσα που κάνουμε μαζικά…………….αυτές οι ήμερες χάρις την συμμέτοχη που δείχνουμε με δίνουν κουράγιο.

    ΚΥΡΙΟΙ αφού σε όλα είμαστε σωστοί θα κάνω την ερώτηση που πρέπει…………

    Γιατί δεν μας περνούν στα σοβαρά, άραγε?

    Σχόλιο από tasos | 01/12/2008

  97. tasos |einos

    καλώς τα καλά μας τα παιδιά!

    Σας πεθύμησα βρε…

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 01/12/2008

  98. ρότα γι αυτό τάσο αυτούς που μιλούσαν για ουρανοξύστες το σάββατο

    αυτός τελικά εμενα τάσο με θύμισε εκείνο το ανέκδοτο που
    λέει ποιος έχει τον πιο ψιλό παππου το θυμάσαι ?

    Σχόλιο από einos | 01/12/2008

  99. Συγνωμη που επαναλαμβάνομαι αλλά

    xmm..Τελικά μετα τοσο καιρό ,κατάλαβε μήπως κανεις γιατί πηγε ο Καραμανλής στην Αγκυρα;
    Και τι ειπώθηκε εκεί πέρα;
    Ακουστηκε τιποτε ; Ηταν ταξιδι αστραπή αν θυμαστε ..
    Κεραυνος εν αιθρια μετά 49 ολοκληρα χρονια.. Και ναι μεσω του σκανδαλου Ζαχοπουλου οταν ολοι ασχολιομασταν με τα ντιβιντι..
    Τι ειπαν ; ..
    Θυμαστε αλλη φορά μια τοση Σημαντική εξελιξη (το Ταξιδι εννοώ ) και να μην εχει ασχοληθει Κανεις;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 01/12/2008

  100. Νοσφεράτος : καλα τα λες αλλα
    ελεγαν τοτε οι νεοδημοκρατες του χωρου – στειλε τουλαχιστον την Νατασα στην Τραπεζουντα μπας και καλυψουμε τα ακαλυπτα

    ΑΥΤΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ

    ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΚΑΛΥΠΤΑ

    Σχόλιο από tasos | 02/12/2008

  101. λεμε καμια αληθεια ή καμια μαλακια να περασει η ωρα
    οποιως θελει διαβαζει και κρινει

    Σχόλιο από tasos | 02/12/2008

  102. Ευθύνη για το ότι έμαθαν τον Ελληνικό λαό να αποκαλεί τον σφαγέα του, Ατατούρκ, έχουν όλοι οι πολιτικοί και σχεδόν όλοι οι δημοσιογράφοι και σχεδόν όλοι οι ιστορικοί. Δεν διαφωνώ για την ερμηνεία της λέξης Ατατούρκ – αυτό άλλωστε το αναφέρω και στο σχόλιό μου. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι γενάρχης των Τούρκων αφού οι Τούρκοι προϋπήρχαν του Μουσταφά Κεμάλ. Επομένως δεν απομένει άλλη έννοια από αυτήν του αρχηγού του Έθνους δηλαδή του Εθνάρχη. Δεν έχει όμως ιδιαίτερη σημασία ποια από τις δύο ερμηνείες υιοθετεί ο καθένας. Σημασία έχει ότι είναι ένας τίτλος τιμής και δεν αποτελεί μέρος του πραγματικού του ονόματος. Και σαν τέτοιο θεωρώ ότι δεν είναι πρέπον την στιγμή που τον κατηγορούμε σαν σφαγέα μας την ίδια στιγμή να τον εξυψώνουμε αποκαλώντας τον με αυτόν τον τίτλο τιμής.

    Όσο για το ερώτημα που μου απευθύνετε: «Γιατί, 14 χρόνια μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας, οι μόνοι που δέχονται τις απόψεις μας είναι κάποιοι, λίγοι, Πόντιοι ιστορικοί» θα πω το εξής: ακριβώς για το ότι πριν 14 χρόνια αγαπητέ Ομέρ δεν έγινε αναγνώριση της γενοκτονίας από το Ελληνικό κράτος. (Και μετά έχουμε την αξίωση να μας αναγνωρίσουν οι άλλοι). Με τον νόμο 2193 της 8/11/3/94, η 19η Μαΐου, καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.

    Για το πιστοποιητικό ποντιακών φρονημάτων νομίζω ότι δεν σας τιμά η σχετική ανακοίνωση. Ότι δηλαδή για να ενταχθεί στην διαχειριστική ομάδα κάποιος πρέπει να προσκομίσει το παραπάνω πιστοποιητικό. Μπορεί μεταξύ των Ποντίων να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σε πολλά ζητήματα. Αυτό δε σημαίνει ότι κάποιος είναι περισσότερο ή λιγότερο Πόντιος από κάποιον άλλο. Ούτε μπορεί κάποιος να αφαιρέσει την ταυτότητα ή την ιθαγένεια ενός Ποντίου Αυτά τα έκανε η χούντα. Και μη μου πείτε ότι το γράψατε χαριτολογώντας. Ούτε χαριτολογώντας δεν πρέπει να λέγονται τέτοιες φράσεις. Και κυρίως αφήστε έξω από τέτοιες λογικές τον σύγχρονο Αριστοφάνη της Ποντιακής λογοτεχνίας. Αφήστε τον να μείνει ψηλά. Μην τον καίτε.
    Κώστας Μαυρόπουλος

    Σχόλιο από mavrokos | 02/12/2008

  103. Κώστα Μαυρόπουλε,

    αποδέχεσαι ότι η ορθή απόδοση του όρου «Ατατούρκ» είναι «γεννήτορας των Τούρκων». Κι όμως, στη συνέχεια την παρερμηνεύεις και την αποδίδεις με τη λάθος έκφραση «εθνάρχης».

    Η ακριβολογία είναι προϋπόθεση της σωστής κατανόησης!

    Επίσης γράφεις: «Όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να είναι γενάρχης των Τούρκων αφού οι Τούρκοι προϋπήρχαν του Μουσταφά Κεμάλ. Επομένως δεν απομένει άλλη έννοια από αυτήν του αρχηγού του Έθνους δηλαδή του Εθνάρχη.»

    Αν διαβάσεις προσεκτικά την διατύπωσή σου, θα δεις ότι υπάρχει λογικό λάθος. Το οποίο είναι ανεξάρτητο από το γεγονός ότι εθνικά Τούρκοι πριν την εμφάνιση του τουρκικού εθνικισμού δεν υπήρχαν. Υπήρχαν Οθωμανοί μουσουλμάνοι πολλών και διαφορετικών εθνοπολιτισμικών καταβολών. Ο όρος «Τούρκος» από αρκετά παλιά είχε σημανθεί μόνο θρησκευτικά. Έτσι προήλθε και το ρήμα «τουρκεύω», που σήμαινε «εξισλαμίζομαι». Γι αυτό την προνεωτερική περίοδο υπήρχε πλήθος «Τούρκων» ελλήνόφωνων,τουρκόφωνων, αλβανόφωνων, σλαβόφωνων, αραβόφωνων, τσερκεζόφωνων, κουρδόφωνων κ.λπ.

    Η έκφραση «Ατατούρκ» αποτυπώνει κυριολεκτικά αυτό που συνέβη.

    Η κατασκευή του «τουρκικού έθνους» πραγματοποιήθηκε τεχνητά από τους Νεότουρκους, με κορυφαίο εξ αυτών τον Μουσταφά Κεμάλ πασά.

    Ίσως είναι δύσκολο να αντιληφθούμε σήμερα, ότι δύο αιώνες πριν οι πληθυσμοί όριζαν με διαφορετικό τρόπο τον εαυτό τους. Και, ίσως, είναι φυσικό να μην κατανοούμε ότι οι παρούσες βεβαιότητες είναι πρόσφατες αποκρυσταλλώσεις.

    Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις στο σχόλιό σου, νομίζω ότι ο Ομέρ θα απαντήσει ικανοποιητικά σε όσα τον αφορούν.

    Μ-π

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2008

  104. Διαβάζοντας τις σελίδες σας και τις συζητήσεις που γίνονται, πολλές φορές αναρωτήθηκα αν κάποιοι εκ των συνομιλητών έχουν επαφή με την πραγματικότητα ή γράφουν μόνο για να γράφουν μέσα στη δική τους ψευδή πραγματικότητα, όπου οι προτεραιότητες καθορίζονται από κάποιους υπερλογικούς, για να μην πώ εξωλογικούς, κανόνες.

    Δείτε το. Το φαινόμενο επαναλαμβάνεται ανησυχητικά.

    Ίσως αν μπορέσετε να απαντήσετε για το φαινόμενο αυτό ίσως και να καταλάβετε γιατί κανείς δε νοιάζεται για τη γενοκτονία των Ποντίων και να απαντήσετε στ’ αλήθεια στην ερώτηση του Ομέρ.

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 02/12/2008

  105. Ζωνιανίτη, τι να κάνουμε; Ο καθείς και το πρόβλημά του!

    Κ. Μαυρόπουλε, απέφυγες να απαντήσεις στο ερώτημα: «Γιατί, 14 χρόνια μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας, οι μόνοι που δέχονται τις απόψεις μας είναι κάποιοι, λίγοι, Πόντιοι ιστορικοί. Τι φταίει;»

    Φυσικά δε φταίει το κράτος. Το κράτος τη δουλειά του κάνει!

    Θα μπορούσε να μην είχε αναγνωρίσει ούτε καν την «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία…» (πάντως «Γενοκτονία» γράφει ο νόμος που ανάφερες και όχι «Σφαγή» ή «Καταστροφή» ή «Τραγωδία«).

    Οι Πόντιοι τι κάνουν; Δηλαδή για να πείσουν τους υπόλοιπους ότι έγινε γενοκτονία θα έπρεπε να μεσολαβήσει το κράτος; Τι κρατικιστική αντίληψη είναι αυτή; Και για να βγάλουμε και κανά βιβλίο για τη Γενοκτονία θα έπρεπε να κλαίμε μπας και μας λυπηθεί η Βουλή των Ελλήνων. Αυτά είναι εξευτελισμός!

    Μάλλον κάπως στραβός είναι ο γυαλός! Ε;

    Για τον Ατατούρκ με κάλυψε ο Μ-π.

    Για το άλλο που γράφεις για τον Κοσμέτε, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε παραπέμψω στο πλαϊνό χαμογελαστό προσωπάκι και να σε διαβεβαιώσω ότι το μόνο που δεν επιδιώκει ο Διαμαντίδης είναι τη συναίνεση και την αγιοποίηση. Ο Διαμαντίδης είναι ένας ζωντανός άνθρωπος, πλήρως ενεργοποιημένος πολιτικά και γι αυτό έχει και μια πένα που δε χαρίζει κάστανα σε κανένα.

    Χάσαμε πια και το χιούμορ μας;

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2008

  106. Μέχρι τώρα καλά τα πήγαινες… τώρα για τα χαλάς? …χαχα

    ………Δηλαδή για να πείσουν τους υπόλοιπους ότι έγινε γενοκτονία θα έπρεπε να μεσολαβήσει το κράτος; Τι κρατικιστική αντίληψη είναι αυτή;………..

    Για το βιβλίο Ρεπουση το ίδιο ουσιαστικά πράγμα έλεγες απλά δεν έκανες ερώτηση.Ετσι δεν ειναι……..

    …………Και για να βγάλουμε και κανά βιβλίο για τη Γενοκτονία θα έπρεπε να κλαίμε μπας και μας λυπηθεί η Βουλή των Ελλήνων. Αυτά είναι εξευτελισμός!……….

    Εξευτιλισμος είναι να μην το διαβάζει σχεδόν κανένας και χάρις σε αυτήν την ερευνα να μαθαίνουμε πτυχές της ιστορίας μας που ούτε φανταζόμασταν .
    Αλλά και άλλες τόσες που δεν άφησαν να έρθουν στην δημοσιότητα……….

    Όλοι οι Ιστορικοί του «τόπου»’ μας αξίζουν ένα στοιχειώδη σεβασμό, εμείς το έργο τους πρέπει να κρίνουμε και όχι τα δόντια τους……

    Σε παρακαλώ δες τα σχόλια μου καλοπροαίρετα και αν κάπου είμαι λάθος διορθωσε με

    Σχόλιο από tasos | 02/12/2008

  107. Ειλικρινά δεν επιθυμώ τη συνέχιση μιας στείρας αντιπαράθεσης που δεν ωφελεί το χώρο μας. Όπως επίσης δεν θέλω να είμαι αυτός που θα πει τον τελευταίο λόγο. Ούτε επιθυμώ να παίζουμε με τις λέξεις. Στο πρώτο σχόλιό μου γράφω το τι σημαίνει ακριβώς ατατούρκ (πατέρας των Τούρκων, πατέρας της Τουρκίας). Όπως εσείς το αποδίδετε ως γεννήτορας των Τούρκων, έτσι κι εγώ είπα ότι σε ελεύθερη μετάφραση μπορεί να εκληφθεί ως εθνάρχης. Η προσωνυμία ατατούρκ είτε με τη μία είτε με την άλλη έννοια είναι ή όχι τίτλος τιμής; Αυτό έχει σημασία.

    Τώρα αν εσείς νομίζετε ότι αποκαλώντας το Μουσταφά Κεμάλ ως ατατούρκ απομυθοποιείτε τον τουρκικό εθνικισμό κ.λ.π. συνεχίστε να τον αποκαλείτε έτσι. Όλοι κρινόμαστε. Όμως θα ήθελα να γνωρίζω με ποιους συνομιλώ όπως θα ήθελα να γνωρίζω και ποιος είναι ο «φίλος ιστορικός» με τον οποίο καταλήξατε στο συμπέρασμα ότι η χρήση της προσωνυμίας ατατούρκ είναι ένα καλό όπλο στα χέρια μας.

    Δεν παίρνετε παράδειγμα από την ανοιχτή επιστολή του Γιώργου Ανδρεάδη που δημοσιεύεται λίγο πιο πάνω από αυτές τις γραμμές; Αναφέρει πουθενά τον Μουσταφά Κεμάλ ως ατατούρκ; Και να πάω και πιο πίσω. Ο αείμνηστος Δημήτρης Ψαθάς – Πόντιος 1ης γενιάς – στο μνημειώδες έργο του «Γη του Πόντου» σε κανένα σημείο δεν τον αποκαλεί ατατούρκ.

    Ρήμα τουρκεύω στην ποντιακή διάλεκτο δεν υπάρχει. Υπάρχει τουρκίζω. Και έλεγαν ετούρκ’σεν όταν κάποιος χριστιανός άλλαζε θρησκεία γιατί πίστευαν ότι έχανε την εθνική του ταυτότητα. Θεωρούσαν αλληλένδετα την θρησκεία με την εθνική ταυτότητα. Μουσουλμάνος ίσον τούρκος και χριστιανός ίσον Έλληνας.

    Οι όροι Τούρκος, Τουρκία είναι δηλωτικά εθνικής ταυτότητας και όχι θρησκευτικής. Και πριν την επανάσταση του 1821 υπήρχαν Έλληνες και όχι Ελληνόφωνοι Τούρκοι, μην ξεχάσουμε και την ιστορία μας. Απ’ τη Ρεπούση τη μάθατε αυτή την ιστορία;

    Ομέρ (τι ψευδώνυμο κι αυτό, με παραπέμπει στον Ομέρ Βρυώνη) κάπου με κατηγορείς για κρατικίστικη αντίληψη. Τη φράση «Το ότι τα δικά μας ιστορικά ζητήματα δεν μελετήθηκαν, όπως τα εβραϊκά, εξαιτίας της καταστολής που άσκησε το ελληνικό έθνος-κράτος, κ.λ.π.» του συνεργάτη σου Μ-π στο σχόλιο με αριθμό 75. πως την κρίνεις;

    Σχόλιο από Κώστας Μαυρόπουλος | 02/12/2008

  108. Α! Ώστε δε σ’ αρέσει το Ομέρ. Τότε ας χρησιμοποιώ το «Επικουράβα», που θα ‘λεγε και ο Κοσμέτες

    Συμφωνώ απολύτως με τη θέση του Μ-π στο σχόλιο 75. Το ελληνικό έθνος-κράτος υπήρξε εχθρικό προς τους προσφυγικούς πληθυσμούς μετά το ’22. Πρόσφατα διάβασα στην εφημερίδα ‘Εύξεινο Πόντο» σε συνέχειες ένα πρωτότυπο κείμενο για τον αντιπροσφυγικό αναθεωρητισμό του Βλάση του Αγτζίδη, που μελετά ακριβώς αυτό το φαινόμενο από τότε που εμφανίστηκε έως και σήμερα. Εγώ θα το πρότεινα σ’ όσους ενδιαφέρονται γι αυτά που κρύβονται πίσω από τη λήθη και το χρόνο.

    Τώρα για τ’ άλλα τα είπαμε, ας μην επαναλαμβανόμαστε. Για μας η χρήση του όρου «ατατούρκ» έχει αρνητική σημασία και αποκαλύπτει το εύκαιρο της κατασκευής του τουρκικού έθνους. Για τα υπόλοιπα, την περί έθνους και γένους συζήτηση έχει χυθεί πολύ μελάνι. Η ρωμιοσύνη υπήρξε μια θρησκευτική ιστορική κατηγορία (με προεξάρχοντες εκεί τους ελληνόφωνους πληθυσμούς) η οποία μόνο μετά το διαφωτισμό θα παράγει το σύγχρονο ελληνισμό με εθνικό περιεχόμενο. Όσοι ελληνόφωνοι θα περάσουν απέναντι, όσοι εξισλαμιστούν δηλαδή «τουρκέψουν», θα μετατραπούν από τους Νεότουρκους και τον Ατατούρκ σε καθώς πρέπει εθνικά Τούρκους. Και φυσικά όσοι αλβανόφωνοι, τουρκόφωνοι ή βλαχόφωνοι θα ανήκουν στη ρωμιοσύνη, θα γίνουν κατευθείαν απόγονοι του Επίκουρου και του Αισχύλου! Αυτά έχει η ιστορία!

    Τα προβλήματα του προσφυγικού κόσμου είναι πολλά και τεράστια για να ασχολιόμαστε με το αν ο Μουσταφά Κεμάλ ήταν «τουρκοπατέρας» ή «εθνάρχης». Ας ασχοληθούμε με τα σοβαρά, αντι να ομφαλοσκοπούμε.

    Επίσης, η συζήτηση για τη χρήση ψευδωνύμων στο διαδίκτυο είναι μεγάλη. Το έθιμο πλέον στις διαδικτυακές συζητήσεις είναι να υπάρχει η χρήση του ψευδωνύμου, κάτι που επιτρέπει σοβαρότατες συζητήσεις και σε μεγάλο βάθος, αρκεί να τηρούνται οι όροι του αξιοπρεπούς διαλόγου και του σεβασμού του προσώπου του άλλου, ασχέτως εάν χρησιμοποιούνται ενδεικτικά ψευδώνυμα.

    Η χρήση ψευδωνύμου δεν εξασφαλίζει την ατιμωρησία σε περιπτώσεις συκοφαντικής δυσφήμησης, εφ΄ όσον ηλεκτρονικά ο καθείς έχει το άι-πί του και μπορεί να εντοπιστεί.

    Όμως για τη διευκόλυνση της σοβαρής συζήτησης, ο διαχειριστής χρησιμοποιεί την εξουσία του για να περιορίσει τους σχολιαστές που ξεπερνούν τα όρια. Και αυτό δυστυχώς το έχουμε πράξει πολλές φορές.

    Ομέρ (κατά κόσμον Ανδρέας Ζαχαριάδης, και μη με ξαναρωτήσεις πώς με λένε!!!)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 02/12/2008

  109. …Ομερ ειδες που στην πεφτουνε και σενα για ..Ψευδώνυμο..; Κακώς ομως αποκαλυψες το ονομα σου

    Ετσι την πατησα κι εγώ εδώ μεσα οταν Μου την επεσε ενας (να μην πώ ) που με αποκαλεσε.. Ανωνυμο κουκουλοφόρο (ρε αει στο διαλολο ) κι εμενα μ’ επιασε το φιλοτιμο και αποκαλυψα το ονομα μου με συνεπεια το καθε – ιδι να το πιάνει στο Βρωμοστομα του ..

    Σχόλιο από luciferidis | 02/12/2008

  110. http://nosferatos.blogspot.com/2008/12/blog-post_9740.html

    Σχόλιο από luciferidis | 02/12/2008

  111. Και μεις τόσα χρόνια ζούσαμε στο σκοτάδι….
    Κρίμα Ομέρ …Βρυώνη

    Τελικά τί είναι αυτό που σε φτάνει στο αμήν πριν την «αποκάλυψη» ?

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 02/12/2008

  112. Η τσατίλα! Γιατί ο άλλος κάνει απ’ τη μια ότι δεν καταλαβαίνει το αστείο με το Πιστοποιητικό Ποντιακών Φρονημάτων και θίγεται μ΄ αυτό κι απ’ την άλλη ζητάει Βεβαιώσεις για «να γνωρίζει με ποιους συνομιλεί, όπως θα ήθελε να γνωρίζει και ποιος είναι ο «φίλος ιστορικός» με τον οποίο καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η χρήση της προσωνυμίας ατατούρκ είναι ένα καλό όπλο στα χέρια μας.»

    Λες και τον υποχρέωσε κανείς να συζητήσει μαζί μας για τον Ατατούρκ. Ή μάλλον, για να πούμε την αλήθεια, τον υποχρέωσε το πατριωτικό καθήκον!!!!!

    Γι αυτό!

    Επικουράβα (πρώην Ομέρ)

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2008

  113. Τελικά, άν κατάλαβα καλά «Ατατούρκ» είναι τό ψευδώνυμο μέ τό οποίο εμφανίζεται ο Μουσταφά Κεμάλ στην μπλογκόσφαιρά; 🙂

    Τέλος πάντων, χαλαρώστε, καί διαβάστε γιά τα δώρεάν Ταξί πού απέκτησε η Τραπεζούντα τό 1918:

    http://vripolidis.blogspot.com/2008/12/1918.html

    vripolίδης ως ο ιστορικός Ενεπέκης Πολυχρονίδης πού ισχυρίστηκα ότι «η χρήση της προσωνυμίας ατατούρκ είναι ένα καλό όπλο στα χέρια μας»

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2008

  114. Αυτό που σε φτανει στην Τσαντιλα ..; Δεν μπορει να μεταδοθει με Λογια . Το καταλαβαινει μόνο οποιος εχει Υποστει την Απιστευτη Χοντραδα και Χυδαιοτητα .(Γιαυτό και εγώ καταλαβαίνω τον Ομέρ και ειμαι σιγουρος οτι (ΕΝΔΟΜΥΧΑ )καταλαβαινει κι αυτός Τωρα την Δική μου τσαντιλα για ΤΟΤΕ…Θα μου πεις ..Τι να το κανω Τωρα ..;
    ε κατι ειναι κι αυτό.

    Σχόλιο από luciferidis | 03/12/2008

  115. Τό σχόλιο 113 είναι αόρατο !!!

    vripolίδης ως υαλοπίναξ υποστείς πλύσην εκ τού «Αίαντος διά τούς υαλοπίνακες»

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2008

  116. Επικουράβα, (τέως Ομέρ), μήν ισχυριστείς ότι τό 113 είναι αόρατο στήν στήλη «Σχόλια» επειδή κάνω παρέα μέ κατασκόπους 🙂

    Ενεπέκης Πολυχρονίδης

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2008

  117. Γιατί εκνευριστήκατε; Δεν κατάλαβα που σας έθιξα. Εσείς ξέρετε με ποιόν μιλάτε, εγώ να μην ξέρω; Και εκφράσεις του τύπου «ο άλλος» και «Λες και τον υποχρέωσε κανείς να συζητήσει μαζί μας για τον Ατατούρκ.» δεν σας τιμούν. Πίστευα όταν ξεκίνησα αυτή την κουβέντα ότι έχω να κάνω με σοβαρούς συνομιλητές. Ότι θα συζητήσω σε ένα επίπεδο αλληλοσεβασμού. Βλέπω ότι χάνετε την ψυχραιμία σας και είστε έτοιμοι να με βρίσετε.

    Απ’ την άλλη βλέπω επιμένετε στη χρήση του όρου ατατούρκ. Φαίνεται είναι δύσκολο να αλλάξει συνήθειες ένας Ομέρ.

    Σχόλιο από mavrokos | 03/12/2008

  118. Αδελφέ mavroko,

    εγώ δέν είμαι εκ τών διαχειριστών, καί λέγομαι Γιώργος Πολυχρονίδης καί όχι Ενεπέκης πολυχρονίδης 🙂 Τό να μήν χρησιμοποιεί κανείς προσβλητικό ύφος καί υπαινιγμούς πρέπει να είναι θέμα αρχής καί γιά τούς άλλους καί γιά σένα. Αλλοιώς τό ήθος σου εξομοιώνεται μέ αυτό τών συμπεριφορών πού καταγγέλεις..

    Αυτό τό «Φαίνεται είναι δύσκολο να αλλάξει συνήθειες ένας Ομέρ» δέν είναι πρέπον

    1. Διότι προσάπτεις σέ ένα όνομα, μόνο καί μόνο επειδή σού φαίνεται «Τουρκικό» ιδιότητες ποταπές, υπονοώντας ή ότι γενικά οι «Τούρκοι» είναι ποταποί (όπερ γενίκευση, στερεότυπον καί ρατσισμός). ή ότι ένας Ελληνας, επειδή χρησιμοποιεί ψευδώνυμο κατ εσένα » Τουρκικό» οφείλει νά ειναι ποταπός. Σού διαφεύγουν τά εξής:
    1. Τό Ομέρ βγαίνει από τό ¨Ομηρος καί έχει Ελληνοκότατη ρίζα.
    2. Πολλοί μουσουλμάνοι Πόντιοι απο την Τραπεζούντα έχουν μουσουλμανικά ονόματα καί πολύ Ρωμαίικη (Ελληνική) συνείδηση, χωρίς τό «Ελληνικός» να τό ταυτίζουν κατ ανάγκη μέ τό Ελληνικό Κράτος. Σ αυτούς τί θά πείς, ότι είναι ποταποί επειδή έχουν μουσουλμανικά ονόματα;
    3. Οι 3 αδμινήστορες τού «Πόντος καί Αριστερά « έχουν δώσει ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΤΑΤΗ μάχη κατά τού Κεμαλισμού όπως θά καταλάβεις αν εχεις την υπομονή να διαβασεις τά αρθρα τους.
    4. Η επιμονή για να γράφει ο καθένας με το πραγματικό του ονοματεπώνυμο είναι η παιδικη αρρώστια κάποιου πού ασχολείται μέ την μπλογκόσφαιρα (Τήν πέρασα καί εγώ). Οφείλουμε να καταλάβουμε ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι, εκτός από την έλειψη θάρρους, γιά τούς οποίους κανείς θέλει να εκφέρει την άποψή του μέ ψευδώνυμο. Οφείλουμε, μέ ευγένεια καί διακριτικότητα να σεβαστούμε την θέλησή τους, καί να ασχοληθούμε με τό περιεχόμενο των επιχειρημάτων τους. Μέ αγάπη

    vripol

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2008

  119. Αγαπητέ Γιώργο Πολυχρονίδη θα συμφωνήσω απόλυτα με τα γραφόμενά σου εκτός από ένα σημείο. Δεν θεώρησα ούτε άφησα να εννοηθεί ότι είναι ποταπός. Είπα όμως την φράση αυτή λόγω της επιμονής στη χρήση του όρου ατατούρκ σε συνάρτηση με την επιλογή του ψευδωνύμου που πράγματι είναι η τουρκική απόδοση του Ομήρου.
    H επιλογή της αποκάλυψης του ονόματός του ήταν καθαρά δική του. Δεν είχα τη δύναμη να την επιβάλλω.
    Θεωρώ όμως σοβαρό ζήτημα το πώς θα αποκαλούμε τον γενοκτόνο μας. Και στα σοβαρά ζητήματα νομίζω ότι οι απόψεις πρέπει να είναι επώνυμες και όχι ψευδώνυμες.
    Ενώ όμως κάνεις συστάσεις καθωσπρεπισμού προς εμένα και τις δέχομαι ευχαρίστως, δεν σχολιάζεις καθόλου την απαξιωτική συμπεριφορά του Ομέρ απέναντί μου. Με πατριωτική αγάπη προς όλους.
    Κώστας Μαυρόπουλος

    Σχόλιο από mavrokos | 03/12/2008

  120. »Τό σχόλιο 113 είναι αόρατο !!!

    vripolίδης»

    οπως αορατο ειναι και το κεντρικό Ζητημα :
    Γιατί πηγε στα ξαφνικά ο Καραμανλής στην Τουρκια (Δεν λεω να μη πηγαινε ..Αλλά ενα τοσο σημαντικό ταξιδι συνηθως προετοιμαζεται σε εππεδο Διπλωματων για χρονια …και πρωθυπουργος ειχε να παει εδώ και 49 χρόνια.
    Ο Αντρεας ειχε συναντηθει με τον Οζαλ στο Νταβος και πάλι εγινε το σωσε .. Το που και ποιος θα παει σε μια συνατηση εχει πολύ μεγαλη σημασια. οπως και το τι λέγεται (εφοσον δεν ζουμε σε καθεστώς μυστικής διπλωματιας )
    Γιατί πηγε ..Τι ειπε εκει πέρα .; Γιατί η σιωπή επ’ αυτου ..
    Αντις αυτών βλεπω να ασχολουνται με το Αν τον λένε τον Κεμάλ ..Αττατουρκ και πως τον λένε τον Ομέρ …

    Σχόλιο από luciferidis | 03/12/2008

  121. H απαξιωτικη συμπεριφορά του απέναντί σου είναι ένα από τα σφάλματα στα οποία κατα καιρούς υποπίπτει, αλλά ως ιατρός σέ διαβεβαιώ ότι τα παθαίνει μόνο όταν πεφτουν οι σταθμες τών αντικαταθληπτικών του 🙂 Τίς άλλες ωρες είναι χρυσό παιδί..

    vripolίδης ως θεράπων ιατρίδης

    Σχόλιο από vripol | 03/12/2008

  122. Eυχαριστώ γιατρέ μου!

    Δεν ξέρω με ποιά από τις πολλές μου ταυτότητες να σ’ ευχαριστήσω.

    Με το «Ομέρ» σκέτο ή με το «Επικουράβα»;

    Εν τω μεταξύ από χθες τριβελίζουν στο μυαλό μου τα λόγια του Μπρεχτ… αλλά άστο! Μή χάσω και τη δουλειά του αδμινιστράτορος!

    Σύντροφε και στον πόνο luciferidis, τότε είχες δίκιο! Θυμάμαι τότε ότι ένας φίλος ιστορικός, με τον οποίο είχα συζητήσει επίσης και το παμμέγιστο υπαρξιακό ζήτημα επί του οποίου θα εκρίνετο η ιστορική η μη δικαίωση του εγκλήματος της γενοκτονίας, σ’ εκλιπαρούσε να μη φανερώσεις το πραγματικό σου όνομα. Όμως εσύ έκανες του (ποντιακού σου) κεφαλιού!

    Τότε η θέση μου ήταν πολύ δύσκολη. Έπρεπε να κρατήσω τις ισορροπίες, ώστε να μη γίνει τελείως κουλουβάχατα η κατάσταση. Και όταν είσαι στη θέση του διαχειριστή σε στιγμές έντασης, τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Φαντάσου ότι τότε για λόγους δικιάς μας ιδεοληψίας είχαμε απορρίψει και οι τρεις τη χρήση μοντερέϊσον. Για να μην υποθηκεύσουμε, τάχα, το δικαίωμα του διαλόγου.

    Εντάξει… τώρα μπορώ να κάνω την αυτοκριτική μου λέγοντας: «Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα!»

    Ομέρ Ατατούρκ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2008

  123. Εντάξει… τώρα μπορώ να κάνω την αυτοκριτική μου λέγοντας: “Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα!”»

    δεκτον . Σχωρεμένος .

    (Θυμάμαι τότε ότι ένας φίλος ιστορικός, με τον οποίο είχα συζητήσει επίσης και το παμμέγιστο υπαρξιακό ζήτημα επί του οποίου θα εκρίνετο η ιστορική η μη δικαίωση του εγκλήματος της γενοκτονίας, σ’ εκλιπαρούσε να μη φανερώσεις το πραγματικό σου όνομα.)

    Κοιτα . Τοτε αυτός που με αποκαλουσε Κουκουλοφορο ηξερε και πολύ καλά μαλιστα το πραγματικό μου ονομα και εμενα τον ιδιο προσωπικά ..Γιαυτό και ειχα ξαφνιαστει….Πως να το πώ .Ειναι σαν να μιλάμε μα΄ζι και ξαφνικά να με αποκαλεις (στην πρωτη διαφωνια )Ανωνυμο κουκουλοφορο κλπές Αηδιες …Θα τα πάρω δεν θα τα πάρω ;..Και μαλιστα Διπλά (απο το αν μου τολεγε ενας που δεν τον ξερω δεν εχουμε κατσει μαζί σε ταβερνα κλπ )

    Απο κει και πέρα ..Περναν πεντε εξη μηνες . Το ξεχνάω
    Και Ξαφνικά βαινει ο ιδιος τυπος και Βγαζει το Ονομα
    Ρε ..αει στο διαλο…

    Αυτό η Κοινωνια μας το Λέει Καπως .Και αυτό -η πραξη αυτή – του να Δινεις ενα -ονομα -εχει ενα Ονομα ..
    ———————————————

    Τωρα ..Η αλήθεια ειναι οτι τοτε Μ’επρηξες στο σβυσιμο ..
    Αλλά περασμένα ξεχασμένα .

    Ετσι κι αλλιως εχω εγκλιματιστει αρκετά στα (Α)Ηθη του Μεσου

    Σχόλιο από luciferidis | 03/12/2008

  124. Το καλό με σένα luciferidi είναι ότι…

    «εγκλιματίστηκες» αλλά δεν «εγκληματίστηκες» !

    Ομέρ Ατατούρκ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2008

  125. Κώστα Μαυρόπουλε, διαβάζοντας τον εδιαφέροντα διάλογό σας με τον Ομέρ και τους υπόλοιπους σχολιαστές, αλλά και όσα ειπώθηκαν πριν την παρέμβασή σας, επιτρέψτε μου να διατυπώσω κάποιες απόψεις, τεκμηριώνοντάς τες σχετικά.

    Η ένταση φαίνεται ότι προκλήθηκε από τον τρόπο εισόδου σας στη κάπως παλιά συζήτηση. Είσασταν ταύρος εν υαλωπωλείω.

    α) Η πρώτη σας παρέμβαση ξεκινούσε ως εξής:

    «Θα ήθελα να γνωστοποιήσω στον Blogger και τους επισκέπτες του ότι το ονοματεπώνυμο του σφαγέα του Ποντιακού Ελληνισμού είναι Μουσταφά Κεμάλ. Σκέτο χωρίς τον τίτλο τιμής που του αποδίδουν άλλοι συνειδητά και άλλοι ασυνείδητα. «

    Υπονοείτε με σαφήνεια ότι οι μπλογκερς (γιατί συλλαμβάνεστε να μη γνωρίζετε ότι είναι περισσότεροι του ενός) αγνοούν το ονοματεπώνυμο «του σφαγέα», αλλά και πιθανότατα ότι δεν αξιολογούν τις πράξεις του με το μέγεθος που εσείς εκτιμάτε.

    Θεωρείτε επίσης ότι το προσωνύμιο «Ατατούρκ» («γενάρχης των Τούρκων») αποτελεί τίτλο τιμής. Κάτι που βεβαίως ισχύει εάν είσαι Τούρκος ή φιλότουρκος, είναι αδιάφορο εάν είσαι οποιοσδήποτε άλλος και προκαλεί θυμηδία σε όσους, επιστήμονες ή μη, μπορούν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις.

    β) Παρακάτω γράφετε με απόλυτη βεβαιότητα και με απαξία για όσους δεν κινούνται στη γραμμή που έχετε ορίσει:

    «Όσοι δεν γνωρίζουν την ερμηνεία της λέξης ατατούρκ έχουν το ελαφρυντικό της άγνοιας. Όσοι όμως γνωρίζουν και συνεχίζουν να τον αποκαλούν μ’ αυτή την προσωνυμία τι νομίζουν ότι κάνουν; Δεν τους αρκεί το Μουσταφά Κεμάλ; Και να διαπράττεται αυτό το ατόπημα όχι από απλούς ανθρώπους αλλά από δημοσιογράφους και ιστορικούς; Και μάλιστα Πόντιους;»

    Με την παραπάνω διατύπωση φανερώνετε καθαρά ότι δεν θέλετε να συζητήσετε επί μιας υποθέσεως εργασίας, αλλά θέλετε να επιβάλετε τη δεδομένη άποψη και να καταγγείλετε για έλλειψη ευαισθησίας και πατριωτισμού όσους διαπράττουν αυτό το «ατόπημα».

    Με μια πιο σύγχρονη και ενεπηρρέαστη ματιά θα μπορούσατε να δείτε τον καταγγελτικό σας λόγο που παραπέμπει περισσότερο σε σταυροφόρο παρά σε σκεπτόμενο πολίτη.

    γ) Συνδέοντας παρακάτω τη χρήση του όρου «ατατούρκ» με την κατάθεση στεφανιού και τις παλινωδίες της Ελλάδας στην υπόθεση των Σκοπίων, ουσιαστικά εγκαλείται τους μπλογκερς για αντίστοιχες «προδοσίες».

    δ) Στην ανταπάντησή σας γράφετε:

    «Ειλικρινά δεν επιθυμώ τη συνέχιση μιας στείρας αντιπαράθεσης που δεν ωφελεί το χώρο μας… Ούτε επιθυμώ να παίζουμε με τις λέξεις.»

    Εδώ καταφεύγετε σε μια αντιστροφή της κατάστασης. Εσείς αρχίσατε την «στείρα αντιπαράθεση» με τον τρόπο που ανέλυσα παραπάνω. Επίσης εσείς, υποθέτωντας αυθαιρέτως, παίζετε με τις λέξεις «Τούρκος», «Πατέρας», «Εθνάρχης» κ.λπ. παρακάμπτοντας τη μιά και μοναδική ερμηνεία του όρου.

    ε) Προσβάλλοντας τον «Ομέρ» για την επιλογή του ψευδωνύμου, χρησιμοποιείτε ρατσιστικά στερεότυπα που προκαλούν απέχθεια.

    Παράλληλα συλλαμβάνεστε να αγνοείτε τους κώδικες της σύγχρονης διαδικτυακής επικοινωνίας. Γι αυτό αποφεύγετε τη συζήτηση επί της ουσίας και καταφεύγετε σε εύκολους αφορισμούς και απαιτήσεις για τη φανέρωση των συνομιλητών σας, σαν να είναι το πρωτεύον το ονοματεπώνυμο αυτών και όχι οι θέσεις που διατυπώνονται.

    στ) Αποφεύγετε επίσης τη συζήτηση για τις εθνογενέσεις και τους μετασχηματισμούς των ταυτοτήτων στην περιοχή μας με εύκολες διδακτικές παραινέσεις και υποδείξεις του έργου και της σημειολογίας άλλων συγγραφέων, όπως Ανδρεάδης, Ψαθάς.

    ζ) Παρότι δηλώνατε ότι δεν θα σας ενδιέφερε να έχετε τον τελευταίο λόγο, εν τούτοις αποδείξατε ότι δε θα σας πείραζε κιόλας να τον έχετε.

    Γράφετε στο τελευταίο σας σχόλιο:

    «Πίστευα όταν ξεκίνησα αυτή την κουβέντα ότι έχω να κάνω με σοβαρούς συνομιλητές. Ότι θα συζητήσω σε ένα επίπεδο αλληλοσεβασμού. Βλέπω ότι χάνετε την ψυχραιμία σας και είστε έτοιμοι να με βρίσετε.

    Απ’ την άλλη βλέπω επιμένετε στη χρήση του όρου ατατούρκ. Φαίνεται είναι δύσκολο να αλλάξει συνήθειες ένας Ομέρ.»

    Σ’ αυτές τις προτάσεις συμπυκνώνονται όλες οι παρατηρήσεις που έκανα παραπάνω. Επικαλείστε τη διάθεση για «κουβέντα» τη στιγμή που ήρθατε να διδάξετε και να επιπλήξετε!

    Επίσης, παρουσιάζετε τον εαυτό σας ως θύμα υβριζόμενο. Κάτι που δεν συμπεραίνω αναγνώσκωντας τις τοποθετήσεις του Ομέρ, ο μόνος που στην πραγματικότητα υβρίστηκε. Αντιθέτως, οι αντιδράσεις του ήταν ήπιες, σωστές και με χιούμορ, θέτοντας παράλληλα σημαντικά θεωρητικά ζητήματα τα οποία αγνοήθηκαν παντελώς μέσα σ’ αυτή την ιεραποστολική ατμόσφαιρα.

    Σχόλιο από Παρατηρητής | 03/12/2008

  126. Παρατηρητή

    δε μας έρχεσαι συχνά, αλλά όταν έρχεσαι είσαι εύστοχος!

    Θενκς

    Ομέρ Ατατούρκ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2008

  127. —————————————————
    Ατατουρκοφάγοι εναντίον Ρεπουσομάχων!
    —————————————————

    Επίσης Παρατηρητή, δεν εντόπισες μια άλλη μεγάλη ύβρι που εκστόμισε ο ατατουρκοφάγος εναντίον ημών των ρεπουσομάχων:

    «Απ’ τη Ρεπούση τη μάθατε αυτή την ιστορία;»

    Ομέρ Ατατούρκ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/12/2008

  128. Άντε και είχαμε καιρό να δούμε λίγο καυγαδάκι,
    να ζεσταθεί και το αίμα μας.

    Σχόλιο από Ματσουκάτες | 03/12/2008

  129. ΑΣ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΈΝΑΣ ΙΝΟΝΟΎ ΚΑΙ TOPAL OSMAN ΝΑ «ΣΥΜΠΛΗΡΏΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΌΙΚΑ

    ΚΟΊΤΑ ΡΕ ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΉΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΊΑ
    ΚΑΙ ΑΥΤΟΊ ΈΧΟΥΝ ΑΞΙΑ ΣΤΟΝ ΧΟΡΌ ΜΑΣ ΉΜΑΡΤΟΝ REEEEEEEEEEEE

    Σχόλιο από einos | 03/12/2008

  130. […] …! | KaZaM.gr – - , __________________ » , […]

    Πίνγκμπακ από ! - Blog Portal v2.1 : The Next Step - Greek Community Portal & Forums | 30/12/2008

  131. […] -Ο Καραμανλής, ο Κουκοδήμος […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  132. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΑΣ ΒΡΕ ΤΟΥΡΚΟΣΠΟΡΟΙ-ΑΠΟΒΛΗΤΟΙ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ. ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΠΑΠΟΥΔΕΣ ΣΑΣ , ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΝΕ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΤΙΔΑ ΣΑΣ-ΤΗΝ ΚΟΙΛΑΔΑ ΄΄ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ΄΄ ΤΗΣ ΜΟΓΓΟΛΙΑΣ .ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΚΑΡΙΟΛΗΣ Ο ΒΕΝΙ[ΣΕΛΟΝ]ΖΕΛΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΦΟΡΤΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΣΒΕΡΚΟ ΜΑΣ ΘΑ ΒΟΣΚΑΤΕ ΒΟΥΒΑΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΡΑΡΑΤ .ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΡΘΑΤΕ ΜΟΝΟ ΔΕΙΝΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ .ΕΧΕΤΕ ΒΡΩΜΙΣΕΙ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΨΕΥΤΟΕΛΛΗΝΕΣ . ΦΕΡΑΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ,ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟ,ΔΙΧΟΝΟΙΑ ΟΠΟΥ ΠΗΓΑΤΕ -ΒΛΕΠΕ.ΑΡΗΣ – ΠΑΟΚ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ-ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Κ΄ΑΕΚ . ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΑΤΕ [ Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ …. ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΟΙ ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ . .

    Σχόλιο από ΚΡΑΤΕΡΟΣ | 25/03/2009

  133. Ω ΚΡΑΤΕΡΕ

    γνήσιε απόγονε των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, σε χαιρετώ και υποκλίνομαι μπροστά στο πνεύμα τους που επιβιώνει μέσα σου !

    Ομέρ του Μπενί Ζελόν εκ του Αραράτ και με δύο λόγια: Εαμοβούλγαρος!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/03/2009

  134. Ομέρ, κράτα το αυτό.. Η Παλιοελλαδίτικη εθνικιστική δεξιά, αφτιασίδωτη, ωμή, απροσχημάτιστη..

    Εχουμε πολύ δουλειά ακόμη….

    Σχόλιο από vripol | 26/03/2009

  135. ε λοιπόν ξαναβλεποντας αυτό το ποστ ξαναθυμηθηκα την εμμονη μου :

    »Δεν πρεπει να επικεντρωθουμε στο μεγαλο ερωτημα ;

    Προς τι αυτό το αιφνιδιο ταξίδι (το πρωτο απο Πρωθυπουργό μετα απο 49 χρόνια)…Οταν η οικονομια το πολιτικό συστημα και το ηθικό μας αν μη τι αλλο τριζουν ;

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | Ιανουαρίου 28, 2008

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 26/03/2009

  136. […] -Ο Καραμανλής, ο Κουκοδήμος και ο Μουστα […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  137. »-για πρωτη φορά Ελληνας Πρωθυπουργός στην Αγκυρα μετα απο 49 χρόνια -.

    – Κα παλι ξαναρωταω …Γιατί πηγε ; Ενα ταξιδι στην Αγκυρα δεν ειναι σε καμμια περιπτωση το ιδιο με ενα ταξιδι στην Ινδία…Εχει απο μόνο του τεραστια διπλωματική σημασια και προδιαγραφει εξελίξεις….
    Ας δουμε το πάζλ στο συνολο του …Τι γινεται ..μέσα αλλά και εξω ;
    μπορεί να γινει μια τετοια συζητηση ;
    http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15266&m=A14&aa=1»

    Τελικά βρε παιδες μαθαμε τι γυρευε τοτε ξαφνικά και εν μέσωσκανδαλου Ζαχοπουλου (που επισης δεν μαθαμε το πως και τι)Τι γυρευε ο Καραμανλής εκει περα μεσα;Τι ειπανε ;

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 09/06/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: