Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Για τον Χρήστο Ζαχόπουλο…

5d.jpg Δείτε μια διαφορετική προσέγγιση [ΕΔΩ]

21/12/2007 - Posted by | Χωρίς κατηγορία

86 Σχόλια »

  1. Η Ελευθεροτυπία για την επιχείρηση συγκαλυψης του σκανδάλου

    http://www.enet.gr/online/online

    Σχόλιο από Ιώτα | 22/12/2007

  2. Η δική μου θέση είναι ότι το παράνομο σεξ σκοτώνει ΜΟΝΟ αν είσαι δεξιός, γιατί στο ΠΑΣΟΚ,
    αρχίζοντας από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, όλοι επιδιδόταν στο σπορ αλλά κανείς δεν έπαθε τίποτα.

    Άρα δεν φταίει ο ποδόγυρος, αλλά τα αντισώματα της συντηρητικής κομματικής συνείδησης, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κάνουν το σπορ επικίνδυνο.

    Ας το πάρει λοιπόν στα σοβαρά το μήνυμα ο κος Καραμανλής διότι αν δεν βρει τρόπο να συγκρατήσει τους άντρες του,- πριν το τέλος της τετραετίας- θα αναγκαστεί να ζητήσει δανεικά στελέχη από τον Γιώργο, με μόνο όρο, να αντέχουν στην πίεση των εξωσυζυγικών σχέσεων.

    Από τις ….. ΠΑΡΑΦΩΝΙΑΔΕΣ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 22/12/2007

  3. Ευχαριστώ πολύ για την παραπομπή

    Σχόλιο από chumba | 23/12/2007

  4. Δεν καταλαβαινω ! Καλά ειναι δυνατόν να θεωρουμε και να χάφτουμε , οτι ο πολύ κολλητός του Καραμανλή και της Νατάσας ,Ζαχόπουλος πήδηξε απο τον Τέταρτο όροφο μονο και μόνο για μερικά »παράνομα»εξωσυζυγικά πηδηματάκια, (σιγά την »ηθική»συντηριτική παραταξη )οπως επιχειρεί να μας πεισει η Ν. Δ και τα ελεγχόμενα απο αυτήν ΜΜΕ και εφημερίδες και αλλα κολαούζα της ;
    Ειναι δυνατόν ;

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  5. Ενα πολύ ενδιαφέρον σχόλιο:
    http://tribes.wordpress.com/2007/12/20/zahopoulos/#comment-4289

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  6. Η Ελευθεροτυπία εχει ως τιτλο » Η Κυβέρνηση σε ελεύθερη Πτωση» για τον φόβο αποκαλύψεων για οικονομικά σκάνδαλα :

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=6175536, 20349104,27858480,33587120,49857840,55782064,63680560

    Σχόλιο από Βασίλης | 23/12/2007

  7. Και το Βήμα:

    http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15246&m=A04&aa=1

    Σχόλιο από Βασίλης | 23/12/2007

  8. Ο Χρ. Ζαχόπουλος είναι ο άνθρωπος που εμφανίζεται στο πλευτό του Κ. Καραμανλή το 1988, στην πρώτη δημόσια εμφάνιση του σημερινού πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Ηταν σε μια εκδήλωση της ΚΙΠΑΕΑ (Κίνηση για τον Πολυμερή Αφοπλισμό, την Ελευθερία και την Ασφάλεια), την οποία είχε ιδρύσει, τότε, στην Αθήνα, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.

    Τον σημερινό πρωθυπουργό σ’ εκείνη την εμφάνιση εκτός από τον Χρ. Ζαχόπουλο πλαισιώνουν πολλοί φίλοι του: ο νυν περιφερειάρχης Δ. Μακεδονίας Αν. Λεούδης, ο Αντ. Γυφτόπουλος, ο διαφημιστής Γ. Τάκης που τώρα συνεργάζεται με την HELEXPO, ο συνδικαλιστής του ΟΤΕ Γ. Τουσιάκης που πολιτεύτηκε με τη Ν.Δ., ο γιατρός Δ. Τσάμης που αργότερα ανέλαβε την ΕΤ3, ο γεωπόνος Γ. Βακουφτσής, ο σημερινός πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης Β. Φραντζής και… ο εκτελωνιστής, γνωστός από την υπόθεση των «κουμπάρων» και της ΜΕΒΓΑΛ Πανάγος Αναγνωστόπουλος.

    Εκτοτε, ο νεαρός εκπαιδευτικός είχε γρήγορη εξέλιξη στο πλευρό του Κ. Καραμανλή, αναλαμβάνοντας να γράφει τις παρεμβάσεις του νεαρού πολιτικού στον τοπικό τύπο. Οταν, μάλιστα, ο Κ. Καραμανλής αναλαμβάνει πρόεδρος της Ν.Δ., ο Χρ. Ζαχόπουλος τον ακολουθεί στην Αθήνα. Πρώτο του μέλημα; Να ιδρύσει διάφορες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις: «Η Δύπολις», «Θεσσαλονικέων Πολιτεία», «Ηγησίπολις», «Ανέμη», «Καλλιεργώντας το νου, πολεμάμε την πείνα»! Μάλιστα, το γεγονός ότι πρόεδρος της «Ανέμης» είναι η Νατάσσα Καραμανλή και αντιπρόεδρος ο ίδιος, του έδωσε τον χαρακτηρισμό του «ανθρώπου-κλειδιού» για την προβολή της συζύγου του πρωθυπουργού.

    Πλούσια δράση

    Οι πληροφορίες από τη Θεσσαλονίκη αναφέρουν ότι ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού προσπάθησε να ελέγξει όλο το σύστημα της καλλιτεχνικής δραστηριότητας της πόλης και ολόκληρης της Β. Ελλάδας. Οι καταγγελίες για τις πρώτες του κινήσεις πολλές:

    *Η εκπαραθύρωση του καθηγητή Μ. Παπανικολάου, παρά την αντίθετη θέση του Π. Τατούλη, από το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, με τη συλλογή Κωστάκη και η εδραίωση του φίλου του καθηγητή Γ. Τσάρα ως παντοδύναμου προέδρου.

    Το μουσείο εγκατέλειψε έκτοτε τον εξωστρεφή σχεδιασμό του για συμμετοχή σε μεγάλες εκθέσεις του εξωτερικού.

    *Η απομάκρυνση του Ν. Μακραντωνάκη, πρώην αντιδημάρχου, από τη θέση του προέδρου του Κρατικού Βορείου Ελλάδος, η οποία δημιούργησε έκρυθμη κατάσταση στην κομματική οργάνωση της πόλης…….

    Σχόλιο από -σας-μπ... | 23/12/2007

  9. (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ …
    Η ανάδειξη του φίλου του (και αντιπροέδρου της «Δύπολις») Σ. Πανώρη σε ισχυρό άντρα του πολιτισμού στη συμπρωτεύουσα, ο οποίος ανέλαβε το Μουσείο Φωτογραφίας.

    Μαζί του προωθήθηκε κι ένας άλλος φίλος του άλλοτε κραταιού γραμματέα, ο Β. Κεχαγιάς που έγινε διευθυντής αυτός του Μουσείου Κινηματογράφου.

    *Οι σχέσεις του Χρ. Ζαχόπουλου με την κομματική οργάνωση της Ν.Δ. Θεσσαλονίκης δεν ήταν, πάντως, και οι καλύτερες. Πολλοί, μάλιστα, αιφνιδιάστηκαν όταν προ 15μέρου έδωσε το «παρών» σε συνεδρίαση της Διοικούσας Επιτροπής. Εκεί άκουσε γκρίνιες, παραδέχθηκε προσωπικές ελλείψεις στον τομέα επικοινωνίας με τους βουλευτές, αλλά είχε απάντηση για όλα τα θέματα πολιτισμού της πόλης.

    »Από τη γνωριμία στη σχέση»

    Των ΚΩΣΤΑ ΛΑΣΚΑΡΕΛΙΑ – ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 23/12/2007

    Σχόλιο από Αυτός-που-έκανε-το μπλογκ | 23/12/2007

  10. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=55782064

    Σχόλιο από Λουκάς | 23/12/2007

  11. Νομίζω οτι ο/η κ Παραφωνιάδες εχει απόλυτα δίκιο.

    Ειναι πολύ συτηρητικοί οι Νεοδημοκρατες και ηθικοί γιαυτό και όταν τους ΠΑΡΑΣΥΡΟΥΝΕ κάποιες »ελαφρές» η τελος παντως γυναίκες που δεν ειναι Νεοδημοκράτισσες (διότι αν ήσαν θα σεβονταν τον θεσμό της οικογενειας και θα πηγαιναν στην Εκκλησία και δεν θα καναν τέτοια ντροπης πράγματα να πηγαίνουν με παντρεμένους και να χαλανε τον γαμο της αλληνής σαν κοινές αντροχωρίστρες,αρα δεν ήσαν ), τότε οι αγνοί,ευαίσθητοι και ηθικοί Νεοδημοκράτες πολιτικοί μας νιώθουνε τετοιες τύψεις που τους έρχεται να πηδήσουν απο το παράθυρο. Και μερικοί το κάνουν κιόλας.

    Σχόλιο από Ιώτα | 23/12/2007

  12. εμένα άλλο μου κεντρίζει την απόρία
    ένα φίλο όταν κάποιος τον εκβιάζει και τον έχει πεσμένο κάτω τον βοηθάς, δεν τον παρατάς να βουλιάξει και τον απολύεις
    Εκτός αν φοβάσαι κάτι

    Πάντως είναι σπανια μια απόπειρα για λόγους ηθικής απόγνωσης στην Ελλάδα, άλλοι που κάναν χειρότερα (πχ Τσιτουρ) τους φτύνουν και λένε βρέχει

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  13. κ. Γιώργο Χ.

    Τι θελετε να πείτε;

    Ποιος ειναι φιλος ποιανού;

    Ως γνωστόν αν εχεις ενα φιλο κολλητό που ειναι πολύ ασχημα στην υγετα του τουλαχιστον πας να τον δείς…δεν πας διακοπές. ( Εκτος αν πηγε και δεν τόμαθα γιατί δεν πολυβλεπω τηλεοραση ,οπότε παω πασο και συγνώμη )

    (φιλοs!!!)

    Σχόλιο από Ιώτα | 23/12/2007

  14. δεν πήγε όμως να τον δει…

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  15. Πάντως πρεπει να αναγνωρίσουμε στον ατυχο μια ευαισθησία σπάνια για πολιτικό , αφού -για μια απλή υπόθεση συζυγικής απιστίας -επεσε απο τον 4ο οροφο , ενώ αν θυμάστε εκείνος ο Πρόεδρος των Η. Π. Α ο κύριος Κλίντον για μια παρόμοια και μάλλον πιο ανηθικη υπόθεση με την κ. Μόνικα οχι μόνο δεν ειχε το θαρρος να πραξει κατι αναλογο αλλά ελεγε και ψεμματάκια οτι »δεν επροκειτο για συνουσία »κ.λ.π .

    Αλλά αν δεν ηταν τόσο ηθικός ο δικός μας , θα τον ειχε τόσο φίλο ο κ. Πρωθυπουργός και η κ. Νατάσα; Δεν θα τον είχε!

    Σχόλιο από Ιορδάνης | 23/12/2007

  16. κ. Γιωργο που μαλλον ξέρετε. Καλά ο πρωθυπουργός (κοτζαμ πρωθυπουργός) να μην πήγε. Ουτε και η κ. Νατάσα που ειναι και γιατρός και άρα σχετική ; Ούτε αυτή πηγε να τον δεί;

    Σχόλιο από Ιώτα | 23/12/2007

  17. Και όπως μας θυμίζει ο συμπλόγκερ «Φωνή Βοώντος εν ερήμω«:

    «Η αυτοκτονία έχει να κάνει με ανατρεπόμενες ή ανικανοποίητες ανάγκες, αισθήματα απελπισίας και ανικανότητας, αμφιθυμία ανάμεσα στην επιβίωση και το αφόρητο άγχος, φτώχεια στην αντίληψη εναλλακτικών λύσεων, και τέλος με την ανάγκη απόδρασης»

    Edwin Schneidman

    Το 1897, ο Γάλλος κοινωνιολόγος Emile Durkheim έγραψε το κλασικό πια έργο του «Le Suicide«.

    Η σπουδαιότητα αυτής της μονογραφίας έγκειται στο ότι προσπαθεί να δώσει μια κοινωνιολογική ερμηνεία στο μέχρι τότε παραδοσιακά αντιμετωπιζόμενο από τη σκοπιά της ψυχολογίας φαινόμενο της αυτοκτονίας. Παρουσίασε τέσσερεις μορφές αυτοκτονίας στηριζόμενος στους βαθμούς απουσίας ή υπερεμφάνισης δύο κοινωνικών δυνάμεων: της κοινωνικής συμμετοχής και των ηθικών κανόνων .

    Ως προς την κοινωνική συμμετοχή διακρίνει:
    α) την Εγωιστική αυτοκτονία όπου τα άτομα έχουν ελάχιστους δεσμούς με το κοινωνικό σύνολο και δεν λαμβάνουν καμία υποστήριξη ή καθοδήγηση από αυτό και
    β) την Αλτρουιστική αυτοκτονία, κατά την οποία τα άτομα έχοντας χάσει την αίσθηση της ατομικότητάς τους θυσιάζουν τη ζωή τους για το κοινό καλό.

    Ως προς τους ηθικούς κανόνες διακρίνει:
    α) την Ανομική αυτοκτονία, η οποία διαιρείται σε τέσσερεις υποκατηγορίες- την οξεία και τη χρόνια οικονομική ανομία, την οξεία και τη χρόνια οικιακή ανομία. Κάθε μία από τις τέσσερεις υποκατηγορίες συσχετίζεται με την έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στους στόχους και τα διαθέσιμα μέσα για την επίτευξή τους όπως αυτά συναντώνται είτε σε παραδοσιακούς και σύγχρονους θεσμούς της κοινωνίας είτε στο μικροκοινωνικό πλαίσιο των θεσμών του γάμου και της οικογένειας.
    β) την Μοιρολατρική αυτοκτονία, την οποία ο Ντυρκάιμ θεωρεί ασήμαντη και εξαιρετικά σπάνια, και χωρίς να εξηγήσει τους λόγους αυτής του της θέσης, δεν την αναλύει εκτενώς.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 23/12/2007

  18. Υποθετω οτι η εν λόγω απόπειρα εντασσεται εις την δευτερη περίπτωση.

    (Αλτρουιστική :Παραδειγματα : ο στρατιωτης που πεθαινει για την πατρίδα, ο σαμουράι(χ) που κανει σεπούκου κοινως χαρακίρι για λόγους τιμής, ο καμικαζι που πεθαινε για τον αυτοκρατορά του κ.λ.π

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  19. Ο Ντυρκειμ έχει ένα κενό πάντως
    είχε υποτιμήσει τον ρόλο των ΜΜΕ στην κοινωνική αυτοκτονία
    Ουτε η Νατασα τον είδε πάντως

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  20. Ουτε η Νατάσα ; ε καλά λενε τοτε …»Κανε( τα φιλαράκια σου )γιατρούς να δείς χα-ί-ρι.»

    κ. Γιώργο που να το φανταστει ο Durkheim
    τον ρόλο των ΜΜΕ , του Λαζοπουλου και του καθε Μακάκα στα 1897;

    Παντως ασκηθηκε ήδη διωξη κατα της(αυτής της ) γυναικός για »εκβίαση σε βαθμό κακουργήματος και συμμετοχή σε αυτοκτονία(!!!!) με ενδεχόμενο δόλο…»
    (…………….!!!!!!!!!!!!! )

    http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=859235&lngDtrID=244

    Σχόλιο από Ιώτα | 23/12/2007

  21. Αυτή τα φταίει όλα!

    Σχόλιο από Βασίλης | 23/12/2007

  22. κ. Βασίλη μη βιάζεστε. Αφήστε να αποφανθει πρωτα η Δικαιοσύνη. Προς το παρόν ασκήθηκε μόνο διωξις δια κακουργήματα και συμμετοχή εις την αυτοκτονία δεν σημαινει οτι της τα φορτωσαν ολα.
    Ας δουμε εν τω μεταξύ μερικά απο τα παλαιοτερα εργα του κ . τεως Γ. Γ.:

    http://thessaloniki.indymedia.org/front.php?lang=el&article_id=24886

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  23. Τι θα πεί να μή βιάζομαι.Θελετε δηλαδή να αιωρειται η παραμικρή σκια υποψίας για Οικονομικά σκανδαλα εις βαρος του διαχειριστου τεραστίων κονδυλίων και προσωπικού φίλου του πρωθυπουργού και της συζύγου του ; Η υποθεσις ειναι -φως φαναρι- απλή: προκειται περι ερωτικής αντιζηλιας και απιστίας, που τον εκβιασαν τον ανθρωπο με κασετες κ.λ.π .

    Σχόλιο από Βασίλης | 23/12/2007

  24. κ. Τζιτζιμιτζιχόντζιρα

    Απ αυτό που μας στείλατε διαβάσαμε:
    Ο κ. Ζαχόπουλος ήταν αποκαλυπτικός για τον πολιτικό χαρακτήρα της εκδήλωσης: «Θα ήθελα να συγχαρώ προσωπικά τον νομάρχη γιατί είχε την πρωτοβουλία προ ετών να οργανώσει αυτές τις εκδηλώσεις στερώντας την καπηλεία του ονόματος και της δράσης του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τα άκρα. Γιατί ο μεγάλος αυτός στρατηλάτης βρέθηκε σήμερα να πιέζεται από δύο άκρα, απ’ αυτά που τον θέλουν σφαγέα των λαών και από τα άλλα που τον θέλουν εσωστρεφή τοπικιστή και τίποτα παραπάνω. Γνωρίζετε πολλούς σφαγείς των λαών που οι λαοί τους οποίους κατέκτησαν να φέρουν με περηφάνια το όνομά τους;» Και συμπλήρωσε το καταλυτικό επιχείρημα: «Γνωρίζετε πολλές προσωπικότητες που να απασχόλησαν τον παγκόσμιο κινηματογράφο χωρίς να είναι αγγλοσαξονικής καταγωγής;».

    Πολύ σωστά!!!

    Μην θέλετε να τα δώσετε όλα στη Χρυσή Αυγή και στους Σκοπιανούς. Εντάξει, δεν είναι και πολύ σόι τέτοιες εκδηλώσεις, αλλά στην παράνοια που ζείτε όλοι στη μακρινή Θεσσαλονίκη σώστε τουλάχιστον κάποια πράγματα

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 23/12/2007

  25. k. Ζωνιανίτη.. Ποιός σας ειπε οτι κανω κριτικήν εις το εργον της κυβερνησεως ,του κ. Νομάρχου Θεσσαλονίκης κλπ κλπ ;

    (προς πληροφόρησιν σας παρέθεσα το παραπάνω κ Ζωνιανίτη)

    Εξαλλου ποιος σας ειπε οτι ζώ εις την Θεσσαλονίκην;
    Επειδή δηλαδή με λενε Τζιτζιμιτζιχόντζιρα πρεπει να ζώ εις την μακρινήν Θεσσαλονίκην;

    Εσεις δηλαδή που σας λενε Ζωνιανίτη πρεπει οπωσδήποτε να είστε απο τα Ζωνιανά του Νομου Καρδίτσης ;

    κ. Βασίλη : σας παρακαλώ και πάλι μη βιαζεστε! Αφήστε την Δικαιοσύνη απερίσπαστον στο εργο της .

    -Και η υποθεσις αύτη θα διελευκανθεί πλήρως οπως και τοσες άλλες που ρίξαν τη σκια τους εις το κυβερνητικόν εργον.

    – Προς το παρόν ας αφήσουμε το Πρωθυπουργικόν ζεύγος να ησυχάσει απο τις τοσες σκοτούρες και έγνοιες , μέρες που είναι , επιτέλους …!

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  26. κ. Τζιτζιμιτζιχόντζιρα

    αποκλείεται με τέτοιο όνομα να ζείτε μακριά από τη Θεσσαλονίκη. Το γιατί; Αχα!!! Κανέις άλλος δε νοιάζετε για το Μεγαλέξανδρο. Μόνο εσείς και οι Σκοπιανοί. Ίσως και οι Καλάς!

    Εγώ είμαι «Ζωνιανίτης» όνομα και πράγμα και γενικώς μου αρέσουν οι Πόντιοι. Αφού τους χάρισα και μια μαντινάδα:

    Δε φταίμε εμείς οι Ζωνιανοί,
    για όλα φταίει η φύση
    εμεις πατάτες βάζαμε
    και φύτρωνε χασίσι

    Οι Πόντιοι οι ανάδελφοι
    το έβρηκαν το κόλπο,
    στις ΒΙΖιτες το έριξαν
    με Σουμελάς τον τρόπο

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | Δεκέμβριος 18, 2007

    Σχόλιο από Ζωνιανίτης | 23/12/2007

  27. k. Ζωνιανίτη Μαλλον κατά λάθος αλλά το πετύχατε . Καλάς είμαι!
    (και σε μας φυτρώνουν πατάτες επίσης )

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  28. αν κρίνω κε Τζιτζιμιτζιχοντζιρα από τις παρόμοιες κυβερνητικές διαλευκάνσεις, μεγάλο σκότος μας περιμένει

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  29. αλήθεια εκείνες οι υποκλοπές κινητών διαλευκάνθηκαν η ο Κωστάκης μιλάει στη νατάσα ακόμα από κάρτοκινητό που αλλάζει κάθε εβδομάδα;;

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  30. και εκείνη η υποθεση των υποκλοπών μια Αυτοκτονια δεν περιειχε;

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 23/12/2007

  31. ποτε δε μαθεύτηκε εαν ηταν τελικα

    Σχόλιο από Γιώργος Χ | 23/12/2007

  32. Τι κακιά μοίρα και αυτή…
    Να είσαι ένας από τους εξ απορρήτων (διοικητές, πρόεδροι, γεν. γραμματείς οργανισμών, ταμείων και υπουργείων) του Πανμέγιστου Πρωθυπουργού μας και της συζύγου ταυτοχρόνως.

    Ούτε μια γκόμενα δεν μπορούν να σταυρώσουν οι άνθρωποι.
    Άλλοι σκοτώνονται, άλλοι αυτοκτονούν ….

    Αλλά εδώ γιατί δεν ισχύει το «πες τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι» ?
    Γιατί αυτό το δίχτυ προστασίας γύρω από τον Πανμέγιστο
    Ποιοί το κατασκευάζουν και το φυλλάνε ?

    Σχόλιο από skoum | 24/12/2007

  33. Σσσσσσσ!

    Σχόλιο από Ομερτιάδης Γ. | 24/12/2007

  34. ΠΟΙΝΙΚΗ δίωξη για «εκβιαστική συμπεριφορά» κατά της 34χρονης φίλης του Ζαχόπουλου, η οποία όμως αρνείται ότι είχε μαζί του προσωπική σχέση – Δεν κλήθηκαν ούτε ως μάρτυρες οι δύο δικηγόροι
    Στήνουν ροζ σκηνικό, πάει να το ξηλώσει η γραμματέας

    Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΘΗ

    Στον στενό «πυρήνα» μιας (κατά το κατηγορητήριο) εκβιαστικής συμπεριφοράς με ροζ απόχρωση, εκ μέρους μιας «ρηγμένης» επαγγελματικά γραμματέως, κρατούν οι διωκτικές αρχές την υπόθεση της απόπειρας αυτοκτονίας του πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, Χρ. Ζαχόπουλου.

    Ο Χρ. Ζαχόπουλος με την 34χρονη πρώην γραμματέα του, Ευδοκία Τζέκου, σε εκδήλωση για την παρουσίαση βιβλίου
    Η δικογραφία την οποία σχημάτισε η αστυνομία, βάσει της οποίας θα απολογηθεί το πρωί στον ανακριτή η 34χρονη πρώην γραμματέας Ευδοκία Τζέκου, στοχοποιεί την ίδια ως υπόλογη για δύο αδικήματα, τα οποία αρνείται κατηγορηματικά, αποκλείει όμως ουσιαστικά ως αντικείμενο της «εκβιαστικής συμπεριφοράς» οτιδήποτε μπορεί να σχετίζεται με κάτι πέραν του «ροζ στοιχείου».

    Η τροπή αυτή, ανεξαρτήτως της διάθεσης με την οποία έγινε από την πλευρά των διωκτικών αρχων, σίγουρα ευνοεί την επιθυμία της κυβέρνησης να μην ενταχθούν στη συζήτηση ζητήματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του πρώην γ.γ., όπως κατά κόρον έχει αναφερθεί από έγκυρα ΜΜΕ.

    Δεν κλήθηκαν

    Το γεγονός αυτό είναι προφανές, αν αναφερθούν δυο γεγονότα:

    Α) Από τη δικογραφία αλλά και την κατάθεση του σκηνοθέτη Γ. Μυλωνά, στενού φίλου του Ζαχόπουλου, προκύπτουν ξεκάθαρα τα ονόματα δύο δικηγόρων, που είχαν εμπλακεί σε διένεξη του πρώην γ.γ. με εφημερίδα, την οποία επιθυμούσε να λύσει με εξωδικαστικό συμβιβασμό. Αυτούς φέρεται να τους σύστησε στον τότε προϊστάμενό της η κ. Τζέκου και οι ίδιοι, σύμφωνα με τον Μυλωνά, του είπαν κάποια στιγμή «να προσέχεις τη φίλη μας». Φέρονται, επίσης σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, να του ζήτησαν (εκβιαστικά με απειλή δημοσιοποίησης προσωπικών σκηνών ή όχι παραμένει άγνωστο) και «αρχαιολογικές διευκολύνσεις», πιθανόν σε επίπεδο αποχαρακτηρισμού αρχαιολογικών χώρων. Το οξύμωρο είναι ότι αυτά τα δυο πρόσωπα, όχι μόνο δεν κατέστησαν κατηγορούμενοι (πιθανόν γιατί δεν υπάρχουν σχετικά στοιχεία), αλλά ούτε καν κλήθηκαν ως μάρτυρες από την Αστυνομία. Η αποστροφή δε στο διαβιβαστικό έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ. δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: «Του είχε ζητήσει 200.000 ευρώ, ώστε να μη δώσει στα ΜΜΕ οπτικοακουστικό υλικό με ερωτικές σκηνές».

    Β) Δεν τέθηκε σε βάση ελέγχου ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης πως η ίδια, αφ’ ενός μεν δεν είχε καμιά ερωτική σχέση με τον Ζαχόπουλο, αφ’ ετέρου δε πως «η ίδια αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη 148 υπαλλήλων του ΥΠ.ΠΟ., ο οποίος ήταν στημένος». Αν συνυπολογιστεί σε αυτό η πληροφορία πως ο νυν υπουργός Πολιτισμού, Μιχ. Λιάπης, ακύρωσε αυτόν τον διαγωνισμό, στον οποίο είχαν υποβάλει αίτηση 22.000 νέοι και νέες, είναι προφανές ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
    Η κάθετη πτώση του Χρ. Ζαχόπουλου ανακόπηκε (ίσως και καίρια, για το γεγονός ότι δεν βρήκε ακαριαίο θάνατο) σε μια προεξοχή, σαν σανίδα, στους κάτω ορόφους. Η γυναίκα που τον αντίκρισε πεσμένο κατέθεσε: «Είδα τον κ. Χρήστο πεσμένο. Φώναζε «σώστε με, σώστε με» και μετά είπε «η σανίδα, η σανίδα, γαμώ τη σανίδα»»
    Η σχέση και ο καβγάς

    Το οξύμωρο πάντως στην όλη υπόθεση είναι πως όσοι υπάλληλοι του ΥΠ.ΠΟ. εξετάστηκαν δεν ανέφεραν πουθενά την ύπαρξη προσωπικής σχέσης μεταξύ του γενικού γραμματέα και της συνεργάτιδάς του, θέση που υιοθετεί και η ίδια. Αντίθετα η θέση της Αστυνομίας, όπως διαφαίνεται, είναι πως ουσιαστικά υπήρχε ερωτική σχέση καταγεγραμμένη σε οπτικοακουστικό υλικό. Ο δε φίλος του τέως γ.γ. και βασικός μάρτυρας, Γ. Μυλωνάς λέει: «Δεν γνώριζα για τη σχέση του με την Τζέκου αλλά υπήρχαν φωτογραφίες με τέτοιο υλικό». Εκεί όμως που συγκλίνουν οι απόψεις είναι για ένα επεισόδιο μεταξύ των Ζαχόπουλου και Τζέκου προ μηνός στο γραφείο του. Οι δυο γραμματείς του κ. Ζαχόπουλου καταθέτουν περί «έντονης λογομαχίας» με αποτέλεσμα την αποπομπή της Τζέκου. Η ίδια η κατηγορουμένη αναφέρεται σε αυτήν τη λογομαχία, η οποία κατά πληροφορίες θα ισχυριστεί πως είχε αντικείμενο τη μη μονιμοποίησή της και μόνον.

    Δίωξη και άρνηση

    Η 34χρονη γραμματέας οδηγήθηκε το πρωί του Σαββάτου ενώπιον του εισαγγελέα, αφού προηγουμένως στην ασφάλεια, όπου είχε προσέλθει αυθορμήτως με τους δικηγόρους της, αρνήθηκε κάθε εμπλοκή και επιφυλάχθηκε να πει περισσότερα στην ανάκριση. Σε βάρος της ασκήθηκε ποινική δίωξη για ένα κακούργημα και ένα πλημμέλημα:

    -Διακεκριμένη περίπτωση εκβίασης, τελεσθείσα από υπαίτιο που μεταχειρίστηκε απειλή βλάβης του λειτουργήματος του εξαναγκαζόμενου και από πρόσωπο που διαπράττει την πράξη κατ’ επάγγελμα σε απόπειρα και κατ’ εξακολούθηση (κακούργημα).

    -Συμμετοχή σε αυτοκτονία με ενδεχόμενο δόλο (πλημμέλημα).

    «Ποτέ δεν εκβίασα τον Ζαχόπουλο. Είναι ψέματα όσα λέγονται για δήθεν προσωπική σχέση μαζί του. Τον τελευταίο μήνα δεν είχα καμία επικοινωνία μαζί του, ούτε τον συνάντησα. Το μόνο που είχα ζητήσει ήταν η μονιμοποίησή μου ύστερα από δυόμισι χρόνια σκληρής δουλειάς», είναι μερικές φράσεις που αποδίδονται στην κ. Τζέκου από τον συνήγορό της. Ο ίδιος ο Κ. Χρυσικόπουλος, αμέσως μετά την απαγγελία της κατηγορίας και την προθεσμία, που πήρε από τον 2ο ειδικό ανακριτή για σήμερα το πρωί η εντολέας του, είπε στους δημοσιογράφους: «Η δίωξή της ασκήθηκε εσπευσμένα. Δεν υπήρχε προσωπική σχέση. Εργάστηκε επί 2,5 χρόνια με ζήλο και αυταπάρνηση και υπάρχουν στοιχεία γι’ αυτό [εννοεί τη συστατική επιστολή του πρώην γ.γ.]. Ηταν όμηρος συμβασιούχος και το μόνο που ζητούσε ήταν η μονιμοποίησή της». Η αποστροφή όμως του κ. Χρυσικόπουλου με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, η οποία κρύβει ίσως και υπαινιγμό ύπαρξης επιπλέον στοιχείων, είναι η ακόλουθη: «Ελπίζω η δικαιοσύνη να ερευνήσει αμερόληπτα το θέμα, κυρίως δε αυτό που αφορά τις αιτίες της παραίτησης του κ. Ζαχόπουλου. Τότε αυτό που θα προκύψει από την έρευνα είναι πως η κ. Τζέκου είναι αθώα».

    Η κατηγορούμενη θα υποβάλει πιθανότατα υπόμνημα στον ανακριτή, ενώ βέβαια στο αμέσως προσεχές διάστημα και εφόσον όλα πάνε καλά με την υγεία του κ. Ζαχόπουλου, κομβικό σημείο για την ανάκριση θα είναι η εξέταση του ίδιου από τις δικαστικές αρχές.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/12/2007

    Σχόλιο από Ιώτα | 24/12/2007

  35. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=98419088

    Σχόλιο από Ιώτα | 24/12/2007

  36. [ ΓΝΩΜΗ ]
    Η ρομφαία του τιμητή

    Του Αλέξη Καλοκαιρινού
    Στην Ελλάδα του νεώτερου Καραμανλή ο συμφυρμός της παρανομίας με το «ηθικό παράπτωμα» έχει ξεπεράσει κάθε ιστορικό προηγούμενο. Ο συμφυρμός γίνεται εις βάρος της έννοιας της νομιμότητας: Προέχει η ηθική συμπεριφορά, της οποίας θεματοφύλακας εμφανίζεται αυτοπροσώπως ο Πρωθυπουργός. Όμως, επειδή δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων, τα «ηθικά παραπτώματα» είναι αναπόφευκτα. Όταν βγαίνουν στη δημοσιότητα, η πρωθυπουργική ρομφαία πέφτει στις κεφαλές όσων παραστράτησαν.
    Αν τα ίδια πρόσωπα ελέγχονται για παράνομες συμπεριφορές, το ζήτημα ανάγεται πάλι στη σφαίρα της ηθικής. Το δέον επαφίεται χωρίς διάκριση στην κρίση του Πρωθυπουργού – τιμητή. Στην πράξη, επιχειρείται η ηθική κρίση να προλαμβάνει τον έλεγχο της νομιμότητας. Στις περιπτώσεις όπου η δημοσιότητα δεν μπορεί να ελεγχθεί, τα ζητήματα κλείνουν με μια γρήγορη αποπομπή των κυβερνητικών αξιωματούχων για λόγους «ηθικής τάξεως». Και, σε κάθε περίπτωση, ο έλεγχος της νομιμότητας των πράξεών τους επιδιώκεται να περιοριστεί στο ελάχιστο.
    Όμως, η υπόθεση Ζαχόπουλου χαλάει τη σούπα. Δεν είναι γνωστό αν η επίκληση ενός «ηθικού παραπτώματος» συγκαλύπτει παράνομες πράξεις. Όμως, είναι γνωστό ότι η πολιτική σταδιοδρομία και οι υπερεξουσίες του τέως γενικού γραμματέα συνδέονται ευθέως με μιαν ιδιαίτερη οικογενειακή εύνοια. Η σχέση αυτή υπήρξε επωφελής για όλες τις πλευρές. Η διαχείρισή της από τον Πρωθυπουργό τον καθιστά μέρος του προβλήματος, από το οποίο προσπαθεί σήμερα να απαλλαγεί. Και ο τρόπος με τον οποίο το επιχειρεί αναδεικνύει ακόμα περισσότερο τις σκοτεινές πλευρές της «ηθικής» την οποία ευαγγελίζεται χωρίς να καταφέρνει να προσωποποιεί. Στην προσπάθειά του να υποκαταστήσει την πολιτική με την ηθική, ο Πρωθυπουργός υφίσταται μια δεινή προσωπική πολιτική ήττα.

    βλ :
    http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071224&nid=6972722&sn=&spid=876

    Σχόλιο από Ιώτα | 24/12/2007

  37. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=16897200

    Σχόλιο από Ιώτα | 27/12/2007

  38. ΕΝΤΟΛΗ από Μαξίμου: Μην απαντάτε ή περιοριστείτε στη «ροζ» διάσταση
    «Ομερτά» για Ζαχόπουλο, προστασία για Καραμανλή
    Με πέπλο σιωπής έχει αποφασίσει η κυβέρνηση να καλύψει την υπόθεση Ζαχόπουλου. Η εντολή, εκπορευόμενη από το Μέγαρο Μαξίμου, προς υπουργούς και βουλευτές είναι μία: Ομερτά, όρκος σιωπής.

    Προσωπική επιλογή του Κ. Καραμανλή ήταν ο Χρ. Ζαχόπουλος και το Μαξίμου επιδιώκει πλέον με κάθε τρόπο να παραμείνει άφθαρτη η εικόνα του πρωθυπουργού
    Καθώς είναι η πρώτη φορά που ένα σκάνδαλο αγγίζει τον πρωθυπουργό, αφού ο εορτάζων μάλιστα προχθές τέως γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού υπήρξε προσωπική επιλογή του Κ. Καραμανλή, το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει η ιστορία να μείνει σε «ροζ» επίπεδο.

    Εξ ου και η εντολή προς άπαντες τους υπουργούς και τους βουλευτές είναι: «Μην απαντάτε σε ερωτήματα σχετικά με την υπόθεση Ζαχόπουλου. Και αν χρειαστεί να απαντήσετε, δώστε απλώς τη διάσταση της ερωτικής ιστορίας».

    Η επιδίωξη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος είναι, ει δυνατόν, να χαμηλώσουν οι τόνοι, έτσι ώστε ο Κ. Καραμανλής να διατηρήσει την εικόνα του «άφθαρτου» και του έτοιμου να πατάξει κάθε υποψία σκανδάλου, είτε αυτό άπτεται οικονομικών είτε ηθικών θεμάτων.

    Οι πληροφορίες φέρουν τον πρωθυπουργό στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του προς τον ελληνικό λαό να επαναφέρει την ηθικολογία και το γνωστό μότο περί «σεμνότητας και ταπεινότητας». Λέγεται μάλιστα πως ο Κ. Καραμανλής θα επιδιώξει να καταστήσει σαφές και διά των λόγων πως είναι αποφασισμένος να θέτει εκτός κυβέρνησης και κόμματος οποιονδήποτε εμπλέκεται σε σκάνδαλα.

    Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν ότι με αυτό τον τρόπο θα απεμπλακούν από τα πρόσφατα γεγονότα, τόσο με τον πρώην υπουργό Απασχόλησης Β. Μαγγίνα όσο και με τον Χρ. Ζαχόπουλο.

    ΣΥΝ: Επανεξέταση

    Την επισήμανση ότι η υπόθεση Ζαχόπουλου έχει μεγαλύτερο βάθος απ’ ό,τι φαινόταν αρχικά και μάλιστα με σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις έκανε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ, Ανδρέας Καρίτζης. Στο πλαίσιο αυτό ζήτησε όχι μόνο την επανεξέταση όλων των αποφάσεων του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου από το 2004 και μετά, αλλά και γενικότερα όλων των υποθέσεων που χειρίστηκε ο πρώην γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού. «Θέλουμε να πιστεύουμε», πρόσθεσε, «ότι δεν θα γίνει καμία προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης αυτής, ενώ είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, όσον αφορά το ζήτημα της διαπλοκής και της διαφθοράς, παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες του πρωθυπουργού να μας πείσει για το αντίθετο».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/12/2007

    Σχόλιο από Ιώτα | 27/12/2007

  39. http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071227&nid=6990897&sn=&spid=876

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 27/12/2007

  40. Από τα »ΝΕΑ»(27-12)
    ΓΝΩΜΗ ]
    Ιδιωτικές και δημόσιες αρετές

    Του Γιάννη Α. Μυλόπουλου www. mylopoulos.gr
    Ένα στέλεχος της κυβέρνησης, στο οποίο ο Πρωθυπουργός εδώ και χρόνια έχει εμπιστευθεί τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων του υπουργείου Πολιτισμού, αλλά και τον χειρισμό των υποθέσεων που αφορούν αποχαρακτη- ρισμούς αρχαιολογι- κών χώρων, είναι ποτέ δυνατόν να εξαναγκάζεται σε παραίτηση μόνο και μόνο επειδή αποκαλύπτεται μια… εξωσυζυγική σχέση του;
    Και ένα κυβερνητικό στέλεχος της απόλυτης εμπιστοσύνης του Πρωθυπουργού είναι δυνατόν να προχωρεί σε απονενοημένο διάβημα, θεωρώντας ότι πρόδωσε την εμπιστοσύνη του Πρωθυπουργού, όταν αποκαλύπτεται η… εξωσυζυγική του δραστηριότητα;
    Είναι τελικά δυνατόν η εμπιστοσύνη ενός πρωθυπουργού στα πρόσωπα των συνεργατών του να εξαρτάται από τον βαθμό αφοσίωσής τους στις… συζύγους τους;
    Αν η συζυγική πίστη ήταν ένα από τα κριτήρια καταλληλότητας στην πολιτική, τότε η προσωπική ζωή των κυβερνητικών στελεχών θα έπρεπε να είναι υπό διαρκή παρακολούθηση. Στην περίπτωση βέβαια αυτή σημαντική θα ήταν η συνεισφορά στον τομέα της… πολιτικής αξιολόγησης των άμεσα ενδιαφερομένων. Δηλαδή των συζύγων των πολιτικών. Όσο για τον σχηματισμό κυβερνήσεων με στελέχη πλήρως αφοσιωμένα στον συζυγικό βίο, αυτός θα ήταν ένας επιπλέον μπελάς για τους εκάστοτε πρωθυπουργούς…
    Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι καθηγητής του ΑΠΘ

    Σχόλιο από Ιώτα | 27/12/2007

  41. ο ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΝΤΑΙΟΣ
    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/12/2007
    γραφει:
    ΣΤΑ ΠΕΤΑΧΤΑ

    «Ηθική» δυσώδους συρφετού…

    «Σιωπούν και απεύχονται τα χειρότερα…». Από την «Ε» (24/12) ο τίτλος που, προδήλως, παραπέμπει στην κυβέρνηση, μετά την «υπόθεση Ζαχόπουλου». Βεβαίως, με τις έρευνες εν εξελίξει, τον «πρωταγωνιστή» νοσηλευόμενο και την «πρωταγωνίστρια» προφυλακισμένη, η σιωπή είναι, ίσως, η μόνη επιλογή για την κυβέρνηση· τουλάχιστον έως ότου διαφανεί, αν η χροιά της υποθέσεως περιορίζεται στο σκέτο «ροζ» ή εκτείνεται και στο «γαλάζιο». Ομως αυτός που -πρέπει να- απεύχεται τα χειρότερα, δεν είναι ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση, η «Ρηγίλλης» και το Μαξίμου. Είναι, προπαντός, κάθε πολίτης που αρνείται να επικυρώσει το παλαιό του Σημίτη «Αυτή είναι η Ελλάδα» ή το πρόσφατο, περί το «αναψυκτήριο» Μαγγίνα, «Τα ίδια κάνουν όλοι»…

    Διότι, ούτε αυτή μόνο, η μυστικοαπόκρυφη, είναι η Ελλάδα, ούτε τα ίδια, αθλιοξετσίπωτα, κάνουν όλοι. Οσοι διαδίδουν αυτή τη νοσηρή «νομοτέλεια» είναι αυτοί που, συστηματικά, την έχουν εκθρέψει ή ψωμίζονται απ’ αυτήν. Οποιαδήποτε απόπειρα, αυτού του δυσώδους συρφετού, να ταυτιστεί με το σύνολο των Ελλήνων, αποσκοπεί μόνο να «ψαρέψει» δυνάμει συνενόχους· αφού ο καθένας θα έκανε τα ίδια, αν είχε την ευκαιρία! Κατά την «ηθική» του συρφετού, δεν υπάρχουν στη χώρα πολίτες που εργάζονται τίμια, ζουν αξιοπρεπώς, δημιουργούν, σκέφτονται, πονούν και ανησυχούν πραγματικά για τον τόπο. Το κάνουν μόνο, επειδή δεν μπορούν -όχι πως δεν θέλουν…- να είναι κομπιναδόροι και άρπαγες. Ε, δεν είναι μόνο αυτή η Ελλάδα, ευτυχώς…

    ΥΓ.: Ανήμερα Χριστούγεννα, πέντε και μισή το απόγευμα, η Βασ. Σοφίας -πιο φαντασμαγορικά φωτοστολισμένη λεωφόρος της πρωτεύουσας λόγω εορτών- ήταν θεοσκότεινη. Ο δήμος εφείσθη περιττών εξόδων τηρών ευλαβώς το καθημερινό ωράριο. Γιορτές για τα πανηγύρια…

    Σχόλιο από Ιώτα | 27/12/2007

  42. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=100161872

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 27/12/2007

  43. Ερωτήματα

    Της απόπειρας αυτοκτονίας είχε προηγηθεί η παραίτηση του Χρήστου Ζαχόπουλου από τη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού. Ομως, για τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτήν την παραίτηση κανείς δεν μιλάει και ίσως εκεί να βρίσκεται το κλειδί.

    Η κυβέρνηση, αν και οφείλει ύστερα από τη δραματική εξέλιξη να ανακοινώσει τους λόγους, σιωπά. Γιατί λοιπόν παραιτήθηκε; Τι μεσολάβησε από τη μέρα της παραίτησης -είχε γίνει γνωστή η είδηση από τη Δευτέρα το μεσημέρι- μέχρι την Τετάρτη που έκανε το σάλτο; Αυτά είναι πολιτικά ερωτήματα στα οποία την απάντηση οφείλει να δώσει η κυβέρνηση και όχι η Δικαιοσύνη.
    Π.ΣΩΚ

    πηγή:
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=77475728,
    91665680,99162768,12256080,17983696,25886288,
    40716240,46509392,62665424,68458576,76538320

    Σχόλιο από Ιώτα | 27/12/2007

  44. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=92590096

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 28/12/2007

  45. ΒΟΜΒΑ που έσκασε στα χέρια της κυβέρνησης το DVD με Ζαχόπουλο. ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ: Παραβίαση κανόνων δικαίου

    Απαντήθηκε ένα ερώτημα, γεννήθηκαν τέσσερα νέα

    Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΘΗ

    Σε ωρολογιακή βόμβα που έσκασε στα χέρια της κυβέρνησης, εντός των τειχών του γραφείου Τύπου του ίδιου του πρωθυπουργού, εξελίσσεται η υπόθεση του DVD που σχετίζεται(;) με την υπόθεση της απόπειρας αυτοκτονίας του τέως γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ, Χρ. Ζαχόπουλου.

    Γ. Ανδριανός
    Το αμείλικτο ερώτημα «πού είναι η περιβόητη ροζ κασέτα, αν υπάρχει» απαντήθηκε χθες μέσα από τη δικογραφία που είχε σχηματιστεί για την υπόθεση, αφού επιβεβαιώθηκαν οι φήμες που ήθελαν το DVD να έχει παραδοθεί αργά το βράδυ της Δευτέρας στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, μεσούσης της απολογίας της 34χρονης Ευδοκίας Τσέκου.

    Σαν βόμβα

    Πού βρισκόταν όμως επί τόσες ημέρες αυτό το τόσο σημαντικό (;) αποδεικτικό υλικό; Το ταξίδι της κασέτας ξεκίνησε, σύμφωνα με απολύτως ακριβείς πληροφορίες, από το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής, ένα 24ωρο μετά την απόπειρα αυτοκτονίας του Χρ. Ζαχόπουλου. Η πληροφορία έπεσε σαν βόμβα χθες το απόγευμα, όταν έγινε γνωστό πως η περίφημη κασέτα (πιθανόν με «ροζ» περιεχόμενο) κατατέθηκε το βράδυ της Παρασκευής 21 Δεκεμβρίου στον προϊστάμενο της εισαγγελίας Εφετών, Γ. Κολιοκώστα. Σύμφωνα με την έκθεση εγχειρίσεως, η κασέτα υποβλήθηκε από τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, Γ. Ανδριανό. Πότε όμως υποβλήθηκε στην εισαγγελία Πρωτοδικών για να διαβιβαστεί στον ανακριτή το εν λόγω υλικό; Το απόγευμα της Δευτέρας, μεσούσης της απολογίας της Ευδοκίας Τσέκου, γεγονός που σημαίνει πως δεν μπορούσε εκείνη τη στιγμή να γίνει χρήση του (αν βέβαια αυτό κριθεί νομικά ορθό).

    Ολόκληρη όμως η διαδρομή του περίφημου DVD, το περιεχόμενο του οποίου παραμένει άγνωστο, προκαλεί αμείλικτα ερωτηματικά και απορίες.

    Από ποιους και γιατί;

    1 Πώς έφτασε στα χέρια, όχι ενός τυχαίου προσώπου αλλά του ίδιου του διευθυντή του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, μέσα δηλαδή στο γραφείο του Κ. Καραμανλή; Είναι προφανές ότι τη στιγμή που η κυβέρνηση σπαρασσόταν από μια υπόθεση με πρωταγωνιστή έναν από τους μέχρι πρότινος ισχυρούς άνδρες της διακυβέρνησης Καραμανλή, το «βασικό» υλικό έφτανε (άραγε πώς;) στα χέρια της ίδιας της κυβέρνησης. Ποιοι μηχανισμοί ή ποια πρόσωπα έτρεξαν να συνδράμουν με αυτό τον τρόπο το κράτος;

    2 Μήπως το υλικό αυτό προϋπήρχε και η χρήση του αποφασίστηκε όταν η υπόθεση έφτασε στο μη παρέκει, αφού πέραν των άλλων (όπως λένε οι πληροφορίες) αφορά ερωτικές περιπτύξεις, άρα ισχυροποιεί τη διάθεση της κυβέρνησης να προσδώσει μόνον ροζ απόχρωση στην υπόθεση; Επίσης, σε αυτή την περίπτωση, μήπως υπήρχε και άλλο υλικό, και απλώς χρησιμοποιήθηκε ως αιτία για την αποπομπή Ζαχόπουλου, που αποφασίστηκε να γίνει με την παραίτησή του;

    Γ. Κολιοκώστας
    Τόση καθυστέρηση;

    3 Τρίτο ζήτημα ιδιαίτερης σημασίας, δεδομένου ότι οι αρχές έσπευσαν σε μια ταχεία ανάκριση και προφυλάκιση της κατηγορουμένης, προχωρώντας δε μόλις χθες στη διενέργεια έρευνας για διαχειριστικά θέματα στο ΥΠΠΟ, είναι η καθυστέρηση στη διαβίβαση του υλικού. Γιατί ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών, Γ. Κολιοκώστας, που φέρεται να παραλαμβάνει το DVD την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου, το κρατά τρεις ολόκληρες μέρες προτιμώντας να το διαβιβάσει υπηρεσιακά το απόγευμα της Δευτέρας; Ιδίως δε, όταν η παραλαβή του DVD έγινε την ώρα που εμφανιζόταν η κ. Τσέκου, το απόγευμα της Παρασκευής. Γιατί αυτή η βραδύτητα στην αντίδραση, όταν μάλιστα η ίδια η κατηγορουμένη αρνείται μετά βδελυγμίας την ύπαρξη κασέτας αλλά και προσωπικής σχέσης με τον Χρ. Ζαχόπουλο;

    4 Η επίσημη εκδοχή, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, είναι πως ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών έδωσε εντολή στον εισαγγελέα Ι. Σεκελάκο να διερευνήσει «αν προκύπτουν, πέραν του ερωτικού στοιχείου, αδικήματα από το περιεχομενο του DVD». Οταν, όπως αναφέρεται, διαπίστωσε τη Δευτέρα το πρωί πως δεν προκύπτουν άλλα αδικήματα, το έστειλε στον ανακριτή. Ομως, πώς γίνεται να διενεργεί παράλληλη προκαταρκτική εξέταση εισαγγελέας για αδίκημα για το οποίο διενεργείται κύρια ανάκριση; Γιατί δεν συμπεριλαμβάνεται στη δικογραφία με βάση την οποία θα απολογηθεί η κατηγορουμένη, το συγκεκριμένο, προφανώς, συναφές υλικό; Γιατί τέτοια βραδύτητα, δυσανάλογη με τη σπουδαιότητα της υπόθεσης;

    Εγκυροι νομικοί απορούσαν με το γεγονός ότι ο κ. Κολιοκώστας δεν έστειλε το υλικό αμέσως στον ανακριτή, «όπως έπρεπε να κάνει», σύμφωνα με τη διατύπωσή τους.

    Ο συνήγορος

    Η εμφάνιση του υλικού αυτού μετά το τέλος της απολογίας της κατηγορουμένης και με δεδομένο ότι πιθανόν αναιρεί αυτό τον ισχυρισμό περί μη ύπαρξης προσωπικής σχέσης, οδήγησε το συνήγορό της Κ. Χρυσικόπουλο να μιλήσει ευθέως για μη τήρηση των κανόνων δικαίου:

    «Στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου οφείλουν όλοι να σέβονται έμπρακτα το τεκμήριο της αθωότητας και τις αρχές της δίκαιης δίκης. Οφείλει επίσης η δικαστική εξουσία, όταν στερεί την ελευθερία ενός Ελληνα πολίτη, να εφαρμόζει πιστά τη δικονομία και την ευρωπαϊκή σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και να συντρέχουν όλες οι αυστηρές προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για να οδηγηθεί ένας άνθρωπος στη φυλακή. Αυτό σημαίνει αιτιολογημένο ένταλμα προσωρινής κράτησης. Αυτά δεν τηρήθηκαν με την υπόθεση της γυναίκας συμβασιούχου. Σήμερα (χθες) μου γνωστοποιήθηκαν στοιχεία της δικογραφίας που υπήρχαν στα χέρια της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών πριν από την αυθόρμητη εμφάνιση και την απολογία της και τα οποία η υπεράσπιση αγνοούσε μέχρι σήμερα. Για τα στοιχεία αυτά και τη νομιμότητα της προσκόμισής τους στη δικογραφία επιφυλάσσομαι. Πάντως, ούτε τα στοιχεία αυτά δικαιολογούν τη βιαστική και άδικη προσωρινή κράτηση της Τσέκου».

    Στα εργαστήρια

    Το περίφημο DVD που παραλήφθηκε από τον ανακριτή επισήμως μετά την απολογία της κατηγορουμένης (άρα δεν έγινε χρήση του αφού δεν είχε έρθει σε γνώση του συνηγόρου της), εστάλη ήδη από τον Δημ. Οικονόμου στα εγκληματολογικά εργαστήρια της Ασφάλειας, προκειμένου να διαπιστωθεί η εγκυρότητά του.

    Πέραν πάντως του ανφέαρ προς την πλευρά της κατηγορουμένης, να μη γνωρίζει δηλαδή πριν απολογηθεί το υλικό που υπάρχει, τίθεται επίσης ένα βασικό νομικό θέμα. Το περιεχόμενο του DVD είναι προφανώς προϊόν υποκλοπής. Μπορεί κατά συνέπεια να γίνει νομική χρήση του; Οπως έλεγαν νομικοί στην «Ε», το προϊόν αποτελεί «ξεκάθαρα παράνομη καταγραφή προσωπικών δεδομένων και μπορεί να ληφθεί υπόψη μόνο υπό προϋποθέσεις».

    Δηλαδή, όπως εξηγούσαν, αν η κασέτα αποτυπώνει μόνον προσωπική στιγμή και δεν αποδεικνύει αυτοτελώς έγκλημα, τότε δεν αποτελεί αυτόνομο αποδεικτικό μέσο, δηλαδή «πειστήριο». Μπορεί όμως να ληφθεί υπόψη συνδυαστικά ως στοιχείο που «ενισχύει την ένδειξη απόδειξης αδικήματος». Κοινώς αν το βίντεο περιείχε υλικό με το οποίο εκβιαζόταν ο Ζαχόπουλος, τότε μπορεί να συνεκτιμηθεί.

    Ολα αυτά όμως, υπό την αίρεση της τελικής κρίσης του ανακριτή, του Δικαστικού Συμβουλίου ή του δικαστηρίου.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 28/12/2007

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 28/12/2007

  46. Και μια αλλη διασταση : Για την γυναικα- εξιλαστηριο Θύμα..

    ακροβατώντας

    Εξουσία και έρωτας

    Η στήλη παραχωρεί τη θέση της σ’ ένα ενδιαφέρον σημείωμα που μας έστειλε η Σίσσυ Βωβού, μέλος της Παγκόσμιας Πορείας Γυναικών, και το οποίο φυσικά ασπαζόμαστε μέχρι κεραίας. «Κανείς και καμιά δεν ασχολήθηκε μέχρι στιγμής στην επίμαχη υπόθεση Ζαχόπουλου, απ’ ό,τι έχουμε αντιληφθεί τουλάχιστον, με τη σχέση εξουσίας που υπήρχε στη σχέση του πρώην παντοδύναμου γενικού γραμματέα με τη συμβασιούχο υπάλληλο του υπουργείου Πολιτισμού.

    Δεν εκφράστηκε μέχρι στιγμής καμιά οργή για το γεγονός ότι ο κάθε γενικός γραμματέας, ο κάθε φορέας εξουσίας ή χρήματος, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, μπορεί ελεύθερα, ατιμώρητα και ασχολίαστα να οδηγεί την υπάλληλό του σε μια ερωτική σχέση (όταν δεν την εξαναγκάζει με τη σεξουαλική παρενόχληση) όπου εκείνος χρησιμοποιεί την ιεραρχική ανωτερότητά του, και εκείνη απολαμβάνει κάποια μικρά ευεργετήματα ή υποσχέσεις για ευεργετήματα.

    Τι ζητούσε αυτή η συμβασιούχος υπάλληλος; Τη μονιμοποίησή της σε μια θέση εργασίας όπου θα αμειβόταν, απ’ ό,τι αναφέρθηκε, με 800 ή 900 ευρώ το μήνα. Αυτό, δηλαδή, που ζητούν δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι υπάλληλοι σε όλη τη χώρα. Το πάλεψε βέβαια με προσωπικούς τρόπους, ακατάλληλους για την ταξική πάλη, όχι όμως άγνωστους στο πλαίσιο των πατριαρχικών σχέσεων που ακόμα υπάρχουν στην απασχόληση και την εργασία.

    Και η ευκολία που υπήρξε για να κλειστεί στη φυλακή η συμβασιούχος υπάλληλος σίγουρα θα μείνει στην ιστορία. Κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε αυτοκτονία, αυτή η χαμηλόμισθη συμβασιούχος, και δεν κατηγορούνται για ηθική αυτουργία οι κυβερνητικοί παράγοντες ή ο ίδιος ο πρωθυπουργός, που από τη μια μεριά έδωσε στον κ. Ζαχόπουλο υπερεξουσίες, τις οποίες απ’ ό,τι φαίνεται άσκησε σε πάμπολλους τομείς, κι από την άλλη τον άδειασε όταν τις άσκησε».

    Για την αντιγραφή ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ pantelak@enet.gr

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 28/12/2007

    Σχόλιο από Ιώτα | 28/12/2007

  47. http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=69260624

    Σχόλιο από Ιώτα | 28/12/2007

  48. Για τον κ. Γ. Μυλωνά, κολλήτό φίλο του Χρ. Ζαχόπουλου, δείτε στην ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/12/2007

  49. Να δεις που σε λίγο θα μιλάνε για συνομωσία των αμερικάνων ,εβραιων, του Σόρος κλπ κατα της κυβερνησης (π.χ Ασυμμετρη απειλή!)ή κατα του Πολιτισμου μας (βλ κ Μυλωνα!)

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 29/12/2007

  50. η προσφορά του προς τον Ελληνικό Πολιτισμό΄:

    http://www.cine.gr/people.asp?name=%CC%F5%EB%F9%ED%DC%F2%2C%20%C3%E9%FE%F1%E3%EF%F2

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  51. » Μελι στο κορμί της »

    εχει και συγγραφικό ,δε, εργο.

    http://www.cine.gr/people.asp?name=%CC%F5%EB%F9%ED%DC%F2%2C%20%C3%E9%FE%F1%E3%EF%F2&page=2

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  52. Δεν κατάλαβα;

    Θα προτιμούσες νάχει δηλητήριο στο κορμί της;

    Κοίτα ‘κει ανωμαλίες!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 29/12/2007

  53. Υγρή Σοκολάτα!

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  54. Τι αλλο δείχνει η περιπτωση Ζαχοπουλου παρά αυτόν τον ρευστό φοβο για τον αποκλεισμό,αυτό το πολλαπλό Νεοδημοκρατικό συμπλεγμα απέναντι στους »κουλτουριαραιους» που απεκλειαν μεχρι τωρα , -υποτιθεται- , »λαμπρους ανθρωπους του πολιτισμου που προσεφεραν πολλά στον ελληνικό σινεμά »

    αυτήν την ανθρωποφαγια των διψασμένων για εξουσια ,χρημα , σεξ και οτι αλλο φαντασιωνε απκλεισμένη τοσα χρόνια απο την»κακή αριστερά και το Πασόκ»(τους κουλτουριαραιους»)

    βρηκε ευκαιρία να πραγματοποιησει τις φαντασισεις της : »Οτι φαμε κι οτι πιουμε κι οτι αρπαξει ο….» και , καθώς η φαντασιωση ειναι ακόρεστη και τα κιλά και τα μυαλά πολυ ολίγα , καθώς δεν εχει τιποτε αλλο να καταπιει και δεν αντεχει τον ιδιο της τον εαυτό(πιστευαν πάντα οτι αυτοι ειναι οι »Καλοι» ενώ οι Αλλοι το απολυτο κακό» );

    Το μονο που τους μένει ειναι να πεφτουν στο κενό,να προφυλακιζουν γυναικες που διεκδικουσαν την δουλίτσα του (για»συμμετοχή στην αυτοκτονία΄΄!!!!)και να καταφευγουν στους πνευματικους τους Ταγούς , τους Σκηνοθετες »που προσεφεραν πολλά στο ελληνικό σινεμά κ.λ.π κ.λ.π»

    Ενα τεραστιο Νεο Δημοκρατικό Ρεάλιτυ Σώου στο σημερινό Κεφενείον η Ελλας »του 2008 !!!
    Καλή Χρονια ναχουμε και να τους ξαναψηφίζουμε …

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  55. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/12/2007
    ΠΩΣ χώριζε τους «ενδιαφερόμενους» πολίτες, τι συνέβη με το περιτείχισμα του Λευκού Πύργου και τη δενδροφύτευση των μνημείων

    Εργα και ημέρες Ζαχόπουλου στη Θεσσαλονίκη

    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
    Η άποψη του Χρήστου Ζαχόπουλου για τους πολίτες που προσφεύγουν προσπαθώντας να ανατρέψουν αποφάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ) δεν ήταν πάντα η καλύτερη.

    Οπως ο ίδιος αναφέρει στην ιστοσελίδα του ΚΑΣ: «Δικαίωμα παράστασης έχουν οι ενδιαφερόμενοι και στη συνεδρίαση που εξετάζει θέματά τους. Εκεί αναδεικνύονται πολλές φορές οι απλώς ενδιαφερόμενοι, οι αληθώς ενδιαφερόμενοι, οι περιστασιακώς ενδιαφερόμενοι, οι προσχηματικώς ενδιαφερόμενοι, οι πείσμονες, οι μαχητικοί, οι θρασείς εν τη αγνοία και τω φανατισμώ τους, οι ημιμαθείς, οι αναζητούντες ρόλο και παρουσία, οι ευγενείς, οι συγκροτημένοι και τεκμηριωμένοι, οι ειλικρινείς».

    «Και τι κατάλαβαν;»

    Στη Θεσσαλονίκη είχε δηλώσει για το περιτείχισμα του Λευκού Πύργου, που διασώθηκε ύστερα από αντιδράσεις κατοίκων και φορέων: «Και τι κατάλαβαν; Ας το έχουν τώρα να το χαίρονται».

    Η ύπαρξη του περιτειχίσματος του Λευκού Πύργου ήταν γνωστή στους αρχαιολόγους. Ηξεραν ότι θα εντοπιστεί κατά τις εργασίες ανάπλασης της πλατείας του Λ. Πύργου από το Δήμο Θεσσαλονίκης. Δεν είχε περιληφθεί όμως στην αρχική μελέτη. Και όταν ήρθε στο φως, σε βάθος μικρότερο των δύο μέτρων, οι αρχαιολόγοι πίστεψαν ότι θα διατηρηθεί και θα διασωθεί, ώστε να δίνεται μια σαφής εικόνα για το πώς ήταν ο Λ. Πύργος. Εικόνα που οι σύγχρονοι γνωρίζουν μόνο από γκραβούρες της εποχής. Ομως, παρά την αντίθετη γνώμη των αρχαιολόγων της πόλης, το ΚΑΣ αποφάσισε την κατάχωσή του, σύμφωνα με τις επιθυμίες του Δήμου Θεσσαλονίκης.

    Στη συνεδρίαση σημειώθηκε ισοψηφία και τη λύση έδωσε ο Χρήστος Ζαχόπουλος κάνοντας χρήση του δικαιώματος της διπλής ψήφου του, ως προέδρου του ΚΑΣ, σύμφωνα με το βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσο Κουράκη. Ο ίδιος τονίζει ότι τότε ο Χρήστος Ζαχόπουλος, κατά παράβαση κάθε δεοντολογίας που θέλει την απόφαση του ΚΑΣ απλώς γνωμοδοτική στον υπουργό Πολιτισμού, ανακοίνωνε στον Τύπο την έναρξη εκτέλεσης του έργου. Οι έντονες αντιδράσεις αρχαιολόγων, φορέων και κατοίκων προκάλεσαν τελικά την παρέμβαση του τότε υφυπουργού Πολιτισμού, Πέτρου Τατούλη, που ματαίωσε την κατάχωση του περιτειχίσματος, υπέρ της ανάδειξης και διατήρησής του.

    Με το θέμα της ανάπλασης της πλατείας Αριστοτέλους, ακόμη ένα μέγα σχέδιο του Δήμου Θεσσαλονίκης που ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών από κατοίκους, φορείς και παρατάξεις, ο Χρήστος Ζαχόπουλος δεν ασχολήθηκε. Το σχέδιο σταμάτησε στο τοπικό αρχαιολογικό συμβούλιο, όπου ο δήμος αναγκάστηκε να ανακαλέσει όλες τις προτάσεις «εξωραϊσμού» και «εκσυγχρονισμού» της πλατείας Αριστοτέλους.

    Η δενδροφύτευση

    Η τελευταία εξόφθαλμη απόφαση του Χρήστου Ζαχόπουλου για τη Θεσσαλονίκη αφορά δενδροφύτευση γύρω από μνημεία της πόλης, ύψους 2,5 εκατ. ευρώ, σε χώρους που είναι ήδη δενδροφυτεμένοι. Οπως καταγγέλλει ο Τάσος Κουράκης, στις 11/12/2007 ο Χρήστος Ζαχόπουλος υπέγραψε κονδύλι ύψους 30.000 ευρώ για μελέτη έργου δενδροφύτευσης ιστορικών μνημείων της Θεσσαλονίκης, με απώτερο σκοπό το έργο να περιληφθεί στο Γ’ ΚΠΣ, ώστε να συνεχιστεί στο Δ’ ΚΠΣ. Σύμφωνα με πληροφορίες, μηχανικοί της αρμόδιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας στη Θεσσαλονίκη ενημέρωσαν τον υπουργό Πολιτισμού, Μιχάλη Λιάπη, να μην υπογράψει αυτή τη δαπάνη καθώς η ανάγκη για την προστασία ιδιαίτερα των 4 χιλιομέτρων τειχών της πόλης, όπως εκτιμούν ειδικοί επιστήμονες, είναι πολύ πιο επιτακτική από τη δενδροφύτευση των ήδη δενδροφυτεμένων χώρων.

    Από την ιστοσελίδα

    Στο μηχανισμό που είχε στήσει ο Χρήστος Ζαχόπουλος στη Θεσσαλονίκη, είχε τοποθετήσει και τον επιστήθιο φίλο του, μάρτυρα-κλειδί στην υπόθεση της απόπειρας αυτοκτονίας του, σκηνοθέτη Γιώργο Μυλωνά. Τον είχε τοποθετήσει πρόεδρο στο Μουσείο Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ηταν ένας από τους ανθρώπους που επίσης είχαν τοποθετηθεί στην κεφαλή οργανισμών εν μια νυκτί, χωρίς καμία άλλη ανακοίνωση. Τα ονόματά τους εμφανίστηκαν ξαφνικά στην ηλεκτρονική σελίδα του ΥΠΠΟ, όπου αναφέρονται οι οργανισμοί που ανήκουν στο υπουργείο.

    Διαδέχτηκε το σκηνοθέτη Τάσο Ψαρρά, ο οποίος είχε μάθει για την απομάκρυνσή του, όχι επισήμως από το υπουργείο, αλλά από τους δημοσιογράφους που έτυχε να αντιληφθούν τις αντικαταστάσεις των επικεφαλής των οργανισμών στην ιστοσελίδα του ΥΠΠΟ. Παρ’ όλα αυτά, ο Γ. Μυλωνάς φέρεται να μην είχε κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στη Θεσσαλονίκη. Εμφανιζόταν μόνο στις συνεδριάσεις του Δ.Σ. του Μουσείου Κινηματογράφου και σε κάποιες εκδηλώσεις του μουσείου, όπως εκθέσεις ή προβολές.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/12/2007

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  56. ΑΙΧΜΕΣ
    Αυτόχειρες

    Παντελής Καψής kapsis@dolnet.gr ΤΑ ΝΕΑ 29-12
    «ΤΟΣΑ χρόνια νόμιζα ότι εμείς είμαστε οι καλοί», σημείωνε στο σημειωματάριό του ο Βινς Φόστερ, στενός συνεργάτης της Χίλαρι στη διάρκεια της πρώτης 4ετίας Κλίντον στον Λευκό Οίκο. Λίγες ημέρες αργότερα ατοκτόνησε με μία σφαίρα στο κεφάλι.
    Η ΠΙΕΣΗ στην πολιτική συχνά γίνεται ασφυκτική- πολύ πάνω από τα όρια που αντέχει ένας κανονικός άνθρωπος. Γι΄ αυτό και πριν βγάλουμε συμπεράσματα θα πρέπει να είμαστε πάντοτε επιφυλακτικοί.
    ΕΠΙ Νέας Δημοκρατίας ωστόσο τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται κυβερνητικά στελέχη εμφανίζουν ορισμένα πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Τα οποία επειδή επαναλαμβάνονται ασφαλώς δεν οφείλονται σε συμπτώσεις.

    ΤΟ πρώτο είναι η αδιαφάνεια. Στην υπόθεση Ζαχόπουλου για παράδειγμα είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή γνώριζε πολύ περισσότερα από όσα έχει ομολογήσει.

    Ο κ. Καραμανλής επιχείρησε να συγκαλύψει το πρόβλημα με μια παραίτηση για «προσωπικούς λόγους». Την ίδια ώρα ωστόσο το γραφείο του Πρωθυπουργού είχε στα χέρια του ένα DVD το οποίο και ένα μικρό παιδί θα καταλάβαινε ότι αφορούσε υπόθεση εκβιασμού.
    ΑΝΤΙ να στείλουν την υπόθεση στον εισαγγελέα προτίμησαν σεμνά και ταπεινά να κρύψουν την ταινία στο συρτάρι. Υπέθεσαν ενδεχομένως ότι με τον κ. Ζαχόπουλο εκτός κυβέρνησης θα τελείωνε και ο εκβιασμός. Τελικώς ο μόνος που κινδύνευσε να τελειώσει ήταν ο Ζαχόπουλος.
    ΤΟ δεύτερο χαρακτηριστικό όλων αυτών των υποθέσεων είναι τα ερωτηματικά σχετικά με την εμπλοκή της Δικαιοσύνης. Η οποία, προφανώς κάτω από πίεση, εμφανίζει αντανακλαστικά πολλών ταχυτήτων.
    ΜΠΟΡΕΙ για παράδειγμα οι εφημερίδες να γράφουν επί μήνες για κάποιες μίζες σε άγνωστες οφ-σορ χωρίς κανείς να συγκινείται. Και αρκούν λίγες ώρες για να προφυλακιστεί η κ. Τσέκου με κατηγορίες που το σύνολο του νομικού κόσμου θεωρεί υπερβολικές.
    ΤΟ τρίτο κοινό στοιχείο είναι ο αμφιλεγόμενος περίγυρος που αναδύεται. Κουμπάροι εκβιαστές, φίλοι που αναλαμβάνουν διορισμούς, δικηγόροι που φέρονται να ζητούν διευκολύνσεις για αποχαρακτηρισμούς κτιρίων. Τόσο που η «νέα διακυβέρνηση» ορισμένες στιγμές μοιάζει σαν να ήταν το σύνθημα για την κατάληψη του κράτους από «γαλάζιες συμμορίες». ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ των μέσων ενημέρωσης; Ενδεχομένως να ισχύει και αυτό. Πότε άλλοτε όμως είχαν να αντιμετωπίσουν μια τόσο συστηματική και συντονισμένη παραπληροφόρηση; Πότε άλλοτε έπρεπε οι δημοσιογράφοι να ανακαλύψουν τι ισχύει και τι όχι σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον;
    ΑΣ μην ξεχνάμε ότι ακόμα και στην περιβόητη υπόθεση των ομολόγων όταν το θέμα ήταν πια καθημερινά πρωτοσέλιδο, κορυφαίος υπουργός με μεγάλη δόση ειρωνείας είχε αμφισβητήσει το αν υπάρχει καν σκάνδαλο!
    ΑΦΕΛΕΙΑ, άγνοια ή συνενοχή;

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  57. Γελοιογραφίες

    http://www.tanea.gr/sketch.aspx?d=20071229&sn=ΓΕΛΟΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

    Σχόλιο από Ιώτα | 29/12/2007

  58. τα φαουλ της Θεμιδας:
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=84231168

    Σχόλιο από Ιώτα | 30/12/2007

  59. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗς ΚΟΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ, 23/12/2007
    ——————————————–
    Μια απίθανη μπόχα σκανδάλων, μιζών, κακοδιαχείρισης, εκβιασμών, βρώμικων πρωθυπουργικών “κολλητών” ήρθε στην επιφάνεια με την “απόπειρα αυτοκτονίας” του πρώην γ.γ. του Υπουργείου Πολιτισμού Χ.Ζαχόπουλου. Το “σεμνά και ταπεινά”, κατά την κυβέρνηση Καραμανλή και τον ίδιο τον πρωθυπουργό σημαίνει απεριόριστη ασυδοσία για πάσης φύσεως σκάνδαλα.

    Αυτό το σκάνδαλο αφορά προσωπικά τον κ.Καραμανλή. Ο πρώην γ.γ. ήταν ο άνθρωπός του, τον επέβαλε και τον στήριξε. Δεν μπορεί η απόπειρα αυτοκτονίας να περιοριστεί στο βολικό –για τον πρωθυπουργό- σχήμα της ηθικής οδύνης και της ροζ ιστορίας. Η παραίτηση που προηγήθηκε της απόπειρας, οι αιχμές του Χ.Ζαχόπουλου για πολιτικούς εκβιασμούς, αφορούν τον κ.Καραμανλή και την κυβέρνηση συνολικά. Πόσο μάλλον όταν είναι η δεύτερη “αυτοκτονία” σε υπόθεση που εμπλέκει το πρωθυπουργικό περιβάλλον (η πρώτη ήταν η περίεργη αυτοκτονία στην υπόθεση των υποκλοπών της Vodafone).

    Η σιωπή των ΜΜΕ (ακόμη και εφημερίδων της αριστεράς) για την προσωπική και πολιτική ευθύνη του πρωθυπουργού είναι απαράδεκτη. Το πέπλο σιωπής που καλύπτει και προστατεύει τον Καραμανλή ακόμη και σε περιπτώσεις καραμπινάτων σκανδάλων πρέπει να σπάσει. Η δια πυρός και σιδήρου επιβαλλόμενη γραμμή Ρουσόπουλου «μην αγγίζετε τον Καραμανλή», «παρουσιάστε τον ηθικό και ανέγγιχτο από τη βρώμα των σκανδάλων», «χτυπήστε υπουργούς, χτυπήστε συνεργάτες, “γκρεμίστε” τους κολλητούς του, μιλήστε για ροζ σκάνδαλα, αλλά μην αγγίζετε τον ίδιο», δεν μπορεί να περάσει ακόμη μια φορά ασχολίαστη.

    Το άπλετο φως στην υπόθεση δεν είναι οι ροζ ιστορίες και τα ερωτικά σκανδαλάκια. Ούτε βέβαια η δικαστικά άνωθεν επιβεβλημένη ενοχοποίηση της υπαλλήλου. Είναι οι μίζες από αποχαρακτηρισμούς, διευκολύνσεις, ανεξέλεγκτη χρήση τεράστιων κονδυλίων. Είναι οι τυχόν εκβιασμοί προς τις υψηλότερες δυνατές κατευθύνσεις του πολιτικού κόσμου. Τότε η κατάληξη ίσως είναι μια βουτιά στο κενό, αλλά δεν μπορεί η αλήθεια να περιοριστεί εκεί. Η βρώμικη πολιτική των μιζών, των σκανδάλων, των κολλητών, της ληστείας του δημόσιου χρήματος, είναι συνώνυμη της “νέας διακυβέρνησης”.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 31/12/2007

  60. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=88194656

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 03/01/2008

  61. Ο κ. «Ζ», ο κ. «Κ» και ο Φρόιντ

    Στο ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς, με την άνεση που δίνει το φιλικό τραπέζι και με την ασφάλεια που προσφέρει η απόσταση από τα τηλεπαράθυρα των εντυπώσεων, φίλος ψυχαναλυτής επιχειρούσε να σκιαγραφήσει τους ψυχικούς μηχανισμούς που πιθανόν οδήγησαν τον Ζ στην απόπειρα αυτοκτονίας.

    Το σχήμα που περιγράφει, σε αδρές γραμμές, είναι το εξής:

    *Ο Ζ λατρεύει τον Κ και, αντιστρόφως, το ζεύγος Κ επιδεικνύει απεριόριστη αποδοχή, εύνοια και υποστήριξη (πολιτική, πρακτική και συναισθηματική) στον Ζ. Προκύπτει έτσι ένα πλαίσιο όπου ο Ζ λειτουργεί ως alter ego, δηλαδή ως κατοπτρικό είδωλο του Κ. Εχει, με άλλα λόγια, αναπλάσει το εγώ του έτσι, που λειτουργεί σαν «μικρός Κ» στον δικό του χώρο.

    *Τοποθετώντας στο πιλοτήριο της ψυχής του έναν μικρό Κ, ο Ζ καλύπτει συναισθηματικές του ανάγκες μέσα από μια σχέση «τύπου His Master’s Voice».

    *Ταυτόχρονα, αντλεί και συγκεκριμένες απολαβές από την ταύτιση με τον Κύριό του: Αυταρέσκεια, φανερή στην όλη του στάση και εμφάνιση. Αίσθηση ότι βρίσκεται «υπεράνω όλων, ανθρώπων και κανόνων», βασισμένη στη βεβαιότητα που του παρέχει η ταύτιση με τον Κ. «Κάνω ό,τι θέλω, επειδή είμαι Εκείνος!». Και, φυσικά, αίγλη, επιρροή και εξωθεσμική ισχύ, ακόμη και εις βάρος των προϊσταμένων των υπουργών.

    *Για πολιτικούς κυρίως λόγους, αίφνης, ο Κ αποσύρει την εύνοιά του από τον Ζ. Αποστασιοποιείται πολιτικά και προσωπικά. Του αφαιρεί όχι μόνο τις έμπρακτες εξουσίες, αλλά και την άδεια αναφοράς στην ιδιαίτερη σχέση τους. Μέχρι που, τελικά, τον «αδειάζει» με τρόπο απόλυτο και μάλιστα δημοσίως!

    *Η απώλεια του εξιδανικευμένου συναισθηματικού τροφοδότη (Κ) βιώνεται από τον Ζ κατά τρόπο τυπικά μελαγχολικό: Απαρηγόρητο αίσθημα προδομένης αγάπης, αδυναμία να αποχαιρετήσει τον χαμένο συναισθηματικό εταίρο, απεγνωσμένη προσπάθεια να τον κρατήσει για πάντα μαζί του, τοποθετώντας τον μέσα του.

    Ο μηχανισμός αυτός ονομάζεται «ενδοβολή» και αποτελεί κλειδί στη λογική της κατάθλιψης. Το εγώ του Ζ απορροφάται ολοκληρωτικά από τη σκιά του Κ.

    *Το παράπονο, η θλίψη και η οργή του Ζ απέναντι στον προδότη μιας μοναδικής και αναντικατάστατης αγάπης εκδηλώνεται τώρα ως επιθετικότητα και καταστροφικότητα, η οποία στρέφεται, στη φαντασία και με το πέρασμα στην πράξη, εναντίον του ίδιου του Ζ. Αλλωστε, ο ίδιος αντιπροσωπεύει, μέσω ταύτισης, τον ανάξιο πλέον αγάπης Κ! Ο Ζ επιχειρεί, λοιπόν, να καταστρέψει το Εγώ του ως ομοίωμα Εκείνου, σημαδεύοντας τον ενδοβληθέντα Κ, προκειμένου να εκδικηθεί τον προδότη!

    * Και μία κρίσιμη «λεπτομέρεια»: Η απόπειρα αυτοκτονίας ευνοείται και από την οικογενειακή ιστορία του Ζ, που σημαδεύεται από την αυτοκτονία του πατέρα του όταν εκείνος ήταν 4 ετών. Μια πρόσθετη όσο και μοιραία πηγή ταυτίσεων, αλλά και μια προηγούμενη καίρια εγκατάλειψη από κάποιον «που όφειλε να αγαπά τον Ζ», τροφοδοτούν την εξοικείωση με το βίωμα της μελαγχολίας και με τον κώδικα της αυτοκτονίας…

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 06/01/2008

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  62. Η παρέα που γράφει ιστορία

    Της ΚΑΤΙΑΣ ΜΑΚΡΗ

    Τέλης για τους φίλους, ο Αρ. Θωμόπουλος, κουμπάρος του πρωθυπουργού και πρόεδρος της HELEXPO, εκ δεξιών του Χρ. Ζαχόπουλου. Δίπλα για πολλά χρόνια.
    Καρντάσια, φίλοι και κουμπάροι. Ο Κ. Καραμανλής έχτισε εδώ και χρόνια βήμα-βήμα το πολιτικό του μέλλον, βασιζόμενος σ’ έναν ετερόκλητο πυρήνα που του έστρωσε μεθοδικά το χαλί για την ηγεσία της Ν.Δ.

    Σήμερα, ουδείς εξ αυτών που «πόνταραν» στον σημερινό πρωθυπουργό έχασε. Ολοι «βολεύτηκαν» σε κρατικές θέσεις και αξιώματα, παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις περί αξιοκρατίας και αποχρωματισμού «γαλάζιων» και «πράσινων» παιδιών. Βεβαίως, υπήρξαν και μερικές απώλειες:

    *Ο περίφημος Πανάγος Αναγνωστόπουλος ήταν αρχικομματάρχης του Κ. Καραμανλή μερικά φεγγάρια. Παρά το ελλιπές βιογραφικό του, βρέθηκε σε 5 διοικητικά συμβούλια ταμείων και οργανισμών. Κι από κει στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για απόπειρα εκβίασης της γαλακτοβιομηχανίας ΜΕΒΓΑΛ.

    *Ο εσωστρεφής εκπαιδευτικός Χρ. Ζαχόπουλος που είχε την ευθύνη των εκδηλώσεων για την τόνωση του προφίλ τού (τότε) βουλευτή Θεσσαλονίκης, αναρριχήθηκε έως τον 5ο όροφο του υπουργείου Πολιτισμού στην οδό Μπουμπουλίνας. Επεσε, όμως, απ’ τον 4ο του διαμερίσματος της Καρνεάδου.

    *Τα τελευταία σκάνδαλα που εκρήγνυνται στην πρωθυπουργική Αυλή δημιουργούν ωστικό κύμα που συγκλονίζει και τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή, καθώς συνδέονται με την «παρέα της Θεσσαλονίκης» – τους επάλληλους κύκλους φίλων του, δηλαδή, τα μέλη των οποίων είτε παραμένουν στη συμπρωτεύουσα είτε κατηφόρισαν μαζί του στην Αθήνα, όπως για παράδειγμα ο σημερινός υπουργός Ανάπτυξης, Χρ. Φώλιας.

    *Ο φαρμακοποιός Βάκης Φραντζής είναι αντιπρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος της πόλης και πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη.

    *Ο πρωθυπουργικός κουμπάρος, ξενοδόχος Αρ. Θωμόπουλος (Τέλης για τους δικούς του), είναι πρόεδρος στην HELEXPO.

    *Ο Θ. Καρτσιώτης είναι ίδια επιχείρηση.

    *Ο Λ. Τσολέκας, που εκτελούσε χρέη οδηγού (!) στο γραφείο του Κ. Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη, είναι σήμερα πρόεδρος στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης.

    *Ο Ν. Βακάλης -που επανέκαμψε το 1997 στο περιβάλλον Καραμανλή- αποζημιώθηκε μετά με μια (εκλόγιμη) θέση στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος το 2004.

    *Ο Ανδ. Λεούδης είναι σήμερα περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας, ο Λ. Ανανίκας γενικός γραμματέας του υπουργείου Μακεδονίας και ο πανεπιστημιακός Γ. Τσουκαλάς, γενικός γραμματέας στο υπουργείο Ανάπτυξης.

    Οσοι φίλοι δεν τοποθετήθηκαν σε δημόσιους οργανισμούς είχαν την ευκαιρία συμμετοχής στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ.

    *Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν ο Αντ. Γυφτόπουλος (Θεσσαλονίκη), ο Γ. Βακουφτσής (Γρεβενά), αλλά και ο Γ. Τουσιάκης (Θεσσαλονίκη), παλιό alter ego του Κ. Καραμανλή που χάθηκε χωρίς πολλές πολλές εξηγήσεις απ’ το πλάνο.

    Μετά το 2004 διορίστηκε (για λίγο) στον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών της συμπρωτεύουσας, αλλά παραιτήθηκε αυτοβούλως και αποχώρησε σιωπηλά…

    *Το εντυπωσιακό; Με την ίδια ευκολία που διορίζει ο πρωθυπουργός τους φίλους του, διορίζουν κι αυτοί με τη σειρά τους… τους δικούς τους: Μπλε καθετοποίηση.

    *Ο μέχρι προ τινος πανίσχυρος Χρ. Ζαχόπουλος, για παράδειγμα, είχε τοποθετήσει τον Γ. Μυλωνά πρόεδρο του Μουσείου Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τον Αθ. Πανώρη πρόεδρο στο Μουσείο Φωτογραφίας και τον Γ. Τσάρα πρόεδρο του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

    *Διορισμούς επί διορισμών έχει κάνει (με τις πρωθυπουργικές ευλογίες) και ο έτερος επιστήθιος φίλος του Κ. Καραμανλή στη συμπρωτεύουσα, Β. Φραντζής. Φίλοι και συνεργάτες του βρήκαν όλοι θέσεις σε οργανισμούς-κλειδιά. Οπως ο (γιατρός) Γ. Βαρτζόπουλος στο ΠΕΣΥ, ο (επίσης γιατρός) Δημ. Τσάμης στην ΕΤ3, ο Γ. Τσάρας διευθύνων σύμβουλος στον ΟΛΘ, ο Γ. Ρεμπετσέρης στο δ.σ. της «Εγνατίας». Ολοι, φίλοι και συνεργάτες δηλαδή. Μια «γαλάζια» παρέα που από μόνη της είναι η απόδειξη ότι το «σεμνά και ταπεινά» έχει πάει από καιρό περίπατο…
    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 06/01/2008
    πηγή
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=33394528

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  63. Γύρω γύρω όλοι, στη μέση η Ανέμη

    Το όνειρο της Νατάσας, ο ρόλος του Χρήστου (Ζαχόπουλου) και το συμβούλιο των κυριών της Οργάνωσης από το γραφείο Καραμανλή

    Θεσσαλονίκη.
    Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΣΚΑΡΕΛΙΑ

    Η οικολογική της ευαισθησία και η αγάπη της Νατάσας για τα παιδιά βρήκαν οδό έκφρασης μέσα από την «Ανέμη». Τη ΜΚΟ που έστησε ο Χρ. Ζαχόπουλος ως όχημα προβολής της συζύγου του πρωθυπουργού. Πρόεδρος εκείνη, αντιπρόεδρος αυτός. Αλλά το παραμύθι δεν είχε καλό τέλος.
    «Ο Καραμανλής βαριόταν τις φιλοσοφικές προσεγγίσεις και τις κουλτουριάρικες απόψεις του Ζαχόπουλου και τον απέφευγε. Ευήκοον ους βρήκε στη Νατάσα, που τότε ήταν στη γραμματεία του γραφείου του Καραμανλή, στον α’ όροφο της οδού Τσιμισκή 100, στη Διαγώνιο. Μπορούμε να πούμε ότι την εντυπωσίασε από τότε, όταν τίποτα δεν έδειχνε ότι θα γινόταν μετά γυναίκα του σημερινού πρωθυπουργού».

    Η διήγηση παλαιού μέλους της «παρέας της Θεσσαλονίκης» επιστρέφει στα πρώτα βήματα Καραμανλή, στη γραμματειακή υποστήριξη του οποίου, πέρα από τη σημερινή σύζυγό του, ήταν η Βάσω Βακουφτσή (σύζυγος του γεωπόνου που ήταν στον «σκληρό πυρήνα»), η Γλύκα Κορτσάρη (σύζυγος του πρώην βουλευτή Φλώρινας Ν. Κορτσάρη), η Ολια Ζαχαριάδου-Μυλοπούλου μαζί με την Εμη Μεδίτσκου.

    Οι κυρίες αυτές μ’ άλλες 15 αποτέλεσαν και τη βάση της «Ανέμης», της οργάνωσης στην οποία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν πρόεδρος η ίδια η Νατάσα Καραμανλή με αντιπρόεδρο τον Χρ. Ζαχόπουλο.

    Ο ρόλος του ήταν, όπως θυμάται μία από τις κυρίες-ιδρυτικά μέλη, «να κατεβάζει ιδέες για εκδηλώσεις και να ενεργοποιεί ειδικούς για την επικοινωνία τους». Οπως η πρωτοβουλία με παιδιά που έχουν σύνδρομο Ντάουν που ζωγράφισαν στην παραλία Θεσσαλονίκης με επιμελητή τον λέκτορα Γιώργο Τσάρα, σήμερα πρόεδρο του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, στενού φίλου του Χρ. Ζαχόπουλου και, φυσικά, τη Νατάσα παρούσα.

    Τη Νατάσα διαδέχθηκε στην ηγεσία της «Ανέμης» η Μαριάννα Βιλδιρίδη και εδώ κι ένα χρόνο στην προεδρία είναι η Νόνη Στεργιώτη, από την Αθήνα, καθώς η οργάνωση απέκτησε πανελλαδικό χαρακτήρα. Ο Ζαχόπουλος «αποστρατεύθηκε», ενώ η σύζυγος του πρωθυπουργού έχει, πλέον, τον τίτλο της επίτιμης προέδρου.

    Σε σχέση με τον πρώην γενικό γραμματέα και την προσκόλλησή του στον Κ. Καραμανλή, οι εκτιμήσεις που δίνουν τρεις του σκληρού καραμανλικού «πυρήνα» είναι:

    *«Ηταν χρήσιμος, εργατικός, κατέβαζε ιδέες κι ήταν πιστός. Και μόνο το γεγονός ότι μόνος αυτός το ’97, από τους ανθρώπους του γραφείου της Θεσσαλονίκης, πήρε την απόφαση και κατέβηκε στην Αθήνα, σ’ ένα γραφείο 1,5Χ2, στην οδό Λυκείου, όταν εμείς μείναμε πίσω και πήραμε διάφορες κομματικές θέσεις, λέει πολλά. Ηθελε να είναι κοντά στον πρόεδρο με κάθε θυσία. Προφανώς, γιατί πίστευε ότι του ήταν απαραίτητος και είχε στόχο να βρίσκεται στο κέντρο των αποφάσεων».

    *«Ο Χρήστος πάντα εργαζόταν υπόγεια, μειώνοντας τους άλλους συνεργάτες του Καραμανλή. Ηταν μοναδικός σ’ αυτό. Εμείς, για παράδειγμα, δεν μπορούσαμε να ξυπνάμε τις γυναίκες μας μεταμεσονύκτια να ετοιμάσουν μακαρονάδα για τον Καραμανλή. Αυτό, όμως, το έκανε συστηματικά εκείνος με την Πέρσα. Εκανε τα πάντα προκειμένου να είναι αρεστός και ποτέ δεν διαφώνησε με τον Κώστα. Ηταν, θα έλεγα το πιο γρήγορο «ναι»».

    *«Εμείς τότε, το μόνο για το οποίο δουλεύαμε ήταν η προοπτική του Καραμανλή. Ο Χρήστος όμως έδινε σημασία και στα «δευτερεύοντα». Κατέβηκε στην Αθήνα, γιατί δεν ήθελε να πηγαίνει στο σχολείο που ήταν διορισμένος. Μια με το μεταπτυχιακό που έκανε αυτός και η γυναίκα του στον Κορρέ, μια η απόσπασή του στο γραφείο του Καραμανλή, του εξασφάλισαν μια θέση στο «περιβάλλον». Το τι έκανε απ’ την αρχή με τη Νατάσα, το πώς προετοίμασε την «Ηδύπολι» και την «Ανέμη», ούτε που μας απασχόλησαν».

    (Αλλο ρεπορτάζ στον «Ιό»)

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 06/01/2008
    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=39064800

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  64. «Φωνή λαού» και Λαζόπουλος

    Του ΝΙΚΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ*

    Ποιος αποτελεί σήμερα τη «φωνή του λαού»; Στη δημοκρατία η κυβέρνηση, η νομοθεσία, η απονομή της δικαιοσύνης είναι έργα που διεξάγονται στο όνομα του λαού. Ο πολιτικός υπερηφανεύεται που έχει μια σχέση εκπροσώπησης με τον κόσμο, τεκμηριωμένη με την ψήφο, ενώ ο εισαγγελέας και ο δικαστής επικαλούνται συχνά το κοινό αίσθημα. Μήπως, όμως, στην εποχή μας το σύστημα εκπροσώπησης της κοινής γνώμης δυσλειτουργεί;

    1 Αφήνοντας για λίγο στην άκρη τα δέοντα και τις αξιολογήσεις, απαντούμε περιγράφοντας: έχει γενικευθεί μια κρίση αξιοπιστίας τού «επ’ ονόματι του λαού» εκφερόμενου λόγου.

    Κατ’ αρχήν, υπάρχουν ανταγωνιστές: παράγοντες παραδοσιακοί, όπως οι ιεράρχες εκείνοι που αποφαίνονται έως και για θέματα εξωτερικής πολιτικής· ή μεταμοντέρνοι, όπως εκείνοι οι παρουσιαστές ειδήσεων στην τηλεόραση που θεωρούν αυτονόητο ότι εκφράζουν το μέσο πολίτη.

    Οταν αμφισβητούν το λόγο και τα έργα των πολιτικών όντως ελέγχουν την εξουσία, αλλά το ζήτημα είναι πως και οι ίδιοι ασκούν μιαν άλλη, επίσης ισχυρή εξουσία. Στη ζούγκλα κάποιων εκπομπών, δύσκολα ξεχωρίζεις το λύκο από το πρόβατο. Τα κριτήρια είναι ανεπίσημα και επισφαλή: ποιος έχει πολυτελέστερη βίλα από τους δύο, ο πολιτικός ή ο παρουσιαστής;

    Το πρόβλημα, όμως, δεν οφείλεται μόνο στον ανταγωνισμό, αλλά και στην ουσία. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου «εν ονόματι του λαού» γνωμοδότησε ότι κάμερες μπορούν να κατοπτεύουν τους διαδηλωτές. Αλλά εκατομμύρια Ελλήνων παρακολουθούν και «δικαιώνουν» τον Λ. Λαζόπουλο, που κατακρίνει με οξύτητα αυτήν την παρακολούθηση των διαδηλώσεων.

    2 Μέσα στα ρεύματα της παγκοσμιοποίησης τα εθνικά κράτη σταδιακά απαξιώνονται. Κάποιοι νεοφιλελεύθεροι της αγοράς, πλείστοι συντηρητικοί οικογενειοκράτες των ελληνικών νοικοκυριών και αρκετοί φανατικοί του αντιεξουσιαστικού χώρου διαπιστώνουν με φρίκη τους ότι βρέθηκαν να συμπλέουν προς την υποτίμηση της κρατικής υπόστασης. Η απαξίωση προχωρεί ταυτόχρονα με τη μείωση: λιγοστεύουν και φτωχαίνουν οι δημόσιες υπηρεσίες εκπαίδευσης, περίθαλψης, πυρόσβεσης κ.λπ. Ο κρατικός έλεγχος των τραπεζών (δηλαδή της οικονομίας) εξασθενεί. Οι συγκοινωνίες αφήνονται στους ιδιώτες και οι άγονες γραμμές υποφέρουν, οι ίδιοι οι δρόμοι «αυτοχρηματοδοτούνται» και εξαρτώνται από το ιδιωτικό κέρδος.

    Μέχρι τώρα λεγόταν ότι μόνο οι κρατικές υπηρεσίες ασφάλειας και καταστολής ενισχύονται. Ούτε και αυτό, όμως, είναι απόλυτο: Τα δικαστήρια στενάζουν λόγω έλλειψης προσωπικού, η αστυνομία πλαισιώνεται με εταιρείες «σεκιούριτι», οι εξοπλισμοί εξαρτώνται από ιδιώτες προμηθευτές. Θα νικήσουμε τον εχθρό, αν το θέλουν σαράντα επιχειρήσεις προμήθειας οπλικών συστημάτων.

    3 Μέσα στο κλίμα αυτό, η κρίση αξιοπιστίας του δημόσιου λόγου και των δημόσιων υπηρεσιών προκύπτει σχεδόν προγραμματισμένα, ή έστω νομοτελειακά.

    Αναπόφευκτα η ιδιωτική τηλεόραση σπεύδει να καλύψει κενά, να ελέγξει, να καταγγείλει, να κηδεμονεύσει. Καθώς μάλιστα αυτό γίνεται από καιρό, διακρίνονται και τα σταθερά της ιδεολογήματα και η πρακτική: έξαρση της ανάγκης για ασφάλεια, σπάνια ενασχόληση με τις ατομικές ελευθερίες· στις διαδηλώσεις, εστίαση στα κρούσματα βίας κι όχι στον όγκο, στον παλμό, στα συνθήματα των διαδηλωτών· επίσης, ετοιμότητα διαπόμπευσης των πολιτικών και εκτίναξη των «ροζ» σκανδάλων στην κορυφή της ιεραρχίας των τηλεοπτικών ενδιαφερόντων.

    4 Αποτελούν τα παραπάνω έκφραση, ή φθορά της δημοκρατίας; Αποφεύγουμε την εύκολη απάντηση. Καθώς αρχίζει νέα χρονιά, μπορούμε να προσέξουμε ένα ενθαρρυντικό μήνυμα.

    Η εκπομπή του Λ. Λαζόπουλου λειτούργησε το 2007 σαν ανάχωμα απέναντι σε πολλά από τα παραπάνω ρεύματα: Στήριξε τους εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές που διαδήλωναν υπέρ του άρθρου 16. Κατέκρινε τις παρακολουθήσεις με κάμερες. Απέκρουσε τους πουριτανικούς ελέγχους της ιδιωτικής ζωής. Σχολίασε αστέρες της επικοινωνίας. Αναφέρθηκε με προσοχή, χωρίς δημαγωγία, στα θέματα του Μυλοποτάμου και στο Ασφαλιστικό. Η ανταπόκριση του κοινού είχε τις γνωστές πανηγυρικές διαστάσεις.

    5 Κάποιοι σκέφθηκαν ότι τα εκατομμύρια των τηλεθεατών προσελκύστηκαν όχι από τον πολιτικοκοινωνικό λόγο και την κριτική, αλλά από το θέαμα, τη μουσική, το παιχνίδι με την ακρότητα των σχολίων. Ασφαλώς, κανείς δεν προσυπογράφει το σύνολο, είτε από άποψη ουσίας, είτε από άποψη αισθητικής. Αυτό επίσης θα ήταν επικίνδυνο.

    Ωστόσο, η παραπάνω δειγματοληπτικά σταχυολογημένη πολιτικοκοινωνική κριτική του Λ. Λαζόπουλου κατελάμβανε μεγάλο μέρος της εκπομπής του. Αποτελούσε τη συνισταμένη της και θα ήταν επομένως απίθανο να μην συνέβαλλε αποφασιστικά στο ενδιαφέρον και στην κινητοποίηση των τηλεθεατών. Με δύο λόγια: ήταν μια «άλλη φωνή του λαού» που πραγματικά εξέφραζε πολλούς.

    6 Τα ελλείμματα της δημοκρατίας θεραπεύονται, κατά την αρχαία συνταγή, μόνο με περισσότερη δημοκρατία. Σημασία δεν έχει μόνο ποιος εκπροσωπεί ποιον, αλλά και σε ποιον ο καθένας λογοδοτεί. Ο δήμος έχει δυνατότητες να δρα πολιτικά μέσω συγκεκριμένων επιλογών κατανάλωσης, θεάματος και ποιότητας περιβάλλοντος. Οταν το θυμάται, δυναμώνει.

    * Ο Ν. ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ είναι καθηγητής Νομικής ΑΠΘ.

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 06/01/2008

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  65. http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=39064800

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  66. Για να θυμηθουμε λίγο και το αλλο σκανδαλο -με τα »δομημένα» ομολογα και πως πηγαν να το» κουκουλώσουν»

    – ΖΟΡΜΠΑΣ

    Ο πρώην εισαγγελέας βρίσκεται στο στόχαστρο πολλών υπουργών λόγω των ερευνών του για τα δομημένα
    Δείχνουν στον κ. Ζορμπά την έξοδο
    Με θεσμική απομόνωση, οικονομικό στραγγαλισμό της Αρχής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και απαξίωση των πορισμάτων του η κυβέρνηση τον οδηγεί στην παραίτηση

    ΓΡΗΓ. ΤΖΙΟΒΑΡΑΣ
    «Εκποδών» επιχειρεί να θέσει η κυβέρνηση τον επικεφαλής της Αρχής για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος» κ. Γ. Ζορμπά εξαιτίας της επιμονής του να φέρει σε πέρας την έρευνα για τις ζημιογόνες επενδύσεις των Ταμείων στα περίφημα δομημένα ομολόγα. Ο τέως εισαγγελέας, ο οποίος πανηγυρικά τοποθετήθηκε το 2004 στη θέση του γενικού γραμματέα Εξοπλισμών με στόχο να σταλούν στη Δικαιοσύνη υποθέσεις αμυντικών προμηθειών της περιόδου του ΠαΣοΚ και δύο χρόνια αργότερα το ίδιο πομπωδώς του ανατέθηκε η προεδρία τής νομοθετικά αναβαθμισμένης Εθνικής Αρχής για την Καταπολέμηση της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες, φαίνεται να «μετράει μέρες» στη θέση του. Κυβερνητικά στελέχη θεωρούν «προγραμμένο» τον κ. Ζορμπά και με μέτρα όπως η θεσμική απομόνωσή του, ο οικονομικός και διοικητικός στραγγαλισμός της Αρχής της οποίας προΐσταται, αλλά και η απαξίωση του έργου που επιτέλεσε στο ζήτημα των ομολόγων – με τα πορίσματα που συνέταξε να τίθενται, υπό τις κυβερνητικές ευλογίες, στο αρχείο -, καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να τον οδηγήσουν σε παραίτηση.

    ——————————————————————————–

    Ο επικεφαλής της Αρχής για το «ξέπλυμα μαύρου χρήματος» κ. Γ. Ζορμπάς σε παλαιότερη κατάθεσή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής

    ——————————————————————————–

    Παρά τη ρητή πρόβλεψη του νόμου με τον οποίο συστάθηκε (3424/2005) ότι «η Αρχή έχει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια», επί δύο χρόνια λειτούργησε χωρίς δικό της προϋπολογισμό, ενώ αρμόδιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι της αρνούνται, με αστήρικτες δικαιολογίες, την απόσπαση του προβλεπόμενου από τον ίδιο νόμο προσωπικού για τη στελέχωσή της.

    Στον έκτο όροφο της πολυκατοικίας των Πετραλώνων, όπου συστεγάζεται με την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (το πρώην ΣΔΟΕ) η Αρχή, τίποτε δεν θυμίζει στον επισκέπτη ότι βρίσκεται στα γραφεία μιας υπηρεσίας που είναι επιφορτισμένη με την καταπολέμηση του «ξεπλύματος βρώμικου χρήματος».

    * Οικονομικό «εμπάργκο»

    «Δεν μπορούσαμε επί ενάμιση χρόνο ούτε χαρτί για φωτοτυπίες να προμηθευτούμε» λένε οι λιγοστοί συνεργάτες του κ. Ζορμπά, ο οποίος, κατά πληροφορίες, με επανειλημμένα διαβήματά του, τα οποία αποφεύγει να δημοσιοποιήσει, έχει διαμαρτυρηθεί προς το υπουργείο Οικονομίας για την κατάσταση που αντιμετώπισε και εν πολλοίς εξακολουθεί να αντιμετωπίζει, αφού η στελέχωση της Αρχής παραμένει σε ποσοστό κάτω του 50%.

    Τα διαβήματά του αυτά, τα οποία έφθασαν ως το Μέγαρο Μαξίμου, έχουν πέσει στο κενό, γεγονός που δεν είναι άσχετο με το ότι αρμόδια κυβερνητικά στελέχη σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους δεν κρύβουν την έντονη ενόχληση που τους προκάλεσε η δραστηριότητα την οποία ανέπτυξε στο ζήτημα των ομολόγων. Γι’ αυτό και με κάθε ευκαιρία και με κάθε τρόπο επιθυμούν να του στείλουν το μήνυμα ότι είναι «persona non grata», δηλαδή «ανεπιθύμητος».

    * Η «μονομανία» και οι Αμερικανοί

    Κορυφαίος υπουργός καταλόγιζε προσφάτως στον τέως εισαγγελέα «μονομανία με τα ομόλογα», τον επέκρινε ότι «δεν ασχολήθηκε με άλλες σοβαρές υποθέσεις ξεπλύματος», ενώ υποστήριζε ότι «στην κυβέρνηση έχουν παραπονεθεί οι Αμερικανοί ότι δεν ερευνώνται υποθέσεις». Πηγές της Αρχής αντιτείνουν ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο και αναφερόμενες στο αίτημα για το κλείσιμο λειτουργούσας εν Ελλάδι τράπεζας ιρανικών συμφερόντων, θέμα που είχε αποκαλύψει «Το Βήμα», σημειώνουν ότι πέραν του ότι στις αρμοδιότητες της Αρχής δεν είναι το κλείσιμο τραπεζών, ανάλογη θέση επί του ζητήματος είχε λάβει και το υπουργείο Εξωτερικών.

    Το προαναφερθέν κυβερνητικό στέλεχος άφηνε να εννοηθεί ότι είναι ζήτημα λίγου χρόνου η υποχρέωση του κ. Ζορμπά να παραιτηθεί, ενώ σημείωνε με έμφαση ότι, εφόσον δεν συμβεί κάτι τέτοιο, είναι «στην ευχέρεια της κυβέρνησης να τον παύσει, κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο τον διόρισε». Συμπλήρωνε δε με δηκτικό τρόπο: «Το πολύ πολύ να μας ζητήσει να του καταβάλουμε και αποζημίωση».

    Τα επικριτικά αυτά σχόλια του κορυφαίου υπουργού έγιναν λίγες ημέρες μετά την αποστολή από τον πρόεδρο της Αρχής για το «ξέπλυμα» στη Δικαιοσύνη του νέου πορίσματος για το «αμαρτωλό» ομόλογο ύψους 130 εκατ. ευρώ που είχε προμηθευτεί το Ταμείο των δημοσιογράφων (ΤΣΠΕΑΘ). Στο πόρισμά του αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, αναφέρεται ότι το επίμαχο ομόλογο, στο οποίο είχε τοποθετηθεί το 20% των αποθεματικών του Ταμείου, αγοράστηκε κατά 43 εκατ. ευρώ ακριβότερα, ενώ περιγράφεται η διαδρομή μέσω offshore εταιρειών και τραπεζών της Ελβετίας ποσού 13,6 εκατ. ευρώ που αποτελούσε «μίζα» η οποία κατέληξε σε λογαριασμούς προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση και συνδέονται με το κυβερνών κόμμα.

    * Η κρίση του Αυγούστου

    Ανάλογο κλίμα κατά του τέως εισαγγελέα, για τον οποίο στο παρελθόν άνοιγε συχνά ακόμη και η πόρτα του Μαξίμου, είχε επικρατήσει και τον περασμένο Αύγουστο, όταν είχε «διαρρεύσει» απόσπασμα του πρώτου πορίσματός του για το άλλο ομόλογο-μαμούθ, ύψους 280 εκατ. ευρώ, του Ταμείου των Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΕΑΔΥ). Η αναφορά που γινόταν σε εκείνο το πόρισμα για διοχέτευση μέρους της «μίζας» προς «συγκεκριμένο πολιτικό φορέα» είχε προκαλέσει ταραχή στην κυβέρνηση και δεν είναι λίγοι όσοι επιμένουν ότι επηρέασε την επίσπευση της προκήρυξης των εκλογών καθώς επίκειτο η παρουσία του κ. Ζορμπά στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής, η οποία αναβλήθηκε και έγινε εν τέλει μετά τις εκλογές.

    Τότε είχε διοχετευθεί και πάλι προς τον Τύπο κυβερνητικό σχέδιο για την απομάκρυνση του κ. Ζορμπά, το οποίο είχε ουσιαστικά επιβεβαιώσει από το βήμα της Βουλής ο υφυπουργός Οικονομίας κ. Ν. Λέγκας, ο οποίος κληθείς να απαντήσει σε σχετική ερώτηση είχε εξαπολύσει έμμεσες βολές κατά του προέδρου της Αρχής και είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο ανάληψης σχετικής νομοθετικής πρωτοβουλίας.

    * Η αποπομπή και ο κ. Παυλόπουλος

    Το σχέδιο εκείνο ωστόσο ναυάγησε καθώς ο υπουργός Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλος αρνήθηκε να συμπεριλάβει σε νομοσχέδιο για τις ανεξάρτητες αρχές ειδική ρύθμιση με την οποία θα τροποποιούνταν εκ νέου η ισχύουσα νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία της Αρχής, έτσι ώστε να διορίζονται και εν ενεργεία δικαστικοί.

    Ο υπουργός Εσωτερικών δεν ήθελε να επωμισθεί το πολιτικό κόστος της απομάκρυνσης του κ. Ζορμπά, και μάλιστα με μια ρύθμιση η οποία θα συμπεριλαμβανόταν σε ένα νομοσχέδιο το οποίο στόχευε στη θωράκιση των ανεξάρτητων αρχών. Γι’ αυτό και διεμήνυσε στο υπουργείο Οικονομίας, το οποίο πρωταγωνιστούσε στις προσπάθειες καρατόμησης του τέως εισαγγελέα, ότι δεν ήταν δυνατόν να συναινέσει σε μια τέτοια ρύθμιση, αφενός γιατί προσέκρουε στο Σύνταγμα που απαγορεύει ρητώς την απασχόληση σε διαφορετικούς από το αντικείμενό τους τομείς των εν ενεργεία δικαστικών λειτουργών και αφετέρου διότι η λειτουργία της Αρχής βασίζεται σε κοινοτικές οδηγίες και διεθνείς συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα μας με διεθνείς οργανισμούς, όπως είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα. «Θα γίνουμε διεθνώς ρεζίλι» ήταν ένα από τα επιχειρήματα.

    Οι δυσκολίες της «καρατόμησης»
    Την εκδίωξη του κ. Ζορμπά που δεν επετεύχθη παλαιότερα με νομοθετική παρέμβαση η κυβέρνηση επιδιώκει να την επιτύχει τώρα με άλλους τρόπους. Ενας εξ αυτών είναι η προσπάθεια να οδηγηθεί από μόνος του ο κ. Ζορμπάς στην έξοδο μέσω της πλήρους απαξίωσης του ρόλου του, αφού και τη νομοθετικά κατοχυρωμένη οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια στερείται και τα πορίσματα που συντάσσει τίθενται «παρανόμως», όπως επιμένει ο ίδιος, στο αρχείο. «Θα μείνει ώσπου να καταλάβει ότι πρέπει να φύγει» είναι η άποψη κυβερνητικού αξιωματούχου με βαρύνοντα λόγο στον διορισμό του τέως εισαγγελέα στην Αρχή. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι η «υπόθεση Ζαχόπουλου» και οι νέες πρωθυπουργικές υποσχέσεις για «μέτωπο με τη διαφθορά», οι οποίες δόθηκαν εξαιτίας αυτής, λειτούργησαν αποτρεπτικά για την «καρατόμηση» του κ. Ζορμπά, που κατά τα άλλα θεωρείται «ειλημμένη απόφαση». Σοβαρό εμπόδιο πάντως για τα κυβερνητικά σχέδια αποτελεί και ο νόμος, ο οποίος ορίζει ότι «ο πρόεδρος επιλέγεται και διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο ύστερα από πρόταση των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Δικαιοσύνης και γνώμη της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής». Αρα οι αποφάσεις για αντικατάστασή του θα πρέπει να υπογραφούν από το σύνολο των υπουργών και ο αντικαταστάτης του κ. Ζορμπά να εμφανιστεί στο Κοινοβούλιο.

    Το ΒΗΜΑ, 06/01/2008 , Σελ.: A14

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 06/01/2008

  67. Πολιτικός Κυνισμός και Πολιτική Αποξένωση στη Τρίτη Ελληνική Δημοκρατία

    Το φαινόμενο του πολιτικού κυνισμού δεν μπορεί να αναλυθεί σωστά αν δεν τοποθετηθεί στο γενικότερο ερμηνευτικό πλαίσιο του σύγχρονου κυνισμού , ως πολιτισμικής τάξεως συνθήκη που χαρακτηρίζει τις δυτικές κοινωνίες κατά την περίοδο της ύστερης νεωτερικότητας. Τα σύγχρονα πολιτικά και κομματικά συστήματα διέρχονται μια εντονότατη περίοδο ανακατατάξεων. Οι παράγοντες που συλλειτουργούν προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση ποικίλουν και δεν επιδρούν όλοι παντού με την αυτή ένταση και έκταση. Οπωσδήποτε όμως στους παράγοντες αυτούς συμπεριλαμβάνεται η αύξηση του πολιτικού κυνισμού και της πολιτικής αποξένωσης.

    Στην παράδοση των μικροκοινωνιολογικών μελετών αλλά και των θεωριών μέσου βεληνεκούς η «πολιτική δυσαρέσκεια» εκλαμβάνεται ως ένας υποκειμενικός ορισμός της κατάστασης που συνδέεται με τις προσδοκίες και τις αξιώσεις των υποκειμένων προς το πολιτικό τους περιβάλλον. Η παράδοση αυτή δημιούργησε ένα ορισμένο σημασιολογικό πεδίο στο οποίο εντάσσονται οι όροι «αλλοτρίωση», «δυσφορία» (discontent), «μη ικανοποίηση» (dissatisfaction), «αποξένωση» (estrangement), κυνισμός, ανομία, αρνητισμός (negativism), «αδυναμία» (powerlessness), «δυσανεξία» (malaise), «έλλειψη κανόνων» (normlessness), έλειψη νοήματος (meaninglessness) και ούτω καθεξής. Έτσι, ένα από τα βασικότερα προβλήματα που ανακύπτουν είναι η εσωτερική σχέση των όρων που συγκροτούν το εν λόγω σημασιολογικό πεδίο. Συνήθως στην βιβλιογραφία η πολιτική αλλοτρίωση εκλαμβάνεται ως έννοια γένους υπό την οποία κατατάσσονται άλλες έννοιες του πεδίου. Ως έννοια γένους, η πολιτική αλλοτρίωση ορίζεται ως το άλλο άκρο του συνεχούς που στοιχειοθετεί την υποκειμενική σχέση του πολίτη με το πολιτικό σύστημα και που τίθεται ως : υποστήριξη versus απόρριψη του συστήματος.

    Προ πολλού έχει γίνει προσπάθεια επιμερισμού της έννοιας αυτής σε μετρήσιμα μεγέθη που κυρίως σχετίζονται : με τις «διαστάσεις» και τα «πεδία αναφοράς» της πολιτικής αλλοτρίωσης. Με βάση κυρίως τις αναλύσεις των Easton, Dahl και Almond-Verba, οι Gamson, Aberbach και Μiller θεωρούν ότι η πολιτική αλλοτρίωση συνίσταται από δύο βασικές διαστάσεις : την πολιτική αναρμοδιότητα και τον πολιτικό κυνισμό (ή πολιτική δυσπιστία). Οι δύο αυτές διαστάσεις αντιστοιχούν σε ό,τι έχει ονομασθεί «θυμική στάση έναντι των εισροών και των εκροών του πολιτικού συστήματος (input και output affect). Βεβαίως σπεύδουν να τονίσουν ότι οι δύο αυτές διαστάσεις της πολιτικής αλλοτρίωσης μπορούν να αποσυσχετισθούν, να υπάρχει δηλαδή η μία δίχως απαραιτήτως να έχει εκδηλωθεί και η άλλη, γεγονός που οδηγεί και σε διαφορετικές μορφές πολιτικής συμπεριφοράς.

    Tα πεδία αναφοράς ή, αλλιώς, τα αντικείμενα της πολιτικής αλλοτρίωσης αλλά και του πολιτικού κυνισμού ποικίλουν έτσι ώστε τα άτομα άλλοτε να επιδεικνύουν υψηλά ποσοστά εμπιστοσύνης σε έναν συγκεκριμένο τομέα του πολιτικού συστήματος και ταυτοχρόνως να αποστασιοποιούνται κυνικά από έναν άλλο, και αντιστρόφως. Αρα, τόσο η πολιτική αλλοτρίωση/αποξένωση, όσο και ο πολιτικός κυνισμός όταν εμφανίζονται δεν επενεργούν συλλήβδην στο πολιτικό σύστημα και την πολιτική συμπεριφορά αλλά με έναν διαφορικό τροπισμό. Θα μπορούσαμε εδώ να πούμε ότι τα αντικείμενα πολιτικού κυνισμού και πολιτικής αλλοτρίωσης είναι δυνητικά τα εξής: α) Η θεσμισμένη κοινωνία εν γένει, ως πολιτική κοινότητα ανθρώπων που συνδέεται από έναν «πολιτικό καταμερισμό εργασίας» πέρα και υπεράνω των συγκεκριμένων κανόνων διαχείρισης των δημοσίων πραγμάτων και του διακανονισμού των συγκρούσεων και των διαφορών. β) Το αξιολογικό περιεχόμενο και οι βασικές κανονιστικές και συνταγματικές αρχές ενός πολιτικού καθεστώτος. γ) Οι πολιτικοί θεσμοί ενός καθεστώτος, όπως λόγου χάριν η κυβέρνηση, τα κόμματα, η δικαιοσύνη, η αστυνομία κλπ. δ) Οι φορείς συγκεκριμένων θεσμών όπως π.χ. οι πολιτικοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι κλπ.

    Πολιτικός Κυνισμός και Πολιτική Αποξένωση στην Σύγχρονη Ελλάδα

    Η εμπειρική μελέτη του πολιτικού κυνισμού και της αποξένωσης στην Ελλάδα ξεκίνησε ουσιαστικά το 1985 στα πλαίσια συγκριτικής έρευνας της πολιτικής κουλτούρας του Ευρωπαϊκού Νότου, που διεξήγαγε ερευνητική ομάδα του ΕΚΚΕ, και συνεχίζεται πλέον έως τις μέρες μας. Ενώ το 1985 το ελληνικό κοινό παρουσίαζε χαμηλά ποσοστά αποξένωσης από την πολιτική και τους πολιτικούς και ακόμα χαμηλώτερα ποσοστά κυνισμού απέναντι στους κυβερνώντες, κατά την περίοδο 1988-1990 οι δείκτες αυτοί εκτινάσσονται προς τα πάνω. Ταυτοχρόνως, μειώνεται αισθητά ο δείκτης της ικανοποίησης από την λειτουργία της δημοκρατίας ενώ το πολιτικό ενδιαφέρον διατηρείται σχετικά υψηλό. Επίσης, μειώνεται δραματικά ο δείκτης της ικανοποίησης από την ζωή εν γένει, ο οποπιος πάντως ουδέποτε ήταν υψηλός. Αυτό το τελευταίο έχει σημασία γιατί αποκαλύπτει μια διάχυτη και μακράς, σχετικά, διάρκειας απαρέσκεια που δεν υπακούει στις συγκυριακές διακυμάνσεις του πολιτικού σκηνικού (σκάνδαλα, προεκλογικές περίοδοι κλπ).

    Είναι χαρακτηριστικό ότι οι απόλυτα απορριπτικές στάσεις έναντι του πολιτικού προσωπικού γενικώς χαρακτηρίζουν την συντριπτική πλειονότητα των ερωτωμένων. Επιπλέον, οι στάσεις αυτές ακολούθησαν αυξητική τάση ακόμα και κατά τις παραμονές εκλογικών αναμετρήσεων, σε συγκυρίες, δηλαδή, κατά τις οποίες αναμένεται ότι ο πολίτης επιδεικνύει τον μεγαλύτερο βαθμό δέσμευσης στην πολιτική διαδικασία, πράγμα που συνεπάγεται ότι μάλλον έχουν εδραία βάση στην ελληνική κοινωνία. Τούτο καταδεικνύεται και από το ότι επιμερίζονται αναλογικά ως προς τις μεταβλητές της εκπαίδευσης και της κομματικής ένταξης. Ανεξαρτήτως δηλαδή μορφωτικού επιπέδου και κομματικής προτίμησης, σημειώνεται μια διαχρονική αύξηση της πολιτικής αποξένωσης και του πολιτικού κυνισμού. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο το γεγονός ότι κατά το ίδιο χρονικό διάστημα μειώνεται δραματικά το ποσοστό εκείνων που διαφωνούν στο ότι τα κόμματα είναι όλα τα ίδια.

    Τα δεδομένα αυτά φανερώνουν μια εκ μέρους ολοένα και περισσότερων πολιτών αίσθηση διάζευξης μεταξύ των κανονιστικών αρχών μιάς ιδεατής πολιτείας και της απτής πολιτικής πραγματικότητας. Διάζευξη, που επιφέρει νομίζουμε σοβαρές συνέπειες στην από τούδε και στο εξής συγκρότηση του δημόσιου βίου, μια και σηματοδοτεί όχι απλώς ένα είδος μαζικής αμφισβήτησης της πολιτικής και των πολιτικών, αλλά και μια προϊούσα ηθική «εκκένωση» των κανόνων της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η οποία ούτως ή άλλως στην Ελλάδα λειτουργεί και λειτουργούσε φορμαλιστικά. Όσο δε διατηρείται σχετικά υψηλά η πολιτικότητα (πολιτικό ενδιαφέρον και προδιάθεση πολιτικής εμπλοκής) τόσο η διάζευξη αυτή θα υποδηλώνει ένα κενό στις θεσμικές αναφορές μιάς συντεταγμένης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Εκείνο που ίσως αποκαλύπτεται είναι η εμμενής επιβίωση προ-δημοκρατικών σχημάτων πολιτικής σκέψης και δράσης που στα πλαίσια ενός «ανεστραμμένου συγκρητισμού» ναι μεν καλύπτονται από την μορφή εκσυγχρονιστικών ρυθμίσεων και αιτημάτων, πλην όμως, κατ’ ουσίαν, οδηγούν σε μία και μόνον αναμενόμενη και «φυσιολογική» αντίδραση: εφόσον τελικά η σύμφυση ιδιωτικού και δημόσιου είναι ο θεμελιώδης όρος αναπαραγωγής του πολιτικού συστήματος (με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται) η πρακτική συνείδηση του «μέσου» πολίτη μετατοπίζει το ορθολογικό-συμβολαιακό περιεχόμενο της πολιτικής δημοκρατίας από το κέντρο στην περιφέρεια. Ετσι συμπεριφέρεται με έναν ατελή φορμαλισμό ως εάν να θεωρούσε τους θεσμούς και τις δεδηλωμένες κανονιστικότητες πράγματι δεσμευτικές. Ο Έλληνας πολίτης συμπεριφέρεται ανέκαθεν κυνικά. Απλώς, σε περιόδους κρίσης και αναποτελεσματικότητας του συστήματος δεν διστάζει και να το δηλώσει ανοικτά.

    Μαζικά Μέσα Επικοινωνίας, Κυνισμός και Αποξένωση στην Πολιτική

    Στην διαμόρφωση των στάσεων και της γνώμης συντρέχει πάντοτε ένα πλήθος μεταβλητών η συνάρτηση των οποίων ακυρώνει οιονδήποτε μεθοδολογικό μονισμό. Εμείς εδώ θα ασχοληθούμε με έναν από τους εξηγητικούς παράγοντες της εμφάνισης του σύγχρονου πολιτικού κυνισμού και της αποξένωσης χωρίς να τον θεωρούμε ως τον αποκλειστικό. Ο παράγοντας αυτός είναι τα μαζικά μέσα επικοινωνίας και η μεταλλαγή των όρων της πολιτικής επικοινωνίας που αυτά έχουν επιφέρει.

    Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 αρκετοί ερευνητές της μαζικής επικοινωνίας, αλλά και κοινωνιολόγοι, εστίασαν την προσοχή τους στο κατά πόσο τα μαζικά μέσα συμβάλλουν στην δημιουργία αλλοτριωμένων κοινωνικών χαρακτήρων, ή, αντιστρόφως, σε ποιά έκταση τα αλλοτριωμένα υποκείμενα προβαίνουν στην χρήση των μαζικών μέσων. Τα ερευνητικά αποτελέσματα διϊστανται. Ετσι λόγου χάριν υπήρξαν έρευνες που συνεδύασαν την πολιτική αποξένωση με την απλή έκθεση (exposure) στην τηλεόραση, ενώ άλλες έδοσαν έμφαση στο συγκεκριμένο περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων (media content), όπως επίσης και στο κίνητρο χρήσης του μέσου αυτού. Με βάση πάντως ένα διαδραστικό μοντέλο επικοινωνίας (transactional model), η αλλοτρίωση μπορεί να ειδωθεί τόσο ως αιτία για την εκ μέρους των αποδεκτών ειδική χρήση των μαζικών μέσων, όσο και ως συνέπεια της ίδιας της χρήσης αυτών των μέσων.

    Μία ιδιαίτερη πλευρά της σχέσης των ΜΜΕ με την πολιτική γενικά είναι συμβολή τους την αστάθεια των κομματικών συστημάτων όπως και στην διαμόρφωση υποκειμενικών προσανατολισμών κυνικού και αποξενωτικού περιεχομένου. Χαρακτηριστική εδώ είναι η ανάλυση των Butler και Stokes, οι οποίοι επιχειρούν μια εις βάθος ανάλυση των αλλαγών που παρατηρήθηκαν στο εκλογικό σώμα της Βρετανίας από τις αρχές ήδη της δεκαετίας του ’60. Στο πλαίσιο αυτό, τα ΜΜΕ δεν εξηγούν μονομερώς τις μεταβολές του μεταπολεμικού πολιτικού τοπίου της Βρετανίας, αλλά είναι μία μόνο μεταβλητή . Οι συγγραφείς θεωρούν όμως ότι η βασική αλλαγή σημειώθηκε με την καθιέρωση της τηλεόρασης ως του κύριου μέσου πολιτικής επικοινωνίας. Η αλλαγή έγκειται στο ότι προσετέθη ένας νέος και πολύ δυναμικός παράγοντας-μέσο πολιτικής επικοινωνίας που βαθμηδόν συμπλήρωσε αλλά και εν πολλοίς υποκατέστησε τους παραδοσιακούς τρόπους πολιτικής επικοινωνίας. Επιπλέον, όσο πιο πολύ δέσποζε η τηλεόραση στο βρετανικό σύστημα επικοινωνίας τόσο περισσότερο επηρέαζε τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο των εφημερίδων, οι οποίες τελικώς απώλεσαν σημαντικό μέρος της λειτουργίας τους ως φορέων διαμεσολάβησης κομματικών συνταυτίσεων. Αυτό έγινε διότι, για λόγους θεαματικότητας, η τηλεόραση χρησιμοποιεί έναν όσο το δυνατόν πιο ουδέτερο και εξομοιωτικό πολιτικό λόγο που αμβλύνει τα άκρα και τις οξείες διαφορές, και άρα τις παραδοσιακές κομματικές συνταυτίσεις χαρακτήρα.

    Πέρα από το ότι για να μελετήσουμε αν τα μέσα συμβάλλουν ή όχι στην διαμόρφωση, στην σταθεροποίηση ή στην αλλαγή των κομματικών ταυτίσεων όπως επίσης και των αποξενωμένων πολιτικών στάσεων (attitudes) και απόψεων (cognitions) χρειάζεται να επιστρατευθούν αρκετές εξηρτημένες μεταβλητές, θα πρέπει, νομίζουμε, να «τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας» με την θεώρηση των άμεσων και περιορισμένων επιδράσεων των μέσων. Με το παράδειγμα δηλαδή που κυριάρχησε τις δεκαετίες ’40, ’50 και ’60 ότι οι πολιτικές επιδράσεις των μέσων είναι περιορισμένου διανύσματος. Είναι γνωστό ότι το παράδειγμα αυτό αμφισβητήθηκε αργότερα από την θεωρία, κυρίως, των χρήσεων και ικανοποιήσεων, το εξηγητικό μοντέλο της ημερήσιας διάταξης (agenda setting) , από την γνωστική ψυχολογία της πολιτικής επικοινωνίας και την θεωρία της αλληλόδρασης. Ολοένα και περισσότεροι πλέον μελετητές είναι της γνώμης ότι οι πολιτικές επιδράσεις των μέσων έχουν μακρο-πρόθεσμο και σωρευτικό χαρακτήρα. Παρά την επιλεκτικότητα (selectivity) της έκθεσης στα μέσα και της επιλεκτικής ερμηνείας των μηνυμάτων, τα μαζικά μέσα συγκροτούν αφ’ εαυτών ένα επικοινωνιακό περιβάλλον που επιδρά σωρευτικά και σε μεγάλο βαθμό αυτόνομα στη διαμόρφωση των πολιτικών στάσεων και συμπεριφορών.

    Σύμφωνα με τους Lang και Lang, που ήδη από το ’59 αντέκρουσαν την άποψη περί των περιορισμένων επιδράσεων των ΜΜΕ στην πολιτική, κάθε μέσο επικοινωνίας δεν μεταδίδει απλώς (πολιτικές) πληροφορίες, αλλά επιδρά και στις σχέσεις και στην συνείδηση αυτών που το χρησιμοποιούν. Οι Lang όμως είχαν από νωρίς διαγνώσει και την σχέση της δυσπιστίας των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα με την από μέρους τους χρήση των μαζικών μέσων, και κυρίως της τηλεόρασης, ως των βασικότερων, αν όχι των μοναδικών, πηγών πολιτικής πληροφόρησης. Από «πιλοτικές» έρευνες που είχαν ήδη διενεργήσει ανέφεραν ότι υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι η τηλεόραση ασκεί μια ιδιαίτερα ισχυρή επίδραση σε εκείνους που επιδεικνύουν μια χρόνια πολιτική δυσπιστία και ότι η συνάρτηση των δύο μεταβλητών αποτελεί μια γόνιμη ερευνητική οδό. Διατυπώνουν δε την άποψη ότι η διάχυση της δισπιστίας στην αμερικανική πολιτική ζωή συμπίπτει με την περίοδο που η τηλεόραση αναδεικνύεται σε κυρίαρχο μέσο πολιτικής επικοινωνίας.

    Ηταν ωστόσο με τις έρευνες του Michael J. Robinson που η «γόνιμη ερευνητική οδός» των Lang διανοίχθηκε επαρκώς. Ο προβληματισμός του ξεκίνησε από το ότι στις ΗΠΑ από τα μέσα του ’60 οι έρευνες κοινής γνώμης και πολιτικής κουλτούρας έδειχναν ότι είχαν αυξηθεί τα ποσοστά πολιτικής αποξένωσης, δυσπιστίας και πολιτικής αναρμοδιότητας (inefficacy). Εκ παραλλήλου, την περίοδο εκείνη τα δύο μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια της Αμερικής (CBS, NBS) επιμήκυναν τα δελτία ειδήσεων σε τριάντα λεπτά και εγκαινίασαν μια νέα εποχή στην ηλεκτρονική δημοσιογραφία. Ετσι, η υπόθεση εργασίας του Robinson ήταν ότι, με δεδομένη την αύξουσα εξάρτηση των πολιτών από την τηλεόραση ως πηγή ενημέρωσης, η χρόνια δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς και η υποκειμενική πολιτική αναρμοδιότητα θα ήταν πιο περισταλμένες εάν απουσίαζε ο συγκεκριμένος τρόπος παρουσίασης των ειδήσεων και της πολιτικής πληροφορίας από τα δίκτυα (δραματοποίηση, έμφαση στις πολιτικές συγκρούσεις, τονισμός αρνητικών ειδήσεων). Κατά τον Robinson, στην τηλεοπτική συσανασχέτιση (videomalaise, televisual malaise) πρέπει οφείλεται σε μεγάλο βαθμό η πολιτική δυσφορία/δυσανεξία (political malaise) των ατόμων αλλά και η προϊούσα απονομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος.

    Ένα ερώτημα που τίθεται από την ανάλυση του Robinson αφορά την κατεύθυνση της αιτιότητας. Είναι δηλαδή η εξάρτηση από την τηλεόραση και τα περιεχόμενά της που γεννά την υποκειμενική πολιτική αναρμοδιότητα (perceived political inefficacy) ή μήπως αυτοί που ήδη είναι πολιτικά αναρμόδιοι ή /και αποξενωμένοι από την πολιτική και τους πολιτικούς τείνουν να εξαρτηθούν από την τηλεόραση; Ο ίδιος πάντως αποφεύγει να υιοθετήσει μιαν άτεγκτη αιτιακή εξήγηση μια και εξυπονοεί ότι η τηλεόραση δεν είναι ο μόνος παράγοντας αύξησης του πολιτικού κυνισμού και της αποξένωσης εφόσον δηλώνει ότι εκείνο που για την ακρίβεια συμβαίνει είναι μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στα τηλεοπτικά μηνύματα και τις προδιαθέσεις του κοινού.

    Ένα δεύτερο, επίσης, ερώτημα που εγείρεται αφορά τον έλεγχο των ενδιάμεσων μεταβλητών. Γνωρίζουμε ότι στις έρευνες πολιτικής κουλτούρας και κοινής γνώμης ένας εξαιρετικής σπουδαιότητας παράγοντας που γεννά σημαίνουσες στατιστικές αποκλίσεις είναι η εκπαίδευση. Οι λιγότερο μορφωμένοι διαβάζουν πολύ πιο σπάνια εφημερίδα και περιοδικά για την πολιτική τους ενημέρωση από ό,τι οι περισσότερο μορφωμένοι. Από την άλλη μεριά, οι λιγότερο μορφωμένοι εκδηλώνουν συχνότερα κυνικούς και αποξενωτικές στάσεις.

    Η τηλεόραση λοιπόν, κατά τον Robinson, διαμορφώνει δύο τύπους κοινού : το κοινό που ενδιαφέρεται (advertent), και που είναι η μειοψηφία, και το αδιάφορο κοινό (inadvertent). Το αδιάφορο αυτό κοινό υποπίπτει στην κατηγορία εκείνη των αποδεκτών που έρχονται παρεμπιπτόντως σε επαφή με την πολιτική πληροφορία (incidental learning pattern). Η μη ένσκοπη τηλεθέαση ειδήσεων, η έφεση των καναλιών να παρουσιάζουν τα νεά με συγκρουσιακό και δραματοποιημένο τρόπο, η αξιοπιστία της τηλεόρασης, και η έλλειψη πολιτικής δεξιοτεχνίας στην επεξεργασία της πολιτικής πληροφορίας εν μέρους των τηλεθεατών, είναι οι παράγοντες εκείνοι που κατά τον Robinson προκαλούν τάσεις και συναισθήματα κυνισμού, δυσπιστίας και δυσφορίας. Και τούτο διότι η αδυναμία τους να κατανοήσουν σωστά τα πολιτικά μυνύματα τους προκαλεί μια εκ βάθρων αίσθηση πολιτικής αναρμοδιότητας.

    Γύρω από τις θέσεις-υποθέσεις του Robinson αναπτύχθηκε έντονη αντιπαράθεση που προήλθε κυρίως από επικοινωνιολόγους και όχι από πολιτικούς επιστήμονες. Από την αντιπαράθεση αυτή ορισμένες υποθέσεις του Robinson, αλλά και όλων όσων πριν από αυτόν υπέδειξαν την σχέση πολιτικού κυνισμού και τηλεόρασης, επιβεβαιώθηκαν και ορισμένες άλλες αμφισβητήθηκαν σοβαρά. Ασφαλώς, οι διαφορές των ερευνητικών αποτελεσμάτων οφείλονται σε διαφορετικές τεχνικές μέτρησης, στην υιοθέτηση διαφορετικών μεταβλητών, στην χρήση διαφορετικών μεθόδων, όπως επίσης και στις διαφορές στην πολιτική παράδοση των ομάδων που συμμετέχουν κάθε φορά στις έρευνες αυτές είτε ως δείγμα αλλ’ είτε και ως πειραματικές ομάδες. Με δεδομένη την κατάσταση αυτή, πολλοί ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι για την έγκυρη ανάλυση της εν λόγω σχέσης είναι ανάγκη να διευκρινισθεί το περιεχόμενο της έννοιας «εξάρτηση από τα μέσα» γενικώς, και «εξάρτηση από την τηλεόραση» ειδικώς. Και τούτο ακριβώς διότι είναι η προσκόλληση στα μέσα, και την τηλεόραση κυρίως, που λέγεται ότι προκαλεί την μία ή την άλλη συνέπεια στην κοινή γνώμη. Συχνά λοιπόν διακρίνεται η εξάρτηση (dependency) από την εμπιστοσύνη (reliance) στο εκάστοτε μέσον. Το αν π.χ. οι τηλεοπτικές ειδήσεις επιφέρουν ορισμένες αλλαγές στις στάσεις του κοινού εξαρτάται από την σχέση του κοινού αυτού με την τηλεόραση.

    Αποδείχθηκε ωστόσο ότι ούτε και αυτή η διάκριση επαρκεί. Αντ’ αυτής γίνεται πλέον λόγος για περισσότερες μεταβλητές που εξηγούν την επίδραση των ΜΜΕ στις πολιτικές στάσεις. Πρόκειται για την χρονική διάρκεια έκθεσης σε ένα μέσο, την έκθεση σε συγκεκριμένο περιεχόμενο του μέσου, τον βαθμό εμπιστοσύνης στο μέσο, το επίπεδο προσοχής που κάθε φορά δίδεται, όπως επίσης και για το συγκεκριμένο κίνητρο χρήσης του εκάστοτε μέσου.

    Ιδιωτική Τηλεόραση και Πολιτική Αποξένωση στην Ελλάδα.

    Έχουμε ήδη αναφερθεί σε παραμέτρους της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας κυνικού και αποξενωτικού περιεχομένου και είδαμε ότι τα τελευταία χρόνια οι σχετικοί δείκτες ακολουθούν αυξητική τάση. Θα προσπαθήσουμε στην συνέχεια να διατυπώσουμε ορισμένες βασικές υποθέσεις εργασίας ως προς την συσχέτιση της ιδιωτικής τηλεόρασης και της αύξησης του πολιτικού κυνισμού και της πολιτικής αποξένωσης στην Ελλάδα που φυσικά τελούν υπό την αίρεση της εμπειρικής τους επιβεβαίωσης.

    Υπόθεση πρώτη : τα εμπειρικά δεδομένα περί αύξουσας τάσης της αλλοτρίωσης και του κυνισμού στο ελληνικό κοινό δείχνουν ότι το φαινόμενο είναι προγενέστερο της έλευσης της ιδιωτικής τηλεόρασης, αλλά ακόμα και της ιδιωτικής ραδιοφωνίας. Υποθέτουμε ότι αυτή η «καθυστέρηση» στη διαμόρφωση μιας ανοικτής επικοινωνιακής αγοράς δεν είναι τυχαία και συναρτάται με την καχεξία της κοινωνίας των πολιτών.

    Υπόθεση δεύτερη : Η ατυπία και η ρευστότητα της ελληνικής κοινωνίας και η διαπλοκή του κρατικού με την παραδοσιακή ή και την γραφειοκρατική πατρωνεία λειτουργούν έτσι ώστε η κρίση διαχείρισης και αναδιανομής των πόρων (κρίση ορθολογικότητας) να μεταγράφεται άμεσα σε στάσεις γενικευμένης δυσαρέσκειας. Υποθέτουμε ότι ο διαχωρισμός μεταξύ φορέων της πολιτικής (κυβέρνηση, πολιτικοί κλπ) και της πολιτικής δομής εν γένει (θεσμοί, αξίες κλπ) που υιοθετείται στις έρευνες πολιτικής αλλοτρίωσης, στην ελληνική περίπτωση μπορεί να προσκρούει σε αυτήν την ανεξειδίκευτη και συμφυρματική τάση απόρριψης. Από την εύθραυστη αυτή κατάσταση υποθέτουμε ότι προκύπτει ένα «παράδοξο» : ενώ το ενδεχόμενο της ανόδου των αλλοτριωτικών στάσεων είναι συνεχές ή/και επικείμενο, ουσιαστικά το πολιτικό και η αντίληψη περί πολιτικής δεν θίγεται ακριβώς διότι συνίσταται στην και συμπυκνώνει την ατυπία και τον ιβριδιακό χαρακτήρα του δημοσίου χώρου.

    Υπόθεση τρίτη : η έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης συνεπλάκη ευθέως με την έκδηλη πολιτική κρίση περί τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, συνιστώντας συγχρόνως ένα από τα κεντρικά διακυβεύματά της. Η ιδιωτική τηλεόραση καλείτο τότε να εκπληρώσει μια βασική συνθήκη της, δηλαδή την κατασκευή του δικού της στερεοτύπου, ως μέσου, από θέση σχετικής (επιχειρηματικής και πολιτικής) αυτονομίας έναντι των άλλων εξουσιαστικών μηχανισμών. Ο όρος για την επίτευξη αυτής της συνθήκης πολιτικής αυτονομίας της ιδιωτικής τηλεόρασης θα ήταν ίσως η πλειοδοσία στην υπάρχουσα τότε πολιτική κρίση, κάτι που θα ήταν ομόλογο προς την αυξανόμενη πολιτική αλλοτρίωση. Και τούτο διότι έτσι και θα καθιερώνονταν ως αυτοτελής πόλος διαμεσολάβησης της κοινής γνώμης αλλά και θα εισέπρατταν υψηλές θεαματικότητες, ως αποτέλεσμα της στροφής των, υποτίθεται, αποξενωμένων και κουρασμένων τηλεθεατών-πολιτών από την κρατική στην ιδιωτική τηλεόραση.

    Αυτό όμως δεν συνέβη, ή συνέβη σε πολύ περιορισμένη έκταση. Υποθέτουμε διότι η ιδιωτική ραδιοτηλεόραση δεν εξήλθε των προσδιορισμών και των εξαρτήσεων που εκπορεύονται από την μονοσθενή-κρατοκεντρική λογική του πολιτικού καταμερισμού εργασίας στην Ελλάδα. Ο Λόγος (discourse) της τηλεόρασης σήμερα αναπαράγει σε πολύ μεγάλο βαθμό την υπάρχουσα κατάσταση ανταγωνισμού και πολιτικών συνταυτίσεων.

    Υπόθεση τέταρτη : Υποθέτουμε ότι η δραματοποίηση της πολιτικής πολύ περισσότερο μεταγράφει απλώς παρά προκαλεί στάσεις και αντιλήψεις του περίφημου «μέσου πολίτη», μεταξύ των οποίων και την δυσπιστία του έναντι των πολιτικών. Και τούτο διότι το τηλεοπτικό μέσο δεν έχει προχωρήσει με τρόπους που προσιδιάζουν στη δική του συγκρότηση/αναπαράσταση τόσο του «μέσου πολίτη» όσο και της αλλοτριωτικής πολιτικής του συνθήκης. Η αποξένωση και ο κυνισμός μεταφέρονται στον Λόγο και την εικόνα της οθόνης μέσα από έναν εμπειροτεχνικό αναδιπλασιασμό της «καθημερινής» ομιλίας και ένα δάνειο στυλ, χωρίς να ανασυγκροτούνται μέσα από την λογική της καθαυτής τηλεοπτικής πολιτικής επικοινωνίας.

    Υπόθεση πέμπτη : Υποθέτουμε ότι το εγχείρημα της ιδιωτικής τηλεόρασης να διεκτραγωδεί την πολιτική κρίση και ταυτόχρονα να ομιλεί περί αυτής υπό όρους και με γλώσσα που χαρακτηρίζουν πρωτίστως τους πρωταγωνιστές της , έχει μεν ως συνέπεια την εμπέδωση της τελευταίας, για μεγάλη κλίμακα του τηλεοπτικού κοινού, μέσα από αλλοτριωτικές σημάνσεις, πλην όμως παράγει και φαινόμενα κορεσμού. Αυτό αποκρυσταλλώνεται στην αδυναμία της τηλεόρασης να ανακόψει την συνεχή πτώση της θεαματικότητας σε πολιτικές εκπομπές.

    Υπόθεση έκτη : Ως προς την πολιτική της λειτουργία, η ελληνική ιδιωτική τηλεόραση κινείται μονίμως σε μιαν αντίφαση: από την μια μεριά, ως ιδιωτική επιχείρηση, επιδιώκει την μεγιστοποίηση του μεριδίου της στην αγορά με την αύξηση της τηλοψίας, ενώ, από την άλλη, εξακολουθεί να τελεί σε πολλαπλή εξάρτηση από τα κόμματα και το κράτος. Αυτό συνεπάγεται ότι στην πολιτική της επικοινωνία η ιδιωτική τηλεόραση δεν μπορεί να υιοθετήσει έναν απροκάλυπτα εξομοιωτικό, συγκρουσιακό και αρνητικό Λόγο (κάτι που κατά το πρότυπο λειτουργίας άλλων χωρών, όπως είδαμε, και αυξάνει την τηλεθέαση και προκαλεί φαινόμενα αποξένωσης) διότι εμποδίζεται από την ανάγκη της να έχει ταυτότητα αναγνώρισης και προβολής για ένα μεγάλο μέρος του κοινού.

    Αποτέλεσμα της αντίφασης αυτής είναι η ιδιωτική τηλεόραση να μειώνει σταθερά την πολιτική της ύλη και να επιφυλάσσει ολοένα και πιο πολύ την δραματουργία, τον αρνητισμό και την κατασκευή εντάσεων για γεγονότα εκτός πολιτικής.

    Υπόθεση έβδομη : Στο βαθμό που εκφράζεται ιδιαίτερα υψηλό πολιτικό ενδιαφέρον, και στον βαθμό που η ιδιωτική τηλεόραση δεν μπορεί να υιοθετήσει απρόσκοπτα έναν εξομοιωτικό και απορριπτικό πολιτικό Λόγο, το είδος εκείνο του εξαρτημένου από την τηλεόραση κοινού που ονομάσθηκε «αδιάφορο» (inadvertent) είναι μάλλον σπάνιο στην Ελλάδα σήμερα. Λόγω της όσμωσης του δημόσιου και του ιδιωτικού, ο κυνισμός αποτελεί συστατικό προκείμενο της πολιτικής και του πολιτικού. Το ελληνικό κοινό είναι ήδη κυνικό (και ως ένα βαθμό αποξενωμένο) εξ αρχής. Ταυτόχρονα όμως έχει και υψηλό πολιτικό ενδιαφέρον. Αυτό σημαίνει ότι, υπό την αίρεση της εμπειρικής επαλήθευσης, σε μεγάλο βαθμό το τηλεοπτικό κοινό στην Ελλάδα είναι κυνικό χωρίς ταυτόχρονα να είναι και «αδιάφορο».
    πηγή:
    http://www.media.uoa.gr/people/demertzis/pages_gr/articles/docs/1994/political_cynicism.php

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 08/01/2008

  68. Αυτή την φορά θα ξεκινήσω ανάποδα – εξάλλου η αλλαγή εμφάνισης ώστε να γίνει το blog πιο εύκολο στην ανάγνωση το επιβάλλει.

    Σύμφωνα, λοιπόν, με την προσέγγιση ενός αμφιλεγόμενου μεταμοντέρνου στοχαστή, κυνισμός είναι να μην πιστεύεις σε κάτι αλλά να πράττεις ως εάν πιστεύεις σ’ αυτό.

    Πράττουμε δηλαδή στις σύγχρονες – δυτικές βασικά – κοινωνίες μ’ ένα κυνικό σύνδρομο ως στάση ζωής. Κάτι που έχει τρομακτικές συνέπειες σε σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μας, ενώ εισάγει και τη γνωστή κριτική περί της κυνικής κοινωνίας όπου το σύστημα πια νομιμοποιείται μέσω της δυσπιστίας απέναντι σε αυτό.

    Πιο ειδική, αλλά και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, συνιστώσα πάνω στο θέμα αυτό αποτελούν οι παράγοντες εκείνοι που οδηγούν στην καλλιέργεια μιας τέτοια κουλτούρας – ειδικά στο πλαίσιο του λεγόμενου πολιτικού κυνισμού.

    Σ’ αυτό το πλαίσιο, η υποκρισία μπορεί να θεωρηθεί ως μία από τις πάρα πολλές αλληλο-εμπλεκόμενες προκείμενες που ωθούν στην υιοθέτηση ενός κυνικού τρόπου συμπεριφοράς και αντίληψης της πραγματικότητας.

    Στο επίπεδο βέβαια της πολιτικής, οι ανάγκες της πολιτικής επικοινωνίας συχνά επιβάλλουν μια εξόχως υποκριτική συμπεριφορά, η οποία ουδεμία σχέση έχει πολλές φορές με τα πολιτικά πρόσωπα που υποτάσσουν τα προσωπικά τους χαρακτηριστικά στις χαραχθείσες πολιτικές στρατηγικές.

    Με μια τέτοια συμπεριφορά νομίζω ήρθαμε αντιμέτωποι και στις πρόσφατες εκλογές.

    Πρόκειται για την άρνηση του πρωθυπουργού να συμμετάσχει σε μια οξεία αντιπαράθεση. Άρνηση η οποία ερμηνευόταν από τον ίδιο ως μια στάση ζωής απέναντι σε κάθε είδους πόλωση. Όλοι όμως τον θυμούνται ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να σηκώνει – μάλλον δικαίως – υπερβολικά τους τόνους και να εκστομίζει χαρακτηρισμούς όπως «αρχιερέας της διαφθοράς».

    Βέβαια, δείγματα υποκρισίας, ή έστω προκλητικής ανακολουθίας, μπορείς να εντοπίσεις σχεδόν στο σύνολο των πολιτικών. Και αυτό υπό μια έννοια μπορεί να νοηθεί ως ένας από τους πολλούς ερμηνευτικούς παράγοντες του διάχυτου, πλην ποικιλόμορφου, πολιτικού κυνισμού στη χώρα μας.

    Σε προσωπικό πάντως επίπεδο, την κυνική μου αντίληψη δεν επιτείνουν οι υποκριτικές συμπεριφορές, αλλά η διαχρονική επιβράβευσή τους.

    πηγή:
    http://reflexivity.wordpress.com/2007/10/05/%CE%9A%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%AF%CE%B1/

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 08/01/2008

  69. ΜΕΓΑΛΗ πτώση Ν.Δ. -αλλά και ΠΑΣΟΚ- και κόλαφος για το σκάνδαλο, σε γκάλοπ

    ————————————————————–
    Μπλε βλέπει το ροζ το 81% των πολιτών

    Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ

    Βαρύ πλήγμα επιφέρει στην κυβέρνηση η υπόθεση Ζαχόπουλου, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων τη χαρακτηρίζει σκάνδαλο με πολιτικές προεκτάσεις και απορρίπτει τη θεωρία της «ροζ ιστορίας».
    Ταυτόχρονα, μεγάλη πτώση παρουσιάζει το εκλογικό ποσοστό της Ν.Δ. (πέφτει, πάντως, και το αντίστοιχο του ΠΑΣΟΚ), ενώ ούτε ο πρωθυπουργός βγαίνει αλώβητος.

    Τα στοιχεία της πρώτης δημοσκόπησης του 2007 (της εταιρείας «Metron Analysis» για τον Αντέννα) είναι καταλυτικά για την κυβέρνηση, καθώς δείχνουν ότι η μέχρι τώρα επιχειρηματολογία της δεν γίνεται πιστευτή από την κοινή γνώμη, η οποία θεωρεί ότι η υπόθεση αυτή ελάχιστα έχει φωτιστεί μέχρι στιγμής. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 72% δηλώνει ότι έχει φωτιστεί σε μικρό βαθμό ή καθόλου και μόνο το 23% σε μεγάλο βαθμό.

    Οι απαντήσεις των ερωτηθέντων για τις πτυχές της υπόθεσης αυτής φανερώνουν και το μέγεθος της δυσκολίας, που έχει η κυβέρνηση να περάσει τις θέσεις της. Ετσι:

    * Το 76% κάνει λόγο για «σκάνδαλο με ευρύτερες διαστάσεις» και μόνο το 19% τη θεωρεί απλώς «διαπροσωπική υπόθεση». Είναι χαρακτηριστικό ότι την άποψη του σκανδάλου υιοθετούν και οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. σε ποσοστό 59%.

    * Το 81% πιστεύει ότι έχει και πολιτικές προεκτάσεις και μόνο το 14% απαντάει αρνητικά σ’ αυτό.

    * Το 75% του συνόλου των ψηφοφόρων (και το 64% των ψηφοφόρων της Ν.Δ.) θεωρεί, ότι η κυβέρνηση πρέπει να αποκαλύψει από πού παρέλαβε το επίμαχο βίντεο.

    * Το 48% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι δεν υπάρχει προσωπική εμπλοκή του πρωθυπουργού και του στενού του περιβάλλοντος στην υπόθεση. Ομως, το 39% πιστεύει το αντίθετο.

    * Η πλειοψηφία (49%) δηλώνει ότι η Δικαιοσύνη δεν αντιμετωπίζει μέχρι στιγμής με επάρκεια το θέμα. Το αντίθετο δηλώνει το 40%.

    Σημαντικές είναι οι μεταβολές που έχουν επέλθει στα εκλογικά ποσοστά των κομμάτων, σε σύγκριση με την έρευνα της ίδια εταιρείας, τον περασμένο Νοέμβριο. Τα δύο μεγάλα κόμματα υπέστησαν μεγάλες απώλειες (μεγαλύτερες η Ν.Δ., μικρότερες το ΠΑΣΟΚ), ενώ τα δύο κόμματα της Αριστεράς αποκόμισαν μεγάλα κέρδη. Ετσι, στην πρόθεση ψήφου:

    * Η Ν.Δ. συγκεντρώνει 27,6% έναντι 34,6% τον Νοέμβριο (πτώση 7%). Τα αντίστοιχα ποσοστά για το ΠΑΣΟΚ είναι 26,3% και 31,4% και η πτώση του είναι 5,1%. Το ΚΚΕ ανεβαίνει στο 8,4% από 7,2% και ο Συνασπισμός στο 7,9% από 5,3%. Στάσιμος στο 3,9% εμφανίζεται ο ΛΑΟΣ, ενώ αυξάνονται πολύ τα ποσοστά των αναποφάσιστων.

    * Η Ν.Δ. εμφανίζεται να έχει μεγάλες απώλειες (4%) προς το ΛΑΟΣ και μικρές (1,8%) προς το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχει μεγάλες απώλειες προς τα αριστερά του (8,5% προς τον Συν και 5,4% προς το ΚΚΕ).

    Στην εκτίμηση της πρόθεσης ψήφου που κάνει η εταιρεία, αν είχαμε αύριο εκλογές, τα δύο μεγάλα κόμματα θα συγκέντρωναν γύρω στο 35,5% το καθένα (προηγείται με 1,6% η Ν.Δ.), ενώ τα δύο κόμματα της Αριστεράς ξεπερνούν το 10% και ο ΛΑΟΣ το 5%.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 08/01/2008

    Σχόλιο από Επτά Νάνοι | 09/01/2008

  70. http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=14170736

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 09/01/2008

  71. Το κακό δεν είναι.

    Όλοι οι άνθρωποι του προέδρου που :

    – Ο ένας από εκτελών χρέη οδηγού γίνεται Πρόεδρος σε μεγάλη κρατική βιομηχανία

    – Ο άλλος ,μέγας δημιουργός των : “Το παλαμάρι του βαρκάρη», «Δεν είδες όλες μου τις τρύπες»……. γίνεται Πρόεδρος σε Μουσείο Κινηματογράφου

    – Ο τρίτος ένας κουμπάρος στην HELEXPO , ο άλλος στα γάλατα και ο τρίτος στις μυτζήθρες

    – 212.000 ευρώ έτσι , για τον χλεχλέ της αποφοίτου σχολής τινός εν Καρδίτσα εδρευομένης
    – Ο…..
    – Ο…….
    – Ο…..

    Το κακό και εκείνο το περισσότερο ανησυχητικό και απογοητευτικό ταυτόχρονα είναι τα αντανακλαστικά της κοινωνίας.
    Που φαίνεται να μην υπάρχουν
    Μια «αφασία» που διαπερνά οριζόντια και κάθετα όλη την κοινωνία.

    Ε, που και που βλέπεις και τίποτα αισιόδοξο :
    “..Κατάλαβέ το, μάνα, δε γυρίζω πίσω
    δε θα τα τινάξω, μα ούτε κι έτσι θα τ’ αφήσω..”
    (εκ μ-λ χελιδωνείου)

    —–
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/01/2008

  72. Αμ τα αντανακλαστικά της Μπλογκοσφαιρας;
    Για τον Τσιπρα λενε , για τον Γαπ λενε , για τον Βενιζελο
    λενε για την Κνε λένε …οταν ομως φτανουμε στον κ. Καραμανλή και στις παρεες του που στο κατω κατω μας κυβερνά τοσα χρονια …Μώκο ! Γιατί αραγες;

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 09/01/2008

  73. Ε, και η Μπλογκόσφαιρα κοινωνία είναι.

    Δεν ξέρω αν είναι από τα κάθετα η τα οριζόντια ή ποιό άλλο μέρος της , αλλά γιατί να διαφέρει?

    Μήπως επειδή τεκμαίρεται ως κατηρτισμένων, ανησυχούντων και τινός επιπέδου χώρος ?

    Τα ίδια σκ…. είναι

    —–
    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 09/01/2008

  74. Ας ασχοληθουμε και λίγο με την απιστευτη αυτή υπόθεση .

    http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=18440992,
    48373792,84724256,76833952,99046304,56265120,11622496,
    19505632,71114528,41458912,47440480,55200736,25180000

    Σχόλιο από Τζιτζιμιτζιχόντζιρας | 14/01/2008

  75. ΑΠΟΨΕΙΣ Ξεπεσμός! ΣΥΡΘΗΚΕ όλη η χώρα με τα επικοινωνιακά -προπαγανδιστικά- παιχνίδια της κυβέρνησης στην κλειδαρότρυπα, για να παραπλανηθεί και να πιστέψει, ότι η υπόθεση Ζαχόπουλου είναι μόνο μια «ροζ» ιστορία και τίποτε άλλο. Είναι θλιβερός ξεπεσμός αυτή η πολιτική της κλειδαρότρυπας. ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΤΑΙ η κοινή γνώμη, ότι όλα σταματούν στη «ροζ» ιστορία, ακόμη και μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών από το επίμαχο παραποιημένο dvd, που η διακίνησή του εξελίχθηκε σε θρίλερ, για να στηριχθεί το προπαγανδιστικό παιχνίδι. Εχει πεισθεί η κοινή γνώμη, ότι η υπόθεση Ζαχόπουλου έχει πολιτικές διαστάσεις, που φτάνουν έως το πρωθυπουργικό γραφείο και αγγίζουν απ’ ευθείας τον ίδιο τον Κ. Καραμανλή. Είναι θλιβερός ξεπεσμός ο κυβερνητικός χειρισμός. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ευθύς εξαρχής ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού κ. Ιωάννης Ανδριανός να αποκαλύψει στον ανακριτή το όνομα του δημοσιογράφου που του παρέδωσε το dvd, για να σταματήσει το θρίλερ και να προχωρήσει η έρευνα στις ουσιαστικές διαστάσεις της υπόθεσης. Ευθύνεται ο ίδιος ο Κ. Καραμανλής, που δεν έδωσε εντολή στον κ. Ανδριανό να αποκαλύψει το όνομα. Δεν το έκανε και αφέθηκε να γίνει σίριαλ το θρίλερ και να αποκαλυφθεί ο ξεπεσμός, με την πολιτική της κλειδαρότρυπας. ΞΕΘΩΡΙΑΣΕ -παρά την αδηφάγο περιέργεια για λάγνες ιστορίες- το ροζ αυτό σίριαλ, καθώς άρχισε να αναδύεται δυσοσμία και να αποκαλύπτεται βόρβορος, που δεν μπορεί να σκεπαστεί. Ολες οι προσπάθειες συγκάλυψης και παραπλάνησης φέρνουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Επιβεβαιώνουν τον ξεπεσμό, με μια θλιβερή πολιτική, που υποβιβάζει στο πιο χαμηλό σκαλί τον πολιτικό πολιτισμό αυτού του τόπου. ΥΠΕΥΘΥΝΗ για τον ξεπεσμό αυτό είναι κυρίως η κυβέρνηση και ειδικά τα πρόσωπα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, που προσπάθησαν, με παραβάν τον κ. Ανδριανό και προπέτασμα καπνού τη «ροζ» ιστορία, να προστατέψουν τον πρωθυπουργό. Τον άφησαν, όμως, περισσότερο έκθετο με τα κακοστημένα επικοινωνιακά παιχνίδια τους. ΚΑΤΕΠΕΣΕ το παραβάν και διαλύεται ο καπνός της «ροζ» ιστορίας, η οποία είναι υπαρκτή, αλλά δεν εξαντλείται σ’ αυτήν η όλη υπόθεση Ζαχόπουλου, του έμπιστου του πρωθυπουργού γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού. Υπουργοί και υφυπουργοί έρχονταν και παρέρχονταν, ουδείς τολμούσε να τον αγγίξει και αυτός συμπεριφερόταν ως απόλυτος άρχων του Πολιτισμού, έχοντας υψηλοτάτη κάλυψη. Αυτό κι αν είναι θλιβερό δείγμα του ξεπεσμού των θεσμών και των μηχανισμών διακυβέρνησης του τόπου. ΔΙΕΞΟΔΟΣ δεν υπάρχει άλλη από την αλήθεια και την ανάληψη των πολιτικών ευθυνών από την κυβέρνηση και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. Εκτός και αν αποδέχεται τον ξεπεσμό στην πολιτική της κλειδαρότρυπας. ——————————————————————————– Ο ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ καλείται να απαντήσει στον ανακριτή, ποιος του έδωσε το επίμαχο DVD Θα πει το όνομα ή και τα ανταλλάγματα; ΤΖΑΪΠΟΥΡ, ΙΝΔΙΑ Αποστολή: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΡΑΗ Με το βλέμμα στραμμένο στην εβδομάδα που ξεκινάει σήμερα, κατά την οποία αναμένεται να κληθεί για δεύτερη φορά από τον ανακριτή ο Γιάννης Ανδριανός και να αποκαλύψει το όνομα του δημοσιογράφου που του έδωσε το επίμαχο DVD με τις προσωπικές στιγμές Ζαχόπουλου-Τσέκου, ολοκληρώθηκε η επίσημη επίσκεψη του Κώστα Καραμανλή στις μακρινές Ινδίες. Γ. Ανδριανός: Η επίκληση του δημοσιογραφικού απορρήτου δεν ισχύει πλέον και όλα δείχνουν ότι θα κατονομάσει τη «δημοσιογραφική πηγή» Η κλήτευση του ανακριτή για τον Ανδριανό δεν είχε φτάσει στο Μαξίμου τουλάχιστον μέχρι χθες το βράδυ, όπως δήλωνε στους δημοσιογράφους ο διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού. Θα δείξει Θέμο; Οι πληροφορίες της «Ε» από αξιόπιστες πηγές συγκλίνουν, πάντως, στο ότι ο Γιάννης Ανδριανός θα δείξει τον Θέμο Αναστασιάδη. Δεν θα ανακοινώσει ο ίδιος το όνομα στα ΜΜΕ -αυτό θα το αφήσει στην ευχέρεια των δικαστικών αρχών, όπως φαίνεται. Ούτε είναι στις προθέσεις του να παρουσιαστεί αυτοβούλως αν ο εισαγγελέας δεν κρίνει απαραίτητο να το ανακοινώσει. Ολες οι εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι την τελική απόφαση να αποκαλύψει το όνομα την πήρε στην Ινδία, όπου έφτασε η είδηση για την ανακοίνωση του Οργάνου Δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ της περασμένης Πέμπτης, σύμφωνα με την οποία οι δημοσιογράφοι-κυβερνητικοί αξιωματούχοι δεν καλύπτονται από το δημοσιογραφικό απόρρητο. Το πολιτικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί στη συνέχεια βέβαια είναι τη ζήτησε ο συγκεκριμένος εκδότης-δημοσιογράφος από την κυβέρνηση σε αντάλλαγμα, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο DVD της έδινε ένα «όπλο» για να στηρίξει, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, τον ισχυρισμό της ότι η υπόθεση Ζαχόπουλου ήταν απλώς ροζ. Στη συνέχεια, βέβαια, προέκυψαν οι δύο απόπειρες αυτοκτονίας και οι πρώτες μαρτυρίες για δράση σπείρας εκβιασμού, το ροζ ξεθώριασε και έδωσε τη θέση του σε ένα πολιτικό θρίλερ, ενδεχομένως με οσμή οικονομικών σκανδάλων. «Δεν εκβιάζεται» Στις εύλογες δημοσιογραφικές ερωτήσεις τι αντιδράσεις θα υπάρξουν στην περίπτωση που αμφισβητηθεί από κάποιους η μαρτυρία Ανδριανού, η απάντηση κορυφαίου υπουργού ήταν ότι «ο καθένας κρίνεται με βάση την αξιοπιστία του». Η ίδια απάντηση δόθηκε και στο ερώτημα αν κατηγορηθεί η κυβέρνηση από το δημοσιογράφο ότι εκείνη έκοψε από το DVD σκηνές που αφήνουν «σκιές» προκειμένου να το παραδώσει μονταρισμένο στον εισαγγελέα μόνο με τις προσωπικές στιγμές. «Η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται από κανέναν», ήταν το μήνυμα που στάλθηκε. Ο Γιάννης Ανδριανός, που βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα εδώ και ένα μήνα, ήταν το πρόσωπο που πολιορκούσαν συνεχώς οι δημοσιογράφοι στο τριήμερο ταξίδι του πρωθυπουργού στην Ινδία. Μας απέφευγε όπως ο διάβολος το λιβάνι… Επειδή η σημειολογία έχει τη δική της σημασία είναι χαρακτηριστικό ότι η Νατάσα Καραμανλή τον κάλεσε να φωτογραφηθούν, η Ντόρα Μπακογιάννη μιλούσε με καλά λόγια γι’ αυτόν. Οσο για τον πρωθυπουργό ήταν ιδιαίτερα διαχυτικός με το στενό του συνεργάτη. Τα μηνύματα που εκπέμπονταν ήταν σαφή: Ο Ανδριανός έχει την κάλυψη Καραμανλή στους χειρισμούς που έκανε σε ό,τι αφορά το DVD και τους οποίους βέβαια δεν αποφάσισε μόνος, απλώς τους εκτέλεσε μόνος, παρά τον ισχυρισμό του Θ. Ρουσόπουλου ότι λειτούργησε αυτοβούλως. Ο απόηχος Στην Ινδία έφτασε, όπως ήταν αναμενόμενο, και ο απόηχος των πρωτοσέλιδων των κυριακάτικων εφημερίδων, που πήραν φωτιά με αφορμή το όνομα του δημοσιογράφου που έδωσε στον Ανδριανό το DVD. Σχόλιο δεν θέλησαν να κάνουν ούτε η υπουργός Εξωτερικών ούτε ο υπουργός Επικρατείας που συνόδευαν τον πρωθυπουργό στο επίσημο ταξίδι του. Οι πρώτες αντιδράσεις, όμως, που υπάρχουν μέσα στους κόλπους της κυβέρνησης για το πολεμικό κλίμα που άρχισε να δημιουργείται στο χώρο των ΜΜΕ κινούνται σε δύο γραμμές, όπως προέκυψε από συνομιλίες που είχε η «Ε» με κορυφαίους υπουργούς: 1. Ορισμένοι εκτιμούν ότι την κυβέρνηση δεν την αφορά καθόλου το θέμα, ούτε σκοπεύει να αναμειχθεί. Ενα από τα σχόλια, μάλιστα, που έγιναν ήταν ότι και στο παρελθόν υπήρξαν εκδοτικά μέτωπα, αλλά έκλεισαν, και οι ίδιοι εκδότες στη συνέχεια συνεργάστηκαν σε διάφορους τομείς (τηλεόραση κ.λπ.). 2. Αντίθετα άλλοι προβληματίζονται έντονα. «Ηταν κάτι που υπέβοσκε για καιρό και ήταν θέμα χρόνου να βγει προς τα έξω και να ξεσπάσει ο πόλεμος», είπε υπουργός στην «Ε». «Το κλίμα είναι «άρρωστο» και αν θα φτάσει η κατάσταση στα άκρα, αυτό θα έχει παρενέργειες και στο πολιτικό σύστημα», τόνισε. Στο Ταζ Μαχάλ Την ινδική φιλοξενία που προορίζεται για τους ξένους ηγέτες γνώρισε ο Κώστας Καραμανλής στο επίσημο ταξίδι του στο Νέο Δελχί και την Τζαϊπούρ. Η κυβέρνηση του παραχώρησε αεροπλάνο για να τον μεταφέρει μαζί με όλη την αποστολή στην Αγκρα, όπου βρίσκεται το Ταζ Μαχάλ. Στο κάστρο της Τζαϊπούρ δόθηκε προς τιμήν του πολιτιστική παράσταση. Ομορφες Ινδές χορεύτριες από τη σχολή της διάσημης τραγουδίστριας Ιλα Αρούν, που ήταν επίσης παρούσα, χόρεψαν τον παραδοσιακό χορό κατάτ, που είναι προσευχή στον Κρίσνα, υπό τους ήχους ζωντανής ορχήστρας. ——————————————————————————– Ο ΑΝΑΚΡΙΤΗΣ σκέφτεται να καλέσει και τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού Γ. Αγγέλου, αν διαπιστώσει κενά και στη νέα κατάθεση Ανδριανού Σφίγγει ο κλοιός του ανακριτή στο Μαξίμου Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ Και έτερον πρωθυπουργικό συνεργάτη προσανατολίζεται να καλέσει για εξέταση ο ανακριτής της «υπόθεσης εκβιασμού» σε βάρος του τέως γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ, Χρ. Ζαχόπουλου, προκειμένου να διασταυρώσει τη μαρτυρία Ανδριανού σχετικά με τις συνθήκες απόκτησης, αλλά και διαχείρισης του περιβόητου DVD. Σύμφωνα με έγκυρες δικαστικές πηγές, ο ανακριτής, Δημ. Οικονόμου, προτίθεται να καλέσει αμέσως (σήμερα-αύριο) τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του Μαξίμου, Γ. Ανδριανό, και σε περίπτωση που ο μάρτυρας αφήσει «κενά» και στη συμπληρωματική του κατάθεση, τότε δεν αποκλείεται να ζητηθεί η μαρτυρία και άλλου προσώπου του στενού περιβάλλοντος του πρωθυπουργού. Το σημείο-κλειδί Είναι πολύ πιθανό -έλεγαν οι ίδιες πηγές- την πόρτα του ανακριτή να περάσει ακόμη και ο διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού, Γ. Αγγέλου, προκειμένου να διακριβωθεί απολύτως «εάν και τι γνώριζαν για το θέμα, εκτός από τον κ. Ανδριανό», άλλοι συνεργάτες του πρωθυπουργού. Οπως έχει υποστηρίξει, πάντως, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Θ. Ρουσόπουλος, ο κ. Ανδριανός «ενήργησε αυτοβούλως». Σημείο-κλειδί για την εξέλιξη της ανάκρισης είναι η αποκάλυψη από τον κ. Ανδριανό του ονόματος του «δημοσιογράφου», που φέρεται να του παρέδωσε το επίμαχο οπτικοακουστικό υλικό, το οποίο στη συνέχεια ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του Μαξίμου… παραπέταξε -κατά τους ισχυρισμούς του- σ’ ένα συρτάρι, για να το θυμηθεί όταν ο κ. Ζαχόπουλος αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Μετά πάντως και τις τελευταίες εξελίξεις, ενδέχεται, όπως έχει λεχθεί, ο κ. Ανδριανός να προλάβει τον ανακριτή και να παρουσιασθεί αυτοβούλως ενώπιόν του. Τι περιείχε; Είναι πλέον βέβαιο ότι μετά και την εργαστηριακή έκθεση της Ασφάλειας, που μιλά για μονταρισμένο DVD, ο κ. Ανδριανός θα υποχρεωθεί να κατονομάσει τον «δημοσιογράφο»-κομιστή του DVD, προκειμένου να εξετασθεί κι αυτός με τη σειρά του, στο πλαίσιο διερεύνησης των κομβικών για την εξέλιξη της υπόθεσης ζητημάτων, που είναι: Πώς περιήλθε στην κατοχή του το υλικό, και κυρίως ήταν μονταρισμένο, όταν το έδωσε στον κ. Ανδριανό ή η συρραφή έγινε στη συνέχεια; Τι περιείχε το πρωτότυπο DVD που έπρεπε να κοπεί; Γιατί ο «δημοσιογράφος» το παρέδωσε στου Μαξίμου; Εγιναν συμφωνίες και ποιες είναι αυτές; Σημειώθηκαν συμπεριφορές ποινικά κολάσιμες; Ακόμη, πάντως, κι αν ο κ. Ανδριανός δεν κατονομάσει την πηγή του (σ.σ.: κάτι τέτοιο θωρείται πλέον απίθανο), εκτιμάται ότι ο ανακριτής -μετά και την παρέμβαση Τσέκου σχετικά με τις κινήσεις της προς δύο και μόνο ΜΜΕ, όπως ξεκαθάρισε- έχει πλέον λόγο να καλέσει σε συμπληρωματική εξέταση τον συνεκδότη της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», Θ. Αναστασιάδη. Κι αυτό γιατί, ενώ η Εύη Τσέκου ήταν κατηγορηματική στη δήλωσή της ότι «στο Μέγκα ουδέποτε επεδείχθη ή εδόθη οποιοδήποτε οπτικοακουστικό υλικό κατά τη μία και μοναδική επίσκεψή της», δεν λέει το ίδιο και για το «Πρώτο Θέμα», αφού το μόνο που λέει για την εφημερίδα είναι ότι πήγε και εκεί «για το ζήτημά της». Για το αν επεδείχθη ή εδόθη υλικό δεν αναφέρει το παραμικρό. Τι παίχθηκε; Εύλογα αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι «παίχτηκε» στη συνάντησή της με τον Θ. Αναστασιάδη και γιατί η κατηγορούμενη τον αφήνει ξεκρέμαστο μ’ αυτή τη δήλωση, που είναι βέβαιον ότι γνώριζε πολύ καλά πώς θα ερμηνευθεί; Μήπως εκ του αποτελέσματος κατάλαβε ότι προδόθηκε η εμπιστοσύνη της στο πρόσωπο του δημοσιογράφου; Κρύβει κάτι άλλο η δήλωση Τσέκου; Ετσι ή αλλιώς θεωρείται βέβαιη η εκ νέου κλήτευση του Θ. Αναστασιάδη από τον ανακριτή. Υπενθυμίζεται ότι στην πρώτη του κατάθεση, στο περιεχόμενο της οποίας επιμένει, είπε ότι δεν είχε δει το DVD, αν και έχει μιλήσει για μια τσάντα, στην οποία ενδεχομένως η Εύη Τσέκου είχε οπτικοακουστικό υλικό. Ακόμη έχει καταθέσει ότι δεν γνώριζε τίποτε περί εκβιασμού και ότι εκτίμησή του για τη κίνητρα της γυναίκας ήταν ότι «επιδίωκε να εκδικηθεί τον Ζαχόπουλο και να βρει δουλειά». Και ο δικηγόρος Σημαντική για την πορεία της ανάκρισης και βέβαια για την εμπλοκή του ίδιου θα είναι και η κατάθεση του δικηγόρου Νικολιτσόπουλου, ο οποίος είχε συνοδεύσει την Εύη Τσέκου στις επισκέψεις της στα ΜΜΕ, κάτι που είχε φανεί -όπως είπαν εκ των υστέρων- φυσιολογικό στους δημοσιογράφους με τους οποίους είχαν έρθει σε επικοινωνία, καθώς ήταν ο δικηγόρος της ΓΣΕΕ, ο οποίος ασχολείτο με ζητήματα συμβασιούχων. Οπως η Εύη Τσέκου υποστηρίζει, πρόθεσή της ήταν να καταγγείλει «στημένο» διαγωνισμό του ΥΠΠΟ, ενώ θα εκινείτο και δικαστικά για τη μη ανανέωση της σύμβασής της. ——————————————————————————– Ραγκούσης: Νίκη για το ΠΑΣΟΚ και τον Τύπο η αποκάλυψη του ονόματος Μεγάλη νίκη για το ΠΑΣΟΚ, για τον Τύπο και για όλες τις δυνάμεις που αγωνίζονται για τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή του τόπου, θα αποτελεί η αποκάλυψη από τον συνεργάτη του πρωθυπουργού Γιάννη Ανδριανό του ονόματος που του παρέδωσε το DVD, δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Ραγκούσης. «Τώρα που πληθαίνουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες, ότι ο κ. Καραμανλής αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις φαιδρότητες περί «δημοσιογραφικού απορρήτου» του κ. Ανδριανού και να ανάψει το «πράσινο φως», ώστε ο συνεργάτης του να κατονομάσει στη Δικαιοσύνη αυτόν που του έδωσε το πολυσυζητημένο dvd, επαναλαμβάνουμε για μια ακόμα φορά, ότι αυτό θα αποτελεί μια μεγάλη νίκη για μας, για τον Τύπο και για όλες τις δυνάμεις που αγωνίζονται για τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή του τόπου», είπε. Επίσης, ο Θεόδωρος Πάγκαλος υποστήριξε στην «Κ.Ε.» χθες ότι ο δημοσιογράφος που έδωσε το DVD στον Γ. Ανδριανό πρέπει να διαγραφεί από την ΕΣΗΕΑ και να διωχθεί κλωτσηδόν από το επάγγελμα. ——————————————————————————– Οι συμβάσεις του ημίφωτος και στο βάθος ο κ. Κλαδάς… ΤΙ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ ΣΤΟΝ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗ Η ΕΡΣΗ ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΥ Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ Ο ιδιώτης – δικηγόρος, που είχε (παράτυπα, όπως καταγγέλλεται) γνωμοδοτήσει υπέρ των απόψεων Ζαχόπουλου, είναι ο Σπ. Κλαδάς, (φωτόγρ.) διορισμένος γενικός γραμματέας Ολυμπιακής Αξιοποίησης το 2004 και σήμερα επικεφαλής της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του υπ. Οικονομίας… Συμπτώσεις «Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ, Θα ήθελα να σας ενημερώσω για μια σειρά παράτυπων συμβάσεων, τις οποίες τους τελευταίους 6 μήνες καλούμαι να νομιμοποιήσω, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου, με παραλαβή των σχετικών δαπανών…». Είναι η πρώτη παράγραφος από αναφορά που φέρει ημερομηνία 17/4/2006 και τον χαρακτηρισμό «εξαιρετικά επείγον-εμπιστευτικό», με αποστολέα την Ερση Φιλιπποπούλου, προϊσταμένη της Διαχειριστής Αρχής του ΥΠΠΟ και αποδέκτη τον τότε υπουργό Πολιτισμού, Γ. Βουλγαράκη (Αρ. Επ./17-4-06). Τα «συνημμένα» Ενας φάκελος με στοιχεία είναι τα «συνημμένα» της αναφοράς. Σ’ αυτήν καταγγέλλονται «παράτυπες συμβάσεις με εταιρείες, διά της μεθόδου της κατατμήσεως» στην ανάθεση καθηκόντων συμβούλου υποστήριξης στο γραφείο τού τότε γενικού γραμματέα του ΥΠΠΟ. Μάλιστα για «υπέρβαση των κοινοτικών ορίων» έκανε λόγο σε ενημερωτικό του σημείωμα προς την πρώην προϊσταμένη και ο υπόλογος του έργου. Οι συμβάσεις, στις οποίες αναφέρεται η καταγγέλλουσα, καλύπτουν το χρονικό διάστημα 2004-2006. Το σύνολο του ποσού για τέσσερις συμβάσεις είναι για δύο χρόνια 800.000 ευρώ (945.000 με το ΦΠΑ). Περίπου δύο χρόνια μετά όλα τα στοιχεία που είχε παραλάβει ο τότε υπουργός μελετώνται πλέον από τον εισαγγελέα Παν. Αθανασίου, που διερευνά την ύπαρξη τυχόν οικονομικών σκανδάλων στο πλαίσιο συμβάσεων του υπουργείου Πολιτισμού επί παντοκρατορίας του γενικού γραμματέα Χρ. Ζαχόπουλου. Οπως, μάλιστα, τότε εξηγούσε η κ. Φιλιπποπούλου προς τον υπουργό «αναγκάζομαι να σας ενημερώσω άμεσα και γραπτώς για το θέμα πριν προχωρήσω σε άλλες ενέργειες, επειδή κατά τη γνώμη μου η «τακτοποίησή» του έχει άμεση σχέση με την εισήγηση προς εσάς και την αποπομπή μου, την οποία υπογράψατε χωρίς ασφαλώς να γνωρίζετε την προφανή σε μένα αιτία. Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατή συνάντηση μαζί σας την οποία επανειλημμένως επιδίωξα, λόγω του βεβαρημένου προγράμματός σας (η τελευταία προσπάθεια έγινε στις 13.4.2006)». Η προφανής αιτία Ποια ήταν η προφανής αιτία, όπως αναδεικνύεται από τα «συνημμένα» αυτής της αναφοράς, τα οποία είναι πλέον αντικείμενο ποινικής προκαταρκτικής εξέτασης; «Οπως ασφαλώς γνωρίζετε -προλογίζει η κ. Φιλιπποπούλου την αναφορά στην οποία εμπεριέχονται οι λόγοι για τους οποίους διαφώνησε με τον κ. Ζαχόπουλο και αποπέμφθηκε («επειδή έκανα το καθήκον μου προστατεύοντας το δημόσιο χρήμα», λέει)- η Υπηρεσία Διαχείρισης έχει, μεταξύ άλλων, την ευθύνη για την εξασφάλιση της νομιμότητας και κανονικότητας των δαπανών που χρηματοδοτούνται από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Πολιτισμός». Ως εκ τούτου, ως γυναίκα του Καίσαρος πρέπει και να είναι και να φαίνεται τίμια. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να επικαλείται ούτε άγνοια του κοινοτικού δικαίου ούτε να υιοθετεί τεχνάσματα για να το παρακάμψει στις δικές της δαπάνες». Και αναφέρεται μεταξύ άλλων: * «Σε σύμβαση (τα πλήρη στοιχεία είναι στη διάθεση της «Ε»), με την οποία ανατέθηκαν χωρίς διαγωνισμό καθήκοντα συμβούλου τεχνικής υποστήριξης προς την Ειδική Γραμματεία για το Γ’ ΚΠΣ σε συγκεκριμένη εταιρεία». Οπως τονίζει η καταγγέλλουσα «ως υπόλογος για το έργο ορίστηκε υπάλληλος της Διαχειριστικής Αρχής, γεγονός μάλλον ασυνήθιστο, διότι είθισται να ορίζεται υπόλογος από την υπηρεσία η οποία εκδίδει και τις σχετικές αποφάσεις. Η σύμβαση κρινόμενη αυτοτελώς θεωρήθηκε τότε από την υπηρεσία ως σύννομη, μολονότι δεν είχαν περιέλθει σε γνώση της άλλες συμβάσεις. Η σύμβαση πληρωνόταν από τον ειδικό λογαριασμό του ΥΠΠΟ και έχοντας οικονομικό αντικείμενο κάτω από το κοινοτικό όριο εξαιρούνταν από την υποχρέωση για διαγωνισμό» (για τη διαχείριση του Ειδικού Λογαριασμού έχει θεσπιστεί διά νόμου η εξαίρεση από τις κείμενες διατάξεις του εθνικού δικαίου, όχι όμως και του κοινοτικού). Στη συνέχεια η κ. Φιλιπποπούλου αναφέρεται αναλυτικά και σε άλλες συμβάσεις, «που υπογράφηκαν πάλι χωρίς διαγωνισμό για το ίδιο αντικείμενο μεταξύ του γενικού γραμματέα αφενός και σύμπραξης εταιρειών, αφετέρου…». Πώς παραπλανήθηκε Και αναφέρεται παρακάτω πώς παραπλανήθηκε π.χ. «στη δεύτερη σύμβαση ο υπόλογος (από τη Διαχειριστική Αρχή) και πλήρωσε». Τι έγινε; «Πλήρωσε έπειτα από διαβεβαιώσεις του γραφείου του γενικού γραμματέα ότι υπήρχε γνωμοδότηση του νομικού συμβούλου του ΥΠΠΟ για το σύννομον της δαπάνης». Οταν, όμως, ζητήθηκε η γνωμοδότηση αντ’ αυτής δόθηκε η γνωμοδότηση ιδιώτη δικηγόρου, η οποία βεβαίως δεν δεσμεύει τη διοίκηση». Και συνέχισαν να υπογράφονται συμβάσεις «άνω του κοινοτικού ορίου με τη δικαιολογία του επείγοντος και τη συνεχιζόμενη συστηματική κατάτμηση». Σύμφωνα μάλιστα με έγγραφο (που έχει η «Ε») στον υπόλογο δόθηκε γνωμοδότηση προς τον «φίλο Χρήστο» τού τότε ιδιώτη δικηγόρου, Σπ. Κλαδά, μετέπειτα γενικού γραμματέα Ολυμπιακής Αξιοποίησης, που υπαγόταν στο ΥΠΠΟ. Σήμερα ο κ. Κλαδάς κατέχει το πόστο του επικεφαλής της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομίας και είναι το πρόσωπο το οποίο ασχολήθηκε και με την Εύη Τσέκου και το θέμα της επαγγελματικής της αποκατάστασης «μετά από παράκληση Ζαχόπουλου». Και ο κ. Κλαδάς, όπως μέχρι πρότινος ήταν και ο Χρ. Ζαχόπουλος, είναι εκ των προσωπικών φίλων του πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή. Υπενθυμίζεται ότι η κ. Φιλιπποπούλου εκτός από τους πολιτικούς προϊσταμένους της κατέφυγε και στα δικαστήρια απ’ όπου και τελικά δικαιώθηκε. ——————————————————————————– Τατούλης: Και οι πρώην υπουργοί έχουν ευθύνες Πολιτικές ευθύνες στους πρώην υπουργούς Πολιτισμού Φάνη Πετραλιά και Γιώργο Βουλγαράκη για τις υπερεξουσίες που είχε ο Ζαχόπουλος καταλογίζει ο Πέτρος Τατούλης, πρώην υφυπουργός του ίδιου υπουργείου. «Δεν ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη ως όφειλαν», είπε σε συνέντευξή του στον «Ελεύθερο Τύπο». ——————————————————————————– Αγριος πόλεμος με θεμιτά και αθέμιτα μέσα Αγριο πόλεμο μεταξύ του Θέμου Αναστασιάδη («Πρώτο Θέμα»), συγκροτημάτων Τύπου και μεμονωμένων εφημερίδων πυροδότησαν κυριακάτικα δημοσιεύματα, τα οποία είτε κατονόμαζαν ευθέως είτε «φωτογράφιζαν» τον πρώτο ως τον δημοσιογράφο που παρέδωσε στο μέγαρο Μαξίμου το πολύκροτο DVD. Μάλιστα, χθες το βράδυ, ο συνεκδότης του «Θέματος» ανακοίνωσε ότι καταθέτει αγωγή και μήνυση εναντίον της εφημερίδας «Το Παρόν», που τον κατονόμασε, για να απαντήσει ο εκδότης της Μάκης Κουρής ότι σε λογαριασμό του κ. Αναστασιάδη βρέθηκε «ύποπτη κατάθεση ύψους πέντε εκατομμυρίων ευρώ», απειλώντας με νέες αποκαλύψεις. Με ερωτικές σκηνές Το «Θέμα», που κυκλοφόρησε χθες, δημοσίευσε φωτογραφίες με ερωτικές σκηνές του ζεύγους Ζαχόπουλου-Τσέκου και παράλληλα εξαπέλυσε επιθέσεις εναντίον των περισσότερων άλλων εφημερίδων, με έμφαση στο συγκρότημα Λαμπράκη και στο «Μέγκα». Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο Ζαχόπουλος, ως γενικός γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού, είχε δώσει ενίσχυση 170 εκατομμυρίων ευρώ στο Μέγαρο Μουσικής τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Στην προσωπική του στήλη ο κ. Αναστασιάδης παραδέχεται ότι το ΣΔΟΕ τον έχει καλέσει για έλεγχο των εισοδημάτων του και σε άλλο προσωπικό του άρθρο αναφέρει ότι «ούτε συναλλασσόμαστε ούτε εκβιαζόμαστε». Στον αντίποδα η εφημερίδα «Το Παρόν» γράφει ότι ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Γιάννης Ανδριανός πήρε εντολή να αποκαλύψει τον κομιστή του DVD, ο οποίος είναι, κατά την εφημερίδα, ο Θέμος Αναστασιάδης. Ο εκδότης Μάκης Κουρής γράφει ότι ο κ. Αναστασιάδης έχει κληθεί από την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομικών να απολογηθεί για την κατάθεση πέντε εκατομμυρίων ευρώ, που βρέθηκε σε λογαριασμό του στην τράπεζα «ΒΝΡ Paribas», την οποία ερευνά και ο πρόεδρος της Αρχής κατά του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος Γ. Ζορμπάς. «Το όνομα που κυκλοφορούσε» «Φωτογραφίζοντας» επίσης τον Θ. Αναστασιάδη, το «Βήμα» γράφει ότι ο κομιστής του DVD «είναι άνδρας και είναι ο ίδιος που από την αρχή το όνομά του κυκλοφορούσε στα δημοσιογραφικά γραφεία». Η εφημερίδα επικαλείται κυβερνητικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες ο δημοσιογράφος αυτός θα διαψεύσει ότι αυτός έδωσε το DVD στον κ. Ανδριανό, αλλά «το Μέγαρο Μαξίμου ισχυρίζεται ότι διαθέτει και αποδείξεις». Σε άρθρο του ο διευθυντής της εφημερίδας Σταύρος Ψυχάρης κάνει λόγο για «πολιτικό υπόκοσμο», τον οποίο η πολιτική ηγεσία «πρέπει να εξαρθρώσει». Η «Καθημερινή» κάνει λόγο για «μοντέλο εκδότη-εκβιαστή», το οποίο ανέχεται το πολιτικό προσωπικό. Ο διευθυντής της εφημερίδας Αλέξης Παπαχελάς γράφει ότι πίσω από την υπόθεση Ζαχόπουλου κρύβεται ένα σκοτεινό παρασκήνιο. «Κάποιος επιχείρησε να κάνει ένα deal για να αποσιωπηθεί μια γκρίζα συναλλαγή και στη διαδρομή ξετυλίχτηκε ένα κουβάρι, που κρατάει σε ομηρία το πολιτικό σκηνικό. Αυτό που δεν μπορεί να διευκρινισθεί ακόμη είναι κατά πόσον η κυβέρνηση επέλεξε να συναλλαγεί σε αυτήν την περίπτωση ή όχι». Ο «Ελεύθερος Τύπος» επέλεξε να προβάλει τον «πόλεμο στα media για τον ταχυδρόμο του DVD» και η «Αυριανή» τιτλοφορεί το βασικό της θέμα «Απέραντο μπορντέλο κατάντησαν τη χώρα» και ισχυρίζεται ότι «ολόκληρο το πολιτικό και εκδοτικό σύστημα βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης». Οι εφημερίδες της Αριστεράς «Ριζοσπάστης» και «Αυγή» δεν είχαν καθόλου το θέμα στην πρώτη σελίδα τους. Ανακοίνωση και απάντηση Χθες το βράδυ ο Θέμος Αναστασιάδης εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: «Τα άθλια και συκοφαντικά δημοσιεύματα του εντύπου «ΠΑΡΟΝ» της Κυριακής 13-1-2008, τα οποία εμπλέκουν ευθέως το όνομά μου στην υπόθεση της παράδοσης του DVD Ζαχόπουλου στο Μέγαρο Μαξίμου εντάσσονται σε διατεταγμένη επιχείρηση κυπατζίδικου χαρακτήρα για τη στοχοποίησή μου. Κατά αυτού και όλων όσοι συμμετέχουν στο ίδιο σχέδιο που εκπορεύεται από κύκλους διαπλεκόμενους και ανταγωνιστικούς προς το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ προσφεύγω στη Δικαιοσύνη τόσο με αγωγές όσο και με μηνύσεις». Και ο Μάκης Κουρής, εκδότης του «Παρόντος» απάντησε: «Με καθυστέρηση 24 ωρών ο κύριος Θέμος Αναστασιάδης ανακάλυψε ότι η αποκάλυψη της εφημερίδας «Παρόν» τον έθιξε: Κατανοούμε απολύτως τον πανικό του, γιατί γνωρίζει ότι λέμε αλήθεια. Εμάς πάντως δεν μας έχει καλέσει σε απολογία ούτε η υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων (ΣΔΟΕ) ούτε ο κύριος Ζορμπάς για ύποπτη κατάθεση ύψους 5 εκατομμυρίων ευρώ που βρέθηκε σε λογαριασμό μας. Ες αύριον τα σπουδαία». ——————————————————————————– Στον Λιάπη ο Αλαβάνος και για Ζαχόπουλο Τα πολιτιστικά θέματα του Νομού Ηρακλείου είναι η αφορμή για να επισκεφτεί σήμερα το υπουργείο Πολιτισμού ο Αλέκος Αλαβάνος, ωστόσο είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για συζητήσει με τον Μιχάλη Λιάπη το πολιτικό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί γύρω από την υπόθεση Ζαχόπουλου. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ ήταν τις τελευταίες ημέρες στην εκλογική του περιφέρεια, όπου είχε συναντήσεις με τοπικούς παράγοντες, με τους οποίους συζήτησε και τα ζητήματα ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Χθες επέστρεψε στην Αθήνα και σήμερα χτυπά την πόρτα του κτιρίου της οδού Μπουμπουλίνας. Βούτσης: Κορυφαία σκάνδαλα Στο μεταξύ, ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Νίκος Βούτσης, σε ομιλία του σε προσυνεδριακή συγκέντρωση του ΣΥΝ στα Τρίκαλα, κατηγόρησε τη Ν.Δ. ότι επικαλείται προσχηματικά «δήθεν απόρρητα δημοσιογραφικής, εθνικής, προσωπικής ή υπηρεσιακής σημασίας για να συγκαλύψει κορυφαία σκάνδαλα, σήμερα για το υπουργείο Πολιτισμού, χθες και προχθές για τους Πακιστανούς, τις υποκλοπές, τα δομημένα ομόλογα». Παρατήρησε ότι η δημοκρατία πλήττεται καίρια «όταν την υποκατάσταση των πολιτικών από τα επικοινωνιακά τρικ παρακολουθεί η ηθική παράλυση που επιβάλλεται σε θεσμούς», και πρόσθεσε: «Οι ελεγχόμενοι, κατά τη δημοκρατική τάξη, της εξουσίας μετέρχονται κάθε μέσον ώστε μονίμως να εμφανίζονται ως θύματα ακόμη και των δικών τους πιο στενών επιλογών σε πρόσωπα και σε πολιτικές». ——————————————————————————– Αισιοδοξία για Ζαχόπουλο Αισιοδοξία επιτρέπει πλέον η εξέλιξη της πορείας της υγείας του Χρήστου Ζαχόπουλου, ο οποίος συνεχίζει να νοσηλεύεται στη μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ευαγγελισμού. Η κατάστασή του βελτιώνεται μέρα με τη μέρα, ενώ δεν συνέβη μέχρι τώρα κάποια από τις σοβαρές επιπλοκές που φοβόντουσαν οι θεράποντες ιατροί του. Προσπάθεια των γιατρών είναι να τον αποσυνδέσουν από το μηχάνημα υποστήριξης της αναπνοής, η οποία από την περασμένη εβδομάδα γίνεται μέσω τραχειοστομίας. Αυτή την εβδομάδα αναμένεται να γίνει η χειρουργική επέμβαση ορθοπεδικής φύσεως η οποία ήταν να γίνει την περασμένη βδομάδα, αλλά οι γιατροί αποφάσισαν να την αναβάλουν καθώς έκριναν ότι η υγεία του ασθενούς δεν επέτρεπε ακόμα τη διεξαγωγή της. ——————————————————————————– ΕΝΩΣΗ για τα Δικαιώματα των Ανθρώπου: Φτάνει πια! Καταπέλτης για τη διαπόμπευση Με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φτάνει πια», το διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου παρεμβαίνει στην «υπόθεση Ζαχόπουλου» και ζητεί από όλους, πνευματική ηγεσία, δημοσιογράφους και ιθύνοντες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η Ενωση θεωρεί αναγκαίο να σταματήσει αμέσως η διαπόμπευση προσώπων, να λειτουργήσει το κράτος δικαίου και να πάψει η κυβέρνηση να κρύβει τις πολιτικές της ευθύνες πίσω από το «δήθεν δημοσιογραφικό απόρρητο». Με αφορμή τη δημοσίευση φωτογραφιών με ερωτικές περιπτύξεις από το γνωστό DVD στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», η Ενωση εκτιμά ότι, η ενέργεια αυτή «ξεπερνά κάθε μέτρο και θέτει μείζονα ζητήματα ηθικής και νομικής τάξης, που δεν είναι δυνατόν να περάσουν ασχολίαστα, επισημαίνεται με έμφαση. Τρία είναι τα καίρια σημεία της σημαίνουσας παρέμβασης της Ενωσης: 1 Σε δικαιοκρατούμενες χώρες είναι ανεπίτρεπτη η διαπόμπευση οποιουδήποτε ανθρώπου. Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της προσωπικότητας, της τιμής και της αξιοπρέπειάς του. Καμιά σκοπιμότητα, κανένα «δημοσιογραφικό ενδιαφέρον» δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον δημόσιο εξευτελισμό του στα μάτια προπάντων των παιδιών του και των οικείων του. 2 Το ότι οι υπεύθυνοι της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» συνεχίζουν απτόητοι το «θεάρεστο» έργο τους, παρά τις απανωτές καταδίκες τους με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, δείχνει ότι, εκτός από τα δικαστήρια, τον πολιτισμό μιας χώρας οφείλει να τον προστατεύει και η ίδια η κοινωνία της. Φτάνει πια! Είναι καιρός όλοι, πνευματική ηγεσία, δημοσιογράφοι και ιθύνοντες να αναλάβουν τις ευθύνες τους. 3 Πέρα από τα μείζονα πολιτικά ζητήματα που διακυβεύονται στην υπόθεση αυτή, ο πρωταγωνιστής και οι άλλοι εμπλεκόμενοι εξακολουθούν να απολαμβάνουν το τεκμήριο αθωότητας για τις ποινικές ευθύνες τους. Οι πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης δεν είναι δυνατό να μετατεθούν με επιχειρήματα του είδους περί δήθεν δημοσιογραφικού απορρήτου». Την ανακοίνωση υπογράφουν ο πρόεδρος της Ενωσης Δημ. Χριστόπουλος, ο αντιπρόεδρος Νικ. Αλιβιζάτος και η γενική γραμματέας Χρύσα Χατζή. ——————————————————————————– Εισαγγελέας για τις ροζ φωτογραφίες Το περιεχόμενο της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» και δη τη δημοσίευση φωτογραφιών από το επίμαχο dvd με ερωτικές περιπτύξεις ανάμεσα στον Χρ. Ζαχόπουλο και την Εύη Τσέκου μελετά ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας, Παν. Πούλιος. Πρόθεση του εισαγγελικού λειτουργού είναι να εξακριβώσει εάν από τη δημοσίευση αυτού του υλικού προκύπτει η τέλεση αυτεπαγγέλτως διωκόμενων πράξεων, όπως παραβίαση του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, αλλά και χρήση παράνομα βιντεοσκοπημένης σκηνής. ——————————————————————————– Παπαθεμελής: Ανυπόφορη δυσοσμία, παρακμή, διαφθορά ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ «Σερνόμαστε σε μια τροχιά παρακμής, φθοράς και διαφθοράς. Η δυσοσμία είναι ανυπόφορη. Εξορκισμοί για διαπλοκή ή κατά την τρέχουσα ορολογία για «νταβατζήδες» ακούγονται με μέγιστη δυσπιστία», σχολίασε ο πρόεδρος της «Δημοκρατικής Αναγέννησης» Στέλιος Παπαθεμελής, με αφορμή την υπόθεση Ζαχόπουλου. Εξέφρασε την άποψη ότι σε αυτή τη συγκυρία ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής δεν πρέπει να πραγματοποιήσει την επίσκεψή του στην Τουρκία, διότι δεν πρόκειται να πάρει απολύτως τίποτε από την Αγκυρα. Ο Στ. Παπαθεμελής μίλησε σε εκδήλωση στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης» της ΔΕΘ, για την κοπή της βασιλόπιτας της «Δημοκρατικής Αναγέννησης» και του «Πολιτικού Ομίλου για τη Δημοκρατία και την Πατρίδα». Είπε πως θα είναι μεγάλο και μοραίο λάθος αν δεν ανακληθεί η πρόταση για σύνθετη ονομασία της FYROM και τάχθηκε υπέρ του βέτο στην ένταξή της στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., καθώς και της διενέργειας δημοψηφίσματος. Για τη «Δημοκρατική Αναγέννηση» είπε ότι δεν πρόφτασε να ακουστεί και να φανεί στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και άφησε να εννοηθεί ότι προετοιμάζεται για τις Ευρωεκλογές του 2009. Στην εκδήλωση τιμήθηκαν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις εξωτερικού και ο Ελληνοαμερικανός Στηβ Λάλας. ——————————————————————————– Της Βουλής Εκβιασμοί και βιασμοί Της ΝΤΟΡΑΣ ΝΤΑΪΛΙΑΝΑ Εκβιασμοί, από και προς φορείς κυβερνητικής εξουσίας και αλλεπάλληλοι βιασμοί της δημοκρατίας και των θεσμών της, έχουν στήσει, καιρό τώρα, τρελό χορό. Οσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα, αποτελούν απλώς την κορύφωση της τραγωδίας. Φαινομενικά, κυριαρχεί το πρώτο. Οι εκβιασμοί. Στην πραγματικότητα, πίσω από τη διάφανη ροζ κουρτίνα προβάλλει το θύμα των βιασμών, που εξελίσσεται σε μεγάλο ασθενή. Είναι η δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι αξίες μιας κοινωνίας, η οποία παρακολουθεί μοιραία και άβουλη. Και, ως να μην την αφορούν τα τεκταινόμενα και διαδραματιζόμενα, αρκείται στη συμμετοχή μέσω των δημοσκοπήσεων και στην αποστολή μηνύματος δυσαρέσκειας. Για να προσθέσει με τη στάση της, απλώς, ένα ακόμα κρίκο στην αλυσίδα της διαμορφούμενης δημοκρατίας του καναπέ, στο σκηνικό τού «δεν βαριέσαι, όλοι ίδιοι είναι». Και το χειρότερο. Επιτρέπει στους θύτες, στους βιαστές και εκβιαστές να εμφανίζονται στον ρόλο του προστάτη, με εμφανέστατα τα χαρακτηριστικά του νταβαντζή. Κυβερνητική εξουσία, συγκεκριμένοι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί (κι ας σχίζουν τα ιμάτιά τους περί του αντιθέτου τα συνδικαλιστικά τους όργανα), οικονομικοί παράγοντες που δρουν στα μουλωχτά και όχι μόνο, εκδοτικά συγκροτήματα με πρωταγωνιστές εκδότες που φέρουν τον τίτλο του δημοσιογράφου και δημοσιογράφοι-επιχειρηματίες, χωρίς η ΕΣΗΕΑ να μπαίνει στον κόπο να ξεκαθαρίσει ρόλους και τη δική της κόπρο του Αυγείου, σχηματίζουν ένα όλο και πιο επικίνδυνο τρίγωνο, που λειτουργεί ως απασφαλισμένη χειροβομβίδα στα θεμέλια του πολιτικού μας συστήματος. «Συνεταιράκια» και επιστήθιοι φίλοι, ενίοτε απλοί ανταγωνιστές και τώρα, τινές εξ αυτών ορκισμένοι εχθροί, αποκαλύπτουν τον βόρβορο της συγκολλητικής ουσίας των εκάστοτε δεσμών τους με την κυβερνητική εξουσία και των …αρχών που τους καθοδηγούν. Είναι αυτό το κυρίαρχο στοιχείο της περίφημης νέας διακυβέρνησης. Οχι πως στο παρελθόν δεν ήταν ορατά πολλά από τα στοιχεία αυτά. Τώρα όμως το κακό παράγινε. Προβάλλει δε πιο σκληρή η εικόνα του, καθώς έρχεται σε τέλεια σύγκρουση με τις βαρύγδουπες, ηθικοπλαστικές διακηρύξεις του ίδιου του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή, ο οποίος βρίσκεται στο μάτι ενός αδυσώπητου κυκλώνα, που τροφοδότησαν δικοί του επιστήθιοι φίλοι και συνεργάτες, αποκαλύπτοντας πόσο γυμνός βασιλιάς είναι, σε πόσο μεγάλη απόσταση βρίσκονται τα λόγια από τα έργα, πρωτίστως των ανθρώπων που εμπιστεύεται. Πόσο ανήμπορος να ασκήσει τα καθήκοντα για τα οποία ο λαός τον εξέλεξε, πόσο αδύναμος να πάει τη χώρα μπροστά, όπως υποσχέθηκε. Είναι ο ζόφος που καλλιεργήθηκε και αναδίδεται επί της δικής του διακυβέρνησης, που αξιοποιούν τώρα «κάποιοι», για να αναδιαμορφώσουν το πολιτικό σκηνικό κατά πώς τους βολεύει. Να εκβιάσουν κόμματα και πολιτικούς, προκειμένου να υποταχθούν στα κελεύσματά τους, να ποδηγετήσουν προβεβλημένα στελέχη, να υποδαυλίσουν διασπάσεις. Και, στο όνομα αυτού του στόχου, δείχνουν ξαφνικά, έναν έρωτα προς τα κόμματα της Αριστεράς. Κατά σύμπτωση, είναι οι ίδιοι παράγοντες που θυμούνται να στηρίξουν την Αριστερά όποτε θέλουν να προκαλέσουν ρήγμα στο ΠΑΣΟΚ, όταν θέλουν να επιτύχουν τη διάσπασή του. Το έκαναν το 1989 και το επαναλαμβάνουν τώρα με άλλους όρους, ενώ στο μεταξύ δοκίμασαν την ίδια συνταγή στη Ν.Δ., η οποία, επίσης, απέβη άκαρπη. Μετά από μια περίοδο «έξω από τη στρούγκα», όσοι από τα δύο κόμματα το επιχείρησαν, επέστρεψαν ως άσωτοι υιοί. Συνασπισμός και ΚΚΕ εμφανίζονται σήμερα ως διέξοδος για τους πολίτες, τους απογοητευμένους από την κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ. Μακάρι η Αριστερά να αναδειχθεί σε δύναμη ανανέωσης της κοινωνίας. Προϋποθέτει, βέβαια, αυτό λόγο προγραμματικό και όχι απλά κραυγή διαμαρτυρίας. Προϋποθέτει μια Αριστερά που δεν θα παρασυρθεί, δεν θα μεθύσει από την άνοδο της δύναμής της για να συμπεριφερθεί ως μικρομέγαλη, αρνούμενη ταυτόχρονα να αναλάβει ευθύνες κυβερνητικές. Γιατί τότε, όταν, αν το πολιτικό σκηνικό ανασυνταχθεί, μέσω της επιδιωκόμενη διάσπασης του ΠΑΣΟΚ, έτσι ώστε να διαμορφωθεί ένα κόμμα τύπου Γκένσερ, που θα διευκολύνει τα κεντροδεξιά κυβερνητικά σχήματα, οι όψιμοι θαυμαστές της θα βρουν τον τρόπο να τη συκοφαντήσουν και να την απομονώσουν. Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του Γ. Παπανδρέου, οφείλουν να κάνουν πράξη τις δεσμεύσεις για ανασυγκρότηση του κόμματος εκ θεμελίων, για ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και απομόνωση όσων είδαν την εξουσία ως μέσον πλουτισμού, χωρίς αποκλεισμούς και να προχωρήσουν σε πορεία προς τον λαό, ώστε να καταστήσουν σαφές το πρόγραμμά τους, που θα κατατείνει στις ριζικές αλλαγές και θα επιχειρεί ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στη βάση ενός πειστικού κυβερνητικού προγράμματος σε αριστερή κατεύθυνση. Μόνον έτσι θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τα εσωτερικά προβλήματα, μόνον έτσι θα καταστεί δυνατή η αυτονομία της πολιτικής από τα εξωθεσμικά κέντρα. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 14/01/2008

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 14/01/2008

  76. http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=41763136

    Σχόλιο από Ανυπότακτη καρδια | 22/01/2008

  77. ΜΠΟΕΜ

    Αλλήλων τα βάρη e-βαστάζετε … κι ο Γάιδαρος πετάει

    …με λύσσα αττημασμένη στην ψυχή λογοκρυμμένο κλωτσοσκούφι
    κατ’ απάνω κόντρα τραβάς προς την ευχή του απόμακρου ερημήτη, του Μάξιμου του Καυσοκαλυβίτη.

    Την ύβριν που στη μνήμη μέσα φώλιασε κι ως να μην ρίμαξεν η Κάλυβος. ο πάνφρων ο αφρουκάλητος στριγκλίζων ξεφώναξε…

    …κι ως παραμένοντας εκεί μονάχα του υποκώμμου και κανα δυό περαστικών που δε λογιάζουν ή θαρούν πως οι άλλοι οι αχμάκηδες στων λόγων μέσα τις γραμμές δεν ξέρουν να διαβάζουν…

    …. μέσα στη νύχτα νάτοι πως πατούν απά στα λόγια του Μποέμ, σαν κι αρμενίζουν έμπλεοι ‘πα σε σκατά του δρόμου…

    …τραβάνε πορ(ν)ευόμενοι κι εμπορ-οικούντες πάνε, των δόλιων των πτωχών των ξένων κορασίδων, στα χαλασμένα κάλλη τους ως εβριθείς, τα μαύρα ξανανοίγουν λάγνα σπίτια, πώς για να αποπορνεύονται τα δωρεάν αγορασμένα θήλεα, δικτύω αοράτω, κι όλο τραβουν μες την κλαμμένης κακολύπης την ουρά …ακόμα παρακάτω.

    Πες τα μας ντε…εσύ που με την Γνώση Φλο-γερίζοντος Πανός το μπούκοβ(σκ)ον θαρρείς πως είναι για τους γέροντεςκαλόν είναι έν τσάι, και επί Παντός του απαισθητού του βιασμένου υπό-λογου τα Σκοτερά φως άδεια, με τσιγκλάς… νομίζων πως κι ο Γάιδαρος πετάει.

    παραγγελίες εδώ:

    Boem@shmaiokynhgoupolis.frik

    Άλλον ροζέ συνάλληλον προς πόσιν ακατάλληλον

    Boem@boukov(sko)doupolis.sex

    Σχόλιο από ΜΠΟΕΜ | 22/01/2008

  78. …πως είναι για τους γέροντες καλόν, έν είδος τσάι…

    Σχόλιο από ΜΠΟΕΜ | 22/01/2008

  79. στριγκλίζων εξεφώναξε…

    Σχόλιο από ΜΠΟΕΜ | 22/01/2008

  80. ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

    «Η ηθική κοι-
    νωνία, η κοινωνία των αγ-
    γέλων εκμεταλλεύτηκε ένα
    ηθικό μου παράπτωμα, βρί-
    σκοντας την κατάλληλη πο-
    λιτική αποδοχή. Επεσα βορά
    στο στόμα των λεόντων. Ενα
    ηθικό παράπτωμά μου έδωσε
    την ευκαιρία σε εκβιαστές να
    αποκτήσουν υλικό. Μου ζήτη-
    σαν χρήματα και εμμέσως δι-
    ευκολύνσεις σε αρχαιολογικά
    θέματα. Αρνήθηκα να υποκύ-
    ψω. Μου έδωσαν και αριθμό
    λογαριασμού που ανήκε σε
    έναν από τους πρωτεργάτες.
    Το υλικό αυτό βρήκε ευήκοα
    πολιτικά ώτα προκειμένου να
    γίνει πιο εύπεπτος ο πολιτικός
    εκβιασμός. Αρκεί ένα λάθος,
    άραγε, στην τέλεια κοινωνία
    μας για να σπιλώσουμε, να
    διαγράψουμε μια ζωή;
    Ο μηχανισμός στήθηκε, με
    σκοπό μια ολόκληρη ζωή αρ-
    χών και αγώνων να πέσει βορά
    στην αρένα. Δεν μπόρεσαν να
    με σπιλώσουν πολιτικά, θέλη-
    σαν να με εξαφανίσουν ηθικά.
    Θέλετε αίμα; Θέλετε κρέας
    στην αρένα; Θα το έχετε.
    Ζητώ συγγνώμη από όσους με
    αγάπησαν και με στήριξαν»

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/01/2008

  81. »Ηθικό Παραπτωμα»… ε;

    Μεχρι τώρα η μόνη που την πληρωσε-που την είδαμε με χειροπέδες,που προφυλακίσθηκε,που διασυρθηκε που εξευτελίσθηκε γιατί ηθελε να κρατησει την δουλίτσα της -που ο /η καθε ηθικόλογος με πρωτους αυτους που κυβερνανε δειχνει με το δαχτυλο ως παραδειγμα προς αποφυγήν ενώ κατ’ ιδιαν θα καμαρωνεί για την »μαγκιά »του-

    Η μόνη -τουλαχιστον προς το παρόν που την πληρωσε -που διαπομπεφθηκε και Προ-Φυλακισθηκε κι ολη η »ηθικολόγα »
    ηδονοβλεπτική,σαρκοβόρα κοινωνια μας πασκιζει να κρυφοκοιταξει το γυμνό κορμί της -οπως εκείνη την χηρα σε καποιο εργο του Καζαντζακη που δεν θυμαμαι ποιο ηταν λόγω Αικ -ολο το χωριο την εσφαξε σχεδόν τελετουργικά γιατί σκανδαλιζε τα παληκαρια-
    Ηταν μια 35 χρονη Γυναικα
    που αφου την γυμνωσαν απο την αξιοπρεπεια την βαλανε και στη Φυλακή οι Ηθικολογοι
    …………………………………….
    Στο μυθιστόρημα του Ναθανιελ Χώθορν « The scarlet letter»(1850) μια νεαρή γυναίκα διαπράττει το αμάρτημα της μοιχείας και φέρνει στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Μητέρα και κόρη εκτίθενται σε κοινή θεά πάνω στην εξέδρα ενώπιον όλης της κοινότητας, ενώ ο πάστορας καταδικάζει την μοιχαλίδα. Όλη η ζοφερή πουριτανική κοινωνία της Νέας Αγγλίας έχει καρφωμένα πάνω της ,τα βλοσυρά της βλέμματα. Εκείνη αρνείται πεισματικά να αποκαλύψει το όνομα του πατέρα. Εκείνος σφραγίζει με τη σιωπή του τον εξευτελισμό και τη τιμωρία της. Η πρωταγωνίστρια, στο εξής θα πρέπει να ζήσει με την κόρη της στο περιθώριο της κοινωνίας, σε ένα απόμερο σπίτι αρκούμενη στα ελάχιστα χρήματα που της δίνουν για τα κεντήματα της υποχρεωμένη να φέρει πάντα στο κόρφο της ένα μεγάλο άλικο γράμμα ,το αρχικό γράμμα Α της λέξης Αdulteress (δηλαδή της μοιχαλίδας), για να θυμίζει το αμάρτημα της. Το δυναμικό ψυχολογικό στοιχείο ,βρίσκεται στο γεγονός ότι, ο πάστορας που τόσο βιαία την καταδικάζει και την ταπεινώνει, στην πραγματικότητα, είναι ο εραστής της γυναίκας και πατέρας της κόρης της.
    ….

    Σχόλιο από Νοσφεράτος | 29/01/2008

  82. […] -Για τον Χρήστο Ζαχόπουλο […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  83. […] -Για τον Χρήστο Ζαχόπουλο… […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: