Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη «Radikal»

Οι ελληνόφωνοι Πόντιοι στην Τουρκία

Διχασμένοι ανάμεσα στην αγάπη για τη μητρική τους γλώσσα και τους περιορισμούς της εθνοτικής τους ταυτότητας

logo.gifapo-pontos-forum.gifΤον περασμένο Φεβρουάριο η τουρκική εφημερίδα «Ραντικάλ» δημοσίευσε ολοσέλιδο logo.gifάρθρο του Vahit Tursun, ελληνόφωνου από την περιοχή Oφη Τραπεζούντας, με τίτλο «Τα Ρωμαίικα της Ανατολής logo.gifπεθαίνουν». Το άρθρο αναφερόταν στο χωριό Οτσενα της Τραπεζούντας, όπου ένας πανάρχαιος πολιτισμός -ο ελληνικός- ψυχορραγεί και μία γλώσσα -η ελληνική- αργοσβήνει (αναδημοσιεύθηκε στην «Κ» της 4ης Μαρτίου 2007). Στις 11 Νοεμβρίου η εφημερίδα φιλοξένησε νέο άρθρο του Tursun, με τίτλο «Το τίμημα της γλώσσας», στο οποίο ο αρθρογράφος μιλάει για τα αισθήματα που προκαλεί το γεγονός, ότι έπρεπε από μικρός να καταπνίγει τη γλώσσα, που έμαθε, όπως και τα συναισθήματά του. Στην ουσία θίγει το θέμα των ελληνόφωνων μουσουλμάνων στην Τουρκία.

Για το θέμα ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης τονίζει: Η μετάβαση ελληνόφωνων ομάδων από το χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα στο ισλαμικό, κατά τη διάρκεια της frontistirion.jpgοθωμανικής κατάκτησης, αποτελεί μέχρι σήμερα ένα θέμα άγνωστο για τη νεοελληνική επιστήμη. Το φαινόμενο αυτό είχε εμφανιστεί σ΄ ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Από την Κύπρο και την Πελοπόννησο έως την Hπειρο και τον Πόντο. Σήμερα, όμως, η δημόσια εμφάνιση όσων από τις ομάδες αυτές επιβιώνουν, διευρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον.

omer-asan7.jpgΗ βιβλιογραφική και αρθρογραφική παρουσία των ελληνόφωνων ομάδων της Τουρκίας είναι πλέον γεγονός. Η αρχή έγινε πριν μερικά χρόνια με την Tanju Izbek, η οποία έλαβε το Βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Gunda (τα παλιά Μοσχονήσια). Πιθανότατα, σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό Actuel, να υπήρχαν πολιτικές ομάδες στη βόρεια Τουρκία που δραστηριοποιούνταν, πριν από το πραξικόπημα του ’80, γύρω από τον πολιτισμό του Πόντου. Το 1996 εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη, από τον εκδοτικό οίκο Belge, το κλασικό πλέον βιβλίο του Omer Asan, με τίτλο «Pontos Kulturu», δηλαδή «Ο πολιτισμός του Πόντου».

Σήμερα υπάρχουν τέσσερις ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία: κρητική, ποντιακή, μακεδονική και κυπριακή. Κάθε μία απ’ αυτές έχει εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον. Η έκφραση των ομάδων αυτών είναι γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, εφόσον αναδεικνύει babylon05.jpgμια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας που ολοένα γίνεται και περισσότερο σημαντική. Η δημόσια εμφάνιση των ομάδων αυτών δεν αφορά μόνο την τουρκική κοινωνία, η οποία συνειδητοποιεί αργά τον πολυεθνοτικό της χαρακτήρα, καθώς και τους εθνογενετικούς της μύθους. Αφορά παράλληλα και την ελληνική, γιατί της αποκαλύπτει τον τρόπο συγκρότησης των σύγχρονων εθνικών κρατών στην περιοχή μας και το αδιέξοδο των ενδιάμεσων ομάδων -γέννημα της ιστορίας- οι οποίες υποχρεώθηκαν να ενταχθούν στο κράτος που είχε ως ιδεολογικό υπόβαθρο, το δικό τους θρησκευτικό δόγμα.

(εισαγωγή από την εφημερίδα «Καθημερινή¨)

e2fb1bf5.jpg

________________________________________________

 Το τίμημα της γλώσσας άρχιζε από το σχολείο

Του Vahit Tursun*

Ελευθερία… Μια αίσθηση που είναι αδύνατο να την εξηγήσει κανείς. Ομως ο καθένας προσπαθεί να την περιγράψει χωρίς να την έχει κατανοήσει καλά. Είναι σαν τη φωτιά, που σε ζεσταίνει και σε καίει ανάλογα με τη χρήση της. Είναι σαν το ριπίδιο, που στη μία άκρη του βρίσκεται η στέρηση που δημιουργεί αγανάκτηση και στην άλλη η κατάχρηση που την υποδαυλίζει ολέθρια.

Ο Πλάτωνας λέει ότι: «Η πολύ ελευθερία στον άνθρωπο και το κράτος μετατρέπεται σε σκλαβιά». Ενώ ο Επίκτητος επαναστατεί κατά του ίδιου του θεού του, λέγοντας: apo-pontos-forum-2.jpg«Μπορείτε να μου περάσετε δεσμά στα πόδια, αλλά όχι στην πίστη μου. Ούτε ο Δίας μπορεί να με νικήσει». Ετσι, επί χιλιάδες χρόνια συναντάμε το αίτημα της ελευθερίας στο γραπτό και προφορικό λόγο, στην ιστορία, στην ποίηση, στη φιλοσοφία, στις παροιμίες, στην κλαγγή των όπλων.

Για μένα η ελευθερία είναι δώρο της Φύσης, που όσο το μοιράζεσαι με τους άλλους, τόσο το χαίρεσαι και ο ίδιος. Οσο το στερείς από τους άλλους, τόσο το στερείσαι και εσύ. Η ανθρωπιά, η φιλία και η αδελφοσύνη μόνο κάτω από συνθήκες ελευθερίας μπορούν να επικρατήσουν. Αν και η ελευθερία πιάνεται και δεσμεύεται, πάλι ελεύθερο θα έρθει στον κόσμο, το κάθε παιδί που γεννιέται. Ετσι και εμείς, όπως όλα τα παιδιά, ελεύθεροι γεννηθήκαμε στο χωριό μας. Σε έναν πανέμορφο οικισμό πάνω στα βουνά. Ενας οικισμός που ανήκει στην κωμόπολη Κατωχώρι της Τραπεζούντας και λέγεται Οτσενα. Η μητρική μας γλώσσα δεν ήταν τουρκική. Τα ποντιακά είχαμε ως μητρική. Ρωμαίικα την ονομάζαμε εμείς.

apo-pontos-forum-3.jpgΤα Ρωμαίικα ήταν για μας μέσον έκφρασης του φλερταρίσματος της αλληλεγγύης και βοήθειας, του χαμόγελου και της ευτυχίας. Ηταν δρόμος που μας οδηγούσε στην αγάπη και στον έρωτα. Για πρώτη φορά, στο δημοτικό σχολείο βιώσαμε το πρόβλημα με τη γλώσσα μας. Ο κάθε δάσκαλος που διοριζόταν στο σχολείο μας, απαγόρευε την ομιλία στη μητρική μας. Κάποτε μας εκφόβιζε και κάποτε μας έδερνε για να μη την μιλάμε. Ζητούσε να καταγγείλουμε αυτόν που μιλούσε Ρωμαίικα, αλλά δεν τον ακούγαμε. Συνεχίζαμε να αστειευόμαστε και να παίζουμε, να μαλώνουμε και να τα βρίσκουμε με τη μητρική μας γλώσσα. Με τον καιρό, αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε για τη μητρική μας γλώσσα. Ρωτούσαμε τους μεγάλους, τι γλώσσα μαθαίναμε και τι μιλούσαμε. Μάθαμε πως λεγόταν «Τούρκτσε» αυτή που μαθαίναμε και «Ρούμτζε» αυτή που μιλούσαμε. Ομως, στο ερώτημα γιατί μαθαίναμε ενώ μιλούσαμε άλλη γλώσσα, ποτέ δεν υπήρξε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό που συχνά επαναφερόταν σαν απάντηση ήταν «με τα Ρωμαίικα άνθρωπος δεν γίνεσαι». Είναι άγνωστο αν μορφωθήκαμε και γίναμε άνθρωποι ή όχι, όμως τελειώνοντας το δημοτικό, γνωριστήκαμε με τα Τουρκικά.

Υποκρινόμενοι σαν χαμαιλέοντες

apo-pontos-forum-4.jpgΜεγαλώνοντας αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε για τη μητρική μας γλώσσα και γενικά για την καταγωγή μας πιο επίμονα. Γιατί μιλούσαμε Ρωμαίικα, σε μία χώρα που μιλάνε Τουρκικά; Ολοένα ξεφύτρωναν στο νου μας διάφορες ερωτήσεις γύρω από το τι ήμασταν, ποιοι ήμασταν και ποιοι ήταν οι πρόγονοί μας. Ο καθένας προσπαθούσε να πει κάτι. Κάποιοι λέγανε αυτά που είχαν ακούσει από τους γονείς και τους παππούδες τους και κάποιοι βγάζανε τα δικά τους συμπεράσματα. Ομως, κάθε φορά που άνοιγε και έκλεινε το κεφάλαιο αυτό, καταλήγαμε σε μία εκτίμηση, πως πρέπει να έχουμε σχέση με τους Ρωμιούς και φυσικά με την Ελλάδα. Η πιο αναπάντητη ερώτηση που μας τυραννούσε ήταν: είμαστε τα εγγόνια των Ελλήνων, που εξισλαμίσθηκαν ή τα εγγόνια των Τούρκων που μάθανε τα Ρωμαίικα από Ελληνες. Τα παιδικά μας χρόνια πέρασαν με αυτές τις ερωτήσεις και με τις ανικανοποίητες απαντήσεις.

Πικρία

Με τη μητρική μας γλώσσα ζήσαμε προβλήματα και στην ξενιτιά που πήγαμε. Κάθε φορά που μαζευόμασταν και μιλούσαμε Ρωμαίικα με τους χωριανούς μας, η πρώτη trb32.jpgερώτηση αυτών που καταλάβαιναν ότι μιλάμε μία ξένη γλώσσα ήταν «τι γλώσσα μιλάτε;». Οταν τους απαντούσαμε «μιλάμε Ρωμαίικα», δεχόμασταν άλλες ερωτήσεις και διάφορες αντιδράσεις. Ετσι για πρώτη φορά, με τους ανθρώπους που συναντήσαμε στην ξενιτιά, αρχίσαμε πραγματικά να αισθανόμαστε την πικρία της μειονεκτικότητας. Κάθε φορά που γινότανε λόγος για τους Eλληνες, ο ισχυρισμός ότι «οι Ελληνες είναι λαός άναντρος και εχτρός» μας τραυμάτιζε ψυχολογικά. Πληγωνόμασταν με τη σκέψη ότι ο ισχυρισμός αυτός μπορεί να ισχύει και για μας, εφόσον μιλάμε, αν όχι την ίδια, μία άλλη διάλεκτο της ίδιας γλώσσας που μιλάνε και οι Ελληνες. Γι’ αυτό και με τον καιρό, αρχίσαμε να κρύβουμε την αλήθεια και κάθε φορά που μας ρωτούσανε για τη γλώσσα μας, λέγαμε ότι είναι Λαζικά. Γιατί, όταν τους λέγαμε πως είμαστε από τη Μαύρη Θάλασσα, νομίζοντας ότι είμαστε Λαζοί, χαιρόντουσαν.

Τα προβλήματα που ζούσαμε με τη μητρική μας γλώσσα, συμπληρώνονταν με τα έργα dsc04348.JPGπου παρακολουθούσαμε στην τηλεόραση. Οταν βλέπαμε έργα με θέμα πολέμους μεταξύ Βυζαντινών και Τούρκων, ή μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων, εμείς πληγωνόμασταν. Διότι, όταν βλέπαμε την τραγικοκωμική κατάσταση των Ελλήνων στη σκηνή, ο νους μας μάς έφερνε στο δίλημμα να πάρουμε θέση: με σωστούς, τίμιους, ήρωες Τούρκους, ή με ανίκανους πολεμιστές, δολοπλόκους, ψεύτες και το χειρότερο, με «γκιαούρηδες» τους Ελληνες, όπως παρουσιάζονταν στο έργο. Ελα που η μητρική μας γλώσσα, δεν μας άφηνε. Ηταν εμπόδιο στο να διαλέξουμε μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων. Μέσα σε αυτό το δίλημμα, ζούσαμε ψυχικές καταστάσεις που ίσως δεν έχει ζήσει η ανθρωπότητα στην ιστορία της. Παρακολουθώντας το έργο, από τη μία υποστηρίζαμε τους ήρωες Τούρκους, από την άλλη μας βασάνιζε μια αίσθηση ανεξήγητης ενοχής. Για να κρύβουμε την κατάσταση μας αυτή, προσπαθούσαμε να δείξουμε περισσότερη χαρά στον ηρωισμό των Τούρκων, διαμορφώνοντας τους μυς του προσώπου μας διαφορετικά από αυτό που σηματοδοτούσε ο εγκέφαλός μας. Σε αυτή την επίδοσή μας, μπορούσαν να μας ζηλέψουν και οι χαμαιλέοντες.

Σήμερα

Στο σήμερα που φτάσαμε, ο Ελληνόφωνος πληθυσμός του Πόντου, που πιάστηκε στη μέγκενη ανάμεσα στην αγάπη προς τη μητρική του γλώσσα και σε μια καταραμένη ταυτότητα, αδυνατεί πια να αντεπεξέλθει. Ηδη αρκετοί συμπολίτες μας άρχισαν να μαθαίνουν Τουρκικά στα παιδιά τους από τη γέννησή τους. Ακόμη και τα ρατσιστικά λόγια, συνθήματα και οι εθνικιστικές προπαγάνδες που έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, κοντεύουν να σβήσουν από την ιστορία έναν ολόκληρο λαό, με έναν πανάρχαιο πολιτισμό. Το να εξαφανίζεται ένας πολιτισμός, ισούται με το να εξαφανίζεται ένας λαός. Ποιος θα πληρώσει μπροστά στην ιστορία γι’ αυτό το έγκλημα δεν ξέρω.

* Ο Vahit Tursun  είναι ελληνόφωνος από την περιοχή Οφη Τραπεζούντας. Αυτό το άρθρο του δημοσιεύθηκε στη μεγάλης κυκλοφορίας κεντροαριστερή εφημερίδα της Τουρκίας Radikal, στις 11 Νοεμβρίου.

flyinglesson_lg.jpg

03/12/2007 - Posted by | -Mειονότητες στην Τουρκία

27 Σχόλια »

  1. Εξαιρετικού ενδιαφέροντος το κείμενο. Άραγε πώς αντιμετωπίζει τους ελληνόφωνους η τουρκική κυβέρνηση; Επίσης, θα ήθελε να σας ρωτήσω που μπορεί να βρει κανείς τη βραβευμένη νουβέλα της Ιζμπέκ;

    Σχόλιο από Σήφης | 04/12/2007

  2. Nομίζω ότι η τουρκική κυβέρνηση αντιμετωπίζει το φαινόμενο με ιδιαίτερη αμηχανία, φοβούμενο τη χρήση του από την ελληνική.

    Όμως και η ελληνική αντιμετωπίζει το φαινόμενο με την ίδια αμηχανία, όπως και οι νεοέλληνες ιστορικοί.

    Να φανταστείς το μπλοκάρισμα που έπαθαν οι εξουσίες από την απρόσμενη εμφάνιση των ανθρώπων αυτών, συνεργάστηκαν στο να μην ενταθούν οι διεργασίες στο εσωτερικό της κοινότητάς τους. Εδώ και λίγα χρόνια οι ελληνικές προξενικές αρχές στην Τουρκία δεν δίνουν εύκολα άδεια επίσκεψης στην Ελλάδα σε ανθρώπους που φαίνεται ότι γεννήθηκαν στην περιοχή της Τραπεζούντας.

    Αφιέρωμα στο έργο της Tanju Izbek έκανε πριν μερικά χρόνια το πολύ καλό λογοτεχνικό περιοδικό «Έρεισμα» που εκδίδεται στα Χανιά.

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/12/2007

  3. Βρε παιδιά, βγάλτε περισσότερα γι’ αυτή την υπόθεση.

    Το πιο χαρακτηριστικό είναι η επισήμανση για την
    αμηχανία της ελληνικής διοίκησης!

    Σχόλιο από Νίκος Σαραντάκος | 05/12/2007

  4. ……………..
    ……………..

    Υ.Γ.
    ΠΟΛΥ καλό το ποστ για τον Βαχίτ Τουρσούν. Αστείρευτη πηγή γνώσεων είσαι, μ-π!

    Σχόλιο από omadeon | 05/12/2007

  5. «..Τα Ρωμαίικα ήταν για μας μέσον έκφρασης του φλερταρίσματος, της αλληλεγγύης και βοήθειας, του χαμόγελου και της ευτυχίας. Ηταν δρόμος που μας οδηγούσε στην αγάπη και στον έρωτα..»

    Όσο μελό και αν φαντάζει υπάρχουν και σήμερα αυτές οι διαδρομές μέσα από τις οποίες κάποιοι άνθρωποι εξακολουθούν να εκφράζονται:

    «Εύρεν η εγάπ τον τόπον ατ’ς
    η ψυν εύρεν φωλέαν
    εχάραξεν νέαν ζωήν
    σο Σελανίκ μερέαν

    Σ’α 15 Χριστιανάρ
    τα στόλα θα γομούνταν
    ο Ισμαήλ κ’η Δήμητρα
    εντάμαν θα ενούνταν»

    Απόσπασμα από μιά πρόσκληση γάμου που θα γίνει κάπου κατά Θεσσαλονίκη μεριά στις 15/12/2007

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 07/12/2007

  6. Συ γχαρητήρια συντεκνοι για το καλό αρθρο…

    Σχόλιο από manitari toubounou | 08/12/2007

  7. […] Οι Ελληνόφωνοι Πόντιοι στην Τουρκία […]

    Πίνγκμπακ από [istologio.org] Το ζωντανό ιστολόγιο » Σημάδια Ορθοδοξίας στην Τουρκία | 26/12/2007

  8. Kai ego ime pontios apo Georgia kai me singinise poli avta pou diavasa. Kai ego exasa tin glossa mou kai milousa Turkika kai Rosika. Eime i 5 genia pou genifika sti Georgia. to 1995 irtha stin Ellada kai meta stin Kipro. Kai otan irthame edo kai akousan oti milame Turkika, kai mas lene oti oti imaste Turki, kai avto mas pligoni para poli. Perisoteri gia na min po sxedon oli edo stin Kipro den kseroun tin istoria mas kai pioi ine i ponti.

    Σχόλιο από Georgios | 27/03/2008

  9. Georgiε

    πρέπει να μιλάτε πολύ για την ιστορία σας. Να μην κολώνετε μπροστά σε κανέναν. Να υπερασπίζεστε την ταυτότητά σας.

    Γιατί η μνήμη του νεοέλληνα, είτε του ελλαδίτη είτε του κύπριου, είναι τόσο μακρυά όση και η μύτη του!

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/03/2008

  10. Εδώ θα το βρείτε στην αγγλική έκδοση

    http://www.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_ell_1520542_06/03/2007_80879

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 10/10/2008

  11. […] -Το άρθρο του VAHIT TURSUN […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  12. […] στην ποντιακή διάλεκτο. Ένας απ’ αυτούς ο Vahit Tursun, δημοσίευσε στην εφημερίδα ‘Radikal‘  στις 11 […]

    Πίνγκμπακ από -Να προστατέψουμε τη γλώσσα μας « Πόντος και Αριστερά | 21/02/2009

  13. Γελοία πραγματικότητα

    Τελικά ένα ζήτημα, όταν πέφτει στα χέρια άσχετων ανθρώπων, μετατρέπεται σε πρόβλημα!
    Στην χθεσινή εκπομπή (24-3-2009) που πραγματοποιήθηκε κατά 23.15 το βράδυ στην τηλεόραση ALTER με τον κ. Χαρδαβέλλα, φάνηκε πώς το Ποντιακό Ζήτημα στην Ελλάδα, πάει κατά διαβόλου
    Συμμετείχα στην εκπομπή, νομίζοντας ότι θα είναι εκεί κάποιοι ιστορικοί και κάποιοι πολιτικοί, ώστε θα συζητηθεί το Ποντιακό ζήτημα σε σοβαρό επίπεδο και εγώ θα αναφερθώ στα προβλήματα μου εδώ στην Ελλάδα.

    Τελικά μπαίνουμε μέσα στο στούντιο και ξεκινάει η εκπομπή με την Σομαλία. Το τί σχέση είχε η Σομαλία με το Ποντιακό μη μου το ρωτάτε. Διότι δεν το γνωρίζω. Αλλά έτσι όπως παρουσιάστηκε η εκπομπή, εμείς ξεπεράσαμε και τους Σομαλούς.

    Εμένα μου δόθηκε ο λόγος και χωρίς να ολοκληρώσω αυτά που ξεκίνησα να πω, με διέκοψαν.
    Αυτά που ήθελα να πω ήταν τα εξής : «Εμείς οι Τραπεζούντιοι, όπως έχει καταγραφτεί στην ιστορία, κατά καιρούς φερθήκαμε ωραία, βοηθήσαμε, φιλοξενήσαμε τους Ελλαδίτες. Εμείς τους ταΐσαμε με μέλι και αυτοί εμάς φαρμάκι. Συγκεκριμένα, εγώ που είμαι ο εγγονός αυτών των Τραπεζούντιων που φιλοξένησαν τους Ελλαδίτες, εδώ και 20 χρόνια υποφέρω από την Ελληνική πολιτεία.

    Προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας διώξουν και δεν μας δίνουν τα κατάλληλα χαρτιά ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι εδώ.

    Από την άλλη, οι αδελφοί μας οι Πόντιοι, προσπαθούν να βρουν κρυπτοχριστιανούς στον Πόντο, ψάχνουν να βαφτίσουν παιδιά που ήρθαν από εκεί και δεν ασχολείται κανείς με τα προβλήματα μας. »

    Δυστυχώς κόπηκε η ομιλία μου στην φιλοξενία των Ελλήνων και τα υπόλοιπα που ήθελα να πω, τα κατάπια.

    Στα θετικά της εκπομπής καταγράφεται η συνετή και αφανάτιστη παρουσία του κ. Φέρρη.
    Το χειρότερο της εκπομπής ήταν, ο εθνικισμός και η έκφραση του φανατισμού από τον κ. Χολίδη. Ο κ. Χολίδης είναι ολυμπιονίκης, αλλά τα λόγια του δεν ταίριαζαν σε έναν αθλητή.
    Τελικά βρέθηκα σε μία εκπομπή, πού μονό από το ΛΑΟΣ ένας βουλευτής πήρε τηλέφωνο και ζήτησε να έρθω σε επαφή μαζί του ώστε να με βοηθήσει στα προβλήματα μου.

    Δηλαδή, ΖΗΤΩ Η ΣΟΜΑΛΙΑ…

    Vahit Tursun

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/03/2009

  14. η αφοπλιστικη ομολογια του βαχιτ για την προσφορα βοηθειας μονο απο βουλευτη του Λαικου Ορθοδοξου Συναγερμου εξηγει και αναλυει την ηθικη εκπτωση και αποδιαρθρωση των κομματων που στηριζονται στα διαπλεκομενα συνιστωντας τον μεταπολιτευτικο προοδευτικο και κεντροδεξιο δικομματισμο. στο συμπαν δεν διατηρειται κενο.ολα αναπληρωνονται και καλυπτονται

    Σχόλιο από γεωργιαδης γιωργος | 26/03/2009

  15. «Εμένα μου δόθηκε ο λόγος και χωρίς να ολοκληρώσω αυτά που ξεκίνησα να πω, με διέκοψαν»

    Τι περίμενε δηλ. ο Vahit Tursun στις ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟΥ Χαρδαβέλλα ?
    Πάντως αν κρίνω από το κείμενο εύχομαι να πρόλαβε να είπε και εκεί μερικά αξιόλογα όπως :

    – Προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας διώξουν και δεν μας δίνουν τα κατάλληλα χαρτιά ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι εδώ.

    – Από την άλλη, οι αδελφοί μας οι Πόντιοι, προσπαθούν να βρουν κρυπτοχριστιανούς στον Πόντο, ψάχνουν να βαφτίσουν παιδιά που ήρθαν από εκεί και δεν ασχολείται κανείς με τα προβλήματα μας.

    – Στα θετικά της εκπομπής καταγράφεται η συνετή και αφανάτιστη παρουσία του κ. Φέρρη.

    – Το χειρότερο της εκπομπής ήταν, ο εθνικισμός και η έκφραση του φανατισμού από τον κ. Χολίδη.
    Ο κ. Χολίδης είναι ολυμπιονίκης, αλλά τα λόγια του δεν ταίριαζαν σε έναν αθλητ
    ή

    Σχόλιο από sarantamilakokkina | 26/03/2009

  16. Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ .
    ΗΜΟΥΝ ΠΑΙΔΙ ΟΤΑΝ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΕΞΙΣΤΟΡΟΥΣΕ ΤΟΝ ΔΙΩΓΜΟ ‘ΟΙ ΤΟΥΡΚΑΝΤ ΕΣΠΑΖΑΝΕΜΑΣ’ΚΑΘΩΣ ΑΝΑΕΒΑΙΝΑΝ ΣΤΑ ΠΛΟΙΑ .ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗΣ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩ ΤΑΞΙΔΕΥΕ.ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΑΝ ΤΑ ΜΩΡΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΝ ΟΛΗ Η ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ.’ΜΟΝΟΝ ΠΟΛΕΜΟΝ ΝΑ ΜΗ ΕΛΕΠΣ ΠΟΥΛΙΜ’ ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΡΚΩΝΑΝ.ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΓΕΝΙΚΙΟΗ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΣΕ ΠΟΝΤΙΑΚΑ ΚΑΙ ΑΠΤΑΙΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ. ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΧΟΥΝ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΜΟΙΡΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ , ΠΑΝΤΑ ΣΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ.ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ.

    Σχόλιο από ΙΝΟΙ | 18/05/2009

  17. […] -Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη “Radikal” […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010

  18. […] -Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη “Radikal” […]

    Πίνγκμπακ από -Ο Καλεντερίδης ως “υπερπράκτωρ της ΚΥΠ” και οι Πόντιοι της Τουρκίας « Πόντος και Αριστερά | 13/01/2010

  19. […] Ένα από τα άρθρα που έδωσα στον Τουρκικό τύπο, σχετικά με την ποντιακή γλώσσα,  πέρασε στα χέρια μιας Τουρκάλας που ονομάζεται Yeliz Karakütük.  Η κοπέλα αυτή, γεννήθηκε στην Άγκυρα το 1981. Νέα κοπέλα λοιπόν… Σπούδασε Τουρκική γλώσσα και λογοτεχνία. Το διδακτορικό της  το έκανε πάνω στον τομέα του Κινηματογράφου και της Τηλεόρασης. Η Yeliz συμμετείχε σε αρκετά ντοκιμαντέρ μικρού μήκους και έγραψε κείμενα γι’ αυτά. Διεύθυνε μόνη της το ντοκιμαντέρ «Χρήμα από χαρτί» το οποίο πήρε μέρος στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Πόλης, του Μιλάνου και σε άλλα. […]

    Πίνγκμπακ από -Φέσι το ελληνικόν… « Πόντος και Αριστερά | 04/05/2010

  20. Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 22 Απριλίου 2010
    Γλώσσα επαφής, Ελλάδας – Τουρκίας, τα ποντιακά
    Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

    Αρχαϊκά στοιχεία, τα οποία παραπέμπουν ευθέως στη μορφή της Κοινής, όπως αυτή μιλιόταν στη Μικρά Ασία από τον 3ο αι. π.Χ. και μετά, και κυρίως στη μορφή της Βυζαντινής Κοινής (3ος αι. μ.Χ. – 8ος αι. μ.Χ.) πριν από τη διαλεκτική της διάσπαση διασώζει η Οφίτικη Ποντιακή (Ο.Π.).

    Τα στοιχεία αυτά ενισχύουν την υπόθεση ότι η Ποντιακή αποτελεί μια από τις πρώτες διαλεκτικές ομάδες που αποσχίσθηκαν από τη Βυζαντινή Κοινή, διατηρώντας έτσι αρκετά από τα αρχαϊκά της στοιχεία τα οποία εξαφανίστηκαν αργότερα. Παράλληλα, η Ο.Π. αποτελεί μια διάλεκτο γλωσσικής επαφής ελληνικής – τουρκικής. Ως τέτοια παρουσιάζει σημαντικές δομικές παρεμβολές από την τουρκική, όπως η χρήση του ερωτηματικού μορίου -μι. Η εξέταση των παρεμβολών αυτών σε αντιπαραβολή με ανάλογες δομές από διαλέκτους επαφής ελληνικής – τουρκικής και το αντίστροφο ανοίγει ένα παράθυρο στη διερεύνηση των εσωτερικών δομικών χαρακτηριστικών της γλωσσικής επαφής των δύο αυτών γλωσσών.

    Η Οφίτικη, μια ποικιλία της Ποντιακής, μιλήθηκε αρχικά στην περιοχή του Οφι και στη συνέχεια, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, σε μικρούς θύλακες της βόρειας Ελλάδας. Η επαρχία του Οφι βρισκόταν ανατολικά της Τραπεζούντας, ανάμεσα στις επαρχίες των Σουρμένων και της Ριζούντας. Ο ποταμός Οφις αποτελούσε το φυσικό σύνορο που διαχώριζε τα χωριά των εξισλαμισμένων ελληνικών πληθυσμών από τα χριστιανικά ελληνικά χωριά Χάλτ’, Ζουρέλ, Κουρίτσ’, Κρηνίτα, Κοφκία, Γίγα, Ζησινό και Λέκκα.

    Σήμερα εξακολουθεί να μιλιέται και έξω από τα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας σε τριάντα περίπου χωριά της επαρχίας του Οφι. Πρόκειται για γλωσσικούς θύλακες δυτικά της Τραπεζούντας όπως η περιοχή της Τόνγιας και η επαρχία Caykara. Οι ομιλητές αυτής της ομάδας είναι απόγονοι εξισλαμισθέντων Ποντίων που παρέμειναν στις εστίες τους.

    Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, η Ο.Π. περιορίστηκε στις περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν οι Πόντιοι πρόσφυγες, όπως, για παράδειγμα, στην περιοχή του Παρανεστίου της Δράμας (στα χωριά Πολυνέρι, Καλλίκρουνο, Πάστροβα, Περίβλεπτον, Μελισσοχώρι, Μεσοχώρι και Ντούκοβο), στο χωριό Παντοκερασιά του νομού Κιλκίς και στην κωμόπολη Φιλώτα της Κοζάνης. Το 1928 μια ομάδα Οφιτών από την περιοχή του Παρανεστίου μαζί με Οφίτες από το χωριά Παντοκερασιά Κιλκίς και Φιλώτα Κοζάνης αγόρασαν μια έκταση 6.820 στρεμμάτων και ίδρυσαν τη Νέα Τραπεζούντα Πιερίας (αρχικά με την ονομασία Κάτω Αϊ-Γιάννης-Οφις). Το χωριό αριθμεί περίπου 700 κατοίκους και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα αμιγώς οφίτικα προσφυγικά χωριά της Ελλάδας.

    Τον Μάιο του 2003 και του 2006 ομάδα γλωσσολόγων από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, με επικεφαλής τους Ανθή Ρεβυθιάδου και Βασίλειο Σπυρόπουλο, ξεκίνησε με τη βοήθεια του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Συλλόγου «Αλέξανδρος Υψηλάντης» έρευνα πεδίου με σκοπό τη γλωσσολογική μελέτη της Ο.Π. όπως μιλιέται σήμερα στο χωριό της Νέας Τραπεζούντας Πιερίας. Η έρευνα πεδίου συνεχίστηκε τον Μάιο του 2009 στο πλαίσιο του προγράμματος «Μελέτες 2009» του Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση. (Μέλη ερευνητικής ομάδας: δρ. Α. Ρεβυθιάδου, δρ. Β. Σπυρόπουλος, δρ. Κ. Κακαρίκος και οι φοιτητές: Σ. Λουίζου, Γ. Μαρκόπουλος, Ε.-Κ. Χαϊμέλη.)

    Τυπολογική περιγραφή

    «Βασικός σκοπός της συγκεκριμένης ερευνητικής δραστηριότητας είναι να παρουσιαστεί μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη τυπολογική περιγραφή της διαλέκτου με βάση τις υπάρχουσες, δημοσιευμένες και αδημοσίευτες, πηγές της», τονίζει η Ανθή Ρεβυθιάδου, σήμερα επίκουρη καθηγήτρια στον Τομέα Γλωσσολογίας, Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. «Επιπλέον, η έρευνα έχει ως στόχο να εξετάσει τον βαθμό στον οποίο κάποιες από τις δομές της διαλέκτου εξακολουθούν να επιβιώνουν και στη σημερινή της μορφή. Απώτερος στόχος είναι να δοθεί η δυνατότητα στο ευρύ κοινό που ενδιαφέρεται για θέματα γλωσσικής επαφής, διαλεκτολογίας, αλλά και ιστορίας της ελληνικής γλώσσας να γνωρίσει μια διαλεκτική ποικιλία της Ποντιακής όπως αυτή αναδύεται μέσα από αρχειακό υλικό, κείμενα, αφηγήσεις, ηχητικά αρχεία και γραμματικές περιγραφές».

    Ο Βασίλης Σπυρόπουλος, λέκτορας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, προσθέτει: «Με την αρωγή του Προγράμματος «Μελέτες» δόθηκε η ευκαιρία να συγκροτηθεί μέσα από έρευνα πεδίου ένα πολύτιμο ηχητικό αρχείο της διαλέκτου το οποίο ήρθε να συμπληρώσει και να εμπλουτίσει παλαιότερες αντίστοιχες καταγραφές όπως, για παράδειγμα, τα ηχητικά αρχεία της έρευνας του Σ. Λιανίδη της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών».

    Οι δύο γλωσσολόγοι σημειώνουν ότι «σημαντικό αποτέλεσμα αυτής της ερευνητικής προσπάθειας είναι αναμφισβήτητα και η δημιουργία των προϋποθέσεων για την ένταξη της διαλέκτου σε προγράμματα και δράσεις γλωσσικής αναβίωσης με σκοπό τη διάσωση επαπειλούμενων γλωσσικών ποικιλιών ή ποικιλιών που βρίσκονται σε καθεστώς εξαφάνισης, όπως η Ο.Π. στην παλαιότερη μορφή της. Κάτι τέτοιο είναι εφικτό αρχικά μέσω της δημιουργίας δικτύων νέων χρηστών και νέων χρήσεων της γλώσσας, αρχικά στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον (μεταβίβαση μεταξύ γενεών) και στη συνέχεια σε υψηλότερα επίπεδα (π.χ. εκπαίδευση, ΜΜΕ, κ.ά.)».

    Σχόλιο από tasos | 25/05/2010

  21. ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΦΩΤΙΑΔΗ:

    2. Η σημερινή κατάσταση για τους κρυπτοχριστιανούς- Ποντιόφωνους
    Ο διωγμός των Ελλήνων μετά την τέλεση του εγκλήματος της γενοκτονίας, άφησε τους πληθυσμούς αυτούς χωρίς επαφή τόσο με το ελληνικό στοιχείο όσο και με την Εκκλησία, με εξαίρεση αυτούς που μετανάστευσαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου και δημιούργησαν ισχυρές οινότητες, οι οποίες διατήρησαν και διατηρούν τις παραδόσεις και κυρίως την ποντιακή διάλεκτο. Όμως παρά την απουσία επαφής και την σχεδιασμένη πολιτική βίαιης ενσωμάτωσή τους στην τουρκική κοινωνία, και την αμέλεια της Ελλάδας, αυτοί οι πληθυσμοί διατηρούν σήμερα στοιχεία ελληνικής συνείδησης, τα οποία αρχίζουν να αναζητούν από τη δεκαετία του 1970, όταν συμμετείχαν με μεγάλο αριθμό στο μεταναστευτικό κύμα από την Τουρκία προς τη Δυτική Ευρώπη. Εκεί συναντούνται με τους Έλληνες ποντιακής καταγωγής μετανάστες και σταδιακά αποκαθίστανται οι πρώτες επαφές, μέσω της αναλλοίωτης στους αιώνες γλώσσα, των εθίμων, των παραδόσεων, του χορού και του τραγουδιού και άλλων στοιχείων. Ταυτόχρονα η επαφή των κρυπτοχριστιανών- ελληνόφωνων με τους Πόντιους της Ελλάδας, ενισχύεται από την προσπάθεια ανάδειξης του ποντιακού ζητήματος σε όλες τις διαστάσεις του στον ελλαδικό χώρο, και την διοργάνωση των πρώτων επισκέψεων στον Πόντο.

    Σήμερα στην Τουρκία υπάρχουν δεν υπάρχουν Κρυπτοχριστιανοί, με την έννοια των πιστών. Υπάρχουν όμως οικογένειες οι οποίες είχαν ελλειμματικό θρησκευτικό συναίσθημα και παρέμειναν στον ποντιακό χώρο για πολλούς λόγους. Σήμερα ο (άγνωστος) αυτός αριθμός Ελληνόφωνων μουσουλμάνων- κρυπτοχριστιανών, με πρωτοπορία την σπουδάζουσα νεολαία στην προσπάθειά της να βρει απαντήσεις για την καταγωγή, τον πολιτισμό, την ιστορία, την ταυτότητα πορεύονται ένα δύσκολο δρόμο αυτογνωσίας και αναζήτησης ταυτότητας. Για τη σημερινή κατάσταση σε ότι αφορά αριθμητικά δεδομένα των κρυπτοχριστιανών- Ελληνόφωνων μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν. Έτσι στα Σούρμενα, της πρωτεύουσας της περιοχής με 19 χωριά, τα 5 είναι αμιγώς ελληνόφωνα σήμερα. Η περιοχή Γκαλιάν (η αρχαία Γαλλίαινα) αποτελείται από 18 χωριά και οικισμούς. Οι μισοί κάτοικοι της περιοχής είναι εξισλαμισθέντες ντόπιοι και οι μισοί έχουν μετεγκατασταθεί από τα χωριά Καλλίστη και Αρχάγγελος της περιοχής Σουρμένων την τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα. Η περιοχή Τσαϊκαρά (το Κατωχώριον) είναι αμιγώς ελληνόφωνη περιοχή, η πολυπληθέστερη σ΄ όλο το τουρκικό κράτος και η τελευταία που έχει εξισλαμισθεί (τέλη 19ου αιώνα), με αρκετά αναπτυγμένο το θρησκευτικό αίσθημα των κρυπτοχριστιανών. Η περιοχή Οφ (ο αρχαίος Όφις) αποτελείται από 49 χωριά. Και τα 49 χωριά ήταν πλήρως ελληνικά, σήμερα όμως μόνο ένα το Ερενκόι παραμένει ελληνόφωνο. Για την ταυτότητα και τη ελληνική γλώσσα των πληθυσμών της περιοχής έχουν γίνει αναφορές και σε τουρκικό περιοδικό, το Aktuel (1992) οποίο τονίζει ότι «τα ίχνη της ορθόδοξης παράδοσης είναι ολοφάνερα και εδώ όλοι μιλούν Ποντιακά….Το ρωμαίικο και το ορθόδοξο είναι φανερό».

    Η Άνω Ματσούκα αποτελείται από 8 χωριά στο πέρασμα της Ζύγανας με κέντρο το Χαψικόι. Πρόκειται για ελληνοχριστιανικά χωριά των οποίων η μεγάλη πλειονότητα του πληθυσμού προέρχεται από ελληνόφωνους εποίκους από την περιοχή Τόνιας που εγκαταστάθηκαν μετά το 1924. Η περιοχή Τόνιας (η αρχαία Θοανία) αποτελείται από 18 χωριά, εκ των οποίων 7 αμιγώς ελληνόφωνα.
    Για το ζήτημα της καταπίεσης της μητρικής γλώσσας και της μη ελεύθερης χρήσης της έχουν γίνει παρεμβάσεις από τη μη κυβερνητική οργάνωση «Διεθνής Ένωση για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών», με γραπτή έκθεσή της προς τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και προς το Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) στην Ελβετία, ενώ προφορική παρέμβαση στην 58η συνεδρίαση της επιτροπής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα έγινε για το ίδιο θέμα και από τη γαλλική μη κυβερνητική οργάνωση «MRAP – Κίνηση ενάντια στο ρατσισμό – για τη φιλία ανάμεσα στους λαούς». Η μη κυβερνητική οργάνωση της Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στις συστηματικές προσπάθειες εξαφάνισης της ποντιακής διαλέκτου, ως της πλησιέστερης προς την αρχαία ελληνική ομιλούμενης σήμερα γλώσσας, αλλά και στις διώξεις εις βάρος Ποντίων διανοουμένων, όπως του συγγραφέα Ομέρ Ασάν, που έχει γράψει το έργο «Πολιτισμός του Πόντου». Περιγράφοντας αυτή την κατάσταση, η Διεθνής Ένωση για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών επιθυμεί να επιμείνει στην ανυπαρξία ελευθερίας έκφρασης των Ποντίων, στη σημερινή Τουρκία, στη πληροφόρηση για τις συνθήκες ζωής αυτού του λαού, αφού διεθνής κοινότητα οφείλει να γνωρίζει αυτή την κατάσταση, αφού παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση της άρσης της διάκρισης εναντίον αυτού του πληθυσμού, αποτελούν ένα βήμα προς τη διαφύλαξη ενός ζώντος πολιτισμού, ο οποίος έχει εμπλουτίσει την ανθρωπότητα.

    Μέρος της εισήγησης του Φάνη Μαλκίδη στο 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο για την ελληνική γλώσσα. Κοριλιάνο του Οτράντο. Ιταλία- Οκτώβριος 2005.
    Καταχώρηση κειμένου: 29 / 12 / 2006

    Σχόλιο από tasos | 25/05/2010

  22. […] -Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη “Radikal” […]

    Πίνγκμπακ από -Οι Πόντιοι της Τουρκίας και το βρετανικό “δούλεμα” « Πόντος και Αριστερά | 09/01/2011

  23. […] ἀναδημοσίευσις ἀπό τήν σελίδα Πόντος καὶ Ἀριστερά, συνέχεια τῆς δημοσιεύσεως: Οἱ πιό πολλοί ἔμειναν […]

    Πίνγκμπακ από Αὐτοί ποὺ ἔμειναν ὁμιλοῦν πλέον! « Φιλονόη καὶ φίλοι…… | 25/01/2011

  24. […] -Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη “Radikal” […]

    Πίνγκμπακ από -Για την αληθινή ελληνοτουρκική φιλία « Πόντος και Αριστερά | 19/04/2014

  25. […] Το άρθρο του VAHIT TURSUN στη «Radikal» […]

    Πίνγκμπακ από Mε φώτισε η τσαραμπούλα « Πόντος και Αριστερά | 03/11/2015

  26. […] κατοικούν στην Eλλάδα. Oπως γράφει ένας από αυτούς, ο Vahit Tursun: «Oσοι Tούρκοι υπήκοοι ποντιακής καταγωγής βρίσκονται […]

    Πίνγκμπακ από Περιμένoντας τον Omer Asan | Ένα blog του Βλάση Αγτζίδη | 05/09/2016


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: