Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Το Βιβλίο Ιστορίας ή «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα»

usa-1.jpg1922.jpgΣτην συγκεκριμένη περίπτωση «κουφή» είναι η ομάδα που στηρίζει το αμφιλεγόμενο βιβλίο ιστορίας της Στ’  δημοτικού. Η οποία προσπαθεί να αποδείξει ότι για την αμφισβήτηση φταίνε οργανωμένα ακροδεξιά και εθνικιστικά κέντρα.

 Η αμετροέπειά της είναι εντυπωσιακή!

 

Ο πρωτοφανής ξεσηκωμός της κοινωνίας, η συνολική κριτική που ασκήθηκε από την Αριστερά -πλην ολίγων Λακεδαιμονίων- η πλήρης και μαζική κριτική των dsc04516.JPGπροσφυγικών οργανώσεων, αγνοείται πλήρως!!!!! (Δείτε παρακάτω το θέμα ΅Γιατί αποσύρθηκε΅ όπου δημοσιεύεται η πρόσφατη δημοσκοπηση της Rass)

Η περιφρόνηση από την πλευρά των λεγόμενων «νέων ιστορικών» ολόκληρων κομματιών της νεώτερης ιστορίας, η πολιτική διαχείριση της ιστορικής μνήμης για να εξυπηρετηθεί η ιδεοληψία τους, δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στην κρίση που είδαμε!!!!!!!!

Η ομάδα αυτή που διαχειρίζεται με τον συγκεκριμένο πολιτικό τρόπο την ιστορική μνήμη κατηγορήθηκε ήδη ανοιχτότατα ως «αναθεωρητική«, δηλαδή κάτι σαν τους ΦΙΛΟΝΑΖΙ ιστορικούς στην Ευρώπη που αμφισβητούν το Ολοκαύτωμα και την Αρμενική Γενοκτονία.  Ίσως γι αυτό αντέδρασαν με κείμενα στην ποινικοποίηση της Άρνησης της Αρμενικής Γενοκτονίας από τη γαλλική κυβέρνηση. Γιατί μάλλον μ’ αυτό το νόμο κινδυνεύουν με σύλληψη στην Ευρώπη, η οποία ξέρει (ή καλύτερα, προσπαθεί) να σέβεται την πανανθρώπινη ιστορική μνήμη και να προφυλάσσει ακόμα και διοικητικά τη Μνήμη για τα αποτρόπαια εθνικιστικά εγκλήματα των Ναζί και των Νεοτούρκων.

Και κρίνοντας την ιδεολογική τοποθέτηση και της κ. Ρεπούση και του κ. Λιάκου, μάλλον δύσκολα θα γλυτώσουν….   Εδώ δεν γλύτωσε ο  ύστερος Γκαροντί! 

Πάντως το ότι όλοι αυτοί οι λεγόμενοι «νέοι ιστορικοί» και οι υποστηρικτές τους, επιτρέπουν στο φίδι (που ήδη βγήκε από το αυγό) να διαχειρίζεται πραγματικά ζητήματα, δεν φαίνεται να  απασχολεί κανένα!

malatya.jpg

 

 ——————————————————————————–

100_1667.JPG

———————————————————————–

ΓΙΑΤΙ   ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ  ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΛΙΑΚΟΥ! 

Η δικιά μας τοποθέτηση σχετίζεται με την προσπάθεια ενός ολόκληρου κομματιού της νεοελληνικής κοινωνίας να πετύχει τη σύνθεση των επιμέρους ιστορικών εμπειριών σε ένα ενιαίο ιστορικό αφήγημα.

Η προσπάθεια αυτή ήταν ο απρόβλεπτος παράγοντας σε μια κρίση, που οι αρχικοί clip_image003.jpgπρωταγωνιστές δεν μπορούσαν καν να τη διανοηθούν – ίσως γιατί διακατέχονταν από μια (κατανοητή στα Βαλκάνια) υπεροψία, ίσως πάλι γιατί θεωρούσαν ότι ελέγχουν πλήρως το χώρο της νεοελληνικής ιστοριογραφίας, ίσως γιατί στην πραγματικότητα υπήρχαν ολόκληρα κομμάτια της νεότερης ιστορίας που τους διέφευγαν, ίσως γιατί δεν είχαν παρακολουθήσει τις διεργασίες στο κοινωνικό σώμα που έθεταν και πάλι επί τάπητος ιστορικά ζητήματα απωθημένα και παραγνωρισμένα από την καθεστωτική -και όχι μόνο- ιδεολογία.

Το καινοφανές αυτό φαινόμενο το έχει αντιληφθεί πλήρως, όπως φαίνεται μέχρι τώρα, ο καλός ιστορικός μας Βασίλης Παναγιωτόπουλος.

Κατά συνέπεια, όποτε επιχειρηθεί να καταγραφεί η κρίση -που σχετίζεται με το βιβλίο- πρέπει να λαμβάνεται υπ ‘όψιν  σύνολο παραμέτρων, απολύτως αναγκαίων για την αντικειμενική προσέγγιση.

 

———————————————————————–

100_1667.JPG

———————————————————————–

Η Αριστερά για το βιβλίο  

Σε κείνη την πρωτοφανή ρήξη η πλειονότητα της Αριστεράς βρέθηκε στη σωστή πλευρά, καταγγέλοντας το αναθεωρητικό, επί της Ιστορίας, εγχείρημα.

Διανοούμενοι όπως οι Μαργαρίτης, Μπιτσάκης, Θεοδωρίδης, Μαλιγκούδης, ΑγτζίδηςΠαπαδόπουλος Τετράδης, ΣταματόπουλοςΖούμη, Καραμπελιάς, Μόσχου,  ΣταυρόπουλοςΠαπαχρήστος και άλλοι,  έγραψαν σημαντικά κείμενα.

3_1024_768.jpg

Παρακάτω επιχειρούμε μια σχηματική αποτύπωση της στάσης  των διαφόρων ομάδων και κομμάτων που προέρχονται από την Αριστερά (σε παρένθεση αναγράφεται το εκλογικό σχήμα στο οποίο συμμετείχαν):

imgp0038.JPG

Α) Άσκησαν έντονη κριτική στην ιδεολογία της ομάδας που παρήγαγε το βιβλίο

Άρδην

-ΑΣΚΕ

-ΕΝΑΝΤΙΑ 

-ΚΚΕ

-ΚΚΕ (μ-λ)

-ΚΟΕ  (ΣύΡιζΑ)

-ΜέΡΑ

-(Μ-Λ) ΚΚΕ

-¨μη σημιτικό, μη γεωργοπαπανδρεϊκό¨ Πασόκ

imgp0038.JPG

 

Β)  Κράτησαν ουδέτερη στάση

-Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα 

-Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (ΣύΡιζΑ)

-¨γεωργοπαπανδρεϊκό¨ Πασόκ

(στελέχη των παραπάνω χώρων στήριξαν φανατικά τους αναθεωρητές)

 

imgp0038.JPG

cid_002c01c70e305055602014b2a8c0spyros1.jpg

 

Γ)  Κράτησαν  φανατικά υποστηρικτική στάση προς την ομάδα που παρήγαγε το βιβλίο

-εφημερ. «Αυγή«

-εφημερ. «Εποχή«

Ιός της Κυριακής

-Οικολογική Ομάδα Θεσσαλονίκης (Οικολόγοι-Πράσινοι)

-¨σημιτικό¨ Πασόκ

 

cid_002c01c70e305055602014b2a8c0spyros1.jpg

dsc03648.jpg

_______________________________________

100_1667.JPG

———————————————————————–

 

ΓΙΑΤΙ  ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΕ  ΤΟ  ΒΙΒΛΙΟ

15/07/2007
ΓΚΑΛΟΠ  ΤΗΣ  RASS
75,6% ΚΑΤΑ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ
 

Το νέο πανελλαδικό γκάλοπ της RASS για το βιβλίο της Ιστορίας αποκαλύπτει ότι το υψηλότατο ποσοστό του 75,6%  το απορρίπτει:

Συγκεκριμένα (ΠΙΝΑΚΑΣ 1):

  • To 46,5% ζητάει ευθέως να αποσυρθεί αμέσως το βιβλίο και να ξαναγραφτεί.
  • Το 29,1% θεωρεί ότι απαιτούνται βαθιάς έκτασης διορθώσεις.
  • Το 8,6% εκτιμά ότι το θέμα διογκώθηκε χωρίς λόγο.
  • Το 15,8% δεν ξέρει δεν απαντά.

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του γκάλοπ ως προς την ψήφο στις βουλευτικές εκλογές του 2004.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

Στο πρώτο ερώτημα: «Το βιβλίο πρέπει να αποσυρθεί και να ξαναγραφτεί

Απαντούν ΝΑΙ,
το 43,1% των ψηφοφόρων της ΝΔ.
Το 50,4% του ΠΑΣΟΚ!
Το 46,8% του ΚΚΕ και
το 38,1% του Συνασπισμού (!)

 Στο ερώτημα, «πρέπει το βιβλίο να διορθωθεί

Απαντούν ΝΑΙ,
το 33,9% της ΝΔ,
το 26,1% του ΠΑΣΟΚ,
το 19% του ΚΚΕ και
το 33,3% του Συνασπισμού.

Δέχονται ότι το θέμα διογκώθηκε:

το 7,9% της ΝΔ,
το 6,4% του ΠΑΣΟΚ,
το 13,9% του ΚΚΕ και
το 16,7% του Συνασπισμού.

Δεν ξέρουν δεν απαντούν:
15,1% από ΝΔ,
17,1% από ΠΑΣΟΚ,
20,3% από ΚΚΕ και
11,9% από Συνασπισμό.

Ενδιαφέρουσα είναι και η ανάλυση του γκάλοπ ως προς το επίπεδο σπουδών.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3.

Αξιώνουν άμεση απόσυρση:
Tο 41,8% αποφοίτων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης,
το 50,1% δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και
44,5% τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Απαιτούν διορθώσεις:
το 25,6% των αποφοίτων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης,
το 29,8% δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και
το 30,5% τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

  • Τα ευρήματα του γκάλοπ ως προς την ιδεολογική ταυτότητα των ερωτηθέντων (ΠΙΝΑΚΑΣ 4) έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον:
  • To 46,5% που ζητάει άμεση απόσυρση του βιβλίου αναλύεται ως εξής: 45,2% Αριστεροί, το 52,6% Κεντροαριστεροί (!), το 48,1% Κεντρώοι, το 44,5% Κεντροδεξιοί και το 42,4% Δεξιοί.
  • Το 29,1% που ζητάει διορθώσεις αναλύεται: 26,1% Αριστεροί, 27,3% Κεντροαριστεροί, 23,7% Κεντρώοι 36,9% ΚεντροΔεξιοί και 29,1% Δεξιοί.

( http://www.paron.gr/v3/new.php?id=15507&colid=37&catid=33&dt=2007-07-15 0:0:0 )

—————————————————————————

100_1667.JPG

———————————————————————–

 

Και εν κατακλείδι….

Δείτε  κάποια κείμενα  για  τις Σιωπές του βιβλίου αυτού (και πολλών άλλων): 

 ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ  ΣΤΗ   ΣΜΥΡΝΗ  ΤΟ  ’22   

Μαύρος Σεπτέμβρης του ’55 στην Κωνσταντινούπολη

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ  ΣΤΟΝ  ΠΟΝΤΟ

 

Τα παραπάνω αφορούν το προσφυγικό κομμάτι της ταυτότητάς μας… Αν αναφερθούμε και στο άλλο, η πρώτη ερώτηση θάταν:

ΓΙΑΤΙ ΘΑΨΑΤΕ ΤΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;;;

 

—————————————————————————

100_1667.JPG

———————————————————————–

«Ο λαός απαιτεί η Ρεπούση ν’ αλλαχθεί»

(από την Παρέμβαση)

Δέκα πανό, είχε αναρτήσει η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας, στο κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης της Λάρισας, όπου γινόταν το 3ο πανελλήνιο φεστιβάλ Ποντιακών Χορών! Τα δύο ήταν μηνύματα για τον υπουργό Παιδείας κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη!

Αφορούσαν το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού και έγραφαν “Ο Λαός απαιτεί η Ρεπούση ν΄ αλλαχθεί!” και “Το βιβλίο Ιστορίας να περάσει στην Ιστορία

Να σημειωθεί, ότι όλοι οι εκπρόσωποι κομμάτων που χαιρέτησαν το φεστιβάλ, εισέπρεξαν το χειροκρότημα όλων, για τις αναφορές τους στο βιβλίο της Ιστορίας και το θέμα της προσπάθειας για Διεθνή αναγνώρηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου (εκτός από την τοποθέτηση του εκπροσώπου του ΛΑΟΣ, ο οποίος απλά αναφερόταν στον Γιώργο Καρατζαφέρη και ήταν φυσικό να υπάρχουν και κάποιες -χαλαρές- αποδοκιμασίες!)

(Στη φωτογραφία, τα δύο πανό διακρίνονται αναρτημένα, απέναντι απότην κερκίδα των επισήμων, την ώρα που κάνει είσοδο το καταπληκτικό συγκρότημα των παιδιών από την Ελασσόνα και το οποίο μας έδωσε μία πρώτη γεύση του τι θα ακολουθήσει!) 

Advertisements

25/09/2007 - Posted by | -Βιβλίο Ιστορίας

20 Σχόλια »

  1. Nα συνεισφέρω στην εικονογράφηση του άρθρου με αυτήν την γελοιογραφία από το news.247.gr

    Σχόλιο από Allu Fun Marx | 25/09/2007

  2. Ευχαριστούμε ΑΦΜ!!!

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/09/2007

  3. Ο καθένας ότι θέλει βλέπει

    Κατά τον ίδιο τρόπο κάποιος μπορεί να βλέπει οργανωμένα ακροδεξιά και εθνικιστικά κέντρα πίσω από το «όχι» στο σχ.Ανάν

    Να ταυτίζει τον μαλιά εθελοντη δασοπυροσβέστη που τον πλάκωσαν στο ξύλο ως «ασύμμετρη απειλή» με τον Καρατζαφέρη που κράταγε μια μάνικα μπροστά από 15 κάμερες.

    Γιατί σας φαίνεται περίεργο λοιπόν?

    Η «κουφή» ομάδα που στηρίζει το ,αποσυρθέν πια, βιβλίο αυτό θέλει να δει αυτό βλέπει.

    Και βλέπει πολύ καλά

    Σχόλιο από skoum | 25/09/2007

  4. Στην καλύβα ανέβασα το ακόλουθο σχόλιο:

    Το ιστολόγιο Πόντος και Αριστερά έχει καταρτίσει «λίστα» με τους υπέρ / κατά του βιβλίου.
    https://pontosandaristera.wordpress.com/2007/09/25/25-9-2007-2/

    Την αναπαρήγαγε ο Μ.π. στα σχόλια αυτού του ποστ.

    Σε εκείνους που «κράτησαν φανατικά υποστηρικτική στάση προς την ομάδα που παρήγαγε το βιβλίο» οι Πόντιοι και Αριστεροί συμπεριλαμβάνουν και την Οικολογική Ομάδα Θεσσαλονίκης, τοποθετώντας από δίπλα, σε παρένθεση: Οικολόγοι Πράσινοι.

    Ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.

    1. Η Οικολογική Ομάδα Θεσσαλονίκης είναι μια μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) που φέτος κλείνει 25 χρόνια συνεχούς παρουσίας και δράσης στη Θεσσαλονίκη. ΔΕΝ ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με το κόμμα των Ο-Π. Στοιχειώδες…

    2. Την «άλλη» εκδήλωση για το βιβλίο στη Θεσσαλονίκη την οργάνωσε η «Οικολογία – Αλληλεγγύη», η οποία είναι …νομαρχιακή παράταξη και η οποία δεν ταυτίζεται επίσης (με κανέναν τρόπο) με την ΜΚΟ «οικολογική κίνηση Θεσσαλονίκης»

    3. Είναι αληθές ότι και στις τρεις περιπτώσεις (ΜΚΟ, νομαρχιακή παράταξη, Οικολόγοι- Πράσινοι) συμμετέχει ο Μιχάλης Τρεμόπουλος – αλλά αυτό προφανώς δεν αρκεί για να συγχέονται διαφορετικά πράγματα.

    4. Οι Οικολόγοι – Πράσινοι ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν έχουν ασχοληθεί με το βιβλίο, ούτε έχουν διατυπώσει ως κόμμα θέση για το βιβλίο, απ’ όσα γνωρίζω.

    5. Ο χαρακτηρισμός «φανατικά υποστηρικτική στάση προς την ομάδα που παρήγαγε το βιβλίο» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Το «ρεπορτάζ» για τη συγκέντρωση της Οικολογίας – Αλληλεγγύης, βρίσκεται εδώ: http://panosz.wordpress.com/2007/03/02/tremop/ Κάθε καλόπιστος αναγνώστης θα διαπιστώσει εύκολα πως στη βασική παρέμβαση της Οικολογίας – Αλληλεγγύης στη Θεσσαλονίκη για το βιβλίο κυριάρχησε ο διάλογος και η ανταλλαγή απόψεων και καθόλου ο φανατισμός (όπως στη συγκέντρωση Παπαθεμελή – δείτε εδώ: http://panosz.wordpress.com/2007/02/13/papathemelis/ ) Η παρουσία στο πάνελ της εκδήλωσης του Γιώργου Μαργαρίτη, ενός από τους γνωστότερους (και σοβαρότερους) πολέμιους του βιβλίου, το αποδεικνύει.

    *

    Προσωπικά απεχθάνομαι και την ιδέα ακόμα να με βάζουν σε λίστες. Είναι απολύτως βέβαιο ότι με τον τρόπο αυτό, τη λιστοποίηση, χάνονται (καταστρέφονται) όλες οι αποχρώσεις και κυριαρχούν το άσπρο και το μαύρο. Η άλλη εκδοχή του καλού και του κακού, δηλαδή… Παρόλο που ανέβασα αρκετά ποστ για το θέμα (θα τα βρείτε αριστερά της σελίδας, στην ενότητα «ένδοξον έθνος») και παρόλο που βρισκόμαστε στη μπλογκόσφαιρα (και εγώ και οι Πόντιοι / Αριστεροί) είδα με χαρά ότι η καλύβα δε χώρεσε στα δύο (άσπρο/ μαύρο + το γκρίζο) χρώματα της ποντιακής λίστας. Δίνω λοιπόν (ελπίζω για τελευταία φορά) τη δική μου άποψη για το βιβλίο – γιατί πάντοτε υπάρχουν καινούριοι επισκέπτες της καλύβας, οι οποίοι προφανώς δεν έχουν υπόψη τους όσα έχουν γραφτεί, εδώ και ένα χρόνο σχεδόν: http://panosz.wordpress.com/2006/12/09/book-2/

    Σχόλιο από Πάνος | 25/09/2007

  5. Θα βρείτε πολλές αναλύσεις για το θέμα αυτό στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις http://www.antibaro.gr και http://www.ifestos.edu.gr.
    To σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι πρόκειται για «αποδομητική ιστοριογραφία» με βαθύτατες προεκτάσεις.
    Π.Ήφ.

    Σχόλιο από ifestos1 | 25/09/2007

  6. Συμφωνώ γενικά σε όσα λες.

    Μία παρατήρηση όμως. Επειδή είδα να λες για το Ολοκαύτωμα. Αυτό έχω αρχίσει και το αμφισβητώ κι εγώ και πίστεψέ με δεν είμαι ούτε ναζί ούτε ρατσιστής. Σκεπτόμενο άτομο είμαι. Υπάρχουν πολλά ερωτηματικά σχετικά με το Ολοκαύτωμα, όπως το γεγονός πως οι εγκαταστάσεις και το χρονικό διάστημα που έγιναν οι εκτελέσεις δεν «βγάζουν» 6 εκατομμύρια νεκρούς, αλλά πολύ λιγότερους. Συν οτι τα σώματα των ανθρώπων αυτών δεν βρέθηκαν. Και άλλα πολλά. Αν προσθέσεις πως για παράδειγμα στην Ρωσσία μόνο απο το πόλεμο πέθανα πολύ περισσότεροι απο 6 εκατομμύρια, βλέπεις πως πολύς ντόρος γίνεται για το Ολοκαύτωμα, και με βάζει σε σκέψεις…

    Σχόλιο από knighttemplargr | 25/09/2007

  7. κατ’αρχήν είναι να αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν να γίνονται τέτοια αμαλγάματα περί αναθεωρητισμού φιλοναζί κλπ, όταν η άποψη που εκφράζεται από το κείμενο σας πανηγυρίζει μαζί με τα πιο γκρίζα φαντάσματα της εθνοκαπηλείας…σύντροφοι. επικίνδυνα πράγματα όπως και τα αμαλγάματα όποιου αριστερού κράτησε κριτική στάση απέναντι στο βιβλίο, και που ΟΧΙ, δεν ταυτίζεται με τις απόψεις σας, ούτε με τους σημερινούς πανηγυρισμους προς χάριν του υπουργού… τόσο που να φοβάται κανείς να αντιταχθεί, μηπως θεωρηθεί «ιδεοληπτικός» ή «λιακικός».
    Μια συζήτηση που θα μπορούσε να ανοίξει στην κοινωνία και που είναι κρίμα να εξαντλείται στο ζήτημα του σχολικού εγχειριδίου, ωσαν η αριστερή άποψη για την ιστορία ή παρέμβαση στη συλλογική μνήμη να ανατίθεται στο κράτος και στο σχολικό εγχειρίδιο…

    Σχόλιο από μαυροχαλι | 25/09/2007

  8. Αγαπητέ knighttemplargr

    Δεν υπάρχει κανένα ερωτηματικό σχετικά με το ολοκαύτωμα.

    Το θέμα με τα ολοκαυτώματα και τις γενοκτονίες δεν είναι ποσοτικό αλλά ποιοτικό.

    Και τα μισά να ήταν τα θύματα πάλι ολοκαύτωμα θα ήταν.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/09/2007

  9. Το κεντρικό σημείο της υπόθεσης ήταν η διαμάχη για το αν κάποιοι, πλειοψηφία στα πανεπιστήμια και στις εφημερίδες αλλά μειοψηφία στην κοινωνία, είχαν τη δύναμη ή το δικαίωμα να επιβάλουν την θέση πως η ιστορία είναι μια επιστήμη όπως π.χ. η χημεία, όπου οι απόψεις μη ειδικών (π.χ. νοικοκυρών) δεν λαμβάνονται υπόψη – και μάλιστα υπόκεινται στον χειρότερο χλευασμό («αμόρφωτοι» ή «εθνίκια»).

    Τώρα βέβαια το γυρίζει αυτή η μειοψηφία στο επιχείρημα ότι «παντού υπάρχουν διαμάχες για την ιστορία«.

    Αφού τσουβάλιασαν τους πάντες με όλους εξαιτίας της κοινής, αλλά από διαφορετική οπτική γωνία, κριτικής σε ένα βιβλίο, αφού επί μιάμισυ δεκαετία βρίζουν με το χειρότερο τρόπο όσους διαφονούν μαζί τους («φαιοκόκκινοι«), τώρα – εξαιτίας της προσωρινής τους ήττας σε ένα συμβολικής αξίας ζήτημα – είναι υποχρεωμένοι να παριστάνουν είτε την αμυνόμενη μειοψηφία («βάρβαροι, καταπατάτε το δικαίωμά μας να ομιλούμε«) είτε τους αξιολογικά ουδέτερους («είναι φυσικές οι διχογνωμίες«). Αμ δε!

    Σχόλιο από Γιάννης | 25/09/2007

  10. «..όταν η άποψη που εκφράζεται από το κείμενο σας πανηγυρίζει μαζί με τα πιο γκρίζα φαντάσματα της εθνοκαπηλείας…σύντροφοι..»

    Όχι φίλε ΜαυροΧαλι. Εδώ μέσα κανείς δεν πανηγυρίζει.
    Όπως κάποιοι δεν πανηγύριζαν μαζί με τους χρυσαυγίτες στην Λευκωσία για το όχι στο σχ.Ανάν.
    Απλά σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε και λέμε φωναχτά κάτι που πριν από καιρό «ντρεπόμασταν» να το ψιθυρίσουμε.

    Και έχεις απόλυτο δίκιο στο :

    «..Μια συζήτηση που θα μπορούσε να ανοίξει στην κοινωνία και που είναι κρίμα να εξαντλείται στο ζήτημα του σχολικού εγχειριδίου, ωσαν η αριστερή άποψη για την ιστορία ή παρέμβαση στη συλλογική μνήμη να ανατίθεται στο κράτος και στο σχολικό εγχειρίδιο…..»

    mumul

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 25/09/2007

  11. Πολυ καλο blog φιλε

    Σε καναμε λινκ στο http://syriza-vyrona.pblogs.gr/

    Σχόλιο από palioxaraktiras | 26/09/2007

  12. Δείτε μια τοποθέτηση που μας εκφράζει απόλυτα:

    http://gmargari.wordpress.com/2007/09/25/aposirthike/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/09/2007

  13. Εγώ δεν έχω να τους γράψω περισσότερα (αρκετά τους έσυρα), πλην αυτού:

    ο φασισμός έχει στραβισμό, κοιτάει Δεξιά και Αριστερά, ταυτόχρονα.

    Σχόλιο από To MATI | 26/09/2007

  14. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:
    ____________________________________________

    ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

    Επίλογος για ένα βιβλίο

    Υπάρχει μια μικρή (που τείνει διαρκώς να μεγαλώνει) σέχτα αποδομητών ιστορικών στην Ελλάδα – όπως και σε όλες τις χώρες· ο μεταμοντερνισμός άλλωστε είναι μία απ’ τις επικρατούσες, παρ’ ότι σε φθίνουσα πλέον πορεία, στη Δύση σχολές σκέψης-ρεύματα.

    Αριστερής κατά μέρος καταγωγής ο μεταμοντερνισμός, εύκολα προσαρμόσθηκε κατά το πλείστον στα φιλελεύθερα κελεύσματα και με ζέση άρχισε να καλύπτει, κι εν πολλοίς να εκφράζει, την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης (όσον έχει ανάγκη αυτή η τελευταία από ιδεολογίες) και τις πρακτικές της Νέας Τάξης.

    Υπ’ αυτήν την έννοια πολλοί απ’ τους αποδομητές βρέθηκαν απολογητές με παρεμβάσεις τους στον δημόσιο λόγο, ακόμα και των πολέμων που εξαπέλυσε ή υποδαύλισε ή δημιούργησε ο ιμπεριαλισμός τα τελευταία χρόνια, με κορυφαίους εκείνους επί την Σερβία και το Ιράκ.

    Καθόλου μακρυά από τις εξουσίες, εθνικές και υπερεθνικές, οι αποδομητές συχνά αναλαμβάνουν «ανάθεση έργων», και στις τέχνες, και στα γράμματα, και στην επικοινωνιακή πολιτική, ξεπέφτοντας συχνά στο επίπεδο της προπαγάνδας, προκειμένου να εξυπηρετηθούν πολιτικές σκοπιμότητες, κρατικές επιδιώξεις και διακρατικές σχέσεις.

    Απότοκο ενός τέτοιου πλέγματος υπήρξε το δυσώνυμο βιβλίο της Ιστορίας για τη Στ’ Δημοτικού. Η «σύλληψή» του έγινε ύστερα από διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας (Γιώργος Α. Παπανδρέου – Ισμαήλ Τζεμ), 4.ΙΙ.2000, ήτις προέβλεπε τη «συνεργασία των δύο χωρών στην παρουσίαση (sic) της ιστορίας (…) ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία» με στόχο «τη διόρθωση των ανακριβειών» (όπως, λόγου χάριν, η σφαγή της Σμύρνης). Ολον αυτό έγινε νόμος του κράτους (2929 του 2001) με τις υπογραφές των συναρμόδιων Υπουργών Γ. Παπανδρέου, Ε. Βενιζέλου, Π. Ευθυμίου και Δ. Ρέππα.

    Ακολούθως, η συγγραφική ομάδα της κυρίας Ρεπούση ανέλαβε τη συγγραφή του έργου, το οποίον τελείωσε επί διακυβέρνησης της Ν.Δ. και επί Υπουργίας της κυρίας Γιαννάκου (Η οποία το υπερασπίσθηκε με αξιοθαύμαστο προσωπικό σθένος, άγριες θεσμικές παρεκτροπές, κουτοπονηριές, τακτικισμούς και φανατισμένο νεοφιλελεύθερο δογματισμό).

    Το εγχείρημα ήταν εξ αρχής υπονομευμένο. Αναγκασμένη να υποταχθεί σε πολιτικές εντολές και προτεραιότητες η επιστήμη, βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα – με αποτέλεσμα πραγματολογικά και μεθοδολογικά λάθη, τα οποία διαπιστώθηκαν στην αρχή με έκπληξη και στη συνέχεια πανηγυρικώς από πολλούς και διαφορετικούς μεταξύ των, και των οποίων λαθών ο αριθμός υπερέβαινε κάθε ιστορικό (και ανεκτό) προηγούμενο.

    Ομως, το θλιβερό αυτό αποτέλεσμα αβάσταχτα επιβάρυναν οι ιδεοληψίες των αποδομητών. Η άποψη για «στρογγύλεμα» των τραγωδιών, ώστε να μην αναπαράγεται το «μίσος», οδήγησε σε κωμικοτραγικές διατυπώσεις, πασπαλισμένες με υστερικές μονομανίες φεμινιστικού τύπου που κατέληγαν να εξισώνουν τον Παπαδιαμάντη με κάποιαν Φερφερέν (σιγά μη συγκρατήσω το όνομα) και τον Καραϊσκάκη με τη σέλα του αλόγου του.

    Το βιβλίο κατάφερε να συγκεντρώσει στο σώμα του την αντιεπιστημονικότητα, τις ιδεοληπτικές μονομανίες, τη διαστρέβλωση, την ξηρή (αφόρητα ξηρή) αφήγηση και, κυρίως, το εξής ανακόλουθον: η δομή του (που θα μπορούσε να θεωρηθεί αρετή) αναφερόταν σε σπουδαστές κι όχι σε παιδιά του Δημοτικού.

    Εντυπωσιακότερη όμως όλων αυτών υπήρξε η ρητορική των συγγραφέων του βιβλίου, οι οποίοι πέρασαν το… Γένος γενεές δεκατέσσερις. Με πρωτοφανή αλαζονεία. «Ψυχωσικοί», «νοικοκυρές», «σκοταδιστές», «αλευρομάγειροι», ήταν απ’ τους ηπιότερους χαρακτηρισμούς που υπέστη το 90% των Ελλήνων εν τέλει, οι οποίοι αίφνης βρέθηκαν να τσουβαλιάζονται όλοι αδιακρίτως σε οπαδούς του κ. Καρατζαφέρη, του κ. Χριστόδουλου κι άλλων Ελληναράδων, ταμπελισμένοι όλοι (οι Ελληνες) σε κατηγορίες «ελληνοπαραφρόνων», «αριστερών εθνικοφρόνων», «φαιοκόκκινων» κι άλλων συναφών παρόμοιων. Οποιος έβλεπε φως σε μια εφημερίδα, ανέβαινε κι έγραφε λίβελλον εναντίον τού «εθνικοπαράφρονος» της αρεσκείας του.

    Είναι χαρακτηριστικό του διαλόγου που φυσικά φούντωσε ότι οι αντιλέγοντες στο βιβλίο κατέφυγαν σε επιχειρήματα, πηγές και βιβλιογραφία, ενώ οι αμύντορες του βιβλίου σε ιδεολογικά αξιώματα, καθόλου βιβλιογραφία και χαρακτηρισμούς – σταλινικούς χαρακτηρισμούς. Α, και γενικεύσεις!

    Είναι ακόμα πιο χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο διάλογος ξεκαθάριζε σιγά-σιγά και ένα προς ένα τα ζητούμενα αυτής της υπόθεσης (πολύ ευρύτερης εξάλλου απ’ το βιβλίο της Στ’ Δημοτικού), πολλοί απ’ τους υπερασπιστές του βιβλίου, χωρίς εις ουδέν να αντιπαρατίθενται ή να απαντούν, επανέφεραν τον διάλογο στην αφετηρία του. Με μονότονη (αλλά γκαιμπελική) επιμονή ξαναέλεγαν τα ίδια ή έβαζαν στο στόμα των αντιπάλων τους πράγματα που εκείνοι δεν έλεγαν, ώστε να τους απαντούν και εις κάτι.

    Ετσι, ο διάλογος σύρθηκε επί μακρόν, σχετικώς άγονος. Οχυρωμένοι σε συνέδρια και πάνελ ημετέρων και καθόλου εναντίων, οι αμύντορες του βιβλίου πλημμύριζαν τον Τύπο με κείμενα – τα περισσότερα νηπιακού επιπέδου, όπως αν υπήρξε, φέρ’ ειπείν, το κρυφό σχολειό!! Το αυτονόητον, ότι και υπήρξε και δεν υπήρξε (αναλόγως της επαρχίας και της περιόδου κατά την Τουρκοκρατία), πήγε περίπατο από μια λογική που επικαλείται μεν τον ορθό λόγο, αλλά σκέφτεται στερεοτυπικά με το πιο σκοταδιστικό αποτέλεσμα (Επί παραδείγματι: τέτοιον εξωραϊσμό των Οθωμανών αποστρέφεται, και καλά κάνει, ακόμα και η τουρκική ιστοριογραφία).

    Ομως, παρ’ ότι μια σέχτα, οι μεταμοντερνιστές («αναθεωρητές» κατά το λεγόμενον) ιστορικοί, η φασαρία που κατάφεραν να κάνουν είναι εντυπωσιακή – ένας όγκος δημοσιευμάτων στον Τύπο, απολύτως ανακόλουθος με το 90% των Ελλήνων, φάνηκε ισχυρότερος στις εντυπώσεις απ’ τον όποιον αντίλογο. Μια «μαγική εικόνα» στην οποία δείχνει έτοιμος να υποτάσσεται ο Τύπος (μάλιστα ο κεντρικός) και διαθέσιμος να την αναπαραγάγει. Γιατί;

    Είναι φανερό ότι στην υπόθεση αυτή συγκρούσθηκαν δύο διαφορετικά ρεύματα στην ελληνική κοινωνία, που όμως διατρέχουν όλα τα κόμματα. Η έννοια του έθνους κατά τον πολιτικό της προσδιορισμό (και συνεπώς κατά την εξέλιξή της στην ιστορική διάρκεια), του πατριωτισμού, του διεθνισμού, των τάξεων, της λαϊκής παράδοσης, της μυθολογίας, της αυτογνωσίας, του εθνικισμού, του κοσμοπολιτισμού, του αυτοπροσδιορισμού, του ρατσισμού, των μειονοτήτων, της καταγωγικότητας, ετέθησαν στο τραπέζι και συγκρούσθηκαν μεταξύ τους, είτε με τις παρεκβάσεις τους και τις αλλοιώσεις, αναλόγως της μεταχείρισής των απ’ τους διαλεγόμενους. Το κόλπο, ας πούμε, της σύγχυσης μεταξύ «εθνικού» και «εθνικιστικού», «διεθνιστικού» και «κοσμοπολίτικου» έδωσε και πήρε. Το ίδιο και οι αφορισμοί («ασυνέχεια του έθνους» άνευ αποδείξεως του γεγονότος) ή τα κλισέ όπως: «εθνικό είναι ό,τι είναι αληθινό» – τρίχες! Αληθινό είναι ό,τι μπορεί να αποδειχθεί και συνεπώς χρήσιμο στο έθνος και τον λαό ό,τι μπορεί να του αποδειχθεί επίσης, ώστε να το αποδεχθεί.

    Ομως, η μεταμοντερνική άποψη ότι ο καθένας έχει ή δικαιούται να έχει την αλήθεια του (καθώς εκφράστηκε και από την κυρία Ρεπούση: «η αλήθεια των άλλων»), άνετα μπορεί να οδηγήσει στο σβήσιμο του Ολοκαυτώματος ή της Γενοκτονίας των Αρμενίων, όσον και σε όλον αυτόν τον κοπετό μπουρδολογίας κι αμετροέπειας που χαρακτήρισε πολύν απ’ τον λόγο σε αυτόν τον διάλογο.

    Το θέμα δεν τελείωσε. Απλώς οι αποδομητές έκαναν ένα λάθος σε αυτήν την ιστορία, πιθανόν μοιραίο, αλλά θα συνεχίσουν, διότι η πολιτική που τους έχει καλέσει υπό τα όπλα συνεχίζεται.

    Παρ’ ότι σέχτα, έχουν την ομοθυμαδόν υποστήριξη «εκσυγχρονιστών» και «μεταρρυθμιστών», όλων των νεοφιλελεύθερων δηλαδή στα δύο μεγάλα κόμματα, καθώς κι ορισμένων αριστερών, που βλέπουν το δένδρο (Χριστόδουλος) και δεν βλέπουν το δάσος (Σόρος). Μάλιστα, αυτοί οι τελευταίοι φαίνεται να τραβάνε ένα ζόρι ανεξήγητο. Εφθασαν να κατηγορούν αριστερούς συντρόφους τους ότι… λογοκρίνουν την… εξουσία ή ότι συμπλέουν με το ΛΑΟΣ. Ευκολίες ούτε καν σταλινικές! Πολύ υποδεέστερες. Ταυτοχρόνως, η σέχτα αυτή διαθέτει ιδιαιτέρως ισχυρή επιρροή στον Τύπο, παρά το κόστος που, κατά τη γνώμη μου, προκύπτει για τις εφημερίδες με τα παιδαριώδη τους κείμενα – άκρως αντιληπτά ως τέτοια απ’ τους αναγνώστες.

    Επίσης, ιδιαίτερη ισχύ έχει η ομάδα αυτή στα ΑΕΙ, όπου λύνει και δένει: καριέρες, προσωπικές σχέσεις, διαχείριση προγραμμάτων, επιδοτήσεων και συντεχνιακών καθιερώσεων. Προς τούτο, άλλοι τρομοκρατούμενοι κι άλλοι ιδιοτελείς, προσθέτουν, πλην Λακεδαιμονίων, εαυτούς στην όλη απαξία που κατέστησε κυρίαρχη στα ΑΕΙ κυρίως το ΠΑΣΟΚ (με τη Ν.Δ. ασμένως να ακολουθεί κατά πόδας, ώσπου να τα διαλύσει τελείως).

    Τέλος, αν η διαφορά ανάμεσα στις εφημερίδες και την τηλεόραση είναι η υψηλή ποιότητα που αναμένεται σε κείμενα, τουλάχιστον για τα κρίσιμα θέματα (ώστε να έχει για εμάς και κάποιο νόημα η επιδίωξη της αναγνωσιμότητας) σε αυτήν την υπόθεση αποτύχαμε. Λίγα ήταν τα κείμενα που κατέφυγαν στις πηγές ή περιέγραψαν με ειλικρίνεια τις πολιτικές και ιδεολογικές τους συντεταγμένες. Περίσσεψαν η αμάθεια, η επανάληψή της κατά κόρον – αφόρητα, οι ιδεοληψίες και οι ιταμοί χαρακτηρισμοί.

    Εν κατακλείδι, επιτρέψτε μου μιαν παρατήρηση: πρέπει να γίνουμε πιο αυστηροί. Οσον αυστηροί είμαστε με τους εαυτούς μας πρέπει να γίνουμε και με τους άλλους. Και, κυρίως, οι αναγνώστες μαζί μας. Οταν γράφουμε μπούρδες, πρέπει να ελεγχόμεθα από εσάς. Εχει παρακρατήσει αυτή η φλουφλιά τής «αλήθειας του καθενός», δηλαδή του γενικευμένου ψεύδους…

    ΣΤΑΘΗΣ Δ. Σταυρόπουλος

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 26/09/2007

    ——————————————————————————–

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/09/2007

  15. […] Πόντος και Αριστερά […]

    Πίνγκμπακ από Ιστορία για Αγρίους… « Το χέρι | 26/09/2007

  16. Μπράβο σου!!!εξαιρετικό να είσαι καλά αδερφέ μου!

    Σχόλιο από marado | 26/09/2007

  17. Για το βιβλίο Ιστορίας

    Published September 25th, 2007 Uncategorized 5 Comments

    Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ απεσύρθη. Η ιστορία της διαβόητης ιστορίας του, τελειώνει κάπου εδώ. Ένα άλλο πλευρικό όριο τίθεται στην προσπάθεια προσαρμογής της Ελληνικής κοινωνίας στις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.

    Γιατί «πλευρικό όριο»; Τα τελευταία χρόνια υφίσταται μία υπόγεια διαμάχη που διαπερνά και χαρακτηρίζει την Ελληνική κοινωνία. Από την μία είναι οι ελίτ, που πιέζουν για μία καθολική «προσαρμογή». Από την άλλοι, οι αποκάτω που (καμιά φορά) αντιδρούν και θέτουν όριο σ’ αυτήν την διαδικασία. Το ίδιο συνέβη για το Ασφαλιστικό, το ίδιο κατά την παράδοση Οτσαλάν και το Κόσοβο. Έρχεται μία στιγμή που το σώμα της κοινωνίας λέει στον εκσυγχρονισμό «ως εδώ!» και τούτος αναδιπλώνεται μην μπορώντας να τραβήξει άλλο το σχοινί.

    Η εξέλιξη είναι σημαντική. Το γεγονός δε ότι αφορά στο ιδεολογικό πεδίο την καθιστά πολύ σημαντική. Από τούδε και στο εξής, η νεοφιλελεύθερη εθνομηδενιστική συνείδηση θα τείνει να υποχωρεί ολοένα και περισσότερο.

    Και θα ξεκινήσει, από εδώ και πέρα, ένας ανταγωνισμός μεταξύ των στρατοπέδων εκείνων που θα την καλύψουν. Αυτό το ζήτημα θα πρέπει να το προσέξουμε ιδιαίτερα, γιατί πέρα από αυτούς που «πουλάνε την πατρίδα» υπάρχουν κι αυτοί που «πουλάνε πατρίδα»…

    http://skatzoxoiros.wordpress.com/

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 27/09/2007

  18. ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΟΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, 25/09/2007

    Η απόσυρση του βιβλίου της Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού και οι όροι κάτω από τους οποίους έγινε, δεν είναι ένα θετικό γεγονός. Στη διαμάχη επικράτησε η αντίθεση σκοταδιστές – εκσυγχρονιστές και νίκησε τελικά η πρώτη πλευρά. Αυτό χρεώνεται στους ιδιαίτερους κομματικούς σχεδιασμούς της ΝΔ για την πίεση που της ασκείται στα δεξιά της. Μην ξεχνάμε ότι αυτές τις μέρες υπάρχουν και αναμένονται και άλλες εξελίξεις για την ονομασία της ΠΓΔΜ.

    Η απογείωση του ΚΚΕ που καλεί «τους κομμουνιστές δασκάλους να διδάξουν την ιστορική αλήθεια» και η κάλυψη του ΣΥΝ στη συγγραφική ομάδα με την αντίστοιχη σιωπή για το πλαίσιο όπου εντάσσεται αυτό το βιβλίο, υπογραμμίζουν τις ευθύνες της αριστεράς.

    Δεν αναδείχτηκε ένα μέτωπο αποκάλυψης του συγκεκριμένου βιβλίου σαν ένα επεισόδιο στην παραπέρα υλοποίηση του σχολείου της αγοράς και της αμορφωσιάς. Σαν ένα επεισόδιο στο ξαναγράψιμο της ιστορίας υπό τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης. Η απουσία αυτού του μετώπου επέτρεψε σε κάθε Άνθιμο, Ψωμιάδη, Παπαθεμελή, Καρατζαφέρη, και σε όλους τους απογόνους του δοσιλογισμού, να καθορίσουν με τις εθνικιστικές, πατριδοκάπηλες, ανιστόρητες ιδεοληψίες τους αυτή την διαμάχη.

    Δεν έχει μεγάλη σημασία -από μόνο του- το αν αποσυρθεί ή όχι ένα απαράδεκτο βιβλίο. Σημασία έχει κάτω από ποιους όρους γίνεται και τι σημαίνει αυτό για τους πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς στο σχολείο και σε ολόκληρη την κοινωνία.

    Σχόλιο από skoum | 28/09/2007

  19. […] -Το Βιβλίο Ιστορίας ή “στου κουφού την π […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: