Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η βλακεία είναι ανίκητη;

fire.jpgΈνα εξαιρετικό άρθρο του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη, δημοσιεύτηκε στην «Κ.Ε.» στις 2 του Σεπτέμβρη  

                                 

                                                              

Αξiζει να το ξαναδιαβάσουμε…………. 

                                                                                                                      

                                                                                                    

Ο ΚΑΙΡΟΣ

dspphoto.jpgΠίσω από το γραφείο του, στο τζάμι, ο συνάδελφός μου ο Νάσος έχει κολλήσει με σελοτέιπ έναν τίτλο από εφημερίδα, με πηχυαία γράμματα, που γράφει: «Η βλακεία είναι ανίκητη». Ισως είναι και η εξήγηση γιατί οι άνθρωποι πάνε προς τα εκεί που την πάνε τη ζωή και το μέλλον τους και όχι προς τ’ αλλού.

Η βλακεία, εν πάση περιπτώσει όμως, είναι μια αγιάτρευτη έλλειψη νοητικής ικανότητας και δεν μπορείς να κατηγορήσεις, έτσι, κανέναν επειδή είναι βλάκας. Τόσο του κόβει, τελεία και παύλα.

11049.jpgΤο μόνο πρόβλημα, λοιπόν, που μπορεί να μας απασχολεί, γιατί αυτό μπορούμε να θεραπεύσουμε, είναι η απαιδεψιά. Η άγνοια. Η αμορφωσιά. Η ασχετοσύνη. Για το δεύτερο, εξίσου σοβαρότερο πρόβλημα, «να περνάμε καλά», θα τα πούμε πιο κάτω.

Πριν τον Αύγουστο είχα γράψει για το ακατανόητο να αναπαράγεται από όλα ανεξαιρέτως τα δημοσιογραφικά στόματα η νοοτροπία, με θριαμβολογίες, ότι είναι ευτύχημα που η φωτιά αντί να καίει οικισμούς πάει προς το δάσος! Είναι τέτοια η κοντόφθαλμη ανθρωπολατρική, καταστροφική νοοτροπία και parnon.jpgέχει δηλητηριάσει σε τέτοιο βαθμό σχεδόν όλο τον ιστό της κοινωνίας, που δεν μπορεί να δει το πασιφανές:

Ωραία. Δεν κάηκε το σπίτι στην Αρτέμιδα και στην κάθε Αρτέμιδα. Με τι θα ζήσουν σ’ αυτό το σπίτι, όταν όοολα γύρω είναι καμένα;

Τα νέα αμπέλια θέλουν τρία με τέσσερα χρόνια να σου δώσουν καρπούς, αν καθαρίσει το έδαφος και βρέξει και δεν σου πάρει η βροχή το στέρφο χώμα που απόμεινε. Αν οι καιρικές συνθήκες σε ευνοήσουν.

Τα γροθάρια οι νέες ελιές θέλουνε πάνω από οχτώ χρόνια να σου δώσουν σοδειά, αν σ’ ευνοήσει το κλίμα, κι αφού καθαρίσει και οργωθεί καλά το έδαφος.

1rea12a.gifΤα ξινά και οι μουριές για τις ζωοτροφές θέλουν νερό και προστασία τα πρώτα χρόνια, βάρδα μην πέσει κανένας πάγος.

Τα θερμοκήπια θέλουνε δύο και τρία χρόνια για να πάρουνε μπρος και να σου δίνουνε καρπό ίσα για να ξεχρεώσεις το δάνειο για να τα φτιάξεις. Χώρια οι σπόροι, το λίπασμα, τα φάρμακα, τα μεταφορικά, τα πετρέλαια και τα λάδια για τα μηχανήματα, τα καθαρίσματα, τις αβαρίες.

Για τη βρόμη, τα καλαμπόκια και τ’ άλλα καλλιεργητικά να μη μιλήσουμε τι καθάρισμα θέλει η γη, τι όργωμα και τι νερό, σε ένα χώμα που δεν έχει πια ρίζες δέντρων να το συγκρατήσουν. Χρόνια υπομονής.

Τα ζώα, όσα επιζήσουν, τι θα τρώνε; Ζωοτροφές με ιχθυάλευρα έτοιμα, όπως εκείνα που δηλητηριάζουν τροφή και ζωντανά σε Βέλγιο, Αγγλία, Γαλλία, Ολλανδία; Τι θα βοσκάν τα πρόβατα και τα κατσίκια; Τα φρέσκα φυλλαράκια που θα φυτρώνουνε δειλά από τα καμένα δέντρα, ώστε να μη φυτρώσει πλέον τίποτε ποτέ;

Χωρίς μελίσσια πώς θα αναπαράγεται όοοολο το φυτικό βασίλειο; Το ξέρουν οι νέοι αστοί και οι πρωτευουσιάνοι ότι τα δέντρα και τα λουλούδια δεν πηδιώνται μεταξύ earth1.jpgτους, ούτε μπορεί να υπάρξει το ένα δίχως τ’ άλλο, ούτε σπαρτά καν δεν υπάρχουν χωρίς τις μελισσούλες;

Χωρίς πουλιά και έντομα δεν γίνονται ήμερα ένα σωρό από δέντρα, μήτε τα σύκα δεν καρπίζουν. Χωρίς το δάσος δεν έχεις χτήμα, δεν έχεις νερά, δεν έχεις οξυγόνο, δεν έχεις θερμοκρασία, δεν έχεις σπίτι.

Ωραία, σώθηκε ο οικισμός, αφού τόσο πολύ το λαχταράτε, ανθρωπολάτρες αποχαυνωμένοι από της πόλης τα καλούδια, που καταστρέφει τα χωριά. Και πώς θα ζήσει ο οικισμός; Με σουπερμάρκετ;

Αν είχε καεί ο οικισμός κι είχε σωθεί το περιβάλλον, σε ένα τρίμηνο, άντε εξάμηνο, άντε χρόνο ξαναχτιζόντουσαν τα σπίτια, με αρωγή, θαλασσοδάνεια, προσφορές, 7.000.000 ευρώ κάνει για να ξαναχτιστεί η Αρτέμιδα. Θα ‘χαν οι κάτοικοι τη γη, τα ζώα, τα δάση να ξαναχτίσουνε το βιός και νέα σπίτια.

Κοίτα τώρα τα σπίτια έρημα, ανέγγιχτα απ’ τη φωτιά στη μέση των καμένων. Κοίτα τι αξία έχουν. Κοίτα ανθρωπάκο.

Κοίτα τα απ’ την πόλη, χαλλλαρά. Και ρώτα, ποιος την έκαψε τη χώρα;hunters.gif

Η πόλη σου την έκαψε τη χώρα. Η πόλη, που ερήμωσε την ύπαιθρο απ’ όλα όσα την έσωζαν χιλιάδες χρόνια.

Ο αστικός πολιτισμός πνίγει τα γύρω. Είναι το τίμημα.

Μια φωτίτσα άναβε κι όλο και θα ‘τανε κοντά ένας βοσκός, ένας από το καρβουνιάρικο, ένας συλλέκτης ρετσινιού, μια συντροφιά γυναίκες που θα πλέναν, ένας από τους αγροφύλακες, κανένας υλοτόμος, καθαρισμένοι οι λόφοι, τα χωράφια απ’ τα ξερά, όλα καλλιεργημένα και φροντισμένα, ήταν το βιος. Και πλήθος οι άνθρωποι παντού, πλήθος και τα νερά.

Τώρα, τρώμε απ’ τα συσκευασμένα και τα χωριά φροντίζουν οι γέροι κι οι Αλβανοί, σκληρή η δουλειά για τις λεπτές επιδερμίδες των νεοσσών, που κατεβαίνουν εκδρομή στο χαλλλαρά για βόλτα φυσιολατρική στην πιο καλή περίπτωση, για ανέμελη φραπεδιά προ της καταστροφής στην πιο κακή. Τα δάση έρημα.

dsc_9883.jpgΚανείς δεν έκαψε τη χώρα, οι πόλεις θα την καίνε διαρκώς. Τα σπίτια κάψανε τα δέντρα και τις περιουσίες. Τα σπίτια μας. Η ευκολία έκαψε τη χώρα, το χαλλλαρά την έκαψε. Το χαλλλαρά της εξουσίας, που δεν ιδρώνει να σκιστεί για να δουλέψει, το χαλλλαρά του δημοσίου, που δεν ιδρώνει να σκιστεί για να προσφέρει, το χαλλλαρά της τοπικής αυτοδιοίκησης, που είναι πρώτη και καλή στα πανηγύρια, θέλει να είναι ανεξάρτητη με κρατική ελεημοσύνη και 9 στις 10 περιπτώσεις, όπως η τωρινή, δεν έχει ούτε σχέδιο, ούτε μέσα να σώσει την ίδια την περιουσία της από μια συμφορά αναμενόμενη. Αναμενόμενη στο 100%. Ενας λαός την έκαψε.

Με πευκοδάση σε όρια ηλικιακά των 150 και 200 χρόνων, που τρίζανε έτοιμα να σκάσουν από την ξηρασία και τους καύσωνες, τ’ άκουγαν σ’ όλα τα χωριά. Λες και δεν τους αφορούσε.

Κι όσοι χτυπήσαν πόρτες και προειδοποιούσαν σπάσαν τα μούτρα τους σε κεντρική εξουσία παιχνιδούπολη, του χαλλλαρά βιλαέτι. Χεστήκαμε αν εμπρηστές καίνε φιλέτα. Εσύ τι κάνεις, εξουσία, για να τα σώσεις.

calsurr11.jpgΜια εξουσία που επιζεί ανώδυνα και κερδοφόρα, αφού μπορεί κι αναπαράγεται, μόνο και μόνο βάζοντας σφραγίδες και χαρτόσημα σ’ ένα κωλόχαρτο. Αυτό είν’ ικανή να κάνει. Δεν έχει πληρώσει ποτέ κανένα τίμημα, ούτε για τους σεισμούς, που πιάνεται ξεβράκωτη, ούτε για τις φωτιές, που καίνε ασταμάτητα 30 χρόνια, ούτε για τα ναυάγια σε ήρεμα νερά, ούτε για τα λουκέτα σε κραταιές περιουσίες του δημόσιου συμφέροντος, ούτε για τις διεθνείς ξεφτίλες όταν πετάει κάνας γείτονας μια πέτρα, ούτε για τις βαθιές βουτιές στην τσέπη των χαχόλων υπηκόων. Ολοι περνάνε χαλλλαρά.

Στην πλάτη και στην καρδιά όλων αυτών, που τρέξαν να προσφέρουν απ’ το υστέρημά τους, που τρέχουν πάντα. Χωρίς ποτέ να γίνονται εξουσία. Η εξουσία είναι για άγρια θηρία και για χοντρόπετσους. Δεν θα την πάρουνε ποτέ όσοι προσφέρουν στέγη και τροφή, όσοι χαρίζουνε το εμπόρευμά τους, όσοι δίνουνε τα γελάδια τους, όσοι κατάθεσαν ένα ευρώ, αυτό που είχαν, όσοι πηδάνε στις φωτιές, καμένοι αυτοί, για να σωθεί ο γείτονας.

imgp1614.jpgΑυτοί, που δεν θα γίνουν εξουσία, είναι η ψυχή αυτού του τόπου. Ητανε πάντα η ψυχή. Ψυχή κι αυτοί που μένουν στη φωτιά για να υπερασπιστούν το βιός τους. Τι όμορφος τόπος θα ‘τανε, αν από χρόνια ήξεραν ότι το δάσος στην κορφή βιός τους είναι. Περιουσίας τους. Και με την ίδια λύσσα να το συντηρούν. Οπως το σπίτι τους. Οι λίγοι νέοι, οι γέροι κι οι Αλβανοί, που αφήσαμε έρμαιους στο πιο ωραίο κομμάτι της ψυχής μας.

ΥΓ. Ξεπερνάει το νου μου πόσο απολίτιστος μπορεί να είναι ο άνθρωπος, που θριαμβολογεί ότι το τοπίο της αρχαίας Ολυμπίας κάηκε, αλλά τα αρχαία σώθηκαν. Δεν έχει σκεφτεί ποτέ ότι τα αρχαία ΕΙΝΑΙ το τοπίο τους. Για το τοπίο ήρθαν και χτίσαν οι αρχαίοι. Το τοπίο θαυμάζουν οι επισκέπτες της Ολυμπίας. Τα νερά και τα δάση της δίνουν αξία στα χτίσματα. Αλλά όχι στα ντουβάρια.

Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης tetradis@enet.gr.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 02/09/2007

Advertisements

03/09/2007 - Posted by | -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

6 Σχόλια »

  1. Οι φαντασιώσεις και οι μαθητευόμενοι μάγοι

    (* Δυστυχώς η πλειονότητα των δασών μας έχει μετατραπεί σε «γηροκομεία», στα οποία η πιθανότητα εμφάνισης πυρκαϊάς μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο)

    Ν. ΜΑΡΓΑΡΗΣ

    Η επόμενη ημέρα στην Ηλεία…

    Τρίτη βράδυ μπήκα στο Διαδίκτυο και αναζήτησα τις αναφορές που προκύπτουν όταν βάλουμε τις λέξεις-«κλειδιά» «forest fires» στο Google (δασικές πυρκαϊές) και βρήκα να υπάρχουν περισσότερες από 100.000.000 αναφορές. Οι οποίες, προφανώς, δεν αναφέρονται μόνο στην Ελλάδα. Οι περισσότερες αφορούν τα Μεσογειακού Τύπου Οικοσυστήματα (ΜΤΟ) και τον κύκλο της φωτιάς σε αυτά. Με αρκετά βιβλία και δημοσιεύσεις γνωστών πανεπιστημιακών από το Μπέρκλεϊ και το Στάμφορντ.

    Στο Βόρειο Ημισφαίριο τα ΜΤΟ απαντούν γύρω από τη Μεσόγειο και την Καλιφόρνια.

    Στο Νότιο, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία και στη Χιλή.

    Αυτές τις ημέρες οι φωτιές οργιάζουν στη Μεσόγειο (Γαλλία, Ιταλία, Σερβία κτλ.), καθώς και στην Καλιφόρνια. Κάθε χειμώνα δικό μας – εκεί έχουν καλοκαίρι – βλέπουμε στην τηλεόραση τις φωτιές να κατακαίουν τα ΜΤΟ της Αυστραλίας. Ο Μαγγελάνος μιλάει για τις φωτιές που έκαιγαν το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας όταν το περνούσε. Η Ελληνική Μυθολογία συχνά αναφέρεται σε δασικές πυρκαϊές.

    Επομένως η πρώτη διαπίστωση είναι ότι και αλλού έχουν πυρκαϊές στα δάση. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι όσο μεγαλύτερο είναι το μπάχαλο σε μια χώρα τόσο περισσότερες βλακείες και φαντασιώσεις χαρακτηρίζουν την πολιτική της, τους πολιτικούς και την οργάνωση των υπηρεσιών της. Οταν ακόμη και το Συμβούλιο της Επικρατείας συμπεριφέρεται σαν ακτιβιστική οργάνωση με αποφάσεις του είδους «η απουσία κτηματολογίου ευθύνεται για τους εμπρησμούς», χωρίς να εξετάζει τη Ρόδο που έχει και κτηματολόγιο και φωτιές ή τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, τι να πεις χωρίς να κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς γραφικός;

    * Η φύση αντιδρά

    Τα ΜΤΟ έχουν προσαρμογές για να ξεπεράσουν τη διαταραχή που προκαλεί η φωτιά εφόσον τα αφήσουν χωρίς να τα αναδασώσουν και να τα βοσκήσουν. Κάτι που δεν γίνεται σχεδόν ποτέ.

    Με τους καπνούς της φωτιάς χάνεται περίπου το 95% του αζώτου το οποίο υπάρχει στα υπέργεια μέρη των φυτών και μία από τις βασικές προσαρμογές αφορά την επανάκαμψη αυτού του αζώτου που είναι απαραίτητο συστατικό για τη ζωή. Ετσι την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά γίνεται ενεργοποίηση της φύτρωσης των σπερμάτων ψυχανθών φυτών, τα οποία έχουν στις ρίζες τους αποικίες μικροοργανισμών με τους οποίους δεσμεύουν από την ατμόσφαιρα άζωτο. Με τον τρόπο αυτόν επαναφέρουν στο έδαφος το άζωτο που χάθηκε με τους καπνούς της φωτιάς, επιτρέποντας έτσι την αύξηση των άλλων φυτών που φύτρωσαν ή επανέρχονται με παραβλαστήματα.

    Τα ψυχανθή όμως είναι άριστη κτηνοτροφή και οι βοσκοί αυτό το γνωρίζουν. Βάζουν λοιπόν τα ζώα τους να βοσκήσουν την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά στην καμένη περιοχή. Τα ζώα τρώνε τα ψυχανθή, οπότε η επαναφορά του αζώτου σταματά και αρχίζει η υποβάθμιση.

    Ας σημειωθεί επίσης ότι τα παραβλαστήματα φυτών όπως το πουρνάρι, η κουμαριά, ο σχίνος, η μυρτιά είναι τρυφερότατα και νοστιμότατα για τα ζώα που βόσκουν.

    Πρέπει επομένως να απαγορεύεται η βόσκηση στις περιοχές που κάηκαν!

    * Χθες και σήμερα

    Οι μεγαλύτεροι εμπρηστές των δασών στη χώρα είναι η ΔΕΗ, οι χωματερές, οι κακοήθεις, οι αμελείς, οι τσοπαναραίοι και όλοι εκείνοι οι κάφροι που έχουν μετατρέψει την ελληνική φύση σε σκουπιδότοπο, πετώντας από τα παράθυρα των αυτοκινήτων τους από αποτσίγαρα ως σερβιέτες. Το «οικοσύστημα» της Κρήτης με την κυριαρχία της «αστοιβής», όπου βρήκαν τον θάνατο οι τρεις πυροσβέστες, είναι ένα κλασικό παράδειγμα ενός συστήματος που δεν υπάρχει όταν απουσιάζει ο συνδυασμός φωτιάς και βόσκησης.

    «Σε πείσμα της ικανότητας του ανθρώπου να καταπολεμήσει τις πυρκαϊές με τα πιο σύγχρονα συστήματα από έδαφος και αέρα, καθώς και με τους καλύτερα εκπαιδευμένους πυροσβέστες του κόσμου, φαίνεται βέβαιο ότι οι φωτιές δεν θα σταματήσουν». Αυτά έγραψε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ο καθηγητής Μπίσγουελ του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ και δεν αφορούν βέβαια την Ελλάδα αλλά την Καλιφόρνια.

    Οποιος συγκρίνει τις σημερινές εποχές με παλαιότερες διαπιστώνει ότι όντως οι πυρκαϊές (δεν αναφερόμαστε προφανώς σε ανώμαλες περιόδους) έχουν αυξηθεί. Οχι μόνο σε αριθμό αλλά και σε ένταση και καταστροφές, παρ’ όλο όλο που σήμερα υπάρχουν πυροσβεστικά μέσα τα οποία ήταν άγνωστα στο παρελθόν.

    Παλαιότερα τα πευκοδάση ήταν ανυπολόγιστης αξίας για τους πληθυσμούς των κοντινών σε αυτά οικισμών. Το ξύλο του κορμού τους ήταν πολύτιμο στη ναυπηγική και στην ξυλουργική. Τα μικρότερα κλαδιά έδιναν τα καυσόξυλα, απαραίτητα για το μαγείρεμα και τη θέρμανση. Τα λεπτά κομμάτια ήταν το προσάναμμα, γνωστό στους παλαιότερους με το όνομα δαδί. Από τον πευκοφλοιό έβγαζαν το κατράμι, απαραίτητο στη ναυπηγική για τη στεγανοποίηση, και από τη ρητίνη άπειρα προϊόντα. Από την προσθήκη στη ρετσίνα ως στο γνωστό νέφτι.

    Ο ρητινοσυλλέκτης εκείνης της εποχής, ο οποίος είχε συνήθως στην ιδιοκτησία του τα δέντρα (προσοχή, όχι το έδαφος!) έκτασης 20 στρεμμάτων δάσους, γνώριζε ότι η επιβίωσή του ήταν άμεσα στηριγμένη στην παρουσία των πεύκων. Τα φρόντιζε με επιμέλεια, πήγαινε από Απρίλιο ως Οκτώβριο καθημερινά, καθάριζε το δάσος με προσοχή και έτρεχε – τόσο αυτός όσο και όλο το χωριό – ακόμη και με την υποψία πυρκαϊάς.

    Τα χρόνια όμως περνούν. Τις ξυλόσομπες και το μαγείρεμα με ξύλα αντικατέστησε ο ηλεκτρισμός. Τη ρητίνη και το κατράμι νέα συνθετικά υλικά και οι καραβομαραγκοί δεν υπάρχουν πλέον.

    * Δάση-γηροκομεία

    Εστω ότι κάθε χειμώνα πάμε στο πευκόδασος και το κλαδεύουμε, απομακρύνοντας τα γέρικα – νεκρά συνήθως – κλαριά, και συγχρόνως «καθαρίζουμε» το έδαφός του από τις πευκοβελόνες. Μπορεί σε αυτή την περίπτωση να δράσει με ευκολία ένας εμπρηστής; Η απάντηση είναι σαφέστατα αρνητική. Τι νόημα έχει άραγε το κλάδεμα ενός δέντρου άλλο από την επαναφορά σε νεαρότερη ηλικία;

    Δυστυχώς η πλειονότητα των δασών μας έχει μετατραπεί σε «γηροκομεία», στα οποία η πιθανότητα εμφάνισης πυρκαϊάς μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο. Η συνεχής συσσώρευση ξύλων – δηλαδή καύσιμης ύλης – σε αυτά δημιουργεί ακόμη ένα πρόβλημα, μια και με περισσότερα «καύσιμα» η ένταση της φωτιάς είναι ισχυρότερη και η δυνατότητα ελέγχου μικρότερη, οπότε οι καταστροφές γίνονται ανυπολόγιστες.

    Ακόμη παλαιότερα στην κλειστή κοινωνία του οικισμού δίπλα στο δάσος (γιατί να βάλει φωτιά ένας από μακριά; θα προλάβαινε τρέχοντας να φύγει;), οι κινήσεις των κατοίκων ήταν περιορισμένες, σχετικά γνωστές και η ταχύτητα μετακίνησης ιδιαίτερα μειωμένη. Ολα αυτά περιόριζαν τη δράση των εμπρηστών.

    Βεβαίως και υπάρχουν και οι κακοήθεις και οι αμελείς, όμως βρίσκουν και τα κάνουν, μια και, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν φωτιά με ένα σπίρτο σε ένα υγιές πεύκο, οι ξερές πευκοβελόνες είναι άριστο προσάναμμα.

    Εστω ότι κάποιος έχει δύο στοίβες ξύλα: στην πρώτη έχει πέντε κιλά με χλωρά και στη δεύτερη 30 κιλά, από τα οποία τα 20 είναι ξερόκλαδα και πευκοβελόνες. Ποια στοίβα θα πάρει ευκολότερα φωτιά; Αυτό έχει συμβεί δυστυχώς στα πευκοδάση μας!

    Οι «τρομοκράτες»

    * Πέρυσι η φωτιά της Χαλκιδικής ξεκίνησε από κεραυνό.

    * Η φωτιά της Πάρνηθας ξεκίνησε από τη ΔΕΗ.

    * Η φωτιά στη Σκιάθο ξεκίνησε από τον σκουπιδότοπο.

    * Η φωτιά της Πεντέλης κατά την Πυροσβεστική ξεκίνησε – ο δράστης είναι ήδη στη φυλακή – από εθελοντή δασοπυροσβέστη του οποίου πέρυσι ο γιος πέθανε από καρδιά κατά τη δασοπυρόσβεση.

    * Η φωτιά του Ταϋγέτου ξεκίνησε από μια γριά που έβαλε φωτιά σε κλαριά.

    * Η φωτιά στη Ζαχάρω ξεκίνησε από μια γριά που έβραζε κόλλυβα.

    * Οι Τούρκοι λένε ότι τις δασικές πυρκαϊές τις βάζουν Ελληνες!

    * Στην πρώτη φωτιά στον Υμηττό οι δήμαρχοι μιλούσαν για «οργανωμένα συμφέροντα» που διεκδικούν τον χώρο. Εξ όσων γνωρίζω ο μόνος φορέας που διεκδικεί τον χώρο είναι η Εκκλησία! Επειδή αποκλείεται τη φωτιά να την έβαλε ο παπα-Τσάκαλος (είναι στο Ωνάσειο, περαστικά!), αδυνατώ να πιστέψω κάτι τέτοιο.

    Κράτος-οπερέτα

    Σε ένα κράτος-οπερέτα όπως το ελληνικό, όπως υπάρχουν οι οικοπεδοφάγοι που κλέβουν οικόπεδα από το κράτος, έτσι και το ελληνικό Δημόσιο κλέβει τα οικόπεδα των ιδιωτών. Αν κάποιος έχει αφήσει το χωράφι του ακαλλιέργητο κάποια χρόνια και εκεί βγει άγρια βλάστηση, οι δασολόγοι τού το παίρνουν, μια και το χαρακτηρίζουν δάσος. Αρκετές πυρκαϊές είναι εμπρησμοί που ξεκινούν και από αυτή την αιτία.

    Οταν χαρακτηρίζονται δασικές εκτάσεις ακόμη και τα Μάταλα – με σεληνιακό τοπίο -, πρέπει επιτέλους να δώσουμε τον σωστό επιστημονικά όρο στο δάσος και να αφήσουμε τις φαντασιώσεις.

    Και βέβαια υπάρχουν και όλοι εκείνοι οι ανώμαλοι τύποι που τους χαρακτηρίζουμε με διάφορα ονόματα, μόνο που βρίσκουν και τα κάνουν.

    Και κάποτε πρέπει να πάψουμε να είμαστε μαθητευόμενοι μάγοι και να δούμε τι κάνουν και μακρύτερα από τον αφαλό μας.

    Ο κ. Νίκος Μάργαρης είναι καθηγητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και διευθυντής του «National Geographic».


    Το ΒΗΜΑ
    , 02/09/2007 , Σελ.: B58

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 04/09/2007

  2. Ειναι γνωστο οτι είμαστε βουτηγμενοι μες τα σκατά.

    Ακούς για ολες τις καταστροφές, αλλά μετα κοιτάς εξω, βλεπεις τον ηλιο , τα δεντρα και λές ” Θεε μου, δεν ειναι δυνατόν να συμβαινει αυτό !” Δεν θελεις να πιστεψεις οτι ερχεται κάποια καταστροφή.

    Είμαστε ακόμη ζωα εκπαιδευμενα, καλωδιωμένα να ζουμε σε ενα συγκεκριμενο περιβάλλον. Και ειναι σχεδόν περα απο την φαντασια μας, ενα είδος ψυχωσικής εμπειριας , το να αποδεχθούμε οτι αυτό το περιβάλλον μπορεί κάποτε να καταρρευσει”

    Σλαβόι Ζίζεκ

    Σχόλιο από Νοσφερατος | 10/09/2007

  3. …ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ Ως ΔΕΙΓΜΑ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΑΠΟΨΗΣ

    ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ (Που την ακούσαμε εμμέσως και από

    κυβερνητικά χείλη)……………..

    ——————————————————-

    Παράφρονες και Μανιακοί, διψασμένοι για εκδίκηση οι εμπρηστές της Ελλάδας

    Του Θωμά Στεφ. Σάρα (εφημερ. «Πατρίδες», Καναδάς)

    Για τους Έλληνες του εθνικού κέντρου το θέρος του 2007 θα παραμείνει στη μνήμη τους σαν μια αποφράδα περίοδος, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η καταστροφή μεγάλων εκτάσεων γης και ο θάνατος πολλών και αθώων πολιτών.

    Είναι μια καταστροφή όμοια της οποίας γνώρισε ο τόπος μόνο κατά την διάρκεια του αγώνα της εθνεγερσίας, από τις καταστροφές που έσπειραν στη γη της Πελοποννήσου τα εξαγριωμένα ασκέρια του Δράμαλη που υπηρετούσαν το Τούρκο κατακτητή.

    Υπάρχει μια διαφορά ωστόσο από εκείνη την περίοδο με τη σημερινή πραγματικότητα, και έγκειται στο ότι η ολική καταστροφή του πανέμορφου κάμπου της Πελοποννήσου, πραγματοποιήθηκε σε περίοδο ειρήνης και από υποτιθέμενους «φίλους», τους οποίους στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει ο Ελληνικός λαός. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα αποτελεί επίκεντρο σταθερότητας, πολιτικής γαλήνης και δημοκρατικής ευνομίας στη νοτιοανατολική Ευρώπη και κυρίως τα Βαλκάνια.

    Ως πρωτοφανή και συγκλονιστική αναφέρει την πραγματικότητα η γραμματεύς του ΣΑΕ, ιατρός ΄Ολγα Σαραντόπουλου η οποία πρόσφατα επισκέφθηκε την περιοχή, αναφέρει δε ότι της είναι αδύνατον να περιγράψει άνθρωπος την τραγικότητα της πραγματικότητας της σχετικής με τη καμένη γη.

    Ένας δεύτερος επισκέπτης, μέλος της ακαδημαϊκής οικογένειας της Ελλάδας αναφέρει: «Θρήνος για μια ζωή που θάφτηκε στις στάχτες… Η πύρινη κόλαση φαίνεται ότι επιτέλους καταλάγιασε. Για την ώρα τουλάχιστον, για φέτος…

    Σπέρνοντας όλεθρο και καταστροφή, θάνατο και αποκαΐδια. Οδύνη κι απόγνωση…»

    Οφείλω να ομολογήσω ότι πραγματικά δεν μου μένει καμία αμφιβολία ότι η πανέμορφη γη της Πελοποννήσου, η κοιτίδα της ελληνικής σκέψης και η γή που γέννησε, γαλούχησε και άνδρωσε για ολόκληρους αιώνες έναν πολιτισμό μοναδικό στο είδος του, ξαφνικά δέχθηκε το «θανατηφόρο» κτύπημα από εκείνους που ευεργέτησε με την μαγεία του ανθρωπιστικού της πνεύματος και της φιλελεύθερης σκέψης. Στην πραγματικότητα, όμως, θα πρέπει να πούμε ότι η ιερή γή της Πελοποννήσου αφέθηκε άμοιρη και αβοήθητη στην καταστρεπτική μανία των πυρπολητών της, από την αμέλεια και την ανικανότητα οραματισμού εκείνων που έταξε προστάτες της και τους εμπιστεύτηκε την ακεραιότητα της.

    Μια χαμένη ευκαιρία πρόληψης

    Και όμως οι υπεύθυνοι εκπρόσωποι του Ελληνικού κράτους είχαν προειδοποιηθεί εδώ και τριάντα περίπου μήνες, για το κακό που στοιχεία αντικοινωνικά, και χωρίς κανένα σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και τη φύση, προετοίμαζαν να πυρπολήσουν την Πελοπόννησο και κυρίως την Ολυμπία. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά , οι υπεύθυνοι εκπρόσωποι του Ελληνικού κράτους ήλθαν να επιβεβαιώσουν την γνώμη που έχουν δημιουργήσει στον Έλληνα πολίτη, ως ανεύθυνοι και αδύναμοι να ανταποκριθούν στις ανάγκες και υποχρεώσεις του λειτουργήματος που τους εμπιστεύτηκε ο Ελληνικός λαός, την ασφάλεια του, την ακεραιότητα της επικράτειας και την πρόληψη κάθε απειλής ενάντια στην ανεξαρτησία του.

    Τον Μάρτη του 2005, βρέθηκα στην πρωτεύουσα του Καναδά την Οτάβα, για υποθέσεις του Συμβουλίου Συντακτών του Ξενόγλωσσου Τύπου του Καναδά, μιας οργάνωσης της οποίας έχω την τιμή να προεδρεύω τα τελευταία δώδεκα χρόνια.

    Σε κάποια στιγμή της επίσκεψης μου συνάντησα δύο ανώτατα στελέχη της ελληνικής διπλωματικής αποστολής στην Καναδική πρωτεύουσα, με τα οποία αντάλλαξα ορισμένες σκέψεις γύρω από τις εξελίξεις με την υπόθεση της τελικής ονομασίας της FYROM και τα Τουρκικά.

    Ήταν κατά την διάρκεια εκείνης της συνάντησης που δήλωσα στους συνομιλητές μου ότι «σύμφωνα με απόλυτα επιβεβαιωμένες πληροφορίες μου, μέλη των οργανώσεων Παιδιά του Αιγαίου ( Belgatsi), με την πιθανή συνεργασία των Ενωμένων Μακεδόνων, των τμημάτων Αυστραλίας και την συμπαράσταση εκείνων στον Καναδά, μελετούσαν σχέδιο πυρπόλησης της Πελοποννήσου και κυρίως της αρχαίας Ολυμπίας, σε μια προσπάθεια εκδίκησης για τα «καμένα χωριά του Μακεδονικού κάμπου κατά την διάρκεια του εμφύλιου, και διαμαρτίας για το ότι οι Ελληνικές αρχές απαγορεύουν σε πολλούς από αυτούς να επισκεφθούνε τα πατρικά τους σπίτια, και τέλος για τα εμπόδια που προβάλλει η Ελληνική διοίκηση στην ονομασία της ΦΥΡΟΜ ως Μακεδονίας.»

    Βασικοί στόχοι τους είναι η Αθήνα και η αρχαία Ολυμπία τόνισα. Επειδή πιστεύουν ότι με το κάψιμο της Ολυμπίας θα τραβήξουν τη προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης της διεθνούς κοινότητας και ότι έτσι θα περάσουν το μήνυμα της διαμαρτυρία τους στην διεθνή κοινή γνώμη.

    Κλείνοντας εκείνη τη συζήτηση τους παρακάλεσα να ειδοποιήσουν αμέσως τις υπεύθυνες υπηρεσίες ασφάλειας της χώρας τους, πριν είναι αργά. Έλαβα την διαβεβαίωση ότι επρόκειτο να ενεργήσουν αμέσως και τους άφησα με ήσυχη την συνείδησή μου ότι όλα επρόκειτο να πάνε καλά.

    Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν ότι κανένας απολύτως από τους συνομιλητές μου δεν ενδιαφέρθηκε να μεταφέρει εκείνη τη προειδοποίηση στην Αθήνα.

    Στο σημείο αυτό ας μου επιτραπεί να δηλώσω ότι μέχρι και την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό, δεν κατόρθωσα να καταλάβω το πνεύμα και την νοοτροπία των μελών των Ελληνικών διπλωματικών αποστολών στο Καναδά. Καθώς από προσωπικές μου εμπειρίες των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών, αποδεικνύεται ότι ορισμένα μέλη των διπλωματικών αποστολών, μάλλον κάνουν κακό στο τόπο και τον λαό, παρά ενδιαφέρονται και φροντίζουν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του.

    Το σχέδιο καταστροφής της Ελλάδας

    Για χρόνια τώρα λαβαίνω τηλεφωνήματα από συμπολίτες στο Τορόντο οι οποίοι διαμαρτύρονται για το ότι οι Ελληνικές αρχές ασφάλειας δεν τους επιτρέπουν να επισκεφθούν τα χωριά τους. Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις που πήρα ο ίδιος την πρωτοβουλία να αναφερθώ στις Ελληνικές αρχές ζητώντας εξηγήσεις και αιτούμενος την αλλαγή αυτών των σκληρών μέτρων, προκειμένου να ξεχαστούν τα πάθη του παρελθόντος. Ομολογώ ότι όχι και λίγες φορές, πληροφορήθηκα ότι ο ένας αδελφός μιας οικογένειας είχε δικαίωμα επίσκεψης, όχι όμως ο άλλος, παρά το γεγονός ότι και οι δύο ισχυριζόταν ότι δεν είχαν καμία ανάμειξη με οργανώσεις και κινήματα ανθελληνικά.

    Έτσι λοιπόν δεν μου φάνηκε περίεργο όταν περί τα τέλη του 2004, πληροφορήθηκα, ότι τα μέλη της μαχητικής οργάνωσης των σλαβόφωνων Μακεδόνων, «Παιδιά του Αιγαίου» τμήμα Αυστραλίας είχαν συντάξει μελέτη για το πως θα μπορούσαν να πυρπολήσουν τον Ελληνικό κάμπο και τις κωμοπόλεις,προκειμένου να εκδικηθούν την Ελληνική διοίκηση για την σκληρή πολιτική της εναντίον τους. «Μα είναι δυνατόν να μπορεί κάποιος να κάνει κάτι παρόμοιο δήλωσα, τι κάνουν οι αρχές ασφάλειας της χώρας και δεύτερον πως θα περάσετε τα σύνορα, εφ’ όσον δεν σας επιτρέπουν την είσοδο.» Ομολογώ ότι η απάντηση με κατέπληξε. Φωτιές, τόνισε ο ομιλητής μου, βάζουμε τα τελευταία χρόνια, χωρίς ωστόσο κανένας στην Αθήνα να μπορεί και να το φαντασθεί. Αυτοί συνεχίζουν να ψάχνουν για «οικοπεδοφάγους» και συνέχισε, έχουν την πλάκα τους οι Έλληνες καθώς ζουν στους κόσμους της δικής του φαντασίας.

    Σύμφωνα με τον συνομιλητή μου, ειδική διοργανωτική επιτροπή διαπραγματευόταν με ομάδες αλβανικών κακοποιών στοιχείων και ταραξιών που μισούσαν την Ελλάδα, και οι οποίες έναντι γερής αποζημίωσης θα είχαν αναλάβει να φέρουν σε πέρας το έργο.

    «Παράλληλα έχουμε και τους ανθρώπους μας μέσα στην Ελλάδα και εκείνους που έχουν το προνόμιο να μπουν στη χώρα, όλοι αυτοί πρόκειται να συντονισθούν για να επιτύχει ο στόχος μας. Η καταστροφή της Αθήνας και τέλος της Ολυμπίας». Μα γιατί της Ολυμπίας; τόλμησα να ρωτήσω. «Επειδή η περιοχή είναι παγκόσμιο σύμβολο και έτσι θα τραβήξει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης όλου του κόσμου, έτσι το μήνυμά της διαμαρτυρίας μας θα περάσει σε κάθε κοινότητα και η ενημέρωση της κοινής γνώμης θα είναι απόλυτη», ήταν η απάντηση που έλαβα.

    Σύμφωνα, εξ άλλου, με πληροφορίες που συγκέντρωσα από διάφορες πηγές, οι εμπρηστές έστειλαν στην Ελλάδα ειδικούς στον τομέα των πυρκαγιών για να μελετήσουν το έδαφος και την φυσική δομή της περιοχής, προκειμένου να επιφέρουν την μεγαλύτερη δυνατή ζημία με την προσχεδιασμένη προσπάθεια.

    Πράκτορες τους στάλθηκαν να εργαστούν σε διάφορες γεωργικές επιχειρήσεις της περιοχής, κυρίως καλλιεργιών ελιάς, οι οποίοι θα βοηθούσαν για την επιτυχία του σκοπού. Το Δεκέμβρη του 2005, ξαφνικά εμφανίστηκε σε φιλική ηλεκτρονική σελίδα των Ενωμένων Μακεδόνων των ΗΠΑ, μια περίεργη δήλωση η οποία έλεγε ότι » σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ανθρώπου τους από το Τορόντο… «περιμένετε και θα ακούσετε σοβαρά γεγονότα που θα συμβούν στους Έλληνες της Ελλάδας…» Οφείλω να τονίσω ότι την είδηση αυτή η Πρόεδρος της Παν-μακεδονικής Ένωσης Αμερικής και Καναδά καθηγ. Νίνα Γκατζούλη, την έστειλε προς όλες τις κατευθύνσεις, προσωπικά την προώθησα στο γραφείο τύπου της Πρεσβείας της Ελλάδας στον Καναδά, χωρίς ωστόσο, να ακούσω ότι έγινα καμία σχετική ενέργεια. Το μήνυμα αυτό ξαφνικά αφαιρέθηκε από αυτήν την ηλεκτρονική σελίδα την ημέρα που εμφανίσθηκαν οι πυρκαγιές στην Αθήνα και έκτοτε δεν ξαναμπήκε σε αυτήν την ηλεκτρονική σελίδα.

    Η εκτέλεση του σχεδίου

    Σύμφωνα πάνα, με τις πηγές μου, τα τελευταία χρόνια διοργανώθηκαν μια σειρά από εκδηλώσεις και πραγματοποιήθηκαν έρανοι για την συλλογή χρημάτων, την διακίνηση των πρακτόρων του κινήματος, την αγορά εκρηκτικών υλών και άλλων απαραίτητων για μια επιχείρηση του είδους. Για τον λόγο αυτό, εξ άλλου, συντάχθηκε ειδική μελέτη και τα πάντα κινήθηκαν μέσα στα πλαίσια αυτής της μελέτης.

    Όταν το καλοκαίρι του 2007, άρχισαν να καίγονται οι δασικοί πνεύμονες της Αθήνας, οι τρομοκράτες παρακολουθούσαν από κοντά την όλη επιχείρηση. Όταν δε τελικά διαπίστωσαν ότι καμία υπηρεσία δεν κατόρθωσε να υποψιαστεί το παραμικρό και παρακινούμενοι από την ξηρασία και τη ξέστη που «κτύπησε» την περιοχή, κρίθηκε ότι αυτή ήταν μια μοναδική ευκαιρία. Βασικά προτίμησαν τον Αύγουστο, επειδή την περίοδο αυτή τα ελαιόδενδρα είναι γεμάτα καρπούς έτοιμους για συλλογή. Οι ελιές αυτές είναι γεμάτες λάδι και μόλις πιάσουν φωτιά σκάνε σαν να είναι χειροβομβίδες, μεταδίδοντας την φωτιά στα διπλανά δένδρα, όπως και έγινε.

    Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω, για άλλη μια φορά, ότι οι πρώτες ειδήσεις για την εκτέλεση του σχεδίου έφθασαν στα μέλη των συνωμοτών μέσω της ίδιας ηλεκτρονικής σελίδας, όπως εμφανίζεται από τις σελίδες της ακόμα και σήμερα.

    Εάν δε θελήσει κάποιος να μελετήσει τα μηνύματα που φεύγουν από τα κείμενα που φιλοξενεί, εύκολα θα αντιληφθεί το μίσος και την εμπάθεια, την χαρά και την κακία εκείνων που γράφουν, για τη μεγάλη δοκιμασία του Έλληνα γεωργού της Πελοποννήσου. Υπάρχει μάλιστα άτομο το οποίο τους ενημέρωνε συστηματικά από την Αθήνα με το ψευδώνυμο «SouthernNeighbour», ο οποίος ύστερα από κάθε μήνυμα του αναφέρεται στη γνωστή φράση του Βολταίρου: «μολονότι δεν συμφωνώ μαζί σου, σε διαβεβαιώ ότι θα δώσω και τη ζωή μου εάν χρειαστεί για να έχεις το δικαίωμα να εκφράζεσαι ελεύθερα».

    Η όλη εικόνα της σελίδας αποτελεί μια θεατρινίστικη παρουσίαση έκφρασης των σκέψεων εκείνων που έκαψαν την Αττική και Πελοπόννησο. Ένα δεύτερο περίεργο μήνυμα αναφέρει: «Στο όνομα του αίματος και του ήλιου, του ξίφους και του όπλου, ο Χριστός προστατεύει αυτόν τον στρατιώτη, ο οποίος είναι καθαρόαιμος Μακεδόνας». ( http://www.maknews.com/ forum).

    Και όλα αυτά κάτω από τη μύτη των υπεύθυνων κυβερνητικών υπηρεσιών και εκείνων ασφάλειας της Ελλάδας.

    Οι ίδιες πηγές με διαβεβαιώνουν επίσης ότι, γνώστες των σχεδίων ήταν αξιωματούχοι της «Μακεδονικής εκκλησίας», καθώς και υπεύθυνοι της διεύθυνσης Απόδημων Μακεδόνων, του Υπουργείου Εξωτερικών της ΦΥΡΟΜ. Υποψιάζομαι δε, μολονότι δεν είμαι βέβαιος, ότι και ο διπλωματικός επιτετραμμένος των Σκοπίων στο Τορόντο ήταν γνώστης αυτών των σχεδίων, (λόγω της αγαστής συνεργασίας που γνωρίζω ότι έχουν όλοι μαζί του), χωρίς ωστόσο κανένας τους να θελήσει να προειδοποιήσει, ενημερώνοντας την φίλη και προστάτιδά τους Ελλάδα, για το κακό που επρόκειτο να γνωρίσει ο τόπος και ο Ελληνικός λαός.

    Πάνω σε αυτό όμως θα επανέλθω στην επόμενη έκδοση.

    Ο Θωμάς Στεφ. Σάρας, είναι αρχισυντάκτης της ΒορειοΑμερικανικής Επιθεώρησης Πατρίδες, τα τελευταία 37 χρόνια και είναι γνώστης του κινήματος των σλαβόφωνων Μακεδόνων. Είναι επίσης πρόεδρος του Συμβουλίου Συντακτών του Ξενόγλωσσου Τύπου του Καναδά.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 11/09/2007

  4. […] -Η βλακεία είναι ανίκητη […]

    Πίνγκμπακ από -Περί περιβάλλοντος…. « Πόντος και Αριστερά | 15/10/2007

  5. […] -Η βλακεία είναι ανίκη […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  6. […] -Η βλακεία είναι ανίκητη; […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: