Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Η απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στον Πρόεδρο των ΗΠΑ

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί (τουλάχιστον  έτσι αναφέρει το Σενάριο, που μέρος του -απ’ ότι λέγεται- είναι και τουτη η «απάντηση») την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.

Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικώς αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύθηκε η ελπίδα.

350px-genova-castello_dalbertis-teepees.jpg

Ο ουρανός που πάντα έχει ένα δάκρυ συμπόνιας για το λαό μου

που μας φαίνεται αιώνιος και αμετάβλητος

μπορεί τώρα να αλλάξει.

σήμερα είναι καθαρός αύριο όμως ίσως σκεπαστεί με σύννεφα.

τα λόγια μου είναι σαν τα αστέρια ποτέ δεν αλλάζουν.

 

Σ’ αυτά λοιπόν που θα πει ο Σηάτλ

μπορεί ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός της Ουάσινγκτον

να βασιστεί με σιγουριά.

Όπως βασίζεται στις εναλλαγές των εποχών

 

Ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον

μας στέλνει μήνυμα πως θέλει να αγοράσει τη γη μας.

Καλοσύνη του, παρ’ όλο που ξέρουμε ότι δεν έχει ανάγκη τη φιλία μας

Την πρότασή του πάντως θα τη σκεφτούμε καλά,

γιατί ξέρουμε πως αν δε δεχτούμε

ο λευκός θα θελήσει με τα όπλα ν’ αρπάξει τη γη μας.

1956__.jpg

Ρωτάω όμως :

Πώς μπορεί κανείς

να πουλά ή να αγοράζει τον ουρανό

ή τη ζεστασιά της γης;

 

Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη.

Επειδή ακριβώς δε μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού.

Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να τα αγοράσετε;

Πάντως μην ανησυχείτε : Θα πάρουμε την απόφασή μας.

 

Κάθετί πάνω σ’ αυτή τη γή είναι ιερό για το λαό μου.

Κάθε λαμπερή πευκοβελόνα

Κάθε αμμουδερή ακρογιαλιά

Κάθε κομματάκι ομίχλης

Στα σκοτεινά δάση

Κάθε ξέφωτο

Κάθε βούϊσμα εντόμου

Είναι ιερό

Στη μνήμη του λαού μου

 

Είμαστε κομμάτι της γης και αυτή πάλι ένα κομμάτι από μας.

 

Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου.

Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι αδελφές μας. Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός είναι τ’ αδέλφια μας.

Οι απότομες, ψηλές κορυφές, τα καταπράσινα λιβάδια, η ζεστασιά του πόνεϋ, ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.

Καταλαβαίνει λοιπόν τι μας ζητάει ο Μεγάλος Αρχηγός της Ουάσινγκτον

όταν μας παραγγέλνει ότι θέλει ν’ αγοράσει τη γη μας;

 

Γρήγορα θα κατακλύσετε όλη τη χώρα

Ο Μεγάλος Αρχηγός μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζούμε άνετα μεταξύ μας.

Όπως ο πατέρας που αποφασίζει για τα παιδιά του.

1956_.jpg

Ξέρουμε ότι ο λευκός δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας.

Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ’ αυτόν μ’ ένα οποιοδήποτε κομμάτι

γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει ό,τι έχει ανάγκη.

 

Η γη δεν είναι σύντροφός του αλλά εχθρός του.

Με την απληστία του θα την καταβροχθίσει και δε θ’ αφήσει πίσω του τίποτα παρά μόνο έρημο.

 

Βρίσκουμε χαρά στα δάση  ……

Ίσως να μην το καταλαβαίνετε γιατί οι συνήθειές μας είναι διαφορετικές

απ’ τις δικές σας.

 

Το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια

μεταφέρει στο διάβα του και το αίμα των προγόνων μας.

Το μουρμουρητό του είναι η φωνή τους.

 

Κάθε φευγαλέα αντανάκλαση του φωτός πάνω στο διάφανο νερό των λιμνών

εξιστορεί γεγονότα και παραδόσεις απ’  τη ζωή του λαού μας.

 

Τα ποτάμια είναι αδέρφια μας.

Σβήνουν τη δίψα μας μεταφέρουν τα κανώ μας και τρέφουν τα παιδιά μας.

 

Αν σας πουλήσουμε τη γη μας

μην ξεχάσετε να μάθετε και στα δικά σας παιδιά

πως τα ποτάμια είναι αδέρφια όλων μας.

 

Δεν καταλαβαίνω

Οι τρόποι μας είναι διαφορετικοί απ’ τους δικούς σας

Η όψη των πόλεών σας κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου

Ο θόρυβος ταράζει τ’ αυτιά μας.

Αλλά αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω.

 

Την αδικαιολόγητη απαίτηση ν’ αγοράσετε τη γη μας

θα τη σκεφτούμε προσεκτικά.

 

Αν δεχτούμε θα βάλω ένα όρο :

 

Ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα σα ναταν αδέρφια του

Είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω γιατί ο λευκός αφήνει πίσω του Χιλιάδες Νεκρά Αγριοβούβαλα πυροβολώντας τα μόνο για το κέφι του μέσα από το σιδερένιο άλογό του που καπνίζει ενώ εμείς δε σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.

 

Τί είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα ;

Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα ο άνθρωπος θα πέθαινε

από μεγάλη πνευματική ερημιά.

Ό,τι συμβεί στα ζώα θα συμβεί σύντομα και στον άνθρωπο.

 

Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό:

Η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ανήκει στη γη.

Κι ακόμα πως εμείς δε δημιουργήσαμε τον ιστό της ζωής αλλά αποτελούμε μόνο μια ίνα μέσα σ’ αυτόν.

Αν προκαλέσουμε κάποια καταστροφή στον ιστό οι συνέπειες θα έρθουν και σε μας τους ίδιους.

 

Πρέπει να το πάρουμε απόφαση :

Η νύχτα και η μέρα δεν μπορούν να υπάρξουν μαζί την ίδια στιγμή.

 

Ο λαός μου ρωτά :

Την αδικαιολόγητη απαίτηση του λευκού να αγοράσει τη γη μας θα τη σκεφτούμε καλά.

Όμως, ο λαός μου ρωτά :

Τι θέλει να αγοράσει ο λευκός; Γίνεται να αγοράσει κανείς τον ουρανό η την γρηγοράδα της αντιλόπης;

Θα κάνετε λοιπόν τη γη ό,τι θέλετε επειδή ο ερυθρόδερμος θα υπογράψει ένα κομμάτι χαρτί και θα το παραδώσει στο λευκό;

Τη στιγμή που δε μας ανήκει η δροσιά του αέρα και το άφρισμα του νερού

γιατί επιμένετε να τ’ αγοράσετε;

 

Όλα μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή.

Τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.

Ο αέρας που έδωσε στον παππού μας την πρώτη του αναπνοή

Θα πάρει και τον τελευταίο του στεναγμό.

 

Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει :

Όπως ο άρρωστος που του έχει εξασθενίσει η όσφρηση.

Πουθενά στις πολιτείες του λευκού δεν υπάρχει μια ήσυχη ειρηνική γωνιά.Δεν υπάρχει τόπος να σταθείς ν’ακούσεις το ξεπέταγμα των φύλλων την άνοιξη ή το βουητό των εντόμων.

Αλλά τι μένει απ’ τη ζωή αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί το μοναχικό κάλεσμα του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων τη νύχτα στη μικρή λίμνη; Ίσως είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω.

1956.jpg

Θα τη σκεφτούμε την πρότασή σας.

Δεν έχει σημασία που θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας.

Τα παιδιά μας είδαν τους πατεράδες τους ταπεινωμένους.

Οι πολεμιστές μας ντροπιάστηκαν.

Μετά τις ήττες περνούν τις ημέρες τους άσκοπα και δηλητηριάζουν τα κορμιά τους με δυνατό ποτό.

 

Μετά από λίγους χειμώνες, μετά από λίγα φεγγάρια, κανένα παιδί των μεγάλων φυλών δε θα μείνει για να πενθήσει ένα λαό, που κάποτε ήταν δυνατός και με πολλές ελπίδες, όπως ο δικός μας σήμερα.

Τί να πενθήσω;

Τι να πενθήσω από τον αφανισμό του λαού μου;

Οι λαοί αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι έρχονται και φεύουν όπως τα κύματα της θάλασσας.

06-genoktonia.jpg

Ο καιρός της δικής σας παρακμής είναι ακόμα μακριά αλλά θάρθει.

Κανείς δεν ξεφεύγει από το γραφτό του.

 

Μολύνετε το κρεββάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία

από τα ίδια σας τα απορρίματα.

 

Αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού ….

Ο θεός σας προσφέρει κυριαρχία στα ζώα, τα δάση και στους ερυθρόδερμους

για κάποιον ιδιαίτερο λόγο.

Όμως αυτός ο λόγος είναι ένα αίνιγμα για μας.

Είναι κάτι που δεν καταλαβαίνουμε

όταν όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται,

οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους

και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη λουλούδια

γεμίζει από τα καλώδια του τηλεγράφου.

 

Που είναι η λόχμη;

ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΗ

Που είναι ο αετός;

ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ

Αυτό είναι το τέλος της ζωής και η αρχή του θανάτου.

 

Οταν ο τελευταίος Ινδιάνος λείψει από τη γή κι ο λευκός φέρνει στη μνήμη του το λαό μου σαν ένα θρύλο , οι ψυχές των νεκρών μας θα ταξιδεύουν σαν το σύννεφο πάνω στον κάμπο.Θα γεμίζουν τις ακρογιαλιές και θα φιλοξενούνται στα δάση που αγάπησαν όπως το μωρό που αγαπά τον χτύπο της μητρικής καρδιάς. Ο λευκός δε θα ναι ποτέ μόνος σε αυτό τον τόπο.

«Όλοι μοιράζονται τον αέρα με την ίδια πνοή.Τα ζωά , τα δέντρα , ο άνθρώπος μοιράζονται την ίδια ανάσα.»

 

Ας μεταχειριστεί λοιπόν το λαό μου με δικαιοσύνη και ειλικρίνεια

γιατί στους νεκρούς δεν λείπει η δύναμη.

 

Μίλησα για θάνατο;

Δεν υπάρχει θάνατος.

Μόνο η εναλλαγή των κόσμων.

babylon05_.jpg1956.jpggermany.jpggonsalves_ladies_lake.jpg

Advertisements

01/08/2007 - Posted by | -Βιβλίο Ιστορίας, -Γραμματεία, -Ιδεολογικά

6 Σχόλια »

  1. […] -Η απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στον Πρόεδρο των ΗΠΑ […]

    Πίνγκμπακ από -Περί περιβάλλοντος…. « Πόντος και Αριστερά | 15/10/2007

  2. Hμερομηνία δημοσίευσης: 23-03-08

    Aποτυπωματα
    Ο Ρεϊνάλντο και η απεργία
    Tης Mαριαννας Tζιαντζη

    Πριν από πέντε χρόνια ήρθε στην Αθήνα ένας Κουβανός, ο Ρεϊνάλντο, που μαζί με μια Ελληνίδα φίλη του οργάνωσαν μια μάλλον ανεπίσημη έκθεση ζωγραφικής με έργα νεαρών Κουβανών καλλιτεχνών. Εκεί, σε μια μικρή γκαλερί πίσω από το παλιό Δημαρχείο, ο Ρεϊνάλντο έδωσε και μια διάλεξη περί cubanismo (κουβανικότητας), με στόχο να καταλάβουμε αυτό το κάτι που καθιστά τους συμπατριώτες του τόσο διαφορετικούς από άλλους Λατινοαμερικανούς.

    Τρία πράγματα είχαν εντυπωσιάσει τον Ρεϊνάλντο στην Αθήνα. Πρώτον, η… ησυχία της πολυκατοικίας. Στην Αβάνα, στα παλιά αρχοντικά της αποικιακής περιόδου που έχουν μετατραπεί σε λαϊκές πολυκατοικίες, ολημερίς ακούς φωνές παιδιών και ενηλίκων, στεναγμούς, γέλια και καβγάδες και, πάνω από όλα, μουσική. Τα πατώματα χοροπηδούν, οι τοίχοι πάλλονται, τα κατσαρολικά τραγουδούν. Την έλλειψη «ιδιωτικότητας» αναπληρώνει ένα ισχυρό αίσθημα αλληλεγγύης. Ευχαρίστως η μια γυναίκα θα ανέβει στην ταράτσα για να απλώσει τα ρούχα μιας άλλης, εύκολα κάποιος γείτονας θα φροντίσει τα παιδιά ή τη γιαγιά ή τοn σκύλο κάποιου άλλου που θα αναγκαστεί να απουσιάσει για λίγες ημέρες από την πόλη.

    Το δεύτερο που του είχε κάνει εντύπωση ήταν τα φώτα των δρόμων, των διαφημίσεων, των επιγραφών, των καταστημάτων. Στην πατρίδα του, λόγω του εμπάργκο, η κατανάλωση ρεύματος είναι μετρημένη. Ετσι, η νυχτερινή Αβάνα δεν θυμίζει την πάμφωτη πόλη – καζίνο της εποχής του Μπατίστα, αλλά είναι τυλιγμένη στο σκοτάδι, με μοναδική εξαίρεση μια τεράστια φωτεινή επιγραφή σε έναν κοντινό λόφο που με κεφαλαία γράμματα γράφει «Revoluciόn» – το καντηλάκι της επανάστασης που η φλόγα του πια τρεμοσβήνει.

    Και το τρίτο είναι αυτό που τελευταία μάς έχει πνίξει: τα σκουπίδια. Σοκ και δέος τού προκαλούσε όχι μόνον ο επιβλητικός όγκος των απορριμμάτων του ελληνικού σπιτιού, αλλά και το είδος τους. Τρελαινόταν όταν έβλεπε μια τηλεόραση, έναν ανεμιστήρα ή έναν παλιό καναπέ στο πεζοδρόμιο. Αν γινόταν να κουβαλήσει ένα ηλεκτρικό ψυγείο στην Κούβα, να το επιδιορθώσει και να το χαρίσει στη γιαγιά του ή στη θεία στο χωριό! «Μα πώς είναι δυνατό να πετάτε τόσα πολλά πράγματα; Δεν πιάνει το χέρι σας;». Εκεί που εμείς βλέπαμε ένα τραπέζι με τρία πόδια, εκείνος αντίκριζε προικιά για χαρούμενες μελαψές κορασίδες (ίσως γι’ αυτό ήταν ικανός να απαγγέλλει Λόρκα με τις ώρες).

    Δεν πιάνει το χέρι μας, αγαπητέ Ρεϊνάλντο, και το μυαλό μας διαγράφει κούφιους κύκλους και, επιπλέον, έχουμε ανάγκη από ηχηρές συσκευασίες για να τυλίγουν και να κρύβουν το άδειο μέσα μας. Τώρα που τόσο νέος βρίσκεσαι ψηλά στον ουρανό, ίσως να φτερουγίζεις πάνω από την Ελλάδα της απεργίας και να χορταίνει το μάτι σου έπιπλα, συσκευές, φωτιστικά, στρώματα, βαλίτσες, παπούτσια, χαρτικά, όλα πεταμένα πλάι σε βουνά από πολύχρωμες πλαστικές σακούλες, ξεκοιλιασμένες και μη.

    Cubanismo, σύμφωνα με τον Ρεϊνάλντο, πάει να πει να ετοιμάζεις πέντε χρόνια τα χαρτιά σου για να μεταναστεύσεις στο εξωτερικό και, όταν σπάει ο διάβολος το ποδάρι του και επιτέλους έρχεται η άδεια, εσύ να παίρνεις το χαρτί και να το σχίζεις, γιατί δεν αντέχεις να αποχωριστείς τη φωνακλάδικη, μισοσκότεινη και αγαπημένη σου πατρίδα, με τα λιγοστά φτωχά σκουπίδια της.

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 26/03/2008

  3. […] [ΕΔΩ] […]

    Πίνγκμπακ από -Παγκόσμια Ημέρα της Γης « Πόντος και Αριστερά | 22/04/2008

  4. […] beautifully the fundamental principles of a healthier relationship between humans and the Earth. A Greek Translation of the shortened letter has appeared in another Greek blog […]

    Πίνγκμπακ από International EARTH DAY, 22nd of April 2008 (Παγκόσμια Ημέρα της Γης, 22 Απριλίου 2008) « OMADEON | 29/04/2008

  5. […] -Η απάντηση του αρχηγο […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  6. […] -Η απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στο […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: