Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

…….ωμοίαζον με μαινόμενους…….

Παντελής ΠαυλίδηςΕυτυχώς είχαμε φάει λίγο το μεσημέρι γιατί με τόσο κούνημα δεν ξέρω ποια θα ήταν τα αποτελέσματα. Χωματόδρομος στενός γεμάτος λακούβες και νεροφαγώματα. Θόγαλα να ήμουν, βούτυρο θα γινόμουν! Το ντολμούζι όμως έδειχνε να μην χαμπαριάζει τίποτα, λες και ήταν φτιαγμένο για τέτοιους δρόμους.  Η μονότονη μουσική κεμεντζέ που ένας τοπικός σταθμός έπαιζε στο ραδιόφωνο, όπου μας είχε συνδέσει ο οδηγός, ήταν ταμάμ με το κούνημα.  Οι φιλότιμες προσπάθειες του οδηγού να διασκεδάσει την κατάσταση θα έπεφτε στο κενό αν δεν υπήρχε η διαδρομή , με το ποτάμι μια στα  αριστερά και μια στα δεξιά να βρίσκεται,  και το λαμπρό τοπίο του οποίου η θέα με εύρισκε εντελώς απαράσκευο.                           

macka21.jpg

                                        

Δεν σου ‘ρχόταν να δυσανασχετήσεις , μ’ όλο το κούνημα που είχες φάει. Μόνο μια μικρή πίκρα για τις φωτογραφίες που εν κινήσει ήταν αδύνατο να τραβήξει κάποιος. Άλλωστε, δεν μπορούσε να υπάρξει δυσφορία εφόσον η συγκεκριμένη ανάβαση ήταν επιλογή μου καθώς και το έξοδο των 500.000.000 λιρών , απαραίτητο για την περίσταση.

Μπήκαμε στο χωριό και κατ ευθείαν πήγαμε στο σπίτι του Μουσταφά. Μόλις κατεβήκαμε από το ντολμούζι απλώσαμε τεντώνοντας τα χέρια, κίνηση απαραίτητη για να έρθουν τα κόκαλα στην θέση τους. Εγώ με τον Βεϊσέλ (οδηγός)  περιμέναμε δίπλα στο ντολμούζι και ο Μπαϊράμ τράβηξε προς το σπίτι.

Τυπικό σπίτι της Μαυροθαλασσίτικης υπαίθρου.  Δίπατο, πάνω οι άνθρωποι, κάτω ο αχυρώνας και το μαντρί.  Μέσα σε έναν μπαξέ που μάλλον με ελεύθερη βλάστηση ζούγκλας έμοιαζε παρά με προσεγμένο από άνθρωπο κήπο.  Πελώρια δένδρα, απίδια, κεράσια, ροδάφνα, φουντούκια και από κάτω φασόλια, μαύρα λάχανα, κολοκύθια…..

liveraev.jpg

Μουσταφά , Μουσταφά ακούστηκε η φωνή του Μπαϊράμ αλλά απόκριση καμμία.

Άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια της αποτυχίας όταν και οι επόμενες προσπάθειες του Μπαϊράμ απέβησαν άκαρπες.Κάτι σαν κρύο ιδρώτα ένοιωσα στο μέτωπο και άθελά μου πέρασαν από το μυαλό σαν εφιάλτης τα τηλέφωνα, email,τα γράμματα και ο χρόνος που χάλασα ένα χρόνο τώρα, να ρωτήσω, να μάθω , να καρποφορήσει η προσπάθεια. Μου είχαν προτείνει και τον Μπαϊράμ που τώρα διέμενε στην Τραπεζούντα   και μου υποσχέθηκε : “ Σο χωρίον εμουνε ίνας έσει μελεσίδε σο όρος. Ατού κεκά όπου έσει ατα, γομάτον τσιφίνε εν, κομάρε πα εσ’ αμά ατά ολίγα είναι». Ακριβώς όπως το σκεφτόμουνα και στην αναλογία που υπολόγιζα.

Καϊνείς αδαχά ουκ εν, είπε ο Μπαϊράμ σηκώνοντας απορημένος τους ώμους.Για ας πάμες τερούμ’ ατουκεκά σο κahve συνέχισε.

Κάτσαμε σε κάτι μισοχαλασμένες καρέκλες τις μόνες που είχε το καφενείο και το τσάϊ ήρθε σχεδόν αμέσως. Ξύλινο σαρακοφαγωμένο πάτωμα, γεμάτος καπνίλα ο μικρός χώρος. Δυό τρείς γέροντες και κάτι μεσήλικες με δυό νέους στο βάθος. Μεσήλικας και αυτός που έπαιζε γαβάλι και όλοι μαζί τραγουδούσαν 

Αούτα τα ντερτέ μ’ έρχουντανε με βάρυν , πολλά βάρυν                                               

Εσό πάω σ’ ασκέριν σ’ εμέν τρανόν γομάριν, γομάριν   

Έχπασα πάω σ’ ασκέριν ουκ έχω πα τερμάνιν, πα τερμάνιν          

Ε! μάνα μ’,  μ’ ανεσπάλεις εσέν έχω κιουμάνιν, κιουμάνιν. 

Όϊ λεμένα, λεμένα τα τέρτε μουν κλεμένα , κλεμένα         

 Έναν καλόν ουκ έχω, ούλε μουν χαλαγμένα, χαλαγμένα. 

(τερμάνιν:δύναμη, ευρωστία,  κιουμάνιν: ελπίδα)
 

Έ Μπαϊράμ , αγέτς κάχαν ημέραν εφτάνε είπα δείχνοντας προς την παρέα.

Εσύ ντο εικάζεις, γιά ποιο εφτάνε ατό? με ρώτησε χαμογελόντας ο Μπαϊράμ και συνέχισε . Ο μικρόν αύριν έσει πάει σ’ ασκέριν. Για τατό τραγωδούνε.

  Περισσότερο από ώρα κάτσαμε στο καφενείο πίνωντας και εγώ δεν ξέρω πόσα τσάγια. Χορεύοντας πότε-πότε η παρέα απέναντί μας.  Αν κρίνω δε από το ύφος του καφετζή στις ερωτήσεις του Μπαϊράμ και την αγωνία του Μπαϊράμ στο πρόσωπό του ζωγραφισμένη, μάλλον δεν θα βλέπαμε τον Μουσταφά.  Κάπου στο παρχάρι θα είχε πάει. Κι ας τον είχαμε τηλεφωνήσει πριν ξεκινήσουμε.yaylacocuklar.jpg

Σιγά σιγά όμως έπρεπε να φεύγουμε. Άρχισε να σουρουπώνει και με την ομίχλη που υπήρχε η κατάβαση δεν ήταν ότι πιο εύκολο.

Άλλωστε θέλαμε κοντά τρείς ώρες να κατέβουμε στην Τραπεζούντα. Γιαζούκ, γιαζούκ, τελικά δεν κατάφερα να το βρώ.Ίσως αυτό το «ένα κάτι» που αφήνει κάποιος σε ένα τόπο, παρακαταθήκη για τον νόστο. 

 «..συνέβη δε όσοι μεν έφαγον ολίγον ωμοίαζον με μεθυσμένους, όσοι είχον φάει πολύ ωμοίαζον με μαινόμενους, άλλοι δε εφαίνοντο ωσάν αποθαμένοι…» Κύρου ανάβασις’-Ξενοφών

  luludi_tsifiniou.jpgΤσιφίν ή αζαλέα η ποντική

Παλαλόν μέλ’ στην Τραπεζούντα, ζαντόν μέλ στην Κερασούντα και στην Ορτού, ντελή μπάλ στα τούρκικα.  Μαινόμενον μέλι κατά Ξενοφώντα, Στράβωνα, Αριστοτέλη και Αδαμάντιο Κοραή.

 Μέλι με παραισθησιογόνες ιδιότητες που παράγεται από το φυτό τσιφίν , άλλως αζαλέα η ποντική. Αν στην περιοχή που είναι το μελίσσι υπάρχει και λίγο κομάρι-ροδόδενδρο τότε το προϊόν γίνεται πιο εύγευστο.

 Κομάρι, το λουλούδι.luludi_kumariou1.jpg

mumul

Advertisements

29/05/2007 - Posted by | Χωρίς κατηγορία

3 Σχόλια »

  1. […] …….ωμοίαζον με μαινό […]

    Πίνγκμπακ από -Δύο χρόνια Π&Α: Ένας “εγωκεντρικός” απολογισμός! « Πόντος και Αριστερά | 31/12/2008

  2. […] …….ωμοίαζον με μαινόμενους……. […]

    Πίνγκμπακ από -Ο απολογισμός του έτους « Πόντος και Αριστερά | 08/01/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: