-Πόντος και ΠΠΣΠ

Στους νεώτερους η βραχυγραφία “ΠΠΣΠ” δε λέει πολλά πράγματα … Και μάλλον με το δίκιο τους! Για τους λίγο μεγαλύτερους, που έζησαν την μεταπολιτευτική φοιτητική ζωή, σίγουρα κάτι λέει!  

H ΠΠΣΠ,  (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη),  όπως μας πληροφορεί ο Καναλιώτης,  εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη μορφή της πολιτικής “παράταξης” και έτσι διερευνήθηκε η έννοια της και η λειτουργία της. Ακολούθησαν η ΠΣΚ και οι άλλες.

Μέσα λοιπόν από την ΠΠΣΠ και από τη δυνατότητα διαλεκτικής προσέγγισης της Ιστορίας – τελείως απρόοπτα και εκτός κάθε πρόβλεψης- καρποφόρησαν κάποιες γόνιμες απόψεις για τον Πόντο και τα όσα συνέβησαν εκεί κατά τα τραγικά χρόνια 1914-1923. Ακόμα, βαθμιαία γονιμοποιήθηκε και μια κριτική στο σταλινισμό που ανέδειξε για πρώτη φορά το ζήτημα της διαστρέβλωσης του σοσιαλισμού, των σταλινικών διώξεων κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης και των υπόλοιπων άτυχων μειονοτήτων. Καθώς επίσης, την παραγνώριση της ύπαρξης των σημαντικών ελληνικών κοινοτήτων στην ΕΣΣΔ και την καθεστωτική προσπάθεια εξάλειψης των τοπικών πολιτισμών στην Ελλάδα και μεταξύ αυτών και του ποντιακού .  

-Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς

Η  Σμυρνιά Έλλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, έφυγε απ’ τη ζωή. Όμως θα ζει για πάντα ως σύμβολο αντίστασης, τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, όσο και στις σταλινικές διαστρεβλώσεις που επανέρχονται ταχύτατα στα ανεξέλικτα τμήματα μιας καθυστερημένης Αριστεράς.

Αποτέλεσε σύμβολο μιας αντισταλινικής Αριστεράς, αλλά και του προσφυγικού ελληνισμού που ακολούθησε ένα δικό του τρόπο αντίστασης στη μοίρα του και στη διαχείριση των ζητημάτων του. Εντάχθηκε στην Αριστερά και την μετέτρεψε από μια αδιάφορη, γκρινιάρικη και αντιδραστική σέχτα, όπως ήταν το ΣΕΚΕ, στη μεγαλειώδη Αριστερά της Αντίστασης.

Η Έλλη Ιωαννίδη-Παππά ανήκει σ’ εκείνο το κομμάτι του προσφυγικού ελληνισμού που δεν αλλοτριώθηκε από το σταλινισμό, αλλά διατήρησε το ελεύθερο κριτικό του πνεύμα.

Σ΄ αυτή τη γυναίκα, αφιερώνουμε τη σημερινή ανάρτηση. 

-Ο Στάλιν, οι Πόντιοι και το …φερέγγυο ΚΚΕ

“Κάθε  καιρός  κι  ο  Στάλιν  του” [Οδυσσέας Ελύτης]

 απ’ την “Ουγγρική Εξέγερση”

Πρόσφατα ακούσαμε τη γ.γ. του ΚΚΕ να καταγγέλει τον ΣύΡιζΑ, μ’ αφορμή την εσωτερική κρίση και τη σύγκρουση των διαφόρων τάσεων -που ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις και τις διαφωνίες-  σημαίνουν ότι υπάρχει ζωντάνια και ποικιλία απόψεων.  Σε αντίθεση με το ΚΚΕ, που ειδικά μετά το τελευταίο του συνέδριο κλείστηκε στον εαυτό του, επέλεξε έναν αμυντικό εργατισμό ως κοινωνική τακτική  και άρχισε να αποκαθιστά και πάλι τους πεσόντες ηγέτες ενός αρνητικού παρελθόντος με προεξάρχοντα τον νεκροθάφτη του σοσιαλισμού και των σοβιετικών λαών Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, κοινώς Στάλιν.

Στο πλαίσιο αυτής της παλινόρθωσης της ιδιότυπης σταλινικής μοναρχίας, άρχισε συκοφαντική επίθεση κατά των Ποντίων, οι οποίοι εδώ και 22 χρόνια θυμούνται και τιμούν μια απότις πλέον μαύρες σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος: αυτή της εξόντωσης της σοβιετικής ελληνικής κοινότητας και της διάπραξης μιας φρικτής πολιτιστικής γενοκτονίας.

Στο πλαίσιο αυτής της -εθιμοτυπικής πλέον- πραγματοποίησης εκδηλώσεων Μνήμης, διοργάνωσαν και φέτος μια εκδήλωση στις 29 Ιουνίου στην Αγία Βαρβάρα Αττικής. Οργανωτής υπήρξε ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδας και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

 Οι υπεύθυνοι του ΚΚΕ, οξύνοντας τη συκοφαντική επίθεση κατά του ποντιακού ελληνισμού και του οργανωμένου ποντιακού κινήματος  προσπάθησαν να διοργανώσουν ανεπιτυχώς μια 5η φάλαγγα από εγκάθετους σταλινικούς και  δημοσίευσαν δύο καταγγελτικά άρθρα  στον “Ριζοσπάστη”, γεμάτα υπερβολές και ψεύδη. 

Δείτε τα:

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151429&publDate=28/6/2009

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151280&publDate=27/6/2009

Εντύπωση όμως κάνει -και πολλές υποψίες γεννά- το γεγονός ότι το ΚΚΕ δεν είχε να πει ούτε μια κακή λέξη για μια αντίστοιχη εκδήλωση που διοργάνωσε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη λίγες μέρες πριν ο εθνολαϊκιστής Νομάρχης Π. Ψωμιάδης. Φαίνεται ότι ο μαζικός χαρακτήρας του οργανωμένου ποντιακού κινήματος και οι ιδεολογικές του αναζητήσεις, ενοχλούν πολύ περισσότερο τους σταλινόσαυρους του Περισσού απ’ ότι η “επάρατος”!!!  

 Ο ΣΠΟΣ Ν. Ελλάδας και Νήσων της ΠΟΕ, συνέταξε μια πολύ σημαντική απάντηση την οποία και δημοσιεύουμε:

 

-Οι Έλληνες στις συγκρούσεις του Καυκάσου

… πόνεσα την αιώνια σταυρωνόμενη ράτσα μου που κιντύνευε και πάλι στο προμηθεϊκό βουνό του Καυκάσου. Δεν ήταν ο Προμηθέας, ήταν η Ελλάδα καρφωμένη πάλι από το Κράτος και τη Βία στον Καύκασο -αυτός είναι ο σταυρός ο δικός της- και φωνάζει. Φωνάζει τους ανθρώπους, τα παιδιά της να τη σώσουν

Νίκος Καζαντζάκης (“Καύκασος”, Αναφορά στον Γκρέκο)

-Τι γέννησε την αντιλαϊκή σταλινική τρομοκρατία;

Ο εκτοπισμός των Ελλήνων της Αμπχαζίας – Ατζαρίας- Ν. Καυκάσου, δεν αποτελεί μόνο μια μαύρη σελίδα της ιστορίας του ελληνισμού, αλλά και μια απόδειξη του γεγονότος, ότι η σοβιετική εξουσία χρησιμοποίησε όλους τους κατασταλτικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς, τους οποίους είχε δανειστεί από την τσαρική Ρωσία, εναντίον των υπηκόων της.

Αυτοδιάθεση των λαών σε μια χώρα όπου από τον εμφύλιο μέχρι και το θάνατο του Στάλιν διενεργήθησαν πάνω από 50 εκτοπισμοί- μετεγκαταστάσεις πληθυσμών, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Οι ελληνικές κοινότητες της Μ. Θάλασσας πλήρωσαν τα καπρίτσια μιας εξουσίας που έβλεπε συνέχεια εχθρούς στα σύνορά της, που υπήρξε καχύποπτη με ολόκληρους πληθυσμούς, που χαρακτήρισε ως επικίνδυνες μεγάλες μειονοτικές ομάδες.

-Εκδήλωση για τις σταλινικές εκτοπίσεις

29  ΙΟΥΝΙΟΥ 2009: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΟΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ

 Στις 13 Ιουνίου συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από τις βίαιες μετακινήσεις του ελληνικού πληθυσμού του Καυκάσου στην Κεντρική Ασία. Η σκληρή αυτή μεταχείριση που επιφύλαξε ο σταλινισμός στις ελληνικές κοινότητες, κατάστρεψε τη σημαντική ελληνική παρουσία στην περιοχή. Κατάστρεψε όλες τις ελληνικές δομές και μεταξύ τους και  τον ελληνικό σοβιετικό πολιτισμό που είχε δημιουργηθεί το Μεσοπόλεμο.

 

-Ο αντικομμουνισμός των σταλινικών

Μ’ αφορμή τα 60 χρόνια από τις σταλινικές εκτοπίσεις των Ελλήνων του Καυκάσου, ξεκινάμε τα αφιερώματα…..

Ο αντικομμουνισμός των σταλινικών

Ω! μεγάλε Στάλιν, ω αρχηγέ των λαών

Συ, που έδωσες τη ζωή στον άνθρωπο

Συ, που γονιμοποίησες τη γη

Συ, που ξανάνιωσες τους αιώνες

Συ, που κάνεις να ανθίζουν οι ανοίξεις

Συ, που κάνεις να δονούνται οι μουσικές χορδές

Συ, λάμψη της ανοίξεως μου,

Ω! Συ Ήλιε, που αντανακλάται από εκατομμύρια καρδιές.

[Λ. Αραγκόν, εφημ. “Pravda”, 28 Αυγούστου 1936]

Ο ιστορικός που καλείται να μελετήσει τον 20^ο αιώνα, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ιδεολογία και το κίνημα που τον χαρακτήρισε ήταν το κομμουνιστικό.…

Η συνέχεια ΕΔΩ

-Λιάνα Κανέλλη: για τις γενοκτονίες του Στάλιν στην ΕΣΣΔ

Το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ τελείωσε. Η παλινόρθωση του Πατερούλη και η αναθεώρηση των μέχρι τώρα βασικών παραμέτρων είναι πλέον γεγονός. Και αυτό παρόλες τις ψύχραιμες φωνές που εγκαίρως είχαν επισημάνει τη βαρβαρότητα του σταλινισμού, ο οποίος εκτός των άλλων, είχε πραγματοποιήσει  ακόμα και “γενοκτονία κατά των Ποντίων” της πρώην ΕΣΣΔ, όπως χαρακτηρίζονται από τη Λιάνα Κανέλλη οι σταλινικές διώξεις. Γιατί, μια από τις ψύχραιμες φωνές ήταν αυτή της βουλευτού του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη, η οποία στο Δ’ Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού, λέγοντας “τα πράγματα με τ’ όνομά τους” και όχι “με προσχήματα διπλωματικά”, δήλωνε: “Και όταν μιλάμε για γενοκτονία των Ποντίων να αρχίσουμε να την φτάνουμε  και στη γενοκτονία που έχει γίνει  σε άλλες περιοχές, όπως στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Συγνώμη, αλλά και εκεί είχαμε μια μορφή γενοκτονίας με τον δικό της τρόπο. Χάθηκαν άνθρωποι και χάνονται ακόμη, αν συνεχίσουμε θα τους χάσουμε όλους. Παίρνω την ευθύνη και το βάρος αυτού του σχολιασμού…..” 

-Σταλινισμός και μειονότητες

Στάλιν  VS Λένιν

Ο καλός μας φίλος “Κιλκισιώτης” μας  έστειλε ένα δημοσίευμα απ’ το Ιντιμίντια με τίτλο  ”Σταλινισμός και μειονότητες” το οποίο  έχει και  αρκετές παραπομπές σε κείμενα που έχουμε κατά καιρούς  ανεβάσει.  Θεωρήσαμε καλό να το αναρτήσουμε και μεις, εν όψει του σημαντικού συνεδρίου του ΚΚΕ. 

“Ο σταλινισμός κινήθηκε στον αντίποδα της πολιτικής του Λένιν, όσον αφορά το σεβασμό των πολιτισμικών δικαιωμάτων των λαών..

Στη θέση της πολυπολιτισμικής αντίληψης, του σεβασμού της πολιτιστικής ετερότητας και του συνθήματος “εθνικό στη φόρμα και σοσιαλιστικό στο περιεχόμενο”, καταπίεσε τις μειονότητες και κατέστρεψε τον εθνικό τους πολιτισμό αναβιώνωντας το μεγαλορωσικό σωβινισμό. 

-Τα «αντιδραστικά κάλαντα»

     Στην “Καθημερινή” της 29ης Δεκεμβρίου 2007 δημοσιεύτηκε ένα ενδιαφέρον κειμενάκι του Βλάση  Αγτζίδη για τα κάλαντα στις σοβιετικές ελληνικες κοινότητες την περίοδο του μεσοπολέμου. Επίκαιρο, με μια έννοια, λόγω των γιορτών αλλά και αποκαλυπτικό ως ένα σημείο για τα όρια της τεχνητής απόπειρας εξάλειψης του θρησκευτικού συναισθήματος.

-Ένα δώρο στα προσυνεδριακά του ΚΚΕ

Μια εκδήλωση στην Καλλιθέα

Το ΚΚΕ βρίσκεται σε μια περίοδο προσυνεδριακής συζήτησης, εν όψει του 18ου συνεδρίου του, που θα πραγματοποιηθεί τον Φεβρουάριο. ‘Ενα από τα θέματα που συζητιέται, σχετίζεται με το ορθόν ή μη των σταλινικών διώξεων κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης το 1937-1938. Μέχρι τώρα φαίνεται ότι η κυρίαρχη προσέγγιση είναι ιδεαλιστική και παραδοσιακή. Δε λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά δεδομένα, ούτε καν τα σοβιετικά αρχεία. Ούτε βρίσκεται σε συμφωνία με την κομματική ιστορία. Με τον ίδιο τρόπο που δείχνει να αγνοεί την εξόντωση των μελών του ΚΚΕ, που είχαν καταφύγει στη Σοβιετική Ένωση μετά το 1928, με τον ίδιο τρόπο παρακάμπτει και αιτιολογεί  την πλήρη απαγόρευση του σοβιετικού ελληνικού πολιτισμού και την εξόντωση των ντόπιων Ελλήνων (Ποντίων και Μαριουπολιτών) κομμουνιστών, μαζί φυσικά με πλήθος απλών πολιτών.

-ΚΚΕ : Οι μισές αλήθειες του κυρίου Γκίκα

Ο προσυνεδριακός διάλογος φαίνεται ότι ξεκίνησε στο ΚΚΕ. Και σίγουρα στο επίκεντρο θα βρεθούν και εκείνα τα ζητήματα που μπορούν να ενταχθούν εύκολα στον ιστορικό αναθεωρητισμό. Και ένα απ’ αυτά θα είναι οι σταλινικές διώξεις κατά των μικρών κοινοτήτων, μεταξύ των οποίων και των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης.   Η ολοκληρωτική καταστροφή του ελληνικού σοβιετικού πολιτισμού από τους σταλινικούς, η εξόντωση της ελληνικής κομματικής και πνευματικής ηγεσίας, καθώς και η βίαιη εκτόπιση μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινότητας στην Κεντρική Ασία, μετατρέπουν σε εφιαλτική συνηγορία προς την απάνθρωπη βία και την αντεπαναστατική αντιλαϊκή πρακτική, απόπειρες όπως αυτές που κριτικάρονται στο παρακάτω δημοσίευμα. 

-Aπό τον Κεμάλ στον Στάλιν…. μέσω Ναγκόρνο-Καραμπάχ

 …. μπλογκοσυζητήσεις στο Πολιτικό blog

Με αφορμή ένα ταξίδι του Καρπίδη στο Αζερμπαϊτζάν δημοσιεύτηκαν κάποιες ενδιαφέρουσες ανταποκρίσεις.  Σας προτείνουμε να  τις δείτε, γιατί αναδεικνύουν και μια άλλη πλευρά των τεράστιων δυνατοτήτων που προσφέρει το μπλόγκιν.

-Για τον Στάλιν και πάλι (Будb радостно τβοe имя!)

…και να θες ν’ αγιάσεις δεν μπορείς.

 

                           

Δείτε στην Καθημερινή του Σαββατοκύριακου ένα νέο κείμενο για την έρευνα στα αρχεία των στρατοπέδων συγκέντρωσης… στη μακρινή Κολιμά. 

-Στάλιν: Χρόνια Πολλά ατιμούλη….

Κάποτε, σ’ αντίστοιχες μέρες, γεννήθηκε κάπου στη Γεωργία του Καυκάσου ο Ιωσήφ Ντζουγκασβίλι του Βησσαρίωνα [Yósif Vissariónovich Dzhugashvili (στα ρωσικά: Ио́сиф Виссарио́нович Джугашви́ли, και στα γεωργιανά: იოსებ ბესარიონის ძე ჯუღაშვილ)] που αργότερα θα γίνει γνωστός ως “Ατσαλένιος”, δηλαδή ΣΤΑΛΙΝ.  Για τη  μοιραία αυτή ιστορική στιγμή, τόσο για το  παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα, όσο και για τους πολυάριθμους ομογενείς που διέμεναν στη Σοβιετική Ένωση [Πόντιοι, Μαριουπολίτες, Ελλαδικοί (μετανάστες και φυγάδες κομουνιστές για να γλυτώσουν την καταπίεση του μεσοπολέμου στην Ελλάδα)]… δείτε στου Καρπίδη…. 

-70 χρόνια από τις σταλινικές διώξεις

Διαβάστε στην “Καθημερινή” της Κυριακής (9 Δεκεμβρίου)…

…..για τις σταλινικές διώξεις κατά της ελληνικής μειονότητας στη Σοβιετική Ένωση του Μεσοπολέμου, ένα κείμενο του φίλου μας στο Π&Α, Βλάση Αγτζίδη…

-Ο παππούς Αντώνης, ο Στάλιν και ‘γω…

 Έβαλε τα «καλά του» ένα πρωί του ‘74 ο παππούς Αντώνης και ξεκίνησε.

-Που πας πρωί πρωί τον ρώτησε η μάνα. (Μώ σε, μερ’ εχπάστες; …οι διάλογοι στα ποντιακά ήταν, έχοντας και άλλη αξία, αλλά εδώ άλλο είναι το αντικείμενό μας).

-Ε, να… μέχρι το Χριστός (διπλανό χωριό) λέω να πάω, τον Γιάγκο να δω.

 -Καλά, τον Γιάγκο δεκαπέντε χρόνια έχεις να τον συναντήσεις, τι σου ήρθε τώρα και πας     ντυμένος, ταιριασμένος…. Ρωτάει η μάνα.

-H ΣΙΒΗΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

To κείμενο που δημοσιεύεται παρακάτω, γράφτηκε από  το δημοσιογράφο Γιώργο Κιούση  και δημοσιεύτηκε στην “Ελευθεροτυπία” στις 28 του Σεπτέμβρη 2006.  Αναφέρεται στην ερευνητική αποστολή  στην βορειοανατολική  Σιβηρία για μελέτη των αρχείων των σταλινικών στρατοπέδων συγκέντρωσης,   δύο ιστορικών: του Βλάση Αγτζίδη και του Ιβάν Τζουχά. Έχει ενδιαφέρον αυτή η άγνωστη σελίδα της Ιστορίας. Ξεκίνησε πολύ νωρίς με τη καταστολή της αντιπολίτευσης και κορυφώθηκε με τις διώξεις κατά των αγροτών, την περίοδο της βίαιης κολεχτιβοποίησης, των τρoτσκιστών και άλλων αριστερών μετά το ‘30 και των εθνικών μειονοτήτων από το ‘37.

-Τα παιδιά του Κολιγιάννη ποιόν είχανε πατέρα;

Με αφορμή την αντιποντιακή στροφή κάποιων κύκλων του ΚΚΕ

 

Βγήκ’ ο κουκουές σεργιάνι,
μ’ αρχηγό τον Κολιγιάννη…

Δύσκολοι που είν’ οι καιροί μας,
Σύντροφέ μου  υπομονή,
το δρεπάνι θε να κόψει
όποιο ζιζάνιο φανεί…

Και το Κόμμα τόχα φτιάξει
με τα μέτρα τα δικά μου
ήταν όλοι φιλικοί,
Κόλι-κολιγιαννικοί.(2)