-Καμιά ανοχή σε κανένα φασισμό!
Μ’ αφορμή την καταστροφή των γραφείων του “Ρεσάλτο”
“Ελευθερία νοείται, η ελευθερία της σκέψης του διαφορετικού”
Ρόζα Λούξεμπουργκ
Η προεκλογική περίοδος ανέδειξε την τρομοκρατική νοοτροπία διαφόρων κύκλων. Οι καταστροφές εκλογικών περίπτερων κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οι επιθέσεις της “Χρυσής Αυγής” κατά της Σοφίας Παπαζογλου και του υποψ. βουλευτή των Ο-Π, καθόλου δεν διαφέρουν από τη δομή της σκέψης που οδήγησε στην καταστροφή των γραφείων του περιοδικού “Ρεσάλτο“ στα Εξάρχεια. Η διαφύλαξη κάποιων κανόνων που κατακτήθηκαν με σκληρούς κοινωνικούς αγώνες και η απαξίωση σωτηριολογικών ιδεολογιών, απ’ όπου αυτές και άν προέρχονται θα πρέπει να είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού και αριστερού πολίτη.
-Ο Φαλμεράιερ και η συνέχεια των Ελλήνων…
Είναι ο Φαλμεράιερ ο ιδεολογικός αντίπαλος του ελληνικού εθνικισμού, όπως πιστεύουν διάφοροι ιδεοληπτικοί;
Η κατασκευαστική περί έθνους θεωρία έχει πλέον ζωή μιας γενιάς. Στην Ελλάδα όλα τα φαινόμενα έρχονται καθυστερημένα και εκφράζονται παραμορφωμένα και ελλειπτικά.
Το παλιό, αμφιλεγόμενο βιβλίο του Φαλμεράιερ «Η Ιστορία της Χερσονήσου του Μοριά κατά το Μεσαίωνα», υπήρξε το έργο αναφοράς όλων, εντίμων και ατίμων, που ήθελαν να αποδείξουν ότι οι Έλληνες είχαν εξαφανιστεί και και ότι οι νέοι Έλληνες είναι γέννημα του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού και του εθνικισμού, ο οποίος μετέτρεψε εργαλειακά (κατασκεύασε λένε οι νεότεροι) τους μη ελληνικούς λαούς της Βαλκανικής σε φαντασιακά Έλληνες. Οι οπαδοί του Φαλμεράιερ υποστηρίζουν ότι: “…ο Φαλμεράιερ τινάζει στον αέρα το μύθο πάνω στον οποίο στηρίχτηκαν οι ιδεολογικές βάσεις του ελληνικού κράτους…” Είναι όμως έτσι;
-Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς
Πέρασαν ήδη 87 χρόνια από τη σφαγή των χριστιανών (Ελλήνων και Αρμενίων) της Σμύρνης.
Το φετινό μας αφιέρωμα βασίζεται σε μια παρέμβαση του φίλου “Κιλκισιώτη” σε μια σχετική συζήτηση, όπου απαντά σε κάποιον που εκφράζει την παραδοσιακή αντίληψη της παλαιοελλαδικής αριστεράς, ότι στη Μικρά Ασία οι Έλληνες έκαναν ιμπεριαλισμό στο πλαίσιο μιας “υπερπόντιας εκστρατείας”.
Η σφαγή και η πυρπόληση της Σμύρνης από τους νικητές κεμαλικούς εθνικιστές, υπήρξε η ύστατη στιγμή μιας μεγάλης ιστορικής διαδικασίας περάσματος από την εποχή των πολυεθνικών αυτοκρατοριών
στην εποχή των εθνών-κρατών με όχημα τους κάθε λογής εθνικισμούς. Η Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς να συμμετάσχει στη διαδικασία αυτή. Αντίθετα, εξαιτίας των εσωτερικών αντινομιών και συγκρούσεων επέτρεψε το εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, του επωνομασθέντος Ατατούρκ, να ολοκληρώση την εθνοκάθαρση, να πνίξει την Ανατολή στο αίμα και να εγκαθιδρύσει ένα μιλιταριστικό αυταρχικό κράτος…
Η ευθύνη ανήκε κυρίως στην παλαιοελλαδική Δεξιά [που κέρδισε τις εκλογές με συνθήματα εγκατάλειψης της Μικράς Ασίας και των Μικρασιατών και διαχειρίστηκε τη Μικρασιατική Κρίση από το Νοέμβριο του '20 έως και τον Αυγουστο του '22], στο Παλάτι, τον Ιωάννη Μεταξά, στο Λαϊκό Κόμμα. Όμως στην κατεύθυνση αυτή συνήργησαν οι νεαροί κομμουνιστές του ΣΕΚΕ που συνεργάστηκαν με τους κεμαλικούς για τη νίκη τους, καθώς και ο Ελ. Βενιζέλος, που επέτρεψε στους αντιπολεμικούς και αντιμικρασιάτες βασιλικούς να πάρουν την εξουσία εν μέσω πολέμου.
-Οι ταυτότητες στην παγκοσμιοποίηση
Για την ταυτοτητα, την εθνική ταυτοτητα και την παγκοσμιοποιηση
Ίσως η σημαντικότερη εκδήλωση της 5ης Συνάντησης της Νεολαίας της ΠΟΕ ήταν η ομιλία του π. Νικόλαου Λουδοβίκου (καθηγητή Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, Πανεπιστημίου Cambridge, Πανεπιστημίου Wales) με τίτλο: Οι ταυτότητες έρχονται από το παρελθόν ή το μέλλον;
Στην αναζήτηση αυτή και στη σχέση μεταξύ παγκοσμιοποίησης και επιστροφής στις τοπικές ταυτότητες συμβάλλει το παρακάτω απόσπασμα του Πέτρου Θεοδωρίδη με πηγή το βιβλίο “Toward 2OOO” (1983) του R. Williams και μας θύμισε ο Νοσφεράτος……
-Περί Aρβανιτών
Οι Αρβανίτες είναι μια από τις βασικές ομάδες του νέου ελληνισμού. Ο ρόλος τους και η δράση τους υπήρξε καθοριστική για τη δημιουργία του νεότερου ελληνικού έθνους-κράτους. Παράλληλα, οι ίδιοι συνέβαλαν στην πολιτιστική ομογενοποίηση των πολύμορφων ελλαδικών πληθυσμών, που είτε μιλούσαν διάφορες ελληνικές διαλέκτους και ιδιώματα με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, είτε ήταν αλλόγλωσσοι.
-Οι ΤΟΥΡΚΟΚΡΗΤΙΚΟΙ
Οι άγνωστοι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι της οθωμανικής Κρήτης
Το πέρασμα της περιοχής από την πολυεθνική φεουδαρχική Αυτοκρατορία στα έθνη-κράτη συνοδεύτηκε από μορφές έκφρασης και μετάλλαξης πληθυσμών που δεν γίνονται εύκολα κατανοητές σ’ όσους εμφορούνται από μια γραμμική αντίληψη της ιστορίας. Ο ιδιαίτερος ρόλος των θρησκευτικών κοινοτήτων στην περιοχή μας συνόδευσε και τις εθνογενέσεις. Οι τουρκοκρητικοί αποτελούν μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες εφαρμογές αυτής της διαδικασίας.
-Οι μεταμορφώσεις της ταυτότητας…
H έκδοση του βιβλίου του (συν τοις άλλοις τ’ εμέτερον) Πέτρου Θεοδωρίδη δίνει την ευκαιρία να προσεγγίσουμε θεωρητικά το φαινόμενο του εθνικισμού και να προσπαθήσουμε να οριοθετήσουμε το ριζοσπαστικό ποντιακό κίνημα με σαφήνεια απέναντί του. Διαβάστε κι άλλο »
-ΕΘΝΟΛΑΪΚΙΣΜΟΣ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο Πέτρος Θεοδωρίδης, επιχειρώντας να αποτυπώσει νέα φαινόμενα στη μελέτη του για τον εθνικισμό, κατέληξε στην υιοθέτηση του νέου όρου ”εθνολαϊκισμός“. Η απόπειρά του έχει ενδιαφέρον…. και ίσως βοηθήσει και ‘μας που ασχολούμαστε με ζητήματα που σχετίζονται με την ιστορική μνήμη, να δούμε με νέο τρόπο κάποια θέματα.
Mε μια έννοια, φαινόμενα που μπορούν να περιγραφούν και με τον τρόπο του Θεοδωρίδη, εμφανίστηκαν αρκετά στο χώρο μας και προκλήθηκαν σκληρές αντιπαραθέσεις. Ευτυχώς, ο οργανωμένος ποντιακός χώρος κατάφερε να περιθωριοποιήσει τις “εθνολαϊκιστικές” ομάδες. Ο Αγώνας, όμως, συνεχίζεται!!!
Δημοσιεύουμε παρακάτω (με δική μας επιμέλεια, ώστε να φανεί και εικονογραφικά η ποικιλία των παραμέτρων) σχετική ομιλία του Θεοδωρίδη. Διαβάστε κι άλλο »


