-1 Νοεμβρίου 1920: οι μοιραίες εκλογές που έκριναν την ιστορία

Την 1η Νοεμβρίου του ‘20  έγιναν οι εκλογές που καθόρισαν το μέλλον του ελληνισμού της Ανατολής.

Στην Ελλάδα συγκρούστηκαν οι δυνάμεις που ήταν υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στο μεταπολεμικό (του Α’ παγκοσμίου πολέμου) σκηνικό και της απελευθέρωσης των Ελλήνων της ανατολής που είχαν ήδη γευθεί από το 1914 την πολιτική Γενοκτονίας του τουρκικού εθνικισμού, και απ’ την άλλη οι μοναρχικές δυνάμεις της Μικράς πλην Εντίμου που πολιτεύθηκαν με το σύνθημα “Μικρά πλην έντιμος Ελλας” και πρότειναν ως λύση του Μικρασιατικού Ζητήματος το “Οίκαδε“. Δηλαδή να γυρίσουν τα παιδιά τους πίσω εγκαταλείποντας τους Έλληνες της Ανατολής στο έλεος των εθνικιστών του Μουσταφά Κεμάλ πασά.

-Το ύστατο “ΟΧΙ” ενός μικρού ανθρώπου…

“Μικρό Άνθρωπο” ονόμασε τον Ιωάννη Μεταξά ο ακροδεξιός και προσφυγομάχος σύντροφός του Γεώργιος  Βλάχος (της “Καθημερινής“)  όταν αρνήθηκε να αναλάβει την αρχιστρατηγία του ελληνικού στρατού της Μικράς Ασίας, με αποτέλεσμα αυτή να δωθεί στον ανίκανο και προβληματικό  Χατζηανέστη. Ο Χατζήανέστης διέπραξε τα γνωστά απαράδεκτα στρατιωτικά λάθη στο μέτωπο με αποτέλεσμα την νίκη των τουρκικών εθνικιστικών στρατευμάτων του Μουσταφά Κεμάλ και την ολοκλήρωση των Γενοκτονιών των χριστιανικών λαών.  Ο Μεταξάς, άριστος στρατιωτικός, έχοντας την ίδια αντιμικρασιατική άποψη με το ΣΕΚΕ συνήργησε στην τρομερή Ήττα. Ήδη από το 1915, είχε συμβάλλει αποφασιστικά στην κατεύθυνση αυτή. Τη στιγμή που η περιοχή μας βρισκόταν στο μάτι του κυκλώνα, επέλεξε την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του γερμανικού ιμπεριαλισμού προσπαθώντας πάσει θυσία να κρατήσει την Ελλάδα ουδέτερη.

-Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς

Πέρασαν ήδη 87 χρόνια από τη σφαγή των χριστιανών (Ελλήνων και Αρμενίων) της Σμύρνης.

Το φετινό μας αφιέρωμα βασίζεται σε  μια παρέμβαση του φίλου “Κιλκισιώτη” σε μια σχετική συζήτηση, όπου απαντά σε κάποιον που εκφράζει την παραδοσιακή αντίληψη της παλαιοελλαδικής αριστεράς, ότι στη Μικρά Ασία οι Έλληνες έκαναν ιμπεριαλισμό στο πλαίσιο μιας “υπερπόντιας εκστρατείας”.

Η σφαγή και η πυρπόληση της Σμύρνης από τους νικητές κεμαλικούς εθνικιστές, υπήρξε η ύστατη στιγμή μιας μεγάλης ιστορικής διαδικασίας περάσματος από την εποχή των πολυεθνικών αυτοκρατοριών στην εποχή των εθνών-κρατών με όχημα τους κάθε λογής εθνικισμούς. Η Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς να συμμετάσχει στη διαδικασία αυτή. Αντίθετα, εξαιτίας των εσωτερικών αντινομιών και συγκρούσεων επέτρεψε το εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, του επωνομασθέντος Ατατούρκ, να ολοκληρώση την εθνοκάθαρση, να πνίξει την Ανατολή στο αίμα και να εγκαθιδρύσει ένα μιλιταριστικό αυταρχικό κράτος…

Η ευθύνη ανήκε κυρίως στην παλαιοελλαδική Δεξιά [που κέρδισε τις εκλογές με  συνθήματα εγκατάλειψης της Μικράς Ασίας και των Μικρασιατών και διαχειρίστηκε τη Μικρασιατική Κρίση από το Νοέμβριο του '20 έως και τον Αυγουστο του '22], στο Παλάτι, τον Ιωάννη Μεταξά, στο Λαϊκό Κόμμα. Όμως στην κατεύθυνση αυτή συνήργησαν οι νεαροί κομμουνιστές του ΣΕΚΕ που συνεργάστηκαν με τους κεμαλικούς για τη νίκη τους, καθώς και ο Ελ. Βενιζέλος, που επέτρεψε στους αντιπολεμικούς και αντιμικρασιάτες βασιλικούς να πάρουν την εξουσία εν μέσω πολέμου.

-Εκλέχτηκε ο πρώτος Έλληνας πράσινος (φιλο.μεταξικός) ευρωβουλευτής

Όταν τα σκάνδαλα παράγουν σκάνδαλα

Είναι πλέον γεγονός: Η καπηλεία του ονόματος της οικολογίας συνδυασμένη με την απέχθεια του κόσμου απέναντι σ’ ένα βρωμερό και δυσώδες πολιτικό σύστημα,  δημιούργησε ένα νέο μόρφωμα κάτι σα Φρανκεστάιν τζούνιορ μέχρι στιγμής. Πολλά καταμαρτυρούν στο κόμμα αυτό. Από παλιούς των Οικολόγων-Εναλλακτικών μέχρι το Νάνο Βαλαωρίτη. Όμως το γεγονός είναι ένα: Η Ελλάδα διεθέτει πλέον τον πρώτο πρασινο ευρωβουλευτή της που θαυμάζει κάποιες πλευρές της πολιτικής του δικτάτορα-φασίστα Ιωάννη Μεταξά, χωρίς να το ομολογεί μήπως και χάσει καμιά ψήφο από τους αφελείς ψηφοφόρους.

Η συνέντευξη του Τρεμόπουλου στα “Νέα” ήταν αποκαλυπτική των θέσεων και της νοοτροπίας ενός ανθρώπου που έχει κανονικότατα γραμμένη την πραγματική Ιστορία και που δεν έχει εκείνες τις στοιχειώδεις αρχές της πολιτικής  οικολογίας, της περιφρόνησης δηλαδή της εξουσίας και της στολής. Για τον Τρεμόπουλο η στρατιωτική στολή του Μουσταφά Κεμάλ πασά είναι μάλλον ερωτικό στοιχείο που προάγει την αγάπη μεταξύ των λαών. Δείχνει να γοητεύεται απο τη στρατιωτική στολή, που σ’ έναν φυσιολογικό αριστερό πολίτη δημιουργεί απέχθεια. Για τον Τρεμόπουλο, ο Ατατούρκ δεν είναι ένας μιλιταριστής, εθνικιστής, ρατσιστής   που βάσισε την πολιτική του στην καταπίεση του λαού του και στην εθνική εκκαθάριση των διαφορετικών, αλλά ο “λατρεμένος γείτονας”, που δείχνει το δρόμο και πρέπει να του αφιερώσουμε και πάλι -κατά το πρότυπο Μεταξά- έναν δρόμο στην πόλη όπου εγκαταστάθηκαν τα  θύματά του. Τύφλα νάχει ο Ψωμιάδης!!!!!!

-Δίκη των Εξ: Η Ακροδεξιά αντεπιτίθεται… !

Να αντισταθούμε στον αναθεωρητισμό

Ζούμε σε μια εποχή που ο αντιπροσφυγικός  αναθεωρητισμός εμφανίζεται με μοναδικό θράσος. Απ΄τη μια, η Ακροδεξιά υποδύεται έναν άλλο ρόλο και αρχίζει να καπηλεύεται την ιστορία των Ελλήνων της Ανατολής, δηλαδή των μέχρι χθες απόβλητων αντιπάλων της. Απ΄την άλλη επανεμφανίζεται με το παλαιό  αντιπροσφυγικό της πρόσωπο: Τόλμησαν να ζητήσουν στις μέρες μας κάτι που ούτε ο δικτάτορας Μεταξάς το αποτόλμησε την εποχή της παντοδυναμίας του -ούτε καν και η Χούντα: την αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ.

-Οι πρόσφυγες, η ακροδεξιά και … οι άλλοι

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση μας έστειλε ο φίλος ”Κιλκισιώτης”. Αναφέρεται στην παραδοσιακή αντιπροσφυγική στάση της Ακροδεξιάς,  καθώς και στην ελλαδική κοινωνία “όπου οι βασικές πολιτικές της δυνάμεις -από την επαύριο της Μικρασιατικής Καταστροφής- χαρακτηρίζονταν από ένα βαθύ και γνήσιο φιλο-ατατουρκισμό, καθώς και από ένα ρατσιστικό αντιμικρασιατικό πνεύμα .“

  

-Ο Καραμανλής, ο Κουκοδήμος και ο Μουσταφά Κεμάλ

Πρέπει να τιμούν οι Νεοέλληνες  τον Ατατούρκ;

Στο τέλος της επίσκεψής του στην Τουρκία  ο Κωστας Καραμανλής, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, κατέθεσε στεφάνι στο Μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, του μετονομασθέντος Ατατούρκ (πατέρα των Τούρκων). Και έγραψε στο Βιβλίο Επισκεπτών κάτι που θύμιζε τις παλιότερες, βραχύβιες προσπάθειες των Ελ. Βενιζέλου και Ατατούρκ για εμπέδωση της ελληνοτουρκικής φιλίας.

-Καλό ταξίδι μπαρμπα-γιάννη…

Γιάννης Ταμτάκος (1908-2008 )

Πέθανε ο Μικρασιάτης αγωνιστής λίγο πριν κλείσει τα εκατό του χρόνια. Γεννήθηκε στη Φώκαια της Ιωνίας. Έγινε πρόσφυγας στα 6 του χρόνια λόγω των πρώτων διωγμών. Επέστρεψε και πάλι στην πατρίδα του το 1918 για να την εγκαταλείψει οριστικά με την Μικρασιατική Καταστροφή του ‘22.

-ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΠΕ ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

28 ΟΧΤΩΒΡΗ 1940:  ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΠΕ ΤΟ «ΟΧΙ»

M’ αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο της “Ανασύνταξης” 

« θα ρίξουμε μερικές τουφεκιές για την τιμή των όπλων»

“Στις 28 Οκτώβρη 1940 στις 5.30 το πρωί πολυάριθμες ιταλικές φασιστικές δυνάμεις επιτίθενται σε όλο το μήκος των ελληνοαλβανικών συνόρων , από τις βουνοκορφές του Γράμμου ως τις παραλιακές ακτές του Ιονίου Πελάγους (Ιόνιο ως τη λίμνη Πρέσπα), προηγήθηκε εντατική προπαρασκευή πυροβολικού και σφοδρός βομβαρδισμός της αεροπορίας τους.