-Ο Στάλιν, οι Πόντιοι και το …φερέγγυο ΚΚΕ

“Κάθε  καιρός  κι  ο  Στάλιν  του” [Οδυσσέας Ελύτης]

 απ’ την “Ουγγρική Εξέγερση”

Πρόσφατα ακούσαμε τη γ.γ. του ΚΚΕ να καταγγέλει τον ΣύΡιζΑ, μ’ αφορμή την εσωτερική κρίση και τη σύγκρουση των διαφόρων τάσεων -που ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις και τις διαφωνίες-  σημαίνουν ότι υπάρχει ζωντάνια και ποικιλία απόψεων.  Σε αντίθεση με το ΚΚΕ, που ειδικά μετά το τελευταίο του συνέδριο κλείστηκε στον εαυτό του, επέλεξε έναν αμυντικό εργατισμό ως κοινωνική τακτική  και άρχισε να αποκαθιστά και πάλι τους πεσόντες ηγέτες ενός αρνητικού παρελθόντος με προεξάρχοντα τον νεκροθάφτη του σοσιαλισμού και των σοβιετικών λαών Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, κοινώς Στάλιν.

Στο πλαίσιο αυτής της παλινόρθωσης της ιδιότυπης σταλινικής μοναρχίας, άρχισε συκοφαντική επίθεση κατά των Ποντίων, οι οποίοι εδώ και 22 χρόνια θυμούνται και τιμούν μια απότις πλέον μαύρες σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος: αυτή της εξόντωσης της σοβιετικής ελληνικής κοινότητας και της διάπραξης μιας φρικτής πολιτιστικής γενοκτονίας.

Στο πλαίσιο αυτής της -εθιμοτυπικής πλέον- πραγματοποίησης εκδηλώσεων Μνήμης, διοργάνωσαν και φέτος μια εκδήλωση στις 29 Ιουνίου στην Αγία Βαρβάρα Αττικής. Οργανωτής υπήρξε ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδας και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

 Οι υπεύθυνοι του ΚΚΕ, οξύνοντας τη συκοφαντική επίθεση κατά του ποντιακού ελληνισμού και του οργανωμένου ποντιακού κινήματος  προσπάθησαν να διοργανώσουν ανεπιτυχώς μια 5η φάλαγγα από εγκάθετους σταλινικούς και  δημοσίευσαν δύο καταγγελτικά άρθρα  στον “Ριζοσπάστη”, γεμάτα υπερβολές και ψεύδη. 

Δείτε τα:

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151429&publDate=28/6/2009

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151280&publDate=27/6/2009

Εντύπωση όμως κάνει -και πολλές υποψίες γεννά- το γεγονός ότι το ΚΚΕ δεν είχε να πει ούτε μια κακή λέξη για μια αντίστοιχη εκδήλωση που διοργάνωσε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη λίγες μέρες πριν ο εθνολαϊκιστής Νομάρχης Π. Ψωμιάδης. Φαίνεται ότι ο μαζικός χαρακτήρας του οργανωμένου ποντιακού κινήματος και οι ιδεολογικές του αναζητήσεις, ενοχλούν πολύ περισσότερο τους σταλινόσαυρους του Περισσού απ’ ότι η “επάρατος”!!!  

 Ο ΣΠΟΣ Ν. Ελλάδας και Νήσων της ΠΟΕ, συνέταξε μια πολύ σημαντική απάντηση την οποία και δημοσιεύουμε:

 

-Σταλινισμός και μειονότητες

Στάλιν  VS Λένιν

Ο καλός μας φίλος “Κιλκισιώτης” μας  έστειλε ένα δημοσίευμα απ’ το Ιντιμίντια με τίτλο  ”Σταλινισμός και μειονότητες” το οποίο  έχει και  αρκετές παραπομπές σε κείμενα που έχουμε κατά καιρούς  ανεβάσει.  Θεωρήσαμε καλό να το αναρτήσουμε και μεις, εν όψει του σημαντικού συνεδρίου του ΚΚΕ. 

“Ο σταλινισμός κινήθηκε στον αντίποδα της πολιτικής του Λένιν, όσον αφορά το σεβασμό των πολιτισμικών δικαιωμάτων των λαών..

Στη θέση της πολυπολιτισμικής αντίληψης, του σεβασμού της πολιτιστικής ετερότητας και του συνθήματος “εθνικό στη φόρμα και σοσιαλιστικό στο περιεχόμενο”, καταπίεσε τις μειονότητες και κατέστρεψε τον εθνικό τους πολιτισμό αναβιώνωντας το μεγαλορωσικό σωβινισμό. 

-Oι πολιτικοί μας και ο …..περήφανος λαός!

Οι πολιτικοί πά εξέρνε πώς ο κοσμον έν αοίκος και άμον ντό θέλνε εφτάγνε και λέγνε ήντιαν θέλνε. Εύραν χωρίον παλλαλόν κι’εφτάγνε ποπαδικήν. Ποία να κρούγνε ς’ σό νού μ’ και ποίαν’ ανασπάλλω. Ο Παπαδόπουλον με τον Πατακόν και κάν πέντε έξ νομάτ’έτεροι παλλαλοί το 1967 τη χρονίας, σεπεπεπί του κομμουνιστικού κινδύνου, εγόμωσαν τά φυλακάς και τά εξορίας. Θ’έρχουσαν τεά οι κομμουνισταί να παίρνε τη κοσμί τ’οσπίτια και τά περιουσίας. Άμαν οι κομμουνισταί εχάσαν τη στράταν και εδελειάγαν ς’σή σκοτείαν και κι εφάνθαν,κι αέτς πά ερούξαν τά τράπεζας και επέραν τ’οσπίτια τουν και τά περιουσίας ατουν.

Ετότε ξάν ο κόσμον άμον ντ’εξέρνε: Ζήτω και ζήτω.

“…τους έχω βαρεθεί” : Κριτική στη σοβιετική γραφειοκρατία

Μ’ αφορμή το θάνατο της εξαιρετικής  τραγουδίστριας  Μαρίας Δημητριάδη θυμηθήκαμε το έξοχο ποίημα του ανατολικογερμανού Wolf Biermann, που μελοποίησε ο Θάνος Μικρούτσικος. 

Ίσως το καλύτερο μνημόσυνο για τη Μαρία Δημητριάδη να είναι η ανάμνηση της ερμηνείας της, που έδωσε ζωή στους εκπληκτικούς στίχους του Biermann. Και είναι ακόμα καλύτερη υπενθύμιση γιατί οι γραφειοκράτες -όσοι στήριξαν και όσοι ονειρεύονται ένα τέτοιο σύστημα- είναι ακόμα εδώ.