-Οι πρόσφυγες, η ακροδεξιά και … οι άλλοι

Μια ενδιαφέρουσα παρέμβαση μας έστειλε ο φίλος ”Κιλκισιώτης”. Αναφέρεται στην παραδοσιακή αντιπροσφυγική στάση της Ακροδεξιάς,  καθώς και στην ελλαδική κοινωνία “όπου οι βασικές πολιτικές της δυνάμεις -από την επαύριο της Μικρασιατικής Καταστροφής- χαρακτηρίζονταν από ένα βαθύ και γνήσιο φιλο-ατατουρκισμό, καθώς και από ένα ρατσιστικό αντιμικρασιατικό πνεύμα .“

  

-Ο πoλυ-πολιτισμικός HOMUNCULUS

Η σύγκρουση για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού έφερε στο φως έναν πλούσιο προβληματισμό και ανέδειξε σύνολο αντιθέσεων και αντιφάσεων, που πολλοί ούτε καν μπορούσαν να τις φανταστούν. Φαίνεται ότι βρισκόμαστε σ’ ένα ιστορικό μεταίχμιο, όπου οι παλιές αντιθέσεις (ντόπιοι-πρόσφυγες μετά το ΄22, αριστεροί-δεξιοί από τη δεκαετία του ‘40) παραχωρούν τη θέση τους σε νέες.

-H ανομολόγητη πλευρά της ιστοριογραφίας

M’ αφορμή τις συζητήσεις που ξεκίνησαν για τους δικούς μας αναθεωρητές, τους αρνητές της Γενοκτονίας και τους απολογητές του τουρκικού μιλιταριστικού εθνικισμού, παραθέτουμε ένα κείμενο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Καθημερινή”, 24-4-2008, με τίτλο “Η άλλη ιστοριογραφία” (που αξιοποιούσε παράλληλα και κάποια στοιχεία του γόνιμου διαλόγου που αναπτύχθηκε στις σελίδες του Π&Α.)  

Το παραθέτουμε  γιατί προσεγγίζει το ίδιο θέμα μ’ έναν τρόπο που αγγίζει απόλυτα τις δικές μας ευαισθησίες.

-Η εκδίκηση της Στ’ Δημοτικού

Θα θυμάστε ότι ένα από τα επιχειρήματα κατά του βιβλίου Ιστορίας της Στ’ δημοτικού -που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει μετά από την πρωτοφανή λαϊκή κατακραυγή-  εκτός του “συνωστισμού”, ήταν ότι αποσιωπούσε τα πάντα για τον Πόντο,  συνεχίζοντας την παράδοση της αντιδραστικής σχολικής ιστοριογραφίας.  Μια παράδοση που δυστυχώς βλέπουμε να συνεχίζεται και σήμερα …

-Τσίπρας VS Κουβέλης……. και μείς !!!

Διαλέξτε τον καλύτερο!

Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου βρίσκεται ήδη στην τελική ευθεία να εκλέξει το νέο του πρόεδρο. Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Φώτη Κουβέλη  είναι οι υποψήφιοι για την ηγεσία του.

-Δύο ερωτήσεις για τον Τσίπρα…

Λες να απαντήσει; 

Ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τον Φώτη Κουβέλη  είναι οι υποψήφιοι για την ηγεσία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Η δήλωση αποχώρησης του Αλέκου Αλαβάνου άνοιξε τις διαδικασίες για την επιλογή του επόμενου προέδρου ενός σημαντικού κόμματος της Αριστεράς. Ο Τσίπρας δια των φίλων του, εξέφρασε την επιθυμία να συνομιλήσει με τα μπλογκς, επιλέγοντας κάποια από αυτά.

-70 χρόνια από τις σταλινικές διώξεις

Διαβάστε στην “Καθημερινή” της Κυριακής (9 Δεκεμβρίου)…

…..για τις σταλινικές διώξεις κατά της ελληνικής μειονότητας στη Σοβιετική Ένωση του Μεσοπολέμου, ένα κείμενο του φίλου μας στο Π&Α, Βλάση Αγτζίδη…

-Άθλια κατάληξη ενός άθλιου βιβλίου…

  ….και το χάλι της Παιδείας συνεχίζεται…

Ένα ενδιαφέρον κείμενο, γραμμένο από τον Βένιο Αγγελόπουλο και δημοσιευμένο στην “Ελευθεροτυπία” στις 7 και 8 του Νοέμβρη, έρχεται να συμβάλλει στους γόνιμους προβληματισμούς που προκάλεσε ένα αμφιλεγόμενο σχολικό βιβλίο, γραμμένο στο πόδι, προερχόμενο απ’  το χώρο   της αναθεωρητικής ιστοριογραφίας.

-Τι θα κάνουμε τώρα χωρίς βαρβάρους;

 Η αριστερή και η προσφυγική κριτική στην ομάδα Λιάκου

Η κρίση που δημιούργησε ο αναθεωρητισμός στο χώρο της ιστοριογραφίας τέλειωσε με το γνωστό βαλκανικό τρόπο. Όμως, η δεκαπεντάμηνη σύγκρουση (ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2006)  έφερε στην επιφάνεια άγνωστους προβληματισμούς και διεργασίες, με σημαντικότερες αυτές που  προέρχονται από τις προσφυγικές οργανώσεις και την Αριστερά.

-Βιβλίο Ιστορίας…. τελειώνοντας προς το παρόν!

 ”Η απόσυρση του βιβλίου δεν είναι νίκη του λαού, είναι ήττα της εξουσίας και των υποτακτικών (της) διανοουμένων.” (Γ. Σταματόπουλος, “Ε”, 29-9-07)  

Τέλειωσε με ανορθόδοξο -αλλά αναπόφευκτο- τρόπο μια σύγκρουση που ξεκίνησε από τον περασμένο Ιούλη, με αφορμή το βιβλίο ιστορίας της Στ’ Δημοτικού. Η ενδιαφέρουσα ανάλυση του gazakas  και η ανακοίνωση της ΚΟΕ έρχονται να παρουσιάσουν το τέλος της θλιβερής -και αποκαλυπτικής συνάμα-  ιδεολογικής σύγκρουσης με την Ομάδα Λιάκου.

-Το Βιβλίο Ιστορίας ή “στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα”

Στην συγκεκριμένη περίπτωση “κουφή” είναι η ομάδα που στηρίζει το αμφιλεγόμενο βιβλίο ιστορίας της Στ’  δημοτικού. Η οποία προσπαθεί να αποδείξει ότι για την αμφισβήτηση φταίνε οργανωμένα ακροδεξιά και εθνικιστικά κέντρα.

 Η αμετροέπειά της είναι εντυπωσιακή!

-Τ Ι – Ν Α – Ψ Η Φ Ι Σ Ω ; (ή “καλό βόλι σύντροφοι”)

Οι “φίλοι” και οι “άλλοι” εν όψει εκλογών…

Παρότι οι δημοσκόποι και οι bookmakers φαίνεται να έχουν προλάβει τη λαϊκή βούληση με τις προβλέψεις τους -προς δόξαν των νεοφιλελεύθερων οπαδών- εν τούτοις οι εκλογές δίνουν τη δυνατότητα για μια ουσιαστική αποτίμηση.

-Ο παππούς Αντώνης, η Ρεπούση και ο Καρατζαφέρης…

Ίσως βγαλμένος από το πιο όμορφο παραμύθι, αυτό της Ανατολής, ο παππούς Αντώνης.

Εκεί που μ’ολες τις περίεργες συγχορδίες χοτζάδων και καμπαναριών που αποπέμπουν ο Ένας θεός δεν φύλαξε….

-Μαριέττα Γιαννάκου (μ-λ) ;

“Δεν είμαι Στάλιν/  δεν είμαι Χίτλερ,

μόνο είμαι μ-λ

εγώ, η  πονηρή  αλεπού!”

                                                                          

    

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (5)

ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ “ΚΑΛΟΥ” ΚΑΙ ΤΟΥ “ΚΑΚΟΥ”

_________________________________________________________ 

“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…” 

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

——————————

Ψήφισμα

(Παγκόσμιου Συνεδρίου του Ποντιακού Ελληνισμού -Αθήνα, Ιούλιος 2006)

«Το νέο βιβλίο Ιστορίας της Στ’ δημοτικού, που βρίσκεται στη διαδικασία έκδοσης, έρχεται σε  αντίθεση με ομόφωνες αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων, παραποιεί την Ιστορία, απενοχοποιεί τον τουρκικό εθνικισμό, αποσιωπά τις διώξεις των χριστιανικών πληθυσμών και προσβάλλει ιδιαίτερα τον ποντιακό ελληνισμό που υπέστη Γενοκτονία. Ζητάμε: να επανεξεταστεί η σχετική έκδοση, ώστε να είναι συμβατή και με τις αποφάσεις του ελληνικού Κοινοβουλίου, αλλά και με τη συλλογική ιστορική μνήμη του ποντιακού ελληνισμού και του συνόλου του ελληνικού λαού»

    (ψηφίστηκε ομόφωνα από εκπροσώπους 541 οργανώσεων απ’ όλο τον κόσμο)

-Ο χειρότερος εφιάλτης μου……

          Έτσι…. για να χαλαρώσουμε!!!!!         

[αφιερωμένο στον Στάθη (της "Ε")]

Την περασμένη νύχτα είδα έναν εφιάλτη. Έναν τρομακτικό εφιάλτη.

Σηκώθηκα  απ’ το κρεβάτι κοιτάχτηκα στο καθρέφτη κι αντελήφθην ότι είχα  γίνει μαύρος.

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (7)

Ο ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

* Μπορεί η Αριστερά να υποστηρίξει ότι τα «Ματωμένα χώματα» της Διδώς Σωτηρίου είναι έργο «ελληνοκεντρικό»;

* Μπορεί η Αριστερά να δέχεται ότι είναι «εσμός Αλευρομαγείρων» όσοι κάνουν κριτική στο βιβλίο της Ιστορίας για την ΣΤ’ Δημοτικού;

* Πιστεύει η Αριστερά ότι πρέπει να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα για να μην το ξαναπάθουμε, αλλά όχι και τη Μικρασιατική Καταστροφή για να μην αφυπνίζεται το… «μίσος»; Κι αν τέτοιες παραδοξότητες, αλαζονείες και σοφιστείες -αναλόγως- δεν υποστηρίζει, δέχεται και προτείνει η Αριστερά, τότε ποια Αριστερά κατοικεί στην «Αυγή»;

-Η απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων στον Πρόεδρο των ΗΠΑ

Το παρακάτω κείμενο αυτό αποτελεί (τουλάχιστον  έτσι αναφέρει το Σενάριο, που μέρος του -απ’ ότι λέγεται- είναι και τουτη η “απάντηση”) την ιστορική απάντηση του αρχηγού των ινδιάνων Σκουάμις στον Πρόεδρο των ΗΠΑ που ζητά να αγοράσει τη γη της φυλής του.

Αν και γραμμένο το 1855, είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Η δυσαρμονία του ανθρώπου με τη φύση δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερη όσο σήμερα. Η θυσία κάθε αξίας στο κέρδος δεν ήταν ποτέ πιο γενικευμένη. Η περιθωριοποίηση από τη λαίλαπα του δυτικού καπιταλισμού όλων των μη δυτικών τρόπων ζωής και σκέψης, που τόσα έδωσαν στην ανθρωπότητα, δεν ήταν ποτέ πιο αισθητή. Η απάντηση του ινδιάνου αρχηγού Seatle λέει τα διαχρονικώς αυτονόητα σε μια εποχή που έγινε κανόνας το παράλογο και ταριχεύθηκε η ελπίδα.

-Βιβλίο ιστορίας: “Γιατί δεν διορθώνεται”

Με τον τίτλο αυτό, η εφημερίδα “Χριστιανική”  κυκλοφόρησε ένα βιβλίο… Χρήσιμη έκδοση για όσους θέλουν σε έντυπη μορφή κάποιες από  τις βασικές εισηγήσεις των “διαφωνούντων”…      Εάν, βεβαια, οι επιμελητές της έκδοσης είχαν:

-Οι παρεμβάσεις Μαργαρίτη για το βιβλίο Ιστορίας

H συζήτηση για το βιβλίο  Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού προκάλεσε έναν  πρωτοφανή  διάλογο στο χώρο των ιστορικών. Μια από τις ουσιαστικότερες παρεμβάσεις, έγινε από τον Γιώργο Μαργαρίτη, καθηγητή Σύγχρονης Ιστορίας στο ΑΠΘ.

Αναδημοσιεύουμε κάποιες από τις παρεμβάσεις του και δύο συνεντεύξεις, που -εκτιμούμε ότι- πλουτίζουν με μοναδικό τρόπο τους σύγχρονους προβληματισμούς και αποκαλύπτουν τη σημερινή ιστορική συγκυρία και τις άδηλες υπόγειες διεργασίες που συντελούνται.

-Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

Mια μαρτυρία από το μαύρο Σεπτέμβρη του ‘22 

“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…” 

Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

(το άρθρο αυτό το αφιερώνουμε στους 452 συμπολίτες μας, που υπέγραψαν υπέρ του  αναθεωρητικού βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού… και στους 7.000 που υπέγραψαν κατά.)

-Η “Αριστερά!” για το βιβλίο Ιστορίας

Ένα σημαντικό άρθρο του Στέλιου Θεοδωρίδη  φιλοξενήθηκε στην εφημερίδα “Αριστερά!” της ΚΟΕ. Έρχεται ως συνέχεια της συνέντευξης του Γιώργου Μαργαρίτη (28-5-07) και της θέσης της οργάνωσης που εκφράστηκε με το κείμενο μιας ομάδας εκπαιδευτικών του χώρου (δημοσιεύεται στη συνέχεια).

Έτσι, συγκεντρώνεται εδώ μεγάλο μέρος των κειμένων που συγκροτούν την αριστερή κριτική προς το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού και κυρίως προς το ιδεολογικο-πολιτικό ρεύμα που το παρήγαγε.

-H “έφοδος προς το χρυσάφι” και το βιβλίο Ιστορίας

Αν παρακολουθούσε ο Γιαπωνέζος τη σύγκρουση για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού θα του γενιούνταν πλήθος απορίες. Μια απ’ αυτές θα αφορούσε τη λυσσώδη υποστήριξη προς το βιβλίο αυτό από την εφημερίδα το “Βήμα“….

Ίσως η συνέντευξη του Γιώργου Μαργαρίτη στη εφημερίδα “Αριστερά“, (28-5-2007), επιτρέπει την κατανόηση κάποιων από τις άγνωστες παραμέτρους.

-Ευτύχης Μπιτσάκης: Για το βιβλίο Ιστορίας

Στην εφημερίδα Πριν, δημοσιεύτηκε στις  3/6/2007 ένα ενδιαφέρον κείμενο για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού, καθώς και για την πολιτική  ομάδα που το στηρίζει. Θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντική η ιδεολογική αντίθεση στην κυβερνητική πολιτική, όπως (η πολιτική αυτή)  εκφράζεται μέσα από το συγκεκριμένο βιβλίο. Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Μπιτσάκη, τόσο για να ξεκαθαρίσουν τα μέτωπα και να φανεί με σαφήνεια το ποιοί είναι με ποιούς, όσο και να αναδειχθούν τα ανήθικα επιχειρήματα των υποστηρικτών του βιβλίου.

-Εκδήλωση για το βιβλίο Ιστορίας

Το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού απείλησε να διχάσει την Ελλάδα. Έφερε στην επιφάνεια πράγματα άγνωστα, αντιθέσεις καινούργιες και κάποιο στοιχειώδη διάλογο μεταξύ των ιστορικών. Η αμφισβήτηση του βιβλίου είχε και την ιντερνετική της πλευρά. Ένας δικτυακός τόπος, το “Αντίβαρο“, κατάφερε να συγκεντρώσει την πολύμορφη κριτική και να την μετατρέψει σε κίνημα αμφισβήτησης. Έτσι, βρεθήκαμε μπρος στην πρώτη επαναστατική πράξη δια μέσου του διαδικτύου!

-Ακαδημία Αθηνών: Ελαττωματικό το βιβλίο ιστορίας της έκτης Δημοτικού

 Μιας και δεν υπάρχουν θεσμοί άλλοι και οι “υπεύθυνες” πολιτικές ηγεσίες δεν προνόησαν (νάναι καλά οι ημέτεροι και τα διαπλεκόμενα) να θεσπίσουν διαδικασίες σοβαρότερες σε τούτη ‘δω τη “μπανανία”, η Ακαδημία Αθηνών αποτελεί “μια κάποια λύση”…

-Ρεπούσηηηηηη, φέρε τα σώβρακα πίσω…

 

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (6)

Με  αφορμή  το  Ολοκαύτωμα  των  Εβραίων

Διεθνής μέρα για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων και ο νους  κάνει αθέλητες συγκρίσεις και καταλήγει σε προκλητικά και μελαγχολικά συμπεράσματα. Τη στιγμή που η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει την αναθεωρητική ιστοριογραφία ως -λίγο ή πολύ- “εγκληματική πράξη”, στην “μικράν πλην έντιμον”, η αναθεώρηση της Ιστορίας και η συγκάλυψη της Γενοκτονίας θεωρείται πράξη εκσυγχρονισμού των μεθόδων διδασκαλίας…. με τη συνενοχή πλήθους -έντιμων κατά τα άλλα- συμπολιτών μας. Τιμώντας τη σημερινή επέτειο του Ολοκαυτώματος αναδημοσιεύουμε από τη σελίδα του J95, μια προκλητική τοποθέτηση του άγνωστου σε μας “Ισπίρτ” -γόνου μάλλον προσφύγων από τη Σμύρνη… 

 Ισπίρτ Says:

-Ο Φαίδων Μαλιγκούδης, η «Γκιαούρ Ιζμίρ» και «ο συνωστισμός των γκιαούρηδων»

 To βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού κατάφερε το ακατόρθωτο: να προκαλέσει μια ευρύτατη συζήτηση για ζητήματα ιστοριογραφίας, όπου για πρώτη φορά όλες οι απόψεις κατατίθενται δημόσια. Σε μια Ελλάδα συνηθισμένη στην αδιαφορία για το σοβαρό δημόσιο διάλογο, όπου οι διάφορες ομάδες ιστορικών “ευλογούν τα γένια τους” και τον “ηγέτη” ή “προφήτη“ τους -με κορυφαίο παράδειγμα την ομάδα των συγγραφέων, όπου κάθε αντίθετος λόγος αντιμετωπίζεται με ειρωνία, απαξίωση ακόμα και ιδεολογική βία- άνοιξε απρόσμενα, μια πολύ σημαντική συζήτηση. Στο πλαίσιο αυτό αναδημοσιεύουμε σήμερα ένα εξαιρετικό κείμενο του ιστορικού Φαίδωνα Μαλιγκούδη, που δημοσιεύτηκε στην “Ε” με τίτλο “Γκιαούρ Ιζμίρ”.

-Η εγκύκλιος της Μαριέττας

Εγκύκλιος

της (προσφάτως ιδρυθείσης επιτροπής) του   Υπουργείου  Παιδείας και Θρησκευμάτων

  

-Βιβλίο Ιστορίας: Ούτε με τον Λιάκο, ούτε με το Λιακόπουλο!!!

     Η διαμάχη για το βιβλίο Ιστορίας παρουσιάζεται ως διπολική από τα ΜΜΕ. Τα τελευταία, πολλές φορές, επικεντρώνουν την παρουσίαση στη διαμάχη, προβάλλοντάς την ως σύγκρουση του “εκσυγχρονιστικού καλού” με το “εθνικιστικό κακό“, με αποκορύφωμα την πονηρότατη εκπομπή του Παύλου Τσίμα (αυτού, από το “συγκρότημα”!) Επειδή όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική, φιλοξενούμε σήμερα ένα κείμενο της Δώρας Μόσχου, που προέρχεται από την κομμουνιστική Αριστερά.

-Οι προσφυγικές οργανώσεις για το βιβλίο Ιστορίας

 Την Τετάρτη 14 Μαρτίου, οι Ομοσπονδίες των προσφυγικών οργανώσεων (Πόντιοι, Μικρασιάτες, Κωνσταντινουπολίτες), που εκπροσωπούν περισσότερες από 700 οργανώσεις πολιτών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έδωσαν Συνέντευξη Τύπου  για το  επίμαχο νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού, στο Πολιτιστικό Κέντρο Ποντιακού Ελληνισμού που βρίσκεται στα Εξάρχεια (Νοταρά 45 και Μετσόβου).

-”Ιός”: πίσω από την κουρτίνα!

 Ο καπιταλισμός, η εξουσία και οι μηχανισμοί της πλήρους αποδόμησης: Από τις εργασιακές σχέσεις μέχρι την ιστορική μνήμη

Η ιστορική συγκυρία χαρακτηρίζεται από μοναδικά χαρακτηριστικά, που σχετίζονται με το πέρασμα από το παλιό έθνος-κράτος σε  νέα υπερκρατικά υποκείμενα. Οι παραδοσιακές μορφές δεν εγγυώνται πια τα καπιταλιστικά συμφέροντα. Κάτι πρέπει να αλλάξει! Ο παλιός ενοχλητικός κόσμος πρέπει να εξαφανιστεί, οι εργάτες και οι εργαζόμενοι να μετατραπούν  σε άβουλα όντα, οι λαοί και τα έθνη να απωλέσουν κάθε ίχνος ταυτότητας.

 (ΜΙΚΡΑ  ΑΣΙΑ = “Το ελληνικό Βιετνάμ”…..  Ο “Ιός” υπήρξε μια καλή ιδεολογική εγγύηση για τα νέα συμφέροντα! Από το ‘92 είχε φανεί ο ρόλος του, όταν είχε προκαλέσει τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής και τους απογόνους τους. Πήρε τότε την απάντηση -δυστυχώς μόνο- από τους “βιετναμέζους πρόσφυγες“, που μέχρι σήμερα -για κακή του τύχη- αποτελούν το ένα τρίτο των κατοίκων της Ελλάδας)

Η εξουσία επιτίθεται!

Και τα όπλα της είναι πολλά. Ένα απ’ αυτά είναι η συκοφάντηση των αντιδρώντων, η εξίσωση του μαύρου με το άσπρο, η καλλιέργεια της σύγχυσης, η δαιμονοποίηση και η αξιοποίηση κάθε παλιάς συνομωσιολογικής τεχνικής. Και ένας από τους “μάστορες της τέχνης” είναι ο “Ιός”. Ακολουθώντας την παλιά πετυχημένη συνταγή προσπαθεί να σύρει το κίνημα στην υποταγή.

 

 Στη θέση των παλιών πολιτικών κριτηρίων και των ταξικών αντιθέσεων, θέτει το παραπολιτικό κουτσομπολιό και κάνει λογικές αναγωγές του τύπου “Ο μπάτσος είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα το μπουζούκι είναι μπάτσος!”. Εάν κάποιος θέλει να χρησιμοποιήσει τις μεθόδους τους,  θα καταλήξει πολύ ευκολότερα σε τραγικά συμπεράσματα για τους ίδιους. Και σε λάθος συμπεράσματα, γιατί πράκτορες του τουρκικού εθνικισμού  δεν  είναι… 

 

(“Τσολιάδες είστε και φαίνεστε” θα μπορούσε εύκολα να πει κάποιος στους “Ιούς” της εξουσίας.

Στη φωτογραφία: από τις συνέπειες της εκπαιδευτικής αντι-μεταρρύθμισης Γιαννάκου, που στο επίπεδο της ιδεολογίας, η ίδια αντι-μεταρρύθμιση αναδείχθηκε με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού)  

 

     Βάση της συκοφαντικής του επίθεσης, υπήρξε το θεώρημα ότι όσοι αντιδρούν στην αναθεωρητική ιστοριογραφία ανήκουν στην αντίδραση, η οποία με οργανωμένα κέντρα επιδιώκει την παύση της μεταρρύθμισης. Ο στόχος προφανής, για όσους κατανοούν τα διαπλεκόμενα: Να βοηθήσουν το εγχείρημα της εξουσίας που προσπαθεί να αντι-μεταρρυθμίσει τα πάντα και να μετατρέψει την αγορά σε ρυθμιστή των πάντων: από τα πανεπιστήμια και τις εργασιακές σχέσεις, μέχρι την Ιστορία… 

Η ομάδα αυτή λοιπόν, έχει θέσει ως στόχο έναν από τους σημαντικούς διανοούμενους της Αριστεράς, τον Γιώργο Καραμπελιά και το περιοδικό  Άρδην. Ανεξάρτητα, των διαφωνιών που μπορεί να έχει κάποιος με τον Καραμπελιά για τη σημερινή συγκυρία και το τι μέλλει γενέσθαι, η ταύτισή του με την ακροδεξιά, που επιχειρεί ο “Ιός”, μόνο γέλια μπορεί να προκαλέσει. Ομως, το φαινόμενο του “Ιού” είναι επικίνδυνο, γιατί συνδέεται σήμερα με τις  μαύρες επιδιώξεις της εξουσίας.

Ως στοιχειώδη πράξη αποκατάστασης της αλήθειας, δημοσιεύουμε -σαν πρώτο βήμα- την απάντηση Καραμπελιά:

 

Πλαστογραφώντας την Ιστορία

«Συκοφαντείτε, συκοφαντείτε, κάτι θα μείνει»
Γ. Γκαίμπελς (χωρίς συστάσεις)

Που να το φανταστεί κανείς, ότι η σκέψη ενός εκ των «ογκολίθων» του ναζισμού θα επιβεβαιωνόταν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σ’ ένα δημοσίευμα του «Ιού της Κυριακής» στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (18/02/07). Βεβαίως και αναφερόμαστε στο άρθρο «Μεζούρα της Εθνικοφροσύνης», ένα άρθρο που καταπιάνεται με το ζήτημα των βιβλίων της σχολικής Ιστορίας και του… «αλλάζει τα φώτα», παραχαράσσοντας τον χαρακτήρα και το περιεχόμενό του, προσπαθώντας να ταυτίσει κάθε φωνή που ασκεί κριτική στο περιεχόμενο των βιβλίων με το «σκότος» και την «άκρα δεξιά». Ένας από τους κύριους στόχους αυτής της επίθεσης είναι ο Γ. Καραμπελιάς, η ομάδα του περιοδικού Άρδην και της εφημερίδας Ρήξη.

Η μεταμοντέρνα θεωρία περί ιστορίας, θέλει την τελευταία να υπάρχει ως «επινόηση», ως αφήγηση που εξαρτάται πλήρως από τα κίνητρα του αφηγητή. Ως προς αυτό, ο «Ιός της Κυριακής» εμφανίζεται ως ακραιφνής «μεταμοντέρνος». Προσπαθεί με κάθε μέσο να επινοήσει την δική του «ιστορία», επιστρατεύοντας βεβαίως όλο το κλασσικό οπλοστάσιο των μεθόδων που απαιτούνται προκειμένου να επιτευχθεί κάτι τέτοιο: την συκοφαντία και το ψεύδος. Το δημοσίευμα, λοιπόν, του «Ιού»:

Α) Αποπειράται να εφεύρει την διαπλοκή «χώρων», «κέντρων» και «προσώπων» μέσω ενός ορυμαγδού πληροφοριών και περιπτωσιολογίας, ενώ, την μοναδική φορά που αναφέρεται στο περιεχόμενο απόψεων (το οποίο κανονικά έπρεπε ν’ αποτελεί και μοναδικό κριτήριο για την πολιτική κατηγοριοποίηση προσώπων και ομάδων) διαπράττει ανοιχτή πλαστογραφία, χρεώνοντας με μέ λόγια τρίτων, που στην πραγματικότητα δεν έχει δημοσιεύσει ούτε η Ρήξη, ούτε το Άρδην. Αναφέρομαι στο περίφημο «κουΐζ» που δημοσιεύει ο «Ιός», με τίτλο «Μια φωνή και μια γροθιά», στις σελίδες 54-55, το οποίο μου χρεώνει ένα εξωφρενικό κείμενο με τίτλο «Κρεμάστε τους!», που λίγο ως πολύ ζητά… τον απαγχονισμό των συγγραφέων του σχολικού βιβλίου στην… πλατεία Συντάγματος.

Β) Προσπαθεί να εκτρέψει μια διαμάχη επάνω σ’ ένα ζήτημα ιστορικής συνείδησης και μνήμης, το οποίο εμπλέκει ευρύτερα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, πολιτικά κέντρα και διαπερνά κάθετα όλους τους πολιτικούς χώρους, σε μια σύγκρουση της «προόδου» με το «σκότος». Στην προσπάθειά του αυτή:

Κάνει επιλεκτική χρήση των πηγών που ασκούν κριτική στο βιβλίο, προσέχοντας να γέρνει η ζυγαριά εκεί όπου επιθυμεί, αγνοώντας τις φωνές δεκάδων άλλων συγγραφέων, αρθρογράφων και απλών πολιτών που ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία, ανάμεσά τους και κείμενα που έχουν επανειλημμένα δημοσιευτεί και στην ίδια την Ελευθεροτυπία, από τον «Στάθη» και πολλούς άλλους, στον Ριζοσπάστη, το Παρόν, το Ποντίκι κ.λπ.

Αγνοεί εσκεμμένα ότι στο ζήτημα «σχολική ιστορία στην Ελλάδα» παρεμβαίνουν

ανοιχτά φορείς -όπως το Κέντρο για την Συμφιλίωση και την Δημοκρατία στην Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη- όπου διαπλέκονται ανοιχτά Ξένες Πρεσβείες, Υπουργεία και Κρατικές Υπηρεσίες (όπως είναι το Γερμανικό και το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών η USAID των ΗΠΑ), το ντόπιο και ξένο μεγάλο κεφάλαιο (Coca Cola HBC, Regency Casino, ΤΙΤΑΝ Α.Ε.).

(μπορεί η μέθοδος του “Ιού” να βασίζεται στις βελτιώσεις του Γκέμπελς, όμως ο πρώτος διδάξας την παραχάραξη και την πολιτική της  συκοφαντίας υπήρξε ο Πατερούλης) 

Στόχος τους, βεβαίως, είναι να παρακάμψουν την ουσία του ζητήματος και τις πραγματικές του πολιτικές διαστάσεις, που είναι ευρύτερες και αφορούν όλον τον ελληνικό λαό και έχουν να κάνουν με την δράση της νεοαποικιοκρατίας στην Ελλάδα.

Προφανώς, σ’ αυτό το επίπεδο, που συνιστά και το πραγματικό πεδίο διεξαγωγής αυτής της διαμάχης, τα επιχειρήματά είναι ανύτπαρκτα. Γι’ αυτό και η ταύτιση οποιουδήποτε αντιδρά σ’ αυτές της εκφράσεις της νεο-αποικιοκρατίας με τον «εθνικισμό», είναι σ’ αυτήν την συγκυρία απαραίτητη, ως ο μπαμπούλας που μαντρώνει συνειδήσεις σε σχήματα κι απόψεις οι οποίες είναι εντελώς ανίκανες να σταθούν από μόνες τους. Σ’ αυτό το σημείο οι γραφίδες του «Ιού» συναντούν τις πιο ολοκληρωτικές παραδόσεις. Γι’ αυτό και καταφεύγουν στην ανοικτή πλαστογραφία.

 

 

 

 (Σεπτέμβρης του ‘22. Λιμάνι της Σμύρνης.

Συνωστισμός, πιθανότατα  ”βιετναμέζων”, που θέλουν να αναχωρήσουν!!!)

 

Βεβαίως, δεν είναι οι πρώτοι διδάξαντες. Ήδη από το 1999 οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» είχαν επεξεργαστεί την μέθοδο με την οποία αντιμετωπίζει η καθεστωτική δημοσιογραφία τους ποικιλώνυμους αγώνες εναντίον της παγκοσμιοποίησης, αποκαλώντας του διαδηλωτές του Σηάτλ: «ένα παράδοξο μείγμα νεοσυντηρητικών, νοσταλγών του έθνους-κράτους, ακροδεξιών… οικολόγων και αντιεξουσιαστών». Στην Ελλάδα είναι δήθεν «αριστεροί» τύπου «Ιού» σε αγαστή σύμπλευση με τους οπαδούς του νεοφιλελευθερισμού χρησιμοποιούν κατά κόρον αυτές τις πρακτικές.

Ωστόσο διάλεξαν λάθος άνθρωπο να συκοφαντήσουν, διότι όλη η Ελλάδα γνωρίζει το ήθος και τους αγώνες του υποφαινόμενου, όπως και εκείνο των πλαστογράφων, και ξέρει να χρησιμοποιεί μια διαφορετική «μεζούρα».

Είναι προφανές πως αναμένω από την εφημερίδα σας άμεση επανόρθωση της ηθικής και πολιτικής βλάβης που προκάλεσαν σε μένα και τους συντρόφους μου οι άθλιοι συκοφάντες του «Ιού», με την δημοσίευση της παρούσης, καθώς και με την δημοσίευση απάντησής μου σε όσα συκοφαντικά και καταφρονητικά γράφτηκαν για μένα, στο επόμενο φύλο της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», όπου δημοσιεύτηκε και το συκοφαντικό κείμενο εναντίον μου.

Όσο για τους ίδιους τους συκοφάντες επιφυλάσσομαι για την αναγκαία και κατάλληλη αντιμετώπισή τους.

Με τιμή

Γιώργος Καραμπελιάς

Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2007

 

 

-Το βιβλίο Ιστορίας και η Συνθήκη της Λωζάννης

Μια παράμετρος, που ελάχιστοι την εντόπισαν στο νέο βιβλίο, είναι ο τρόπος που παρουσιάζει, σε κάποια σημεία, τις πληθυσμιακές οντότητες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ζητήματα που απαντήθηκαν ξεκάθαρα στη Λωζάννη το ΄23.  Για το θέμα αυτό έχει γράψει ένα εξαιρετικό κείμενο ο “ΚΑΙΡΟΣ” της Ελευθεροτυπίας (κατά κόσμον Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης  που συντηρεί και ένα από τα έξυπνα μπλογκ στην μπλογκόσφαιρα)

 

-Το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού και η Berlinale 2007

Αναδημοσιεύουμε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα της Ange-ta από το Ντίσελντορφ. Ίσως να έχει και συμβολική σημασία, γιατί προέρχεται από ένα χώρο ιδιαιτέρως ευαίσθητο σε ζητήματα αναθεώρησης της Ιστορίας. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου η αναθεώρηση θεωρείται πράξη εκσυγχρονισμού και επιβραβεύεται από πλήθος έντιμων -κατά τα άλλα- πολιτών. Ακόμα και από μέρος του κινήματος, το οποίο στον εθνο-λαϊκισμό απαντά με την υποστήριξη τέτοιας πολιτικής διαχείρισης της Ιστορίας, που στην Ευρώπη μόνο οι φιλοΝΑζί ιστορικοί τολμούν.

 ”Με αφορμή τη θύελλα που έχει ξεσπάσει για το βιβλίο της ΣΤ’ δημοτικού, θεώρησα αναγκαίο να γράψω δύο ελάχιστα λόγια και στο δικό μου μπλόγκ, μιας και έχω ήδη πάρει θέση σε άλλα μπλόγκ.
Αφορμή πήρα από την άκρως πολιτικοποιημένη φετινή Berlinale 2007.

-Τι Χίτλερ τι Γκαίτε, τι Ατατούρκ τι Ναζίμ Χικμέτ!

Θεσσαλονίκη:  Τα πολλά  “περίεργα” πρόσωπα της πόλης

[2007 :«να τιμηθεί ο Κεμάλ Ατατούρκ γιατί είναι παιδί της πόλης» (Μιχάλης Τρεμόπουλος) ]

[1938: Ο Ιωάννης Μεταξάς τιμά το "παιδί της πόλης" μετονομάζοντας την Οδό Αποστόλου Παύλου σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ και δωρίζοντας το σπίτι που γεννήθηκε το "παιδί" στο τουρκικό κράτος]

Πώς γίνεται η   πόλη του Ιωάννου και του Μοσκώφ, να έχει καταντήσει πόλη του Ψωμιάδη και του Τρεμόπουλου; Πώς γίνεται στην πάλαι ποτέ “πόλη των προσφύγων” να εμφανίζεται ένας ρατσιστικός αντιπροσφυγικός λόγος; Και το έρμο το οικολογικό κίνημα; Όλοι αυτοί οι Ατατουρκολάγνοι, το θυσιάζουν προς όφελος της αντιπροσφυγικής εμπάθειας και των ιδεοληψιών τους.

-Η “ΑΥΓΗ” και οι βρωμοδουλειές της εξουσίας…

Για  2η  φορά  προβοκάρει  τις  προσφυγικές  οργανώσεις

Η αποχουντοποίηση υπήρξε μια δύσκολη διαδικασία, ακόμα και όταν ήταν αίτημα λαϊκό και απαίτηση των καιρών! Η ”αποχουντοποίηση” όμως από τα κυκλώματα που μετέτρεψαν την “Αυγή” και τον Συνασπισμό σε θεραπαινίδες της εξουσίας, θα αργήσει μάλλον να γίνει. Τα σταγονίδια καλά κρατούν και δεν είναι εύκολο, όπως φαίνεται να ξηλωθούν. Κι αν στον Συνασπισμό τα πράγματα πήγαν καλύτερα, στην “Αυγή”… μαύρη μαυρίλα πλάκωσε!   

  Με αφορμή τη “σύγκρουση” για το αναθεωρητικό νέο βιβλίο Ιστορίας -θα τρίζουν τα κόκκαλα του Σβορώνου- η “Αυγή” αποφάσισε να ξαναγίνει “μπροστολάτης” του αγώνα, μαζί μ’ έναν εσμό π#υ*#%μένων δημοσιογράφων!

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (3)

 Η  ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

 Μετά τη δημοσίευση του άρθρου της Χρ. Κουλούρη υπέρ του βιβλίου Ιστορίας της 6ης δημοτικού, δημοσιεύουμε το απόσπασμα -που αφορά τον ελληνισμό της Ανατολής- από το Κείμενο Διαμαρτυρίας, που συντάχθηκε απ΄τον δικτυότοπο Αντίβαρο (με έδρα του διαχειριστή το Λονδίνο). Το Κείμενο στέλνεται στον πρωθυπουργό, τους αρχηγούς των κομμάτων, στους βουλευτές, τον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ.ά. Παρόλα τα λάθη ή τις ελλείψεις που μπορεί να έχει το Κείμενο αυτό, εν τούτοις αποτελεί  αντίδραση της ίδιας της κοινωνίας και μια απόδειξη  ότι η Κοινωνία των Πολιτών λειτουργεί.

Περισσότεροι από 7.500 πολίτες -έως σήμερα- το έχουν υπογράψει

(…πάνω από 135 καθηγητές πανεπιστημίου, πάνω από 900 εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων) 

-Η εκδίκηση των «αυτοχθόνων»

Για το βιβλίο Ιστορίας της 6ης δημοτικού  (1)      

      •Η σύγκρουση των αυτοχθόνων με τους ετερόχθονες, δηλαδή των ντόπιων με τους πρόσφυγες, ταλαιπώρησε τη μετεπαναστατική Ελλάδα για είκοσι περίπου χρόνια. Από το 1830 έως το 1850, οι ετερόχθονες θα δεχτούν μια αλύπητη επίθεση από τους αυτόχθονες, που θα φτάσει μέχρι και απολύσεις από το δημόσιο. Στο πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης θα απολυθεί και ο κωνσταντινουπολίτης Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος, του οποίου ο πατέρας –για λόγους αντεκδίκησης- είχε δολοφονηθεί από τους Οθωμανούς. Το 10% του τότε ελληνικού πληθυσμού, που αντιπροσώπευαν οι «ετερόχθονες», θα υποταχθεί, θα αλλοτριωθεί και θα αποδεχτεί την κατάκτηση της εξουσίας στο νεαρό κράτος από τα παραδοσιακά ηγετικά στρώματα της Παλαιάς Ελλάδας, των κοτζαμπάσηδων και των προεστών.

       •Από τότε μέχρι σήμερα, η μεγάλη κληρονομιά της ιδεολογικής απόρριψης, του ρατσισμού κατά των ετεροχθόνων και της υποτίμησης των εξωελλαδικών Ελλήνων, καλά κρατεί.

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (4)

Η  ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ  ΤΗΣ  ΕΝΩΣΗΣ  ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ 

Η Ένωση Σμυρναίων συνέταξε και απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας προς την υπουργό Παιδείας, τον πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου κ.ά. για τον τρόπο που το βιβλίο παρουσιάζει τον ελληνισμό της Ανατολής και τη Μικρασιατική Καταστροφή

“Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενώσεως Σμυρναίων,

-Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (2)

Η  ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ 

Για να αποκτήσουμε σφαιρική εικόνα…

…για τους προβληματισμούς που αναπτύσσονται με αφορμή την έκδοση του νέου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού (υπεύθυνη κ. Μ. Ρεπούση)  για το οποίο εκφράστηκε ήδη έντονη -πολύμορφη- αντίθεση…

…αναδημοσιεύουμε (με δικές μας φωτογραφίες) από το Βήμα της Κυριακής, (7-1) το άρθρο της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ  ΚΟΥΛΟΥΡΗ με τίτλο: “Η ιστορία στην πυρά του φανατισμού. Τα θετικά στοιχεία του βιβλίου της ΣΤ’ δημοτικού είναι ακριβώς εκείνα για τα οποία κατηγορείται”. Η άποψή της έχει βαρύνουσα σημασία γιατί η Κουλούρη ανήκει στη νέα γενιά των ταλαντούχων ιστορικών. Στο επόμενο απ’ αυτό άρθρο, που δημοσίευσε στο Βήμα (παρατίθεται στη συνέχεια), ξεκαθαρίζει τη θέση της απέναντι τόσο στην εθνοκεντρική ιστοριογραφία όσο και την ουδέτερη ή την “πολιτικώς ορθή“, (στην οποία, εκτιμούμε ότι, εντάσσεται το “επίμαχο” βιβλίο).

Επίσης, στο τέλος δημοσιεύουμε ενδιαφέροντα αποσπάσματα από ένα κείμενο του Βασίλη Παναγιωτόπουλου στο “Βήμα”

Για το θέμα αυτό, εμείς παρουσιάσαμε τη δική μας άποψη με τίτλο: Η εκδίκηση των ‘αυτοχθόνων’, καθώς και ένα σαρκαστικό σχόλιο του Ισπίρτ -που αλιεύσαμε στη μπλογκοθάλασσα- με τίτλο: Τζάμπα φωνάζετε!

-Τζάμπα φωνάζετε!!

To παρακάτω σχόλιο δημοσιεύτηκε στην e-σελίδα του J95, μ’ αφορμή μια συζήτηση για το “επίμαχο” βιβλίο Ιστορίας της 6ης δημοτικού, που έγραψε η  Μ. Ρεπούση. Το αλιεύσαμε στην μπλογκο-θάλασσα, μας άρεσε και το φιλοξενούμε…… χωρίς  παρέμβαση! 

Γράφτηκε, όπως φαίνεται, μετά από σχόλιο που υποστήριζε ότι όλα βαίνουν καλώς με το νέο βιβλίο. Μεταξύ των επιχειρημάτων, για να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι δεν υπήρχε καμιά αναφορά στις γενοκτονίες των Ελλήνων της Ανατολής, ήταν και το εξής:  “… οι περισσότεροι μικρασιάτες Έλληνες το 1920 ήταν απόγονοι Ελλαδιτών μεταναστών του 18ου αι;”

Ισπίρτ Says:

         “Τζάμπα φωνάζουμε! Η Μικρασιατική Καταστροφή μας μάζεψε όλους ξανά στο σπίτι. Είχαμε ξεκινήσει -εμείς οι άθλιοι αλήτες- να φεύγουμε από τον 12ο αιώνα π.χ. Αλλα κυρίως φύγαμε από τα Βαλκάνια μεταξύ 7ου και 5ου αιώνα. Αλλά και αργότερα κατά τους αλεξανδρινούς και ελληνιστικούς χρόνους.

          Ε! με το Βυζάντιο όλη η Ανατολή ήταν ελληνόφωνη. Ανατολικότερα φυσικά υπήρχαν αρμενόφωνοι, γεωργιανόφωνοι και κατα πάσα πιθανότητα και οι Κούρδοι. Μετά, ήρθαν κάποιοι σχιστομάτηδες τουρκομάνοι από την Κεντρική Ασία, έγιναν και μουσουλμάνοι και μας έμαθαν τι πάει να πει κάστανο. Δεν άφησαν πέτρα σε πέτρα μέχρι να φτιάξουν τα σουλτανάτα τους. Έχει κάτι απίστευτες περιγραφές η Άννα Κομνηνή, αλλά ποιός τη γαμεί!!!

-Εκδήλωση για το βιβλίο Ιστορίας την Τετάρτη

Οι Σιωπές, που επέλεξαν οι συγγραφείς του βιβλίου Ιστορίας της Στ’ δημοτικού για να παρουσιάσουν την Ιστορία των Ελλήνων της Ανατολής, προκαλούν  τους απογόνους των προσφύγων του ‘22.

Γιατί, ούτε η αναφορά στη σφαγή της Σμύρνης ως ”συνωστισμό στην προκυμαία”  το μαύρο Σεπτέμβρη του ‘22, ούτε η απόλυτη σιωπή για τη Γενοκτονία στον Πόντο και την υπόλοιπη Μικρά Ασία, είναι τυχαίες παραλείψεις… 

(κάντε…. κλικ στην πρόσκληση) 

-Τετάρτη στα Εξάρχεια: Οι “συνωστισμένοι” μιλούν!!!

Οι τρεις μεγάλες προσφυγικές ομοσπονδίες (Μικρασιάτες, Κωνσταντινουπολίτες, Πόντιοι) τοποθετούνται για το επίμαχο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού