-65 χρόνια απ’ τον Δεκέμβρη του ‘44

Ο Δεκέμβρης του ’44 ήταν η πρώτη μεγάλης έκτασης εκδήλωση του εμφυλίου πολέμου. Με την εμπλοκή των βρετανικών δυνάμεων στο πλευρό της αστικής κυβέρνησης έληξε ο λεγόμενος «Β’ Γύρος» της  εμφύλιας σύγκρουσης.

65 χρόνια μετά, μια πρωτότυπη εκδήλωση την Τρίτη 1 Δεκεμβρίου (7-9 μ.μ.) γίνεται στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κηφισιάς, στο πλαίσιο ενός προγράμματος νεοελληνικής ιστορίας που επιμελείται ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης. Στην εκδήλωση θα επιχειρηθεί η ανάλυση των συνθηκών που οδήγησαν στην τρομερή εκείνη σύγκρουση. Την παρουσίαση των τότε συνθηκών θα κάνει ο ερευνητής (και γιατρός) Γιώργος Πολυχρονίδης. Στη συνέχεια  θα καταθέσουν την εμπειρία τους και την άποψή τους, δύο συμμετέχοντες στην τότε σύγκρουση από διαφορετικά στρατόπεδα, ο  Μανώλης Γλέζος, από την πλευρά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και ο Θεόδωρος Σάρρος, από την πλευρά του ΕΔΕΣ και θα ακολουθήσει συζήτηση.

(Δεκέμβρης του ‘44. Αντιφασιστική διαδήλωση μπροστά στα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας)

-Τουρκική Επαναστατική Αριστερά

Από τον αγώνα των εθνοτήτων, στον εθνικό αγώνα του PKK

Γράφει ο Asarcikli

Πριν λίγο καιρό, σε ένα άλλο ποστ, έβαλα ένα δυσνόητο και πιθανόν παρεξηγήσιμο σχόλιο για τις ρίζες του PKK, τη σύστασή του και τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά της πρώιμης φάσης του. Είχα γράψει ότι θα επανέλθω μόλις βρω χρόνο, με συγκεκριμένα στοιχεία, προκειμένου να αποφευχθούν αντιδράσεις και αφορισμοί περί της Επαναστατικής Αριστεράς στη Τουρκία, που συνεχίζει να δρα μέχρι σήμερα, ακόμη και στις περιοχές του Πόντου. Ελπίζω να υπάρξει συζήτηση, ώστε όλοι να γίνουμε λίγο πιο προσεκτικοί στις εκτιμήσεις μας και λιγότερο απόλυτοι στην αποδοχή ή απόρριψη μιας πραγματικότητας που «ακουμπά» και εμάς.

-Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς

Η  Σμυρνιά Έλλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, έφυγε απ’ τη ζωή. Όμως θα ζει για πάντα ως σύμβολο αντίστασης, τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, όσο και στις σταλινικές διαστρεβλώσεις που επανέρχονται ταχύτατα στα ανεξέλικτα τμήματα μιας καθυστερημένης Αριστεράς.

Αποτέλεσε σύμβολο μιας αντισταλινικής Αριστεράς, αλλά και του προσφυγικού ελληνισμού που ακολούθησε ένα δικό του τρόπο αντίστασης στη μοίρα του και στη διαχείριση των ζητημάτων του. Εντάχθηκε στην Αριστερά και την μετέτρεψε από μια αδιάφορη, γκρινιάρικη και αντιδραστική σέχτα, όπως ήταν το ΣΕΚΕ, στη μεγαλειώδη Αριστερά της Αντίστασης.

Η Έλλη Ιωαννίδη-Παππά ανήκει σ’ εκείνο το κομμάτι του προσφυγικού ελληνισμού που δεν αλλοτριώθηκε από το σταλινισμό, αλλά διατήρησε το ελεύθερο κριτικό του πνεύμα.

Σ΄ αυτή τη γυναίκα, αφιερώνουμε τη σημερινή ανάρτηση. 

-ΚΚΕ και Λάος χωρίς “Ψυχή Βαθειά”

Αμφιβολίες ΚΚΕ για την «Ψυχή βαθιά» του Βούλγαρη

Χοντραίνει το παιχνίδι το ΚΚΕ εναντίον της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», που ως γνωστόν ασχολείται με το θέμα του εμφυλίου πολέμου, εστιάζοντας στις ανθρώπινες περιπέτειες, μακριά από πολιτικές και κομματικές αναλύσεις.

Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ έφερε πριν από καιρό το θέμα στη Βουλή καταγγέλλοντας το κράτος (βλέπε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) που χρηματοδοτεί ταινία για τον εμφύλιο. Τώρα ήρθε η σειρά του ΚΚΕ.

-Καμιά ανοχή σε κανένα φασισμό!

Μ’ αφορμή την καταστροφή των γραφείων του “Ρεσάλτο”

“Ελευθερία νοείται, η ελευθερία της σκέψης του διαφορετικού”

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η προεκλογική περίοδος ανέδειξε την τρομοκρατική νοοτροπία διαφόρων κύκλων. Οι καταστροφές εκλογικών περίπτερων κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οι επιθέσεις της “Χρυσής Αυγής” κατά της Σοφίας Παπαζογλου και του υποψ. βουλευτή των Ο-Π, καθόλου δεν διαφέρουν από τη δομή της σκέψης που οδήγησε στην καταστροφή των γραφείων του περιοδικού “Ρεσάλτο“ στα Εξάρχεια. Η διαφύλαξη κάποιων κανόνων που κατακτήθηκαν με σκληρούς κοινωνικούς αγώνες και η απαξίωση σωτηριολογικών ιδεολογιών, απ’ όπου αυτές και άν προέρχονται θα πρέπει να είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού και αριστερού πολίτη.

-Ο ματωμένος Δεκέμβρης του ‘44 και ο βρετανικός παράγων

Μια από τις συγκλονιστικότερες και τραγικότερες στιγμές της νεότερης ιστoρίας μας είναι τα όσα διαδραματίστηκαν το Δεκέμβρη του ‘44 στην μόλις απελευθερωμένη Αθήνα. Η Ελλάδα είχε υποστεί μια από τις πλέον βάρβαρες συμπεριφορές απο τους κατακτητές: τους Γερμανούς Ναζί και τους συνεργάτες τους, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες. Θεωρείται ότι τόσο σκληρή συμπεριφορά κατά κατακτημένου λαού, οι Ναζί επέδειξαν μόνο στην περίπτωση της Ουκρανίας. Ένα 10% του ελληνικού λαού θα χαθεί τη σκληρή αυτή εποχή. Και αυτό, μόλις 20 χρόνια μετά από την τρομακτική Μικρασιατική Καταστροφή, όταν οι Έλληνες της Ανατολής έχασαν το 40% του πληθυσμού τους από τους Τούρκους εθνικιστές.

-Mικρασιάτης, κομμουνιστής και Ολυμπιακός

Περιπλανώμενοι στο διαδικτυακό διάστημα συναντήσαμε ένα κείμενο για τον Νίκο Γόδα, Μικρασιάτη πρόσφυγα στην Κοκκινιά, παίκτη και οπαδό του Ολυμπιακού και κομμουνιστή του ΕΛΑΣ που εκτελέστηκε το 1948….   Οι πρόσφυγες του ‘22, όταν έφτασαν στον Πειραιά  και δημιούργησαν τις προσφυγικές φαβέλες εντάχθηκαν κυρίως στον Ολυμπιακό.  Αντίθετα οι ντόπιοι που είχαν περιχαρακωθεί τότε στις δικές τους συνοικίες υποστήριζαν κυρίως τον Παναθηναϊκό.  Αυτή ακριβώς η κοινωνική και ταξική διάκριση  αποτυπώθηκε και στα συναισθήματα που είχε η μια ομάδα για την άλλη.

-Κορόϊδο Μουσολίνι…

Τέτοιες μέρες, θέλοντας και μη, θα πέσεις πάνω στα τραγούδια που γράφτηκαν για τον ελληνο-ιταλικό πόλεμο του ‘40.   Χαρακτηριστικότερη μορφή η Σοφία Βέμπο, η οποία καθιερώθηκε στη λαϊκή μνήμη ως η “τραγουδίστρια της νίκης”.

Όμως, ανεξάρτητα από τις “επίσημες” καθιερώσεις, πολλά απ’ αυτά τα τραγούδια έχουν μια πολύ ενδιαφέρουσα πορεία, πριν συνδεθούν αμετάκλητα με την 28η Οκτωβρίου.

-Το Μπλόκο της Καλλιθέας : Δεν ξεχνώ το φασισμό

ΤΙΜΗ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Μια από τις άγνωστες σελίδες της νεοελληνικής μας ιστορίας είναι η εμπλοκή των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής στα γεγονότα της Κατοχής και του Εμφυλίου. Δεκαοχτώ χρόνια μετά την υποχρεωτική εγκατάστασή τους στα Βαλκάνια και ενώ είχαν υποστεί τη Γενοκτονία από  τον τουρκικό εθνικισμό, αντιμετωπισαν την τριπλή (Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι) ναζιστική κατοχή στη νέα τους πατρίδα. Προοδευτικοί και δημοκρατικοί εξ αρχής ως επί το πλείστον, άρχισαν  να εντάσσονται στην Αριστερά μετά την αντιπροσφυγική στροφή του Ελευθερίου Βενιζέλου και την οριστική απεμπόλιση των δικαιωμάτων τους με τη Συμφωνία της Άγκυρας του 1930.