Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-O δήμιος Φριτς Σούμπερτ: Από τη Σμύρνη στην Κρήτη και τη Μακεδονία

Η εκτέλεση του δήμιου της Κρήτης και της Μακεδονίας Φριτς Σούμπερτ

- Ο βίος του Φριτς Σούμπερτ ξεκινάει στο Ντόρτμουντ, στις 21 Φεβρουαρίου του 1897, όπου γεννήθηκε από γονείς Γερμανών εργατών. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου πολεμάει για τη Γερμανία. Στο τέλος των μαχών βρέθηκε στη Σμύρνη ως μέλος γερμανικών αποστολών ειδικευμένου προσωπικού που αναδιοργάνωσε και ηγήθηκε οθωμανικών στρατιωτικών τμημάτων στην απόκρουση επιθέσεων της Αντάντ.

(Προφανώς ήταν στις μονάδες του Λίμαν φον Σάντερς)

—————————————————————–

22 Οκτωβρίου 1947 – Η εκτέλεση του δήμιου της Κρήτης και της Μακεδονίας Φριτς Σούμπερτ

Η σκοτεινή φυσιογνωμία του Σούμπερτ έσπειρε τον φόβο στο φόντο των αποφάσεων για αντίποινα στη μεγαλόνησο μετά τη Μάχη της Κρήτης. Συνέχεια ανάγνωσης

19/12/2014 Posted by | -EAM, -Αντίσταση, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κατοχή, -Μνήμες, -αντιφασιστικά, φασισμός | Σχολιάστε

-Ένα ντοκιμαντέρ για το πογκρόμ της Φώκαιας (1914) από τις νεοτουρκικές συμμορίες


Ιούνιος 1914, ο Γάλλος αρχαιολόγος Φελίξ Σαρτιώ (Félix Sartiaux), ενώ εργαζόταν σε ανασκαφές στην περιοχή στη Μικρά Ασία, έγινε μάρτυρας του πογκρόμ που κατέληξε στον πρώτο διωγμό Ελληνικού πληθυσμού από την Φώκαια. 100 χρόνια αργότερα, χάρη σε μία σύμπτωση ο Χάρης Γιακουμής θα φέρει στο φώς τις φωτογραφίες που καταγράφουν τα γεγονότα.

Μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με τους σκηνοθέτες Ανιές Σκλάβου και ΣτέλιοΤατάκη και τον ιστορικό τέχνης Χάρης Γιακουμή 

Τετάρτη 5 Νοεμβρίου, 20:00 στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Σίνα 31)
Κυριακή 9 Νοεμβρίου16:00 στον Κινηματογράφος Δαναός  (Λ. Κηφισίας 109)
Η ταινία προβάλλεται στα ελληνικά και γαλλικά με ελληνικούς και γαλλικούς υπότιτλους.
Τιμή εισιτηρίου 6

  Συνέχεια ανάγνωσης

04/11/2014 Posted by | -προσφυγιά, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Μνήμες, -εθνικισμός, -Mειονότητες στην Τουρκία, Αντιρατσιστικά, Μικρά Ασία | 3 σχόλια

-40 χρόνια από τη Μεταπολίτευση. Ένας απολογισμός…

το Μετά τη Μεταπολίτευση ή Μικρός Απόλογος για ένα ανθεκτικό κουφάρι

Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ strikes back
40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

του Κώστα Καραβίδα


1974 metapolitefsi 3Ο αναστοχασμός για το νόημα και τη σημασία της Μεταπολίτευσης τα τελευταία χρόνια δεν έχει τελειωμό. Η ρευστή συγκυρία της μόνιμης πια κρίσης τροφοδοτεί διαρκώς με νέα ερεθίσματα τις απόπειρες να προσδιοριστεί η πιο πρόσφατη και αχαρτογράφητη περίοδος της νεοελληνικής ιστορίας. Ένα παρόν φοβισμένο και παραδομένο στο έλεος της διαλυτικής αβεβαιότητας στρώνει ολισθηρό έδαφος στην προσπάθεια για την κατανόηση μιας εποχής που μοιάζει να πέρασε… χωρίς να την ξεπεράσαμε. Το βλέπουμε πια ξεκάθαρα και το βιώνουμε ανεπαίσθητα: η εικόνα του παρόντος αδυνατεί να ξεκολλήσει απ’ τη θολή συνθήκη του 2010-12. Μια αίσθηση γενικευμένου αδιεξόδου σε μια χώρα υπνώττουσα, καθισμένη σε χαλί που ίπταται πάνω απ’ το μείζον ιστορικό κενό. Μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτική αδυναμία να ξεπεράσουμε τον κάβο της απελπισίας που ενέσκηψε βαριά στη δημόσια σφαίρα μετά την τρόικα και τα μνημόνια. Ένας λαός χωρίς πρόσωπο, αυτοπεποίθηση, νεύρο αισιοδοξίας. Ένα έθνος χωρίς στρατηγική μέλλοντος, διακυβεύματα, αυτοσυνειδησία. Συνέχεια ανάγνωσης

05/09/2014 Posted by | -Αντίσταση, -Δωσιλογισμός, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Πολυτεχνείο, -Πολιτική, -αντιφασιστικά | 1 σχόλιο

-Τα ολοκαυτώματα Πύργων κι Ερμακιάς Εορδαίας

Τα ολοκαυτώματα Πύργων κι Ερμακιάς Εορδαίας: άνοιξη 1944

του Θανάση Καλλιανιώτη

http://blogs.sch.gr/thankall/?p=1017

Πρόσφυγας αντάρτης του ΕΛΑΣ Εορδαίας ποζάρει σε φωτογραφείο των Ιωαννίνων το Δεκέμβριο του 1944

Ανακοίνωση του Θανάση Καλλιανιώτη, ιστορικού και Δρ. Ιστορίας ΑΠΘ, στην ημερίδα Πρόγραμμα Ελπίδα, η ιστορία της ενεργούς μνήμης της Ευρώπης. Εκείνοι που αντιστάθηκαν στο Χίτλερ. Προς τιμήν και σε μνήμη των θυμάτων του Ναζισμού, οργανωμένη από το Δήμο Χαϊδαρίου την 6η Φεβρουαρίου 2014

————————— 

φωτογραφία δεξιά: Πρόσφυγας αντάρτης του ΕΛΑΣ Εορδαίας σε φωτογραφείο των Ιωαννίνων το Δεκέμβριο του 1944. Στην επίθεση εναντίον του ΕΔΕΣ συμμετείχαν και μονάδες ανταρτών της Δυτικής Μακεδονίας (Ιδιωτική Συλλογή οικογένειας Γαβριηλίδη)

Η σύνθεση των θυτών

Στις εκτελέσεις, δηώσεις και πυρπολήσεις των οικισμών Πύργοι κι Ερμακιά οι θύτες ήταν άνδρες πολυπολιτισμικοί, δύο θρησκειών και τεσσάρων εθνικοτήτων, όπως πιστοποιεί και η αναφορά αξιωματικού του ΕΛΑΣ για το ολοκαύτωμα του πρώτου οικισμού: «δεν έχει μείνει φυλή του Ισραήλ να μη σφάζει και να μη κατακρεουργεί έλληνες».[1] Απλούστερα αυτόπτης μάρτυρας χαρακτήρισε τα εχθρικά στρατεύματα «μαζώματα».[2]

Έτσι στο ολοκαύτωμα των Πύργων συμμετείχαν:

α) Γερμανοί άνδρες των SS και της Βέρμαχτ

β) Ιταλοί που είχαν προσχωρήσει δια της βίας ή εθελοντικά στον Άξονα μετά την συνθηκολόγηση της πατρίδας τους το φθινόπωρο του προηγούμενου έτους[3]

γ) μουσουλμάνοι εθελοντές από το Τουρκμενιστάν, αντίπαλοι των Ρώσων[4]

δ) μισθοφόροι Έλληνες του Ελληνικού Εθελοντικού Σώματος «Γεώργιος Πούλος» που έδρευε στην Πτολεμαΐδα και

ε) Έλληνες «Εθνικισταί» από τους περίγυρους οικισμούς, στα χωριά των οποίων είχαν επιτεθεί προηγουμένως οι αντάρτες του ΕΛΑΣ.[5] Συνέχεια ανάγνωσης

15/06/2014 Posted by | -EAM, -Δωσιλογισμός, -Εμφύλιος, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κατοχή, -Μακεδονικό, -Μεταξάς, -Μνήμες | Σχολιάστε

-Η προσφυγική Μνήμη και τι δεν μπορούν να καταλάβουν οι «μεταμοντέρνοι» Ελλαδίτες

Στέφανος Παπαδόπουλος: Βραβείο Ποίησης Jeanette Haien Ballard Writer’s Prize,

image

Είπε σε συνέντευξή του ο ελληνοαμερικανός ποιητής Στέφανος Παπαδόπουλος: «Η τελευταία μου ποιητική συλλογή, «Η Μαύρη Θάλασσα», εστιάζει αποκλειστικά στους Ποντίους της Μαύρης Θάλασσας και της Μικρασιατικής Καταστροφής. Είναι ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενά μου, ένα βιβλίο με «σονέτα» που εξερευνά τα όσα υπέφεραν οι πρόγονοί μου. Ο παππούς μου από την πλευρά του πατέρα μου γεννήθηκε στη Σαμψούντα και μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες για τις δοκιμασίες των Ποντίων. Ο πατέρας μου (NONDA 1922-2005), που ήταν από τους λίγους Έλληνες καλλιτέχνες που έκαναν καριέρα στο μεταπολεμικό Παρίσι, ποτέ δεν ξέχασε την ποντιακή του ταυτότητα. Με ενθουσίασε η ιδέα της «κληρονομημένης μνήμης» και αναρωτήθηκα τι ήταν αυτό που με συνέδεε τόσο ισχυρά με μέρη και ανθρώπους που ποτέ δεν γνώρισα. Έτσι ξεκίνησα να γράφω ποιήματα που φαντάζονταν «φωνές» από το παρελθόν να αφηγούνται τις ιστορίες τους, όλα μέσα στο πλαίσιο της φρίκης που ακολούθησε μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης. Τότε, μη έχοντας μια καθαρή εικόνα του πώς έμοιαζε το τοπίο και νιώθοντας ψεύτης, πήρα τη μηχανή μου, ξεκίνησα από την Αθήνα και διέσχισα όλη την Ανατολία και τη νότια ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Εξερεύνησα παλιά ελληνικά χωριά, τη γενέτειρα του παππού μου, τα βουνά, την ακτή. Απλά έβλεπα και άκουγα. Καμιά φορά ένιωθα πως η ποίηση είναι ο τρόπος μου για να διατηρώ την παιδική μου ηλικία, να διατηρώ εκείνες τις μνήμες χωρίς την παραλυτική επίδραση της νοσταλγίας....»

Συνέχεια ανάγνωσης

21/03/2014 Posted by | -προσφυγιά, -ποιητές, -τραγούδια, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γραμματεία, -Για την αγάπη, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες | 2 σχόλια

-Μια σημαντική μαρτυρία… στην Κατερίνη


Ένωση Ποντίων Πιερίας και ο Οργανισμός Παιδείας Πολιτισμού Αθλητισμού Πρόνοιας του Δήμου Κατερίνης διοργανώνουν και προσκαλούν όλα τα μέλη στην παρουσίαση του βιβλίου τους τέως Δημάρχου Κατερίνης Μενέλαου Τερζόπουλου με τίτλο: «Τάκης Τερζόπουλος: ο άνθρωπος, ο αγωνιστής, ο πολιτικός», το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014 στις 7 μ.μ. στο συνεδριακό κέντρο «Εκάβη».

Μεταξύ των πολύ ενδιαφερόντων στοιχείων που περιλαμβάνει το βιβλίο από τη τη ζωή του Τάκη Τερζόπουλου, υπάρχει η προσπάθεια διάσωσης των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από το ΕΑΜ που δεν έχει αναδειχθεί όπως θα έπρεπε από τους Εβραίους και τους ασχολούμενους Νεοέλληνεςμε το θέμα του Ολοκαυτώματος ),   καθώς και στη δραματική του συνάντηση με τις δωσιλογικές συμμορίες του Κισά Μπατζάκ

.

Το βιβλίο προλογίζουν οι:

- Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος – ποιητής

- Γιώργος Ράπτης, φιλόλογος – συγγραφέας.

.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Γράφει ο Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος.

……………………
……………………
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρατίθεται ένα κομμάτι του γενεολογικού δέντρου του βιογραφούμενου Τάκη Τερζόπουλου, μεταφέρεται ο αναγνώστης σε ένα παρελθόν που μοιάζει τόσο μακρινό και κοντινό συγχρόνως.

Μακρινό, γιατί συμβαίνουν τόσο γεγονότα που από εκείνο το φοβερό 1922 και μετά είναι σα να διάβηκαν αιώνες φορτωμένοι καταιγίδες και συμφορές στον Πόντο και στους Έλληνες του Πόντου απ΄όπου καταγόταν ο Τάκης Τερζόπουλος, βιώματα φριχτά που τα κουβαλούν ακόμη οι Πόντιοι, όσοι επέζησαν από τις σφαγές και τις ατιμώσεις και ακατάφεραν να περάσουν στην άλλη πλευρά της θάλασσας, στη φιλόξενη γη της πατρίδας Ελλάδας.

Συνέχεια ανάγνωσης

22/02/2014 Posted by | -EAM, -προσφυγιά, -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Δημοκρατικός Στρατός, -Ιδεολογικά, -Μνήμες | Σχολιάστε

-ΕΔΑΔ: H Γενοκτονία και η «δικαιοσύνη» των συνενόχων…

Ο μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, μετά το τέλος της ανθρωποσφαγής στην Ανατολή  την περίοδο
1914-1923 έγραψε:
«Με την ένοχη συμμετοχή δύο μεγάλων δυνάμεων της Δύσεως,
της Γερμανίας και της Αυστρίας κατά τα έτη 1914-1918,
εσφάγη από τους Νεότουρκους ολόκληρον έθνος, το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων απεσπάσθησαν βιαίως των εστιών τους και απέθανον εις την εξορία.
Με την ένοχη συμμετοχή των συμμαχικών Χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-1922, το εθνικό κίνημα των Τούρκων υπό τον Μουσταφά Κεμάλ, συνεπλήρωσε το έργο των Νεοτούρκων
«.

856859Η διαπίστωση αυτή επανήλθε ξανά στη θύμισή μας μετά την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) που δικαίωσε έναν Τούρκο εθνικιστή (εθνικοσοσιαλιστή καλύτερα), που είχε ζητήσει να μπορεί να αμφισβητεί τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ενάντια στον πολιτισμικό αγαθό που είχε κερδίσει έως τώρα η Ευρώπη: την υπεράσπσιη της Μνήμης των θυμάτων από τους απογόνους των δολοφόνων. Επίσης το δικαστήριο ξεχωρίζει τη Γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί, θεωρώντας ότι είναι η μόνη αδιαμφισβήτητη. Σύμφωνα λοιπόν με το νομικό πολιτισμό της Ευρώπης -όπως εκφράζεται από το ΕΔΑΔ- υπάρχουν γενοκτονημένοι α’  διαλογής και γενοκτονημένοι για πέταμα (που συνεχώς πρέπει να αποδεικνύουν στους απογόνους των δολοφόνων και τους πληρωμένους συμπαραστάτες τοτυς ότι υπέστησαν γενοκτονία)!!! Η απόφαση αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι εκείνη η συνενοχή των δυτικών της περιόδου 1914-1923 συνεχίζεται και σήμερα με τον ίδιο κυνικό τρόπο….

 Η είδηση, όπως μεταδόθηκε από το ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι η εξής:

ΕΔΑΔ: Δεν είναι ποινικό αδίκημα η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων 

Η άσκηση ποινικής δίωξης κατά ενός ανθρώπου και η καταδίκη του επειδή αρνείται την γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 συνιστά επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης, απεφάνθη σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), δικαιώνοντας έναν Τούρκο που είχε καταδικαστεί στην Ελβετία.

Συνέχεια ανάγνωσης

20/12/2013 Posted by | -προσφυγιά, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρμένιοι, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Τουρκία, Αντιρατσιστικά, Αντισημιτισμός, Αντιδραστικά, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία | 5 σχόλια

-Συνέδριο για το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά

forum2013_poster_PANTEIOΤο Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας διοργανώνει το διήμερο 27 (13.30 – 20.15) και 28 Σεπτεμβρίου 2013 (10.00 – 20.30) στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα) επιστημονικό συνέδριο με θέμα “Το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και η ελληνική κοινωνία. Ένα πείραμα εκφασισμού;”.

Πρόκειται για το τρίτο επιστημονικό συνέδριο που γίνεται με πρωτοβουλία του Φόρουμ μετά την επιτυχή διοργάνωση δύο ακόμη συναντήσεων, με θέμα τη δεκαετία του 1940 (“Η Εποχή των ρήξεων”, 2011) και το Μεσοπόλεμο (“Νέες Προσεγγίσεις στην ελληνική κοινωνία του Μεσοπολέμου”, 2012) αντίστοιχα.

 Η κατάλυση της δημοκρατίας το καλοκαίρι του 1936 από τον Ιωάννη Μεταξά αποτελεί ένα σημείο τομής στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Για χρόνια, τόσο στον ευρύτερο δημόσιο χώρο όσο και στο πλαίσιο της επιστημονικής κοινότητας, η αναφορά στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου περιοριζόταν στις, αναμφισβήτητα σκληρές, κατασταλτικές του πρακτικές, στην αναζήτηση των ιστορικών καταβολών του, και στη διερεύνηση των ισορροπιών ανάμεσα στο δικτάτορα, το βασιλιά και τη Βρετανία. Ως εκ τούτου, οι συγκεκριμένες μεθοδολογικές επιλογές έχουν αφήσει στην ουσία αδιερεύνητη τη σχέση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου με την ελληνική κοινωνία. Τα ζητήματα των κοινωνικών και πολιτισμικών αλλαγών που συμβαίνουν στη διάρκεια της δικτατορίας και η συνολικότερη πολιτική του καθεστώτος απέναντι στην ελληνική κοινωνία παραμένουν σχετικά άγνωστα.

Σε αυτήν την κατεύθυνση το συνέδριο επιχειρεί μια «κοινωνική στροφή» στη μελέτη της περιόδου και επιδιώκει να θέσει νέα ερευνητικά ερωτήματα που να αφορούν εξίσου τις τομές, αλλά και τις συνέχειες που παρατηρούνται τόσο σε σχέση με τα προγενέστερα χρόνια του ελληνικού Μεσοπολέμου όσο και με τις ανατροπές που συντελούνται στη δεκαετία του ’40. Επιπλέον, αναπόφευκτα, αναζητούνται αναλογίες ανάμεσα στη δεκαετία του 1930 και τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Συνέχεια ανάγνωσης

27/09/2013 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μεταξάς, -Μνήμες, -Περί έθνους, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, φασισμός | Σχολιάστε

-Tα κείμενά μας για τη Μικρασιατική Καταστροφή

91 χρόνια  πριν, το δράμα της Ανατολής βρέθηκε στην κορύφωσή του. Οι ξενόδουλες κυβερνήσεις της Ελλάδας (κυρίως δεξιές μοναρχικές, αλλά κι οι βενιζελικές) υποταγμένες στους ξένους αφέντες επέτρεψαν να κυριαρχήσει στην Ανατολή μια από τις πιο αιματοβαμμένες εκδοχές του ρατσιστικού-μιλιταριστικού εθνικισμού: ο κεμαλισμός.  Καμιά σφαίρα δεν θα φτάσει από την Ελλάδα στους αντάρτες του Πόντου, γιατί το απαγόρευσαν οι Βρετανοί ιμπεριαλιστές. Θα απαγορευτεί στους Μικρασιάτες να δημιουργήσουν δικό τους στρατό για να προστατεύσουν την πατρίδα τους και να  αντισταθούν στους κεμαλιστές. Οι ξενόδουλοι-εξαρτημένοι  κυβερνήτες της Ελλάδας θα απαγορεύσουν τον ίδιο το λαό να σώσει τον εαυτό του ένοπλα. Τον παρέδωσαν με πλήρη συνείδηση για το τι θα ακολουθούσε  σε μια ακραία δολοφονική εθνικιστική μηχανή, αυτή του Μουσταφά Κεμάλ. Τη Σμύρνη την εγκατέλειψαν χωρίς να ρίξουν μια τουφεκιά, έστω για την τιμή των όπλων.

Γιουσουφακια βέβαια του κεμαλικού εθνικισμού και της παλαιοελλαδίτικης ξενοδουλείας υπήρξε και η ανόητη, επίσης ξενόδουλη, ψευτοαριστερά των Πουλιόπουλου-Μπεναρόγια, που ακολούθησε τότε μια δωσιλογική πολιτική. Αντί να προσπαθήσει να συμφιλιώσει τους λαούς της Μικράς Ασίας και να  οργανώσει ένοπλα τις χριστιανικές και μουσουλμανικές μάζες, ενάντια σε κάθε εθνικισμό, δημιουργώντας σοβιέτ στα μικρασιατικά χωριά και τις πόλεις έπαιξε το ρόλο της πέμπτης φάλαγγας-χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία βέβαια βέβαια- και του υποστηριχτή της κεμαλικής νίκης και κατά συνέπεια της βίας ενάντια στις άτυχες μειονότητες. Αυτή η στάση δεν έχει καμιά σχέση με την Αριστερά.  Είναι ένας απλός και γνήσιος αντιλαϊκός δωσιλογισμός.

 Όμως η βασική ευθύνη βαραίνει τη Δεξια της Ελλάδας, τον Ιωάννη Μεταξά προσωπικά, το θεσμό της μοναρχίας, αλλά και τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που εγκατέλειψε το εγχείρημα της απελευθέρωσης των απειλούμενων ελληνικών, αρμενικών, ασσυροχαλδαϊκών και κιρκασιανών πληθυσμών στα χέρια των δεξιών ντεφετιστών,  των εθνικών απατεώνων-δολοφόνων του Λαϊκού Κόμματος.

 Ελπίζοντας ότι θα είμαστε χρήσιμοι σε κάποιους συντρόφους μας, θυμίζουμε στην ανάρτησή μας αυτή μερικά απ’ τα άρθρα που έχουμε ανεβάσει για το θλιβερό αυτό ζήτημα, που ακόμα διχάζει την ελλαδική κοινωνία, προκαλώντας μεγάλη αμηχανία στους προσφυγικούς  πληθυσμούς (Πόντιους, Μικρασιάτες, Ανατολικοθρακιώτες) που ακόμα βιώνουν το ρατσισμό και την απόρριψη -αυτή τη φορά σε επίπεδο ιστορικής ερμηνείας και καθεστωτικής ιδεολογίας.

-Σφαγή της Σμύρνης: ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!

-Κεμάλ Ατατούρκ, ο δολοφόνος!

-Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς

-Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

…για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Oθωμανικής Αυτοκρατορίας

-88 χρόνια από τη Μικρασιατική καταστροφή

-1 Νοεμβρίου 1920: οι μοιραίες εκλογές που έκριναν την ιστορία

-Το ύστατο “ΟΧΙ” ενός μικρού ανθρώπου…

Συνέχεια ανάγνωσης

13/09/2013 Posted by | -προσφυγιά, -παράνοια, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Ανόητοι, -Βιβλίο Ιστορίας, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δωσιλογισμός, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Νακρατζάς-"Ιός", -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Ανταλλάξιμοι, Αντιρατσιστικά, Αντιδραστικά, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία | 5 σχόλια

-Γεώργιος Γκουρτζίεφ: ο Ποντιο-καυκάσιος φιλόσοφος….

Ο Πόντιος φιλόσοφος, Γεώργιος Γκουρτζίεφ ή Γεωργιάδης

Οι Φιλοσοφικές θεωρίες του, μεταξύ Πλάτωνος, Πυθαγόρα και… Χριστού
του Τάσου Κ. Κοντογιαννίδη
(από το e-Pontos)
 
Ο  διάσημος Πόντιος φιλόσοφος Γεώργιος Γκουρτζίεφ ή Γεωργιάδης, όπως ήταν το κανονικό του όνομα πριν … «ρωσοποιηθεί»,  είναι πολύ γνωστός στο εξωτερικό και σχεδόν άγνωστος την Ελλάδα. Γεννήθηκε  στο Γκιουμρί ή Αλεξανδρούπολη της Αρμενίας, μεταξύ 1866 και 1876 και πέθανε στις 29-10-1949. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης ή Γιάγκος, ή Ιβάν Γεωργιάδης, που γεννήθηκε στην Τραπεζούντα και μετακινήθηκε ανατολικά, όπως έκαναν πολλοί Πόντιοι  κατά τους τουρκικούς διωγμούς, προς το  ασφαλές Κάρς. Μητέρα του ήταν μία Αρμένισσα.
.
Ο Γεώργιος Γεωργιάδης μεγάλωσε στο Καρς, και όταν ανδρώθηκε, σπούδασε και πραγματοποίησε πολλά ταξίδια σε διάφορες χώρες του κόσμου. Επισκέφθηκε τις Ινδίες, την Αίγυπτο, την Ιταλία, την Ελλάδα και το 1912 επιστρέφοντας στη Ρωσία, νυμφεύεται την Ιουλία Οστρόφσκα και αρχίζει τότε σε Μόσχα και Αγία Πετρούπολη, να συγκεντρώνει μαθητές και να οργανώνει ομάδες νέων, που είχαν φιλοσοφικές ανησυχίες.
.
Με την έκρηξη της Επανάστασης το 1917, εγκαταλείπει τη Ρωσία με τους μαθητές του, μεταβαίνουν στον Καύκασο και μετά στην Κωνσταντινούπολη. Επόμενος σταθμός το 1922 είναι το Παρίσι όπου ιδρύει Ινστιτούτο για την αρμονική ανάπτυξη του Ανθρώπου. Δύο χρόνια μετά μεταβαίνει στις ΗΠΑ, όπου διδάσκει τις νέες φιλοσοφικές του θεωρίες, χωρίς να αποκαλύψει την προέλευση τους. Διαφαίνονταν όμως καθαρά τα θρησκευτικά στοιχεία, παρμένα από τον Χριστιανισμό, τον Βουδισμό και τον Ισλαμισμό.

09/09/2013 Posted by | -ποιητές, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Περί φιλοσοφίας, -Περί Πόντου | Σχολιάστε

-Η Εθνική ομάδα των Νέων στην Τραπεζούντα

Με αφορμή την πρόκριση στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Εθνική μας ομάδα των Νέων U20 

Η Τραπεζούντα της Παναγίας

γράφει: Αντώνης Καρπετόπουλος

Η ελληνική αποστολή επέστρεψε πίσω στο Γκαζιαντέπ Σάββατο μεσημέρι, αλλά την Τραπεζούντα θα την έχει πάντα στην καρδιά της, θέλω να πιστεύω. Πρώτοι από όλους θα την έχουν οι νεαροί παίκτες του Κώστα Τσάνα, όχι μόνο γιατί εδώ πέτυχαν την πρώτη πρόκριση στο β γύρο παγκοσμίου Κυπέλλου που έχει πάρει ποτέ ελληνική ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά και γιατί το τριήμερο εκεί τους έδωσε τη δυνατότητα να αισθανθούν και περισσότερο Ελληνες και ότι παίρνουν μέρος σε ένα μεγάλο τουρνουά.

02/07/2013 Posted by | -Διάφορα, -Μνήμες, -Τουρκία, Μικρά Ασία | 1 σχόλιο

Το «Μαύρο Αλώνι» Ιερισσός

4-cf87cebfcf81cebfcf82-webΟ περίφημος καγκελευτός χορός της Ιερισσού χορεύεται κάθε Τρίτη του Πάσχα στο Μαύρο Αλώνι της περιοχής (ονομάστηκε έτσι μετά την σφαγή) και αναπαριστά την σφαγή (αποκεφαλισμό) 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, σε διαταγή του Γιουσούφ Μπέη,… κατά την επανάσταση του 1821.
Το τραγούδι έχει αλληγορική σημασία, καθώς για πολλά χρόνια μετά, στη μνήμη των σφαγιασθέντων, ο χορός γινόταν παρουσία των Τούρκων, οι οποίοι δεν γνώριζαν τη σημασία του εθίμου. Έτσι, σύμφωνα με τους στίχους του τραγουδιού, η «κόρη π’ αγαπά» ο Ιερισσιώτης είναι η πολυπόθητη ελευθερία, την οποία «κρατεί και χαίρεται» ο εχθρός. Ο χορός είναι αργός συρτός και εκτελείται με τρόπο τελετουργικό.
Η λαβή είναι «αγκαζέ» με το δεξί χέρι ενός χορευτή κάτω από το αριστερό χέρι του προηγούμενου και τα δάχτυλα πλεγμένα. Χορεύεται σε σχήμα σαλίγκαρου. Όταν φθάσουν οι δύο πρώτοι στο κέντρο ενώνουν τα χέρια τους δημιουργώντας μια αψίδα απ’ όπου περνούν οι υπόλοιποι από κάτω, αναπαριστώντας έτσι τα τεντωμένα σπαθιά των Τούρκων, κάτω από τα οποία έπρεπε να περάσουν οι κάτοικοι της Ιερισσού ως ένδειξη υποταγής. Αυτή ήταν και η αφορμή της σφαγής. Όσοι κάτοικοι δεν πέρασαν κάτω από τα σπαθιά, έπεσαν στο βωμό της ελευθερίας.
Φέτος η μέρα είχε την δική της ιδιαιτερότητα, αφού η περιοχή βιώνει απίστευτα πράγματα με συλλήψεις, προφυλακίσεις, χημικά στο σχολείο και άγριες βιαιότητες από τα ΜΑΤ.
2-cf80cebfcf81ceb5ceb9ceb1-web

09/05/2013 Posted by | -Διάφορα, -Ιστορικά, -Μνήμες, -Νεοελληνικά | | Σχολιάστε

-Mια μαρτυρία από το αντάρτικο του Πόντου

g-002__ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ: ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣ Γ. ΙΩΑΝΝΙΔΗ (ΤΖΟΛΟΒΕΚ)

του Χρήστου Κοζαρίδη
.
Πριν από λίγα χρόνια ο Ιωαννίδης Γεώργιος, γιός του Αναστάς Ιωαννίδη από το χωριό Παράδεισος Καβάλας, ήρθε στο ιατρείο κρατώντας στα χέρια του ένα τετράδιο.
.
«Είναι οι αναμνήσεις του πατέρα μου γιατρέ», μου είπε βαθειά συγκινημένος και επειδή ξέρω πως γράφεις βιβλία θεώρησα πως μόνο εσύ θα μπορούσες να το αξιοποιήσεις και να τιμήσεις όπως θα έπρεπε τον πατέρα μας. Συνέχισε να λέει πως «ήρθαν πολλοί γι’ αυτό το βιβλίο, άλλοι θέλησαν να πληρώσουν τον γέρο( έτσι τον χαρακτήριζε ο ίδιος), ήρθαν στρατιωτικοί, πολίτες διάφοροι, το διάβασαν αλλά ποτέ δεν είδαμε κάτι γραμμένο σε ένα περιοδικό σε μία εφημερίδα ή σε ένα βιβλίο».
.
Το πήρα στα χέρια μου συγκινημένος όχι για τα καλά του λόγια, αλλά επειδή για πρώτη φορά στα χέρια μου είχα μία προσωπική μαρτυρία καταγραμμένη από τον ίδιο για το αντάρτικο του Πόντου. Αν και δεν είμαι Πόντιος στην καταγωγή, ασχολούμαι περισσότερο με την συγγραφή βιβλίων για τη Θράκη λόγω καταγωγής, η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο μου από το Γιώργη Ιωαννίδη, με ανάγκασε να δεχτώ και κατ’ επέκταση να ασχοληθώ με τις καταγραμμένες αναμνήσεις του Αναστάς ή Τζολοβέκ. Στο πρώτο ξεφύλλισμα του τετραδίου, που έγινε αυθημερόν έμεινα εμβρόντητος από την καθαρή γραφή του. Όπως με πληροφόρησε ο Γιώργης ήξερε να γράφει ελληνικά, τουρκικά και οθωμανικά. Σπάνιο για την εποχή του.
.
Αυτό το διαπίστωσα αμέσως ανατρέχοντας στις σελίδες του τετραδίου όπου και διαπίστωσα πως στις σελίδες 90, 98,99,127, είχε κείμενα στην οθωμανική γραφή, αμέσως από κάτω στην τουρκική γλώσσα με ελληνικούς χαρακτήρες και πιο κάτω εξηγούσε στα ελληνικά τα κείμενα αυτά.
.
Ποιος είναι όμως ο Αναστάς Ιωαννίδης ή Τζολοβέκ. Γεννήθηκε στα 1896 στο μαχαλέ Κιρπιγικλάρ της κοινότητας Κουρού Κοκτζέ- (Kurugökçe) της περιφέρειας Σαμψούντας. Το χωριό βρίσκετε λίγα χλμ από τον παραλιακό δρόμο Σαμψούντας (Samsun)-Μπάφρας(Bafra). Ορεινό χωριό σκαρφαλωμένο σε μία πλαγιά του βουνού Κεμπζέν νταγ  της οροσειράς Canik Daĝları.
.
Από μικρός δούλευε μαζί με τα αδέλφια του στις δουλειές της οικογένειας, το μυαλό του όμως ήταν συνεχώς στο σχολείο και στο διάβασμα. Όταν ήταν στην Δ’ τάξη του σχολείου, ήρθε στο χωριό τους εκπρόσωπος από την μητρόπολη Σαμψούντας, που καλούσε τα παιδιά αν θέλουν να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους στα σχολεία της πόλης. Άρα το σχολείο του χωριού ήταν ένα κοινό Γραμματοδιδασκαλείο. Αυτός πήρε την απόφαση να πάει στην πόλη και μία νύχτα έφυγε κρυφά από το σπίτι του. Από μικρός έδειχνε πως ήταν ανήσυχο πνεύμα. Όταν οι αδελφοί του μετά από λίγες μέρες τον βρήκανε έξω από το σχολείο της πόλης και του ζήτησαν να επιστέψει στο χωριό και στα ζώα της οικογένειας αυτός τους αντέταξε πως θα επιστρέψει μόνο αν τον αφήσουν να παρακολουθεί τα μαθήματα έστω του τουρκικού σχολείου. Τα αδέλφια του δέχτηκαν σκεπτόμενοι μάλλον πως γρήγορα θα εγκατέλειπε το σχολείο. Όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο, όχι μόνο ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αλλά παράλληλα έμαθε και τα ελληνικά αυτοδίδακτος.
.

13/04/2013 Posted by | -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Μνήμες, -Περί Πόντου, -Ποντιακό Αντάρτικο | 4 σχόλια

-Να τιμήσουμε τη Γενοκτονία των Εβραίων

Poreia

ΠΟΤΕ   ΞΑΝΑ   ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ

Επιτέλους ο λαός της Θεσσαλονίκης τιμά τη μαζική εξόντωση των Εβραίων της πόλης από το ναζιστικό τέρας.

Σε ανάμνηση της προ 70ετίας αναχώρηση του πρώτου συρμού για το στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπιρκενάου οι Θεσσαλονικείς τιμούν τη μνήμη των περίπου 50.000 συμπατριωτών τους βαδίζοντας από την Πλατεία ψευτο-Ελευθερίας προς τον παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό.

Οι γόνοι των Ποντίων, Μικρασιατών και Ανατολικοθρακών προσφύγων της πόλης θα πρέπει να πάρουν μαζικά μέρος στην τιμητική αυτή εκδήλωση. Πρώτα γιατί αποτελεί ανθρωπιστικό καθήκον η συμπαράσταση σ’ όποιον καταδιωγμένο αναδεικνύει την τραγική ιστορική του μοίρα και έπειτα γιατί 25 χρόνια πριν από τους Εβραίους, είχαν βρεθεί και οι ίδιοι σε παρόμοια θέση. 25 χρόνια πριν το Ολοκαύτωμα είχε προηγηθεί η αιματηρή «πρόβα τζενεράλε» της εθνοκάθαρσης της Ανατολής, με θύτες τους Νεότουρκους και τους κεμαλικούς λίγο αργότερα (συμμάχους των Γερμανών του Κάιζερ από τους οποίους  θα ξεπηδήσει ο ναζισμός).

Επί πλέον, οι Έλληνες της Ανατολής, που υπέστησαν την Γενοκτονία την περίοδο 1914-1923, οφείλουν στον αγώνα των   Εβραίων για την κατάκτηση του Δικαιώματος στη Μνήμη, τη δυνατότητα να μιλούν σήμερα για τη Γενοκτονία τους.

 Πιθανότατα, πολλοί να μην γνωρίζουν, να μην μπορούν ή να μην θέλουν να αντιληφθούν τις υπόγειες σχέσεις που συνδέουν τους θύτες (Νεότουρκους-κεμαλικούς, Γερμανούς του Κάιζερ στην αρχή και τους Ναζί αργότερα), όπως και αυτές τις σχέσεις που συνδέουν τα θύματα [Έλληνες της Ανατολής, Αρμένιοι, Ασσυροχαλδαίοι την πρώτη περίοδο (1914-1923)  και Εβραίοι, Τσιγγάνοι, κ.ά. την δεύτερη (1933-1945)] .

Γι αυτούς που αδυνατούν να δουν τις σχέσεις Νεότουρκων, κεμαλικών και ναζί επισυνάπτουμε ένα άρθρο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη από την «Κυριακάτικη  Ελευθεροτυπία» και στη συνέχεια ένα κείμενο της ιστορικού Έλλης Λεμονίδου.

Ένας επισκέπτης περνάει μπροστά από δύο πορτρέτα του ανθρώπου που αιματοκύλησε την Ευρώπη, όπως αυτά είχαν εκτεθεί πριν από τρία χρόνια στο Ιστορικό Μουσείο του Βερολίνου, στο πλαίσιο της έκθεσης "Χίτλερ και γερμανικό έθνος: το έγκλημα"Οταν ο τρόμος πήρε την εξουσία

«80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΜΟΥ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ. «

  • Δέκα χρόνια μετά το πρώτο συνέδριο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στο Μόναχο, ο Αδόλφος Χίτλερ διορίζεται στις 30 Ιανουαρίου του 1933 καγκελάριος (πρωθυπουργός) από τον πρόεδρο του γερμανικού κράτους.Ο δρόμος για την πλήρη επικράτηση του ναζισμού στη Γερμανία ήταν πλέον ανοιχτός.
  • Η εντύπωση ότι εξαρχής είχαν την απόλυτη υποστήριξη του γερμανικού λαού είναι λανθασμένη. Στις εκλογές που έγιναν τον Μάρτιο του 1933 απέσπασαν μόλις το 43,9% των ψήφων. Και αυτό συνέβη, παρ’ ότι είχε περάσει μια δεκαετία συστηματικής προσπάθειας να προσεταιριστούν εθνικιστές και σοσιαλιστές και να ανατρέψουν τους όρους που θέσπισαν εις βάρος της Γερμανίας στις Βερσαλίες οι νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Συνέχεια ανάγνωσης

13/03/2013 Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, Αντισημιτισμός | 7 σχόλια

-Αιτίες εμφάνισης του νεοναζισμού στην Ελλάδα

assets_42005easad2Ένα πολύ καλό σχόλιο στο προηγούμενο κείμενο με τίτλο «Η Χρυσή Αυγή και οι πρόσφυγες του ΄22″ έκανε ο Σταύρος.

 

Συμβάλλει και αυτός από την πλευρά του στην προσπάθεια  αναζήτησης των διαφόρων παραμέτρων που ενυπάρχουν στο φαινόμενο της εμφάνισης του νεοναζισμού σήμερα. Σας το καταθέτουμε, προσαρμόζοντάς το στις ανάγκες ενός αναρτημένου κειμένου:

1. Η Δεξιά στην Ελλάδα, πάντα ήταν ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ, άρα είναι εύκολο για πολλούς ψηφοφόρους της να πετάξουν τη μάσκα του κεντροδεξιού ( πολλοί δεν την φορούσαν καν) και να προσχωρήσουν ανοιχτά στο νεοναζισμό, και


σάρωση00062. Οι περισσότεροι της ΧΑ είναι δεύτερη και τρίτη γενιά απόγονοι των Εθνικοφρόνων Δοσίλογων της Κατοχής 
(Χίτες, Ταγματασφαλίτες, κλπ,κλπ) καθώς και οικονομικών δοσιλόγων ή λούμπεν συνεργατών των Γερμανών, που όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά -είμαστε η μόνη χώρα που έγινε αυτό- αλλά έγιναν ο πυρήνας, η ραχοκοκαλιά του μεταπολεμικού κράτους. Ήταν καμπόσοι. Ένας βασικός πυρήνας κάπου 80.000 ταγματασφαλιτών και εθελοντικών σωμάτων, άλλοι τόσοι οικονομικοί δοσίλογοι, βάλτε και τις οικογένειές τους, και τους βασανιστές στη Μακρόνησο και του ΕΑΤ -ΕΣΑ (και τον Κισά Μπατζάκ και τους φοβερούς Κουκουλούδες…) είναι αρκετοί.

Γνωστά αυτά.

Αυτό που ξεχνάμε, είναι ότι από εκεί προέρχεται και η παράνοια των νεοναζί, δηλαδή, η σχιζοφρένεια από τη μια να θέλουν να ποζάρουν για εθνο-λάτρες κι από την άλλη να υποστηρίζουν το πιο ανθελληνικό κόμμα που υπήρξε: το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα της Γερμανίας, τα SS και τις σφαγές των Ελλήνων.

Συνέχεια ανάγνωσης

09/01/2013 Posted by | -EAM, -παράνοια, -Ανόητοι, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Νεοναζισμός, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, φασισμός, Αντιρατσιστικά, Αναθεωρητισμός | 15 σχόλια

-Μπορεί ένας Πόντιος να είναι χρυσαυγίτης;;;;;

Η «Χρυσή Αυγή» και οι πρόσφυγες του ‘22

του Βλάση Αγτζίδη

http://kars1918.wordpress.com/2012/11/30/xrisi_avgi-vs-prosfyges/

Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά φαινόμενα της εποχής που βιώνει η σημερινή Ελλάδα είναι η εμφάνιση –για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία- ενός νεοναζιστικού κόμματος, το οποίο επιχειρεί να καλύψει υπαρκτά κενά καλλιεργώντας ένα νέο λαϊκισμό, βασισμένο σε πρωτόγονα ένστικτα, καλύπτοντας τη νεοναζιστική ιδεολογική του προέλευση –όπως προκύπτει από τα βασικά αρχικά κείμενα της οργάνωσης. Παράλληλα, προέρχεται από τον πιο σκληρό αντιπροσφυγικό και τουρκοφιλικό πυρήνα του ελληνικού συντηρητισμού  (Επίστρατοι, Λαϊκό Κόμμα-Μοναρχία, Μεταξάς, Χούντα), που είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα από την εποχή του Διχασμού.

Η παρουσία και η εδραίωση του νεοναζιστικού κόμματος στα πολιτικά πράγματα,  ευνοείται από:
-την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας,
-την ύπαρξη ενός κλεπτοκρατικού πολιτικού συστήματος,
-το λαϊκισμό των μεταπολιτευτικών δυνάμεων που ιδιοτελώς εκμεταλλεύτηκαν τον πόθο του ελληνικού λαού για οικονομική και πολιτική αλλαγή,
-την ανυπαρξία αξιόλογων και αξιόπιστων ισχυρών οικονομικών στρωμάτων,
-την ενσωμάτωση μεγάλου μέρους της Αριστεράς στο μεταπολιτευτικό σύστημα και την αποκοπή της από τις λαϊκές ανάγκες και ανησυχίες,
-τις ανεπάρκειες της Ευρώπης να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η «Χρυσή Αυγή», οι Ναζί και ο Αδόλφος Χίτλερ

Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία που διαφοροποιεί τη «Χρυσή Αυγή» από τα παραδοσιακά ακροδεξιά σχήματα, είναι οι ιδεολογικές της αναφορές στη ναζιστική Γερμανία, σε επιφανείς ναζί αλλά και στον Αδόλφο Χίτλερ. Στα βασικά κείμενα του Μιχαλολιάκου που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της οργάνωσης σε ανύποπτες εποχές προβάλλουν φυσικά και αβίαστα οι ιδεολογικές βάσεις της οργάνωσης. Τα στοιχεία αυτά έχουν ήδη δημοσιευτεί στο διαδίκτυο, έχουν τύχει ευρύτατης δημοσιότητας, έχουν προκαλέσει μεγάλες συζητήσεις  και έχουν αποκαλύψει την πραγματική φύση της «Χρυσής Αυγής».

Αποκαλυπτικό είναι ένα εξώφυλλο του περιοδικού τους (Ιούλιος 1991) που βασίζεται σε μια «ηρωική» ναζιστική αφίσα εποχής, όπου  ο νεαρός των SS φορώντας περιβραχιόνιο με τη σβάστικα σαλπίζει με μια σάλπιγγα από την οποία κρέμεται μια σημαία με τη σβάστικα, υπό το παγερό βλέμμα του κλασικού ναζιστικού αετού.

Επίσης, το βασικό σύμβολο της «Χρυσής Αυγής» πριν την καταχρηστική προβολή του αρχαιοελληνικού μαίανδρου ήταν το «Wolfsangel», ένα από τα βασικά ναζιστικά σύμβολα που δημιούργησε ο γενικός αρχηγός των SS Heinrich Himmler για να χρησιμοποιηθεί ως σύμβολο της μυστικής παραστρατιωτικής οργάνωσης «Werwolf».

Ο θρήνος του Μιχαλολιάκου και της οργάνωσής του για την ήττα των Ναζί το 1945 έχει αποτυπωθεί με πολύ συγκεκριμένα άρθρα στο περιοδικό τους, όπως και οι τελικοί τους στόχοι. Χαρακτηριστικό είναι το σχήμα με το οποίο προσεγγίζει τον Αδόλφο Χίτλερ. Τον θεωρεί ως τον προφήτη ενός νέου κόσμου που θα έρθει με όχημα «αυτούς», δηλαδή τους χρυσαυγίτες, οι οποίοι αγωνιζόμενοι για τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων» θα πραγματώνουν το όραμα του Αδόλφου Χίτλερ (Ιανουάριος 1987). Όσον αφορά τη ναζιστική επίθεση κατά της Ελλάδας, στα αφιερώματα που κάνουν καταγγέλλουν κυρίως την«αγγλόδουλη και σιωνιστική» πολιτική της Ελλάδας, καθώς και την μη ανταπόκρισή της στις γερμανικές προτάσεις ουδετερότητας, τονίζουν τη «φιλεύσπλαχνη» στάση των Γερμανών κατακτητών και εμμέσως αιτιολογούν με πονηριά τα εγκλήματα που προκάλεσαν κατά του άμαχου πληθυσμού ως«Κατακτητές ήταν, πόλεμο είχαμε, ήταν επόμενο να συμβούν όλα αυτά».

Μια ακραία στάση των ηγετών της οργάνωσης είναι η πρόσληψη της ναζιστική ήττας του 1945 από τους συμμάχους. Η ήττα αυτή θεωρείται και ήττα της «Χρυσής Αυγής». Όταν αναφέρονται στην χρονιά αυτή χρησιμοποιούν τον όρο «μοιραίο 1945» για να περιγράψουν την ήττα του Χίτλερ. Η πολιτική προοπτική που φαίνεται να αποδέχονται είναι η μελλοντική ολοκλήρωση του χιτλερικού οράματος. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος σε άρθρο τους (Ιούλιος ’82): «Χίτλερ για χίλια χρόνια».

Ο ίδιος ο Μιχαλολιάκος θα γράψει τον Ιούλιο του ‘91: «…πρέπει να αρχίσουμε χτυπώντας το κακό στη ρίζα του, γυρίζοντας στο μοιραίο εκείνο 1945… θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για μια ανάστροφη πορεία της ιστορίας από το μοιραίο εκείνο 1945».

Συνέχεια ανάγνωσης

02/01/2013 Posted by | -παράνοια, -Αντίσταση, -Ανόητοι, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Μεταξάς, -Μνήμες, -Νεοπαγανισμός, -Νεοελληνικά, -Νεοναζισμός, -Σταλινικές Διώξεις, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, φασισμός, Αντιρατσιστικά, Αναθεωρητισμός, ΚΚΕ | 27 σχόλια

-Τα λουλούδια της ερήμου (ή: περί αξιοθρήνητης ΠΟΕ και εξαιρετικών… εξαιρέσεων)

maskesΕίναι από καιρό γνωστό στους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ ότι στη μεγαλύτερη από τις ελλαδικές ποντιακές ομοσπονδίες κυριάρχησαν οι χειρότεροι και διάλυσαν το πιο φιλόδοξο οργανωτικό πρόγραμμα ανασυγκρότησης του ελλαδικού ποντιακού ελληνισμού. Υπεύθυνοι ήταν πολλοί: από τους ανόητους γιατρουδάκους της Θεσσαλονίκης που πίστεψαν ότι ενσαρκώνουν έναν νέο Μωϋσή έως τους δημοσιογραφίζοντες κυνικούς ραδιούργους εκμεταλλευτές, από κάποιους εκ των παλαιών δεξιoύληδων πρακτόρων που δοκιμάζουν εκ νέου την τύχη τους στον κοινωνικό στίβο έως τους ψευδεπίγραφους σοσιαλιστές της Ευξείνου Λέσχης….

Δείτε σχετικές δημοσιεύσεις ΕΔΩΕΔΩ, ΕΔΩΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ

Μέσα σ’ όλη αυτή την αθλιότητα, η οποία βεβαίως ζει το δικό της εμφυλιοπολεμικό δράμα σήμερα, εμφανίζονται και ανθίζουν εξαιρετικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή που παρουσιάζεται παρακάτω:

metamorfosi5

ΘΕΜΑ: 4ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός για την Ιστορία των Ελλήνων του Πόντου

 

Η Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και το Ερευνητικό Κέντρο του Σωματείου «Άγιος Γεώργιος Περιστερεώτα» διοργανώνουν τον 4ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα την ιστορική πορεία των Ελλήνων του Πόντου .

Στόχος του διαγωνισμού είναι η ανάδειξη της ιστορίας των Ελλήνων του Πόντου και η ευαισθητοποίηση των νέων, ώστε μέσα από την αναζήτηση και την έρευνα να οδηγηθούν στην εθνική αυτογνωσία.

Ο Διαγωνισμός απευθύνεται σε μαθητές Δημοτικού (Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξης), Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, Επαγγελματικού Λυκείου, Επαγγελματικής Σχολής και η συμμετοχή σε αυτόν είναι προαιρετική.  

Τα επιμέρους θέματα του διαγωνισμού για κάθε βαθμίδα είναι τα εξής:

26/12/2012 Posted by | -Γραμματεία, -Ιδεολογικά, -Λαογραφία, -Μνήμες, ΠΟΕ | 4 σχόλια

-90 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή

Επιστημονικό Συμπόσιο στην Κηφισιά για τα 90 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή

 

9 Δεκεμβρίου Κηφισιά

(Συνεδριακό Κέντρο ΑΤΕxcelixi

Eλ.Βενιζέλου 154 και Ρωμυλίας, Νέα Ερυθραία)

Πρόγραμμα

 10.00                          Προσέλευση

10.30-10.45             Εναρκτήρια Συνεδρία-Προσφωνήσεις-Χαιρετισμοί

10.45-12.45     Α’ ενότητα: «Το μικρασιατικό πρόβλημα: Η κορύφωση μιας ιστορικής διαδικασίας»

 ΠροεδρείοMichel BruneauIωάννης Κουνέλας, Ελευθερία Ρούσου

 -Βλάσης Αγτζίδης, ιστορικός, «Από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος»,

 -Fuat Dundar, ιστορικός, «Η υποχρεωτική μετακίνηση των Ελλήνων από την Επιτροπή για την Ένωση και την πρόοδο (CUP) μεταξύ 1913-1918» (The deportation of the Greeks by the CUP between 1913-1918),

 -Νίκος Πετσάλης – Διομήδης, ιστορικός, «Την Kωσταντινούπολη αντί της Σμύρνης:μια βρετανική ιδέα που οι συγκυρίες ματαίωσαν»,

 -Κωσταντίνος Σβολόπουλος, ιστορικός, «Η εντολή για την κατάληψη της Σμύρνης. Το διεθνές πλαίσιο»,

-Hervé Georgelin, ιστορικός, «Όψεις δικαστικών και τραπεζικών συνεπειών της  πυρκαγιάς της Σμύρνηςμε βάση έγγραφα του αρχείου της Οθωμανικής Τράπεζας»

-Φαίδων Παπαθεοδώρου, ερευνητής, «Η καταστροφή της κοινωνικής δομής :Η εξόντωση των μεταλλωρύχων της Μπάλια (Βιθυνία) μετά το τέλος του πολέμου»,

 12.45-13.15            Συζήτηση

 

15.00-16.45            Β’ ενότητα: «Οι πρόσφυγες στις ‘μητέρες-πατρίδες’»

 Προεδρείο: Γιώργος Κόκκινος, Ευάγγελος Αποστόλου, Ευαγγελία Βαλάτα-Τσιάμα

Συνέχεια ανάγνωσης

03/12/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Συνέδρια | Σχολιάστε

Η αντίσταση της μνήμης

Η αντίσταση της μνήμης

Ένα εξαιρετικό κείμενο της Πέπης Ρηγοπούλου
Από την «Αυγή»

Ανδρείοι εσείς που πολεμήσατε και πέσατε ευκλεώς
Τους πανταχού νικήσαντες μη φοβηθέντες
Άμωμοι εσείς αν έπταισαν ο Δίαιος κι ο Κριτόλαος
Όταν θα θέλουν οι Έλληνες να καυχηθούν
«Τέτοιους βγάζει το έθνος μας» θα λένε

Κ. Καβάφης

Πλαστογραφία και τερατογένεση. Ανάμεσα σε αυτό το εφιαλτικό δίπολο κινείται κάθε ιστορικός αναθεωρητισμός, είτε διαγράφει γενοκτονίες, των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Εβραίων ή όποιων άλλων, είτε σπιλώνει εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες. Η εξελισσόμενη καμπάνια σπίλωσης της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από τους νεοναζιστές δεν εκφεύγει από τα όρια αυτού του διπόλου, ανοίγει όμως νέες, εφιαλτικές προοπτικές.

Δεν πρόκειται απλώς για την προσπάθεια να βγει “λάδι” η Χούντα. Να διαγραφούν μαζί με το Πολυτεχνείο η Μπουμπουλίνας, το ΕΑΤ/ΕΣΑ και τα ξερονήσια, ο χαφιεδισμός και το κιτς των δικτατόρων, η απόσυρση της Μεραρχίας από την Κύπρο το 1967, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, η γελοία γενική επιστράτευση ενός γυμνού στρατού, η συνενοχή στην απολέμητη απόβαση των Τούρκων στην Κερύνεια το 1974. Είναι κάτι περισσότερο:

Συνέχεια ανάγνωσης

18/11/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Αντίσταση, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Διάφορα, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Πολυτεχνείο | , , , | 5 σχόλια

-Aφιέρωμα για τον ελληνισμό της Ανατολής στο Γαλάτσι

90 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή

Ο κοινωνικός και πολιτιστικός χώρος «Παίρνω Αμπάριζα» , Λυσίου και Γαλακηδών 11 – Γαλάτσι διοργανώνει διήμερο εκδηλώσεων για τα 90 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή.

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012 ώρα 19:00

- Βλάσης Αγτζίδης

Μικρασιατική Καταστροφή και νεοελληνική κοινωνική συγκρότηση.

- Στέργιος Θεοδωρίδης

Η συνείδηση της Ιστορίας θα μας απελευθερώσει.

Η τουρκική αντιεθνικιστική άποψη για την περίοδο 1914-1923.

- Συζήτηση

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2012 ώρα 19:00

- Αφιέρωμα :

“Στις μουσικές, στις μυρουδιές εκείνης της Πατρίδας»

Μουσικές : Ελίνα Χριστοδουλάρη

Μυρουδιές : Μαρία Τσιροπούλου Συνέχεια ανάγνωσης

13/09/2012 Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δρόμος εφημερίδα, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, Μικρά Ασία | 2 σχόλια

-Απ’ τον Πειραιά δεν πέρασαν ποτέ οι πρόσφυγες του 1922

Από τη Ρεπούση στον Μιχαλολιάκο… 

Ένα μέιλ που μας έστειλε ο τ’εμέτερον ιστορικός, ο Βλάσης Αγτζίδης μας προβλημάτισε και μας κινητοποίησε. Το μέιλ έγραφε: «Ισως δεν προσέξατε ένα λεπτό (;;;) σημείο που κάνει τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις εντελώς απαράδεκτες και προσβλητικές για το συνολικό ελληνισμό. 

Συμμετέχουν ΜΟΝΟ αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα από περιοχές που ανήκουν στη σημερινή ελλαδική επικράτεια (Πελοπόννησος και δη Μάνη, Ιόνια, Κρήτη, Κυκλάδες, Δωδεκάνησα) και αγνοούνται παντελώς οι πρόσφυγες του ’22. 
 
Είναι δυνατόν στον Πειραιά των προσφύγων να μην αντιπροσωπεύονται στη «2η Πειραϊκή Αμφικτυονία» οι  Ίωνες, οι Πόντιοι, οι Βορειοηπειρώτες κ.ά. ;;;; 
 
Φαίνεται ότι η φιλομοναρχική Δεξιά της «μικράς πλην εντίμου Ελλάδος», μετά την «αθώωση» των Έξη (από τους πολλούς) υπεύθυνους της Μικρασιατικης Καταστροφής, αποφάσισε να ολοκληρώσει το έργο τους και να εξοβελίσει από το σύγχρονο ελλαδικό χώρο κάθε τι που θυμίζει Ελληνισμό της Καθ’ ημάς Ανατολής. 
 
Για άλλη μια φορά μας θυμίζει το έγκλημα που διεπράχθη τότε από τις κρατικοδίαιτες ελίτ της Παλαιάς Ελλάδας εναντίον των Ελλήνων της Ανατολής και συνεχίστηκε με την αρνητική μεταχείριση των προσφύγων του ’22 και την υποβάθμιση των ιστορικών γεγονότων.
 
Ντροπή στο  δήμαρχο αυτής της πόλης
.
.
Το αντικείμενο της κριτικής υπήρξε η «2η Πειραϊκή Αμφικτυονία» που διοργανώνει ο Δήμος του  Πειραιά του Νεοδημοκράτη κ. Μιχαλολιάκου, ξαδέλφου του νεο-ναζί Μιχαλολιάκου.   Φαίνεται ότι τα δύο ξαδέλφια κινούνται μεταξύ ενός φάσματος που ξεκινά από την κυνική εκμετάλλευση της προσφυγικής εμπειρίας και καταλήγει στην παραγνώριση και την περιφρόνηση.  Και αν ο ξάδελφος της Χρυσής Αυγής κινήθηκε στην πρώτη εκδοχή, ο ξάδελφός του της Νέας Δημοκρατίας κινήθηκε στη δεύτερη. Εξ ού και η παντελής απουσία οιασδήποτε αναφοράς και παρουσίας στο λιμάνι του Πειραιά που υπήρξε βασικός τόπος υποδοχής των απόκληρων προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.
.
Συνέχεια ανάγνωσης

20/06/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Ανόητοι, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 7 σχόλια

-Αλήτη, ΨΕΥΤΗ Μιχαλολιάκο: «Κάτω τα χέρια από Πόντο και Μικρά Ασία»

ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΟΜΟΝΑΡΧΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΔΕΞΙΑ (και αρκετούς ακόμη βέβαια…)

γιατί βρισκόμαστε στο απίστευτο εκείνο σημείο, όπου:

Οι απόγονοι των δολοφόνων του Ελληνισμού της Ανατολής να ομνύουν στη μνήμη των θυμάτων

Το ότι οι Νεοέλληνες έχουν κοντή μνήμη και ότι εύκολα μπορούν να τους δουλέψουν και να τους τουμπάρουν οι διάφοροι πονηροί και επιτήδειοι, το έχουν καταλάβει όλοι.  Ένας από τους τελευταίους που το πήρε είδηση είναι ο Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής, που τελευταία οσμίστηκε ψαχνό και σαν κοράκι όρμησε πάνω στον προσφυγικό ελληνισμό.

Τολμά να σκυλεύει στην προσφυγική Μνήμη αυτός που είναι ένας από τους κυριότερους πολιτικούς κληρονόμους των δολοφόνων του Λαϊκού Κόμματος, της μοναρχίας και του Ιωάννη Μεταξά:
-που δεν έστειλαν ούτε μια σφαίρα στους Πόντιους αντάρτες όταν έδιναν τον τίμιο εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα,
-που απαγόρευσαν τους Ίωνες να εξοπλιστούν, να δημιουργήσουν ντόπιο μικρασιατικό στρατό και να κηρύξουν την Ανεξαρτησία της Ιωνίας και εν τέλει
-τους παρέδωσαν συνειδητά στο σπαθί των τσετών του Μουσταφά Κεμάλ πασά..

Αυτών -δηλαδή του Ιωάννη Μεταξά και της φασιστικής του συμμορίας – που το 1938 μετωνόμασαν την Οδό Αποστόλου Παύλου στη Θεσσαλονίκη των προσφύγων-θυμάτων του Μουσταφά Κεμάλ  σε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ

Τολμάει ακόμα να μιλάει για τα θύματά μας από το σταλινισμό συνεπικουρούμενος από τον άλλο αλήτη, τον Μάκη Μαϊλη. Μόνο που δεν λέει ότι στο στόχαστρο του σταλινισμού βρέθηκαν πρώτα οι Πόντιοι μαζί με τους ελλαδίτες κομμουνιστές, ότι καταστράφηκε η σοβιετική ελληνική κοινωνία.

Μόνο που θυμήθηκε πολύ αργά και αυτή τη μεγάλη τραγωδία του νεότερου ελληνισμού!!!!!

Αποσιωπά συνειδητά το γεγονός ότι ο δικός του Πατερούλης, ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς που μάλλον έτρεφε μεγάλη συμπάθεια για τον Στάλιν,  είχε απαγορεύσει την είσοδο των καταδιωγμένων Ελλήνων από τον Στάλιν στην Ελλάδα. Μόνο όταν απελάθηκαν 25.000 γυναικόπαιδα το 1938-39 αναγκάστηκε να τα δεχτεί. Ότι τους είχε υπό επιτήρηση ως ύποπτους εθνικών φρονημάτων…

Συνέχεια ανάγνωσης

12/06/2012 Posted by | -παράνοια, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κομμουνισμός, -Λαμόγια, -Μεταξάς, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος, -αντιφασιστικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΚΚΕ, Καύκασος, Μικρά Ασία | 34 σχόλια

-Nίκος Τσάγγας: Η Ρεπούση του Αρείου Πάγου

«Κίνητρο για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου
(σ.τ.Π&Α: της εισήγησης στον Άρειο Πάγο), υπήρξε η βαθιά μου
πεποίθηση, και μάλιστα από πολλά χρόνια πριν, ότι οι
ΕΞ καταδικάστηκαν άδικα για κάτι που άλλοι
εμπνεύστηκαν κι άλλοι επιχείρησαν
να υλοποιήσουν… Ήταν ορατό από πολύ νωρίς πως το εγχείρημα για την
ενσωμάτωση της Ιωνίας στην ελλαδική επικράτεια ήταν ανέφικτο..»
(Νίκος Τσάγγας, Η αθώωση των Εξ και η ανατροπη της ιστορίας, 1012)

 Σίγουρα θυμάστε τη σύγκρουσή που κράτησε αρκετό καιρό και αφορούσε τη Δίκη μόνο των Έξι από το σύνολο εκείνης της εγκληματικής ηγεσίας της «Μικράς πλην Εντίμου Ελλάδος», που οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή, ευνόησε (ίσως και να επιδίωξε)  τη σφαγή του χριστιανικού πληθυσμού της Σμύρνης από τα στίφη του Μουσταφά Κεμάλ (προς τιμήν του οποίου ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς ονόμασε Οδό Κεμάλ Ατατούρκ την Οδό Αποστόλου Παύλου, ο Ελ. Βενιζέλος τον πρότεινε για Νόμπελ Ειρήνης και το ΚΚΕ ακόμα τον θεωρεί «μέγα εθνικοαπελευθερωτή»).

Θα γνωρίζετε ασφαλώς και την απίστευτη μεθόδευση και εξέλιξη εντός του Αρείου Πάγου, που έως τότε δεν είχαν καν αποτολμήσει οι ακροδεξιές δικτατορίες που έζησε αυτός ο έρμος τόπος. Η μεθόδευση έγινε μεσούσης της δημοκρατίας, αναδεικνύοντας την αλλοτρίωση που μαστίζει την κοινωνία μας.

Γιατί πως αλλιώς μπορείς να περιγράψεις το γεγονός ότι οι απολογητές των ενόχων της Μικρασιατικής Καταστροφής, αντί να δηλώσουν και να ζητήσουν έμπρακτη συγγνώμη από τους απογόνους των θυμάτων των πολιτικών τους ειδώλων,  μεθόδευσαν την απαλλαγή τους από κάθε κατηγορία ώστε ηθικά να παραδοθούν άσπιλοι στο δικαστή της ιστορίας.

Όπως φαίνεται, κύριο ρόλο σ’ αυτή την πολιτική μεθόδευση που εκμεταλλεύτηκε τη θεσμική θέση του Άρειου Πάγου εντός του πολιτειακού μας συστήματος, είχε ένας αντιεισαγγελέας. Ο Νίκος Τσάγγας, ο οποίος την ιστορικο-φιλοσοφικο-πολιτική του εισήγηση την ανεμίζει πλέον υπερηφάνως ως «Αθώωση των Εξ» και ως «Ανατροπή της Ιστορίας».

Το εγχείρημα της Ρεπούση ωχριά μπροστά στο αναθεωρητικό θράσος του Τσάγγα.

Συνέχεια ανάγνωσης

19/04/2012 Posted by | -παράνοια, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δωσιλογισμός, -Δίκη των 6, -Διάφορα, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία | 4 σχόλια

-ΦΑΚΕΛΟΣ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» : Οι δικοί μας «Γκρίζοι Λύκοι» !

ΦΑΚΕΛΟΣ «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ»

XA

πατήστε ΚΛΙΚ

τάδε έφη SPY

Συνέχεια ανάγνωσης

29/03/2012 Posted by | -παράνοια, -Αντίσταση, -Ανόητοι, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μεταξάς, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, φασισμός, Αντιρατσιστικά, Αναθεωρητισμός | 6 σχόλια

-Οι «Μπάσταρδες της ΥΦΑΝΕΤ» στην παγίδα του εθνικισμού

Η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα!
.
Μια πολύ ενδιαφέρουσα παρέμβαση διαβάσαμε πολύ προσφατα  στο σάιτ της Κατάληψης της ΥΦΑΝΕΤ στη Θεσσαλονίκη που φέρει την υπογραφή της ομάδας  «Μπάσταρδες με Μνήμη».
 .
Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι το αντεξουσιαστικό πνεύμα ήταν κατ’ εξοχήν ουμανιστικό, τοποθετημένο εντελώς κατά των κρατών ως εξουσία ανεξαρτήτως διαχειριστή, εθνικού ή θρησκευτικού.  Ότι δεν ενοχοποιούσαν μαζικά πληθυσμούς, ότι δεν έκαναν καμιά εκχώρηση σε κανένα εθνικισμό ούτε και αποσιωπούσαν τις πρακτικές του ενός αναδεικνύοντας μόνο τα του άλλου.
 .
Δυστυχώς το κείμενο των «μπάσταρδων» κάνει αυτό ακριβώς το πράγμα, καθώς είναι απελπιστικά μονόπλευρο και προκατειλημμένο προς όφελος κάποιων εθνικισμών που καθόρισαν εξίσου -αν όχι και περισσότερο- τη μοίρα της Μακεδονίας και της Θεσσαλονίκης, όπως ο ελληνικός.
.
Το κείμενο είναι μονομερές και συγκαλύπτει τη βία του τουρκικού και βουλγαρικού εθνικισμού που ήταν οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνοι που οι λαοί σύρθηκαν στους Βαλκανικούς Πολέμους και σε μια φοβερή δεκαετία που τελείωσε 10 χρόνια μετά, με τη σφαγή και την καταστροφή της Σμύρνης.
 .
Από το κείμενο -που παρατίθεται μετά το δικό μας σχολιασμό-  λείπουν βασικά στοιχεία ιστορίας, που μας εμποδίζουν να καταλάβουμε το πόσο τελικά είναι  αντεξουσιαστική και φεμινιστική η ματιά των συγγραφέων
 .
Να ξεκαθαρίσουμε όμως ότι η κριτική μας είναι συντροφική και αφορά τα ιστορικά στοχεία του κειμένου, το οποίο ούτως ή αλλέως χαρακτηρίζεται από μια ευρηματική δομή. Να δηλώσουμε επίσης ότι συμφωνούμε απολύτως με την παρουσίαση της βίας της εξουσίας κατά του λαού και του κινήματος στα χρόνια που ακολούθησαν…
.
Ας πάμε όμως σ’ αυτά που διαφωνούμε: 
.
Συνέχεια ανάγνωσης

25/03/2012 Posted by | -προσφυγιά, -παράνοια, -Αναρχία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Θράκη, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνιστική Διεθνής, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Περί έθνους, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 22 σχόλια

- Γυναίκα – Αντίσταση – Μνήμη

Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 , ώρα 7:30 μ.μ.
στον κοινωνικό-πολιτιστικό χώρο «παίρνω Αμπάριζα» - Γαλακηδών 11-Γαλάτσι
εκδήλωση – συζήτηση :
ΓΥΝΑΙΚΑ – ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΜΝΗΜΗ

Συμμετέχουν :

-Ρόζα Οικονόμου, Επονίτισσα
Οι μνήμες μου από την ΕΠΟΝ

- Ελισάβετ Λιανή, υποψ. διδάκτωρ ιστορίας
Επονίτισσα – Αντάρτισσα-Μαχήτρια.
Μαρτυρίες και μαρτύρια

- Τασούλα Βερβενιώτη,  Ιστορικός
Η μνήμη για τη “Γυναίκα της Αντίστασης”. Από τη δεκαετία του 1940 έως και τη σημερινή συγκυρία. Συνέχεια ανάγνωσης

09/03/2012 Posted by | -EAM, -Αντίσταση, -Δημοκρατικός Στρατός, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Ιστορικά, -Μνήμες | Σχολιάστε

Χέρι-χέρι Γκρίζοι Λύκοι και Γάλλοι υποκριτές

Τελικά η τουρκική εθνικιστική μεθόδευση και βία, καθώς και η υποκρισία ή αφέλεια κάποιων  Γάλλων  διανοουμένων θριάμβευσαν… στο όνομα της «μη ποινικοποίησης της Μνήμης»  και προς όφελος της Μνήμης των σκληρών θυτών…

Όπως μας πληροφορεί ο Τύπος: «Το Συνταγματικό Συμβούλιο απέρριψε το νόμο που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων.»

Το γαλλικό Συνταγματικό Συμβούλιο απέρριψε σήμερα (28-2-2012) το νόμο που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915, ο οποίος προκάλεσε διπλωματική κρίση μεταξύ Άγκυρας και Παρισιού, υποστηρίζοντας ότι είναι αντίθετος προς την ελευθερία της έκφρασης, ανακοίνωσε η δικαστική εξουσία.

«Το Συμβούλιο έκρινε ότι καταστέλλοντας την αμφισβήτηση της ύπαρξης και του νομικού χαρακτηρισμού των εγκλημάτων που και το ίδιο θα είχε αναγνωρίσει και χαρακτηρίσει ως τέτοια, ο νομοθέτης κατάφερε ένα πλήγμα στην άσκηση της ελευθερίας της έκφρασης και της επικοινωνίας το οποίο είναι αντισυνταγματικό», σύμφωνα με την ανακοίνωση του Συμβουλίου.

Ικανοποίηση στην Άγκυρα

Η Τουρκία εξέφρασε σήμερα την ικανοποίησή της για την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Γαλλίας η οποία απέρριψε το νόμο που καθιστά παράνομη την άρνηση του ότι η σφαγή των Αρμενίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ένα αιώνα πριν ήταν γενοκτονία.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι το υπουργικό συμβούλιο θα συνεδριάσει για να εξετάσει εάν πρέπει να αποκαταστήσει τις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές επαφές με τη Γαλλία που είχαν παγώσει αφότου το Γαλλικό κοινοβούλιο υιοθέτησε το νόμο στις 23 Ιανουαρίου.

 ——————————————————————————–

Οι μόνοι κερδισμένοι από την εξέλιξη αυτή είναι οι  
ΤΟΥΡΚΟΙ  ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ  ΑΡΝΗΤΕΣ  ΤΗΣ  ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ….
(και οι Γάλλοι πωλητές όπλων και άλλων «αγαθών» στην Τουρκία) 

Γιατί οι ευαίσθητοι και δημοκρατικοί Τούρκοι δεν έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, όπως απέδειξαν στην  μαζική τους διαδήλωση όταν οι τουρκικές αρχές υποβίβασαν τη σημασία της οργάνωσης της δολοφονίας του Χράντ Ντίκ φωνάζοντας: ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΑΡΜΕΝΙΟΙ!!!

Συνέχεια ανάγνωσης

28/02/2012 Posted by | -παράνοια, -Αρμένιοι, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Οι δικοί μας Τούρκοι, -εθνικισμός, -Mειονότητες στην Τουρκία, Αντιρατσιστικά, Αναθεωρητισμός | 7 σχόλια

-Μήτσος Παρτσαλίδης: ο πρώτος κόκκινος δήμαρχος

Ο Μήτσος Παρτσαλίδης υπήρξε μια από τις κορυφαίες προσωπικότητες του κομμουνιστικού κινήματος στην Ελλάδα.  Το 1934 εξελέγη δήμαρχος στην πόλη των καπνεργατών, την Καβάλα και έτσι υπήρξε ο πρώτος «κόκκινος» δήμαρχος. Το αφιέρωμα αυτό βασίζεται:
-σε ένα κείμενο του Φ. Γκερλεκτσή που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Μνήμη» του Συλλόγου Μικρασιατών ν. Καβάλας,
-σε κείμενο του Κώστα Παλούκη από το καλό ιστολόγιο http://raskolnikovgr.blogspot.com/ και
-σε κείμενο του ιστορικού Νίκου Ε. Καραγιαννακίδη….

Προσφυγική η πρώτη «κόκκινη» Δημοτική αρχή της Καβάλας και της χώρας

του Φάνη Γκερλεκτσή

Είναι ευρύτερα γνωστό ότι η Καβάλα ανέδειξε «τον πρώτο κομμουνιστή Δήμαρχο της Ελλάδας» και ότι ήταν για πολλές δεκαετίες ένα από τα «κάστρα» του εργατικού και επανα-στατικού κινήματος της χώρας και των Βαλκανίων. Αν και στα θέματα αυτά τον βαρύνοντα λόγο τον έχουν οι ιστορικοί, αξίζει κι ένα περιοδικό έντυπο των απογόνων των προσφύγων της Μικράς Ασίας, όπως η «Μνήμη», να καταπιαστεί με πλευρές του θέματος. Όχι μόνον επειδή ακατάλυτοι δεσμοί δένουν τον κάθε γόνο καβαλιώτικης προσφυγικής οικογένειας, και μάλιστα μικρασιατικής, με εκείνη την εποχή και τους αγώνες της, αλλά και γιατί πρόσφυγες ήταν κυρίως οι εργάτες και μικροεπαγγελματίες που έδωσαν τη μάχη για την «κατάληψη» της δημοτικής αρχής του μεγαλύτερου βιομηχανικού κέντρου ανάμεσα στην Θεσσαλονίκη και την Πόλη και πρόσφυγες υπέστησαν τις συνέπειες. Ο Παρτσαλίδης, εκτός από κομμουνιστής που ήταν την εποχή εκείνη, ήταν κι ο πρώτος πρόσφυγας που έγινε Δήμαρχος μεγάλης πόλης.

Συνέχεια ανάγνωσης

24/02/2012 Posted by | -προσφυγιά, -Αντίσταση, -Εμφύλιος, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνιστική Διεθνής, -Κομμουνισμός, -Μνήμες, -Πολιτική, -αντιφασιστικά, -καπιταλισμός, Ανταλλάξιμοι, ΚΚΕ | 7 σχόλια

-Είκοσι χρόνια χωρίς τη Σοβιετική Ένωση

H δικαίωση του Πλεχάνωφ, του Κροπότκιν και της Λούξεμπουργκ


Toυ Βλάση Αγτζίδη

Πέρασαν ήδη 20 χρόνια από την οριστική διάλυση μιας μεγάλης αυτοκρατορίας, που σφράγισε την ιστορία του 20ού αιώνα, καθόρισε τη μορφή της ευρύτερης περιοχής μας, απείλησε τις έως τότε κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου, προσπάθησε να αλλάξει τις καθιερωμένες νοοτροπίες και διακήρυξε τη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας «απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο».

Τελικά απέτυχε σ’ όλους τους στόχους που έθεσαν οι αρχικοί επαναστάτες του 1917, που πίστεψαν ότι μπορούν να υπερπηδηθούν κάποια στάδια της κοινωνικής εξέλιξης. Υλοποίησαν εντέλει τα πιο τρελά όνειρα των μεταφυσικών φιλοσόφων που πίστευαν ότι το πνεύμα προηγείται του όντος και ότι αρκεί η βούληση για να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων και να ανατρέψει τους νόμους της φύσης…

Μόνο που γι’ αυτό απαραίτητη ήταν η σκληρή κυριαρχία μιας νέας τάξης ανθρώπων -συσπειρωμένων γύρω από το Κόμμα, απολαμβάνοντας τα πλείστα όσα οφέλη από τη συσπείρωση αυτή- που πίστευαν ότι αποτελούν την τελείωση του ανθρώπινου είδους, ότι οι ιδέες τους εκφράζουν την ενσάρκωση της έως τότε ουτοπίας και ότι η πολιτική πρακτική τους εγγυάται τον δρόμο για την κατάκτηση του επίγειου παράδεισου.

Κατάφεραν εντέλει να μετατρέψουν μια φιλοσοφική άποψη που προερχόταν από την καρδιά της νεωτερικότητας σε προνεωτερικό θρησκευτικό φαινόμενο. Και ακριβώς γι’ αυτό ανταγωνίστηκαν τις προηγούμενες θρησκευτικές εκφράσεις, προσπαθώντας να αντικαταστήσουν το παλιό τελετουργικό με το νέο, όπως και τα σύμβολα και τις «Ιερές Γραφές» των παλαιότερων δοξασιών. Η πρόσφατη κηδεία του Βορειοκορεάτη ηγέτη είχε την ίδια ακριβώς γεύση αυτού του νέου κομμουνιστικού τελετουργικού, που εισήχθη στην ιστορία από τον Στάλιν και την ομάδα του.

Συνέχεια ανάγνωσης

01/02/2012 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνισμός, -Μνήμες, -Ρωσία, -Σταλινικές Διώξεις, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος | 2 σχόλια

-Ο συντηρητισμός της ελλαδικής Αριστεράς και ο ελληνισμός της Ανατολής

imageΜε αφορμή την ανάρτηση από το καλό ιστολόγιο του Raskolnikov    ενός ενδιαφέροντος άρθρου της Βίκυς Καραφουλίδου με τίτλο: Έθνος εναντίον τάξης, Η ιδεολογική αυτονομία του ελληνικού «σοσιαλισμού» του 19ου αιώνα και οι «εθνικές» του ερμηνείες, καταθέσαμε κάποιους προβληματισμούς, θεωρώντας ότι το αντικείμενο του «ελληνικού σοσιαλισμού» που καλείται να μελετήσει η συγγραφέας περιωρίζεται στα όρια του ελληνικού Βασιλείου, το οποίο -λίγο πολύ- θεωρείται ως ο όλος κόσμος των Ελλήνων.

Παραθέτουμε στη συνέχεια το σχόλιό μας, το οποίο απηχεί ευρύτερους προβληματισμούς  βασικούς για την υπόσταση της  ίδιας της αριστεροποντιακής μας κολεχτίβας -όπως γνωρίζουν οι τακτικοί μας φίλοι…

Να σημειώσουμε απλώς ότι το άρθρο της Β. Καραφουλίδου αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης μελέτης τηςΗ γλώσσα του σοσιαλισμού. Ταξική προοπτική και εθνική ιδεολογία στον ελληνικό 19ο αιώνα», εκδ. Βιβλιόραμα) που μόλις κυκλοφόρησε και την οποία επιφυλασσόμαστε να τη  σχολιάσουμε κάποια στιγμή ολοκληρωμένα:

«Πάντως, αυτό που δεν έχει μελετηθεί, αλλά αντιθέτως έχει υποβαθμιστεί δραματικά, είναι η σοσιαλιστική ιδεολογία στον ελληνισμό της Ανατολής, τόσο στους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όσο και στους Έλληνες της Ρωσίας. Από τα αποσπασματικά στοιχεία που γωρίζουμε, πρέπει να υπήρχε ένα πολύ ενδιαφέρον σοσιαλιστικό κίνημα, που συνομιλούσε με τα πλέον προχωρημένα στοιχεία των άλλων εθνικών ομάδων σ’ ένα περιβάλλον μετασχηματισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Γνωρίζουμε επίσης ότι για ιστορικούς λόγους η βιομηχανική εργατική τάξη απαρτιζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό από Έλληνες, οι οποίοι εξοντώθηκαν μαζικά είτε κατά την έναρξη της Γενοκτονίας μετά το 1914 (στα Αμελέ Ταμπουρού κ.λπ.) είτε με τη νίκη του κεμαλικού εθνικισμού το ’22. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι η εκτέλεση των 700 μεταλλωρύχων στη Μπάλια (Βιθυνία) από τα κεμαλικά στρατεύματα το Σεπτέμβριο του 1922.

Συνέχεια ανάγνωσης

14/01/2012 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Κομμουνιστική Διεθνής, -Κομμουνισμός, -Μνήμες, -Περί έθνους, -Πολιτική, -Ρωσία, -Συζητήσεις, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΚΚΕ, Καύκασος | Σχολιάστε

-Ήρθαν τα Χριστούγεννα της κατάρρευσης

«Ατώρα υείαν και ευλοϊαν και τ’ άλλα σ’ άλλο µίαν»

Αντιδρώντας στην πρωτοφανή  μελαγχολία των ημερών, σας ευχόμαστε καλές γιορτές με δύο φωτογραφίες με χριστουγεννιάτικες ευχές απ΄τη μαρτυρική Σαμψούντα  του δυτικού Πόντου για να θυμηθούμε ότι υπήρξαν χρόνια δίσεκτα, που όμως ξεπεράστηκαν με αγώνα και με σκληρή δουλειά….. Η πρώτη καρτ ποστάλ αφορά μια λιτανεία και η δεύτερη ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με σχόλια της Έλσας Γαλανίδου-Μπαλφούσια….

Συνέχεια ανάγνωσης

24/12/2011 Posted by | -Για την αγάπη, -Εικαστικά, -Κρίση, -Λαογραφία, -Μνήμες, -Φωτογραφίες | 5 σχόλια

-Η Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων της Ανατολής σε τουρκική ταινία ;

του Δρ. Βασιλείου Θ. Μεϊχανετσίδη

Τούρκοι αποφάσισαν την παραγωγή ταινίας σχετικά με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σύμφωνα με το αρμενικό πρακτορείο ειδήσεων tert.am, το οποίο παραπέμπει σε πληροφορίες του ιστοτόπου http://www.akunq.net των δυτικών αρμενικών κοινοτήτων, ο κεντρικός χαρακτήρας της ταινίας είναι ο Τούρκος Τοπάλ Οσμάν Αγάς, ο οποίος υπήρξε, ως γνωστόν, εκ των κυρίων υπευθύνων/αυτουργών (perpetrators) των μαζικών γενοκτονικών σφαγών εναντίον των Αρμενίων και των Ελλήνων, ιδιαιτέρως της περιοχής του Πόντου.

Η παραγωγή της ταινίας, η οποία, όπως αναφέρεται, θα κοστίσει περί τα 2 εκατομμύρια τουρκικές λίρες (σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια Η.Π.Α.) θα ξεκινήσει στις 4 Νοεμβρίου. Η ομάδα των συμμετεχόντων ηθοποιών περιλαμβάνει 30 άτομα.

Ο Τοπάλ Οσμάν Αγάς (Topal Osman Agha, Κερασούντα 1883 – 2 Απριλίου 1923, Άγκυρα), o οποίος υπήρξε αρχηγός συμμορίας μέχρι το 1914, επιστρατεύθηκε από ανώτερους αξιωματούχους των οθωμανικών τουρκικών Ειδικών Υπηρεσιών Ασφαλείας, ώστε να συμμετάσχει – ως επικεφαλής παραστρατιωτικής οργάνωσης εθελοντών – στην εφαρμογή της τουρκικής ‘‘Τελικής Λύσης,’’ δηλαδή του Σχεδίου Γενοκτονίας κατά των Αρμενίων, των Ασσυρίων/Αραμέων και των Ελλήνων/Ρωμιών της Ανατολίας. Υπήρξε στενός συνεργάτης του Αρχηγού των Τούρκων Εθνικιστών, του Μουσταφά Κεμάλ Πασά (‘‘Ατατούρκ’’), του οποίου και διετέλεσε διοικητής της Ειδικής Προσωπικής Φρουράς (Special “Bodyguard Regiment”).

Συνέχεια ανάγνωσης

14/12/2011 Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Μνήμες, -Οι δικοί μας Τούρκοι, -Τουρκία, -Mειονότητες στην Τουρκία | Σχολιάστε

–Εγκωμιάζοντας την ακροδεξιά εθνοπροδοσία!

«Σφυρί δρεπάνι / ελιά στεφάνι»

Προεκλογικό σύνθημα της βασιλο-κομμουνιστικής,
αντιμικρασιατικής συμμαχίας του 1920

Αφού αναφερθήκαμε στην προηγούμενη ανάρτηση στις περί τα Μικρασιατικά θέσεις της  ημιμαθούς και κυνικής Αλέκας Παπαρήγα, ας καταπιαστούμε σήμερα με το ακροδεξιό ιδεολογικό αδελφάκι της -περι τα Μικρασιατικά πάντα-  το οποίο έχει σηκώσει επικίνδυνα το βρωμερό του κεφάλι, εγκωμιάζοντας την πολιτική της εθνοπροδοσίας που οδήγησε στο δραματικό ‘22 και στην οριστική εκδίωξη του ελληνισμού της Ανατολής. Ή αλλέως, εγκωμιάζοντας την πολιτική  της «Μικράς πλην εντίμου Ελλάδος» του Κωσταντίνου Γλύξμπουργκ, του  Ιωάννη Μεταξά, του Δημητρίου Γούναρη, του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη και πολλών άλλων καθαρμάτων εκείνης της εποχής – ελάχιστα κεφάλια των οποίων έπεσαν με την περίφημη Δίκη των Εξι. Και αυτά για να εκτονωθεί απλώς η λαϊκή οργή των προσφύγων, αλλά και των οικογενειών των άτυχων στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στο Μικρασιατικό Μέτωπο και στους περί την Αλμυρά Έρημο ανορθολογικούς σχεδιασμούς…

Έτσι λοιπόν χθες και σήμερα τα ακροδεξιά αυτά κυκλώματα διοργάνωσαν ένα διήμερο στην Αθήνα (9 και 10 Δεκεμβρίου 2011) για να υποστηρίξουν ότι «για όλα φταίνε οι ξένοι» και ότι οι πολιτικοί τους ή φυσικοί τους πρόγονοι δεν έχουν καμιά απολύτως ευθύνη για την τρομακτική Μικρασιατική Ήττα. Εξαπατώντας παράλληλα και αποκρύπτωντας τις πραγματικές τους διαθέσεις από  σοβαρότατους μελετητές όπως  οι Ιάκωβος Μιχαηλίδης, και Sir Michael Liewellyn Smith

Συνέχεια ανάγνωσης

10/12/2011 Posted by | -προσφυγιά, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Δωσιλογισμός, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Περί Πόντου, -Περί έθνους, -Πολιτική, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 20 σχόλια

-«Βρε Αλέκα, πάλι τον καύκον έπιες;» ή «περί Παπαρήγα ο λόγος»….

Έι  συντρόφισα, «….. πάλιν τον νουν απώλεσας»;

Στη συνεδρίαση της Βουλής της 7-12-2011, όπου συζητήθηκε ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους, η συντρόφισσα Αλέκα, καταγγέλωντας από «ιστορικής σκοπιάς» την ιμπεριαλιστική πολιτική του ελληνικού κράτους  τα ξαναέμπλεξε όλα: Μικρά Ασία, Κορέα, Αφγανιστάν και Ιράκ. Ξέχασε, εκ παραδρομής μάλλον, να αναφέρει και το Βιετνάμ!!!

Αποφασίστε επιτέλους βρε σύντροφοι! Τι είμαστε για σας εμείς που προερχόμαστε από τη Μικρά Ασία, τον Πόντο, την Ανατολική Θράκη και την υπόλοιπη λαγγεμένη Ανατολή;

-Είμαστε κάτι σαν Βιετναμέζοι; (Iός, 1992)
-Ή μήπως είμαστε κάτι σαν  Κορεάτες. (Δίκτυο21, 2007)
-Ή ακόμα καλύτερα, αν σας βολεύει βέβαια,  κάτι σαν Αφγανοί; (Βραδυνή, 1923)

Αφορμή για το αφιέρωμα αυτό στηνΑλέκα η οποία ονειρεύεται να μας κανονίσει κανονικότατα με την «λαϊκή της εξουσία», ήταν ένα σχόλιο (σχ. 7) το οποίο (αφού πρώτα λογοκρίναμε τις ανεπίτρεπτες εκφράσεις προς το πρόσωπο της γλυκυτάτης γραμματέως) έγραφε :  «Άλλο ένα ολίσθημα έκανε η …. Παπαρήγα χθές κατά τη δευτερολογία της στη συζήτηση στη Βουλή για την ψήφιση του προϋπολογισμού. Μίλησε για τη Μικρασιατική Εκστρατεία μαζί με τον πόλεμο της Κορέας και όλα τα συνέκρινε με την εισβολή των Αμερικανών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

….  γυναίκα σε ένα …….  κόμμα που αναπαράγει μέχρι σήμερα την αντιμικρασιατική άποψη του Ιωάννη Μεταξά

Συνέχεια ανάγνωσης

08/12/2011 Posted by | -προσφυγιά, -παράνοια, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Τουρκία, -εθνικισμός, -Mειονότητες στην Τουρκία, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΚΚΕ | 9 σχόλια

Ένας ιερέας-ήρωας του Δημοκρατικού Στρατού

Ένα εξαιρετικό ντοκουμέντο έφερε στο φως ο ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης στο πλαίσιο ενός κειμένου του.

Αφορά την ιστορία του ιερέα Κυριάκου Ταμουρίδη, γεννημένου το 1900 στο Μιτζιγκέρτ του Καρς (Καύκασος), εγκατεστημένου ως πρόσφυγας  του  ’22 στο χωριό Ολυμπιάδα της Ελασσόνας, στη δυτική πλευρά του Ολύμπου, προοδευτικού και επαναστάτη που για να γλυτώσει τη μεταδεκεμβριανή τρομοκρατία
-κατέφυγε στο βουνό μαζί με καταδιωκόμενους παλιούς ελασίτες,
-εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας,
-συμμετείχε σε μάχες,
-τραυματίστηκε και
-συλλήφθηκε,
-δικάστηκε από έκτακτο στρατοδικείο και
-εκτελέστηκε από το αμερικανόδουλο κράτος….

Αναδημοσιεύουμε όλο το κείμενο όπως αναρτήθηκε :

Συνέχεια ανάγνωσης

17/11/2011 Posted by | -EAM, -Αντίσταση, -Δημοκρατικός Στρατός, -Μνήμες, -Περί Πόντου, -Πολιτική, Εκκλησία, ΚΚΕ, Καύκασος | 39 σχόλια

- 4 δηλώσεις του Νίκου Ζαχαριάδη

Η αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη από το ΚΚΕ είναι πλέον γεγονός.

Όπως και η παράλληλη αποκατάσταση δύο  θυμάτων του: του Νίκου  Βαβούδη και του Άρη Βελουχιώτη

Στο ποστ αυτό δεν θα μας απασχολήσει ο κομματικός ρόλος του Ζαχαριάδη, ούτε η αντιφατική του δράση μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ούτε η ιδιαιτέρως αξιοπρεπής διαμονή του στο Νταχάου του θανάτου  (όπου τύχαινε της παράδοξα καλής συμπεριφοράς των Ναζί τη στιγμή που στην Ελλάδα εκτελούσαν κάθε κομμουνιστή που έπεφτε στα χέρια τους), ούτε την προνομιακή συμπεριφορά που του επιφύλαξαν οι Αμερικανοί μετά την απελευθέρωσή του. Ούτε φυσικά τον καταστροφικό ρόλο του κόμματος Νέου Τύπου και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού στο Λαϊκό Επαναστατικό Κίνημα….

Θα προβάλλουμε απλώς τρεις δηλώσεις του Νίκου Ζαχαριάδη από την εποχή της παντοδυναμίας του και μία λίγο πριν τη δραματική του αυτοκτονία στη Σιβηρία:

Α)

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει ανοιχτά τον Άρη Βελουχιώτη»

«Ο σύντροφος Ζαχαριάδης μας ανακοίνωσε ότι η κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις αποφάσισε να καταγγείλει ανοικτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια). Ο Βελουχιώτης και ύστερα από την συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του..

Η δράση αυτή , που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα για να κτυπά το ΚΚΕ, να παραβιάζει την συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματα της , δεν επιτρέπει πια καμιά καθυστέρηση για την ανοικτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη..

Όπως είναι γνωστό , ο Βελουχιώτης (Θανάσης Κλάρας) στον καιρό της δικτατορίας είχε πιαστεί και είχε κάνει δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης του ΚΚΕ» (Ριζοσπάστης, 12 Ιουνίου 1945).

Β) 

Μετά την αυτοκτονία του Νικόλαου Βαβούδη και τη σύλληψη των Μπελογιάννη-Πλουμπίδη, ο Νίκος Ζαχαριάδης δηλώνει στο ραδιοφωνικό σταθμό «Ελεύθερη Ελλάδα»:

«…δεν σκοτώθηκε, αλλά φυγαδεύτηκε στην Αμερική και τρώει τα δολάρια της προδοσίας με γυναίκες»

Συνέχεια ανάγνωσης

02/10/2011 Posted by | -παράνοια, -Αντίσταση, -Δωσιλογισμός, -Δημοκρατικός Στρατός, -Εμφύλιος, -Ζαχαριάδης, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Βελουχιώτης, ΚΚΕ, Μικρά Ασία | 29 σχόλια

-Θυμάμαι άρα υπάρχω!

του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη* |
 1 Σεπτεμβρίου 2011
.
Πρέπει ή δεν πρέπει να θυμόμαστε; Συντελεί η συλλογική ιστορική μνήμη στην επούλωση των τραυμάτων ή τα κακοφορμίζει; Οι χώροι όπου σάπιζαν πολιτικοί κρατούμενοι είναι «τόποι μνήμης» ή είναι μνημεία μίσους και πρέπει να κλείσουν; Είχε δίκιο ο Νίτσε που θεωρούσε τη λήθη «υπέρτατη μορφή ευτυχίας»;
.
Ο συγγραφέας Χόρχε Σεμπρούν – σεναριογράφος του «Ζ» και άλλων γνωστών ταινιών του Κ. Γαβρά – που έφυγε πρόσφατα, υπογράμμιζε την ανάγκη να διασωθεί και να αναδειχθεί το παρελθόν, χωρίς αυτό να θεωρείται «αναμόχλευση των πολιτικών παθών». Ο Σεμπρούν, αυθεντικός φορέας των συγκλονιστικών εμπειριών του 20ου  αιώνα, αφού τις έζησε κυριολεκτικά «στο πετσί» του τόσο στον ισπανικό εμφύλιο όσο και στη γαλλική αντίσταση και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης (βλ. το έργο του «Γραφή ή ζωή», ΕΞΑΝΤΑΣ 1996),  είναι κατηγορηματικά αντίθετος όχι μόνο με κάθε παραγραφή εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας αλλά και της σκόπιμης αποσιώπησής τους, όπως συνέβη στην πατρίδα του την Ισπανία τη δεκαετία του ’70.
.
Η αναμέτρηση των σύγχρονων κοινωνιών με το παρελθόν τους αντανακλάται κατ’ εξοχήν στη διδακτική της σχολικής ιστορίας, που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική συγκρότηση των νέων. Από εδώ και το έντονο ενδιαφέρον για την καθιέρωση κρατικών αλλά και υπερεθνικών-οικουμενικών «πολιτικών μνήμης», με ολοένα αυξανόμενο το ρόλο της UNESCO, του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεγονός που υποβάλει στα κράτη λογικές ενιαίας διαχείρισης  του παρελθόντος – στο όνομα, συνήθως, ευγενών σκοπών, όπως π.χ. η καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
.

24/09/2011 Posted by | -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κατοχή, -Μνήμες, φασισμός | 1 σχόλιο

-70 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ

Της Βασιλικής Λάζου*
.
Η γερμανική επίθεση σηματοδοτεί στο πολιτικό επίπεδο, τη διαδικασία κατάρρευσης του μεταξικού δικτατορικού καθεστώτος. Εμφανής στην ηττοπάθεια της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, τη ραγδαία επιδείνωση στο μέτωπο, τις κινήσεις των στρατηγών να συνθηκολογήσουν παρά την κατηγορηματική απαγόρευση, η κατάρρευση αυτή εντείνει το κενό εξουσίας.
.
Καθώς βασιλιάς και κυβέρνηση εγκαταλείπουν τη χώρα, ο ελληνικός λαός μένει μόνος του να αντιμετωπίσει την τριπλή κατοχή και τις κυβερνήσεις συνεργατών.

Η σκληρή καθημερινότητα και αβεβαιότητα που βίαια έχει επιβάλει η τριπλή κατοχή με τις στερήσεις, την πείνα και την έλλειψη ασφάλειας στην ύπαιθρο και την αδυναμία του κατοχικού κράτους να προστατέψει τους πολίτες του οδηγούν σε μία de facto απονομιμοποίηση του κράτους και προκαλούν έντονο πολιτικό προβληματισμό. Η απαξίωση αυτή συνδέεται με τη διάχυτη επιθυμία για αντίσταση, ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ελληνικής ιστορίας όπως έχει επισημάνει ο ιστορικός Ν. Σβορώνος, για άσκηση δηλαδή βίας εναντίον του κατακτητή και των οργάνων του με σκοπό την αποτίναξη του ξένου ζυγού.

Αρχικά, μεμονωμένα άτομα και ομάδες κινητοποιούνται πραγματοποιώντας αυθόρμητες αντιστασιακές ενέργειες. Κομμουνιστές που δραπετεύουν από τη εξορία δημιουργούν τους πρώτους πυρήνες αντίστασης. Στα πλαίσια μίας σύνθετης πολιτικής πρωτοβουλίας, το ΚΚΕ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Με μεγάλο μέρος του αστικού κόσμου είτε να συνεργάζεται με τους κατακτητές είτε να ανήκει στους «απόντες» του εθνικού προσκλητηρίου, ενάντια στο συμβιβασμό και τη μοιρολατρία, επιδιώκει ευρεία πολιτική και κοινωνική συναίνεση και δίνεται σε έναν ολομέτωπο αγώνα που συσπειρώνει όλα τα λαϊκά στρώματα εφαρμόζοντας την πολιτική του ενιαίου αντιφασιστικού μετώπου που έχει υιοθετήσει η Κομμουνιστική Διεθνής.

Συνέχεια ανάγνωσης

22/09/2011 Posted by | -EAM, -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Κάμπελ, -Κατοχή, -Μνήμες | 2 σχόλια

-Τ. Σαλαπασίδης, «Μαύρη Θάλασσα» και άλλα…

Τέος (Ματθαίος)  Σαλαπασίδης, Μαύρη θάλασσα

«Είναι κι άλλα παιδιά στα παραγκάκια του Λονδίνου»
Νίκος Παππάς

Ατέλειωτη γύρους καβάλα στη νύχτα
Χάνω την αυγή σε κάθε μου χτύπημα
Χάνω τους φίλους σε κάποιο άλλο πρόσωπο
Χάνω τα ποτάμια στην ίδια θάλασσα
Και με βρίσκουν μόνο οι σπινθήρες
Που κερδίζουν οι οπλές της από τ’ άστρα
Σελήνη κτήνος των ιπποτών
Σμήνος πολικό πασιέντσα δυσανάγνωστη
Ρουμπίνι άρρωστο κατεβασμένο βλέφαρο φεγγαριού
Αφροί στο υγρό καπούλι της νύχτας πού με πάτε:
Και συ αγνή απλή κατάλευκη
Παρουσία που κράτησαν οι καθρέφτες
Αίμα των πιο ωχρών κι αναιμικών μου λογισμών
Βοήθα, Ιόλκη! Ω κυρά των λογισμών μου
Τα όπλα να κερδίσουν ένα βλέμμα μνήμης
Κι ας είναι μια ήττα μέσα στον άγριον άνεμο
Που γυρίζει τα φτερά των ολλαντέζικων μύλων.

Συνέχεια ανάγνωσης

27/08/2011 Posted by | -Αντίσταση, -Εικαστικά, -Μνήμες, -Περί Πόντου | Σχολιάστε

-Μια εξαιρετική προσέγγιση για ένα παλιό θέμα…

Το βιβλίο της Στ Δημοτικού
.

Σε ένα τέτοιο στήσιμο της κοινωνίας επιχειρεί η κυβέρνηση Σημίτη μια συνολική αναθεώρηση και εκσυγχρονισμό των σχολικών εγχειριδίων. Πιο ξώφθαλμο παιδί είναι το βιβλίο της ιστορίας Στ Δημοτικού. Έχουν πολλοί αναφερθεί σε πολλά «καυτά» σημεία αυτού του βιβλίου, δε θα επεκταθώ σε όλα. Συμφωνώ με τον Ματάλα. Σε τελική ανάλυση το ζήτημα δεν είναι το ίδιο το βιβλίο, αλλά η σύγκρουση γύρω από αυτό. Πριν όμως κανείς φτάσει εκεί θα πρέπει να σημειώσει ότι ο καπνός που σηκώθηκε είχε ως πηγή δύο μεγάλες εστίες που προέρχονταν μέσα από το ίδιο το βιβλίο. Ο ένας αφορά τη θέση της εκκλησίας στην εθνική ιστορία. Το ζήτημα αυτό τέθηκε με άξονα το κρυφό σχολειό. Ο δεύτερος αφορά τη θέση των λαϊκών στρωμάτων μέσα στην εθνική ιστορία. Το ζήτημα αυτό τέθηκε με άξονα τη διαχείριση της μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής.
.
Το πρώτο ζήτημα έβρισκε ανταπόκριση, αλλά σε ένα περιορισμένο τελικά πολιτικά και ιδεολογικά ακροατήριο. Θα λέγαμε το «καθαρά» δεξιό.
.
Το δεύτερο ζήτημα αγκάλιασε σχεδόν όλη την κοινωνία. Δεν υπήρχε κανένας που να μην θεωρεί τη συγκεκριμένη διατύπωση περί «συνωστισμού» προβληματική. Ένας τεράστιος θυμός διαπέρασε όλες τα πολιτικά και ιδεολογικά στεγανά και συνένωσε την κοινωνία. Κατά την εκτίμησή μου, όλο το ζήτημα με το εν λόγω βιβλίο παίχτηκε εκεί. Ο Ποταμιάνος υπερασπίζοντας το βιβλίο υποστήριξε ότι τέλος πάντων πρόκειται για μια ατυχής διατύπωση, ένα λάθος. Αλλά στις πιο ακραίες εκφράσεις και εκφάνσεις της μπορεί κανείς να ανιχνεύσει μια πολιτική, και στη συγκεκριμένη περίπτωση μια ιστοριογραφική, λογική, γιατί τότε ακριβώς αναδεικνύεται στην απόλυτη καθαρότητά της.
.
Συνέχεια ανάγνωσης

03/08/2011 Posted by | -προσφυγιά, -Βιβλίο Ιστορίας, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 4 σχόλια

-Πόντιοι: «σκυλί που γαυγίζει ΔΕΝ δαγκώνει»…

Είναι ο δευτεροβάθμιος οργανωμένος χώρος αξιόπιστος;

Μπορεί να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του ποντιακού πληθυσμού;

Επιδεικνυει σεβασμό προς τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που σφράγισαν την ιστορία του ποντιακού ελληνισμού;

Η απάντηση και στα τρία ερωτήματα είναι ένα τεράστιο και απόλυτο ΟΧΙ!

΄Ισως αναρωτιέστε  γιατί σήμερα μας έπιασε η θλίψη;

Γιατί σήμερα το ημερολόγιο δείχνει  13 Ιουνίου…..  Και οι Πόντιοι τίμησαν αυτή την επέτειο με την ένοχη  ΣΙΩΠΗ

Ας θυμήσουμε στους αμνήμονες:

To 4o Παγκόσμιο Ποντιακό Συνέδριο αποφάσισε την «ανακήρυξη της 13ης Ιουνίου ως Ημέρας Μνήμης για τα θύματα των σταλινικών διώξεων στην πρώην Σοβιετική Ένωση, εφ’ όσον τη μέρα αυτή, το 1949, πραγματοποιήθηκε η βίαιη εκτόπιση των ποντιακών πληθυσμών από τον Καύκασο στην Κεντρική Ασία».

Συνέχεια ανάγνωσης

13/06/2011 Posted by | -Μνήμες, -Νεοελληνικά, -Πολιτική, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, ΠΟΕ | 4 σχόλια

-Γενοκτονίες στο όνομα του Ισλάμ

Το αφιέρωμά μας αυτό γίνεται με  αφορμή ένα συνέδριο με θέμα «ΤΟ  ΙΣΛΑΜ  ΣΤΗΝ  ΕΛΛΑΔΑ»  που διοργανώνεται στις 11 Ιουνίου:  «Θα οργανωθεί συνέδριο με θέμα ¨Το Ισλάμ στην Ελλάδα (İslam in Greece). Στο συνέδριο που θα οργανωθεί στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2011 θα τεθούνε θέματα όπως η συμβίωση των μουσουλμάνων με τις κοινωνίες στις Ευρωπαϊκές χώρες, οι κατασκευές τζαμιών στις πόλεις της Ευρώπης, καθώς και η ανεκτικότητα έναντι των μουσουλμανικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους.

 Η σφαιρική γνώση  για τις σχέσεις αυτές είναι πολύ σημαντική για να ξεπεραστούν οι προκαταλήψεις με σίγουρο και μόνιμο τρόπο. Η αξιοπρεπής  ένταξη των μουσουλμάνων μεταναστών στη σύγχρονη Ελλάδα, η αναγκαία διευκόλυνση τους  για τη δημιουργία νόμιμων λατρευτικών χώρων προϋποθέτει την πλήρη γνώση, επειδή καμιά αληθινή σχέση δεν μπορεί να βασιστεί σε μύθους και πλάνες. Είναι ανάγκη να υπάρχει η  γνώση, ώστε να προκύπτει αβίαστα η διάκριση μεταξύ του Ισλάμ ως μονοθεϊστικής θρησκείας και της χρήσης του από τον τουρκικό εθνικισμό για να να αντιμετωπιστεί ριζικά η ισλαμοφοβία και η ρατσιστική ακροδεξιά. Πιστεύουμε ότι η συγκάλυψη και η ωραιοποίηση οδηγούν στην ενίσχυση των ρατσιστικών στερεοτύπων.

Βασικός πυλώνας των γνώσεων αυτών είναι η συνειδητοποίηση:

α) ο σύγχρονος ελληνισμός -ως μετεξέλιξη της ελληνορθόδοξης Ρωμιοσύνης στην εποχή  των εθνών-  διαμορφώθηκε αποκλειστικά και μόνο σε αντιπαράθεση με το τουρκικό Ισλάμ

β) Μέχρι το 1922, ακόμα και με το πογκρόμ της Πόλης του 1955, το Ισλάμ χρησιμοποιήθηκε από τον τουρκικό εθνικισμό ως το ιδεολογικό εργαλείο για την εξόντωση των χριστιανικών πληθυσμών και τη βίαιη μεταφορά του κεφαλαίου των χριστιανικών αστικών στρωμάτων σε μουσουλμανικά αντίστοιχα, που δημιούργησε αποκλειστικά ο τουρκικός στρατός.

Συνέχεια ανάγνωσης

08/06/2011 Posted by | -Ιστορικά, -Ισλαμ, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Mειονότητες στην Τουρκία, Ανταλλάξιμοι | 4 σχόλια

-1986: η ΠΡΩΤΗ προκήρυξη για τη Γενοκτονία

Για πρώτη φορά δημοσιεύεται ένα άγνωστο ντοκουμέντο που σχετίζεται με τις απαρχές του ξεκινήματος του νέου ριζοσπαστικού κινήματος που έθετε πολλά ζητήματα για ΠΡΩΤΗ φορά. Ενός κινήματος που κυρίως έθετε το ζήτημα της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, της προστασίας του Ποντιακού Πολιτισμού, της αποκατάστασης των δικαιωμάτων των Ελλήνων της ΕΣΣΔ και, λίγο μετά, της καταδίκης των σταλινικών διώξεων

Η ΠΡΩΤΗ προκήρυξη -τυπωμένη σε χειροκίνητο πολύγραφο- που δημοσιεύεται παρακάτω, εκδόθηκε τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1986 από την παρέα που διαμόρφωνε την πολιτική στον νέο Ποντιακό Σύλλογο Αργώ. Ο σύλλογος αυτός μόλις είχε δημιουργηθεί από νέους Πόντιους από την Σοβιετική Ένωση και πλαισιώθηκε από νέους Πόντιους της τρίτης προσφυγικής γενιάς της Ελλάδας, που είχαν την πολιτική εμπειρία και είχαν προέλθει από τα ριζοσπαστικά πολιτικά κινήματα της Μεταπολίτευσης.

Τότε έγινε μια μοναδική και ανεπανάληπτη συνάντηση δύο τελείως διαφορετικών κομματιών του ποντιακού ελληνισμού. Ίσως γι αυτό τέθηκαν οι βάσεις ενός κινήματος, που λίγο αργότερα θα μετατραπεί σε γιγάντιο συλλογικό παμποντιακό κίνημα για τη διεκδίκηση της απαγορευμένης ιστορικής Μνήμης. Αυτό που φαντάζει τώρα αυτονόητο τότε δεν ήταν απλώς ζητούμενο, αλλά αντιμετωπίστηκε με εξαιρετική επιφύλαξη- αν όχι και εχθρικά- απ’ όλο τον παλιό ποντιακό κόσμο, είτε αυτός ήταν οι Αργοναύτες-Κομνηνοί στην Αθήνα, είτε η Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης. Συντηρητικοί διανοούμενοι όπως ο Λαυρεντίδης και ο Ευσταθιάδης θα τοποθετηθούν εξαρχής αρνητικά, αμφισβητώντας ότι το ιστορικό γεγονός ήταν γενοκτονία. Και την ίδια άποψη είχαν και γνωστοί διανοούμενοι προερχόμενοι απ’ την Αριστερά.

Βέβαια, το νερό στο αυλάκι κύλησε γρήγορα. Το κίνημα για την αναγνώριση της Γενοκτονίας σύντομα έγινε χείμαρρος. Δύο χρόνια αργότερα, στο 2ο Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού που έγινε στη Θεσσαλονίκη το αίτημα υιοθετήθηκε ομοφώνως.

Ας δούμε όμως την πρώτη προκήρυξη γιατί:

          -ΚΑΙ πρώτη είναι,
          -ΚΑΙ εκφράζει το πνεύμα εκείνου του πρώιμου ριζοσπαστισμού,
       -ΚΑΙ αποτελεί ένα πολύτιμο και χρήσιμο ντοκουμέντο για όσους ενδιαφέρονται για το νέο ποντιακό κίνημα που γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’80 :

Συνέχεια ανάγνωσης

19/05/2011 Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ, -Μνήμες | 11 σχόλια

…για τον Απόστολο Σάντα

Ψήφισμα του Δ.Σ. του Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Αιγαίου «Αλέξανδρος Δελμούζος» 

Είναι επικίνδυνη για την ιστορική αλήθεια και την αυτοεικόνα ενός λαού, η συνεχής και μονομερής ενοχοποίησή του για πραγματικές ή φανταστικές του αδυναμίες, για τις μικρές ή μεγάλες ήττες του, για την ηθελημένη αποσιώπηση των ευθυνών του και τις «μελανές» σελίδες της ιστορίας του, για την ανικανότητά του να συγχρονίσει το βήμα του στις τρέχουσες εξελίξεις.

 Όμως, άλλο τόσο επικίνδυνη είναι και η λήθη των αγώνων του για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, η άγνοια της αριστείας του στην κατοχύρωση πολιτικών δικαιωμάτων, η «προγραφή» των ηρωικών του εξάρσεων, της συλλογικής ή ατομικής δράσης που δημιούργησε στη διαδρομή της ιστορίας του ανυπέρβλητα πρότυπα μαχητικότητας, γενναιότητας και αξιοπρέπειας.

Στην οδυνηρή συγκυρία που βρίσκεται η ελληνική κοινωνία, αντί της αυτομαστίγωσης και της εύκολης επίκλησης θεωριών συνωμοσίας σε βάρος της, θα ήταν προτιμότερο να καταβάλουμε προσπάθεια για να κατακτήσουμε την ιστορική μας αυτογνωσία. Ωστόσο, η ιστορική αυτογνωσία δεν μπορεί να πραγματωθεί όταν μένουμε προσηλωμένοι είτε σε ενοχικά σύνδρομα, είτε στην εθνική μας εξιδανίκευση, δηλαδή στους εδραιωμένους ιστορικούς μύθους και στα ιδεολογήματα του περιούσιου έθνους και του εξιλαστηρίου θύματος.

Ο θάνατος του σεμνού αγωνιστή Απόστολου Σάντα, του συντρόφου του Μανώλη Γλέζου στην κορυφαία αντιναζιστική ενέργεια στην κατεχόμενη Αθήνα, πράξη με τεράστια συμβολική δύναμη για το παγκόσμιο αντιφασιστικό κίνημα, μας δίνει την ευκαιρία να στοχαστούμε και πάλι για το νόημα και το ρόλο της προσωπικότητας και της ανθρώπινης βούλησης στην εκτύλιξη των ιστορικών γεγονότων.  Συνέχεια ανάγνωσης

08/05/2011 Posted by | -Αντίσταση, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, -αντιφασιστικά, φασισμός | 1 σχόλιο

…edo einai ellada re!

…..Ama de sas aresei re, na pate piso sta goulag sas.

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση έγινε πρόσφατα σ’ ένα ακροδεξιό παλαιοελλαδοκεντρικό ιστολόγιο. Αφορμή για άλλη μια φορά είναι η αθώωση των Εξι, τα μικρασιατικά και η πολιτική της Ελλάδας τότε. Βασική θέση του ιστολογίου αυτού είναι η κλασική ακροδεξιά εθνικόφρων άποψη ότι «Τι δουλειά είχαμε εμείς στη Μικρά Ασία; Τα θέλαμε και τα πάθαμε και υπεύθυνος είναι ο Βενιζέλος που μας έστειλε εκεί, στη Σμύρνη. Βέβαια ο πονηρός την είχε μυριστεί τη δουλειά και έκανε εκλογές για να λουστούν άλλοι την ήττα».

Βέβαια την ίδια ώρα χρησιμοποιεί ως προμετωπίδα τη γνωστή βενιζελική αφίσα των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών.  Να είναι η υποκρισία και η πλαστογραφία ίδιον των ακροδεξιών; Who knows ;

Την κλασική θέση της ακροδεξιάς για τη Μικρά Ασία,  ιστορικά τηνδιατύπωσε από το 1915 ο μεσσίας του συγκεκριμένου χώρου Ιωάννης Μεταξάς. Με τη θέση αυτή και το «Οίκαδε» κέρδισαν της εκλογές οι Λαϊκοί του Γούναρη το Νοέμβριο του 1922 (και μετά έστειλαν τους στρατιώτες που προέρχονταν από την παλαιά Ελλάδα, τις Νέες Χώρες, την Ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία) πέραν της Αλμυράς Ερήμου και τους έθεσαν ως σφαχτάρια υπό τη διοίκηση του Χατζηανέστη.

Αυτά όλα τα έχουμε περιγράψει κατά καιρούς.  Ενδιαφέρον έχει η συζήτηση, αλλά και οι απόψεις των σχολιαστών. Είναι αλήθεια ότι ο οικοδεσπότης ήταν ευπρεπής. Όμως κάποιοι άλλοι ήταν σκέτα  γαϊδουράγκαθα. Από έναν τέτοιο (τον 18, η αρίθμηση δική μας) προέρχεται η ρήση που χρησιμοποιήσαμε: «...edo einai ellada re….Ama de sas aresei re, na pate piso sta goulag sas.»      Συνέχεια ανάγνωσης

03/05/2011 Posted by | -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δωσιλογισμός, -Διάλογοι στο διαδίκτυο, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μεταξάς, -Μνήμες, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αναθεωρητισμός | Σχολιάστε

-Δεν ξεχνάμε την Κροστάνδη!

«…η εξουσία της αστυνομικής μοναρχίας περνά στα χέρια των σφετεριστών, των κομμουνιστών, που αντί ν’ αφήσουν την ελευθερία στο λαό, κράτησαν γι’ αυτόν τον φόβο των κάτεργων της Τσεκά. ……η εξουσία επέτρεψε στη νέα γραφειοκρατία,στους κομισάριους και στους κομμουνιστές υπαλλήλους να εξασφαλίσουν μια ζωή ήσυχη και ξέγνοιαστη …αυτοί, με τη βοήθεια των κρατικοποιημένων συνδικάτων έδεσαν τον εργάτη στη μηχανή και μεταμόρφωσαν τη δουλειά σε μια νέα σκλαβιά…τώρα γίνεται φανερό, πως το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν είναι όπως καμωνόταν πως είναι ο υπερασπιστής των εργαζομένων.

Του είναι ξένα τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. 

Αφού πέτυχε να κατακτήσει την εξουσία, έχει μόνο μια έγνοια: να μην την χάσει.»

Απ’ την Προκήρυξη της Επαναστατικής Επιτροπής της Κροστάνδης

Η Επανάσταση του Οκτώβρη του 1917, παρότι περισσότερο μπορεί να θεωρηθεί ως ένα συνωμοτικό εγχείρημα μιας χούφτας επαγγελματιών επαναστατών, εν τούτοις απελευθέρωσε τεράστιες κοινωνικές δυνάμεις και εδραίωσε μια νέα δομή άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Για πρώτη φορά από την εποχή των αμεσοδημοκρατικών πόλεων-κρατών, ο λαός μπόρεσε να ασκεί την εξουσία μέσα από το σύστημα των Λαϊκών Επιτροπών, των Σοβιέτ.  Αυτή ακριβώς η ενοχλητική λαϊκοδημοκρατική δομή συνετρίβη από τους επαγγελματίες επαναστάτες, οι οποίοι ονειρεύονταν εν τέλει  τη δική τους κομματική κυριαρχία επί της κοινωνίας. Κάτι που το πέτυχαν, οδηγώντας το επαναστατικό κίνημα σε μια πρωτοφανή ήττα.    Συνέχεια ανάγνωσης

02/04/2011 Posted by | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, -Πολιτική | | 7 σχόλια

-O «Λαζάρ-αγας», η Ποντοκώμη και το ΚΚΕ το 1933

1933- ΈΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΕΡΓΟ ή «ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΟΝΤΟΚΩΜΗΣ»

[από το βιβλίο: Ανδρέας Αθανασιάδης-Χρήστος Μιχαηλίδης, «Γεννηθείς εις Καύκασον Ρωσίας», Ινφογνώμων, Αθήνα, 2010]

Τα Χριστούγεννα του 1932, μετά από απόφαση των Ποντοκωμιτών για ενίσχυση του σχολικού ταμείου[1], και κατά το ανέβασμα του θεατρικού έργου «Λαζάραγας»[2] στην Ποντοκώμη[3] , (τη «μικρή Σοβιέτ» του Νομού Κοζάνης )[4], οι κάτοικοι συγκρούστηκαν με τη Χωροφυλακή με αποτέλεσμα τις πρώτες συλλήψεις.

Αφορμή αποτελεί η θεατρική αυτή παράσταση , που δόθηκε σ’ ένα αγροτικό σπίτι κατόπιν απαγόρευσης[5] να παιχτεί το έργο στη λέσχη του χωριού. Η αστυνομία την επομένη συλλαμβάνει δύο αγρότες .

Το χωριό ξεσηκώνεται σύσσωμο και ζητά την απελευθέρωσή τους. Στην άρνηση του σταθμάρχη , που ενισχύθηκε και με 15 άλλους χωροφύλακες από την Κοζάνη , οι αγρότες αφοπλίζουν τους χωροφύλακες και απελευθερώνουν τους συγχωριανούς τους. Μετά επιστρέφουν τα όπλα. Αφού ξαναπήραν τα όπλα οι χωροφύλακες χτύπησαν δολοφονικά και τραυμάτισαν πολλούς χωρικούς.[6] Συνέχεια ανάγνωσης

28/03/2011 Posted by | -προσφυγιά, -Αντίσταση, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, -Πολιτική, ΚΚΕ | 1 σχόλιο

-Ποιός θυμάται τον Φεντέρικο Γκαρθία Λόρκα;

.…Ένοιωθα πως θα με δολοφονούσαν.
Ψαχνανε τα καφενεία, τα νεκροταφεία,
τις εκκλησίες.

Ανοίγανε βαρέλια και ντουλάπια.
Τσακίσανε τρεις σκελετούς να βγάλουν τα χρυσόδοντα ….

Σε ηλικία 38 ετών, τον Αύγουστο του 1936, δολοφονήθηκε στη Γρανάδα από παρακρατικούς φρανκιστές ο Φεντέρικο Γκαρθία Λόρκα. Το γεγονός αυτό ενέπνευσε τον Γιάγκο Ανδρεάδη να γράψει ένα θεατρικό έργο για την δολοφονία του Λόρκα:

Φώναξε είμαι ζωντανός

Δύο πρόσωπα: Ένας αμετανόητος φονιάς και ένας δημοσιογράφος που τον ανακρίνει μονομαχούν μέσα από μια συνέντευξη που είναι ένας εξοντωτικός αγώνας.

Το έργο «Φώναξε είμαι ζωντανός» είναι ένα δοξαστικό για τον Λόρκα βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και εμπνεύστηκε από μια επίσκεψη στο Βιθνάρ, τον τόπο της δολοφονίας του ποιητή, ιδωμένη από την πλευρά των φασιστών εκτελεστών αλλά και από την πλευρά των θυμάτων.   Συνέχεια ανάγνωσης

18/03/2011 Posted by | -Αντίσταση, -Για την αγάπη, -Διάφορα, -Εικαστικά, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Πολιτική, φασισμός | 5 σχόλια

-Για τη Μνήμη και το Τραύμα: ένα εξαιρετικό βιβλίο…

Ένα νέο εξαιρετικό βιβλίο παρουσιάζεται  την ερχόμενη Τετάρτη στην Αθήνα…

 

Το βιβλίο αυτό διαπραγματεύεται τη σημασία της Μνήμης στο τέλος της Νεωτερικότητας και τον τρόπο που τη διαχειρίζονται τόσο τα θύματα όσο και οι θύτες. Τρεις ιστορικοί επιχειρούν να φέρουν στο φως τις πολιτικές αντιμετώπισης των επίμαχων και τραυματικών γεγονότων που σημάδεψαν την Ιστορία του 20ου αιώνα.

Με ενδεικτικές μελέτες από όλο σχεδόν τον κόσμο -Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Ιαπωνία, Κίνα, ΗΠΑ, Σοβιετική Ένωση (σοβιετικός ελληνισμός και σταλινικές διώξεις), Ελλάδα και Τουρκία(γενοκτονία Ποντίων και ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία)- επιχειρούν να συμβάλλουν στην κατανόηση των πολλαπλών τρόπων αναμέτρησης των σύγχρονων κοινωνιών με τις “σκοτεινές σελίδες” της Ιστορίας τους και ως εκ τούτου στην κριτική διαβούλευση με στόχο την ιστορική αυτογνωσία.  Συνέχεια ανάγνωσης

14/02/2011 Posted by | -Αντίσταση, -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Δωσιλογισμός, -Δημοκρατικός Στρατός, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Περί Πόντου, -Περί έθνους, -Πολιτική, -αντιφασιστικά, Μικρά Ασία | 2 σχόλια

-Για τον Εμφύλιο…

Μια ανακοίνωση και ένα ντοκουμέντο

Ένα καινούργιο μπλογκ ήρθε να συμβάλλει απ’ την πλευρά του στην ικανοποίηση της ανάγκης για δημιουργία εύχρηστων βάσεων πληροφοριών, όπου θα  συγκεντρώνονται  τα  θέματα που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με μια απ’ τις συγκλονιστικότερες  ιστορικές στιγμές των Ελλήνων κατά τον 20ο αιώνα, τον Εμφύλιο!

Η ηλεκτρονική διεύθυνση του νέου μπλογκ είναι:  http://emfilios.blogspot.com/

Η εποχή αυτή ήταν μοιραία και για τον προσφυγικό ελληνισμό. Τότε θα αναπροσαρμοστούν τα κριτήρια και θα εμφανιστούν νέες αντιθέσεις που θα τον διχάσουν οριστικά. Ενώ κατά το Μεσοπόλεμο ο κύριος αντίπαλός τους  ήταν η αντιπροσφυγική μοναρχική Δεξιά -η οποία θα τους φερθεί ρατσιστικά και θα τους επιφυλάξει μια συμπεριφορά που θα περιέχει από την απλή κοινωνική απαξίωση έως πογκρόμ και δολοφονίες προσφύγων- μέσα στην κατοχή και στον Εμφύλιο θα διχαστούν και θα αλληλοσκοτωθούν σε ένα αδελφοκτόνο πόλεμο.

Συνέχεια ανάγνωσης

30/01/2011 Posted by | -προσφυγιά, -Αντίσταση, -Δημοκρατικός Στρατός, -Εμφύλιος, -Ιδεολογικά, -Κίνημα, -Μνήμες, -Πολιτική | | 8 σχόλια

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 159 other followers