Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Ο Αγκόπ, οι πρόσφυγες του ’22, και η αντιπροσφυγική Δεξιά

Αναφωνώντας  «Ίδια είναι τα σκατά….» καθώς θυμόμαστε τον «συνωστισμό» της κ. Ρεπούση και το «Βιετνάμ των Ελλήνων» του Ιού!

Μέρες πούναι και τώρα με την επέτειο από τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης από τους Τούρκους εθνικιστές, απρόσμενους νικητές από έναν πόλεμο που διαχειρίστηκαν αυτοί που πήραν την εξουσία στο παλαιοελλαδικό πριγκηπάτο  με το σύνθημα «οίκαδε», καλλιεργώντας την αντιμικρασιατική υστερία σ” έναν αμαθή και κουρασμένο λαό που επέλεξε να παραδώσει τους ομοεθνείς του στο μαχαίρι του Κεμάλ.

Τις μέρες αυτές πριν από 88 χρόνια,  ο ελληνικός στρατός συντρίφτηκε στο μέτωπο, λίγο πριν από την Άγκυρα κάπου μετά την Αλμυρά Έρημο όπου τον είχαν ξαποστείλει οι αντιπολεμικοί του Λαϊκού Κόμματος, του Γούναρη και των λοιπών αχρείων εκείνης της εποχής. Συνειδητά οι εν λόγω αχρείοι δεν είχαν στείλει ΟΥΤΕ ΜΙΑ σφαίρα στους Πόντιους αντάρτες, ΟΥΤΕ και επέτρεψαν τους Έλληνες της Ιωνίας να οργανώσουν το δικό τους Μικρασιατικό Στρατό…

Και μόλις έσπασε το μέτωπο, το πρώτο μέλημα του Γούναρη και της συμμορίας του ήταν να αποστείλουν τηλεγράφημα προς τον έτερο άθλιο κοπρίτη, στον «αρμοστή της Ελλάδος στην Ιωνία», τον Αριστείδη Στεργιάδη για να μην επιτρέψει τους Μικρασιάτες να φύγουν. Για να τους παραδώσει στους τσέτες του αρχιμιλιταριστή, του τρεμοπουλικού «παιδιού της πόλης», του Μουσταφά Κεμάλ.

Η σφαγή της Σμύρνης ήταν αποτέλεσμα της συνενοχής του τουρκικού εθνικισμού και της φιλομοναρχικής κυβέρνησης Γούναρη… Γι αυτό στη συνέχεια απέκρυψαν (με τη συνέργεια πολλών) ως υπέρτατο μυστικό τα τραγικά γεγονότα.

Η μοίρα που επιφύλαξαν μετά στους απόκληρους επιζώντες της Μικρασιατικής Καταστροφής ήταν ρατσισμός, καταπίεση, γελοιοποίηση και περιθωριοποίηση.

Ο «Αγκόπ» για τους φιλομοναρχικούς υπήρξε το πρότυπο του πρόσφυγα με το οποίο γελούσαν και χλεύαζαν. Ενώ η έλευση των προσφύγων στην Αθήνα καταγγέλθηκε ως υποβάθμιση και μετατροπή της   πρωτεύουσας σε «Αφγανιστανούπολη«… Αυτή ήταν η εκτίμηση που είχαν τα μοναρχικά γουρούνια για τον ταλαιπωρημένο και γενοκτονημένο ελληνισμό της Ανατολής. Ενώ τα σύγχρονα μη μοναρχικά γουρούνια αποκαλούν απλώς με τον τρόπο τους «βιετναμέζους» τους Έλληνες της Ανατολής. [Τελικά δεν αποφασίζετε σε μια εσωτερική παλαιοελλαδίτική σας συνάντηση το τι είμαστε: Αφγανιστανοί ή Βιετναμέζοι;]

Μέχρι σήμερα αναρωτιούνται πολλοί γιατί οι απόκληροι της Κοκκινιάς, της Καλλιθέας, των Σουρμένων, της Καισαριανής, της Δραπετσώνας και των άλλων προσφυγικών γειτονιών της πρωτεύουσας «προσέφεραν» ως ελασίτες το Δεκέμβρη του 1944 τις «καλές τους υπηρεσίες», αιχμαλωτίζοντας  τους οπαδούς των αστικών κομμάτων, αλλά και της δοσιλογικής κυβέρνησης, απ” τα Βόρεια Προάστεια. Οι παλιοί οπαδοί του Λαϊκού Κόμματος, που χλεύαζαν και περιφρονούσαν τους απόκληρους πρόσφυγες του ’22, βρέθηκαν για μια και μοναδική φορά στη θέση τους, ως «δεξιοί αιχμάλωτοι» κατά τα τρομερά Δεκεμβριανά!!!

Ο Νίκος Σαραντάκος έφερε στο φως ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα της φιλομοναρχικής «Βραδυνής», η οποία ακολουθούσε το γνήσιο φιλομοναρχικό ρατσιστικό και αντιπροσφυγικό δρόμο του Λαϊκού Κόμματος. Ο Σαραντάκος γράφει:

«…η εφημερίδα ήταν το μοναδικό έντυπο της δεξιάς παράταξης, η Βραδυνή είχε δημοσιογραφική σύνθεση αμιγώς αντιβενιζελική -και γραμμή αμιγώς αντιπροσφυγική.

Σε ένα χρονογράφημα, διαβάζω: Πόσον δε ταχέως κατακτούν δικαιώματα, τα οποία δεν έχομεν εμείς οι γηγενείς εις τον τόπον μας, όλαι αυταί αι μυριάδες των μυριάδων επελαυνόντων καθ’ ημών, είναι απίστευτον. Μόλις αφιχθούν, προτού γνωρίσουν καν τους δρόμους, διευθύνονται εις το κεντρικόν ταμείον. Και τίποτε δεν τούς αρέσει εις τον δυστυχισμένον τόπον μας, εκτός του κεντρικού ταμείου. (Βραδυνή, 1.12.1923)

Σε ένα άλλο (Βραδυνή 3.12.1923), διάλογος μεταξύ «δύο τέως αλυτρώτων», με ειρωνεία για τον τρόπο ομιλίας των προσφύγων:

Βενιζέλος με άδεια χέρια δεν θα’ ρχει. Θα μας φέρει παράδες, θα μας φέρει παστρουμά να τρώομεν. Πρέπει να ’ρχει Βενιζέλος.
– Αμάν τζάνεμ. Να ’ρχει γιατί να μην έρχει, αφού θα τρώομεν.
(…)
– Γιασασίν Βενεζουέλο. Γιασασίν Πρόεδρο
.

Ένας χρονογράφος έχει φτιάξει μια καρικατούρα πρόσφυγα, που τον λέει Αγκόπ. Ο Αγκόπ είναι κοιλαράς, και ενδιαφέρεται μόνο για φαγητά, δημόσιες θέσεις και επιδόματα. Ή, όπως του λέει ο χρονογράφος στον φανταστικό τους διάλογο: Πάρετε έναν ναργιλέν, τρεις μπογάτσες, τέσσαρα κατιμέρια, εξ δημοσίας θέσεις, επτά επαύλεις, εκατόν επτά εκλογικά βιβλιάρια, πεντέξ υπουργεία και δέσμην οδοντογλυφίδων. (4.12.1923)

Ο Αγκόπ έχει τάχα το επώνυμο Χεμχεμχεμδενδενδεντεντζερένρενρεννενρενρέντζόγλου. Και ο χρονογράφος αγανακτεί:

Βρε χριστιανέ μου, γιατί δεν λέγεσαι απλούστερα; Αμπατζόγλου, Τζαμπατζόγλου, Αρπακτόγλου, Βενιζελόγλου;
– Τι με εδίνετε δια να ελέγωμαι Δημοκρατιεζόγλου;
απαντά τάχα ο Αγκόπ, πάντα συμφεροντολόγος. (3.1.1924)

Για να μη μου πείτε όμως ότι διαλέγω μερικά φανταχτερά κομμάτια, παραθέτω εδώ περίπου το μισό από ένα χρονογράφημα, που έχει τον τίτλο «Αφγανιστανούπολις», δημοσιευμένο στη Βραδυνή στις 3 Δεκεμβρίου 1923. Υπογράφει ο Πρωτεύς (δεν ξέρω ποιος είναι), ο οποίος αρχίζει διαμαρτυρόμενος για την «εμποροπανηγυροποίησιν» του κέντρου της Αθήνας:

Τζιεράκια τηγανίζονται, κωλόπανα κυματίζουν, σανιδώματα προχείρων ικριωμάτων τοποθετούνται εις τα καλύτερά μας πεζοδρόμια, μανδήλια, τσεμπέρια, βλαχόκαλτσες, τηγάνια, παλιοπάπουτσα, αντεριά, κρεμώνται εις καλύβας του αθιγγανικοτέρου είδους, χαλβάδες και ρεβανές εκτίθενται προ ευπρεπών καταστημάτων, κηπάρια δημοτικά, τα οποία είχαν αποκτήσει ολίγους καλούς πρασίνους τόνους ηρημώθησαν, Την στιγμήν οπού η πόλις μας έβαινε προς την ευπροσωποτέραν εμφάνισίν της επήλθον η αρρυθμία, η τσαπατσουλοσύνη, η ασχημία, η βαρβαρότης και έστησαν βάναυσον χορόν εις τα πλέον συχναζόμενα ευπρεπή μέρη της. Ευθύνην δεν δυνάμεθα να αποδώσωμεν εις τους διαπράττοντας τας ασχημίας ταύτας. Αυτοί όπως ήξευραν και όπως ηδυνήθησαν έπραξαν. Μη έχοντες το αίσθημα της τάξεως, δεν ηδύναντο να την εκδηλώσουν, αγνοούντες δε την έννοιαν του καλού δεν ηδύναντο να την φανερώσουν. Την ευθύνην έχουν οι αρμόδιοι, οι εντεταλμένοι δια την υγιεινήν, την τάξιν, την ευπρέπειαν. (…) Αφήκαν τους κεντρικούς εμπορικούς δρόμους να κατακτηθούν υπό του ψιλικατσιδισμού, αδιαφορήσαντες όχι μόνον προς την ευπρέπειαν, αλλά και προς τα συμφέροντα των εμπόρων καταστηματαρχών, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά ενοίκια, βαρείς φόρους, μεγάλους δασμούς, ριψοκινδυνεύουν κεφάλαια. Ταυτοχρόνως διά της μεταβολής των εμπορικών μας οδών εις μπαγιατοπάζαρα κατέστησαν δυσχερεστάτην την κυκλοφορίαν των διαβατών και των τροχοφόρων. (…) Αλλά όπως οι επερχόμενοι σωρηδόν εις τας Αθήνας και τον Πειραιά εννοούν καλά και σώνει να εγκατασταθούν εις τας δύο ταύτας πόλεις, αν και η μέχρι τούδε μόνιμος κατοικία των ήτο κάποιον άγνωστον χωρίον, παρομοίως όλοι ζητούν να καταλάβουν την κεντρικοτέραν θέσιν μαζί με τον ταβλάν των, με την παράγκαν των, τα συκωτάκια των, τα μπακαλιαράκια των, τα χαλβαδάκια των, τα γαλακτομπουρεκάκια των, τας τσουράπας των και τα ζωνάρια των.

Εφθάσαμεν ούτω να γίνομεν πόλις του Αφγανιστάν, ενώ δεν υπήρχε κανείς λόγος και ενώ μια τοιαύτη κατάστασις δεν είναι αρεστή. Εις όλας τας πόλεις του κόσμου υπάρχει τάξις, ρυθμός, καλαισθησία διά το καθετί, όπως αποτελείται αρμονικόν σύνολον προς το καλόν όλων. Δι’ αυτήν την τάξιν και τον ρυθμόν ευθύνονται οι αρμόδιοι, επιβάλλοντες την θέλησίν των εις τους πολίτας. Εδώ αντιθέτως αφέθησαν αυτοί ελεύθεροι να δώσουν εις ολόκληρον πόλιν τον άρρυθμον χαρακτήρα των, ο οποίος παρουσιάζεται με δικαιώματα απαραβιάστου ιερότητος. Συνηθίσαμεν τόσον εις τας αθλιότητας ταύτας ως εις κανονικήν εκδήλωσιν του αθηναϊκού βίου, ώστε νομίζω ότι πρέπει να θεωρώμεν ως αντινομίαν την εμφάνισιν των αρμοδίων χωρίς σαρίκι. Προτείνομεν, λοιπόν, να φορέσουν τούτο όλοι οι δημοτικοί μας άρχοντες, αλλά και μπουρνούζια με το μαρκούτσι του αργιλέ εις το χέρι. Τι διάβολο άρχοντες της αφγανιστανουπόλεως είναι ούτοι φορούντες λαιμοδέτην και καπέλο;»

——–

Ακριβώς για όλα αυτά να έχετε δεδομένο (δεξιοί, βενιζελικοί και πολιτικοί απόγονοι του ΣΕΚΕ) ότι

ΔΕ  ΘΑ  ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!

ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΔΥΕΣΤΕ ΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ!

About these ads

03/09/2010 - Posted by | -προσφυγιά, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιδεολογικά, -Μνήμες, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός

Χωρίς σχόλια »

  1. Yπάρχουν περιπτώσεις όπου και βενιζελικοί εκφράζονται με ακραίο τρόπο, όπως ο βουλευτής Κοζάνης Κουπαρούσος, ο οποίος σε ανακοίνωση τον Αύγουστο του 1924 γράφει μεταξύ άλλων ότι αν δεν συμμορφωθούν «οι πρόσφυγες θα λάβουν την προς την Βραζιλίαν άγουσαν».

    Σχόλιο από Βραζιλιάνος | 03/09/2010

  2. Το οξύμωρο είναι ότι οι ιδεολογικοί απόγονοι της ακροδεξιάς της δεκαετίας του 1920 (Χρυσαυγίτες, Λαοτινοί και λοιποί) νοσταλγούν τον χάρτη της συνθήκης των Σεβρών που πέτυχε ο Βενιζέλος και όχι τα δικά τους κατακάθια που πούλησαν τον ελληνισμό της Ανατολής.

    Γι’αυτό και ένα ρεμπέτικο προσφυγικό τραγούδι έλεγε:

    «Η Σμύρνη και το Κορδελιό δεν ήταν του Κεμάλη,
    μόνο τηνε πουλήσανε βασιλικοί ρουφιάνοι
    «.

    Όσο για τους τουρκόσπορους, και οι ίδιοι οι Αθηναίοι γνώριζαν ότι μπροστά στη Σμύρνη η πόλη τους ήταν ένα κατσικοχώρι.

    Για το τι ήταν η Σμύρνη τότε, ορίστε:

    http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2009/01/blog-post_07.html

    Το τεράστιο λάθος της Αριστεράς στην Ελλάδα είναι ότι έχει εκχωρήσει στην ακροδεξιά την αναπόληση των χαμένων πατρίδων, λες και αυτές δεν υπήρξαν ποτέ.

    Το παρόν blog αποτελεί μία τεράστια, τιτάνια προσπάθεια για να καταδειχθεί η ιστορική λαθροχειρία του κάθε ηλιθίου και ανιστόρητου χρυσαυγίτη που ονειρεύεται Κωνσταντινούπολη και Τραπεζούντα. Ο φονιάς παριστάνει τον πονόψυχο και ο θύτης συμπονά το θύμα

    Σχόλιο από doctor | 03/09/2010

  3. «Η Σμύρνη και το Κορδελιό δεν ήταν του Κεμάλη,
    μόνο τηνε πουλήσανε βασιλικοί ρουφιάνοι»

    Χαίρε Ντόκτορα. Αυτό ήταν το καλύτερο! Εγώ το είχα ακούσει, νομίζω απ” τον Ρούκουνα, ως:

    «Η Σμύρνη και το Κορδελιό δεν ήταν του Κεμάλη,
    μόνο τηνε πουλήσανε συμμάχοι αγγλογάλλοι…»

    Ομέρ

    Σχόλιο από Πόντος και Αριστερά | 03/09/2010

  4. Υπάρχει κάτι ψευδές στο χρονογράφημα της Βραδυνής; Ή σας πειράζει η αλήθεια; Η αλήθεια είναι «ρατσισμός»; Αφού αυτή ήταν η κατάσταση στην πόλη τότε. Και πάλι ο χρονογράφος ρίχνει κυρίως τις ευθύνες στις αρχές, οχι τόσο στους ίδιους τους πρόσφυγες.

    Ο Σαραντάκος είναι προφανές τι θέλει να κάνει, δεν τον έπιασε ο πόνος για τους πρόσφυγες τον πελοποννήσιο. Θέλει να μας πει ότι όσοι διαμαρτύρονται σήμερα για τα γκέτο αφρικανών και ασιατών στο κέντρο της Αθήνας είναι ίδιοι με αυτούς που διαμαρτύρονταν τότε, «ρατσιστές» κι αυτοί. Άρα δεν πρέπει να διαμαρτυρόμαστε, διότι οι Σομαλοί κι οι Πακιστανοί είναι οι «Έλληνες» του αύριο που ονειρεύεται ο Σαραντάκος και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις.

    Σχόλιο από φιλομοναρχικός | 03/09/2010

  5. ωραια ολα τα παραπάνω εκτος απο τους 25000 ομηρους που πηρε ο ΕΛΑΣ και η Οπλα μετα το Δεκεμβρη του 44 ,καμποσες χιλιαδες των οποιων πεθαναν απο το κρυο και τις κακουχιες.Τι να λεμε ότι άσχετοι άμαχοι απολιτικοι ή και δεξιοί ακομα έπρεπε να τους παρει ομηρους η μυστική αστυνομια του τιμημενου κκε ή και ο ιδιος ο ΕΛΑΣ.Να δικαιολογησουμε και τα απανθρωπα και φρικώδη βασανηστηρια της Οπλα στο Φενεο και στα άλλα τα στρατοπεδα συγκεντρωσης του τιμημενου κκε,τα επιστημονικα βασανιστηρια με βαση τον ιστορικο και διαλλεκτικο υλισμο και αρα τον επιστημονικο σοσιαλισμο δια μεσω του μαρξισμου σταλινισμου,αποδεικνιουν πλερια την ανωτερότητα του σταλινικου κομμουνισμου σε συγκριση με τον καπιταλισμο.Τα παιδικα χαδια -βασανιστηρια στο Γκουανταναμο δε μπορουν βεβαια να συγκριθούν με τα φρικωδη μαρξιστικά λενινιστικά βασανηστηρια στο Φενεό στο Μπουλκες στην Τασκενδη στην 7η και 2η μεραρχια του δημοκρατικου στρατου ,τα βασανιστηρια στο συντροφο Γιαννουλη απο το συντροφο Γουσια.
    Δειχνει παντως αυτη η συσχετιση των εγκληματων των μικρασιατων του ΕΛΑΣ εναντια στους δεξιούς και φιλοβασιλικους και αντιμικρασιατες κατι.Είναι και σωστη και λαθος δηλαδη αυτη η συσχετιση.Πως γινεται αυτο?Γινεται στα πλαισια του επιστημονικου σοσιαλισμου φυσικά όπου το μερος μετατρεπεται σε ολο.

    Σχόλιο από karampas | 03/09/2010

  6. «καλλιεργώντας την αντιμικρασιατική υστερία σ’ έναν αμαθή και κουρασμένο λαό»

    εκ των υστέρων είμαστε, πιστεύω όλοι, σε θέση να εκτιμήσουμε, ότι για την προάσπιση της πολιτικής σου ελευθερίας, αλλά και της ίδιας σου της ύπαρξης, είναι αποδοτικότερο να επενδύεις σε όπλα και στρατό παρά στις τέχνες και τα γράμματα αλλά και στο εμπόριο.
    Καλύτερα αμαθής με δικό σου κράτος, παρά μορφωμένος και πλούσιος αλλά ραγιάς και πρόσφυγας ή (και το χειρότερο)νεκρός από γενοκτονία.

    Σχόλιο από Ο Λούμπεν | 04/09/2010

  7. -Τον αραπη και αν τον πλένεις το σαπούνι σου χαλάς.
    Ακόμα έξω είσαι μωρέ καραμπα; Κυκλοφοράς ελεύθερος; Δεν σε έκλεισαν μεσα; Κάποιο μέσο θα έχεις και το χρησιμοποιείς και την βγάζεις καθαρή. Μάλλον γιατρό χρειάζεσαι διότι έχεις πάθει οξύ κομουνισμωπληξία Μέχρι τότε περαστικά σου.

    Σχόλιο από κάτσε καλαααα,, | 06/09/2010

  8. Πορεία μνήμης και αφιερώματα στον τουρκικό Τύπο για τα Σεπτεμβριανά

    Πενήντα πέντε χρόνια έχουν περάσει από το Σεπτέμβρη του 1955 όταν τουρκικός όχλος υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές εξαπέλυσε επίθεση εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης λεηλατώντας και πυρπολώντας ελληνικά καταστήματα, σπίτια, σχολεία και εκκλησίες. Η αφορμή δόθηκε από μια βομβιστική επίθεση στο πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη που αργότερα αποδείχτηκε ότι υπήρξε σκηνοθετημένη από την τουρκική κυβέρνηση.

    Πορεία μνήμης

    Πορεία μνήμης για την 55η επέτειο των «Σεπτεμβριανών» οργάνωσε χθες στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης το Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Η πορεία ακολούθησε την ίδια διαδρομή με εκείνη που είχαν διανύσει πριν 55 χρόνια τα μέλη του εξαγριωμένου όχλου των Τούρκων για να καταλήξουν στο Πέρα. Αφετηρία ήταν η πλατεία Ταξίμ και κεντρικό σύνθημα, αυτή τη φορά, «Ποτέ Ξανά».

    Οι συμμετέχοντες διέσχισαν την παλιά οδό του Πέρα -σήμερα Ιστικλάλ – όπου στις 6 προς 7 Σεπτεμβρίου καταγράφηκαν οι βανδαλισμοί σε βάρος των ρωμαίικων περιουσιών, κρατώντας πλακάτ και πανό «5.317 καταστήματα καταστράφηκαν», «400 γυναίκες βιάστηκαν», «4.214 σπίτια καταστράφηκαν».

    «Δεν είναι η πρώτη φορά που η οργάνωσή μας αναλαμβάνει κάτι τέτοιο. Από το 1996, οπότε αρχίσαμε επίσημα τη δράση μας, προσπαθούμε να ενημερώνουμε τον κόσμο για ό,τι συνέβη τότε» δήλωσε η εκπρόσωπος του Ιδρύματος, Αϊσέ Γκιουναϊσού.

    Τα ‘Σεπτεμβριανά’ στον τουρκικό τύπο

    Στα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου του 1955 αναφέρεται με μακροσκελή αφιερώματα και ο τουρκικός τύπος.

    «Τα γεγονότα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου ήταν κατόρθωμα του κράτους της Εργκενεκόν» σχολιάζει η εφημερίδα, αλλά δεν αποκλείει την εμπλοκή των Βρετανών «που ήθελαν να προκαλέσουν αναστάτωση».

    «Πρόκειται για μια μελανή μέρα, κατά την οποία έγιναν επιθέσεις και καταστροφές εναντίον των μειονοτήτων και πρώτα εναντίον των Ρωμιών», δημοσιεύει η «Taraf» και παραθέτει το χρονικό των γεγονότων, που οδήγησαν στο πογκρόμ.

    «Η ιστορία ξεκίνησε την 6η Σεπτεμβρίου του 1955, όταν ο κρατικός ραδιοσταθμός μετέδωσε ότι εξερράγη βόμβα στο σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Ακολούθησε δεύτερο παράρτημα της εφημερίδας EKSPRES στην Κωνσταντινούπολη, που διατύπωνε τον ίδιο ισχυρισμό ως «είδηση» στην πρώτη σελίδα. Ενώ η ίδια η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 20 – 30.000 φύλλων, το παράρτημα που εξέδωσε τυπώθηκε σε 290.000 φύλλα» σημειώνει η εφημερίδα.

    «Μετά την έκδοση του παραρτήματος πλήθη κατευθυνόμενα από τον Σύνδεσμο ‘Η Κύπρος είναι Τουρκική’ με ρόπαλα και παρόμοια αντικείμενα συναντήθηκαν στην πλατεία του Ταξίμ και άρχισαν να προχωρούν στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας. Τα σπίτια των Ρωμιών είχαν σημαδευτεί από πριν με κόκκινους σταυρούς. Οι οικίες τα καταστήματα και όλοι οι χώροι, που έφεραν ταμπέλες με ξένες ονομασίες, λεηλατήθηκαν. Οι ενέργειες αυτές έγιναν ταυτόχρονα σε 52 συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, στη Σμύρνη και τα Πριγκηπονήσια και πολλοί ήταν οι ιστορικοί χώροι που μετατράπηκαν σε ερείπια. Η λεωφόρος του Πέρα είχε γεμίσει από εμπορεύματα των καταστημάτων, που λεηλατήθηκαν. Στα νεκροταφεία βεβηλώθηκαν οι τάφοι των Ρωμιών».

    Όπως αναφέρει η «Taraf», ο τότε βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Αλέξανδρος Χατζόπουλος, του οποίου το σπίτι είχε λεηλατηθεί, κατέθεσε ότι εκείνο το βράδυ με σκάφη έφθασαν στην Πρίγκηπο περίπου 300 άτομα, τα οποία στη συνέχεια κατέστρεψαν κάτω από τα βλέμματα της Αστυνομίας τα σπίτια των Ελλήνων.

    «Οι στρατιωτικές μονάδες και η Αστυνομία δεν επενέβησαν. Την πρώτη ημέρα δεν έγινε καμία ανακοίνωση από την κυβέρνηση και ενώ τη νύχτα κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, το πρωί η απόφαση άρθηκε και επαναλήφθηκαν τα γεγονότα της προηγούμενης νύχτας. Ο στρατός, ο οποίος απλώς παρακολουθούσε τα γεγονότα, τελικά παρενέβη στο τέλος της δεύτερης ημέρας. Όταν στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, τότε ήρθε στο φως και η εικόνα των όσων έγιναν».

    «Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τη νύχτα της 6ης Σεπτεμβρίου του 1955 στην Κωνσταντινούπολη, μετά από δημοσιεύματα τουρκικών που υποστήριζαν ότι έγινε βομβιστική επίθεση στο σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη είχαν σαν αποτέλεσμα να καταστραφούν 4.214 σπίτια, 1.004 χώροι εργασίας μεταξύ των οποίων και 21 εργοστάσια, 73 εκκλησίες, μια συναγωγή, δύο μοναστήρια, 26 μειονοτικά σχολεία, πέντε αθλητικοί σύλλογοι και δύο νεκροταφεία. Στη Σμύρνη σημειώθηκαν επιθέσεις σε 14 σπίτια, έξι καταστήματα, στο ελληνικό Προξενείο, στην Καθολική Εκκλησία και στο Βρετανικό Πολιτιστικό Κέντρο» αναφέρει η εφημερίδα Cumhuriyet.

    «Ο στρατηγός Γιρμιμπέσογλου, 40 χρόνια αργότερα, δήλωσε ότι αυτή η τραγωδία σημειώθηκε εν γνώση του τότε Δημοκρατικού Κόμματος και της Ειδικής Πολεμικής Διεύθυνσης» καταλήγει το δημοσίευμα.

    http://tvxs.gr/node/65389

    Σχόλιο από Kanali | 08/09/2010


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 158 other followers

%d bloggers like this: