-pontos: from the past to our future
19th Pan-Pontian Convention USA-CANADA October 8-11, 2009 – Montreal
The Pan-Pontian Federation of USA-CANADA in collaboration
with the Pontian Association of Montreal ‘Efxinos Pontos’ is
organizing the 19th Pan-Pontian Convention of USA-CANADA that
will be held on Thursday 8, Friday 9, Saturday 10 and Sunday 11
of October, 2009 in the city of Montreal, Canada.
The Convention is held every two years and is one of the most
significant events in the North American Hellenic culture. The
Convention is attended by many political and religious leaders,
distinguished public speakers, representatives of the member
associations and the dance troupes of the Pan-Pontian
Federation members.
Πόντος: από το Χθές στο Αύριο
Η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ και Καναδά σε συνεργασία με τον σύλλογο Ποντίων Μοντρεάλ «Ο Εύξεινος Πόντος» διοργανώνει το
19o Παμποντιακό Συνέδριο ΗΠΑ – Καναδά που θα πραγματοποιηθεί τη Πέμπτη 8, Παρασκευή 9, Σάββατο 10 και Κυριακή 11
Οκτωβρίου 2009 στην πόλη του Μοντρεάλ του Καναδά.
Το συνέδριο πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του Ελληνισμού της Βόρειας
Αμερικής. Το συνέδριο αναμένεται να παρακολουθήσουν πολιτικοί και
θρησκευτικοί ηγέτες, διακεκριμένοι εισηγητές, εκπρόσωποι
συλλόγων και ομοσπονδιών και επίλεκτα χορευτικά συγκροτήματα νέων από τους τοπικούς συλλόγους των ΗΠΑ και Καναδά.
Το αναλυτικό προγραμμα υπάρχει [ΕΔΩ]
——————-
Στη φωτογραφία, το μνημείο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου που στήθηκε στο Τορόντο
Δείτε στη Γλυπτοθήκη τα μνημεία του Πόντου

μέχρι εκεί έχετε απλώσει τα πλοκάμια σας;;;;
κανονικός ιστός της αράχνης!!!
Καλώς το καναλιώτη με το καινούργιο κονάκι
Καλοτάξιδο….
Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
Σήμερα, ημέρα Κυριακή της 11ης Οκτωβρίου του 2009, οι υπογεγραμμένοι επίσημα εντεταλμένοι αντιπρόσωποι των εξής οργανωμένων φορέων-μελών της Παν-Ποντιακής Ομοσπονδίας Η.Π.Α. και Καναδά (ΠΠΟ):
«Ακρίται» της Φιλαδέλφειας [Pontian Society “Akritai” of Philadelphia, PA]
«Κομνηνοί» της Νέας Υόρκης [Pontian Society “Komninoi” of New York, NY]
«Πόντος» του Νόργουοκ Κονεκτικούτης [Pontian Society “Pontos” of Norwalk, CT]
«Εύξεινος Πόντος» του Μόντρεαλ [Association Pontiene de Montreal “Efxinos Pontos”, Quebec, Canada]
«Κομνηνοί» του Κάντον, Οχάιο [“Komnini” Pontian Club of Ohio, OH]
«Φοίνιξ» του Κλίβελαντ, Οχάιο [Pontian Society “Phoenix” of Cleveland, OH]
«Ξενητέας» Σικάγο [Pontian Society of Chicago “Xeniteas”, IL]
και του
Ιερού Ιδρύματος Παναγία Σουμελά Ποντίων Η.Π.Α. και Καναδά [Holy Institution Panagia Soumela]
καθώς αντιπροσωπείας της
Αδελφότητας Τορόντο «Παναγία Σουμελά» του Τορόντο [Brotherhood Pontion Toronto “Panagia Soumela”, Ontario, Canada]
και λοιποί, επίσημοι και μη, παρευρισκόμενοι που συμμετείχαμε στο τριήμερο συνέδριο της ΠΠΟ που πραγματοποιήθηκε στην πόλη του Μόντρεαλ του Καναδά υπό την επιμέλεια του τοπικού σωματείου «Εύξεινος Πόντος» και κατόπιν διαλόγου και κατάθεσης σχετικών προτάσεων στα πλαίσια των εργασιών και διαβουλεύσεων του εν λόγω συνεδρίου και:
αφού ενημερωθήκαμε για τα πεπραγμένα της ΠΠΟ και των φορέων της καθώς και για τα σημαντικότερα επιτεύγματα της όπως αυτά συνοψίζονται στην εγκεκριμένη αναφορά του απερχόμενου Προέδρου και του Διοικητικού της Συμβουλίου, και
αφού αναλύσαμε τις δυσκολίες αλλά και τις προοπτικές της,
ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ και ΖΗΤΟΥΜΕ, κατά θεματική ενότητα, τα εξής:
Α. Γενοκτονία Ποντιακού Ελληνισμού 1916-1923
Εγκλήματα γενοκτονίας δεν πρέπει να μένουν ατιμώρητα. Ο Ποντιακός Ελληνισμός υπέστη βάναυση γενοκτονία το πρώτο τέταρτο του εικοστού αιώνα. Το αίτημα των Ποντίων –και διακαής πόθος συνάμα- είναι η διεθνής αναγνώριση της γενοκτονίας που υπέστη ο Ελληνισμός του Πόντου την περίοδο 1916-1923 και η ταυτόχρονη καταδίκη της Τουρκίας. Για την επίτευξη αυτού του διττού στόχου γνωρίζουμε ότι απαιτείται μιας πλατειά συνεργασία με αξιόπιστους και καταξιωμένους φορείς ώστε αυτή η εθνική προσπάθεια μας για «επιτέλους δικαίωση» να έχει τα απαραίτητα ερείσματα. Κατόπιν τούτων καταθέτουμε το εξής ψήφισμα στις κάτωθι αρχές και φορείς και συγκεκριμένα αιτούμεθα:
Από την Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αμερικής και τις Μητροπόλεις Η.Π.Α. και Καναδά ζητούμε να στηρίξουν τις προσπάθειες μας και να προβάλουν το αίτημα μας. Το Ποντιακό Ζήτημα και η πανένδοξη ιστορία μας επιθυμούμε να διδαχθεί στα παιδιά μας μέσα από τα σχολεία της Αρχιεπισκοπής και την Μητροπόλεων. Επίσης η κυκλοφορία σχετικής εγκυκλίου την 19η Μαίου εκάστου έτους θα πρόβαλλε το ζήτημα μας στην Ομογένεια και θα γνωστοποιούσε τον στόχο μας.
Από την Ελληνική Κυβέρνηση ζητούμε α) να συμπεριλαμβάνει το αίτημα της αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας στο θεματολόγιο των διμερών ελληνοτουρκικών επαφών και συνομιλιών, β) να θέτει την αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας από την τούρκικη κυβέρνηση σαν βασική προϋπόθεση για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και γ) να επιζητά την προώθηση της αναγνώρισης της Ποντιακής Γενοκτονίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στους ευρωπαίους εταίρους μας καθώς και στους λοιπούς φίλους και συμμάχους μας. Επίσης γνωστοποιούμε στην Ελληνική Κυβέρνηση ότι ενέργειες, όπως προσκυνήματα στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ, προσβάλλουν την ιστορική μας μνήμη και την μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών που τιμάμε.
Από τις Πρεσβείες και τα τοπικά Προξενεία της Ελλάδος και της Κύπρου στις Η.Π.Α. και Καναδά ζητούμε να υιοθετήσουν και να προβάλλουν το αίτημα μας προς τους ομολόγους τους και τις αμερικανικές και καναδικές αρχές ώστε η διεθνοποίηση του ζητήματος να έχει αξιόπιστη και έγκριτη υπόσταση. Επίσης να καθιερώσουν ετήσιες εκδηλώσεις την 19η Μαίου εκάστου έτους για την πρέπουσα απότιση τιμής στους εκατοντάδες χιλιάδες θύματα της γενοκτονίας αλλά και στους χιλιάδες αγωνιστές του Πόντου για ελευθερία και ανεξαρτησία της πατρίδας τους.
Από τα Παγκόσμια Ποντιακά Συνέδρια και τους φορείς τους ζητούμε να αναλάβουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε να υλοποιηθούν οι αποφάσεις του Β’ Παγκοσμίου Συνεδρίου Ποντιακού Ελληνισμού που αναφερόταν στην αναλυτική, συστηματική, επιστημονική, τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη διαδικασία μελέτης και ανάλυσης όλων των ιστορικών, νομικών και πολιτικών πτυχών και προεκτάσεων του ζητήματος της ποντιακής γενοκτονίας. Θα πρέπει μέσα από την μελέτη να προκύψουν όλα εκείνα τα απαραίτητα πορίσματα που να στοιχειοθετούν την πράξη της γενοκτονίας, ώστε να τεθούν οι θεμελιακές βάσεις για καθολική αναγνώριση της, και στην συνέχεια, την διεθνοποίηση της. Σχετικό ενημερωτικό υλικό των αναλυτικών και εμπεριστατωμένων πορισμάτων θα πρέπει να παρασκευαστεί και να διοχετευθεί στους ποντιακούς φορείς. Δεν νοείται να προωθούμε ένα τόσο σοβαρό θέμα χωρίς να έχουμε στα χέρια μας κάτι γραπτό και επίσημο (ένα φυλλάδιο για παράδειγμα) όπου να αναλύεται και να αποδεικνύεται ότι το επιζητούμενο είναι ιστορικά αποδεδειγμένο, νομικά εφικτό, πολιτικά ορθό και εθνικά συμφέρον.
Από όλους τους, Ποντιακούς και μή, Φορείς της Ομογένειας, ζητούμε να πιέσουν -με ανιδιοτέλεια, με πίστη στο δίκαιο και την αλήθεια, και με σύμπνοια και σύμπραξη- προς κάθε κατεύθυνση ώστε να ληφθούν όλες οι απαραίτητες πρωτοβουλίες σύμφωνα με τις επίσημες αποφάσεις του Ποντιακού Ελληνισμού και σύμφωνα βέβαια με το συμφέρον της πατρίδας μας. Η πίεση θα πρέπει να αποσκοπεί στο να ξεκινήσουν συστηματικά και υπερκομματικά και να ολοκληρωθούν έγκαιρα και συναινετικά όλες οι σχετικές διαδικασίες. Κρίνουμε ότι σε αυτό το στάδιο, μέχρι δηλαδή την ολοκλήρωσης των διαδικασιών μελέτης του ποντιακού ζητήματος, οι χειρισμοί διεθνοποίησης του ζητήματος θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα λεπτοί και οι οποιεσδήποτε ενέργειες ή και πρωτοβουλίες να ακολουθούν συσκέψεις και συνεργασίες, να έχουν συγκεκριμένο και γενικά αποδεκτό στόχο, και να μην υποθάλπουν επ’ ουδενί τρόπο και με οποιονδήποτε μέσο την μετέπειτα, ευελπιστούμε επιτυχή, πορεία αναγνώρισης της γενοκτονίας και δικαίωσης της μνήμης των θυμάτων.
Από κάθε πολίτη των μεγάλων δημοκρατικών χωρών των ΗΠΑ και Καναδά, από κάθε άνθρωπο που πιστεύει και θέλει, ο ίδιος και τα παιδιά του, να ζουν σε ένα κόσμο ειρηνικό, όπου το δίκαιο και ο σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη και τα χαρακτηριστικά της να διασφαλίζονται και να συνοδεύουν πιστά και μόνιμα τις πορείες και τις τύχες μας ζητάμε να στηρίξει τον αγώνα μας.
Β. Ανέγερση Εθνικού Μνημείου Γενοκτονιών στην Αθήνα
Ζητούμε από την ελληνική πολιτεία να ανεγείρει άμεσα εθνικό μνημείο για τα θύματα όλων των γενοκτονιών σε κεντρικό σημείο των Αθηνών. Έλληνες πολίτες, χριστιανικού ή εβραϊκού θρησκεύματος, έχουν υποστεί διαχρονικά τις πιο φρικαλέες εξοντώσεις. Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θρακιώτες, κ.ά. στην πρώτη κατηγορία υπέστησαν το απεχθέστερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το έγκλημα της γενοκτονίας, από τους Τούρκους, Βουλγάρους, Ναζί και άλλους και Εβραίοι συμπατριώτες μας στην δεύτερη κατηγορία από τους Ναζί. Η πατρίδα μας πρέπει να σταθεί υπέρμαχος του αγώνα κατά των γενοκτονιών από όποιους και αν προέρχονται, εναντίον όποιων και αν αποσκοπούν και κάτω από οποιαδήποτε προσχήματα και αν διαπράττονται. Ειδικότερα για εμάς του Ποντίους, η 19η Μαίου δεν πρέπει να σβηστεί κάτω από οποιεσδήποτε πιέσεις. Η πίεση των 353000 αδικοχαμένων ψυχών δικών μας ανθρώπων υπερβαίνει -ηθικά και ιστορικά- κάθε άλλη πίεση σκοπιμοτήτων και εκβιασμών.
Γ. Μακεδονία
Ζητούμε άμεση επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (FYROM). Τασσόμαστε κατά οποιασδήποτε μορφής χρήσης του όρου «Μακεδονία». Αν θέλουν οι βόρειοι γείτονες μας τον όρο «Μακεδονία» στο όνομα του κράτους τους, δεν έχουν παρά να τον μεταφράσουν στην δική τους γλώσσα. Οι ελληνικές λέξεις «Μακεδονία», «Φίλιππος», «Αλέξανδρος» και άλλες δεν σημαίνουν τίποτα στην γλώσσα τους. Είναι ξένες με την ιστορία και τον πολιτισμό τους. Τον γνωρίζουν όλοι. Τέρμα λοιπόν ο σφετερισμός. Η ειρηνική συνύπαρξη λαών, ειδικά όμορων, απαιτεί αμοιβαίο σεβασμό. Αυτή την απλή και παγκοσμίως αποδεκτή προϋπόθεση ζητούμε. Σε αυτό το μέγα εθνικό ζήτημα στεκόμαστε δίπλα -αρωγοί και συναγωνιστές- των Παμμακεδονικών Ενώσεων ΗΠΑ και Καναδά. Στο κάτω-κάτω η μεγάλη πλειοψηφία των Ποντίων βρήκαν γη και στέγη στην ιστορική μακεδονική γη μετά τον ξεριζωμό του ’22 και έχουμε κάθε λόγο να την προστατεύσουμε από οποιονδήποτε σφετερισμό ή αλυτρωτισμό. Διαβεβαιώνουμε τους πάντες ότι το καθήκον μας θα το πράξουμε.
Δ. Κύπρος
Για 35 ολόκληρα χρόνια η μαρτυρική Μεγαλόνησος παραμένει διαιρεμένη με κατοχικά στρατεύματα να εξουσιάζουν το 1/3 του νησιού. Η τουρκική στρατιωτική επέμβαση του ’74 και η συνεχιζόμενη κατοχή αποτελούν παγκόσμια προσβολή εναντίον κάθε ελεύθερης και ευνομούμενης κοινωνίας, εναντίον κάθε δημοκρατικού καθεστώτος, εναντίον της ανθρωπότητας. Ζητούμε λύση μόνιμη και ξεκάθαρη. Λύση δίκαια και βιώσιμη, λύση που να εγγυάται την ειρηνική συνύπαρξη και πρόοδο όλων των αυτοχθόνων κατοίκων του νησιού, όλων των Κυπρίων. Κάτι βέβαια που απαιτεί την άμεση και μόνιμη απόσυρση όλων των κατοχικών στρατιωτικών δυνάμεων και όλων των εποίκων. Κάτι βέβαια που προαπαιτεί και πλήρη διαλεύκανση του ζητήματος των αγνοουμένων με ταυτόχρονη αυστηρή καταδίκη όλων των εγκληματιών. Κάτι βέβαια που προαπαιτεί και πλήρη απόδοση όλων των περιουσιακών στοιχείων στους νόμιμους δικαιούχους τους. Και σε αυτό το μέγα εθνικό ζήτημα στεκόμαστε δίπλα -αρωγοί και συναγωνιστές- των Κυπριακών οργανώσεων ΗΠΑ και Καναδά με βασικό εκφραστή της ανάγκης επίλυσης του ζητήματος την Παγκόσμια Συντονιστική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ).
Ε. Πατριαρχείο
Όλες οι μετα-κεμαλικές τουρκικές κυβερνήσεις προβάλλουν το ψευτο-δίλημα της ισλαμικής Σκύλλας και της κοσμικής Χάρυβδης για να στερήσουν βασικές ατομικές και πολιτικές ελευθέριες από τους πολίτες της Τουρκίας. Κλείνουν προς την Χάρυβδη για να αποφύγουν τάχα την εξολόθρευση, την ισλαμική λαίλαπα, από την Σκύλλα. Στερούν βασικές θρησκευτικές ελευθερίες για να εγκαθιδρύσουν τάχα ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος. Και δυστυχώς οι ελεύθερες κοινωνίες παρακολουθούν αμήχανα, έως και παθητικά. Πρωτεύον θύμα αυτής της πολιτικο-στρατιωτικής πλεκτάνης το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο.
Ζητούμε άμεση αποκατάσταση του ιστορικού, εκκλησιαστικού, ηγετικού και πνευματικού ρόλου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και του Οικουμενικού μας Πατριάρχη. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι τοπικό Ίδρυμα καμιάς νομαρχίας. Έχει παγκόσμια και οικουμενική υπόσταση και πρέπει να διαδραματίζει ένα ρόλο που θα ξεπερνά τα όρια όποιας πολιτικής ή στρατιωτικής επικράτειας, που θα ξεπερνά τα σύνορα κάθε χώρας.
Ζητούμε άμεση επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης.
Ζητούμε άμεση συντήρηση και αποκατάσταση της Αγίας Σοφίας και επαναλειτουργίας της ως εκκλησία.
Ζητούμε άμεση επιστροφή όλων των περιουσιακών στοιχείων -ακίνητων και κινητών- στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στις εκκλησίες και Μοναστήρια του, καθώς και στους Ρωμιούς της Πόλης, που κατασχέθηκαν, υφαρπάχθηκαν ή δολίως καταπατήθηκαν.
Ζητούμε άμεση συντήρηση και αποκατάσταση όλων των ιστορικών Μονών του Πόντου, της Καππαδοκίας και άλλων περιοχών της Μικράς Ασίας με προτεραιότητα της αυτοκρατορικής και σταυροπηγιακής Μονής της Παναγίας Σουμελά και την έκδοση άδειας τελέσεων θείων λειτουργιών και μυστηρίων.
ΣΤ. Ποντιακή Διάλεκτος της Ελληνικής Γλώσσας
Πριν από ένα χρόνο περίπου αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από την UNESCO (ο εκπαιδευτικός, επιστημονικός και πολιτιστικός φορέας του Ο.Η.Ε.) η ύπαρξη της ποντιακής διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας (αναφέρεται ως ποντιακή γλώσσα) και η κατάταξη της πλέον στις γλώσσες υπό εξαφάνιση. Μάλιστα στη σχετική ιστοσελίδα αναφέρεται ως σημείο προέλευσης της γλώσσας ο Πόντος και αναφέρεται ο εκτιμώμενος αριθμός όσων την μιλούν. Η ελληνική πολιτεία έχει παραγνωρίσει την ύπαρξη της ποντιακής διαλέκτου. Σε άλλες εποχές μάλιστα τιμωρούσαν στο σχολείο όσους την μιλούσαν. Η ποντιακή διάλεκτος έχει ρίζες αρχαίες ελληνικές (με τις όποιες μετεξελίξεις ακόμη και κακοποιήσεις υπέστη κατά καιρούς) και σίγουρα αποτελεί μέλος του ελληνικού πολιτισμού που δεν πρέπει να σβήσει. Ζητούμε από την ελληνική πολιτεία να δημιουργήσει, να προωθήσει και να στηρίξει προγράμματα και κέντρα εκμάθησης και διατήρησης αυτής της διαλέκτου. Επιπλέον πρέπει όλοι οι οργανωμένοι ποντιακοί φορείς (πιθανόν με την οικονομική στήριξη μέσω κρατικών ή πολιτειακών κονδυλίων) να διδάξουν την ποντιακή διάλεκτο στα νεότερα μέλη τους.
Ζ. Αδερφοσύνη και Σύμπνοια
Δυστυχώς και φέτος παρουσιάστηκαν στους κόλπους της Ομοσπονδίας κάποιες σοβαρές απουσίες και φυγόκεντρες τάσεις. Και ακόμη δυστυχέστερα παρόμοια φαινόμενα εκτυλίσσονται στην ευρύτερη παγκόσμια ποντιακή κοινότητα. Πρόκειται για ένα πραγματικά ανησυχητικό γεγονός που θα πρέπει να αναλυθεί, να εντοπισθούν και να αξιολογηθούν τα αίτια του και να αντιμετωπιστεί στην ολότητα τους έγκαιρα. Ένας εποικοδομητικός διάλογος με αρχές και στόχους και χωρίς στοιχεία μηδενισμού, ισοπέδωσης και εμπάθειας είναι πάντα επιθυμητός και αναγκαίος. Επίσης θα πρέπει να ορίσουμε τα πραγματικά ζητούμενα. Μην αρεσκόμαστε σε τυποποιημένες, μα ανούσιες, φράσεις. Η ενότητα για παράδειγμα, δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, δεν είναι στόχος. Αντίθετα είναι προϋπόθεση γιατί ο πραγματικός στόχος είναι η επίτευξη συναίνεσης και σύμπνοιας (η σύμπνοια είναι ο αντίποδας της διχόνοιας, όχι η ενότητα) πάνω σε μείζονα ζητήματα που απασχολούν ή πρέπει να απασχολούν τον Ποντιακό Ελληνισμό. Σε αμερικανικό και καναδικό επίπεδο, δηλαδή εντός της δικαιοδοσίας της Ομοσπονδίας, ζητούμε από την νεοεκλεγμένη διοίκηση με βάση τις ανωτέρω αρχές και διαπιστώσεις να λάβει όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε να γεφυρωθούν τα κενά ή χάσματα επικοινωνίας μεταξύ των συλλόγων και της Ομοσπονδίας. Επίσης πρέπει να κατανοήσουν όλοι ότι σε μια ευνομούμενη κοινωνία, σε καθεστώτα που διέπονται από δημοκρατικούς κανονισμούς, οι αποφάσεις, οι σοβαρές, υπεύθυνες και έγκυρες αποφάσεις, λαμβάνονται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων διαδικασιών και λειτουργιών εντός προεπιλεγμένων και επισήμως ανακοινωμένων χωρικών και χρονικών ορίων.
Η. Επαναψηλάφηση της Δίκης των Εξ
Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της Δίκης των Εξ, θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση θα έχει πολιτικό χαρακτήρα και θα διχάσει για άλλη μια φορά τον ελληνισμό.
Δηλώνουμε ότι η απόπειρα αναψηλάφησης της Δίκης των Εξ που επιχειρείται στην Ελλάδα από διάφορους κύκλους είναι άτοπη και προσβλητική για τους απογόνους των θυμάτων της πολιτικής των Εξ. Η πολιτική που άσκησαν από τον Νοέμβριο του 1920 έως και το Σεπτέμβριο του 1922 χαρακτηριζόταν από εμπάθεια, συνειδητή υποβάθμιση της θέσης της Ελλάδος από το συμμαχικό στρατόπεδο, περιφρόνηση των Ελλήνων της υπό διάλυση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που είχαν υποστεί ήδη την πολιτική γενοκτονίας από τους Νεότουρκους. Ως απόγονοι των θυμάτων της Γενοκτονίας που συνέβη στον Πόντο και της Μικρασιατικής Τραγωδίας, θεωρούμε ιταμή και απαράδεκτη πρόκληση στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών την επιχειρούμενη, μέσω δίκης, «αθώωση» των υπευθύνων της μεγαλύτερης καταστροφής, που υπέστη ποτέ το ελληνικό έθνος. Οποιαδήποτε παρόμοια διαδικασία μας βρίσκει αντίθετους και δηλώνουμε ότι θα προστατεύουμε τη μνήμη των προγόνων μας με κάθε νόμιμο μέσο.
Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης, αφήνοντας την όποια απόφαση στην αδέκαστη κρίση της ιστορίας.
—–
Επισυνάπτεται ενυπόγραφος ονομαστικός κατάλογος δηλώσεων υιοθέτησης και στήριξης του παρόντος ψηφίσματος
Στο θερμό φιλέλληνα, υπουργό Δικαιοσύνης και Πολυπολιτισμικών Υποθέσεων Νότιας Αυστραλίας, Μάικλ Άτκινσον απονεμήθηκε χθες το βραβείο του “Χρυσού Τραντέλληνα” από την Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας.
Η απονομή του βραβείου έγινε στον κ. Άτκινσον, γιατί προώθησε στην Πολιτειακή Βουλή της Νότιας Αυστραλίας ψήφισμα για την αναγνώριση …
της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, που πέρασε ομόφωνα στις 30 Απριλίου.
Αποδεχόμενος το βραβείο ο κ. Άτκινσον, κατά την διάρκεια χοροεσπερίδας στην Αδελαίδα, είπε ότι η αναγνώριση “αποτελεί υψίστη τιμή προς το πρόσωπό του” ενώ πρόσθεσε ότι για την αναγνώριση της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού συνέβαλε και ο πρώην αρχηγός της αντιπολίτευσης, Χάμιλτον-Σμιθ που στήριξε την κυβέρνηση.
Ο κ. Χάμιλτον-Σμιθ μαζί με την ελληνικής καταγωγής σύζυγό του Σταυρούλα ήταν στην χοροεσπερίδα των Ποντίων καθώς και οι Εργατικοί βουλευτές Στιβ Γεωργανάς, Βίνι Τσικαρέλο, Ρόμπιν Γκέραγκτι.
Η εκδήλωση έγινε στο πλαίσιο του συνεδρίου της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας.
Δεν άντεχω άλλο δυστυχώς ο Μητροπολίτης Καναδά Σωτήριος κατά την επιμνημόσυνη δέηση στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ούτε ακροθιγώς μνημόνευσε τη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των ΠΟΝΤΙΩΝ. Τι μπορείς να περιμένεις από έναν ΑΝΘΕΛΛΗΝΑ που στις 27 Οκτώβρη 2007 αρνήθηκε τη δική του συμμετοχή και των πιστών της εκκλησίας στο συλλαλητήριο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, στην Οτταβα του Καναδά προτρέποντας για αποχή από αυτό. Είναι μια ακόμη μαύρη ίστορία στη συμεριφορά των ταγών της Εκκλησίας έναντι του λαού της Πατρίδας και του Έθνους. Ξεκαθαρίζω ότι έχουν υπάρξει άλλοι κληρικοί που σταθηκαν ήρωες και μαχητές για το Έθνος και τη Πατρίδα. ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ 353.000 ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ που με τα κόκκαλά τους ελεύκασαν την ιερή γη.
———————————————————
AKOMA KAI O TYXΩN… PONTIOS EINAI!!!
———————————————————
Αρχιμανδρίτης ΤΥΧΩΝ: O ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΟΥΤΙΝ
συνεντευξη στον Θανάση Αυγερινό, ΜΟΣΧΑ
Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΥ ΑΝΔΡΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
Ο πατήρ Τύχων δεν ξεχνά τις ελληνικές του ρίζες: «Ναι, είναι αλήθεια ότι η γιαγιά μου, η Ελένη Κουζμίνιτσνα – Παπαδοπούλου, ήταν Ελληνίδα από τον Πόντο, οπότε οι Έλληνες συγγενείς μου είναι πολλοί».
Αν δεν ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και δραστήριους εκπροσώπους της σύγχρονης ρωσικής Εκκλησίας, θα μπορούσε να γράφει σενάρια, ως απόφοιτος της σχολής σεναριογράφων τού διεθνούς φήμης Ινστιτούτου Κινηματογραφίας της Μόσχας (VGIK). Να, όμως, που στα καλοκρατημένα 51 του χρόνια ο αρχιμανδρίτης Τύχων (Σεφκουνόφ), πατριαρχικός επίτροπος της ιστορικής Μονής Σρέτενσκι (Υπαπαντής), στο κέντρο της ρωσικής πρωτεύουσας, επέστρεψε στον κινηματογράφο προκαλώντας πραγματικό σάλο –που δεν έχει κοπάσει ακόμη– με το ντοκιμαντέρ του «Ο Θάνατος της Αυτοκρατορίας: Το Μάθημα του Βυζαντίου». Η πολυσυζητημένη ταινία του προβλήθηκε την περασμένη εβδομάδα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου πραγματοποίησε ταυτόχρονα εμφανίσεις και η ανδρική χορωδία, το καμάρι της ρωσικής μονής, η οποία φιλοξενεί στην αυλή της έναν από τους πιο γνωστούς τόπους εκτέλεσης αντιφρονούντων στα μαύρα χρόνια της δεκαετίας του ’30.
Μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο μακριά από το μοναστήρι υψώνεται το επιβλητικό μέγαρο της Επιτροπής Κρατικής Ασφάλειας (KGB), που έχει μετονομαστεί σε Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB). Σύμφωνα με τα θρυλούμενα, αυτή η εγγύτητα στάθηκε αφορμή της γνωριμίας του πατέρα Τύχωνα με τον «ισχυρό άνδρα» της Ρωσίας και δημιούργημα των μυστικών υπηρεσιών της, Βλαντιμίρ Πούτιν, του οποίου και θεωρείται πνευματικός, κατά τις ορθόδοξες ρωσικές παραδόσεις. Ο ίδιος αποφεύγει να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει το χαρακτηρισμό, με τον οποίο συνοδεύεται κάθε αναφορά του στα ρωσικά ΜΜΕ. Κλείνει τα αφτιά στις επικρίσεις για τις πνευματικές σχέσεις που τον συνδέουν με τον Ρώσο ηγέτη και στρέφει το βλέμμα στο μέλλον της Ρωσίας οραματιζόμενος την αίγλη μιας αυτοκρατορίας.
«Ποτέ μου δεν έκρυψα ότι θεωρώ τις αλλαγές των τελευταίων οκτώ χρόνων ευλογία για τη Ρωσία… Η χώρα μας, μετά την καταστροφή της δεκαετίας του 1990, άρχισε να ξαναβρίσκει τον εαυτό της»
Ο π. Τύχων, ωστόσο, δεν ξεχνά τις ελληνικές του ρίζες: «Ναι, είναι αλήθεια ότι η γιαγιά μου, η Ελένη Κουζμίνιτσνα [Σ.Σ. του Κοσμά] Παπαδοπούλου, ήταν Ελληνίδα από τον Πόντο, οπότε οι Έλληνες συγγενείς μου είναι πολλοί. Δυστυχώς, όμως, μιλάμε μεταξύ μας μόνο ρωσικά, αφού σχεδόν κανένας μας δεν θυμάται τα ελληνικά».
Και η ιδέα του ντοκιμαντέρ για το Βυζάντιο πώς γεννήθηκε;
Πριν από μερικά χρόνια, βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη. Σχεδόν όλοι οι συγγενείς μου κατάγονται από τη Μικρασία, αλλά κανείς τους δεν την είχε επισκεφθεί. Σήμαινε πολλά γι’ αυτούς και ήταν επώδυνη ακόμη και η ιδέα να πάνε. Εντυπωσιάστηκα από το μεγαλείο της αυτοκρατορίας, που ήταν αποτυπωμένο σε κάθε πέτρα, σε κάθε δρομάκι της Πόλης. Η περιπλάνηση με έβαλε σε σκέψεις για τη σημερινή Ρωσία. Κι όταν πια άρχισα να μελετώ την ιστορία του Βυζαντίου, βρήκα πολλούς παραλληλισμούς, αισθάνθηκα ότι όσα γίνονταν κάποτε στο Βυζάντιο σαν να τα ζήσαμε κι εμείς στη Ρωσία. Και δεν θα ήθελα να επαναληφθούν όλα ως το τέλος, γι’ αυτό γεννήθηκε η ιδέα της ταινίας, που μιλά για το χαμένο, το ξεχασμένο μεγαλείο.
Σας κατηγόρησαν, ωστόσο, για ορθόδοξο φονταμενταλισμό, για αντισημιτισμό…
Να σας πω, δεν περίμενα κι εγώ τόσες αντιδράσεις. Ακόμη και οι μορφωμένοι και καλλιεργημένοι άνθρωποι εντυπωσιάζονται όταν πληροφορούνται ότι μόλις 800 χρόνια πριν η Δυτική Ευρώπη αποτελούσε το βάρβαρο τμήμα της ηπείρου μας και το Βυζάντιο ήταν το κέντρο του πολιτισμού, των επιστημών, της τέχνης, ακόμη και της καθημερινής καλοζωίας. Όταν το Παρίσι ή το Λονδίνο είχαν 10.000-15.000 πληθυσμό, η Κωνσταντινούπολη είχε μισό, αν όχι ένα εκατομμύριο, πολυώροφα κτίρια, λεωφόρους με υδραυλικούς ανελκυστήρες, με παροχή νερού και αποχέτευση, με κοινωνικές υπηρεσίες. Στο Παρίσι η αποχέτευση δημιουργήθηκε το 18ο αιώνα και στο Λονδίνο το 19ο, νομίζω. Το έχω ξαναπεί, μοναδική υγιεινή εφεύρεση των μεσαιωνικών Ευρωπαίων ήταν τα ψηλά τακούνια, για να μην κυλιούνται τα ρούχα τους στη λάσπη. Όταν ραγίζεις την ιδανική εικόνα του ευρωκεντρισμού, σοκάρονται όσοι θεωρούν τη Δύση αλάθητη σαν τον Πάπα…
Και οι Εβραίοι τι σας έφταιξαν;
Τίποτα βέβαια, όλα αυτά που γράφτηκαν είναι κουταμάρες. Έκανα απλώς την ιστορική διαπίστωση ότι η καταλήστευση της Πόλης, ειδικά κατά την Δ΄ Σταυροφορία, έδωσε ανεπανάληπτη ώθηση στην ανάπτυξη της Δυτικής Ευρώπης. Επί δεκάδες χρόνια, οι Ευρωπαίοι απομάκρυναν θησαυρούς από το Βυζάντιο, που λειτούργησε ως χρυσωρυχείο. Το οικονομικό και τραπεζικό σύστημα της Δύσης πήρε την τελική του μορφή μετά τις Σταυροφορίες και τότε μόνον οι Εβραίοι είχαν το θρησκευτικό δικαίωμα στην κερδοσκοπία, σε αντίθεση με τους χριστιανικούς λαούς, ενώ οι Ενετοί άρχισαν πολύ αργότερα να στήνουν τις δικές τους τράπεζες…
«Αρέσει, δεν αρέσει, η Ρωσία ήταν και είναι κράτος αυτοκρατορικό. Και δεν χρειάζεται να ντρέπεται γι’ αυτό», δηλώνει στο δημοσιογράφο του περιοδικού «Επίκαιρα» Θανάση Αυγερινό ο πάτερ Τύχων.
Ελάτε κι εσείς να ψάξετε μαύρη γάτα στο σκοτάδι! Ποτέ μου δεν έκρυψα ότι θεωρώ τις αλλαγές των τελευταίων οκτώ χρόνων ευλογία για τη Ρωσία. Και δεν σκοπεύω να παραστήσω το διαφωνούντα ή ότι ντρέπομαι για τη θέση μου. Η χώρα μας, μετά την καταστροφή της δεκαετίας του 1990, άρχισε να ξαναβρίσκει τον εαυτό της. Φυσικά και δεν υπήρξε παραγγελία. Είμαι αρκετά ελεύθερος να υποστηρίζω τη γνώμη μου. Κι όταν αρχίζεις να μιλάς για ένα ισχυρό και ορθόδοξο κράτος, ξεκινά μια χαμηλού επιπέδου υστερία. Είναι, ξέρετε, κλονισμένα τα νεύρα των φιλελεύθερών μας…
Κι ο Στάλιν πάλι πώς προέκυψε στην ταινία;
Υπάρχουν σύμβολα, γεγονότα και ονόματα, που οι φιλελεύθεροί μας οσμίζονται σαν λαγωνικά. Όμως δεν μπορείς να τα πετάξεις από την ιστορία… Το 1943, με προσωπική εντολή του Στάλιν, ξανάρχισαν οι βυζαντινολογικές έρευνες στη Σοβιετική Ένωση, γιατί κατάλαβε, ως ψυχρός πραγματιστής, ότι η εμπειρία αυτή θα του χρειαστεί…
«Αποστολή της Ρωσίας είναι να διαχειριστεί το έδαφος, τα σύνορα, το φυσικό και πνευματικό πεδίο που της δόθηκε από το Θεό. Η Ρωσία πάντοτε διέφερε από τις δυτικές αυτοκρατορίες».
Μα πιστεύετε σοβαρά ότι μπορεί να ανασυσταθεί μια νεκρή αυτοκρατορία;
Αρέσει, δεν αρέσει, η Ρωσία ήταν και είναι κράτος αυτοκρατορικό. Και δεν χρειάζεται να ντρέπεται γι’ αυτό. Οι ΗΠΑ είναι το πιο επιτυχημένο σήμερα αυτοκρατορικό κράτος και δεν ντρέπονται. Το νομοθετικό τους όργανο είναι η Γερουσία (Senatus), που στέκεται στο λόφο του Καπιτωλίου. Η Ρωσία είναι επίσης μια αποδυναμωμένη αυτοκρατορία, που αναλαμβάνει δυνάμεις. Προσέξτε όμως: αυτοκρατορία και επιθετική ιμπεριαλιστική πολιτική είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Αποστολή της Ρωσίας είναι να διαχειριστεί το έδαφος, τα σύνορα, το φυσικό και πνευματικό πεδίο που της δόθηκε από το Θεό. Η Ρωσία πάντοτε διέφερε από τις δυτικές αυτοκρατορίες. Η Αγγλία ήταν μητρόπολη και «άρμεγε» από τις αποικίες. Εμείς τι κερδίσαμε από την Κούβα ή το Βιετνάμ; Στην πραγματικότητα μόνο επενδύαμε. Δεν το λέω για κακό. Αυτή είναι η αλήθεια. Τι κερδίζαμε από τις πρώην Δημοκρατίες μας; Σήμερα αποδεικνύεται ότι όλες χρηματοδοτούνταν από τη Ρωσία. Γι’ αυτό, όταν μας λένε ότι πρέπει να διαλυθούμε, σκέφτομαι ότι πρέπει το γρηγορότερο να αποφύγουμε τις γενετικές ανωμαλίες, που ενδεχομένως μας κληροδότησε το Βυζάντιο: το διχασμό, τους εθνικισμούς, τους διεφθαρμένους ηγέτες…
Τελικά, μήπως σας επικρίνουν λόγω της πνευματικής σας σχέσης με τον Πούτιν;
Δεν μ’ ενδιαφέρει η πολιτική με την καθημερινή της έννοια. Ας γράφουν κι ας λένε ό,τι θέλουν. Σημασία έχει ότι γλιτώσαμε από το διαμελισμό και μπορούμε να προχωρήσουμε, αν και έχουμε ακόμη πολλά προβλήματα. Είναι εφιαλτικό να σκέφτεσαι ότι κάθε 40χρονος άνδρας στη Ρωσία δεν θα ζήσει ως που να πάρει σύνταξη. Θα προτιμούσα να ασχολούμαι μόνο με το θυμιατό και να προσεύχομαι, όμως πρέπει να ασχοληθούμε με την υπογεννητικότητα και τον αλκοολισμό. Και να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, όπως παρατηρώ ότι συμβαίνει συχνά στη σημερινή Ελλάδα. Για όλους εμάς, ακόμη και τους άθεους, η Ελλάδα είναι «εικόνα», έστω κι αν η ίδια δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της στην εικόνα αυτή…
http://m-epikaira.gr/?p=346