-Περί Aρβανιτών
Οι Αρβανίτες είναι μια από τις βασικές ομάδες του νέου ελληνισμού. Ο ρόλος τους και η δράση τους υπήρξε καθοριστική για τη δημιουργία του νεότερου ελληνικού έθνους-κράτους. Παράλληλα, οι ίδιοι συνέβαλαν στην πολιτιστική ομογενοποίηση των πολύμορφων ελλαδικών πληθυσμών, που είτε μιλούσαν διάφορες ελληνικές διαλέκτους και ιδιώματα με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, είτε ήταν αλλόγλωσσοι.
Οι Αρβανίτες υπήρξαν αναπόσπαστο μέρος του ρωμαίικου Γένους, που στην εποχή των εθνικών κρατών μετατράπηκε σε ελληνικό Έθνος.
Αφορμή γι αυτό το αφιέρωμα έδωσε ένα κείμενο που αναρτήθηκε στου Δημήτρη του Δόκτορος με τίτλο : “Οι Αρβανίτες 1. Αρβανίτικα, Η γλώσσα της ντροπής. ” Σας προτείνουμε να δείτε μια άλλη πλευρά του νεότερου ελληνισμού. Όμως πριν απ’ αυτό διαβάστε τη δική μας τοποθέτηση (δια χειρός Ομέρ) :
“Noμίζω ότι αν δε συμφωνήσουμε ότι ο σύγχρονος ελληνισμός αποτελεί τη μετάλλαξη της παλιάς πολύμορφης ρωμιοσύνης στην εποχή του έθνους-κράτους, θα έχουμε χαθεί μεταξύ αυθαιρεσιών και ιδεοληψιών.
Το δεδομένο είναι ότι οι Αρβανίτες συνήργησαν απολύτως να δημιουργηθεί ο νέος ελληνισμός και το έθνος-κράτος. Και ακόμα περισσότερο οι Βλάχοι… Και αυτά πολύ πριν δημιουργηθεί το κράτος, οπότε μπαίνουμε σε μια άλλη εποχή.
Και ως γνωστόν κάθε έθνος-κράτος χρειάζεται μύθους και ενιαίο πολιτισμό. Έτσι επέλεξαν μια μορφή του ισχυρότερου πολιτισμού που υπήρξε εντός της Ρωμιοσύνης.
Μου φαίνεται ότι όλα αυτά έγιναν πολύ ομαλά… εκτός από την περίπτωση των Βουλγάρων της Μακεδονίας (που αργότερα έγιναν Σλαβομακεδόνες), όπου ένα μεγάλο μέρος πιέστηκε να υιοθετήσει τις πολιτισμικές μορφές του κράτους.
Πάντως η πολιτική της ομογενοποίησης δεν αφορούσε μόνο τους αλλόγλωσσους Ρωμιούς αλλά και τους ελληνόφωνους, όσους μιλούσαν διαλέκτους και ιδιώματα.”
Δείτε επίσης: Αλβανοί-Αρβανίτες-Έλληνες
![[800px-Arvanitic.png]](http://3.bp.blogspot.com/_2O_xZjDbP-Y/SM4NfzADNoI/AAAAAAAAA7s/AZ5BlekF-VE/s1600/800px-Arvanitic.png)
37 σχόλια »
Γράψτε ένα σχόλιο
Περί ημών
“Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος,
το νου σου ε;”
Ένας τόπος συνάντησης και συζητήσεων…. Για αυτούς που ενδιαφέρονται για τις υπόγειες σχέσεις που συνδέουν τα επιφαινόμενα, γι αυτά που για να συνειδητοποιήσεις πρέπει πρώτα να χτυπηθείς, μετά να υποψιαστείς και στο τέλος να καταλάβεις.
Γιατί ο Πόντος αποτελεί μια υπόγεια διεργασία ανατρεπτική -και γι αυτό αριστερή- για τις μέχρι τώρα εικόνες μας. (pontos.aristera@gmail.com )
(“Ποιοί και Γιατί“)
ΑΚΟΥΣΤΕ:
Παύλο Σιδηρόπουλο, Kazim Koyuncu, Νίκο Γεωργιάδη, Fuat Saka, Καζαντζίδη-Χρύσανθο, N. Παπαβραμίδη, στη Νότια Ρωσία
_______________________________________
_______________________________________
Γ ε ν ο κ τ ο ν ί α σ τ ο ν Π Ο Ν Τ Ο
_______________________________________
-
Σχόλια
Η προγιαγιά μου, ο Κολοκοτρώνης και οι Αρβανίτες…….
- Μελένια, τι σου συμβαίνει???? Τι κρατάς εκεί?
- Τη φωτογραφία της γιαγιάς μου, αφού δεν έχω φωτογραφία της προγιαγιάς μου, απάντησε η Μελένια με μάτια βουρκωμένα…..
-Πας καλά? Τη ρωτώ εγώ….Σήμερα είναι η 25η Μαρτίου, εθνική γιορτή, όλοι κρατούν εικόνες των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης, τραγουδούν, το ρίχνουν στο χορό και εσύ τριγυρνάς αγκαλιά με την φωτογραφία της γιαγιάς σου και μάλιστα βουρκωμένη ??? Πάρε μια καρέκλα και κάτσε να μου εξηγήσεις γιατί θα με τρελλάνεις, δεν καταλαβαίνω τι σε έπιασε σήμερα, μέρα Εθνικής γιορτής!!!
Πήρε λοιπόν η Μελένια μια καρεκλίτσα, κάθησε, και κοιτάζοντας με αγάπη και στοργή την φωτογραφία που δεν άφηνε δευτερόλεπτο από τα χέρια της, αποφάσισε να μου πει τον πόνο της :
-Δυοσμαράκι απλά δεν ανέχομαι να διαστρεβλώνεται η ιστορία της προγιαγιάς μου και των Αρβανιτών. Σε λίγο θα μου πουν πως είμαι Αλβανίδα, πως πρέπει να μάθω Αλβανικά (που ιδέα δεν έχω) προκειμένου να επιβεβαιωθούν αυτές οι θεωρίες, και πως ανήκω σε κάποια φανταστική μειονότητα.
Τελευταία ξεκίνησε μια παραφιλολογία σχετικά με τους ήρωες του ‘21 (όπως ο Κολοκοτρώνης, ο Ανδρούτσος κλπ) πως τάχα μου ήταν όλοι Αλβανοί. Μάλιστα αν ψάξει κανείς στο youtube θα δει πως έχουν ανέβει πολλά βίντεο με φωτογραφίες τους και κάποιοι διεκδικούν την εθνικότητα αλλά και την δόξα αυτών των ανθρώπων που σε τελική ανάλυση πολέμησαν για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τουρκικό ζυγό.
Αυτό κατ’ αρχήν το θεωρώ βεβήλωση της μνήμης αυτών των ανθρώπων, μα εκείνο που με θυμώνει ακόμη περισσότερο είναι πως αρκετοί Ελληνες μπερδεύονται και εξομοιώνουν την έννοια Αρβανίτης με την έννοια Αλβανός. Ε λοιπόν ΔΕΝ είναι το ίδιο πράγμα. Οι Αρβανίτες ΔΕΝ ήταν/είναι συνώνυμο του Αλβανοί. Επικρατεί μια σύγχυση η οποία όχι μόνο διαστρεβλώνει την ιστορική πραγματικότητα μα πιστεύω ακράδαντα πως εξυπηρετεί είτε ιδεολογικές είτε εθνικιστικές σκοπιμότητες.
Μα εγώ ιστορικός δεν είμαι,για την προγιαγιά μου ξεκίνησα να σου πω…..
Η γιαγιά της Μελένιας, ο παπούς, η θεία και ο θείος της
(την κορνίζα δεν μπορούσαμε να την βγάλουμε, ζητούμε συγγνώμη)
Η προγιαγιά μου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Αγιο Δημήτρη της Καρύστου,στην Εύβοια. Στην περιοχή όλοι μιλούσαν Αρβανίτικα. Μοναχά όταν τα παιδιά της παντρεύτηκαν ήρθαν όλα στην Αθήνα. Η γιαγιά μου ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 18-20 χρονών, η μαμά μου και εγώ γεννηθήκαμε στην Αθήνα. Η προγιαγιά μου όταν μας μάλωνε για τις σκανταλιές που κάναμε σαν παιδάκια, μας μίλαγε σε μια “παράξενη” γλώσσα που ανάθεμα και αν καταλαβαίναμε. Ακόμη όταν ήθελε να πει μυστικά με την γιαγιά μου τότε πάλι μιλάγανε σε αυτήν την “παράξενη” γλώσσα που εμείς τα παιδιά καθόλου δεν καταλαβαίναμε. Πολύ αργότερα έμαθα πως αυτή η περίεργη γλώσσα που μίλαγε η προγιαγιά ονομαζόταν Αρβανίτικα, και πως αποτελούσε μια ιδιόρρυθμη διάλεκτο. Η προγιαγιά μπορεί να μην ήξερε να γράφει και να διαβάζει μα ήξερε να τραγουδά σαν αηδόνι. Τα ίδια τραγούδια που τραγουδούσε εκείνη τραγουδιούνται μέχρι τις μέρες μας σε ολόκληρη την Ελλάδα στην γλώσσα που μιλάμε σήμερα.
Η προγιαγιά κάθε Κυριακή θα πήγαινε στην εκκλησία, μιλούσε Ελληνικά με τις γειτόνισες μα ποτέ δεν αυτοπροσδιορίστηκε ως “Αλβανίδα”. Τα τραγούδια μοναχά τα αποκαλούσε Αρβανίτικα επειδή τα τραγουδούσε στην Αρβανίτικη διάλεκτο, μα όπως είπα παραπάνω αυτά τα ίδια τραγούδια τραγουδιούνται σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η γιαγιά μου μιλούσε Αρβανίτικα μα στην μαμά μου δεν τα έμαθε ποτέ αφού κάποια εποχή οι διάλεκτοι συσχετίστηκαν με την “αμορφωσιά”, και ιδιαίτερα τα Αρβανίτικα τα οποία από τη γένεσή τους αποτέλεσαν μια αποκλειστικά προφορική διάλεκτο η οποία μεταδιδόταν όπως όλες οι προφορικές παραδόσεις από στόμα σε στόμα. Μοναχά τα τελευταία χρόνια έγινε απόπειρα να καταγραφεί (με “τεχνητό” τρόπο) προκειμένου να μελετηθεί.
Η προγιαγιά λοιπόν, σαν ήμουν παιδάκι μου εξιστορούσε θαυμαστές ιστορίες για τους οπλαρχηγούς/ήρωες του 1821. Μάλιστα μου έλεγε πως όπως ισχυρίζονταν οι παπούδες της, πολλοί από τους οπλαρχηγούς ήταν Αρβανίτες (ήταν δίγλωσσοι, μιλούσαν δηλαδή τα Αρβανίτικα εκτός από τα ελληνικά). Τον Κολοκοτρώνη, γνώριζα από την προγιαγιά μου πως τον αποκαλούσαν Μπιθεγκούρα. Ομως οι Αρβανίτες αποτέλεσαν κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, και πολέμησαν ενάντια στους Τούρκους όπως όλοι οι υπόλοιποι Ελληνες. Οι Αλβανοί αντίθετα πολέμησαν στο πλευρό των Τούρκων. Για του λόγου το αληθές σου παραθέτω την μαρτυρία της προγιαγιάς (η απορία μου ήταν πάντα από που είχε μάθει αυτές τις ιστορίες αφού η προγιαγιά δεν ήξερε ούτε να γράφει ούτε να διαβάζει). Αν και ποτέ δεν έμαθα Αρβανίτικα, μου έμειναν στη μνήμη κάποιες αφηγήσεις της προγιαγιάς στα Αρβανίτικα,τις οποίες μετά μου εξηγούσε στα Ελληνικά. Μία αφήγηση λοιπόν αφορούσε τον Οδυσσέα Ανδρούτσο που κατά τη διάρκεια της πολιορκίας στο Χάνι της Γραβιάς ένας Τουρκαλβανός του φώναζε απ’ έξω :
“Ντελ γιαστ τ’ προσκυνήσε Πασάνε” (=Εβγα έξω ρε να προσκυνήσεις τον Πασά)
“Εα γκράπε” (=Ελα να μας … πιάσεις)
Απάντησε ο Ανδρούτσος (για την ακρίβεια η απάντηση ήταν λιγότερο κόσμια, μια και η προγιαγιά ήταν λίγο αθυρόστομη….)
Πως μπορεί λοιπόν σήμερα να ισχυρίζονται πως οι Αρβανίτες οπλαρχηγοί ήταν Αλβανοί αφού πολεμούσαν ενάντια στους Τούρκους????
Είναι σαν να λένε πως και η προγιαγιά μου ήταν Αλβανίδα!!!! Μα αφού η προγιαγιά μου ποτέ δεν ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Αλλωστε Σεβαστή ήταν το όνομά της , δεν την λέγανε Albana!!!!
- Αν και έχω πολλά ερωτηματικά Μελένια αφού δεν έχω ασχοληθεί καθόλου με αυτό το ζήτημα σε καταλαβαίνω. Και εγώ στη θέση σου ίσως να ένοιωθα όπως εσύ.
- Κοίτα Δυοσμαράκι, το θέμα των Αρβανιτών είναι πολύπλοκο. Για να σου τα εξηγήσω όλα θα μας πάρει πολύς χρόνος. Ισως να μην ξέρω να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματά σου πέρα από ότι γνωρίζω από τις αφηγήσεις της προγιαγιάς, αφού όπως είπα δεν είμαι ιστορικός. Υπάρχουν όμως κάποιοι ειδικοί που ασχολήθηκαν με το θέμα και έγραψαν βιβλία. Βέβαια ακόμη και σε αυτά διαπιστώνει κανείς πολλές ανακρίβειες. Πολλά στοιχεία είναι υποθετικά αφού οι Αρβανίτες δεν άφησαν γραπτές πηγές. Κριτικός βιβλίων δεν είμαι, μα αν θέλεις να μάθεις περισσότερα, καλές κατά τη γνώμη μου μελέτες που η μία συμπληρώνει την άλλη αποτελούν τα παρακάτω βιβλία
Κώστα Μπίρη “Αρβανίτες-Οι Δωριείς του νεότερου Ελληνισμού” Εκδ. Μέλισσα
και
Σαράντου Καργάκου “Αλβανοί,Αρβανίτες,Ελληνες”, Εκδ. Ι.Σιδέρης.
http://dyosmaraki.blogspot.com/2008/03/blog-post_25.html
Τα Aρβανίτικα είναι Aλβανική διάλεκτος;
Eίναι ίδια;
Mοιάζει;
Έχει κάποια σχέση;
# Η γιαγιά μου, από την πλευρά της μητέρας μου ήταν αρβανίτισα.Η οικογένειά της ειχε εγκατασταθεί στις αρχές του 19ου αιώνα στην Αττική και το πατρικό της σπίτι ήταν στο Μπραχάμι μεχρι το 1910 που μετακινήθηκε στο Καλαμάκι και στον Πειραιά…. Δεν μιλούσε αρβανίτικα η γιαγιά και φυσικά καυχιόταν για το ότι ηταν και αισθανόταν ελληνίδα…Παραθέτω ένα κομματι για τους αρβανίτες που βρήκα στο αρχείο :
—————
Με τον όρο Αρβανίτες ονομάζονται οι πρώην κάτοικοι της Αλβανίας, οι οποίοι, λόγω των αναστατώσεων στη Βαλκανική, τον 13ο αι. μετακινούνται εκούσια ή ακούσια σε διάφορες άλλες χώρες της περιοχής ενώ πολλοί από αυτούς καταλήγουν σε περιοχές της Ελλάδας. Εδώ γίνονται γνωστοί με το όνομα Αρβανίτες, αφομοιώνονται από τους ντόπιους, και ακόμη πολεμούν μαζί τους εναντίον των Τούρκων.
Διατήρησαν μόνο το γλωσσικό ιδίωμα, το οποίο σταδιακά εξαλείφεται, ενώ πολιτιστικά, κοινωνικά και εθνικά αφομοιώθηκαν πλήρως αποκτώντας όπως και οι Βλάχοι, ελληνική εθνική συνείδηση και αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες.
Η ιστορία των αρβανιτών ή αλβανιτών ξεκινά από την Αλβανία του 13ου αιώνα, όπου ο λαός της περιοχής στον οποίο ανάμεσα βρίσκουμε και κάποιους Έλληνες, βιώνει μεγάλες αλλαγές στο παλαιό σύστημα των φατριών και των ισχυρών δεσμών που αυτές ανέπτυσσαν τους προηγούμενους αιώνες. Είναι πολλές οι πληροφορίες που αντλούνται από τα τραγούδια τους όπου εξαίρεται η φατρία (φάρα) και η ένορκη υπόσχεση (μπέσα) που χαρακτηρίζει αυτές τις κατά βάση γεωργοκτηνοτροφικές κοινότητες.
Όταν δημιουργήθηκε το κράτος της Ηπείρου, ο παλαιός δεσμός που είχαν οι Αλβανοί με την ελληνική αυτοκρατορία επιβεβαιώθηκε, και έτσι, στις στις αρχές του 13ου αιώνα τάχθηκαν με το μέρος της Ηπείρου εναντίον των Σλάβων και των Βενετών. Για τις υπηρεσίες που προσέφεραν οι Αλβανοί κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων τα οφέλη δεν επέστρεψαν στο λαό αλλά στην αλβανική αριστοκρατία των αρχηγών των φατριών οι οποίοι και έπαιρναν σημαντικούς αυλικούς τίτλους.
Αυτοί οι αριστοκράτες, τοποθετούνταν επικεφαλής πολλών περιοχών, διαβρώνοντας έτσι σταδιακά το παλιό διοικητικό σύστημα. Από παραδοσιακοί πατριαρχικοί αρχηγοί, μεταλλάσσονταν σε άρχοντες, οι οποίοι στις σχέσεις τους με τα μέλη των φατριών δεν είχαν πλέον καμία ισονομία και οι απαιτήσεις τους αψηφούσαν το παλιό εθιμικό δίκαιο.
Το καινούργιο καθεστώς που επέβαλλαν οι άρχοντες αυτοί στη γη, αποστερούσε την περιουσία από τους κατοίκους που συχνά έχαναν και την ελευθερία τους πωλούμενοι ως σκλάβοι.
Προσπαθώντας να ξεφύγουν από την νέα αυτή κατάσταση, υποχρεώθηκαν να αποκτήσουν νομαδικές συνήθειες, βλέποντας ως μοναδική λύση στα προβλήματα που δημιουργούσε η μονοπώληση των αλβανικών εδαφών από τους άρχοντες που γίνονταν όλο και πιο βίαιοι, τη μετανάστευση. Πέρα όμως από τις μεταβολές αυτές που τάραξαν σε βάθος την κοινωνία τους, μία ακόμη αιτία εκπατρισμού αποτελούσε πλέον η οθωμανική εισβολή.
Έτσι, οι Αλβανοί ξεκίνησαν την πορεία τους συντασσόμενοι εκ νέου γύρω από αρχηγούς φατριών που για διαφόρους λόγους δεν είχαν κατορθώσει να μιμηθούν τους νέους γαιοκτήμονες.
Οι πηγές αναφέρουν ότι η διά θαλάσσης μετανάστευση άρχισε δειλά γύρω στο 1280, ενώ οι χερσαίες μεταναστεύσεις πρέπει να τοποθετηθούν στα τέλη του 13ου αι. αφού υπάρχουν αναφορές για παρουσία Αλβανών στη Θεσσαλία γύρω στα 1315.
Από τότε, όλοι οι Αλβανοί που απαντώνται εκτός Αλβανίας παρουσιάζονται ως γνήσιοι νομάδες, και τους συναντούμε από τη Θεσσαλία ως την Αττική και από την Ακαρνανία ως τα νότια της Πελοποννήσου. Ατομικά ή συλλογικά, η αλβανική αυτή μετανάστευση εμφανίζεται ως αντίδραση φυγής σε μία κοινωνική καταπίεση που είχε γίνει αφόρητη, και στην καταστροφή των πλαισίων διαβίωσης έξω από τα οποία ο λαός αισθανόταν αποπροσανατολισμένος.
Οι φατρίες, μαζί με τους αρχηγούς έμειναν πιστές στην Ορθοδοξία, και περιχαρακώθηκαν έτσι μέσα σε παραδόσεις που οι άρχοντες των ακτών αντάλλαξαν με το λατινικό δόγμα.
Η Θεσσαλία υπήρξε η πρώτη ελληνική επαρχία που δέχτηκε τις αλβανικές μεταναστεύσεις και σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ιστορικός Χαλκοκονδύλης, μετά τη Θεσσαλία πήγαν στο εσωτερικό της Μακεδονίας και έφθασαν ως την Καστοριά. Μαζί τους έφεραν και τα προτερήματά τους ως γεωργοί.
Καθώς τα κύματα των μεταναστών δεν έρχονταν πάντα με ειρηνικές διαθέσεις, αρχικά πολλές περιοχές τους δέχτηκαν με δυσπιστία. Κάποιες όμως φάνηκαν να ενθουσιάζονται με την παρουσία τους καθώς ήταν μια σημαντική ευκαιρία να αποκαταστήσουν τις καταπονημένες γαίες με νέο εργατικό δυναμικό.
Από το σύνολο των μεταναστών, όσοι έφτασαν στην Πελοπόννησο και είχαν εγκατασταθεί σε δυσπρόσιτες ορεινές ζώνες, σχημάτιζαν συμπαγείς ομάδες. Καθώς συχνά δεν είχαν ενδοιασμό να τεθούν υπό τις διαταγές ενός έλληνα άρχοντα, που ήταν απευθείας απόγονος της παλαιάς αυτοκρατορικής δυναστείας, μαζί με τους Έλληνες αποτέλεσαν βασική εστία αντίστασης στους Οθωμανούς. Με την υιοθέτηση κοινής στάσης, οι ελληνο-αλβανικές ενώσεις, διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο στον ελληνικό απελευθερωτικό αγώνα του 1821, καθώς οι Αρβανίτες είχαν πλήρως αποδεχθεί τη διπλή καταγωγή τους.
Συμπερασματικά, οι Αρβανίτες υπήρξαν για την Ελλάδα ιδανικός προμηθευτής εργατικού δυναμικού, ενδυνάμωσαν τις τάξεις του τοπικού πληθυσμού και συνέβαλλαν σημαντικά στον αγώνα του εναντίον του μουσουλμάνου αντιπάλου. Έλληνες και Αρβανίτες, κατάφεραν μέσα από αντιπαραθέσεις και συμβιβασμούς, να καταλήξουν σε μια κοινή ζωή, χωρίς να αλλοιωθεί ο κυρίαρχος ελληνικός χαρακτήρας, η αφομοιωτική δύναμη του οποίου μπόρεσε να ενσωματώσει τα μεταναστευτικά αυτά κύματα.
Θα έλεγα ότι η παρακάτω πρόταση χρησιμοποιεί λάθος τους όρους : “Έλληνες και Αρβανίτες, κατάφεραν μέσα από αντιπαραθέσεις και συμβιβασμούς…”
Δηλαδή χρησιμοποιεί τους όρους “Έλληνας” και “Αρβανίτης” ως να έχουν συγκεκριμένο εθνικό περιεχόμενο. Εξισώνει τον νεωτερικό όρο “Έλληνας” που σημαίνεται πλέον εθνικά, με τον προνεωτερικό “Αρβανίτης” που έχει μόνο τοπικό και πολιτισμικό περιεχόμενο. Φυσικά αυτό συμβαίνει γιατί με τα μάτια και τις συμβάσεις της εποχής μας προσπαθούμε να περιγράψουμε παλιότερες και πολύ διαφορετικές καταστάσεις…
Θα έπρεπε να γράψει : “ελληνόφωνοι και αλβανόφωνοι χριστιανοί κατάφεραν μέσα από αντιπαραθέσεις και συμβιβασμούς…” ή “ελληνόφωνοι και Αρβανίτες χριστιανοί κατάφεραν μέσα από αντιπαραθέσεις και συμβιβασμούς…”
Και οι ελληνόφωνοι χριστιανοί και οι Αρβανίτες χριστιανοί θα είναι το ίδιο Έλληνες στην εποχή της δημιουργίας της σύγχρονης εθνικής ταυτότητας. Και αυτό που φαίνεται παράδοξο για τα σημερινά μας πρότυπα, τότε ήταν κοινός τόπος, όπως ότι οι Αρβανίτες χριστιανοί, ως Ρωμιοί, ήταν “Έλληνες” ενώ οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι βαλαάδες της Μακεδονίας ή οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι στην Κρήτη έγιναν “Τούρκοι”.
Αλλά ο πλέον αρμόδιος είναι ο ντόκτορας.
Ας μας γράψει την άποψή του!
Μ-π
Δηλαδή από τους ελληνόφωνους, μόνο οι χριστιανοί έγιναν Έλληνες !
ΣΩΣΤΟ…
Ομέρ
Ομέρ, θα μου επιτρέψεις να κάνω και σε σένα μια διόρθωση στην παρακάτω φράση:
“Μου φαίνεται ότι όλα αυτά έγιναν πολύ ομαλά… εκτός από την περίπτωση των Βουλγάρων της Μακεδονίας (που αργότερα έγιναν Σλαβομακεδόνες), όπου ένα μεγάλο μέρος πιέστηκε να υιοθετήσει τις πολιτισμικές μορφές του κράτους….”
Εγώ θα τόγραφα έτσι:
“Μου φαίνεται ότι όλα αυτά έγιναν πολύ ομαλά… εκτός από την περίπτωση των σλαβόφωνων Ρωμιών της Μακεδονίας (που αργότερα ένα μέρος τους μετατράπηκε σε εθνικά Βούλγαρους μέσω της Εξαρχείας, των οποίων επίσης ένα μέρος αργότερα υιοθέτησε τη Σλαβομακεδονική εκδοχή), όπου ένα μεγάλο μέρος πιέστηκε να υιοθετήσει τις πολιτισμικές μορφές του κράτους….”
Μ-π
Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. Οι ειδικοί όπως ο Νοσφεράτος, γιατί απέχουν από τη συζήτηση;
Ἀχὸς βαρὺς ἀκούεται, πολλὰ τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σὲ γάμο ρίχνονται, μήνα σὲ χαροκόπι;
- Οὐδὲ σὲ γάμο ρίχνονται οὐδὲ σὲ χαροκόπι.
Ἡ Δέσπω κάνει πόλεμο μὲ νύφες καὶ μ᾿ ἀγγόνια.
Ἀρβανιτιὰ τὴν πλάκωσε στοῦ Δημουλᾶ τὸν πύργο:
«Γιώργαινα, ρίξε τ᾿ ἅρματα, δὲν εἶναι ἐδῶ τὸ Σούλι.
Ἐδῶ εἶσαι σκλάβα τοῦ πασᾶ, σκλάβα τῶν Ἀρβανίτων.»
«Τὸ Σούλι κι ἂν προσκύνησε, κι ἂν τούρκεψεν ἡ Κιάφα,
ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει».
Δαυλὶ στὸ χέρι ἅρπαξε, κόρες καὶ νύφες κράζει:
«Σκλάβες Τούρκων μὴ ζήσωμε, παιδιά μ᾿, μαζί μου ἐλᾶτε».
Καὶ τὰ φυσέκια ἀνάψανε, κι ὅλοι φωτιὰ γενήκαν.
http://www.phys.uoa.gr/~nektar/arts/tradition/folk_songs_revolution_1821.htm
Είναι το γνωστό ποίημα για τη Δέσπω γυναίκα του Σουλιώτη Γιώργου Μπότση που κλεισμένη σε ένα πύργο πολεμάει με νύφες και με εγγόνια.
Εδώ παρατηρούμαι ότι
“Ἀρβανιτιὰ τὴν πλάκωσε”
και
“Ἐδῶ εἶσαι σκλάβα τοῦ πασᾶ, σκλάβα τῶν Ἀρβανίτων.”
και
“ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει”
Ο Γιώργος Μπότσης (και η Δέσπω) είναι Αρβανίτες.
Παρ’ όλα αυτά διαβάζοντας το ποίημα σου δίνει την εντύπωση ότι προσπαθεί να το κρύψει.
Προφανώς έχει να κάνει με τις φατρίες (φάρες) και την μη ύπαρξη εθνικής συνείδησης.
Η Δέσπω χριστιανή.
Οι εχθροί μουσουλμάνοι (ή αλλιώς “Τουρκαλβανοί”), όπως (αντιστρόφως ανάλογα) και οι σημερινοί οικονομικοί μετανάστες από την Αλβανία που δεν έχουν κανένα πρόβλημα να δηλώνουν χριστιανοί και να ζητούν να τους φωνάζεις με χριστιανικό όνομα. Στις αρχές της μετανάστευσης μάλιστα δήλωναν όλοι Βορειοηπειρώτες.
Γι’ αυτό στην Οδό Ελλήνων πηγαινοέρχεται συνεχώς το Ρωμαίικο και η Ρωμιοσύνη όπου οι λαμπρότεροι πρωταγωνιστές της Εθνικής Παλιγγενεσίας, στη στεριά και στη θάλασσα, στις εθνικές ευεργεσίες και στις θυσίες, είναι κυρίως Αλλόφωνοι Αρβανίτες και Βλάχοι για να προστεθούν διαδοχικά στους αμέσως επομένους σταθμούς της Ιστορίας οι σλαβόφωνοι Μακεδόνες, οι τουρκόφωνοι Μικρασιάτες πρόσφυγες, η αγγλόφωνη τρίτη γενεά της Ομογενείας και, τέλος, οι τωρινοί «παλινοστήσαντες» από τις τέως σοβιετικές χώρες που κατά περίπτωση μιλούν ρωσικά, γεωργιανά και τουρκικά. Συνεπώς, η Ρωμιοσύνη αφ’ εαυτής υπήρξε ιδανικό πρότυπο πολυπολιτισμικής, πολυγλωσσικής κοινωνίας, η οποία, ωστόσο, παραμένει βαθύτατα και αφιερωματικά ελληνική.
Νίκος Μέρτζος στο νέο του βιβλίο με τίτλο “Οδός Ελλήνων, δοκίμια εθνικής αυτογνωσίας”
http://akritas-history-of-makedonia.blogspot.com/2008/09/blog-post_18.html
βεβαια στην περιπτωση των Βλαχων υπήρξαν και αυτοι που ιδρυσαν το ”πριγκιπατο της Πινδου ” κλπ .
Τι λεει περι αυτών ο κυριος Μερτζος;
ωχ μου φαινεται θα εισπραξω παλι τα γνωστα ..τι χωνεσαι κλπ ..
Και ο μεγας αντιμιντρατορας δε θα με…προστατεψει (περικοπτωντας οπως παλια )..χμμ! τι να κανω; Τι να κανουμε;
Νοσφεράτε, εδώ
-και ξέρεις τι γίνεται
-και έχεις συμμάχους
-και, ακόμα, έχεις και φίλους και…. οπαδούς
Ομέρ
(έτσι απλά)
Omer Ειναι πάντα ωραιο να ξερεις οτι εχεις φιλους και συμμαχους , ειδικά οταν τους χρειαζεσαι ..
αλλά εν πασει περιπτωσει ο alter ego mου εθεσε ενα ερωτημα περι του τι λεει ο κ Μερτζος περι Πριγκιπάτου κλπ
και θετω επιπλεον κιεγώ ενα . Ποιος ειναι ο κ Μερτζος ;
Πριν 8 χρόνια ήμαν στο Βελιγράδι για μαθήματα. Ημαν η μόνη ελληνίδα και τα άλλα παιδιά ήταν από ολες τις χώρες της Ευρώπης.
Ανάμεσά τους και ένας Αυστριακός ο οποίος έιχε τρελλή αγάπη στους Αλβανούς. μου είπε μια μερα, εκεί που τρώγαμε ότι στην Ελλάδα εχουμε αλβανική μειονότητα. του εξήγησα ότι δεν έχουμε αλβανική μειονότητα, παραμόνο μουσουλμάνική και πως οι Αλβανοί μας είναι μεταναστες και ρώτησα αν εννοεί τους αρβανίτες, οι οποιοι δεν είναι μειονότητα αλλά από τους πιο φανατικούς “ελληναράδες!”.
Οχι, επέμενε, έχετε αλβανική μειονότητα 1 εκατομμύριο και την καταπιέζετε, τους είδα με τα μάτια μου! Και εκεί που κρατούσα το μαχαίρι για να κόψω τη μπριζόλα μου, του είπα “αν σε πετύχω πουθενά στη χώρα μου να λες τέτοιες μαλακίες, να ξέρεις πως με αυτό το μαχαίρι θα σου βγάλω τα μάτια!”.Δεν είναι πολύ δημοκρατικό αυτό που είπες ,απάντησε…Σόρρυ, που προσβάλω τη δημοκρατική σου ασυδοσία του είπα, αλλά χέστηκα πατόκορφα!τα είχα πάρει εντελώς με αυτόν τον “Ευρωπαίο πολυπολιτισμικό μπιμπίκο“!
Ντε και καλά να σου δημιουργήσουν πρόβλημα μερικοί μερικοί!
Ο Μέρτζος είναι ένας με μουστακι.
Καλώς την παρτιζανούλα!
Που ήσουν βρε;
Μας έλειψες!
Ομέρ
άρε παρτιζάνα.
Μ-π, ΠΑ (σχ. 6)
νομίζω πάλι στο άτιμο το ρωμιός θα καταλήξουμε. αν εννοείται η αντίληψη των οσμανών, τότε πράγματι οι άνθρωποι αυτοί ήταν ρωμηοί (σλαβόφωνοι). αν ρωτάγαμε τους ίδιους, δε νομίζω να το αποδέχονταν, όπως και οι σέρβοι, οι βούλγαροι, οι ρουμάνοι. είναι άλλο πράγμα ότι για λόγους συνομάδωσης και ελέγχου όλα τα χριστιανικά έθνη ονομάστηκαν με το όνομα του κράτους το οποίο κατέκτησαν το 1453 οι οσμανοί. η πραγματικότητα δεν δείχνει ότι αισθάνονταν όμοιοι (ανεξάρτητα από το αν είχαν ή δεν είχαν αντιληψη εθνικής συνείδησης), εκτός από ομόθρησκα αδέλφια…
Partizana το διαβασες ; και επιπλεον ενας ειναι ο Μερτζος βεβαια και εχει και μουστακι αλλά εν πασει περιπτωσει εκτος απο αυτά τα περι της αδιαμφισβητης ελληνικοτητας της Πινδου …εχει τιποτις να μας πει και δια το Πριγκιπάτο;
Και επισης αυτό το ”να ξέρεις πως με αυτό το μαχαίρι θα σου βγάλω τα μάτια!”. μηπως ισχυει και για τον Νοσφεράτο;
αν ναι ερχεσαι δευτερη ..Αλλοι σε προλαβαν .
Καταρχήν ευχαριστώ για την παραπομπή στο blog μου, με κάνετε και κοκκινίζω.
Χάρηκα πάρα πολύ που το θέμα που άνοιξα στο blog μου στάθηκε αφορμή για μια τόσο ωραία συζήτηση εδώ.
Πολύ αξιόλογες οι προσπάθειες των Μ-π και Ομέρ να διατυπώσουν τους ορθούς όρους με αποτύπωσή τους συμφώνως με τα συμφραζόμενα της εποχής και όχι με βάση τα σημερινά αποκρυσταλλωμένα δεδομένα. Ίσως σήμερα να ηχεί περίεργο το ότι η θρησκεία διέτρεχε όλη την τότε κοινωνία και ήταν το υπ’ αριθμόν 1 (και με διαφορά) δηλωτικό εθνικότητας, όμως έτσι ακριβώς είναι.
Αξιώθηκα επιτέλους να αρχίσω το καταπληκτικό βιβλίο του μεγάλου Eric Hobsbawm “Έθνη και εθνικισμός από το 1780 μέχρι σήμερα”. Είναι νομίζω ένα must βιβλίο για όλους, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης. Είναι άλλωστε ένα βιβλίο σταθμός και το χρησιμοποιούν ως εργαλείο όλοι:
http://e-vivlia.blogspot.com/2007/12/1780.html
Τέλος, και αφού ευχαριστήσω και πάλι τους οικοδεσπότες για την τιμή που μου έκαναν, θα κοντράρω λίγο τον ποντιοαρβανίτη Ομέρ (εγώ είμαι αρβανιτοπόντιος – το πρώτο συνθετικό είναι η πατρική καταγωγή γι’αυτό και ο Ομέρ είναι …ποντιοαρβανίτης): η προσφορά των αρβανιτών στην επανάσταση των χριστιανών ρωμιών [καλός ο όρος Μ-π?] είναι ασυγκρίτως ανώτερη από αυτήν των βλάχων. Να θυμίσω ότι κάποιες χιλιάδες βλάχοι “τσίμπησαν” από την ρουμανική προπαγάνδα και έφυγαν για ρουμανία ως γνήσιοι Ρουμάνοι ενώ ΚΑΝΕΝΑΣ Αρβανίτης δεν έγινε αλβανός. Φυσικά σημειώνω και την αργή έως πολύ καθυστερημένη εθνογέννεση/εθναφύπνιση/εθνοκατασκευή (διαλjέχτε!) των αλβανών, που αν δεν ήταν οι ιταλοί να τους ξυπνήσουν μπορεί σήμερα να ήταν κι αυτοί έλληνες.
doctor
Y.Γ. Νοσφεράτε που είσαι;;;
Στη Σπηλια του πηγε..
όχι το μαχαίρι πήγε για τον αυστριακό μπιμπίκο, γιατί με τσάτισε και δε με άφηνε να φάω τη μπριζόλα μου με τις αηδίες του..Ήταν λίγο μετά τους βομβαρδισμούς στη Σερβία και δεν μπορούσα να μείνω ψύχραιμη, τρώγοντας χοιρινό ταισμένο με ουράνιο, δίπλα σε κάτι βομβαρδιμένα ακούγοντας το βλάκα!
Για το πριγκηπάτο δεν ξέρω πολλά, μόνο ότι υπήρξαν κάτι Βλάχοι εκεί πέρα που το παίζαν ρουμάνοι, με τη στήριξη των φασιστών και θέλαν ανεξαρτησία αλλά δεν τους βγήκε.και ο Μέρτζος , από μικρή, μου φαινόταν ιδανικός για ιστορίες παιδιών για να τρώνε τη σούπα τους..
Noμίζω ότι η “αρβανίτικη γκρίνια” που φαίνεται σε κάποια σχόλια, είναι μάλλον εσοδεία της τελευταίας περιόδου, όπου είναι in να δηλώνεις “καταπιεσμένη μειονότητα” και ας ήσουν ο κυρίαρχος τούτου δω του περίεργου έθνους-κράτους…
Η λογοτεχνία, ίσως, απαντά με τον καλύτερο τρόπο στο ερώτημα για τη θέση που κατείχαν στην κοινωνική ιεραρχία οι διάφορες ομάδες.
Έτσι λοιπόν, την εποχή του Μεγάλου Διχασμού, αποτέλεσμα των κρητικών Επαναστάσεων των “αλύτρωτων” και της αμφισβήτησης της “παλαιοελλαδικής” κυριαρχίας επί του ελληνισμού, η “Παλαιά Ελλάδα” αντιμετωπίζεται ως μια αρβανίτικη περιοχή, κυριαρχούμενη από τους Αρβανίτες, γι αυτό και συντηρητική μπρος στα κινήματα των εξωελλαδικών Ελλήνων, των αλύτρωτων όπως τους έλεγαν τότε.
Σ’ ένα μυθιστόρημα του Παντελή Μυλογιάννη με τίιτλο “Γενιά του Πολέμου” που δημοσιεύτηκε το 1962 στο περιοδικό “Κρητική Πρωτοχρονιά. Επιστήμη, γράμματα και τέχνες” που εκδιδόταν στην Αθήνα διαβάζουμε”
“…Ας στήσεις θριαμβευτικές αψίδες σ’ αυτά τα “παράξενα” σαν τρυφεροί μύθοι παιδιά της εποχής σου, που κατέβασαν τ’ αστέρια, για να τα φορέσουν περιδέραιο στο λαιμό της Ελλάδας! Που σκόρπισαν τους σπόρους των πόθων στους κάμπους -πέρα από τ’ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ ΣΑΒΑΝΑ- να θερίσουν ένα δάκρυ ευγνωμοσύνης του αγράτη που αργοπεθαίνει με μια χούφτα νταρί κι ένα τσούρμο παιδιά ‘κληρονομιά τ’ ουρανού’! Πήγαν να φέρουν την ασίγαστη λύτρωση στις τέφρες ψυχές μας, να χορτάσουμε όνειρο απ’ αυτόν τον άδολο λαό-Μακρυγιάννη, να γεμίσουμε τηνς ιερή λήκυθο ξανά με την τέφρα του Γέρου του Μωρηά, της Ρούμελης τηνκλεφτουριά να ξαναστήσουμε, με φάδι χρυσό από τις στρούγκες του Παρνασσού, πέπλο να φάνουμε παντοαιώνιο στα χαμόσπιτα της Αθήνας….”
—————————————-
αναρτήθηκε στου doctor-ος
Σε συνέχεια των όσων ανέφερε ο Ομέρ, παραθέτω σχετικά με τα αρβανίτικα μία πολύ μεστή δήλωση του κ.Χριστόπουλου, Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και Πολιτειολογίας του ΑΠΘ:
«[…] στο βαθμό που δεν υπάρχει κανενός είδους διεκδίκηση από τον πληθυσμό (σ.σ. αναφέρεται στους αρβανίτες) να διατηρήσει την γλωσσική του ταυτότητα, δεν μπαίνει θέμα από πλευράς αρχών να επέμβουν θετικά σε ό,τι αφορά τη διατήρηση, ανεξάρτητα από το ότι έως τώρα οι αρχές αντιμετώπιζαν με αρνητισμό, εχθρότητα και απαξία το ζήτημα της γλώσσας. Έτσι λοιπόν πιστοποιήσαμε πως σε ό,τι αφορά τους Αρβανίτες, το μόνο αντικείμενο εξέτασης είναι η γλώσσα, σαν ένα εμπειρικά εντοπίσιμο κοινωνικό μέγεθος. Δεν είναι τα υποκείμενα, δεν είναι οι φορείς της γλώσσας, διότι αυτοί ποτέ δεν έδειξαν την θέληση να ασχοληθούν με τη διάδοσή της ή την προστασία της».
Το παραπάνω από το δεύτερο μέρος του θέματος που ανάρτησα σήμερα:
http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2008/09/blog-post_26.html
Όπως πάμε φίλε Ομέρ θα ιδρύσουμε μαζί το Τμήμα Αρβανιτοποντιακών Ερευνών !!!
doctor
Μπα δε μου αρέσει το ακρωνύμιο! Άκου Τ.Α.Ε.; Τα ΤΕΑ μου θυμίζει.
doctor-α
Έχω μια απορία:
Οι δικοί σου Αρβανίτες ήταν πρόσφυγες του ‘22 από την Ανατολική Θράκη.
-Είχαν αρβανίτικη ταυτότητα ή θρακιώτικη;
-Με τους ελληνόφωνους πρόσφυγες ανατολικοθρακιώτες είχαν εθνοτική διαφοροποίηση ή απλώς τοπική; (δηλαδή σα να ήταν από διαφορετικά χωριά)
-Με τους παλαιοελλαδίτες Αρβανίτες ένοιωθαν ότι τους ενώνει κάτι ξεχωριστό;
Οι δικοί μου (οι γονείς της μητέρας μου) ήταν μωραϊτες Αρβανίτες. Πλήρως καλο-ενσωματωμένοι χωρίς καμιά αγάπη ή νοσταλγία για τον ιδιαίτερο πολιτισμό των προγόνων τους.
Κοινωνικό πρόβλημα απόρριψης και καταστολής από την πλευρά του κράτους υπήρχε με τους Πόντιους προγόνους.
Η διαφορά, συγκρίνοντας τις δύο οικογένειες και τις αντίστοιχες παραδόσεις τους, ήταν εντυπωσιακή.
Οι Αρβανίτες ήταν δεξιοί, άνθρωποι του κράτους και παλιότερα εμπαθείς και ρατσιστές. Η αγάπη γαι την “αρβανιτιά” έμοιαζε μόνο σαν την αγάπη προς το χωριό που βρισκόταν, φυσικά, κάτω απ’ τ’ αυλάκι. Άργησαν να αποβάλουν την περιφράονηση προς τους πρόσφυγες Πόντιους συγγενείς.
Αντίθετα οι Πόντιοι (απ’ το Καρς) ήταν αριστεροί με πολύ προοδευτικές για την εποχή τους απόψεις, παρότι πολύ βασανισμένοι τόσο απ’ την προσφυγιά όσο κι απ’ τη Δεξιά. Αγαπούσαν τον ιδιαίτερο πολιτισμό τους και τη γλώσσα τους χωρίς να εκφράζουν καμιά απαξίωση για τους άλλους.
Αυτά έζησα εγώ.
Ομέρ ο ποντιο-αρβανίτης
Ομέρ, αρκετές από τις ερωτήσεις σου με τσίτωσαν και ιδού!
http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2008/10/blog-post.html
Ελπίζω να σε κάλυψα ο φτωχός…!
[...] http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/09/19/19-9-2008/ [...]
Pingback από ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ. ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ …ΜΠΟΥΡΔΕΣ « Kopanakinews’s Weblog | Νοεμβρίου 6, 2008
κριτήριο για την δημιουργία εθνικής συνειδησης τοτε ήταν το θρήσκευμα.Οι αρβανίτες ήταν ορθόδωξοι,αλβανικής καταγωγής οι οποίοι πολέμησαν μαζί με τους ελληνες εναντια στους τούρκους.Σιγά σιγά απέκτησαν ελληνική συνειδηση και αφομοιώθηκαν πλήρως.Βέβαια ομιλούσαν την αρβανίτικη=αλβανική διάλεκτο.Από την αλλη οι βλάχοι είναι ένα πιο πολύπλοκο ζήτημα.Η βλαχικη διάλεκτος δεν είναι τίποτε αλλο παρα ρουμάνικα που ομιλουσαν στην περιοχη της Βλαχίας-μολδαβιας-τρανσυλβανίας.Βλάχοι υπάρχουν και σε άλλες χώρες(σκόπια σερβία αλβανία) και ολοι τους λένε οτι είναι βλαχοι.Άν λοιπόν οι βλάχοι ειναι ελληνες τότε γιατι ομιλουν τα ρουμανικα?Η απάντηση ειναι ότι οσοι βλάχοι αισθανονται και ειναι έλληνες έπαψαν να ομιλουν τα ρουμάνικα.Αντίθετα οσοι αισθάνονταν ρουμάνοι ειχαν σαν μητρική τους γλώσσα τα ρουμάνικα και αυτα ομιλούσαν.Είναι λογικο λοιπόν οτι η κυβέρνηση της ρουμανίας είχε θέσει θέμα ρουμάνικων μειονοτητων καθως πολλοι βλάχοι εν ελλάδι ειχαν προσφυγει στην χάγη θέτοντας θεμα μειονοτητων.¨Αρα μήπως δεν ειναι όλοι οι βλάχοι Ελληνες αλλα ήρθαν και πολλοι ρουμάνοι πέρα απο έλληνες?Για μια ακομη φορα αποδεικνύεται ότι από την περίοδο του βυζαντίου εισχωρήσαν και αλλοι λαοι οι οποιοι με το πρόσχημα ότι ηταν χριστιανοι αναμιχθηκαν με τον υπόλοιπο λαο,πολεμισαν σαν μισθοφόροι γιατι στρατος δεν υπήρχε αμιγος ελληνικος καθως οι περισσότεροι ειχαν γινει καλόγεροι και ηταν σε μοναστήρια.Με την ίδια λογικη πολλοί ελληνες οι οποιοι γίναν μουσουλμάνοι εκτουρκιστίκαν και υπάρχουν σήμερα στην τουρκια χωρις να γνωρίζουν οτι είναι ελληνες.!!!αυτά εκανε ο χριστιανισμος και γενικοτερα οι θρησκείες…..και μετα καποιοι φωστήρες κατηγορούν τους εβραιους τη στιγμη που οι ιδιοι εχουν εβραικη παιδεια πιστευοντας στον θεο τους.
nick, η άκριτη αποδοχή των ιδεοληψιών του νεοπαγανισμού να ξέρεις ότι θολώνει το νου. Λάθος έχεις επίσης και για την περίπτωση των Βλάχων.
Η άποψή σου για τους Βλάχους σχετίζεται περισσότερο με την μεταγενέστερη εθνικιστική χρήση παρά με τα πραγματικά ιστορικά δεδομένα. Απόδειξη τούτων είναι ότι πρωτεργάτες της εθνικής αναγέννησης των Ελλήνων υπήρξαν οι Βλάχοι. Το πρώτο μεγάλο σημαντικό τυπογραφείο, απ’ όπου τα πρώιμα κείμενα του ελληνικού δαφωτισμού διαχέονταν στο χώρο της ρωμιοσύνης ήταν στη Μοσχόπολη.
Κι ένας από τους κορυφαίους διανοούμενους του νέου ελληνισμού, πολύ πριν δημιουργηθεί εθνικό κράτος, ήταν ο Βλάχος Ιώσηπος Μοισιόδαξ. Για τον οποίο στη βικιπαιδεία αναφέρεται:
“Ο Ιώσηπος Μοισιόδακας (ή Μοισιόδαξ, 1730-1800) ήταν Έλληνας δάσκαλος του γένους και συγγραφέας. Ήταν πιστός υποστηρικτής του νεοελληνικού Διαφωτισμού· δημιούργησε σχολεία και ενίσχυσε το κίνημα και οικονομικά. Ο ίδιος αναφέρεται στον Νεοελληνικό Διαφωτισμό με την εξής φράση: «Η φυσική θα καταπολεμήσει την απάτη και ο (δια)φωτισμός θα διαλύσει την αμάθεια, τις ερινύες των προκαταλήψεων που έχουν εκβαρβαρώσει το περίλαμπρον άλλοτε γένος των Ελλήνων.”
Ο Ιώσηπος Μοισιόδακας είχε επηρεαστεί από τις φιλοσοφικές ιδέες του Τζων Λοκ και ήταν θερμός υποστηρικτής του Βολταίρου και πολέμιος του σχολαστικισμού, όπως και των παλαιών παιδαγωγικών ιδεών. Πίστευε ότι τα παιδιά έπρεπε να διδάσκονται φιλοσοφία, μαθηματικά και φυσική.
Το 1765 διορίστηκε διευθυντής της σχολής του Ιασίου, όπου θέλησε να εφαρμόσει τους πρωτοποριακούς του τρόπους διδασκαλίας. Οι πρωτοποριακές μέθοδοί του τον έφεραν σε σύγκρουση με τους συντηρητικούς και τον ανάγκασαν, το 1777, να παραιτηθεί από την θέση του. Πήγε στο Βουκουρέστι, στη Βενετία, στην Τεργέστη και στην Βιέννη. Το 1778 σταμάτησε να διδάσκει και άρχισε να συγγράφει.”
Ο Μοισιόδαξ υπήρξε δάσκαλος του Ρήγα Φερραίου. Ο Ρήγας, έβαλε στη Χάρτα του (1797) μια ένδειξη: στη θέση που βρίσκεται η Τσερναβόδαξ προσέθεσε: “Πατρίς Ιωσήπου Μοισιόδακος” κάτι που δεν είχε κάνει για κανέναν άλλον.
Για το έργο του “Απολογία” που εκδόθηκε το 1780 στη Βιέννη, μπορεί όποιος ψάχνει πίσω από το επιφανειακό και εθνικιστικούς φανατισμούς να δει [ΕΔΩ].
Μ-π
Re min lete oti na´nai. KANENAS ma KANENAS ALITHINOS Arvanitis den tha elege oute gia PLAKA oti einai “Albanos”.
Ta Arvanitika diaferoun apo ta albanika kata 80% kai oi monoi pou boroun na sinenoithoun me emas tous Arvanites kata 50% einai mono oi albanoi-toskoi (pou oi toskoi einai kanonika Boreio-Hpeirotes Ellhnes eksalbanismenoi). Ta Arvanitika einai mia protoellhniki-pelasgiki arxaia doriki dialektos h opoia irthe se epafi me tin bastardemeni glossa ton albanon pou isxorisan me tin bia ston topo ton diko mas kai etsi anagastikame na mathoume KAI ta albanika. Ta albanika einai mia mix glossa apo : Tourkika, Ellhnika-Arvanitika, Italika, Galika, Vlaxika kai Slavika. Bgazoume simberasma oti oi Arvanites milousan mia arxaia doriki dialektos h legomeni meta Ellhno-Arvanitiki glossa xoris alles glosses opos h bastardemeni albanikia.
Oi Arvanites einai apogonoi ton Dorion (Thesprotoi), pou engatastathikan ston Elladiko xoro pou tote itan pantelos adeios o Elladikos xoros pou simainei oi ntopioi Elladites kai opos prepei na kserete oi Doriois eftanan os kai tin Notia simerini Albania opou argotera emfanistikan oi Illyrioi kai tous katebasan pros tin Boreia Hpeiro.
Oi Illyrioi kanan polles fores epidromes pros ta boreioditika tmimata tis Hpeirou opou tous polemousan oi Doriois (diladi oi Hpeirotes) kai tous dioxnan kathe toso. Sklirous agones enantion ton Illyrion ekane o Basileias Pyrros kai o Megas Alexandros.
Oi albanoi (eidika oi gegides) einai laos me polles epimiksies mazi, koitakste pos fainonte oi albanoi kai koitakste pos fainomaste emeis oi Arvanites tha deite oti den moiazoume oute 1%.
Kai oriste ena videaki gia na sas kopi ligo h oreksi epideis eiste ANISTORITOI oi poio polloi kai propagandistes :
ΑΛΒΑΝΟΙ-ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ-ΣΚΙΠΕΤΑΡΟΙ
http://video.google.com/videoplay?docid=7633373259766805864
Διάλεξη στα πλαίσια παρουσίασης των βιβλίων “Από το μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων”, “Αλαλία”, “Αλβανοί, Αρβανίτες, Έλληνες”, “Μεσόγειος”, “Η ιστορία από την σκοπιά των Τούρκων” και “Μαθήματα νεότερης ιστορίας” από τον ιστορικό και συγγραφέα κ. Σαράντο Ι. Καργάκο.
http://video.google.com/videoplay?docid=-1492408218267445151
ΑΛΒΑΝΟΙ-ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ-ΣΚΙΠΕΤΑΡΟΙ…ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΒΑΣΙΛΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΧΙΛΛΕΑ ΛΑΖΑΡΟΥ!
http://video.google.com/videoplay?docid=7633373259766805864 Αντιπαραθέσεις 26.11
Ο καθηγητής κοινωνιολογίας και πρώην πρύτανης του Παντείου
Πανεπιστημίου κ. Βασίλης Φίλιας αντιπαρατίθεται στην
προσπάθεια που γίνεται από πολλές πλευρές να εμφανιστεί ο ελληνικός
λαός ως ένα ψηφιδωτό εθνοτικών μειονοτήτων και
εξετάζει το θέμα των Αρβανιτών, με καλεσμένο τον Ρομανιστή -
Βαλκανολόγο και Πρόεδρο της Επιτροπής Ενημέρωσης για
τα Εθνικά Θέματα Δρ. Αχιλλέα Λαζάρου.
Αρβανίτη, δίκιο έχεις. Απλώς οι μεταμοντέρνοι αγνοούν την πραγματικότητα και προσπαθούν να κάνουν τις δικές τους κατασκευές. Προσπαθούν να εξαφανίσουν την υπαρκτότατη πια εθνική διασύροντας, ψευδόμενοι και αγνοώντας τις ιστορικές νομοτέλειες. Και στη θέση τους να ξαναζωντανέψουν παλιές ξεχασμένες εθνοτικές εκφράσεις και να τις μετατρέψουν σε ζωντανές πραγματικότητες.
Νομίζω ότι οι μεταμοντέρνοι είναι ότι πιο κυνικό και εφιαλτικό ζούμε σήμερα. Και στο στόχαστρό τους βρίσκονται δυστυχώς και οι Αρβανίτες. Και όχι μόνο στο δικό τους, αλλά και στο στόχαστρο των Αλβανών εθνικιστών που πολύ θα ήθελαν να εντάξουν στο δικό τους ηρωολόγιο τον Μπότσαρη, τον Κολοκοτρώνη και την Μπουμπουλίνα…. και τον Εγγονόπουλο μαζί τους.
Μπράβο Ματσουκάτη
Ενημερωμένο και εκπαιδευμένο σε βρίσκω!
Φαντάζομαι όμως ότι η κριτική σου αναφέρεται στο χώρο της ιστοριογραφίας. Γιατί εκτός αυτού έχουμε πολύ βίαιες, κυνικότερες και εφιαλτικότερες εκφράσεις.
Μ-π
[...] -Περί Aρβανιτών [...]
ΜΗΝ ΜΠΕΡΔΕΥΕΣΤΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΒΑΝΩΝ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ.ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΤΕ ΗΘΕΛΗΜΕΝΑ Η ΑΘΕΛΑΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΤΟ ΧΟΥΝ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.ΑΛΛΟ ΑΛΒΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ.ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΙΣΤΟΡΙΑ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΙΛΗΣΤΕ.ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΥΣ ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΛΑΒΟΦΩΝΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΥΣ ΧΙΛΛΙΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥΡΚΟΦΩΝΟΥΣ ΠΟΥ ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΞΕΧΝΑΤΕ ΤΟΣΑ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΓΛΩΣΟΙ Η ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΑΝ ΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΛΛΑ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ.ΑΣΧΕΤΟΙ,ΑΓΡΑΜΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΩΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΜΗΝ ΕΚΦΕΡΕΡΕΤΕ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΜΗΝ ΛΕΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΑΣΧΕΤΟΣ,Η ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΝΤΟ ΤΟΥ.ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΕΛΛΗΝΕΣ,ΑΛΛΑ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ.ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΑΚΕΔΟΝΑ.ΜΗΝ ΑΝΑΚΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΜΑΤΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΑΣ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ,ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ.ΜΗΝ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ.ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΕΙΜΩ ΕΝΑΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ(ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΩΣΤΕ,ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΥΣ?),ΠΑΡΑ ΕΝΑΝ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ ΠΡΑΣΙΝΟΚΟΚΚΙΝΟΜΠΛΕ ΠΡΟΔΟΤΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ.ΒΑΛΤΕ ΜΥΑΛΟ ΕΣΕΙΣ ΑΝΟΗΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΤΕ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΘΕΛΑ ΣΑΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ…..ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ,ΣΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ,ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΟΡΙΑ….ΕΛΛΑΣ-ΚΥΠΡΟΣ-ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ-ΒΟΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ-ΕΝΩΣΙΣ….ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΤΩΡΑ…ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΙΜΒΡΟ-ΤΕΝΕΔΟ-ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΩΡΑ…ΖΗΤΩ ΤΟ ΜΑΒΗ…ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ….ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ
“Άν λοιπόν οι βλάχοι ειναι ελληνες τότε γιατι ομιλουν τα ρουμανικα?”
Αγαπητέ nick, μάλλον δέν έχεις εμπειρίες ανθρώπων πού μιλούν μία γλώσσα διαφορετική από την κυρίαρχη ενός έθνους καί όμως αισθάνονται ότι ανήκουν σ΄αυτό.
Ισως δέν έχεις ακούσει για τούς Τουρκόφωνους Πάφραλίδες. Κατάγονται από τόν δυτικό Πόντο. Ηταν Τουρκόφωνοι Χριστιανοί πού τράβηξαν τά πανδεινα από τούς Νεότουρκους καί τόν Κεμάλ.
Αυτοί επάνδρωσαν τό περίφημο μεγελειώδες αντάρτικο τού Πόντου.(εκτός από την περιοχή της Σάντας Τραπεζούντας).
Ναί, τό ένδοξο Ποντιακό αντάρτικο ήταν στην πλειοψηφία του Τουρκόφωνο.
Τώρα, αν πάς να πείς σέ Πάφραλη ότι είναι Τούρκος επειδή μιλάει Τουρκικά φρόντισε να μήν φοράς καινούργιο κουστούμι γιατί θα στό χαλάσει τό μαχαίρι…
“Με την ίδια λογικη πολλοί ελληνες οι οποιοι γίναν μουσουλμάνοι εκτουρκιστίκαν και υπάρχουν σήμερα στην τουρκια χωρις να γνωρίζουν οτι είναι ελληνες.!!!” nick.
“ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΙΓΟ ΙΣΤΟΡΙΑ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ” arvanites
Επειδή το θέμα της Εθνικής ταυτότητας δέν είναι γονιδιακό αλλά είναι πολιτισμικό, δέν υπάρχουν Έλληνες πού δέν γνωρίζουν ότι είναι Ελληνες, όπως δέν υπάρχουν Παοκτσήδες πού δέν γνωρίζουν ότι είναι Παοκσήδες. Υπάρχουν Παοκτσήδες πού οι πρόγονοί τους ή καί οι ίδιοι υπήρξαν Αριανοί, είτε τό θυμούνται είτε όχι.Πάντως, τώρα πού πιστεύουν ότι είναι Παοκτσήδες, είναι ΜΟΝΟΝ Παοκτσήδες καί όχι Αριανοί πού δέν τό ξέρουν..
Η πλειοψηφία τών λαών τής Μικράς Ασίας είναι εκμουσουλμανισμένοι Χριστιανοί υπήκοοι τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Τώρα πού θεωρούν τόν εαυτό τους Τούρκο, είναι Τούρκοι. Οσοι από αυτούς ανακάλυψαν ότι οι Πρόγονοί τους υπήρξαν Βυζαντινοί Ρωμαίοι, καί τώρα αισθάνονται Ελληνες, είναι Ελληνες.
Αν όντας Τούρκος στην υπηκοότητα καί στην συνείδηση, μαθαίνοντας ότι οι παππούδες σου ήταν Ελληνες, συγκλονίζεσαι καί νοιώθεις ότι εσύ ανήκεις στόν Ελληνικό Πολιτισμό, τότε είσαι Ελληνας.
Αν συγκλονιστείς καί τρομάξεις ότι γίνεσαι ανεπιθύμητος από τήν Τουρκική Κοίνωνία, μπορεί να αντιδράσεις καί να γίνεις Υπέρτούρκος. Τότε είσαι Τούρκος Φανατικός..
Μέ λίγα λόγια είσαι ότι θέλεις να είσαι, ή ότι σέ πείσουν ότι είσαι, ακόμα κι αν τα επιχειρήματα πού χρησιμοποιούν για να σέ πείσουν είναι ψευδή.
Τό ίδιο ισχύει καί γιά τούς Αρβανίτες.Μετράει η ιστορική καί πολιτισμική τους μνήμη καί όχι η απώτερη καταγωγή τους ή η γλώσσα τους.
Διότι όλοι οι σημερινοί ανθρωποι κατάγονται από έναν κοινό πρόγονο πού έζησε πρίν 60000 χρόνια κάπου στην Αιθιοπία..
Εκείνο πού δεν σηκώνει αμφισβήτηση είναι η Ιστορία. Είναι ψέμα ότι οι Σημερινοί Τούρκοι ήρθαν από τήν κόκκινη μηλιά.Τό μόνο κόκκινο ήταν οι κώλοι των μαϊμούδων τους..
Αυτό αφορά μόνο ένα 10% τών σημερινών Τούρκων. Οι υπόλοιποι είναι οι ντόπιοι λαοί (Χετταίοι, φρύγες, κολχοί, Ελληνες, Κουρδοι, Αρμένιοι, Τσερκέζοι, Αραβες κλπ), πού πολλοί απ αυτούς πρώτα εξελληνίστηκαν καί μετα εκτουρκίσθηκαν.
Αλλο είναι όμως αυτό, καί άλλο πράγμα είναι αν όντας Τούρκος καί συνειδητοποιήσεις ότι ζούσες με ενα ψέμμα, αποφασίσεις να αλλάξεις ή να μείνεις Τούρκος..Μετράει τό τί αποφασίζεις καί τό τί επιθυμείς..
Δεν μπορο να φανταζο εναν ελινα που να λει μι εκφερετε γνομι
Γατι? η γνομι για τον αδριανο βαλι τιν κινονια μπροστα.Οσο πιο διαφορετικο τοσο καλο.Να μι βριζουμε τον αντιπαλο οπος με εχουν κανι και εμενα αλλα να προσπαθουμε να καταλλαβουμε εαν εχει δικιο.Διοτι αμα βριζουμε που ειναι πολι εφκολα δεν σιμενι οτι ΛΙΣΑΜΕ ΤΟ ΖΙΤΙΜΑ….Το ΖΟ ΠΟΥ ΛΕΙ ΖΙΤΟ ΤΟ Μ.Α.Β.Ι
δεν πρεπι να δοσουμε σιμασια.Αφτι η οργανοσι σκοτοσε στρατιοτες και ακσιοματικους στα ελινο-αλβανικα σινορα….με λιγα λογια ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ
Από τα όσα έγραψε ο Adriano κατάλαβα μονο το τελευταίο: Θάνατος στους Αλβανούς. Ουάο, Κόναν μου εσύ!!!
Βριπολίδη, χαρά στο κουράγιο σου, τι να πω…!
Σχετικά με το θέμα: http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/2009/03/blog-post.html
Κρατική επιτροπή για την έγκριση βιβλίων ιστορίας και γεωγραφίας για τα δημοτικά σχολεία αποφάνθηκε το 1901, με αφορμή κρίση σχετικού βιβλίου στο οποίο αναφερόταν ότι «Οι Αλβανοί συγγενεύουσι πολύ με τους Έλληνας», ως εξής: «Είναι ανεπαρκή ταύτα και διά τας εθνικάς βλέψεις και διά την ιστορικήν ακρίβειαν. Έπρεπε να λεχθή ότι έχουσι την αυτήν καταγωγήν με τους Έλληνας (Πελασγοί), ότι ομιλούσι γλώσσαν συγγενή προς την γλώσσαν τούτων και ότι έλαβον μέρος εις πάντας τους υπέρ Εθνικής αποκαταστάσεως αγώνας της κοινής πατρίδας».
Αλλού η επιτροπή σχολίασε ως εξής την άποψη του ίδιου βιβλίου ότι η τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία αποτελούνταν από διάφορα έθνη, μεταξύ των οποίων ήταν και «το Ελληνικόν έθνος, το Αλβανικόν κτλ.: «Οι Αλβανοί είναι συγγενείς και της αυτής εθνικότητος με τους Έλληνας». Επιτίμησε δε τον συγγραφέα επειδή ανέφερε πως «εκ των κατοίκων της Ελλάδος διακόσιαι χιλιάδες είναι Αλβανικής καταγωγής» ως εξής: «Οι εν Ελλάδι Αλβανοί ουδαμώς πρέπει να διακρίνωνται των Ελλήνων».
Σε φυλλάδιο, τέλος, του 1907 αναφέρεται ότι οι Αλβανοί «ην λαός αναντιρρήτως ομογενής, εκ της αυτής προελθών εθνολογικής ρίζης, των παναρχαίων Πελασγών», και ότι «επινεύσει της Θείας Προνοίας εκ της εθνολογικής ταύτης των Ελλήνων και των Αλβανών συγκράσεως προήλθεν η Νεωτέρα Ελληνική γενεά» [15].
Πλέον είχε καθιερωθεί η «καταγωγή» ως κριτήριο εθνικής ταυτότητας. Η γλώσσα, το θρήσκευμα, τα ήθη και τα έθιμα ήταν όλα στοιχεία της ταυτότητας απαραίτητα, αλλά όχι απολύτως αναγκαία-αναγκαία ήταν η καταγωγή. Αναγκαίο και αναντίρρητο στοιχείο ήταν και το φρόνημα, η συνείδηση[16].