-Μητσοτάκης - ” Ιός ” ………. κοινό μυαλό !!!
Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός !!!
Η φιλο-σλαβομακεδονική προσέγγιση -που πιστεύουμε ότι έπαιξε τον ίδιο ρόλο μ΄ αυτόν την ακροδεξιάς- εκφράστηκε μέσα από κάποιες περιθωριακές ομάδες που υποστήριξαν το δικαίωμα των Σλαβομακεδόνων να μετατρέψουν έναν γεωγραφικό όρο που τον μοιράζονται τρία κράτη και αντίστοιχα έθνη, σε αποκλειστικό όρο της δικιάς τους εθνικής δήλωσης.
Οι ιδεοληπτικές αυτές ομάδες, που δε φαίνεται να κατάλαβαν ποτέ τις υπαρκτές φοβίες του λαού, καλλιέργησαν και μια μητσοτάκεια προσέγγιση του ζητήματος. Για παράδειγμα ο “Ιός ” της Ελευθεροτυπίας έγραφε το 2000:
“ …… Σε δέκα χρόνια κανείς δεν θα θυμάται το “Μακεδονικό”. Η τολμηρή αυτή προφητεία του κ. Μητσοτάκη επιβεβαιώθηκε πριν ακόμα συμπληρωθεί η δεκαετία. Και είναι ευτύχημα. Δεν συμμεριζόμαστε τη δυστυχία όσων επιθυμούσαν να συνεχίσουμε την πολιτική των συλλαλητηρίων ή ακόμα και να “εκστρατεύσουμε” για να συμμορφώσουμε το γειτονικό “κρατίδιο”. Αυτή η “λήθη” που πρόβλεπε με κυνικό πραγματισμό ο πολύπειρος πολιτικός δεν οδήγησε σε πολιτική αδράνεια. Αντίθετα, μόλις τα προβλήματα άρχισαν να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα και χωρίς φανατισμό, οι λύσεις άρχισαν να διαφαίνονται στον ορίζοντα. Και αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά ότι ο δρόμος της ειρήνης και της συνεννόησης είναι δυνατόν να αποβεί σε όφελος και των δύο αντίθετων πλευρών μιας εθνικής διαμάχης…. ”
Το ότι η κατάσταση στη σλαβομακεδονική επικράτεια με την ανάπτυξη του Μεγαλοϊδεατισμού και την ακραία εθνικιστική κατασκευή ιδεολογίας και ταυτότητας είχε φτάσει στο απροχώρητο δεν έδειξε να συγκινεί τις ομάδες αυτές. Αντίθετα έγιναν πιο προκλητικές και πιο επιθετικές!
Τέλος πάντων ….
… γιατί όπως λέει “κάποιος” :
“Ο διεθνισμός που κατ’ουσίαν υπηρετεί τον εθνικισμό των γειτόνων στην ουσία είναι αντεστραμμένη ακροδεξιά.”
Ή καλύτερα :
“Ο εθνικισμός είναι τα γυαλιά της μυωπίας της ιστορίας.
Ο ακραίος Διεθνισμός είναι τα γυαλιά της πρεσβυωπίας.”
Έτσι, να τα λέτε. Φαντάζεστε πόσο γελοίο ήταν, αυτοί που έσκιζαν τα ιμάτιά τους για το δικό μας ιδεολόγημα περί Κρυφού Σχολειού, να έκαναν “τουμπεκί ψιλοκομμένο” και να ένοιωθαν επαναστατική δικαίωση με τις αρχαιομακεδονικές αναζητήσεις των Σλαβομακεδόνων.
Παιδιά, ίσιος δρόμος δεν υπάρχει;
Δεν μπορούμε να λέμε ευθαρσώς και ότι το κρυφό σχολειό είναι μύθος και ότι οι αρχαιομακεδονικές αναζητήσεις είναι εξίσου μύθος;
Διότι με τη λογική που γράφεται πιο πάνω, δεν επιτρέπεται π.χ. να συζητήσεις αν έγιναν εγκλήματα με τους Τσάμηδες ή αν έκαψε χωριά ο ελληνικός στρατός στη Μικρασία, διότι αυτό μπορεί να κατηγορηθεί ότι “εξυπηρετεί τον εθνικισμό των γειτόνων” άρα είναι “αντεστραμμένη ακροδεξιά”. (Ποιος το είπε αυτό, κανένας ρεσαλταρισμένος; Ωραία λογική!)
Το λάθος του Ιού είναι… ιδεολογικός ιός, που ΔΕΝ καταδικάζει τον εθνικισμό της γείτονος χώρας. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε “κολλήματα”. ΟΛΟΙ έχουμε κάποια κολλήματα, λίγο-πολύ. Π.χ. και εσείς εξισώνετε άγαρμπα Νακρατζά με Πλεύρη, ενώ ο πρώτος απλώς μεροληπτεί κάπως υπερβολικά (μέσα στα πλαίσια όμως αρχών με τις οποίες ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ κι εσείς) ενώ ο δεύτερος είναι ναζιστής και έχει εντελώς διαφορετικές αρχές.
Δεν γνωρίζω αν αληθεύουν διάφορες φήμες περί Ιού και Σόρος, κλπ. (αν και όντως οι επικρίσεις του Ιού κατά του Σόρος είναι λίγες - όχι ανύπαρκτες). Στη χειρότερη περίπτωση (αυτή) το μόνο που κάνει είναι να αποφεύγει να το… παρακάνει (κατά του Σόρος) για να αποφύγει κακές συνέπειες.
Πάντως η ζημιά που γίνεται αν απορρίψουμε ολοκληρωτικά τον “Ιό” (όπως τον θάβετε εδώ) είναι ΑΠΕΙΡΩΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ από τη ζημιά που κάνει ο ίδιος ο “Ιός” με τα “κολλήματά του”, τα οποία είναι… καλοήθης όγκος και ΟΧΙ καρκίνος, και σκοπεύω να τα κριτικάρω εκτενώς ΚΑΙ εγώ - μην ανησυχείτε!
Το θέμα είναι βέβαια ότι ο “Ιός” έχει ΧΟΡΤΑΣΕΙ επιθετικές επιστολές που τον θάβουν με ακραίο τρόπο και δεν έχει υποστεί εποικοδομητική και δημιουργική κριτική. Η προσφορά που έχει κάνει στο ξεσκέπασμα του ελληνικού υπερ-εθνικισμού είναι τεράστια. Μακάρι να έκανε το ίδιο και για τη FYROM!
Στο μεταξύ, η νηφάλια συζήτηση στο blog μου με Σλαβομακεδόνες και Έλληνες συνεχίζεται, με ενδιαφέρουσες εξελίξεις (στα Αγγλικά):
http://omadeon.wordpress.com/2008/04/04/the-new-york-times-editorial-board-of-imbeciles/#comment-2763
(Σε αυτό το σχόλιο ο Σλαβομακεδόνας συνομιλητής ξαφνικά αποκηρρύσει τη… Σλαβικότητά του και γίνεται… JURASSIC PARK). Ε…. θα το ΕΧΕΙ, το Πάρκο του, μην ανησυχείτε.
Σεβαστέ μου Νίκο Σαραντάκο,
όπως είπαμε και αλλού, για τα φαινόμενα κανείς τοποθετείται ανάλογα από την πλευρά που βρίσκεται. Όταν βλέπεις τους “Ιούς” (μπρρρρρ!) από την Τρίπολη, την Τσίμοβα, τη Θήβα ή το Λερίν, όλα μπορεί να είναι υπέροχα. Όταν όμως τους βλέπεις από την Τραπεζούντα ή τη Σμύρνη (όπως εμείς) τότε τους κατατάσεις στους δωσίλογους, παρέα με τους Εξ (και μπόλικους άλλους).
Ένα σχόλιο για αυτούς που έκανα σε μια επισήμανση του Allu Fun Marx, έγραφα: ” … να φανταστείς ότι ο φονταμενταλισμός κάποιων από τους “αντιεθνικιστές” είναι τόσο μεγαλος, που μπροστά στις δικές τους σύγχρονες ιδεολογικές κατασκευές ωχριούν οι “κατασκευές” του 19ου αιώνα, απόρροια μιας αναπόφευκτης ιστορικής διεργασίας .
Και ένα από τα σημεία που σήμερα έχουν αρχίσει να κατασκευάζουν είναi τα όσα σχετίζονται με τα μικρασιατικά. Ο “Ιός”, αυτό το “αντιεθνικιστικό” απολίθωμα της παλαιοελλαδίτικης ρατσιστικής αντίληψης των πραγμάτων, έφτασε το ‘92 να αποκαλεί τη Μικρά Ασία “Βιετνάμ των Ελλήνων” και να δικαιολογεί με τον τρόπο αυτό τις γενοκτονίες που διέπραξε ο εθνικισμός. Γιατί όταν εξισώνεις τα απαράδεκτα πολεμικά εγκλήματα των δύο εμπόλεμων πλευρών για να εξαφανίσεις το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει επισήμως και με όλα τα εξουσιαστικά ταρατατζούμ να μας εξοντώσουν από το 1911, είσαι συνένοχος και δωσίλογος.
Τις απόψεις τους αναπαράγει εις εξ αυτών, μάλλον ο φονταμενταλιστικότερος, σε πιο σύγχρονη συσκευασία….. ”
Ομέρ αντι-βάιρους
Εγώ ακόμη δεν έχω καταλάβει ποια είναι αυτή η σχέση που συνδέει τον αντιεθνικισμό με τον πιο έξαλλο σωβινισμό και πώς είναι τέλος πάντων δυνατόν να ταυτίζονται ανθρώποι που ονειρεύονται τη μέρα που θα γίνει πραγματικότητα το Imagine με εκείνους που εκσπερματώνουν στη σκέψη νεκρών του Εχθρού.
Ο Ιός είναι λίγο στενόμυαλος, ώρες-ώρες. Π.χ. η βασική διαφορά ανάμεσα στο Βιετνάμ και στην Εισβολή του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία είναι ότι… ΔΕΝ υπήρχαν Αμερικάνοι αυτόχθονες στο Βιετνάμ. Παρόλ’ αυτά ΠΟΛΛΟΙ αριστεροί θεώρησαν και θεωρούν τη Μικρασιατική Εκστρατεία “ιμπεριαλιστικό πόλεμο”. Η συνεπαγωγή “Βιετνάμ” είναι επομένως προφανής (και υπερβολική). Η δε απόφαση εξόντωσης των Ποντίων ΔΕΝ νομίζω να είχε σχέση με τα αίτια της Μικρασιατικής εκστρατείας, οπότε ΚΑΙ εσείς, αστοχήσατε αν θεωρείτε την τελευταία… δικαιολογημένη και μη-ιμπεριαλιστική. ΛΕΠΤΕΣ διακρίσεις χρειάζονται.
Και κάτι άλλο. ΟΠΟΙΟΣ μεροληπτεί είναι ΛΑΘΟΣ. Οπότε, για να μη μεροληπτήσουμε, ΔΕΝ βλέπουμε ούτε “από την Τραπεζούντα” ούτε από πουθενά αλλού. Μόνο “από τη μέση της θάλασσας”.
Προσυπογράφω την απορία του Ασμοδαίου, παρόλο που ο “Ιός” ΕΧΕΙ κι αυτός (όπως όλοι) τις παρωπίδες του.
Μπράβο σου Ομέρ! Ξεπέρασες και τους δασκάλους σου
Νομίζω ότι όσο θα υπάρχουν προσφυγικές οργανώσεις θα υπάρχει παρούσα και η μνήμη των Ελλήνων της Ανατολής. Και θα υπάρχει παράλληλα και κριτική προς τον φιλοκεμαλικό λόγο, καθώς και την αιτιολόγηση των γενοκτονιών που διαπράχτηκαν από τον τουρκικό εθνικισμό.
Το γεγονός ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί, θα φέρνει διαρκώς στην επιφάνεια τους προβληματισμούς για το τι έγινε τότε, ποιές ήταν οι συμπεριφορές των διάφορων σχηματισμών κ.λπ.
Νομίζω ότι ο “Ιός”, με ένα εξαιρετικά κυνικό τρόπο, εκφράζει σήμερα τις απόψεις του τότε ΣΕΚΕ, που τη στιγμή του μεγάλου μετασχηματισμού της περιοχής μας και της μετάβασης από την Αυτοκρατορία σε έθνη-κράτη, πολέμησε στο πλευρό του κεμαλικού εθνικισμού -μέσα από πρωτοφανή ιδεολογήματα που μας τα ξαναθυμίζει ο “Ιός”. Αγωνίστηκε (χις μάστερ βόις πειθόμενοι) για να μετασχηματιστεί ολόκληρη η Αυτοκρατορία σε τουρκικό έθνος-κράτος. Αποκλείοντας επί της ουσίας τη δυνατότητα πολιτικού αυτοκαθορισμού στις χριστιανικές κοινότητες (Έλληνες, Αρμένιους ) , καθώς και στους Κούρδους).
Σύμφωνα με το μοντέλο του “Ιού”, το φυσικό μέλλον μας την επαύριο της οθωμανικής κατάρρευσης, ήταν να είμαστε μειονότητα σ’ ένα εθνικιστικό μιλιταριστικό κράτος. Για μας, που τότε είμασταν περί τα 2 εκατομμύρια και ξεπερνούσαμε το 20% του οθωμανικού πληθυσμού, προβλέφτηκε με τη Συνθήκη των Σεβρών η απόδοση του 6% περίπου των οθωμανικών εδαφών. Ακόμα και αυτό, το ΣΕΚΕ τότε και οι “Ιοί” σήμερα το θεωρούν απαράδεκτο ιμπεριαλισμό.
Με μια έννοια έχει δίκιο ο Ομέρ όταν τους κατατάσσει στους δικούς μας δωσίλογους.
Και επίσης, Ασμοδαίε, εάν δεις να αναφέρει οπουδήποτε ο “Ιός” - και ο κάθε “Ιός” - το γεγονός ότι από τα 2 εκατομ. που είμασταν στις πατρίδες μας, μετρηθήκαμε στην Ελλάδα ως πρόσφυγες 1.2, πέστο και σε μας.
Μ-π
Ασμοδαίε,
σε μια παλιότερη σχετική συζήτηση στο “Πολιτικό Μπλογκ” του Καρπίδη, έγραψα:
“Εμείς, οι προσφυγικοί πληθυσμοί του ‘22, στα Βαλκάνια ήρθαμε ως πρόσφυγες από το ‘22 (και ακόμα καταφθάνουν από τη διαλυμένη ΕΣΣΔ).
Γιατί θα έπρεπε να θεωρούμε ως δικιά μας Αριστερά την Φεντερασιόν, τον Μπεναρόγια (που έτσι κι αλλιώς διαγράφτηκε το ‘23 ως “πράκτορας του ταξικού εχθρού”), το ΣΕΚΕ; Δηλαδή την Αριστερά της Παλιάς Ελλάδας, που τότε ήταν ένας άλλος διαφορετικός -πιθανόν και εχθρικός- κόσμος.
Εμείς βρισκόμασταν σε άλλο περιβάλλον και άλλη ήταν η δικιά μας Αριστερά. Η απελευθέρωση για τον Σμυρνιό προλετάριο ή τον Πόντιο αγρότη σήμαινει κάτι πολύ διαφορετικό απ’ αυτό που σήμαινε για τον Μωραϊτη γραφειοκράτη ή και αγρότη ακόμα.
Εμείς βιώναμε μια φάση κατάρρευσης της Αυτοκρατορίας και διαμόρφωσης των διάδοχων πολιτικών συνθηκών με φορέα τους εθνικισμούς και αποτέλεσμα τα έθνη-κράτη. Βιώναμε δηλαδή τον αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό της παλιού οθωμανικού κόσμου. Με μια έννοια η δικιά μας Αριστερά ήταν οι Πόντιοι αντάρτες, που έτσι κι αλλιώς ως αγροτικό επαναστατικό κίνημα περιγράφονται από τους Σοβιετικούς.
Και όσοι από μας βρέθηκαν στην ΕΣΣΔ, πήραν μέρος στο μεγάλο μετασχηματισμό του μεσοπολέμου. Κατά συνέπεια το ΣΕΚΕ και ο διάδοχός του ήταν δικά μας, όσο θα ήταν το ΑΚΕΛ αν είχαμε βρεθεί στην Κύπρο ή το ΚΚ Αιγύπτου αν είχαμε βρεθεί ως πρόσφυγες στην Αίγυπτο.
Φυσικά στη συνέχεια ενταχθήκαμε στο ελλαδικό περιβάλλον και πορευτήκαμε -όχι εύκολα- με τους “ντόπιους”.
Για τα δικά μας θέματα, φιλοξενούμε ένα κείμενο που θίγει κάποιες από τις παραπάνω πλευρές, δες το:
http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/07/17/2006/
Μ-π
Ευχαριστώ Μ-π
Κατέθεσα στον doctor μια πρόταση. Την καταθέτω και ‘ δω, σε μας:
“ομοεθνοτικέ doctor-α
διαβάζω τα σχόλια και στο τσακ είμαι να ξαναπαρέμβω με το γνωστό τρόπο. Όμως την τελευταία στιγμη συγκρατιέμαι και η ψυχραιμία επανέρχεται!
Σκέφτηκα κάτι: Εμείς προερχόμαστε από τους πρόσφυγες του ‘22. Αυτό δεν μπορεί να αλλάξει!
Μέχρι τώρα την ερμηνεία για τη μοίρα μας την αντλούμε κυρίως από παλαιοελλαδίτες που μας μελετούν, όπως οι Αγγλοσάξονες τους αμπορίτζιναλς (που λέει και ένας κοινός φίλος).
Γιατί θα έπρεπε να περιμένουμε τον κάθε Κωστόπουλο ή τον κάθε Καραμπελιά;
Δεν δικαιούμαστε εμείς αυτόνομα να συλλογιστούμε πάνω στην ιστορία μας; Αυτόνομα! Χωρίς παρεμβάσεις και νταβατζηλίκια;
Γαμώτο μου, ΕΚΕΙ είμασταν περί τα 2εκατομμύρια ψυχές. Και βλέπω κάτι τοποθετήσεις που μας μετρούν με το ζύγι για να αποφασίσουν τελικά ότι δεν είχαμε δικαίωμα να θέλουμε την αυτοδιάθεσή μας.
Σ’ αυτό το 20% του οθωμανικού πληθυσμού που είμασταν, η Συνθήκη των Σεβρών έδωσε ένα (γ@μημένο) 6%. Και αυτό οι διάφοροι Κωστόπουλοι το θεωρούν ιμπεριαλισμό.
Μας θεωρούσαν φαίνεται ότι μόνο για σαπούνι είμασταν καλοί στις κεμαλικές πορείες θανάτου.
Τέλος πάντων! Επειδή πλέον θεωρώ ότι η εθνικιστική μυθολογία μας έκανε να πιστεύουμε ότι όλοι είμαστε από τη μία πάντα (έθνος το λένε) και επειδή πλέον θεωρώ ότι εμείς που προερχόμαστε από τους Ρωμιούς της Ανατολής και ήρθαμε εδώ ως πρόσφυγες το 1922 (Πόντιοι, Ανατολικοθρακιώτες, Μικρασιάτες) έχουμε δικιά μας ιδιαίτερη ιστορία και ιδιαίτερα συμφέροντα, σου προτείνω το εξής:
κανονίστε διαδικτυακώς κάποια σοβαρά ιστολόγια να οργανωθεί στη Θεσσαλονίκη μια συνάντηση ιστορικών που προέρχονται από τον προσφυγικό χώρο για μια τέτοια αποτίμηση. Δικιά μας συνάντηση αποκλειστικά.
Τι λές;
Ομέρ τσατισμένος “
Ομερ τσατισμένε
στο αφιερωνω
του Ασιμου :
http://www.youtube.com/watch?v=8TGePVrZoH8&feature=related
Είμαστε που να πάρει.. Είμαστε!
Και θα τους τσακίσουμε
Ευχαριστώ “Ανυπότακτη καρδια”
Ομέρ
H αδυναμία(
κατανόησης -μάλλον η εμμονή- ότι η κατανοητή, συμπαθής, χειραγωγημένη, ελαφρώς ντοπαρισμένη, καταναλωτική (της εποχής της) και από μια κυρίαρχη όσο και βιομηχανοποιημένη “πανοπτική” θέση, (του σεβαστού ‘φωταδιστικού’ θεϊκού υποκατάστατου τύπου π.χ. “…and no religion too” 
δεν μπορεί εσαεί να δεσμεύει αλλά και να οριοθετεί τον “αντιεθνικισμό” ως ετεροπροδιορισμένη κοντόφθαλμη θεώρηση και πρακτική διχοτομία, χωρίς να παίρνει υπ’ όψιν το λυτρωτικό (όσο και ουτοπικό) αίτημα για ισόνομη αλληλεπίδραση των πολιτισμικών-εθνοτικών μερικοτήτων και των συναρτώμενων κοινωνικών και οικονομικών μοντέλων, ίσως να εξηγεί σε ένα βαθμό τον σεβαστό ισχυρισμό του σχολίου αρ. 5.
Στα δικά μας πρόσφατα πολιτικά συμφραζόμενα μια από τις προσιτές θεωρήσεις που εισάγει αυτά τα ‘ελλειπτικά κριτήρια’ για την προσέγγιση του σύνθετου ζητήματος ‘ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ’ με σύγχρονους δημοκρατικούς όρους πολιτικής διαπραγμάτευσης, νομίζω είναι η:
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=13028612
Ισχνός πατριωτισμός
Του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΥ*
«Γνωρίζω πως τίποτα δεν υπάρχει από μιας αρχής μονοκόμματα καμωμένο, πως όλα γίνονται, ξετυλίγονται, μα πως και τίποτα δεν τελειώνει..»
Κωστής Παλαμάς, Ελεύθερον Βήμα, 26/7/1926
Η σχετική δημόσια συζήτηση για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού αποκάλυψε ακόμα μία φορά το μείζον πρόβλημα ταυτότητας το οποίο επανέρχεται διαρκώς στην επιφάνεια τα τελευταία είκοσι χρόνια στην Ελλάδα. Αν οι πρώτοι οι οποίοι έθεσαν τα τελευταία χρόνια το σχετικό πρόβλημα ήταν ο λεγόμενος κύκλος των «νεορθόδοξων» στη δεκαετία του 1980, έκτοτε αυτό δεν έπαψε να απασχολεί τον δημόσιο διάλογο, αλλά και να συγκροτεί μείζονες κοινωνικές στάσεις, εκβάλλοντας ακόμα και σε συγκεκριμένες πολιτικές συμπεριφορές. Το «σκοπιανό», η διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τα Ιμια και ο Οτσαλάν, οι μετανάστες, οι αστυνομικές ταυτότητες, η ΟΝΕ, το σχέδιο Ανάν και τώρα το βιβλίο Ιστορίας εικονίζουν ορισμένες απο τις πιο ορατές εντάσεις αυτού του προβλήματος ταυτότητας που φαίνεται να απασχολεί μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, αλλά και τους ταγούς της.
Σχηματοποιώντας στο έπακρον, δύο στάσεις αποκρυσταλλώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια γύρω από το πρόβλημα. Η μία, η εθνικιστική, υποστήριξε και εξακολουθεί να προβάλλει την αδιάσπαστη εθνική συνέχεια του «ελληνισμού». Είτε επαναφέροντας στην επικαιρότητα το γνωστό «Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια» είτε επικαλούμενη έναν γενικής χρήσης «αντι-ιμπεριαλισμό». Η άλλη στάση, η αντι-εθνικιστική, εμφανίστηκε τις περισσότερες φορές ως η άρνηση της εθνικιστικής. Θα έλεγε κανείς ότι η στάση της εξειδικεύθηκε σε δύο στοιχεία. Αφενός θέλησε, με όπλο τον ορθό λόγο, να απομυθοποιήσει τις μεταμορφώσεις του εθνικιστικού μύθου, το ζήτημα της «συνέχειας του ελληνισμού» και, αφετέρου, να καλύψει το κενό που προέκυπτε από αυτή την αποδόμηση, προβάλλοντας, στο φόντο της ευρωπαϊκής προοπτικής και της ανοικτής κοινωνίας, τις αξίες της ανεκτικότητας, της αποδοχής του άλλου, της διαφοράς, του αντι-ρατσισμού, κ.λπ.
Αξίζει όμως να αναρωτηθούμε: κατά πόσον αυτή η συγκεκριμένη διπλή λειτουργία της αντιεθνικιστικής στάσης αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί επαρκή πολιτική απάντηση στο διαρκώς εμφανιζόμενο πρόβλημα ταυτότητας, στην αναμόχλευση των εθνικών παθών; Αν σε μια πρώτη φάση, η απομυθοποιητική λειτουργία του αντιεθνικισμού ήταν κάτι περισσότερο από αναγκαία, εξακολουθεί σήμερα να είναι, από μόνη της, ισχυρή απάντηση στην κρίση εθνικού νοήματος, όπως αυτή συχνά υποδαυλίζεται από πολιτικο-ιδεολογικούς επιχειρηματίες, αλλά που ταυτόχρονα τους ξεπερνά για να επιστρέψει ως αυτόνομο και οριζόντιο «ιδεολογικό κόμμα» στον δημόσιο χώρο;
Διατείνομαι ότι σήμερα ένα μέρος του αντιεθνικιστικού στρατοπέδου δεν έχει καν τη μέριμνα απάντησης στο τι είναι, στο τι πρέπει να είναι η ελληνική ταυτότητα σήμερα. Δεν θέτει καν αυτό το ερώτημα στον εαυτό του, πολλές φορές επιλέγει τη φυγή στις «αξίες» της επικοινωνίας, της πολυπολιτισμικότητας, της ανεκτικότητας, του ευρωπαϊσμού, κ.λπ. Ουσιαστικά είναι ως εάν να θεωρεί ότι η δημόσια πολιτική ενασχόληση με ένα τέτοιο ζήτημα εθνικής ταυτότητας δεν μπορεί παρά να εκβάλλει νομοτελειακά στον εθνικισμό, ακόμα και στον ρατσισμό.
Το αντιεθνικιστικό στρατόπεδο, και πάλι σχηματοποιώ, εκκινεί από ένα γνωσιολογικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων του, το οποίο στην καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση γίνεται, λόγω της αφελούς φιλελεύθερης χρήσης του τις περισσότερες φορές, μοιραίο μειονέκτημα. Γνωρίζει, και το διακηρύσσει, ότι εν γένει η έννοια ταυτότητα είναι ουσιαστικά κενή περιεχομένου, ότι δεν μπορεί να οριστεί, ότι ο καθένας (άτομα, ομάδες, τάξεις, κράτη, κ.λπ.) μπορεί να της προσδώσει επιλεκτικά το νόημα που επιθυμεί, να την κατασκευάσει κατά το δοκούν. Γνωρίζει, επίσης, και κάτι άλλο. Οτι ανάμεσα στον εθνικισμό και στον πατριωτισμό δεν υπάρχει κανένα σινικό τείχος που να τους χωρίζει, ότι η διολίσθηση από τον πρώτο στον δεύτερο είναι πολλές φορές ασυναίσθητη για πολλούς από όσους με ανιδιοτέλεια αυτοχαρακτηρίζονται «πατριώτες».
Η γνώση αυτής της ιδρυτικής απροσδιοριστίας της έννοιας (εθνική) ταυτότητα, σε συνδυασμό με τα ευμετάβλητα σύνορα ανάμεσα στον εθνικισμό και τον πατριωτισμό ωθεί το αντιεθνικιστικό στρατόπεδο στην πάντα ορθή κριτική στάση της απομυθοποίησής της. Ωστόσο, αυτή η πάντα αναγκαία αποδομητική άσκηση, μέσα στην ίδια την εκτύλιξη των επιχειρημάτων της, τείνει να ταυτίσει τον εθνικισμό με τον πατριωτισμό. Με άλλα λόγια, ο πολιτικός αντιεθνικισμός διολισθαίνει από την επισήμανση των πράγματι δυσδιάκριτων ορίων εθνικισμού /πατριωτισμού, στην ουσιοκρατική τους πλέον σύγχυση μέσα στο πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Με αποτέλεσμα να αρνείται, ή και να μην μπορεί να παρουσιάσει μια συνεκτική πολιτική αφήγηση του δημοκρατικού έθνους, επενδύοντας σε δημοκρατικά - πατριωτικά σύμβολα στα οποία να μπορεί εν δυνάμει να αναγνωρισθεί ο «λαός». Ο αντιεθνικισμός έχει παραιτηθεί από την «κατασκευή» του δικού του «αντέθνους», από την αφήγηση της δικής του ιδιαίτερης δημοκρατικής κληρονομιάς, μιας μοναδικής μέσα στην ανοιχτότητά της «πατριωτικής ταυτότητας», γι’ αυτό και δεν πείθει, τροφοδοτώντας έτσι με αυτό του το έλλειμμα τους αντιπάλους του.
Συνεπώς, πέρα από εμπεδωμένες νοοτροπίες, αναμοχλευόμενες μνήμες και μια στείρα εθνικιστική εκπαίδευση, ο αντιεθνικισμός χρειάζεται να αντιπαλέψει και με τον ίδιο του τον εαυτό. Ορισμένες φορές φαίνεται να βρίσκει οδό διαφυγής προτείνοντας μια οικονομική/τεχνοκρατική εκδοχή του εθνικού συμφέροντος (π.χ. το ευρώ, η ΟΝΕ), ωστόσο πρόκειται για μια εκδοχή ισχνού πατριωτισμού με πολιτική ημερομηνία λήξης. Το εθνικό φαντασιακό δεν μπορεί να γεμίσει μόνο με την οικονομία, ούτε επίσης να αναπληρωθεί με μία μονοδιάστατη προσφυγή στην πάλη των τάξεων.
* Διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικών
Επιστημών του ΑΠΘ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/04/2007
σχ.7 “…όταν τους κατατάσσει στους δικούς μας δωσίλογους”
Στο κλίμα του τιμηθέντος άρθρου (σχ. 13) και παρότι δεν είμαι λάτρης του ισοσταθμισμένου ‘νεκρόφιλου θυμικού’ βλέπε π.χ. http://users.thess.sch.gr/veccio/ereyna/ethnokaphleiax2.htm με τάσεις θεωρητικοποίησης των αδυναμιών μου ( http://users.thess.sch.gr/veccio/ereyna/groupa.htm ) … “πάλι αυτές οι ……..” θα μου πείτε … (μαζεύω κι άλλες κι ας είναι τούτσι) επιτρέψτε μου ως λαθρεπιβάτης (εκτός τζουρά σίκ πάρκ) να πω ότι η χρήση του όρου “δωσίλογος” για την μεταγενέστερη κριτική αφήγηση-ανάλυση που παραθέτει ο Ιός (πολλές φορές ως άσωτος υιός) αλλά με -ανεξαρτήτως “υιοθεσίας μας”- χρήσιμη αυτοαναφορική συνέπεια, είναι τουλάχιστον υπερβολική και κινείται στο κλίμα που εύστοχα περιγράφει ο Α.Π. στο σχ. 13 (μέσω και Κωστ. Παλ.) διαγράφοντας-ιχνηλατώντας μιαν αντίστροφη (από το “αντεθνιστικό” στο “εθνικιστικό” στρατόπεδο πορεία ενός κατανοητού (ουδείς αναμάρτητος) ένθυμου λόγου. Τώρα, αν αυτό το (ας μου επιτραπεί) ολίσθημα αποτελεί καθοριστικό τεκμήριο “ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ” αυτό είναι αλλουνού αντιπαππά ευαγγέλιο(
… Μην μπαίνω πάλι, σαν το λαγό στ’ αμπέλι (κατόπιν ανεμπόδιστης e-επικοινωνίας διατίθεται σε πολλές και ενδιαφέρουσες mp3 εκδοχές) σε ξένα ιδιόκτητα περιφραγμένα-μουλουπεριφρουρούμενα χωράφια. Ο καθείς και το μ-λ Τζουρά Σίκ Πάρκ του.
Αδέλφια, συγχαρητήρια γιά τήν Αντίσταση ενάντια στήν χαζοχαρούμενη λήθη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί, ο Πόντος ζεί καί βαστά ¨οσο βασταγνε τα ρασσια σήν βαρυχειμωνίαν, όσο βαστάγνε τα δεντρα σήν παραγρανεμίαν, όσο βαστά η θάλασσα τού κόσμου τά καράβεα, οσον βαστά ο ουρανός εκείνα όλεα τ άστρα, όσο βαστά τό χάλκωμαν σή καζαντζή τά σσέρεα, όσο βαστά τό σίδερον σήν βαρυτσακουτσέαν¨ Καί βαστάμε γιατί μάς στοιχειώνει τό μοιρολόϊ, η περιφάνεια, καί η αντοχή τής πρώτης γενιάς πού έκανε την πέτρα ψωμί καί επέζησε γιά νά μας διηγηθεί από πρώτο χέρι τήν Ιστορία. Αυτήν εμείς δέν την μάθαμε μέσα από τά βιβλία τής Ελλαδιανής ¨ιστορίας¨ . Από τά Κοτύλια τής Γκιουμουζχανάς στρατεύτηκαν 18 νέοι. Επέστρεψαν ημιθανείς μόνον οι δύο.Τά πτώματα τών 16 αφιερώνονται στούς ιδεοληπτικούς αρνητές τής μεθοδευμένης εξόντωσης. Τί θά πούνε οι ελλαδιανοί μύωπες γιά την Ιστορία πού ξαναζητά τά εαυτής στήν πολυεθνική Τουρκία μέσα από τίς χιλιάδες τών εξεγερμένων Κούρδων ; Ποιάς πολιτικής υπήρξαν θύματα τά στοιχειώδη ανθρώπινα καί πολιτικά δικαιώματα αυτού τού λαού πού τού απαγόρευαν νά μιλάει καί τήν γλώσσα του ακόμα; Δέν ήταν η ίδια πολιτική πού κοκκίνισε τά ποτάμια μέ τό αίμα τών σφαγμένων Αρμενίων; Δέν ήταν η ίδια πολιτική τών Εμβέρ, Ταλάτ καί Κεμάλ πού αποφάσιζαν τό 1911 στήν Θεσσαλονίκη τήν Τουρκική μετάλλαξη τού Οσμανλίδικου κράτους διά της εξοντώσεως τών Ελλήνων καί Αρμενίων; Μά θά μού πείτε πώς οι ελλαδιανοί ¨αριστεροί¨ έχουν πρόταση, καί τήν διατύπωσαν: Νά εορτάζει η Θεσσαλονίκη τήν γέννηση τού μεταρρυθμιστή Κεμάλ. Μήπως κάθε χρόνο στίς 19 τού Μάη; Ο Πόντος ξαναγίνεται επίκαιρος καθώς πυροδοτούνται ανεπιστρεπτί φυγόκεντρες τάσεις στό διά πυρός καί σιδήρου ψευδοσυγκολληθέν Κεμαλικό “Τουρκικό¨ έθνος. Ως Πόντιοι καλούμαστε νά πρωτοστατήσουμε στήν ευαισθητοποίηση τού Ελληνισμού γιά την χάραξη μιάς πολιτικής γιά τό Κουρδικό ζήτημα καί γιά τό ¨Τουρκικό” ζήτημα. Η ελλαδιανός αυτισμός καί η ψωφοδεής πασιφιστική αφασία γιά τό κουρδικό, όταν δίπλα μας συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές, υπερβαίνει κατά πολύ τόν “ρεαλισμό” τής στρουθοκαμήλου. Αδέλφια ,εμείς μπορούμε νά τούς χαλάσουμε τήν σούπα…
Πολυχρονίδης Γιώργος.
Νομίζω ότι το μεγαλύτερο λάθος είναι να προβαίνουμε σε απόλυτες και μανιχαϊστικές αξιολογικές κρίσεις.
Όσον αφορά το θέμα της Μ-Λ Μακεδονίας θα πρέπει να απαντήσουμε πρωτίστως στο τι σημαίνει ο όρος “έθνος”.
Η mainstream θεώρηση από τις όμορες της Μ-Λ Μακεδονίας χώρες ονομάζεται το “φαινόμενο του λεοφωρείου”.
Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία θεωρούν ότι η εθνογένεση καλώς προέκυψε στα Βαλκάνια, αφού συνετέλεσε στην γέννησή τους, όμως από τη στιγμή που γενηθήκανε αυτές (άντε και η Αλβανία) τότε θεωρούν ότι η διαδικασία της εθνογένεσης σταμάτησε.
Είναι όπως όταν βλέπεις το λεωφορείο να έρχεται ασφυκτικά γεμάτο και σπρώχνεις, σπρώχνεις, και μετά βίας μπαίνεις κι εσύ.
Στην επόμενη στάση, ανοίγει η πόρτα και τότε, βλέπεις ως “εχθρούς” σου, αυτούς που σπρώχνουν τώρα εσένα, όπως ακριβώς έσπρωχνες κι εσύ τους προηγούμενους!
Σίγουρα, τα δομικά υλικά της εθνογένεσης των εθνικώς αυτοπροσδιοριζομένων ως Μακεδόνων ήταν “λίγα”, διότι την οικοδομή των δομικών υλικών την άδειασαν πριν έλληνες, βούλγαροι, σέρβοι και στο τέλος οι αλβανοί.
Έτσι, έμειναν για τους Μ-Λ Μακεδόνες κάτι λίγα, κάτι “ψιλά” και αναποφεύκτως το δικό τους στόρυ, “μπάζει” και κυρίως ακούγεται μπανάλ, ρετρό και παρωχημένο.
Αν λοιπόν δεχτούμε την εθνογένεση ως μη νόμιμη διαδικασία πλέον (όποιος πρόλαβε, πρόλαβε), τότε ναι, οι γείτονές μας δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν ό,τι και εμείς πριν διακόσια χρόνια.
Όμως, με ποιο δικαίωμα αποφασίζουμε εμείς να σταματήσει ένα φαινόμενο που δεν λέει να σταματήσει;
Έχει τεράστιο ενδιαφέρον η περίπτωση του Κοσόβου: θα αναπτύξει μια εθνομυθολογία που θα το καθιστά διακριτή εθνότητα από την Αλβανική ή θα αφομοιωθεί με αυτήν;
Οι Μαυροβούνιοι, τι είναι εθνολογικά;
Αυτοπροσδιορίστηκαν ως διαφορετική εθνότητα από τα αδέρφια τους, τους Σέρβους και σήμερα έχουν το δικό τους κράτος.
Ακόμη και στο Βέλγιο, η εθνογένεση είναι σε δραστηριότητα: το ενοποιητικό στοιχείο του Βελγίου, η κοινή θρησκεία Βαλλόνων-Φλαμανδών (καθολικισμός) σε αντιδιαστολή με αυτή των Ολλανδών (προτεσταντισμός) ήταν η κύρια αιτία που οι ομόγλωσσοι με τους Ολλανδούς Φλαμανδοί, προτίμησαν την κοινή θρησκεία και έτσι έκαναν το κράτος του Βελγίου με τους Βαλόνους(γαλλόφωνους).
Σήμερα, που η θρησκεία ως ενοποιητική δύναμη έχει υποχωρήσει στον πάτο, αναδύονται στην επιφάνεια τα σημεία που χωρίζουν τις δύο κοινότητες.
Η Εθνογένεση δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ, και η ιδεοληπτική μας άποψη να επιβάλουμε στα Βαλκάνια την πάταξη ενός κοινού φαινομένου αποτελεί παραδοξότητα και παραλογισμό.
Θυμίζει την απόφαση μιας τοπικής οργάνωσης του ΣΕΚΕ (της Λάρισας νομίζω) όπου η ολομέλειά της αποφάσισε (ομοφώνως παρακαλώ) ότι … δεν υπάρχει Θεός!!!
Οπότε, κανένας δεν νομιμοποιείται να απαγορεύει κάποιον το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό.
Ούτε είναι ο Μέγας Αλέξανδρος ιδιοκτησία του Ψωμιάδη και του πατερ Άνθιμου λες και είναι το λούτρινο αρκουδάκι που “ζεν το ζίνουμε στα άλλα τα παιζάκια”…
Καλησπέρες πολλές
doctor
Υ.Γ. Κύριε Σαραντάκο, απ’ότι βλέπετε, βιαστήκατε να με χαρακτηρίσετε …ρεσαλταδόρο. Τι λέτε;
”Θυμίζει την απόφαση μιας τοπικής οργάνωσης του ΣΕΚΕ (της Λάρισας νομίζω) όπου η ολομέλειά της αποφάσισε (ομοφώνως παρακαλώ) ότι … δεν υπάρχει Θεός!!!”
Νομίζω οτι αυτό το ανέφερε ο Θεοτοκάς στην ”Αργώ ”..για την περιοδο του Μεσοπολεμου ( μπορει να κανω και λαθος)
Πολυχρονίδη Γιώργο,
άσε, δεν θα πάρουμε.
Έτσι ξεκίνησαν κάποιοι πριν κάποια χρόνια και έβαλαν στο στόμα του θηρίου τους αθώους και αφελείς ελληνόφωνους μουσουλμάνους του Πόντου.
Άσε καλύτερα !
Και πάνω απ’ όλα: Έξω οι μυστικές υπηρεσίες από τον Πόντο και το ποντιακό.
Μπορείς να δεις τα παρακάτω σχετικά :
http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/02/22/25-2-07/
http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/12/14/14-12-2007/
——————-
Γράψε περισσότερα για την ιστορία των παιδιών απ’ τα Κοτύλια…
Ομέρ
“Η Εθνογένεση δεν πρόκειται να σταματήσει ποτέ…”
Τι θα λέγατε επ’ αυτού κ. Νοσφεράτε;
Ομέρ
ε το ποτε δεν θα τολεγα ..Επι της ουσιας ομως μάλλον συμφωνω ..Δηλαδή ποτε μου δεν καταλαβα για ποιο λόγο θα επρεπε -σωνει και καλά - η εθνογενεση να ειχε περιοριστει μόνο κατά τον 19ο αιωνα …
Οι Παλαιστινιοι π.χ ;
Επίσης …δεν νομίζω - και το εχω διατυπώσει κατ’ εαναληψη οτι η Παγκοσμιοποιηση ειναι μια διαδικασια αντιθετη με την εθνογεννεση .. Ισα - σια πιστευω οτι την προκαλεί
Γιατρέ μου, αν εσείς (σε ευθεία αντίθεση με τις θαυμάσιες σελίδες σας, που τις παρακολουθώ καιρό τώρα) βγάλατε ακροδεξιό (έστω αντεστραμμένο) όποιον κάνει κριτική στην εθνικιστική λογική, ε, από μακριά μού φανήκατε ρεσαλταρισμένος. Λυπάμαι, δεν είχα μαζί τα γυαλιά μου.
Νοσφ, σωστά θυμάσαι, ο Θεοτοκάς στην Αργώ το παρουσιάζει σαν ψηφοφορία σε συνέλευση φοιτητικού συλλόγου. Υπόψη, σε μυθιστόρημα. Ότι είναι απόφαση του ΣΕΚΕ Λάρισας (ή άλλης περιοχης) κατά 99% είναι αστικός μύθος -και εν πάση περιπτώσει, τα φύλλα του Ριζοσπάστη υπάρχουν ονλάιν, ας δοθεί παραπομπή.
Αδελφέ Ομέρ, η προκατάληψή σου απέναντί μου σέ κάνει άδικο.
Μέ ταυτίζεις, λανθασμένα, μέ συγκεκριμένες ομαδοποιήσεις στόν οργανωμένο ποντιακό χώρο χωρίς νά γνωρίζεις ότι εγώ βρίσκομαι υπό διαρκή αναθεώρηση, καί μέ πάντοτε ενεργή τήν επιδεκτική πλευρά μου στόν διάλογο. Δέν ταυτίζομαι μέ κανέναν. Κατά καιρούς καί κατά συνείδηση παίρνω θέσεις πού μέ φέρνουν σέ αντίθεση μέ τά στερεότυπα τής μιάς ή της άλλης πλευράς, αλλά από ότι διαπιστώνω αυτό δέν γίνεται ούτε καί σέ αυτό τό ιστολόγιο ανεκτό. Τό ότι εκτιμώ ορισμένα πράγματα στόν Καλεντερίδη, δέν μέ καθιστά ανίκανο νά αντιλαμβάνομαι τίς αδυναμίες του. Τό ίδιο ισχύει καί γιά τόν Αγκτσίδη, τόν Φωτιάδη τόν Χαραλαμπίδη. κ.λ.π Κανείς τους δέν προσφέρει μιά ολοκληρωμένη πολιτική στρατηγική γιά τό Ποντιακό χωρίς αυτό νά απαξιώνει τήν συμβολή τους. Τό ¨άσε δέ θά πάρουμε¨ πόυ μού απηύθηνες, είναι ατυχές γιατί εγώ δέν πουλάω τίποτε. Σ ευχαριστώ γιά την φιλοξενεία σου..
Την απόφαση του ΣΕΚΕ Λαρίσης την παρέθεσα χαριτολογώντας.
Κάποτε έψαξα κι εγώ και όντως, δεν βρήκα κάποια πηγή που να την επιβεβαιώνει.
Όσο για την εθνογένεση, κάτι κουζουλοί Κρητικοί κυκλοφορούν με κάτι περίεργες σημαίες και πλάκα πλάκα μερικοί το παίρνουν σοβαρά!
Κύριε Σαραντάκο, δεν νομίζω κανείς να αμφισβητεί ότι όλες οι κοσμοθεωρίες (και αναποφεύκτως και ο Διεθνισμός) στην πιο ακραία τους μορφή, “συναντάνε” την αντίθετή τους!
Ξέρετε πόσο εύκολο είναι το πέρασμα από την ακροαριστερά στην ακροδεξιά; Σαν το pac man -αν το θυμάστε οι παλαιότεροι!
Δεν αναφέρομαι φυσικά στον “Ιό”, με τις αξιολογικές κρίσεις του οποίου συνήθως διαφωνώ (υπερμεγεθύνει, υπεραπλουστεύει και κρίνει κατά το δοκούν), όμως οι πηγές του είναι πάντα αξιόπιστες. Το λάθος είναι ότι αφικνείται από αξιόπιστες πηγές τις οποίες διηθίζει σε ένα ακραίο διεθνιστικό φίλτρο και έτσι εξάγει λανθασμένα συμπεράσματα.
Έχω διαβάσει διάφορα φυλλάδια της Διεθνιστικής ακροαριστεράς όπου οι Μ-Λ Μακεδόνες (το ξαναλέω: έτσι αποκαλώ τους γείτονές μας χαριτολογώντας, διότι το θέμα πλέον έχει καταντήσει αηδία) παρουσιάζονται σαν αγνοί κάτοικοι των ελβετικών άλπεων όπου ασχολούντα με τα αμνοερείφιά τους, ήρεμοι, πράοι, εχθροί του πολέμου, ταξικά αδέρφια, ηρωικά και καρτερικά υπομένοντες την (εδώ αρχίζουν τα ταρατατζούμ) επέλαση, την επίθεση του ελληνικού καπιταλισμού (ουάο), την άγρια λαίλαπα του ελληνικού κεφαλαίου (του ποιου;), την σκληρή επέλαση της άρχουσας ελληνικής αστικής τάξης (τα χάπια μου) η οποία αφού έχει αποκοιμίσει το υπερήφανο ελληνικό προλεταριάτο με τα ΜΜΕ, τους παπάδες και τους δασκάλους (μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά) το έχει βάλει στο δρεπανηφόρο άρμα της, και όλοι μαζί έχουν πέσει σαν τον λύκο στο αγνό, άσπιλο και αμόλυντο προβατάκι, τον υπερήφανο Μακεδονικό λαό, που αγωνίζεται απέναντι στον (εδώ έρχεται ο οργασμός)…. ελληνικό Ι-ΜΠΕ-ΡΙ-Α-ΛΙ-ΣΜΟ (αν έχετε τον Θεό σας που εγώ δεν τον έχω).
Και έτσι βγαίνουν λάδι τα καλόπαιδα του VMRO και όλη αυτή η πλύση εγκεφάλου που δέχεται η κοινωνία της γείτονος χώρας, όπου η πραγματικότητα σουλουπώνεται και ο λαός προσπαθεί να ξεχάσει το παρόν, βυθιζόμενος σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν, όπου ακόμη και ο Βουκεφάλας μιλάει σλαβικά…
Όχι ότι εδώ κάποιοι δεν κάνουν το ίδιο, επιζητώντας την εθνική στύση υποδυόμενοι πότε τον Μεγαλέξαντρο, πότε τον …Ζορό.
Ή (ακόμη χειρότερα) βλέποντας τους Ελ να έρχονται από τον Σείριο (ναυτάκι Σειριανό που λέει και το τραγούδι).
Ο εθνικισμός είναι τα γυαλιά της μυωπίας της ιστορίας.
Ο ακραίος Διεθνισμός είναι τα γυαλιά της πρεσβυωπίας.
doctor
”Ο εθνικισμός είναι τα γυαλιά της μυωπίας της ιστορίας.
Ο ακραίος Διεθνισμός είναι τα γυαλιά της πρεσβυωπίας.”
Ξερετε Doctor οτι ορισμένοι υπερηλικες (οπως εγώ να πουμε )εχουν ταυτοχρόνως Μυωπία και Πρεσβυωπία;
Μικρές Πικρες Αλήθειες (ή και μικρά βρωμικα ψεμματα …ποιος ξερει)
————————————————–
* Ο Βουκεφάλας δεν μιλουσε ουτε σλαβικά ουτε ελληνικά . Ηταν Αλογο
* Ειμαστε τοσο απογονοι του Μεγαλου Αλεξανδρου οσο και οι ΣλαβοΜακεδονες (κατ’ αρχήν Ο Μ. Α δεν αφησε απογονους αλλά επιγονους …και αν αφησαν οι εταιροι και πεζαιτεροι του τα αφησαν κυριως στην Μεσοποταμία Περσια Ινδια , Αιγυπτο κλπ)
* Οι γειτονες ειναι τοσο ακριβώς ”καλοι” οσο κι εμεις (ισως καπως -ακομη-καλυτεροι ισως δεν εχουν ακομα ξεφτιλιστει εντελώς απο τα διαφορα τι βι σοου και τα εκει σκανδαλα των κυβερνώντων τους… ε που θα παει ! )
* Η ηγεσια των γειτονων αποτελειται τοσο απο ημιμαθεις Αμερικανοδουλοι γιαπηδες οσο και η δικη μας… Οι δικοι τους ειναι ισως πιο νεοι και εχουν μεγαλυτερο ποσοστο ξενογλωσσων ημιμαθών - αποφοιτων Αμερικανικων Πανεπιστημιων - απο τους Νου Δου δες οι οποιοι γνωριζουν μαλλον την Αγγλικήν περιπου οσο και την Ελληνικήν(ορα Ψωμιαδης) Οχι βεβαια οτι αυτό ειναι το κυριοτερο μειονεκτημα τους ..
* Φυσικά μενουμε εκπληκτοι οταν ανακαλύπτουμε οτι μετα απο μια δεκαετία και βαλε Υστερικου εθνολαικισμου οπου ο καθε μπαστουνοβ..χος διακυρηττε διαπρυσίως και με την συνοδεια Ταμπουρλων την πληρη και μοναδική ελληνικότητα της Μακεδονιας και την ιδικήν του βεβαιως βεβαιως και ιερωμένοι δηλωναν οτι οι ”Γυφτοσκοπιανοι ”’ειναι κακοι και εγληματιες κλπ κλπ
-και διαφοροι το εξαιρετικου ηθους συνθημα ” Σκοπιανοι - σκοπιανοι της μα..ς το μ…”
- Οτι και οι Γειτονες ειναι ικανοι για ακριβώς τα ιδια -υστερικά ξεσπασματα , καθώς και για τηνν ιδια εθελο Αμερικανοδουλεια που
-και ημεις και η ηγεσια μας επιδειξαμε εδώ και χρονια και συνεχιζουμε ακαθεκτοι ( φλερταροντας βεβαια και ολιγον Σαρκοζύ τον ”Γαλλο”
( οποτε αρχιζουμε τα ..μα ! πως ειναι δυνατόν …Τσ! Τσκ! Τσκ! στον 21 αιωνα ..σα δεν ντρεπονται !οι κακομαθημενοι , οι εθνικιστες οιβαρβαροι!)
* Αυτή η διαδικασια ονομαζεται ”Προβολή” ..Λες στον Γιανακη : μη φερεσαι ετσι γινεσαι κακό παιδί..- Και σου λέει : ο Γιωργακης ειναι πιο Κακός
(μωρε Γιαννακη …για σενα μιλάμε τωρα …για την δική σου κακομαθησια …τον δικό σου εθνικισμο …!)
* Καλά ξεμπερδεματα …( Με τα Αμερικανακια στις ηγεσιες τους και ημων κι εδώ κι εκεί)
Ας μιλήσουμε λίγο και γι αυτά:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=39593184
( Βρε παιδια ..Τοσα χρονια στα Μπετά στο συγκεκριμμενο τμημα της Μπλογκοσφαιρας ..κιεχω δει απειρα Ποστ για τον Τσιπρα , τον Σταλιν , το Κκε, τον Γιωργακη , τους Ο- Π
για ολους …και εναντιον ολων —
Για τον Κωστακη δεν ειδα κουβεντα …( το Ασφαληστρικό , τις μιζες των ομολογων ,τα Απειρα - απειρα σκανδαλα …κουβεντα )
και δεν εννοω μονο τον Π & Α… γενικά μιλαω (για τον χωρο της μπλογκοσφαιρας οπου κινουμαι
Νοσφεράτε έχεις δίκηο… πολύ δίκηο. Και δικός μου καϋμός είναι. Μήπως να γράψεις ένα δικό σου που θα τα μαζεύει όλα τα σκάνδαλα, μαζί και όλα τα υπόλοιπα;
Σεβαστέ Σαραντάκο, παραήσουν βιαστικός και άδικος.
Ομέρ ο δίκαιος
κι αν εχω γραψει…(δεν ειναι δυσκολο να γραψεις εσύ Ω! Δικαιε…
Αγγελακας: Σιγα μη κλαψω :
http://www.youtube.com/watch?v=jTVHuoUZ8VQ&feature=related
Πάντως ο δόκτωρ, στο σχόλιο 23 (ουάου, μαγικός ο αριθμός) εκφράστηκε όμορφα και είπε ΑΚΡΙΒΩΣ όσα ήθελα να πω!…
(τι ευτυχία, αν τον παρακολουθήσω είναι αντίδοτο ΚΑΙ για την… πολυλογία μου)!
Γειά σου δόκτωρ, με τις δωρεάν θεραπείες!
Υ.Γ. Η πλάκα είναι, δόκτωρ, ότι τόσα χρόνια διάβαζα τον “Ιό” ΜΟΝΟ για τις πηγές του, και όποτε… προχωρούσε σε αξιολογικές κρίσεις έλεγα μέσα μου “ντάξει, τώρα είναι άσχετο μπλα-μπλα”.
Κατ’ αυτό τον τρόπο μου διέφευγε μεγάλο μέρος των λαθών κρίσης που κάνει, απλούστατα διότι… ΔΕΝ με ενδιαφέρουν οι κρίσεις, με ενδιαφέρουν τα ΓΕΓΟΝΟΤΑ.
Πολυχρονίδη Γιώργο
χαίρομαι για τις διευκρινήσεις σου και σόρι για το ύφος μου. Αλλα, να ξέρεις -και ξέρουμε- ότι κάποιοι πλήρωσαν πολύ ακριβά τη συγκεκριμένη πρόταση. Και επειδή μετά από τις εμπειρίες αυτές θα έπρεπε να είμαστε πιο προσεκτικοί, βλέπεις τέτοιου τύπου αντιδράσεις.
Το πρόβλημα είναι ότι εμείς οι Πόντιοι ζούμε στην κοσμάρα μας και στο γκέτο μας.
Όσοι το κατανοούν τρομάζουν !
Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται είναι ευτυχείς !
Εμείς είμαστε απλώς προσεχτικοί!
Ομέρ
@ “Ας μιλήσουμε λίγο και γι αυτά ”
αλλά και για αυτά:
«ΓΙΑΤΙ Ν’ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ;»
…πολλά από τα αυτονόητα έχουν πάψει (στην πράξη) να ισχύουν…
…Όμως, το ότι δεν είσαι ελέφαντας, στην ελλαδική κοινωνία του σήμερα χρειάζεται ν’ αποδειχθεί με μάρτυρες και κόπο πολύ, πράγμα που σημαίνει ότι γέμισε Άννες και Καϊάφες η κοινωνία μας. Αντίστοιχα γέμισε και Πόντιους Πιλάτους, συμπλήρωμα απαραίτητο στο πασίγνωστο σύστημα. Νέα ιμάτια και καθαρές πετσέτες παρακαλώ! Και… προσοχή! δεν είναι οφθαλμαπάτη. Πολλοί απ’ αυτούς θα βρίσκονται αύριο στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών αγώνων και των διεκδικήσεων για μια δικαιότερη, πιο ελεύθερη ζωή!…
…Έχει τελειώσει η συλλογικότητα λοιπόν; Σε μεγάλο βαθμό ναι, κι αυτό είναι γενικό φαινόμενο σε μια ελληνική κοινωνία που πορεύεται επί του ιδιωτικού συμφέροντος, νοσταλγώντας ή υποκριτικώς υποστηρίζοντας το συλλογικό…
…Όταν ο συνδικαλισμός εκπροσωπεί κομματικές γραμμές, ας μην έχουμε την αυταπάτη ότι τα ατομικά συμφέροντα (που τελικά εκπροσωπούνται μέσα από έναν τέτοιο κομματισμό) μπορούν να υπηρετήσουν και τα βαρύγδουπα μηνύματά του περί κοινωνικών δικαιωμάτων…
…Ο εχθρός είναι κυρίως μέσα μας. Αποτελούμε μεγάλο μέρος του προβλήματος. Αν θέλουμε να αλλάξουμε τα πράγματα ας κάνουμε κι ένα κόπο να αλλάξουμε τους εαυτούς μας. Λίγα απέμειναν πια από τις συλλογικότητές μας. Τι λέτε; Να τα καταθέσουμε κι αυτά στο μνημείο της υποκρισίας;
εκλογή από το:
http://users.thess.sch.gr/szygouras/apom-syllog.htm
βλέπε και “1,2,3, … Σύλλογος”
πάτο-πάτο στο: http://users.sch.gr/veccio/ereyna/gsh.html
Νοσφεράτε, για τους πάσχοντες ταυτοχρόνως από μυωπία και πρεσβυωπία υπάρχουν και τα πολυεστιακά γυαλιά!
Όσο για τις λαμογιές του Κωνσταντίνου του Β’ του Μαύρου Αμάν Αλή τι να πει κανείς.
Από την πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση, αυτή του Κωλέττη το 1844, το “βαθύ” κράτος της λαμογιάς είναι παρόν:
http://dimitrisdoctor.blogspot.com/2007/09/1844.html
***
Omadeon, αμοιβαία τα αισθήματα!
***
Ομέρ efendim, οι πόντιοι θα είμαστε μια ζωή στην κοσμάρα μας όσο θα στριφογυρίζουμε πίσω από το γεγονός της σφαγής μας, αδυνατώντας να σταθμίσουμε και τους άλλους παράγοντες και έτσι δαιμονοποιούμε τον Ελ.Βενιζέλο (όχι το αεροδρόμιο) και “καθαρίσαμε”.
doctor
πολυεστιακά γυαλιά!(ακριβώς οτι χρειαζομαι …
Η μαλλον χρειαζομαστε ολοι
Προβλεψη : Προβλεπω οτι αν ο Π&Α κανει Ποστ τις παρουσες λαμογιες θα ξετιναξει τους Πινακες της W PRESS
( Εκτος αν του τη βγει κανενας Μπενοπουλος)
Ασχετο: Αληθεια τι εγινε με τον Ψωμιαδη και την Νομαρχια και την Κορωνεια ; ξερει κανεις;
δοκτωρα απο οτι βλεπω το σχολιο σου αφορουσε (και )τους Γερμανους Πρασινους :
http://panosz.wordpress.com/2008/04/12/g_greens/#comment-36365
”’Όσο για τις λαμογιές του Κωνσταντίνου του Β’ του Μαύρου Αμάν Αλή τι να πει κανείς.
Από την πρώτη κοινοβουλευτική κυβέρνηση, αυτή του Κωλέττη το 1844, το “βαθύ” κράτος της λαμογιάς είναι παρόν:”
Πολύ γενικό μου φαινεται αυτό Δοκτωρ
(δικιο εχεις αλα ειμαστε στο 200
με εκτιμηση
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=26000064
Αδελφέ Ομέρ, νά τό πώ απλά καί κατανοητά. Δέν μιλώ γιά κανένα αντάρτικο στόν πόντο. Μιλώ γιά τα΄στοιχειώδη πολιτικά καί ανθρώπινα δικαιώματα. Τό δικαίωμα στόν αυτοπροσδιορισμό, στό νά μιλάω καί νά διδάσκομαι την γλώσσα μου, νά πιστεύω όποιον θεό θέλω ή να είμαι άθεος, όποια ιδεολογία θέλω χωρίς νά ποινικοποιείται η εκφορά της,νά έχω τίς ίδιες ευκαιρίες καί τά ίδια δικαιώματα μέ όλους τούς άλλους πολίτες. Μέ αυτό τό πανανθρώπινο κριτήριο εάν κρίνουμε κάθε πολιτική, τότε ξεφεύγουμε από τήν κοσμάρα μας είτε αυτή είναι ποντιακή είτε είναι εθνικιστική είτε έιναι στενόμυαλα πατριωτική ,είτε είναι στενόμυαλα διεθνιστική. ( Οι σκέψεις αυτές είναι τού Νίκου Δήμου στό “Εγκώμιο Ελευθερίας”). Καί όπως ο Τούρκος τής Δυτικής Θράκης έχει όλο τό δικαίωμα νά αυτοονομάζεται Τούρκος άν τό επιθυμεί (χωρίς βέβαια νά είμαστε αφελείς όσο αφορά την δράση τών απανταχού μυστικών υπηρεσιών), όπως ο σλαβόφωνος ματαλλαγμένος βούλγαρος τής Δυτικής Μακεδονίας πρέπει νά μπορεί νά διατρανώνει ελέυθερα τήν όποια του ταυτότητα, άλλο τόσο αυτό τό δικαίωμα τό έχουν 12 εκατομύρια κούρδοι τής Τουρκίας πού είναι θύματα τής ίδιας εθνικιστικής ισοπεδωτικής μισαλλοδοξίας τής οποίας έπεσαν θύματα οι παπούδες μας. Κ
Αδελφέ Ομέρ, νά τό πώ απλά καί κατανοητά. Δέν μιλώ γιά κανένα αντάρτικο στόν πόντο. Μιλώ γιά τα΄στοιχειώδη πολιτικά καί ανθρώπινα δικαιώματα. Τό δικαίωμα στόν αυτοπροσδιορισμό, στό νά μιλάω καί νά διδάσκομαι την γλώσσα μου, νά πιστεύω όποιον θεό θέλω ή να είμαι άθεος, όποια ιδεολογία θέλω χωρίς νά ποινικοποιείται η εκφορά της,νά έχω τίς ίδιες ευκαιρίες καί τά ίδια δικαιώματα μέ όλους τούς άλλους πολίτες. Μέ αυτό τό πανανθρώπινο κριτήριο εάν κρίνουμε κάθε πολιτική, τότε ξεφεύγουμε από τήν κοσμάρα μας είτε αυτή είναι ποντιακή είτε είναι εθνικιστική είτε έιναι στενόμυαλα πατριωτική ,είτε είναι στενόμυαλα διεθνιστική. ( Οι σκέψεις αυτές είναι τού Νίκου Δήμου στό “Εγκώμιο Ελευθερίας”). Καί όπως ο Τούρκος τής Δυτικής Θράκης έχει όλο τό δικαίωμα νά αυτοονομάζεται Τούρκος άν τό επιθυμεί (χωρίς βέβαια νά είμαστε αφελείς όσο αφορά την δράση τών απανταχού μυστικών υπηρεσιών), όπως ο σλαβόφωνος ματαλλαγμένος βούλγαρος τής Δυτικής Μακεδονίας πρέπει νά μπορεί νά διατρανώνει ελέυθερα τήν όποια του ταυτότητα, άλλο τόσο αυτό τό δικαίωμα τό έχουν 12 εκατομύρια κούρδοι τής Τουρκίας πού είναι θύματα τής ίδιας εθνικιστικής ισοπεδωτικής μισαλλοδοξίας τής οποίας έπεσαν θύματα οι παπούδες μας. Κ
Συμπλήρωμα. Καί εμείς οι Πόντιοι σιωπούμε ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΠΙΤΑΣΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ. Τήν ευθυγράμμιση μέ τά εκάστοτε κρατικά συμφέροντα την πληρώνουν ακόμα καί σήμερα οι Λαοί. ΑΝ ΣΙΩΠΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΕ ΠΟΙΟ ΗΘΙΚΟ ΕΡΙΣΜΑ ΕΔΡΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ; Αυτό ήθελα νά πώ καί όχι αυτό πού ήθελες να καταλάβεις. Αδελφικά Πολυχρονίδης Γιώργος
http://panosz.wordpress.com/2008/04/12/g_greens/#comment-36389
ενα πολύ καλό σχολιο του Δόκτωρος ….
Δε σιωπούμε μόνο για τους Κούρδους, αλλά και για το ότι τα ελληνικά στρατεύματα ακολουθούν, σαν πιστά σκυλιά, τα αμερικανικά στρατά όπου αυτά τους χρειάζονται. Στο Κόσοβο, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και ποιοός ξέρει που αλλού.
Ευρύτερο είναι το πρόβλημα σύντροφε και όχι μόνο ποντιακό.
Ομέρ
Κι ένα ακόμα καλύτερο από τον π2 :
http://panosz.wordpress.com/2008/04/12/g_greens/#comment-36389
Καλά ρε Νοσφεράτε, δεν είπαμε να κόψουμε το μπανιστήρι…
Εγώ πάντως έχω δηλώσει ότι Αδμινίστωρ στο εξής είναι ο “μουμούλ”
Ομέρ ο ζερβός
Αδελφέ Ομέρ. Θά σού πώ γιά τά Κοτύλια.
Η Γιάγια μ’ έλεε ότι όταν ήταν μικρή (γεννήθηκε τό 1902) ζούσε ένας τυφλός τσοπάνος 100 χρονών πού ισχυριζόταν ότι ηταν ο πρωτος κάτοικος τού χωριού.Οι κάτοικοι τού χωριού ήταν φυγάδες από άλλα μέρη. Οι προπαπούδες τού παπού μου είχαν καταφύγει στά Κοτύλια από τά Πλάτανα μετά από επιδρομή Λαζών πειρατών. Τό χωριό είχε φυγάδες καί από τό Ερζερούμ. Βρισκόταν κρυμένο στήν άκρη ενός οροπέδιου, 10 χιλιόμετρα Β. τού σημερινού Κελκίτ (οι δικοί μας τό Κελκίτ τό έλεγαν Τσιφλίκ). Στό ίδιο οροπέδιο βρίσκεται ακόμα καί σήμερα το τουρκικό Gudul τού οποίου τό χωριό μας αποτελούσε συνοικισμό (μετζιρέ).
Σήμερα στό χωριό μας υπάρχουν μόνο τά μισογκρεμισμένα δώματα τών παπούδων μας πού οταν τα αντικρίζεις σέ πιάνει δέος ..Κάτι σάν τόν Μυστρά…
Νά σού πώ γιά τις σχέσεις των Τούρκων μέ τούς δικούς μας..Όταν έρχονταν ληστές στό χωριό, οι Τούρκοι τού Gudul έτρεχαν με κίνδυνο της ζωής τους νά προφυλάξουν τούς δικούς μας.. Οταν οι δικοί μας έφευγαν τό 1923 οι Τούρκοι έκλαιγαν.. Ο παππούς μου κρυβόταν για να μήν τόν επιστρατεύσουν καί επέζησε.. Κάποτε τρέξανε στό σκοτάδι νά τόν πιάσουνε άλλα τούς ξέφυγε καί στά χέρια τών ζαπτιέδων έμεινε τό Ρώσσικο επανωφόρι του. Τότε μιά καπάτσα θεία έτρεξε στόν τσαούση καί τόν μάλωσε γιατί δηθεν μέσα στό σκοτάδι τήν κυνήγησαν οι χωροφύλακες κάι της πήραν καί τό επανωφόρι. Εκέινος διέταξε τούς ζαπτιέδες καί τό επέστρεψαν.
Αλλη φορά μάζεψαν ολες τίς γυναίκες μέσα στό Σχολείο καί θά εσφαζαν μία εγκυο πού τούς αντιμίλησε. Ο παππούς μου πού άκουγε από την κρύπτη τά γεγονότα παραδόθηκε γι να αποφευχθεί η σφαγή. Τότε γλύτωσε την στράτευση μέ ενα γερό μπαχτσίσι πού εδωσε ο προπάππους μου ο Παύλος πού ήταν χαλκωματάς στά γύρω χωριά καί είχε οικονομική δυνατότητα οπότε είχε καί σπίτι μέ δύο δωμάτια.. Κατάφεραν νά στρατεύσουν 18. Γύρισαν μόνο οι 2 σκελετωμένοι. Πρόλαβαν ίσα ίσα τό χωριό καθ’ οδόν γιά την Τραπεζούντα. Τούς έσωσαν μετά από μεγάλη προσπάθεια..
Οι υπόλοιποι που χάθηκαν;
Στον πόλεμο ή στα Αμελέ Ταμπουρού (Τάγματα Εργασίας);
Ομέρ
Στά Αμελέ Ταμπουρού.
Ο άλλος παπούς μου ,ο Γιάννης, ο πατέρας τής μάνας μου, από τήν Κοσπιδή τής Ματσούκας, δέν απέφυγε τήν στράτευση. Επειδή όμως είχε σπουδάσει στό φροντιστήριο της Τραπεζούντας τόν διόρισαν σιτιστή τού Τάγματος (Αμελέ Ταμπουρού) πού άνοιγε δρόμους στό Ερζερούμ. Κατάφερε νά έχουν στοιχειωδως αξιοπρεπή μερίδα καί επέστρεψε ζωντανός. Οταν εφτασε στό χωριό, οι κάτοικοι βρίσκονταν ήδη στην Τραπεζούντα.
“Συνωστίζονταν” επί 2 μήνες μέσα στόν Αγιο Γρηγόριο της Τραπεζούντας. Εκεί τούς προσέβαλε ο τύφος καί πέθαναν από αυτόν ο πατέρας τού παπού μου, η μάνα του καί τό πρώτο του κοριτσάκι η Δεσποινούλα. Η γιαγιά μου, προσβεβλημένη καί αυτή από τόν τύφο δέν μπόρεσε νά πάει στήν ταφή τού παιδιού της, αλλά στό τέλος επέζησε..Τό πλοίο πού τούς παρέλαβε λεγόταν ΩΚΕΑΝΙΣ. Τούς νεκρούς τούς πετούσαν στήν Θάλασσα. Οταν τούς είπαν ότι μπήκαν στό Αιγαίο η θάλασσα κοκκίνησε από τά φέσσια πού πέταξαν από χαρά…
Πολυχρονίδη Γιώργο…
εξαιρετικές αυτές οι ιστορίες των παππούδων μας! Αν θέλεις και το εγκρίνεις, στείλε μας στα παρακάτω μέιλ yason@in.gr ή στο a.zahariad@gmail.com κάποιες σχετικές φωτογραφίες να το κάνουμε αφιέρωμα και να το ανεβάσουμε στο Π&Α.
Eίναι κρίμα αυτά που γράφεις να μείνουν μόνο ως σχόλια κάτω από τον Μητσοτάκη (μπρρρρρρ!) και τον “Ιό” (ξανα-μπρρρρρρ!)
Ομέρ συγκινημένος
Πολυχρονίδη δέξου την πρόταση του Ομέρ. Η μικρές αυτές ιστορίες μας δίνουν τη δυνατότητα να νοιώσουμε εκείνη την εποχή και τις συνθήκες της, για τις οποίες πια μιλάμε θεωρητικά και αρκετά ιδεολογικοποιημένα.
Καλά ρε Νοσφεράτε, δεν είπαμε να κόψουμε το μπανιστήρι…
Ομερ Ζερβέ
Κατ αρχάς εχω το δικαιωμα να βλεπω οτι θελω οπου θελω …και δεν το θεωρώ μπανιστηρι …
άκου μπανιστηρι ..τι να μπανισω βρε …το…μαυρο σουτιέν; ..(Πνεεεευμα και ηθική!)
- Δευτερον ..δεν ειπαμε να κοψουμε τα (ετσι);*
* Δε λεω Αρβανιτικα γιατί δεν μου φταινε οι καυμένοι Αρβανιτες
-Τριτον : Εσυ τι ζόρι τραβάς (πιά)… Δεν εισαι πλεον αντμινιστρατορας …(ουτε σε πιεζει πια κανενας ετσι δεν ειναι; σε πιέζει
Νοσφεράτε, σόρι..
Πραγματικά δεν ήθελα να σου υποδείξω τίποτα. Σόρι και πάλι σόρι… γιατί παραβίασα τις εντολές.
Δε θα το ξανακάνω
Ομέρ
Σε συγχωρώ!
Περί μπανιστηρίου ο λόγος .
Ευρέθησαν οι παρακάτω ορισμοί περί της εννοίας της λέξεως
Α)Η παρακολούθηση ενός μαθήματος ή εκπαιδευτικού αντικειμένου, χωρίς δυνατότητα πρακτικής εξάσκησης.
- Πήγε για μετεκπαίδευση στο εξωτερικό, αλλά δεν τον άφησαν να συμμετέχει στα εργαστήρια, έκανε μόνο μπανιστήρι
Β)Η κρυφή παρακολούθηση ερωτικού περιεχομένου θεάματος, ιδιωτικού χαρακτήρα (π.χ. μιας γυναίκας στο μπάνιο ή ερωτικές περιπτύξεις).
Σε ακραίες περιπτώσεις, όταν επιδιώκεται, θεωρείται βίτσιο.
-Έπιασα το παλιόπαιδο στίς γυναικείες τουαλέττες να κάνει μπανιστήρι από την κλειδαρότρυπα!
Μετά από εκτενή έρευνα διεπιστώθη ότι ουδεμία σχέση έχει ο Νοσφεράτος με τους ως άνω ορισμούς. Περισσότερο με εγκυρο ρεπορτάζ του Π@Α θα το παρομοίαζα..και έχει δώσει εξετάσεις περί αυτού..
Ομέρ
Πολύ σοβαρά τα παίρνεις τα πράγματα..πιο χαλαρά…και υποδείξεις επιτρέπονται εννίοτε , γιατί όχι…
Επί μουμουλίου Αδμινισταρχίας η αισθητική έχει τον πρώτο ρόλο, επιτρεπομένων, εν αρχή, των πάντων άλλων
mumul
Νοσφεράτε
Ετοίμασε κάτι για τον Μαύρο Αμάν μπρε Αλή και της συν αυτώ κουστωδίας… να γράψουμε, όπως λες, κανά νούμερο
mumul
πΑΙΔΙΑ …δεν ειστε πια μικρά ..Ενηλικιωθηκατε
και ως Ποντιοι και ως Αριστεροι
Μπορειτε και μονοι σας (να γραψετε κατι)
http://panosz.wordpress.com/2008/04/12/g_greens/#comment-36412
Σωστοτατος ο δοκτορας…..!!!
Να γράψω εγώ βρε παιδιά, αφού δεν χάνω το χρόνο μου στο μπανιστήρι;
ΠΡΑΖ’ ΑΝ ΤΡΑΟΥ;
(εκτός του J.S.P μ’
σαν γράφω σας νουχλάου
Μπρός στο πυθάρι κάτσανε
δυό πάνινα κοράσια
άιντε να βγούμε στο παρχάρ
να κάνει ο πάνινος τη χαρ’
να φάμε δυό κεράσια
Η λέξις να καταργηθεί
να λέμε “βαλανείον”
να μην το παρακάνουμε…
Από
http://users.thess.sch.gr/veccio/lexolagnil/marimba.htm
(πάτ-πάτ)
Οι φωτογραφίες στέλνονται. Εχω κι΄άλλες..
“Ο διεθνισμός που κατ’ουσίαν υπηρετεί τον εθνικισμό των γειτόνων στην ουσία είναι αντεστραμμένη ακροδεξιά.”
Ή καλύτερα :
“Ο εθνικισμός είναι τα γυαλιά της μυωπίας της ιστορίας.
Ο ακραίος Διεθνισμός είναι τα γυαλιά της πρεσβυωπίας.”
———–
Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Και οφείλουμε όλοι να φοράμε τα πολυεστιακά μας γυαλιά (ωραίο σχήμα δόκτωρα) όταν προσεγγίζουμε τέτοια φαινόμενα σύγκρουσης εθνικισμών!
planitas
τα τσιτάτα -με τα οποία συμφωνούμε απολύτως- είναι του ντόκτορος… Γι αυτό σε παρακαλώ πήγαινε και πέστα και στο χώρο του, γιατί εγώ ενεγκάστα, είμαι πολύ λιόδουρ (που θάλεγε κι ο ντόκτορ) και εγκατέλειψα τη μάταιη συζήτηση για το αν η μαγκούρα είναι μαγκούρα και όχι βιολί -όπως συνηθίζουν τελευταία να υποστηρίζουν διάφοροι (και Πόντιοι, βεβαια βέβαια) …
Ομέρ
Αξιότιμοι,
Ας μου επιτραπεί στο μάλλον εύστοχο μότο που απομονώθηκε (σχ.5
να παρατηρήσω μια ατέλεια (που μπορεί ανοίξει κανείς μια τρύπα). Για λόγους ισονομίας αλλά και συνεπούς όσο το δυνατόν ιστορικής αποτίμησης/καταγωγής των δύο όρων ή θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί εξ ίσου το “ακραίος”, ενδεχομένως να απομακρυνθεί εντελώς (και αυτό προτείνω από μια JSP ταπεινή θέση) η σύνθετη (και ως εκ τούτου μάλλον ατελέσφορη) ονομασία “ακραίος διεθνισμός” να γίνει ΑΕΘΝΙΣΜΟΣ, αν βέβαια συμφωνεί ο εισηγητής (doctor).
Ο διεθνισμός ‘εξ ορισμού’ μάλλον διαπερνά χωρίς να καταργεί τα έθνη, αν θέλει να έχει ταξική προοπτική. Σχετική αναφορά είχε γίνει και στο Π&Α, και είχε εμπλακεί και ο Πάμπλο (άθελα του) αν θυμάμαι καλά.
Με εμπειροτεχνική προπέτεια ο Γνώριζε …
Αεθνισμός, διεθνισμός… ανιθαγενισμός.
Το βαρύνατε και έχω φάει αρκετά απόψε!!!
Μόνο ο Καστοριάδης θα απαντούσε ευστόχως, αλλά δεν δύναται αυτή τη στιγμή…
Καλησπέρα
Υ.Γ. Όταν συγκρίνουμε δύο έννοιες, δεν σημαίνει ότι και οι δύο είναι το ίδιο αρνητικές.
Ο διεθνισμός είναι (κατ’εμέ) καλύτερος του εθνικισμού και μόνο ο ακραίος διεθνισμός μπορεί να φτάσει (να κατέβει) αξιολογικά στο επίπεδο του εθνικισμού.
Ο ακραίος εθνικισμός είναι για ψυχιατρείο με το mein Kampf παραμάσχαλα- αντί της Καινής Διαθήκης…
Όσο για την “διαπέραση” των εθνών, με καλύπτει το “Imagined Communities” του Benedict Anderson, για να μην πιάσω Eric Hobsbawm και γίνει ιμάμ μπαϊλντί η συζήτηση και λέει μετά ο κόσμος: μώσεν αβούτ’ επαλαλώθαν αδαπές…
@Κύριους της Αριστεράς και του Πόντου: