-Φοβάμαι….σκάβει το ίδιο το όνειρό του…
Θυμάμαι ήταν ένα Απριλιάτικο απόγευμα που πέρασα ως πρωτ-έφηβη τα γραφεία της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Νέων Θεσσαλονίκης. Μέσα στην κουβέντα ο μεγάλος Κνίτης με κοίταξε καλά καλά, άπλωσε πάνω στο τραπέζι τα δυο χέρια του σε γροθιές και μου είπε: «Λοιπόν κοίτα να δεις συντρόφισσα! Από δω είναι οι εκμεταλλευτές πλούσιοι, από δω είναι οι εργάτες. Εσύ, με ποιούς είσαι;!»
Τον κοίταξα καλά καλά και θυμόμουν μια φράση από ένα βιβλίο που τότε πρωτοδιάβαζα «Σταμάτα δάσκαλε ν’ ακούσουμε το πουλί!»
της Ελένης Καρασαββίδου
Μου ζητήθηκε λοιπόν με διάφορα προσωπικά μέηλ ανθρώπων που στηρίζουν το άλλο σκεπτικό να συντάξω μία απάντηση με την μικρότερη δυνατή βιβλιογραφική αναφορά, με την πιο απλή γλώσσα
και με τα περισσότερα απτά παραδείγματα ώστε να δείχνει αμεσότερη και να είναι πιο κατανοητή.
Καταρχήν αξίζει να παρατηρήσουμε ότι η μάχη για ιδεολογική ηγεμονία στα ηλεκτρονικά ή χάρτινα έντυπα της αριστεράς στο συγκεκριμένο ζήτημα δεν διεξάγεται με ίδιους όρους, (μ εξαίρεση την λίστα(σημ. Π&Α:λίστα του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ Θεσσαλονίκης), όπου δεν μπορεί να υπάρξει λογοκρισία έτσι κι αλλιώς, και την Εποχή…) κι αυτό επιβεβαιώνει την φράση του Κοροβέση για ανανεωτικό Σταλινισμό. Είναι τραγικό όμως η πολιτική διαφωνία ν ακυρώνει την συντροφικότητα και την κίνηση ιδεών, αλλά αυτό είναι μια παλιά ιστορία που στην θεωρία την στηρίζουν περισσότεροι από όσοι την ακολουθούν στην πράξη… Η συγκεκριμένη όμως στρατηγική δρα ως ένας «προσδοκώμενος έλεγχος» (έχει αναλυθεί εξαιρετικά από την Ίμογκεν Σέγκερ ως ο πιο απόλυτος εξουσιαστικός μηχανισμός αφού δρα στην ρίζα της πράξης, στη σκέψη, κι αυτό ισχύει όχι μόνο σε μακροκοινωνιολογικό επίπεδο, δηλαδή στο σύνολο της εξουσιαστικής έτσι κι αλλιώς κοινωνίας, αλλά και σε μικροκοινωνιολογικό, δηλαδή στον ή τους μικρόκοσμους της αριστεράς). «Μην τολμήσεις να διαφωνήσεις ή να σκεφτείς διαφορετικά, θα γραφικοποιηθείς και θα χάσεις πολλά!» Ο ιδεολογικός τσαμπουκάς είναι παλιά ιστορία (και) στην αριστερά και θέλει φοβάμαι ιδιαίτερο μέταλλο ανθρώπων για ν αντισταθούν και να πουν δημόσια τι πιστεύουν. ..
Θυμίζω απλώς, μιλώντας άσχετα μα και σχετικά για τον ολοκληρωτισμό που βολικά αποδίδεται μόνο στους… Σταλινικούς, ποιοι δολοφόνησαν τον Σχάσνι το 1917 (κι ότι δεν θυμόμαστε ποτέ αυτήν την ιστορία…) κι ας αγιοποιήθηκαν μετά οι μισοί όταν άλλαξαν απόψεις στην εξορία… Φαίνεται ότι και η αριστερά (όμοια με τον εθνικισμό) όπως κι υπόλοιπες «μεγάλες αφηγήσεις» της ανθρωπότητας για να θυμηθούμε τον Λυοτάρ, δρουν όντως ως εκκοσμικευμένες θρησκείες. Και μπορεί διανοητές (όπως ο Βέμπερ ή ο Μίλοτζ) να συνέκριναν την οικονομική δραστηριότητα με την θρησκεία αλλά ο Μπίεν είχε δίκιο όταν απάντησε ότι οι άνθρωποι ως ομάδες δεν θα έκαναν έπαιρναν ποτέ προσωπικά ώστε να πορώνονται, ούτε θα πέθαιναν πχ ούτε θα σκότωναν για την κόκα κόλα, η ιστορία όμως είναι γεμάτη από ανθρώπους που πέθαναν και σκότωσαν για την πίστη τους, μη διερωτώμενοι μάλιστα ποτέ για την σκοπιμότητα αυτών των πρακτικών τους. Έτσι δομήθηκε όχι το «έθνος», αλλά κι «η σωτήρια ιδεολογία», (κάνοντας την μικρή ατομική μας ύπαρξη μέλος μιας μεγάλης κι αιώνιας ομάδας) παρέχοντας όπως κι η θρησκεία αλλά σε κοινωνικό πεδίο την απόλυτη αιτιολόγηση για την ύπαρξη την ίδια. Είμαι μέρος της φυλής ή της ιδεολογίας μου. Μέσα απ αυτά ίσως καταφέρω κάτι, ή θα νικήσω ακόμη και τον θάνατο μου. Ουάου! Η διαφορά είναι ότι το έθνος, ως πολιτική πρακτική, έκανε τους ανθρώπους να μεθούν από παρελθόν (βλέπε ανάλυση Κίμπερντ) ώστε να αντιμετωπίσουν την μετριοκρατία του παρόντος, ενώ η αριστερά τους έκανε να μεθούν από μέλλον… Μια χαρά μέλη του συστήματος και τα δυο, κι αν δούμε ταξικά ποιοι μιλούν για την εργατική τάξη ή πόση σχέση έχουν τα θεωρητικοποιημένα κουτάκια μας με τις απόψεις ή τις αγωνίες των πολλών δεν έχουμε παρά να κλείσουμε ο ένας στον άλλον το μάτι…
Κατά δεύτερο η άποψη πως όσοι διαφωνούν με την μετατροπή μιας γεωγραφικής έννοιας σε εθνική «κρύβουν απλώς τον εθνικισμό τους», ή θα απαντηθεί με ψύχραιμη συζήτηση ή με εξίσου φαρμακερές ατάκες. Η πρώτη επιλογή πρέπει να είναι μονόδρομος εφόσον η προτεραιότητα είναι η ενωτική 
δράση (κι άρα ο σεβασμός των συντρόφων και συντροφισσών που διαφωνούν μαζί μας στην σύνθετη ονομασία) κι όχι η δικαίωση του (πολιτικού) εγώ μας. Αξίζει λοιπόν να επισημάνουμε ότι με όμοιο σκεπτικό όσοι διαφωνούν με την σύνθετη ονομασία «κρύβουν τον ευρωατλαντισμό τους»! Μόλις εισχωρήσαμε στην παλιά, χαζή ασθένεια της αριστεράς που ενώ μιλά και πάλι ως εκπρόσωπος σεβασμού της ετερότητας, (της διαφορετικότητας) δεν την σέβεται στο εσωτερικό της!… Θυμάμαι με πόση τσατίλα υπερασπζόμουν (-ομαι) συντρόφους των οποίων η άποψη ποινικοποιούνταν από πατριώτες ή διεθνιστές…
Αλλά κι εδώ έχουμε μια παλιά εξουσιαστική πρακτική που λέει πως η νομιμοποίηση των κυρίαρχων (όχι με την έννοια της αποδοχής των κυριαρχούμενων, προσέξτε! Γι αυτό κι άλλα πιστεύει η μάζα της αριστεράς, άλλη είναι επί του παρόντος η στάση των κομμάτων της κι άλλα προωθούν τα έντυπα της!) απόψεων δομείται μέσα από την προβολή τους ως «ουδέτερων» «αυτονόητων» και «των μόνον πραγματικά ΄΄λογικών΄΄, ή ΄΄δεξιών΄΄ ή ΄΄αριστερών΄΄»… και την αποφυγή συζητήσεων επί της ουσίας (λείπει ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ σε μια εποχή μεγάλων αλλαγών που η αριστερά πρέπει να επεξεργαστεί θεωρητικά ΤΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ) μέσα από την γραφικοποίηση ή την μείωση των διαφορετικών απόψεων… Έτσι πχ για την γεωπολιτική δεν λέμε ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ και η διαφορετική άποψη χρεώνεται βολικά στον εθνικισμό… (ή στον ευρωατλαντισμό σε άλλες περιπτώσεις από την άλλη μεριά) Σε σχετικά κείμενα για το Μακεδονικό υπάρχουν απίστευτες αντιφάσεις και κενά λογικού νοήματος από παράγραφο σε παράγραφο, αλλά αφήστε με να σας επισημάνω μόνο δύο για να μην μακρυγορούμε. Ενώ λέμε πως «φυσικά το ΝΑΤΟ κάνει αυτό κι εκείνο» αμέσως μετά από την επαναστατική ατάκα αποφεύγουμε κάθε σχετική ανάλυση στο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΕΔΙΟ της Βαλκανικής (θα μας πήγαινε αλλού…) κι αναρωτιόμαστε αν είναι καλό να λέμε ό,τι ο Καραμανλής… Να σας πω! Αν ΑΥΤΟ δεν είναι σύνδρομο ετεροπροσδιορισμού σε σχέση με τον ιδεολογικό αντίπαλο δεν ξέρω τι είναι! Να ρωτήσω δηλαδή, με την ίδια λογική, αν είναι καλό να λέμε ό,τι κι ο Μπους; Ή να θυμίσω τι συνέβαινε με το σχέδιο Ανάν; (Οι μισοί πρακτορολογούσαν για τους άλλους μισούς…Αλλά τώρα αν αποδεχτούμε αυτήν την λογική δικαιώνονται όσοι σας κατηγορούσαν για το ότι λέγατε τα ίδια με τον Αμερικάνο). Αλλά ας κάνουμε εδώ μια στάση! Η αριστερά πρέπει να χει τη δική της στόχευση και την δική της ατζέντα, και να κάνει παιχνίδι άσχετα από τα θέλω των αντιπάλων… Αλλιώς, αν βλέπουμε τόσο κοντόφθαλμα το εσωτερικό πολιτικό παιχνίδι, μπορούμε ν αντιδράσουμε στο ό,τι ΝΔ, ΠΑΣΟΚ λένε πως είναι Απρίλης και να διακηρύξουμε επαναστατικά πως είναι Σεπτέμβρης! Ιδού πεδίον λόξης λαμπρό!
Εδώ όμως μπορούμε να επισημάνουμε ένα … «πασιφανές μυστικό» που τσουβαλιάζει την πολυσχιδή πραγματικότητα ώστε να πριμοδοτεί την κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό των ομάδων… Μιλώ φυσικά για την μονοσήμαντη αντίληψη των εννοιών ως συνεκτικών μονόλιθων, ώστε να κρύβονται οι ετερογένειες, οι εσωτερικές τους αντιθέσεις. Έτσι πχ αποκρύβεται πως δεν υπάρχει μια αριστερά ούτε μια δεξιά ΚΑΙ ταξικά! Οι εσωτερικές ιεραρχίες στα κόμματα φαίνονται από δυο πχ. Δεν υπήρξε ΠΟΤΕ το ίδιο μέτωπο κοινωνικής αλληλεγγύης σε απεργία καθαριστριών όπως στην απεργία των πανεπιστημιακών. Κι όταν η ιδιωτική οικονομία έβαλε βαθύ ανάλγητο χέρι στα… «δημόσια» (εχμ!…) πανεπιστήμια με τους μεσάζοντες που νοίκιαζαν και νοικιάζουν ανθρώπους με 400 ή 600 ευρώ μηνιάτικο, ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ καταγγελία ή προβολή ή συμπαράσταση στις όποιες αδύναμες εκ των πραγμάτων απεργίες τους. Οι ιδεολογικοί μηχανισμοί της αριστεράς δεν αποτελούνται από καθαρίστριες… Κι είναι οι ίδιοι μηχανισμοί που (τα καλά και συμφέροντα…) έχουν γραφικοποιήσει τον όρο «κορπορατισμός» (ή μάλλον νεοκορπορατισμός για να χουμε μέτρο) ώστε να μην συζητήσουμε πραγματικά την (τεράστια) διαφορά της κρατικής παιδείας από την αληθινά δημόσια… Αλλά ο κόσμος κι αν δεν ξέρει πώς να το εκφράσει ή αναλύσει, το «δήθεν» το μυρίζεται. Κι αυτό το βρίσκουμε αργά ή γρήγορα μπροστά μας… Σημαίνει αυτό πως όλοι κι όλες οι αριστεροί-ες στα πανεπιστήμια είναι δήθεν; Θα ταν ηλίθιο και μικρόψυχο και να το σκεφτεί κανείς! (όσο και δημοσιοσχετίστικο να μην κρίνει!) Σημαίνει αυτό πως δεν είναι αναγκαία η αριστερά στα πανεπιστήμια; Κάθε άλλο! Σημαίνει πως είναι αναγκαία μια γνήσια αριστερά.
Η ΙΔΙΑ ΕΤΕΡΟΓΕΝΕΙΑ ΛΟΙΠΟΝ ΙΣΧΥΕΙ και στην ΔΕΞΙΑ! Πέρα από την μεγαλοαστική υπάρχει κι η κοινοβουλευτική δεξιά, (τις αναδείξαμε ποτέ αυτές τις έννοιες πέρα από ατάκες περί εθνολαΐκισμού; Μμμμ δε νομϊζω!) που αναγκαστικά είναι πολύ πιο σύνθετο φαινόμενο αφού συνδέεται με τις ιδεοληψίες έστω των λαΐκών στρωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πλέον εμβληματικοί εκπρόσωποι του οικονομικού φιλελευθερισμού στην χώρα, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κι ο 
Κωνσταντίνος Σημίτης, παρέα με τον ΣΕΒ (Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων) λένε τα ΙΔΙΑ πράγματα με τους… υπερδιεθνιστές σε σχέση με το όνομα! Στην πραγματικότητα πχ η στάση Καραμανλή στο Μακεδονικό ΔΕΝ ΕΚΦΡΑΖΕΙ την ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ αλλά επιβάλλεται από τα λαΐκά στρώματα, όσο υπάρχει δικαίωμα ψήφου ακόμα… Ίσως γιατί μυρίζονται πως τα απόνερα της γεωπολιτικής ΑΥΤΑ θα τα πληρώσουν…
Όμως κι η ίδια θέση στο άμεσο πολιτικό διαταύτα είναι προβληματική. Ποιος σας είπε δηλαδή ότι Καραμανλής «γυρίζει ήρωας» όπως γράψατε γιατί δεν είχε την αριστερά απέναντι; Ποιος δεν λέει ότι ο Καραμανλής δεν θα γύρναγε περισσότερο ήρωας αν είχε καταβάλλει ή «γράψει» κι ένα εσωτερικό μέτωπο; Ο αντίπαλος σε αυτό (όπως θα υπαινιχτούμε παρακάτω) δεν είναι ο Καραμανλής, είναι τα ίδια τα λαΐκά στρώματα, τα οποία η αριστερά θέλει να αυτενεργούν στο ασφαλιστικό, (εδώ δεν περνά η… αστική προπαγάνδα περί έθνους στο… παθητικό μυαλό τους 
αλλά να το βουλώνουν στο Μακεδονικό. Από την άποψη αυτή όσοι άνθρωποι ή ομάδες δημιουργούν ένα φανταστικό στη λειτουργία του και συνεκτικό στην ύλη του δίπολο (εμείς οι ηρωΐκοί κι οι ρεφόρμες οι πολλοί) για να περιγράψουν μια εκπληκτικά πολύπλοκη πραγματικότητα, (δομώντας και την κοινωνική τους συνοχή με προφανή εξουσιαστικό τρόπο, αλλά ντυμένο με φουλάρι..) ναρκισσεύονται ως υπερ-επαναστατικές γκρούπες ή προσωπικότητες, όπως άλλοι ως υπερπατριωτικές… Κι αποτελούν στον χώρο της πολιτικής τυπικό παράδειγμα αυτού που ο Levi Strauus ονομάτισε “regard eloigne” (απόμακρη ματιά) η οποία επιχειρεί να περιγράψει και να καταλάβει (όχι κατανοήσει) τους άλλους με μια αίσθηση ανωτερότητας για τη δική της (πολιτική) κοινωνία, τα ήθη και τους κανόνες…
Τέλος ας πάμε στο δεύτερο παράδειγμα της αντίφασης κι ας συζητήσουμε για την αυταξία του αυτοπροσδιορισμού που εμείς οι διαφωνούντες «τον ακυρώνουμε βάζοντας του κριτήρια!» Είναι φανερό ότι κι εδώ η πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζεται διαλεκτικά (ώστε η ιδέα να είναι σε σκάκι με τις κοινωνικές και πολιτικές συντεταγμένες, ποιος τις γαμεί μπροστά σε θεωρία «αγία γραφή» απαράλλαχτη για μας κανά δυο αιώνες!…). Αλλά αντιμετωπίζεται μέσα από ένα μεταφυσικό αντικείμενο, που ως θρησκευτικό τοτέμ δεν επιτρέπεται να σκαλιστεί. (αυτοπροσδιορισμός!) Όμως επειδή εμένα μου αρέσουν οι «ανίεροι» άνθρωποι ας βάλουμε χέρι στο «ιερό». Κι ας δούμε που ακριβώς μπορεί να οδηγήσει η απολυτότητα των εννοιών κι όχι η πολιτική σκέψη κι η ανάλογη χρήση τους. Λοιπόν ναι, ο αυτοπροσδιορισμός δεν πρέπει να έχει κανένα κριτήριο! Αν όμως είμαστε σοβαροί δεν θα εφαρμόζουμε μετά τα κριτήρια ανάλογα με τα κουτάκια μας! Λοιπόν! Η σύγχρονη νέα δεξιά (από το 80 κι έπειτα) έχει πάρει αυτήν την έννοια θέσφατο που ξεκίνησε από τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό την εποχή των εθνεγερσιών και κατέβηκε και σε ατομικό προσδιορισμό μέσα από τα νέα κοινωνικά κινήματα (το 60, σχηματικά μιλώντας, ώστε να νομιμοποιηθούν τρόποι ζωής διαφορετικοί) και την χρησιμοποίησε η ίδια. Λέγοντας πως είναι δικαίωμα των ανθρώπων να αυτοπροσδιιορίζονται (να δομούν την ζωή τους δίχως κάποια ηθική μειοψηφία της αριστεράς να τους λέει τι θα κάνουν) δίχως πολυπολιτισμικότητα. Βασικά η Λεπενίστικη (ή του Βορίδη) 
επιχειρηματολογία ΑΥΤΟ ήταν! «Είναι ανθρώπινο δικαίωμα των Γάλλων μπλα μπλα» ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ! Δεν το λέω εγώ… Το απόλυτο το λέει! Επίσης αυτό ισχυρίζονταν κι οι ιδιοκτήτες λευκών περιοχών του Αμερικάνικου σεγκρεγκαρισμού. (Λευκές περιοχές, ή μαγαζιά μαύρες περιοχές ή μαγαζιά). ΑΥΤΟ στηρίζει το άβατον του Αγίου Όρους. ΈΧΟΥΝ Η ΟΧΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ; ΑΥΤΟ λένε κι οι παιδόφιλοι! ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ! (Δέστε αίτηση τους σε Ευρωκοινοβούλιο!) Όμως ΑΥΤΟ λέει κι η ελληνική μικροαστική κοινωνία που ΖΗΤΑ περισσότερη καταστολή οπότε οι … αντιεξουσιαστικές αφίσες «νταρντάνα κοινωνία όλο αναφωνείς που είναι η αστυνομία» είναι ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΑΠ ΤΗΝ ΑΝΑΠΟΔΗ! Δεν το λέω εγώ… Το απόλυτο το λέει… ΚΑΚΑ τα ψέματα, οι σημαντικότεροι κλασσικοί της αριστεράς και πλήθος νέων κοινωνιολόγων και κοινωνικών ψυχολόγων έχει επισημάνει τα πλείστα όσα σε σχέση με τους ιδεολογικούς μηχανισμούς διαμόρφωσης του τρόπου δόμησης της αυτοεικόνας. Άρα το πολιτικό κριτήριο μιας σκεπτόμενης αριστεράς θα έπρεπε να ξεκινά από την ανάλυση των τελευταίων (ιδεολογικών μηχανισμών) και τις στοχεύσεις τους, ανάλογα με τις κοινωνικές και πολιτικές συντεταγμένες κάθε εποχής. Γιατί απόλυτο δεν υπάρχει και κάθε μειονότητα δεν είναι θετική (πχ καννίβαλλοι ή παιδόφιλοι) Γιατί το «κοινωνικώς ορθό» (όχι με την έννοια των θρησκόληπτων αλλά με την αρχαιοελληνική για να συννενοηθούμε) είναι αυτό που θα καθορίσει τι πρέπει να πριμοδοτήσεις κάθε φορά. Κι όσους κινδύνους αυθαιρεσίας ελλοχεύει αυτός ο δρόμος περισσότερους ελλοχεύει ο δρόμος της απολυτότητας.
Οι ιδεολογικοί μηχανισμοί σύνδεσης των Σλαβόφωνων Μακεδόνων με τον Μεγα Αλέξανδρο και την 
Μακεδονία (μέρος της αρχαίας ελληνικής πολιτιστικής ετερογένειας για τους σοβαρούς ιστορικούς, κάτι Χάμμοντ, κάτι Ζακλίν ντε Ρομιγύ, γελοίοι όχι σοβαροί όπως άλλοι «διεθνώς άγνωστοι»! τι να κάνουμε, αν αφορούσε κάτι απόμακρο πχ του Ίνκας θα συμφωνούσατε) αυτοί οι ιδεολογικοί μηχανισμοί λοιπόν, προωθούν τον εθνικισμό και τον αλυτρωτισμό ενώ δεν είμαστε πια στον 19 αιώνα! (Τα λέει το πρώτο κείμενο…). Αλλά ακόμη κι ο εθνικός προσδιορισμός γιατί οδηγεί ταυτόχρονα σε κρατικές οντότητες; Και το όραμα του Ρήγα; Τι προωθεί εν ολίγοις η αριστερά; Πόσα κράτη στην Βαλκανική και αυτό δεν είναι ήττα της ίδιας της πολυπολιτισμικότητας; (είναι χαρακτηριστικό πως σε –θετικό…μμ- άρθρο του ο Αβνέρι για το Κόσσοβο μιλά για την αντίστροφη πορεία, ότι δηλαδή η παγκοσμιοποίηση δεν οδηγεί στο χωνευτήρι αλλά σε πλήθος καθαρών ετερογενειών…)
Μα τώρα θα μου πείτε τον Αλέξανδρο ως «φαλό δόμησης του εθνικού φαντασιακού» τους αναζητούν κι οι Έλληνες. Έχετε δίκιο όσοι αναφέρεστε στις τελετές στη νέα παραλία και τις έχουμε και παλέψει μαζί! Και πάλι θα το κάνουμε! Αλλά, το να θέλεις ν αλλάξεις τον κόσμο δίχως να γνωρίζεις τα φαινόμενα είναι προβληματικό. Το να θέλεις ν αλλάξεις τον κόσμο ενώ δεν γνωρίζεις τα φαινόμενα και δεν έχεις συναίσθηση ότι δεν τα γνωρίζεις είναι ακόμη προβληματικότερο. Ο ελληνικός εθνικισμός (παλιό παράπονο των ελληνομακεδόνων) δομήθηκε πρώτα και κύρια γύρω από κάτι τύπους σαν τον Περικλή, κάτι χρυσοί αιώνες, κάτι Ευριπίδηδες κάτι Επίδαυροι κλπ κι είναι πολύ συνθετότερο φαινόμενο. Η ίδια η αντιπαράθεση κι η όσμωση του ελληνικού διαφωτισμού με τον Ευρωπαΐκό δεν ήταν ότι «οι υπόδουλοι έπρεπε να μορφωθούν για ν αξίζουν την ελευθερία τους» (απ’ τον Κοραή ως την Μαρτινέγκου) δημιουργώντας και προοπτικές και δυσλειτουργίες (γλωσσικό ζήτημα κλπ Ο Αμερικάνικος δομήθηκε αλλιώς και πάει λέγοντας. Αυτό που δεν λέγεται είναι πως οι εκδηλώσεις στο άγαλμα πριμοδοτήθηκαν από τον εθνικισμό των γειτόνων. Περιέργως μιλάτε για το αντίστροφο (ότι ο ελληνικός εθνικισμός πριμοδότησε τον Σλαβομακεδονικό)..
Αλλά κι η παντελής απουσία γεωπολιτικής ανάλυσης σ έναν μηχανιστικό διεθνισμό δεν οδηγεί; Γιατί το μετεμφυλιακό κυνήγι της δεξιάς ηρωοποίησε συλλήβδην την αριστερά αποκρύβοντας ότι συγκεκριμένη τάση της ΚΑΙ τότε μιλούσε σε ανακοινώσεις της για… αλληλεγγύη στον Γερμανό φαντάρο; (καλέ και στο συνάχι και στο Έιντς και στην δισκοπάθεια και στον καρκίνο ασπιρίνη! Να πως λειτουργεί το δόγμα!!! Ποιες περιπτωσιολογικές συνθήκες;; Αυτές «κρύβουν εθνικισμό». Εξάλλου γι αυτό ακόμη κι ο Βελουχιώτης χαρακτηρίζεται εγγράφως από μερικούς μεταμοντέρνους αριστερούς ως εθνικιστής!) Αναλυτές όπως ο Φουκώ έδειξαν βέβαια πως η εξουσία δεν αφορά μόνο τα μεγάλα μορφώματα, όπως το έθνος και το κράτος, μα διαχέεται και διαρθρώνεται και στις μικρότερες ομάδες, ανατροφοδοτώντας το κυρίαρχο πρότυπο εξουσίας. Έτσι, όταν υπογράφεται κείμενο που καταγγέλλεται το ΝΑΤΟ (ορθότατα) αλλά μονοσήμαντα (λάθος) δίχως να παίρνονται υπόψην (σ αυτήν την περίπτωση!… γιατί αλλού θυμάστε πχ τον Μιλόσεβιτς!) τους ντόπιους εθνικισμούς και την αλληλοπριμοδότηση τους, πότε έχουμε έναν Απολίτικο αντιαμερικανισμό που στο βάθος τον ατλαντισμό στηρίζει; Μήπως σε αυτήν την περίπτωση;;!
Θα μπορούσαμε να μιλάμε επί ώρες αλλά θυμάμαι ένα πείραμα του Ass νομίζω, από τον χώρο της κοινωνικής ψυχολογίας που έδειξε πως στο βάθος εμείς οι άνθρωποι δεν κρίνουμε με βάση τον ορθολογισμό κι άρα με βάση τα επιχειρήματα αλλά με βάση τα επενδεδυμένα συναισθήματα (κι ιδού η δύναμη των ιδεοληψιών, καλή μας νύχτα!).
Παρόλα αυτά μένουμε αριστεροί και προσπαθούμε να είμαστε σύντροφοι, γιατί στον δικό μας μικρόκοσμο αξιότερη έννοια δεν μπορεί να υπάρξει, αφού αν από κάπου γεννηθεί η ελπίδα θα είναι από αυτό. Άλλωστε κι η ίδια η συντροφικότητα από αυτήν παίρνει αξία, αλλιώς θα μιλούσαμε για ταύτιση και δεν θα χε εφευρεθεί ο όρος. Δεν φοβάμαι λοιπόν την διαφωνία. Αυτό που φοβάμαι είναι η δική μου ουσιαστική απουσία. Μήπως θελήσω για ιδιοτελείς λόγους, που δεν αφορούν ούτε την ανθρωπιά ούτε την συντροφικότητα, να είμαι ευχάριστη και όχι χρήσιμη. Μήπως δεν μπορέσω να φωτίσω λίγα περισσότερα χαρτιά που υπάρχουν πάνω στην πολύπλοκη τράπουλα της πραγματικότητας (που δεν αποτελείται από δίπολα) ώστε ν αυξήσω από το δικό μου ελάχιστο μα υπαρκτό μετερίζι τις πιθανότητες να πετύχουμε όλοι μαζί την δεύτερη «έφοδο των ανθρώπων προς τον ουρανό» μετά το 17 με όρους ελευθερίας και δημοκρατίας.
Με άλλα λόγια μήπως ξαναμιλήσω κάποιο απόγευμα με κείνον τον καθοδηγητή και δεν αντιδράσω, δίχως να χω πια και την δικαιολογία της πρώτης νιότης κι άρα της άγνοιας. Η αλήθεια είναι πως έχω παίξει πολλές φορές εκείνον τον διάλογο στη ζωή μου (όπως μάλλον κι εσείς) και δεν ήμουνα από την διαλεκτική, τη σοβαρή πλευρά πάντοτε. (Θυμάμαι ακόμη τον αγώνα μας, ή μάλλον την υπογραφή μου, κατά του Αθηναΐκού μετρό, ενός υπόγειου άλλωστε μέσου, κι όμως δεν υπάρχει τίποτε τα νεότερα χρόνια που να βελτίωσε την ζωή των λαΐκών στρωμάτων μιας πόλης τόσο άμεσα…). Φοβάμαι δηλαδή μήπως όταν μου ξανααπλώνει κάποιος δυο γροθιές πάνω σ ένα τραπέζι ονομάζοντας τες με όποιες απόλυτες έννοιες, δεν του τις γραπώσω για να του πω πως έτσι πριμοδοτεί το πολιτικό εγώ του, μα σκάβει το ίδιο το όνειρο του…
Από την Ελένη Καρασαββίδου
Εξαιρετικό κείμενο. Συγχαρητήρια.
μεγάλες αφηγήσεις…. Καλώς τα μεταμοντέρνα παιδιά! με κουράζετε απίστευτα…!
Α! και ποιά είναι αυτή η Κομμουνιστική Οργάνωση Νέων? Ποιανού κόμματος? Μην πείτε του ΚΚΕ, γιατί του ΚΚΕ είναι η ΚΝΕ..και δεύτερον, στο απλό ερώτημα “Λοιπόν κοίτα να δεις συντρόφισσα! Από δω είναι οι εκμεταλλευτές πλούσιοι, από δω είναι οι εργάτες. Εσύ, με ποιούς είσαι;!» απάντησε τελικά, ή το ψάχνει ακόμα?!
Και το με κουράζετε απίστευτα, πάει στο μεγάλο κείμενο, μην παρεξηγηθώ κιόλα!
Nα μας κουράσεις εσύ καλέ;
Αν είναι δυνατόν!
Ομέρ ο παρολίγον…. (εσύ ξέρεις!)
——————————
Νοσφεράτεεεεεεεεεεε
τελευταίο μήνυμα δικό μου προς εσένα:
“Πήρα εντολή από τον καθοδηγητή μου να μην ξανασχολιάσω δικό σου κείμενο, σχόλιο μπινελίκι ή προσευχή.
Δηλώνω ως Ομέρ ποντιο-αρβανίτης παρολίγον κνίτης και νυν Πότης και Αναρχικός, ότι ποτέ μα ποτέ δεν πρόκειται να ξανακάνω τον Αδμινίστωρα σε καμιά σύγκρουσή σου ακόμα και με την ίδια την ενσάρκωση του Βούδα, του Μωάμεθ ή του Ιησού. Ή ακόμα και του Μάο ή του Στάλιν
Φιλιά! Γεια Χαραντάν”
Καλά μωρέ…Μη κανεις ετσι ..Δεν σ’ είπαμε και Καμπούρη ..
Άστα να πάνε Νοσφεράτε
Ήρθε χτες και μας παρέδωσε τα κλειδιά και τα γαλόνια..
Κατέθεσε και όλους τους τίτλους του Koca Omer Efendi, Μέγα Κλειδοκρατορα και Αδμινίστορα..διατηρώντας μόνο όλες τις παραλλαγές και τα παρ’ ολίγον των ταυτοτήτων του.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων θα επιβαρυνθούμε όλης της αναγκαίας λάντζας που είχε “εργολαβικώς” αναλάβει ο Ομέρ.
Προς τούτο μας οφείλεις ένα γενναιόδωρο κέρασμα
mumul
Δυστυχώς στα Βαλκάνια, η εθνογένεση του ιστορικού ρομαντισμού του 19ου αιώνος συνεχίζεται αμείωτη ως φαινόμενο και νέα κράτη αναδύονται από το βυθό όπως τα νησιά μετά την ηφαιστειακή δραστηριότητα.
Οι πρακτικές αντιμετώπισης των μειονοτήτων από τα κράτη των Βαλκανίων, οδηγούν στην ριζοσπαστικοποίηση των καταπιεζόμενων μειονοτήτων.
Είναι νομίζω πασιφανές ότι η ελληνική αδιαλλαξία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, έδωσε πριμ στο εθνικιστικό κόμμα της ΠΓΔΜ που σήμερα κυβερνά.
Φανταστείτε να είχε απέναντί του τον …Καρατζαφέρη.
doctor
Ξέχασα να δώσω τα συγχαρητήριά μου στην κ.Καρασσαβίδη για την εμβριθή και βαθυστόχαστη ανάλυση, με την οποία διαφωνώ σε κάποια σημεία, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Η Αριστερά ή θα είναι διεθνιστική ή δεν θα είναι Αριστερά. Τα παραληρήματα του Θεοδωράκη, του Ζουράρη, της Κανέλη, δεν έχουν σχέση με τον Μαρξισμό και την Αριστερά αλλά με τον “αριστερό εθνικισμό” (δεν λέω εθνικοσοσιαλισμό διότι ο όρος αυτός είναι πολύ αρνητικά φορτισμένος λόγω του Χίτλερ).
Ορίστε ένας έξοχος ορισμός:
“Ο αριστερός εθνικισμός χαρακτηρίζει συχνά τις κοινωνικές ομάδες που αντιστέκονται στην αμερικανική αυτοκρατορία και στην Παγκοσμιοποίηση.
Στην προσπάθεια να διασωθεί η εθνικότητα (ethnicity) - η “βρετανικότητα”, η “ιαπωνικότητα”, η “ελληνικότητα”- δηλαδή η ταυτότητα, η αξιοπρέπεια όπως την αντιλαμβάνεται ο μέσος πολίτης, η ιστορία, η παράδοση και η αυθεντικότητα, η Αριστερά στρέφεται στις “ρίζες”.
Η προσήλωση στο εθνικό παρελθόν, το οποίο ωραιοποιείται και χαλκιδεύεται καταλλήλως, καταλήγει στην ίδια ιδεολογία την οποία καταγγέλει.
Η Αριστερά, όπως και η Δεξιά, προσπαθεί να θεσμοθετήσει τον πατριωτισμό.
Η “πατριωτική” Αριστερά αναλύει τον κόσμο όπως οι “αντιδραστικοί” της αντίπαλοι, δηλαδή με βάση εθνικά και φυλετικά κριτήρια που ονομάζονται “εθνική ταυτότητα” και “εθνική κληρονομιά”.
Είναι χαρακτηριστική η προσκόλληση της παραδοσιακής Αριστεράς στις “ρίζες” και η αντίθεσή της στον “ξενόφερτο τρόπο ζωής”, καθώς και σε όλες ανεξαιρέτως τις συνιστώσες της Παγκοσμιοποίησης”.
Πηγή: Σώτη Τριανταφύλλου*, “Για τη σημαία και το Έθνος” σελ. 185-186,193.
doctor
doctor, χρήσιμες οι παρατηρήσεις σου, παρότι οι αφορισμοί που διατυπώνονται από ένα μεγάλο μέρος του λεγόμενου “αντιεθνικιστικού” χώρου, ίσως να είναι αποκρουστικότεροι από τα παραδοσιακά φληναφήματα.
———————-
Πάντως να σου θυμίσω το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινήθηκε η κριτική μας την εποχή της σύγκρουσης για το βιβλίο Ιστορίας:
“Απ’ την πλευρά μας, η σύγκρουση για το βιβλίο της Ιστορίας δεν έγινε για την αφηρημένη “υπεράσπιση της εθνικής ταυτότητας από την παγκοσμιοποίηση”, αλλά γιατί θεωρήσαμε και θεωρούμε, ότι αποκρύπτονται -με αναθεωρητικό τρόπο- πλευρές του ιστορικού παρελθόντος στο ονομα του πολιτικά ορθού. Και θεωρούμε επίσης ότι αυτό το “πολιτικά ορθόν” σήμερα εκφράζει την πραγματική εξουσία στην Ελλάδα, καθώς και τους νέους προσανατολισμούς του ελληνικού καπιταλισμού.
Για μας, η αναθεώρηση που επιχείρησαν οι συγγραφείς του βιβλίου σχετίζεται επίσης και με την αναίρεση των κατακτήσεων της δεκαετίας του ‘90 και την επανάκαμψη του ιδεολογικού απαρτχάϊντ, που είχε οργανώσει μέχρι τότε η εξουσία για τους Έλληνες της Ανατολής και τους πρόσφυγες του ‘22. Και η επανάκαμψη αυτή είχε πολύ πιο βίαια, κυνικά και βάρβαρα χαρακτηριστικά, απ΄αυτά που μας είχαν συνηθίσει παλιότερα οι απλοϊκοί δεξιοί και η παραδοσιακή εθνικοφροσύνη… “
Μ-π
Εμένα πάντως μια χαρά μου ταιριάζει μια «πατριωτική αριστερά».
Εντάξει… Σωστά να απαρνηθώ τον δικό μας εθνικισμό.
Σωστά να αποδεσμευτώ από τις σοβινιστικές μας αγκυλώσεις.
Αλλά όχι και να υιοθετήσω τους εθνικισμούς και τους σοβινισμούς των άλλων, για να φανώ (σε ποιον; ) διεθνιστής!
Allu Fun Marx να φανταστείς ότι ο φονταμενταλισμός κάποιων από τους “αντιεθνικιστές” είναι τόσο μεγαλος, που μπροστά στις δικές τους σύγχρονες ιδεολογικές κατασκευές ωχριούν οι “κατασκευές” του 19ου αιώνα, απόρροια μιας αναπόφευκτης ιστορικής διεργασίας .
Και ένα από τα σημεία που σήμερα έχουν αρχίσει να κατασκευάζουν είναi τα όσα σχετίζονται με τα μικρασιατικά. Ο “Ιός”, αυτό το “αντιεθνικιστικό” απολίθωμα της παλαιοελλαδίτικης ρατσιστικής αντίληψης των πραγμάτων, έφτασε το ‘92 να αποκαλεί τη Μικρά Ασία “Βιενάμ των Ελλήνων” και να δικαιολογεί με τον τρόπο αυτό τις γενοκτονίες που διέπραξε ο εθνικισμός. Γιατί όταν εξισώνεις τα απαράδεκτα πολεμικά εγκλήματα των δύο εμπόλεμων πλευρών για να εξαφανίσεις το γεγονός ότι οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει επισήμως και με όλα τα εξουσιαστικά ταρατατζούμ να μας εξοντώσουν από το 1911, είσαι συνένοχος και δωσίλογος.
Τις απόψεις τους αναπαράγει εις εξ αυτών, μάλλον ο φονταμενταλιστικότερος, σε πιο σύγχρνη συσκευασία.
Οπότε ομοεθνοτικέ doctor, εγώ θα πω πιο ανοιχτα αυτό που προσπαθεί να θίξει κάπως ο φίλτατος “Μ-π” :
Η αντιπροσφυγική ομάδα που θεωρείς πρότυπο (Κωστόπουλος, μπρρρρρ) είναι το άλτερ έγκο των ακροδεξιών (για μας που προερχόμαστε από τους πρόσφυγες του ΄22 βέβαια) (επίτρεψέ μου να κάνω και γω έναν αφορισμό
)
Και διαβάζοντας τα σχόλιά σου… για πές μου από πότε η Μικρασιατική Κατστροφή, η Σφαγή της Σμύρνης, η Γενοκτονία των Ποντίων κ.λπ. διδάσκονταν στα σχολεία της Ψωροκώσταινας; Στην ίδια χώρα ζούσαμε!
Επίσης θυμάσαι ότι η ταινία “1922″ του Νίκου Κούνδουρου (που βασιζόταν στο “Νούμερο” του αριστερού Ηλία Βενέζη), η μοναδική ταινία για τη Μικρασιατική Καταστροφή που δημιουργήθηκε από μη πρόσφυγες, ήταν απαγορευμένη από το ελληνικό κρατος μέχρι τις αρχές του ‘82, οπότε λόγω πολιτικής αλλαγής απελευθερώθηκε;
Νομίζω ότι ο φρικτότερος μύθος που καλλιεργεί αυτή η ομάδα και διάφοροι άλλοι, όπως και η μεγαλύτερη απάτη, είναι ότι τα όσα έπαθαν οι πρόγονοί μας από τον τουρκικό εθνικισμό ήταν μέρος της προπαγάνδας του ελληνικού εθνικισμού.
Ομέρ ο Βιετναμέζος
Μου άρεσε πολύ το κείμενο. Δεν το θεωρώ μεγάλο για τέτοιο θέμα κι ίσα ίσα εκτιμώ τον κόπο της γραφής του. Λέει γενναία πράγματα αλλά γενικά δεν μιλά όσο απλά θα έπρεπε για να το καταλάβει κι ο χωρικός στα σύνορα ας πούμε. Χωρίς να σημαίνει ότι ο καθένας δεν έχει το στυλ του ή ότι ο χωρικός δεν πρέπει να μάθει να καταλαβαίνει. Όμως η λαϊκή γλώσσα πρέπει να είναι ζητούμενο.
Η απόφαση των Νεότουρκων για εθνοκάθαρση πάρθηκε πολύ πριν αποφασίσει ο Βενιζέλος με τους συμμάχους την απόβαση στην Σμύρνη.
Μην ανησυχείς, δεν πέφτω στην λούμπα, καταλαβαίνω τι εννοείς.
Δεν ήταν νόμιμη άμυνα η τουρκική αντεπίθεση, ούτε απόβαση στυλ Βιετνάμ η ελληνική στρατιωτική παρουσία.
Προσπαθώ να δω τα πράγματα όπως έγιναν, έτσι απλά, και όχι όπως θα ήθελα να γίνουν ή όπως θα γινόταν αν α ή β.
Μετά Χριστόν προφήτης δεν ήμουνα ποτέ.
Στηλιτεύω απλώς την απόκρυψη των ελληνικών ακροτήτων κατά την Μικρασιατική Καταστροφή και κυρίως κατά την οπισθοχώρηση.
Ο Κωστόπουλος (δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει το βιβλίο) έχει γράψει ένα πολύ καλό βιβλίο, με πηγές, με βιβλιογραφία, με πολύ καλό αρχειακό υλικό (χάρτες, στατιστικές κ.λπ.).
Από μόνος του όμως δεν “στέκει” ως ιστορία. Απλώς αποτελεί ένα κομμάτι του παζλ και πρέπει να είμαστε πολυσυλλεκτικοί αν θέλουμε να ακουμπήσουμε την αντικειμενικότητα, πέρα και πάνω από ιδεολογίες και εθνικές αναφορές.
Κοινώς να δούμε την ιστορία με καθαρά επιστημονικά κριτήρια.
Ο Κωστόπουλος από μόνος του, είναι το αλάτι στο φαγητό.
Αν φας όμως σκέτο αλάτι σε πιάνει λύσσα!
Όπως όμως κι αν το φας ανάλατο και μείνεις στην mainstream ιστορία όπου παρουσιάζει άξαφνα τούρκους να εφορμούν και να καίνει πόλεις και χωριά.
Αν δεν ξέρεις τι έχει προηγηθεί, έχεις χάσει την επαφή με την πραγματικότητα.
Και βέβαια πριν από τις ακρότητες του ελληνικού στρατού υπήρχε η ειλημμένη απόφαση των Νεότουρκων για εθνοκάθαρση στο έδαφος του υπό σύσταση τουρκικού κράτους, και πριν από αυτή υπήρχε ο έντονος ανταγωνισμός των μνηστήρων (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία) για τον διαμελισμό του πτώματος (βλ.βαλκανικές κτήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και πριν από αυτό κάτι άλλο και έτσι μπαίνουμε σε μια ατέρμονη διαδικασία ανοίγματος μιας ιστορικής Μπάμπουσκας που πλάκα πλάκα μπορεί να φτάσει μέχρι τον …Homo Sapiens!!!
Σχετικά με την Μικρασιατική Εκστρατεία:
http://dimitrisdoctor.blogspot.com/2008/04/dark-side-of-moon.html
Ας μην μας διαφεύγει τέλος ότι όλα αυτά συνέπεσαν με την κάμπια που έγινε πεταλούδα: με την εθνογένεση της Τουρκίας που προήλθε από την θνήσκουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Σχετικά με την δημιουργία της τουρκικής εθνικής συνείδησης:
http://dimitrisdoctor.blogspot.com/2007/11/blog-post_23.html
doctor
Y.Γ. Προς …Αλλάχ, δεν ενοούσα εσάς σχετικά με την κριτική του βιβλίου της ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Άλλωστε οι ευθύνες του ελληνικού επίσημου κράτους απέναντι στους έλληνες της Ιωνίας και του Πόντου είναι τεράστιες, και επιμελώς θαμμένες (βλ.Στεργιάδης, αποχώρηση ελληνικού στρατού και εγκατάλειψη του άμαχου πληθυσμού στην μανία των τούρκων κ.λπ.).
Ας μην μας διαφεύγει τέλος
ουφφφφ ρε doctor-α !
Έτσι να δίνεις και κάποιες εξηγήσεις,
με το μεγαλύτερο μέρος των οποίων συμφωνούμε…
Γιατί κοντέψαμε να λυσσάξουμε με τόσο αλάτι!
Συμφωνούμε !
Ομέρ ο επανακάμψας ποντιο-αρβανίτης
Allu fun marx, συμφωνώ μαζί σας.
Ο Διεθνισμός που κατ’ουσίαν υπηρετεί τον εθνικισμό των γειτόνων στην ουσία είναι αντεστραμμένη ακροδεξιά.
Δεν είναι αγγελούδια οι Μ-Λ Μακεδόνες (έτσι λέω τους σκοπιανούς, και τους δικούς μας τους λέω Μακεδόνες Μ-Λ, σύμφωνα με την πρόταση Τζίμη Πανούση που δεν την συζήτησαν καν οι κυβερνώντες!!!) και αποτελεί παραλογισμό να στηρίζεται η εθνομυθολογία τους στο όνομα ενός άρρωστου Διεθνισμού.
Όσο όμως είναι απόγονοι αυτοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου άλλο τόσο είναι και ο Πανίκας με τον Παπαθεμελή και τον πατερ Άνθιμο…
Ίσως θα έπρεπε οι κύριοι αυτοί να διαβάσουν το “Imagined Communities” του Benedict Anderson.
doctor
Ομέρ εφέντιμ, οι διευκρινίσεις είναι απαραίτητες διότι τώρα με “γνωρίζεις”.
Να πω ότι το blog σου μου το συνέστησε ο Β. Α. σε ηλεκτρονική επικοινωνία που είχαμε κατά την οποία μου έστειλε απίστευτο υλικό!
doctor
doctor, έχουμε και κοινούς φίλους φαίνεται.Καλο!
Τι να πει κανείς;
Όλη η Ελλας είναι ένα τεράστιο……. γραφείο!
Πάντως να τον προσέχεις γιατί στη θέση του αρβανίτικού μας, αυτός έχει το ιωνικό… οπότε δεν ξέρω αυτό τι σημαίνει; Ενώ εσένα σε νοιώθω (καταραμένο ΝτιΕνΕϊ), τούτον δεν μπορώ ακόμα να τον κατατάξω απολύτως. Βέβαια, κακές κουβέντες δε λέμε για τους καθοδηγητές μας!
Ομέρ
—————————
Επίσης…. έχουμε την αρχή να σβήνουμε τα ονοματεπώνυμα που αναφέρονται στα σχόλια, γιατί και μεις (όπως και ένας φίλος που μου απαγορεύτηκε να τον σχολιάζω) καήκαμε από το χυλό σε παλιότερες διαδικτυακές συγκρούσεις, και τώρα φυσάμε και το γιαούρτι!
Ένδιαφέρον τοποθέτηση…. διαφωνώ με κάποιες απόψεις πολιτικά αλλα είναι καλό να αποτυπώνονται.
Σχετικά δε με το Μακεδονικό ζήτημα με έβαλες σε σκέψεις, κατα το παρελθόν είχα γράψει κάτι
http://anastako.wordpress.com/2008/02/22/
αλλά μου έδωσες κίνητρο να ξαναγράψω κάτι σύντομα
Ευχαριστώ
Καλά βρε παλικαρι μου Ομερ ; Τόσο ; Τόσο ευαισθητος;
Τι σόι Αρβανιτης εισαι σύ μωρέ;
Εκτος αν δεν εισαι(αρβανιτης) αλλά το παιζεις)…
Doctor..Ωραια τα λες …(τή συζητηση στις μεταμορφωσεις της ταυτοτητας την είδες; )
Νοσφεράτε (σόρι Μ-π, αλλά προκλήθηκα για αυτό και μόνο απαντάω!)
σα να έχεις παρεξηγήσει τους Αρβανίτες;
Ανεξάρτητα από τα άλλα, φυσικά και είναι ευαίσθητοι… Και σε πληροφορώ από προσωπική εμπειρία [πατέρας Πόντιος, μητέρα Αρβανίτισα (όμως από το Μωριά) ], είναι πιο ευαίσθητοι από τους Πόντιους.
Ας μη γενικεύουμε! Εντάξει;
Ομέρ
‘Νταξει…σορρυ …(Και οι Αρβανιτες ψυχούλα εχουνε)
(Οι Βλαχοι
Ελα μωρέ Ομερ μη παρεξηγιεσαι !
Καλά !
Ομέρ
Ομέρ …σκετα;
Σκέτα…. προς το παρόν
Ομέρ
Ρε τι πάθαμε…
Σε λίγο θα αρχίζω να αισθάνομαι άσχημα εδώ μέσα, εγώ ο “καθαρός”
Αναρωτιέμαι μήπως θα πρέπει να ψάξω για καμιά Κιζιλμπασίδικη ρίζα ή έστω Λάζικη ρίζα(γιατί για άλλη δεν το βλέπω..) καμιάς γιαγιάς μου, έτσι για να έρθω στα ίσα μου.
Νόσφεράτε , μην ξεχνάς το κέρασμα
mumul
mumul
o.k.
Τι σκανιάζετε ορέ ζουλάπια για τις καταγωγές σας ;;;
Αυτός που είναι σίγουρα αμιγής πόντιος είναι εκείνος ο ξεδοντιάρης που δεν βλέπει ή δεν απαντά τα μέιλ του…..
Μουμούλιε , δεχθείτε παρακαλώ τα σέβη μου ως νέος αδμινίστωρ…
Βρυώνιε , εκφράζω αισθήματα συμπαράστασης…
Μπρέ Πόντιοι ( και μερικώς Αρβανίτες ) ,
αφήσατε τον Μανστάιν και πιάσατε τον Τσαπάγιεφ….;;;
Μπά; Μπήκε και ο ντόκτωρ εδώ?
Γίνατε Πόντος Πολλαπλών Μορφών!
Η συζήτηση με τους Σλαβομακεδόνες εξελίχτηκε ομαλά και καλά στο δικό μου blog.
ΚΑΘΕ ακρότητα αποφεύχθηκε. Γεννήθηκε σε πολλούς το ίδιο νέο μιμίδιο: ΟΧΙ στους Καρατζαφέρηδες, ΟΠΟΥ κι αν βρίσκονται.
Υπνωτισμένο έχουν το σλαβομακεδονίτικο λαό, να νομίζει ότι είναι ο Μοναδικός Μακεδονικός. Κοντεύει να γίνει και χαλβάς με το ποπ-άσματα σε στυλ “Είναι στην καρδιά μου ο Αλέκος”
A, είδατε το αστείο που τους έσκασα με τον Big Alex? Ο άλλος μπήκε να βρίσει με ψευδώνυμο “fuck Greece” και έφυγε κακήν-κακώς όταν του υπέδειξα ότι είναι… σέξυ!
όλων των χωρών τα εθνίκια
γυρεύουν τα ίδια δεκανίκια…
Υ.Γ. Στέκομαι για λίγο σε μία πολύ σημαντική γραμμή του δόκτωρ, που λέει ΠΑΡΑ πολλά, και αποτελεί σύνοψη ενός νέου “μιμιδίου” (meme) όπως λένε στα Memetics (γκουγκλίσιμος όρος)
“Ο Διεθνισμός που κατ’ουσίαν υπηρετεί τον εθνικισμό των γειτόνων στην ουσία είναι αντεστραμμένη ακροδεξιά.”
Ω ναι, ναι, ναι…
Και είναι η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ που απομονώσαμε αυτό τον “Ιό”, από τον οποίο πάσχει εν μέρει ΚΑΙ ο γνωστός “Ιός” (που μισείτε).
Ξέρετε γιατί όμως πάσχουν όλοι αυτοί;
Διότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΔΟΤΑ μέχρι τώρα.
Αν προσβληθείς από αυτό τον “Ιό της Αντεστραμμένης Ακροδεξιάς”… χέσε μέσα. ΟΛΑ φαίνονται να επιβεβαιώνουν τον “ανθρωπιστικό φονταμενταλισμό” που σε προσβάλλει. Συγκρούεσαι με εθνίκια, αγριεύεις, αντεπιτίθεσαι και ο Ιός σε κυριεύει, ΜΙΜΗΤΙΚΟ μιμίδιο είναι!
ΣΧΕΔΟΝ προσβλήθηκα κάποτε κι εγώ…
Μετά δεόντων αισθημάτων δεκτά τα διαπιστευτήρια ω Παπούλη
Θα σε προσέχουμε
mumul
(σκέτος, απουσία συνθετικών τε και άλλων προσδιορισμών)
Παπουλη
Επειδή οπως ξερεις ειμαι …αργός … Μετα΄απο πολύ καιρο καταλαβα καποια υπονοουμενα ( ..”με γραφεις κανονικά ”κλπ)
ειχα λοιπόν μια διευθυνση ξεχασμένη απο καιρό…
την ανοιξα και ειδα και απαντησα …
Αργά μεν αλλά σταθερά
ωραια ολα αυτά
Αλλά ποτε
θα μιλησουμε για αυτά;
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=63410976,92919712
Μαζευονται …Μαζευονται …Μαζευονται …
Ας θυμηθουμε κι ενα σκαναδαλο του καλοκαιριου που περασε ( Για πρωτη φορά τετοιο στις Πανελλαδικές ) οπου την πληρωσαν φυσικά αυτοι(ες) που το αποκαλυψαν και οχι αυτοι
που το οργανωσαν :
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=64410080
…ένα ισοπεδωτικό κατηγορητήριο, που προσβάλλει το κοινό περί δικαίου αίσθημα…
http://www.protovoulia.net/2008-04-01_agglika.htm
..Ποια πιστεύετε ότι είναι τα κίνητρα των δύο καταγγελουσών καθηγητριών» ήταν το «επιμετρικό» ερώτημα που υπέβαλλε στους μάρτυρες ο διενεργήσας* (σ.σ.) την Ένορκη Διοικητική εξέταση…
http://gerontakos.blogspot.com/2007/08/blog-post_5479.html
*http://www.protovoulia.net/3sygklisi.htm
Δε σε κατάλβα Νοσφεράτε. Πιστεύεις ότι πρέπει να αθωωθούς οι καθηγήτριες; Συμφωνείς με τη συντεχνία, που μερικές φορές δρα ως μαφία και καλύπτει τα μέλη της;
Εκτός αν εννοείς ότι πρέπει να διωχθούν ΚΑΙ τα στελέχη του υπουργείου Παιδείας. Πράγμα για το οποίο συμφωνώ τελείως.
Περι βετο , Ριγους εθνικής υπερηφανειας, περηφανης εθνικής πολιτικής, Αγαπημένε μας Σαρκοζί και ουτω καθεξής
Οταν μιλα΄με για ολα αυτά μαλλον ξεχναμε και αυτήν εδώ
την ασημαντη παραμετρο
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=90508800
και να θυμηθουμε βεβαια οτι :
οπως παντα :
http://www.youtube.com/watch?v=rkRIbUT6u7Q
Ματσουκατες
Σου θυμιζω την υποθεση
Το καλοκαιρι που μας περασε το μεγαλύτερο σκανδαλο (οχι βεβαια αυτής της Κυβερνησης που μας εχει εθισει σε πολύ μεγαλύτερα )σε οτι αφορά την Παιδεια και τις Πανελλαδικές …
Προκειται για βαθμολόγηση με ανοιχτά τα ονοματα
σε μια σειρά γραπτών των Πανελλαδικών …
Που εγινε κατοπιν εντολής που μετεφερε καποια Σχ Συμβουλος
(η οποια ..τιμωρηθηκε με το να …ξαναγινει Σχ Συμβουλος
στις κρισεις του καλοκαιριου
στην οποια βαθμολογηση υποχρεωθηκαν καποιες καθηγητριες ..
Οι οποιες Αμεσως κατηγγειλαν δημοσια (μαζί με τις ΕΛΜΕ θεσσαλονικης το σκανδαλο )
Και οι οποιες βρεθηκαν Αμεσως κατηγορουμενες …
Ενώ Δεν βρεθηκαν κατηγουρουμενοι ( απο οσο ξερω )
Οσοι
α) Τις υποχρεωσαν να κανουν κατι πασιφανώς παρανομο
β) Προσπαθησαν να συγκαλύψουν το σκανδαλο
..τωρα
- Αυτά περι συντεχνιων …μαφιων ταχουμε ξανακουσει (καθε φορά που αποκαλυπτεται ενα σκανδαλο…
- Αλλά Περι…. Μαφιας σου θυμιαω τι ειπε ο Αλαβανος επισης το περασμένο καλοκαιρι (γεια στο στομα του) …
( Φυσικά και για το σκανδαλο ζαχοπουλου τα ιδια περιπου ισχυουν …οπως και για τοσα αλλα …
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ
κουβεντα περι αυτών:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=75675776
Ματσουκατες …δες κι αυτό:
http://orfni.blogspot.com/2007/07/blog-post_12.html
http://www.esos.gr/80/52/723.htm
Ε ..και τι ειναι αυτά ..Σκανδαλα; Σιγά τα σκανδαλα
Εδω το καλοκαιρι εκεινο καηκε η μισή χωρα και το μόνο που ακουστηκε ειναι οτι φταιγαν οι ..Αντιεξουσαστες (και οι Πασοκοι) (ορα Γιακουματος)
-Εδώ θαφτηκαν κοτζαμάν Υποκλοπές
Κατζαμάν σκανδαλο Ζαχοπουλου
Απαγωγές ..
- Οι μιζες των Σο -δομημενων ομολογων ( ε .λενε καποιο συιγά το πραμα .. τους θυμιζω οτι οι μιζες αφορουσαν δομημεναπου κινηθηκαν σε Μια -μόνο μερα )
Οι… Κουμπαροι
Τα… γαλατα
ο ..φιλεξενών Πακιστανους..
κλπ κλπ κλπ …
Και μιας και παλι
(λόγω Money)
- ΕΛΛΑΣ - ΓΑΛΛΙΑ - Συμμαχία
- μΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ Τ’ οΝΟΜΑ:
Σαρκο- Μακεδονία:
http://panosz.wordpress.com/2007/12/17/helidona-14/#comment-36154
Πώς σας φάνηκε η οργάνωση της συναυλίας;
http://www.webmastergr.com/cgi-bin/poll/poll.pl?action=Start&userdir=users&pagename=mpasis
Να ομολογήσω ότι το άνωθεν ψευδώνυμο είναι μακράν το καλύτερο από όσα έχει ενδυθεί ο εξαίρετος αυτός σχολιαστής κατά καιρούς.
Πρόκειται για πλάνη οικτρά.
Ένας είναι ο εξαίρετος Σχολιαστής, ο επί του όρους (ως θυροφύλαξ πρόχειρου καταφυγίου) ομιλών … ως του θείου Πανός αντήχησις, αφού ούτε η Νύμφη Ηχώ, που με τη μελωδική φωνή της τον σαγήνεψε, δε θέλησε να ενωθεί με τον τραγοπόδαρο θεό…
http://www.mythologia.8m.com/panas.html
Αλήθεια ποιό σημείο της μυθολογικής αφήγησης σας άρεσε περισσότερο;
Βουκολικά
Σατυρικά
Διονυσιακά
Έντεχνα…
Πώς σας φάνηκε η Νύμφη Σύριγγα;
Τέλεια
Πολύ καλή
Μέτρια
Κακή