-Φοβάμαι….σκάβει το ίδιο το όνειρό του…
Θυμάμαι ήταν ένα Απριλιάτικο απόγευμα που πέρασα ως πρωτ-έφηβη τα γραφεία της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Νέων Θεσσαλονίκης. Μέσα στην κουβέντα ο μεγάλος Κνίτης με κοίταξε καλά καλά, άπλωσε πάνω στο τραπέζι τα δυο χέρια του σε γροθιές και μου είπε: «Λοιπόν κοίτα να δεις συντρόφισσα! Από δω είναι οι εκμεταλλευτές πλούσιοι, από δω είναι οι εργάτες. Εσύ, με ποιούς είσαι;!»
Τον κοίταξα καλά καλά και θυμόμουν μια φράση από ένα βιβλίο που τότε πρωτοδιάβαζα «Σταμάτα δάσκαλε ν’ ακούσουμε το πουλί!»
της Ελένης Καρασαββίδου
