-”ΑΝΑΧΑΠΑΡΑ”, κράτα κάτι από το σκοτάδι…

Μια βόλτα σε κεντρικά δισκάδικα της πόλης τις μέρες που ετοιμάζεσαι να υποδεχθείς το νέο πέρυσι είναι από τις συνήθειες που φροντίζω να διατηρώ.

Μια περασιά από το ελληνικό ροκ επιβάλλεται, είτε αγοράσεις κάτι είτε όχι. Ένα εικοσάλεπτο ανακάτεμα των δίσκων αρκεί να σκεφτείς και να αναπολήσεις …

Το ίδιο πέρασμα και από τους μαύρους μπλουζίστες του Μισισίπη και τους ράστα της Τζαμάϊκα, από τα καλύτερα της ψυχής αναλγητικά στις μέρες μας.

Η καθιερωμένη ματιά στα παλιά ρεμπέτικα και στα Σμυρνέϊκα,  μπας και βρεθεί καμιά καινούργια έκδοση προπολεμικών ηχογραφήσεων.

Και αφού περάσεις από τα τούρκικα, μην τυχόν και οι εδώ μουσικοέμποροι έχουν ενημερωθεί καλύτερα για τα εκεί μουσικά τεκταινόμενα πέρα από τα λαϊκοσκυλάδικα μαζικής αποχαύνωσης, καταλήγεις στα ποντιακά.

Κουρασμένος πια, και με λίγες ελπίδες για κάτι ενδιαφέρον.

Αναχάπαρα πέφτει στα χέρια μου ένα κίτρινο δισκάκι . Έγραφε επάνω «ΑΝΑΧΑΠΑΡΑ -  κράτα κάτι από το σκοτάδι». Το γυρίζω από την πίσω πλευρά «Του εχθρού μου το φιλί»  το πρώτο τραγούδι.

Στίχοι – μουσική : Γάννης και Πάρης Πιχαρίδης  

 

Αναχάπαρα και  ελληνικός στίχος !!!!

Αν και στις μέρες μας να πάρεις δισκάκι  στα τυφλά και να σου βγεί σοϊ είναι λίγο δύσκολο , δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω.

Όταν έφτασα σπίτι έβαλα να το δοκιμάσω την κρυάδα-εκπληξη διαβάζοντας στο εσωτερικό του δίσκου :

 

“Το έργο αυτό αποτελεί το πρώτο μέρος μιας έρευνας γύρω από τα θέματα που απασχολούν τα υποκείμενα μέσα στο σύγχρονο κοινωνικό πλαίσιο. Ο άνθρωπος αποξενωμένος από την φύση του και τον ίδιο του τον εαυτό περιπλανιέται στις πόλεις αναζητώντας την ετερότητα μέσα σε ένα πεδίο ομοιοτυπίας….”

 

 

                     

                                 

Η έκπληξη ήταν ευχάριστη.

                                

Μάγκες, «ΑΝΑΧΑΠΑΡΑ»,  αξίζει….. 

 

(www.anaxapara.com )

 

 

 

 

 

 

 

                  

mumul