Συζήτηση για την εκπομπή των “Φακέλων” για τους ελληνόφωνους της Τουρκίας:

http://ergotelina.blogspot.com/2006/05/o_31.html

Παραθέτω απόσπασμα απο την σελίδα:
“Την ίδια χρονιά ο Μουσταφά Κεµάλ αναλαµβάνει τη διακυβέρνηση της Τουρκίας και οργανώνει ως πρωθυπουργός πλέον την τελευταία φάση της εξόντωσης των Ελλήνων του Πόντου. «Ἐνῷ δέ ἠλπίζοµεν πλήρη πολιτικήν ἐλευθερίαν καί ἐθνοσυνελεύσεις ἐγένοντο ἐν Τραπεζοῦντι καί Βατούµ καί κινήσεις τῶν Ποντίων διανοουµένων πρός δηµοκρατικοποίησιν τοῦ Πόντου, αἴφνης, ἀνακηρύττεται ἡ ἐγκαθίδρυσιςτῆς Κυβερνήσεως τοῦ Κεµάλ ἐν Ἀγκύρᾳ, καί τότε οἱ Τοῦρκοι ἀπέβησαν θηριώδεις. Ὁ Τοπάλ Ὀσµάν ἔδρα ἐν Κερασοῦντι εἰς βάρος τῶν ἐκεῖ ὁµογενῶν, ἐν Χαλδίᾳ δέ ὁ Κιόρ Σαλέχ, ἐκ χωρίου Βεσέρης τοῦ Κοασίου, συστήσας 10µελῆ συµµορία ἐξ ἀποβρασµάτων τῆς κοινωνίας κακοποιῶν, ἤρξατο καίων καί καταστρέφων τά ὁµογενῆ χωρία τῆς περιφερείας ἐκείνης.» (Αυτοβιογραφία, σελ. 130).

Το 1920 σχεδόν όλη η πνευµατική ηγεσία του ελληνισµού του Πόντου συλλαµβάνεται, παραπέµπεται σε δίκες στην Αµάσεια και αποστέλλεται στην αγχόνη. «Ὁ Κεµάλδιά τῶν ἐξοριῶν, διά τῶν ἀνεξαρτήτων δικαστηρίων καί τοῦ Τοπάλ Ὀσµάν ἐξοντώνει τόν ἑλληνικόν πληθυσµόν τοῦ Πόντου. Ἐκ Τραπεζοῦντος φεύγει εἰς τήν Βασιλεύουσαν ὁ Τραπεζοῦντος Χρύσανθος. Τό ἴδιον πράττουσι καί οἱ λοιποί Μητροπολῖται Νεοκαισαρείας Πολύκαρπος, Ἀγκύρας Γερβάσιος, Χαλδίας Λαυρέντιος, Ἀµασείας Γερµανός, καί ἀκέφαλον µένει τό ἔθνος. Καταδικάζονται ἐρήµην εἰς θάνατον καί συλλαµβάνονται ὁ Ματθαῖος Κωφίδης, Κρωµναῖος πολιτικός, ἀ-ντιπρόσωπος τῆς Μητροπόλεως Τραπεζοῦντος παρά τῇ Κυ-βερνήσει, ὁ βιοµήχανος Ἀλέξανδρος Ἀκριτίδης ἐκ Λοκάστο καί ὁ διευθυντής τῆς ἐφηµερίδος « Ἐποχή» Νικ. Καπετανίδης.» (Αυτοβιογραφία, σελ. 131).

Όταν πληροφορούνται για τις συλλήψεις ο Γ. Κανδηλάπτης και ο Ν. Μουµτσίδης τρέχουν στην Ιερά Μητρόπολη Αργυρουπόλεως και παραδίδουν στη φωτιά έγγραφα, τα οποία έχουν περιεχόµενο σχετικό µε την ίδρυση ελληνικής δηµοκρατίας στον Πόντο. Αποστολέας των εγγράφων, τα οποία είχαν σταλεί από την Κωνσταντινούπολη και το Παρίσι είναι ο Μητροπολίτης Τραπεζούντος Χρύσανθος. Στη Σάντα οι κάτοικοι δηµιουργούν ισχυρό ανταρτικόσώµα και επιτυγχάνουν την ασφάλεια και την ελευθερίατους. Αρχίζουν οι πορείες θανάτου προς την ενδοχώρα. «Οἱ ὁµογενεῖς τῆς ἐπαρχίας Χαλδίας, µόνον οἱ ἄνδρες, ἐξορίζονταιεἰς τήν Ἐρζερούµην, καί φόβος καταλαµβάνει καί ἡµᾶς τούς ἐν τῇ πόλει. Ἐξορίζονται καί οἱ ἐν Τραπεζοῦντι ἀπό ἡλικίας 18-50 εἰς Ἀργυρόπολιν καί εἶτα εἰς τήν Θεοδοσιούπολιν. Μετά τινας ἡµέρας ἐξορίζονται καί ὅλοι οἱ Σανταῖοι ἄνδρες καί γυναικόπαιδα εἰς τήν Ἀργυρόπολιν καί εἶτα εἰς Χανούς τῆς Ἐρζερούµης, ἀποδεκατιζόµενοι διά τῆς πεζοπορίας.» (Αυτοβιογραφία, σελ. 132).

Η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί από τους Έλληνες να µην αναγνωρίζουν το Οικουµενικό Πατριαρχείο, αλλά το εθνικό κέντρο της Άγκυρας και να αυτοαποκαλούνται Τουρκοορθόξοι.