-Πόντος και ΠΠΣΠ

Στους νεώτερους η βραχυγραφία “ΠΠΣΠ” δε λέει πολλά πράγματα … Και μάλλον με το δίκιο τους! Για τους λίγο μεγαλύτερους, που έζησαν την μεταπολιτευτική φοιτητική ζωή, σίγουρα κάτι λέει!  

H ΠΠΣΠ,  (Προοδευτική Πανσπουδαστική Συνδικαλιστική Παράταξη),  όπως μας πληροφορεί ο Καναλιώτης,  εισήγαγε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη μορφή της πολιτικής “παράταξης” και έτσι διερευνήθηκε η έννοια της και η λειτουργία της. Ακολούθησαν η ΠΣΚ και οι άλλες.

Μέσα λοιπόν από την ΠΠΣΠ και από τη δυνατότητα διαλεκτικής προσέγγισης της Ιστορίας – τελείως απρόοπτα και εκτός κάθε πρόβλεψης- καρποφόρησαν κάποιες γόνιμες απόψεις για τον Πόντο και τα όσα συνέβησαν εκεί κατά τα τραγικά χρόνια 1914-1923. Ακόμα, βαθμιαία γονιμοποιήθηκε και μια κριτική στο σταλινισμό που ανέδειξε για πρώτη φορά το ζήτημα της διαστρέβλωσης του σοσιαλισμού, των σταλινικών διώξεων κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης και των υπόλοιπων άτυχων μειονοτήτων. Καθώς επίσης, την παραγνώριση της ύπαρξης των υπαρκτών ελληνικών κοινοτήτων στην ΕΣΣΔ και την καθεστωτική προσπάθεια εξάλειψης των τοπικών πολιτισμών στην Ελλάδα και μεταξύ αυτών και του ποντιακού .  

-H εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973

Μια πολύ καλή ανάλυση για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δημοσιεύτηκε στο μπλογκ anarchypress σε μέρη δύο. Αναδημοσιεύουμε το δεύτερο…

ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Ή  ΕΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ «ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΙΚΟ» ΣΧΕΔΙΟ

Με τον ερχομό του φθινοπώρου η «στροφή» του καθεστώτος αντί να εκτονώσει τα πράγματα οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα. Οι εκλογές προετοιμάζονται για τις αρχές του 1974. Αλλά οι λογαριασμοί γίνονται χωρίς τον ξενοδόχο που αυτή τη φορά γίνεται απειλητικότερος για το σύστημα.

-Από τον Ζντάνοφ στον “Ιό” της “Ελευθεροτυπίας”

Εκτός από τη “Βαθειά Ψυχή” υπάρχει και η “Νεκρή Ψυχή“…

Το όνομα “Ζντάνοφ”  ίσως να μη λέει πολλά στους νεότερους. Για τους παλαιότερους όμως που έζησαν την ιστορία της Αριστεράς, ήταν ο εισηγητής της τάσης του “σοσιαλιστικού ρεαλισμού”  και ο κακός  δαίμονας της ελεύθερης επανασταστικής τέχνης που άνθισε μετά την Επανάσταση του Οκτώβρη. Το σημαντικότερο για το καθεστώς ήταν η εγκαθίδρυση μιας ποδηγετούμενης τέχνης, της οποίας τα καλλιτεχνικά έργα θα συμβάδιζαν με τα πιστεύω και τις ενέργειες του καθεστώτος. Ο βίος και η πολιτεία του Ζντάνοφ ταυτίστηκαν με την καταστολή και την τρομοκρατία ενάντια σε κάθε ελεύθερη, δημιουργική σκέψη. 

Η τοποθέτησή του  ως υπευθύνου για την εφαρμογή των ιδεωδών του “σοσιαλιστικού ρεαλισμού”, ο οποίος ήταν πλέον η μοναδική επίσημη πολιτική ιδεολογία του Σοβιετικού κράτους στις τέχνες, σήμαινε την απόλυτη επικράτηση της ασφαλίτικης λογικής στην πολιτιστική ζωή.  Ο Ζντάνοφ ξεκίνησε μία διαδικασία χειραγώγησης (την ονόμαζε «αναδιοργάνωση») των τεχνών. 

-Εμβατήριον του Πόντου (Παρίσι, 1921)

 MARCHE DU PONT

Ένα  “έγγραφο” μεγάλης ιστορικής αλλά και συναισθηματικής αξίας έφτασε στα χέρια μας. 

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ – Παρίσιοι 1921.

Εκεί όπου κρίνονταν οι τύχες του τότε κόσμου (μαζί και του Πόντου) και στην προσπάθεια των Ποντίων για δημιουργία ανεξάρτητου κράτους   φαίνεται να δημιουργήθηκε το “Εμβατήριον του Πόντου” καθώς και ο “Χάρτης της Δημοκρατίας του Ευξείνου  Πόντου”  ( Carte de la republique du Pont Euxin) που βρίσκεται  στην πρώτη σελίδα και που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις σε επιστολικό δελτάριο .

-Σικάγο: Συνέδριο για τη Μικρασιατική Καταστροφή

Έξω πάμε καλά!!!

Με πρωτοβουλία του Συλλογου Ποντίων Σικάγου “Ξενιτέας”,  το Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009 πραγματοποιείται επιστημονικό   συνέδριο με θέμα: «Ακαδημαϊκή Σύνοδος για την Μικρασιατική Καταστροφή».

Συμμετέχει ο  Τούρκος ιστορικός, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κλάρκ (Γουόρτσεστερ, Μασσαχουσέτης) Τανέρ Ακσάμ με τίτλο ομιλίας: “Οι ελληνικοί «Εκτοπισμοί» και Σφαγές του 1913-1914. Μια δοκιμαστική πρόβα για την Αρμενική Γενοκτονία”.   Συμμετέχουν επίσης ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Ζόριαν, Τορόντο, Καναδά, Κ. Τζoρτζ Σιρινιάν και ο δρ. Κωνσταντίνος Χατζηδημητρίου (Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σεν Τζονς της Ν. Υόρκης) με θέμα: “Επίσημες και ανεπίσημες αμερικανικές αντιδράσεις για την «Καταστροφή» στη Μικρά Ασία. Τι αποκαλύπτεται από τα αποδεικτικά στοιχεία”, ο Ματίας Μπγιόρνλουντ (Ιστορικός και Ερευνητής) με θέμα: “Οι διώξεις των Ελλήνων και των Αρμενίων στη Σμύρνη 1914-1916: Μία ξεχωριστή περίπτωση στην πορεία των τελευταίων Οθωμανικών γενοκτονιών”, ο  Δρ. Αλεξάντερ Κιτρόεφ (Συνεργάτης Καθηγητής Ιστορίας στο Κολέγιο Χάβερφορντ, Πενσυλβ.) με θέμα “Η δεινή θέση των Ελλήνων προσφύγων μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας” και ο  Δρ. Βαν Κουφουδάκης (Επίτιμος Κοσμήτορας του Πανεπιστημίου Τεχνών και Επιστημών, Περντιου, Ιντιάνα) με θέμα “Οι σκόπιμες και συστηματικές τουρκικές παραβιάσεις των Διεθνών Συνθηκών από το 1923″

-Τι έγινε στην Ανατολική Θράκη τον Οκτώβρη του ‘22

Μια από τις πλέον άγνωστες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας διαδραματίστηκε στην Ανατολική Θράκη τον Οκτώβριο του 1922, μετά την Καταστροφή της Σμύρνης και πριν το τέλος της  ιστορικής διαδικασίας αντικατάστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από έθνη-κράτη. Η Ανατολική Θράκη ήταν τότε μια περιοχή μεγάλης εγκατάστασης ελληνικού πληθυσμού, που περιλάμβανε και την Κωνσταντινούπολη. Την εποχή εκείνη η Κωνσταντινούπολη ήταν έδρα του ισλαμικού Χαλιφάτου και παράλληλα η  μεγαλύτερη, τότε, ελληνική πόλη, το καθεστώς της οποίας ήταν υπό διαμόρφωση.  Η Ανατολική Θράκη, εκτός από την Πόλη και την παραθαλάσσια ζώνη των Στενών που πέρασε σε βρετανικό έλεγχο, ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών, οι δε κάτοικοί της ψήφισαν και στις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου του 1920.

 Το θέμα αυτό με τίτλο “Η παράδοση της Ανατολικής Θράκης τον Οκτώβριο του 1922, μετά την υπογραφή της Συνθήκης των Μουδανιών” παρουσίασε, σ’ ένα σεμινάριο Ιστορίας που λαμβάνει χώρα στην Κηφισιά της Αττικής, ένας από τους καλούς μελετητές της περιοχής αυτής, ο καταγόμενος από τη Ραιδεστό Δημήτρης Μαυρίδης .

Δημοσιεύουμε σήμερα ένα σχετικό κείμενο του Δημήτρη Μαυρίδη, ευελπιστώντας να συμβάλλουμε στην κατανόηση του τρόπου δημιουργίας των σύγχρονων κρατών.

 

-Ο Πόντος μέσα από τα μάτια των παιδιών

Ο Πόντος μέσα από τα μάτια των παιδιών.

Μια περιπλάνηση στον πολιτισμό και στην παράδοση των Ποντίων μέσα από χορό, μουσική, τραγούδι και θέατρο που συμμετείχαν πάνω από διακόσια παιδιά πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2009 στο δημοτικό αθλητικό κέντρο του δήμου Κορυδαλλού από τον Σύνδεσμο Ποντιακών Σωματείων Ν. Ελλάδας και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και το Ψωμιάδειο πολιτιστικό κέντρο Ποντιακού Ελληνισμού.

-1 Νοεμβρίου 1920: οι μοιραίες εκλογές που έκριναν την ιστορία

Την 1η Νοεμβρίου του ‘20  έγιναν οι εκλογές που καθόρισαν το μέλλον του ελληνισμού της Ανατολής.

Στην Ελλάδα συγκρούστηκαν οι δυνάμεις που ήταν υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στο μεταπολεμικό (του Α’ παγκοσμίου πολέμου) σκηνικό και της απελευθέρωσης των Ελλήνων της ανατολής που είχαν ήδη γευθεί από το 1914 την πολιτική Γενοκτονίας του τουρκικού εθνικισμού, και απ’ την άλλη οι μοναρχικές δυνάμεις της Μικράς πλην Εντίμου που πολιτεύθηκαν με το σύνθημα “Μικρά πλην έντιμος Ελλας” και πρότειναν ως λύση του Μικρασιατικού Ζητήματος το “Οίκαδε“. Δηλαδή να γυρίσουν τα παιδιά τους πίσω εγκαταλείποντας τους Έλληνες της Ανατολής στο έλεος των εθνικιστών του Μουσταφά Κεμάλ πασά.

-Έλλη Παππά: Σύμβολο της αντι-σταλινικής Αριστεράς

Η  Σμυρνιά Έλλη Παππά, η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη, έφυγε απ’ τη ζωή. Όμως θα ζει για πάντα ως σύμβολο αντίστασης, τόσο στην καπιταλιστική εκμετάλλευση, όσο και στις σταλινικές διαστρεβλώσεις που επανέρχονται ταχύτατα στα ανεξέλικτα τμήματα μιας καθυστερημένης Αριστεράς.

Αποτέλεσε σύμβολο μιας αντισταλινικής Αριστεράς, αλλά και του προσφυγικού ελληνισμού που ακολούθησε ένα δικό του τρόπο αντίστασης στη μοίρα του και στη διαχείριση των ζητημάτων του. Εντάχθηκε στην Αριστερά και την μετέτρεψε από μια αδιάφορη, γκρινιάρικη και αντιδραστική σέχτα, όπως ήταν το ΣΕΚΕ, στη μεγαλειώδη Αριστερά της Αντίστασης.

Η Έλλη Ιωαννίδη-Παππά ανήκει σ’ εκείνο το κομμάτι του προσφυγικού ελληνισμού που δεν αλλοτριώθηκε από το σταλινισμό, αλλά διατήρησε το ελεύθερο κριτικό του πνεύμα.

Σ΄ αυτή τη γυναίκα, αφιερώνουμε τη σημερινή ανάρτηση. 

-Το ύστατο “ΟΧΙ” ενός μικρού ανθρώπου…

“Μικρό Άνθρωπο” ονόμασε τον Ιωάννη Μεταξά ο ακροδεξιός και προσφυγομάχος σύντροφός του Γεώργιος  Βλάχος (της “Καθημερινής“)  όταν αρνήθηκε να αναλάβει την αρχιστρατηγία του ελληνικού στρατού της Μικράς Ασίας, με αποτέλεσμα αυτή να δωθεί στον ανίκανο και προβληματικό  Χατζηανέστη. Ο Χατζήανέστης διέπραξε τα γνωστά απαράδεκτα στρατιωτικά λάθη στο μέτωπο με αποτέλεσμα την νίκη των τουρκικών εθνικιστικών στρατευμάτων του Μουσταφά Κεμάλ και την ολοκλήρωση των Γενοκτονιών των χριστιανικών λαών.  Ο Μεταξάς, άριστος στρατιωτικός, έχοντας την ίδια αντιμικρασιατική άποψη με το ΣΕΚΕ συνήργησε στην τρομερή Ήττα. Ήδη από το 1915, είχε συμβάλλει αποφασιστικά στην κατεύθυνση αυτή. Τη στιγμή που η περιοχή μας βρισκόταν στο μάτι του κυκλώνα, επέλεξε την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του γερμανικού ιμπεριαλισμού προσπαθώντας πάσει θυσία να κρατήσει την Ελλάδα ουδέτερη.

-ΚΚΕ και Λάος χωρίς “Ψυχή Βαθειά”

Αμφιβολίες ΚΚΕ για την «Ψυχή βαθιά» του Βούλγαρη

Χοντραίνει το παιχνίδι το ΚΚΕ εναντίον της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», που ως γνωστόν ασχολείται με το θέμα του εμφυλίου πολέμου, εστιάζοντας στις ανθρώπινες περιπέτειες, μακριά από πολιτικές και κομματικές αναλύσεις.

Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ έφερε πριν από καιρό το θέμα στη Βουλή καταγγέλλοντας το κράτος (βλέπε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) που χρηματοδοτεί ταινία για τον εμφύλιο. Τώρα ήρθε η σειρά του ΚΚΕ.

-…Βαρβαρότητα

Μιας και κουβεντιάζουμε για τον “σοσιαλισμό και την βαρβαρότητα” ας μιλήσουμε ,για λίγο μόνο,για την βαρβαρότητα όπως εμφανίστηκε χθες το βράδυ (και όχι μόνο) στα Εξάρχεια μετά την παρουσίαση του βιβλίου του Χριστόφορου Κάσδαγλη “Η Αριστερά και ο κακός ο λύκος”  στη καφετέρια Floral. Σε συνέχεια του “έργου” που παίζεται τις τελευταίες ημέρες στα Εξάρχεια τσαμπουκαλεμένοι καουμπόυδες με καλυμμένα πρόσωπα μπουκάρανε (μετά από μικροεπεισόδια) σε διάφορα μαγαζιά  και μαζεύανε κόσμο. Ανάμεσα σε αυτούς τον Δημήτρη Παπαχρήστο, τον Στέλιο Ελληνιάδη και τον Σ. Δαματόπουλο. Έτρεχε κι γερο Γλέζος βραδιάτικα στην ΓΑΔΑ….

-Pontos Visa : Η εκμετάλλευση των Ποντίων

Τα ιερά και τα όσια του καπιταλισμού: ΤΑ ΚΕΡΔΗ !!!

Ένα κείμενό μας για την αθλιότητα της “Pontos Visa” δημοσιεύτηκε  στην εφημερίδα “Πριν” , στις 4 Μαϊου. Παρακάτω αναρτούμε το κείμενο αυτό, ελπίζοντας ότι η οργή τόσο του τεμέτερον του Κοσμέτε, του Κώστα του Διαμαντίδη,  όσο και η δικιά μας, θα γενικευτεί και θα βάλει κάποια στιγμή φραγμό στους εμποράκους, που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε και όσιο….  [Να σημειώσουμε μόνο ότι το εμπορικό αυτό εγχείρημα δεν έχει καμιά σχέση με τους Χαραλαμπίδη-Φωτιάδη.]

                                            

-Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

 ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ  ή  ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΣΩΣΤΟ! ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ΤΕΛΙΚΑ;;;

Ο ΕΝΓΚΕΛΣ ΑΓΑΠΗΤΟΙ, Ο ΕΝΓΚΕΛΣ…

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ γράφει στην περίφημη «Μπροσούρα του Γιούνιους» ή άλλως «Η κρίση της σοσιαλδημοκρατίας» (όπως παρατίθεται στο «marxists.org»):

-Ψυχή βαθιά

Σε μια εποχή που ο ελληνικός κινηματογράφος αναζητά νέα ταυτότητα, ο Παντελής Βούλγαρης τολμά να επιστρέψει με μια βαθιά ανθρώπινη ταινία που ρίχνει φως σε μια επώδυνη περίοδο του παρελθόντος μας: τον εμφύλιο. Δίνοντας μάλιστα για τίτλο της το σύνθημα των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού: «Ψυχή βαθιά».

Από την “Ελευθεροτυπία”

-Του Προκρούστη το κονάκι (μ-λ) Νο 2

Του Προκρούστη το κονάκι (μ-λ)  No 2

Το ποστάκι του Προκρούστη έγινε πολύ βαρύ

δεύτερο γιαυτό ανοίγω, όμορφο και ελαφρύ

—————————————————–

                                                 Ανοίξαμε   και   σας   περιμένουμε .

          Άλλη μια υπόγεια  διεργασία  σε έναν χώρο ελεύθερο , απάνεμο με ήσυχα νερά.

  ΆΠΑΝΤΕΣ ΕΥΠΡΟΣΔΕΚΤΟΙ. (παλάσκαι και αρβύλαι έξω από δω).

-pontos: from the past to our future

19th Pan-Pontian Convention USA-CANADA October 8-11, 2009 – Montreal

 The Pan-Pontian Federation of USA-CANADA in collaboration
with the Pontian Association of Montreal ‘Efxinos Pontos’ is
organizing the 19th Pan-Pontian Convention of USA-CANADA that
will be held on Thursday 8, Friday 9, Saturday 10 and Sunday 11
of October, 2009 in the city of Montreal, Canada.

The Convention is held every two years and is one of the most
significant events in the North American Hellenic culture. The
Convention is attended by many political and religious leaders,
distinguished public speakers, representatives of the member
associations and the dance troupes of the Pan-Pontian
Federation members.

-Καμιά ανοχή σε κανένα φασισμό!

Μ’ αφορμή την καταστροφή των γραφείων του “Ρεσάλτο”

“Ελευθερία νοείται, η ελευθερία της σκέψης του διαφορετικού”

Ρόζα Λούξεμπουργκ

Η προεκλογική περίοδος ανέδειξε την τρομοκρατική νοοτροπία διαφόρων κύκλων. Οι καταστροφές εκλογικών περίπτερων κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, οι επιθέσεις της “Χρυσής Αυγής” κατά της Σοφίας Παπαζογλου και του υποψ. βουλευτή των Ο-Π, καθόλου δεν διαφέρουν από τη δομή της σκέψης που οδήγησε στην καταστροφή των γραφείων του περιοδικού “Ρεσάλτο“ στα Εξάρχεια. Η διαφύλαξη κάποιων κανόνων που κατακτήθηκαν με σκληρούς κοινωνικούς αγώνες και η απαξίωση σωτηριολογικών ιδεολογιών, απ’ όπου αυτές και άν προέρχονται θα πρέπει να είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού και αριστερού πολίτη.

-Μια αντάρτικη ποιητική δήλωση (για τις εκλογές)

Oι εκλογές δεν είναι μόνο αυτή η άχαρη διαδικασία που βλέπουμε γύρω μας, ούτε η προσωπική μας υπαρξιακή αγωνία για το αδιέξοδο… Είναι και ευκαιρία για λογοτεχνική παρέμβαση! Γιατί πώς αλλοιώς θα μπορούσαμε να περιγράψουμε τη δήλωση του Κώστα Διαμαντίδη, του τ’ εμέτερον του Κοσμέτε:  

Να΄μαι  λοιπόν και πάλι εδώ! Γόνος και κληρονόμος προσφύγων από την μαρτυρική γη του Πόντου, μετανάστης στις φάμπρικες της Γερμανίας, πολιτικών προσφύγων στην μακρινή Τασκένδη, εκτοπισμένων στα κολαστήρια της Μακρονήσου και στις μέρες μας πολλαπλά πρόσφυγας στην ίδια μου την πατρίδα πληγωμένος απ΄ το δικό μου χώμα, τυραννισμένος απ΄ το δικό μου πουκάμισο, καταδικασμένος απ΄ τους δικούς μου θεούς»

-Επίθεση της “χρυσής αυγής”

Φασιστική επίθεση από “παλληκαράδες” της χρυσής αυγής εχθές το μεσημέρι η τραγουδίστρια Σοφία Παπάζογλου στον σταθμό του μετρό στην Κατεχάκη.

Από την “ΑΥΓΗ” διαβάζουμε : Θύμα πρωτοφανούς επίθεσης έπεσε χθες το μεσημέρι η τραγουδίστρια Σοφία Παπάζογλου από μέλη της “Χρυσής Αυγής” στο σταθμό του μετρό Κατεχάκη, όπως καταγγέλλει η ίδια.

Συγκεκριμένα, το περιστατικό συνέβη γύρω στις 14.30 χθες το μεσημέρι στην έξοδο του σταθμού του μετρό. Στο σημείο, όπως έγινε γνωστό, βρίσκονταν μέλη της οργάνωσης “Χρυσή Αυγή” και μοίραζαν φυλλάδια. Σύμφωνα με την καταγγελία της στην αστυνομία, η τραγουδίστρια πήρε αρχικά το φυλλάδιο και στη συνέχεια το πέταξε. Προφανώς η κίνησή της έγινε αντιληπτή από την ομάδα των νεαρών που τα μοίραζαν και ακολούθησε φραστικό επεισόδιο, κατά το οποίο κάποιος από αυτούς, όπως καταγγέλλεται, της έριξε σπρέι πιπεριού και στη συνέχεια εξαφανίστηκε όλη η ομάδα.

-Ιερές εργολαβίες…

Το γνωστό ρεμπέτικο “Πάλι μεθυσμένος είσαι…” μας  ήρθε στο νου όταν διαβάσαμε τις απίστευτες (και ανίερες) δηλώσεις του παπα-Παύλου εναντίον της ΠΟΕ, της μοναδικής δημοκρατικής Ομοσπονδίας των Ελλαδικών Ποντίων. 

Γι αυτό αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα “Εύξεινος Πόντος” το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του συγγραφέα Γιώργου Ανδρεάδη, όπου μεταξύ άλλων ρωτά τον λαλίστατο και βρωμόστομο ιεράρχη: “… τι σχέση έχουν οι οδόντες και τα καφενεία, για την νομιμότητα και καταλληλότητα, μιας συντεταγμένης ομάδας διοίκησης ενός Ιδρύματος;  Τί λόγος χριστιανικός ήταν αυτός; Ποιο Ευαγγέλιο πιστεύει, ερμηνεύει και διδάσκει στο ποίμνιο; Σε λίγο μήπως θα πρέπει να κηρύξει και ένοπλο αγώνα, εναντίον των αντιπάλων, της σημερινής Διοίκησης του Ιδρύματος;”

Με τις τρομερές ιδεολογικές ανατροπές που συνέβησαν στο προηγούμενο αιώνα, δεν ξέρουμε τελικά ποιό είναι το αληθινό όπιο του λαού. Ξέρουμε όμως σίγουρα ότι τίνες ιεράρχες υπηρετούν αλλότριους και αδιαφανείς στόχους… 

-Το θέαμα ως θρησκεία (…αφιέρωμα και στις εκλογές)

“…το θέαμα είναι η υλική ανασυγκρότηση της θρησκευτικής αυταπάτης. Η  θεαματική τεχνική δεν έχει σκορπίσει τα θρησκευτικά σύννεφα όπου οι άνθρωποι είχαν τοποθετήσει τις δυνάμεις τους, τις οποίες είχαν αποχωρίσει από εκείνους τους ίδιους: τα έχει απλώς συνδέσει σε μια γήινη βάση. Έτσι, η πιο γήινη ζωή καταντάει αδιάφανη και ασφυκτική. Δεν ξεφορτώνεται πια στους ουρανούς την απόλυτή της άρνηση, τον απατηλό της παράδεισο, αλλά τα στεγάζει στους κόλπους της. Το θέαμα είναι η τεχνική πραγμάτωση της εξορίας των ανθρώπινων δυνάμεων σε ένα υπερπέραν. Είναι το σχίσμα το συντελεσμένο στο εσωτερικό του ανθρώπου.”

Γκυ Ντεμπόρ

-Ο Φαλμεράιερ και η συνέχεια των Ελλήνων…

Είναι ο Φαλμεράιερ ο ιδεολογικός αντίπαλος του ελληνικού εθνικισμού, όπως πιστεύουν διάφοροι ιδεοληπτικοί;

Η κατασκευαστική περί έθνους θεωρία έχει πλέον ζωή μιας γενιάς. Στην Ελλάδα όλα τα φαινόμενα έρχονται καθυστερημένα και εκφράζονται παραμορφωμένα και ελλειπτικά.   

Το παλιό, αμφιλεγόμενο βιβλίο του Φαλμεράιερ «Η Ιστορία της Χερσονήσου του Μοριά κατά το Μεσαίωνα», υπήρξε το έργο αναφοράς όλων, εντίμων και ατίμων, που ήθελαν να αποδείξουν ότι οι Έλληνες είχαν εξαφανιστεί και και ότι οι νέοι Έλληνες είναι γέννημα του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού και του εθνικισμού, ο οποίος μετέτρεψε εργαλειακά (κατασκεύασε λένε οι νεότεροι) τους μη ελληνικούς λαούς της Βαλκανικής σε φαντασιακά Έλληνες. Οι οπαδοί του Φαλμεράιερ υποστηρίζουν ότι: “…ο Φαλμεράιερ τινάζει στον αέρα το μύθο πάνω στον οποίο στηρίχτηκαν οι ιδεολογικές βάσεις του ελληνικού κράτους…” Είναι όμως έτσι; 

Εμείς χορεύουμε… κι αυτοί σκοτώνονται (για τις εκλογές)!!!

Έτυχε κι έπεσε το 5ο φεστιβάλ ποντιακών χορών στην προεκλογική περίοδο, δίνοντας μια άλλη νότα στα πράγματα. Ούτε κρίση, ούτε πράσινη ανάπτυξη, ούτε πράσινα άλογα…. Μόνο χορός!

Ήταν όντως μεγαλειώδες από πλευράς συμμετοχής τόσο του κόσμου που το παρακολούθησε, όσο και παιδιών(πάνω από 1700) που συμμετείχαν.

Η μαζικότητα και η συμμετοχή της νεολαίας έδειξε ότι ο προσφυγικός ελληνισμός είναι ακόμα εδώ και ότι οι προσπάθειες εξαφάνισης της ιστορικής του μνήμης είναι μάταιες….

-Τιμώντας τα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής

Η 14η Σεπτεμβρίου καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής τωνΕλλήνων το 1998, ως επίσημη Ημέρα Μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας του συνόλου της μικρασιατικής γης (συμπεριλαμβανομένου και του Πόντου). Ήταν αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης προσπάθειας των μικρασιατικών οργανώσεων να καταξιώσουν τα ιστορικά γεγονότα και να τα ενσωματώσουν στη σύγχρονη συλλογική συνείδηση.

-βουλευτικές ΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Οτιδήποτε σχετικό με τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές μπορούν οι αγαπητοί φίλοι, σύντροφοι, συμπότες και λοιποί συνδαιτυμόνες  να το εναποθέτουν εδώ σε αυτό το άρθρο.

Κατά τα φαινόμενα ήδη μπήκαμε στην μετά Κουμπάρων εποχή  και οι προύχοντες  παραδίδουν τα διαπιστευτήριά τους στον νέο κυβερνήτη. Την αρχή κάνει του Κίτσου η κόρη με την απόλυση δημοσιογράφου(ων?) επειδή κατεβαίνει λέει υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ….

-Μικρασιατική Καταστροφή: ένα έγκλημα της Δεξιάς

Πέρασαν ήδη 87 χρόνια από τη σφαγή των χριστιανών (Ελλήνων και Αρμενίων) της Σμύρνης.

Το φετινό μας αφιέρωμα βασίζεται σε  μια παρέμβαση του φίλου “Κιλκισιώτη” σε μια σχετική συζήτηση, όπου απαντά σε κάποιον που εκφράζει την παραδοσιακή αντίληψη της παλαιοελλαδικής αριστεράς, ότι στη Μικρά Ασία οι Έλληνες έκαναν ιμπεριαλισμό στο πλαίσιο μιας “υπερπόντιας εκστρατείας”.

Η σφαγή και η πυρπόληση της Σμύρνης από τους νικητές κεμαλικούς εθνικιστές, υπήρξε η ύστατη στιγμή μιας μεγάλης ιστορικής διαδικασίας περάσματος από την εποχή των πολυεθνικών αυτοκρατοριών στην εποχή των εθνών-κρατών με όχημα τους κάθε λογής εθνικισμούς. Η Ελλάδα απέτυχε παταγωδώς να συμμετάσχει στη διαδικασία αυτή. Αντίθετα, εξαιτίας των εσωτερικών αντινομιών και συγκρούσεων επέτρεψε το εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ Πασά, του επωνομασθέντος Ατατούρκ, να ολοκληρώση την εθνοκάθαρση, να πνίξει την Ανατολή στο αίμα και να εγκαθιδρύσει ένα μιλιταριστικό αυταρχικό κράτος…

Η ευθύνη ανήκε κυρίως στην παλαιοελλαδική Δεξιά [που κέρδισε τις εκλογές με  συνθήματα εγκατάλειψης της Μικράς Ασίας και των Μικρασιατών και διαχειρίστηκε τη Μικρασιατική Κρίση από το Νοέμβριο του '20 έως και τον Αυγουστο του '22], στο Παλάτι, τον Ιωάννη Μεταξά, στο Λαϊκό Κόμμα. Όμως στην κατεύθυνση αυτή συνήργησαν οι νεαροί κομμουνιστές του ΣΕΚΕ που συνεργάστηκαν με τους κεμαλικούς για τη νίκη τους, καθώς και ο Ελ. Βενιζέλος, που επέτρεψε στους αντιπολεμικούς και αντιμικρασιάτες βασιλικούς να πάρουν την εξουσία εν μέσω πολέμου.

-Ποντιακό φεστιβάλ το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη

Εδώ και πέντε χρόνια έχει καθιερωθεί ένας ενδιαφέρων θεσμός από την ΠΟΕ, τη μοναδική δημοκρατική Ομοσπονδία των Ελλαδιτών Ποντίων: Τα πανελλαδικά φεστιβάλ χορού. 

 

Εκατοντάδες νεολαίοι απ’ όλη την Ελλάδα μαζεύονται σε διαφορετικό μέρος κάθε φορά και χορεύουν τους όμορφους κυκλωτικούς ποντιακούς χορούς, παράγοντας ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα, όπως μπορείτε να δείτε από το επόμενο βίντεο (από το περσινό φεστιβάλ που έγινε στηνΑθήνα).

 

 

-Ο Στάλιν, οι Πόντιοι και το …φερέγγυο ΚΚΕ

“Κάθε  καιρός  κι  ο  Στάλιν  του” [Οδυσσέας Ελύτης]

 απ’ την “Ουγγρική Εξέγερση”

Πρόσφατα ακούσαμε τη γ.γ. του ΚΚΕ να καταγγέλει τον ΣύΡιζΑ, μ’ αφορμή την εσωτερική κρίση και τη σύγκρουση των διαφόρων τάσεων -που ανεξάρτητα από τις επιφυλάξεις και τις διαφωνίες-  σημαίνουν ότι υπάρχει ζωντάνια και ποικιλία απόψεων.  Σε αντίθεση με το ΚΚΕ, που ειδικά μετά το τελευταίο του συνέδριο κλείστηκε στον εαυτό του, επέλεξε έναν αμυντικό εργατισμό ως κοινωνική τακτική  και άρχισε να αποκαθιστά και πάλι τους πεσόντες ηγέτες ενός αρνητικού παρελθόντος με προεξάρχοντα τον νεκροθάφτη του σοσιαλισμού και των σοβιετικών λαών Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Τζουγκασβίλι, κοινώς Στάλιν.

Στο πλαίσιο αυτής της παλινόρθωσης της ιδιότυπης σταλινικής μοναρχίας, άρχισε συκοφαντική επίθεση κατά των Ποντίων, οι οποίοι εδώ και 22 χρόνια θυμούνται και τιμούν μια απότις πλέον μαύρες σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας, αλλά και του κομμουνιστικού κινήματος: αυτή της εξόντωσης της σοβιετικής ελληνικής κοινότητας και της διάπραξης μιας φρικτής πολιτιστικής γενοκτονίας.

Στο πλαίσιο αυτής της -εθιμοτυπικής πλέον- πραγματοποίησης εκδηλώσεων Μνήμης, διοργάνωσαν και φέτος μια εκδήλωση στις 29 Ιουνίου στην Αγία Βαρβάρα Αττικής. Οργανωτής υπήρξε ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Νότιας Ελλάδας και Νήσων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

 Οι υπεύθυνοι του ΚΚΕ, οξύνοντας τη συκοφαντική επίθεση κατά του ποντιακού ελληνισμού και του οργανωμένου ποντιακού κινήματος  προσπάθησαν να διοργανώσουν ανεπιτυχώς μια 5η φάλαγγα από εγκάθετους σταλινικούς και  δημοσίευσαν δύο καταγγελτικά άρθρα  στον “Ριζοσπάστη”, γεμάτα υπερβολές και ψεύδη. 

Δείτε τα:

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151429&publDate=28/6/2009

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5151280&publDate=27/6/2009

Εντύπωση όμως κάνει -και πολλές υποψίες γεννά- το γεγονός ότι το ΚΚΕ δεν είχε να πει ούτε μια κακή λέξη για μια αντίστοιχη εκδήλωση που διοργάνωσε για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη λίγες μέρες πριν ο εθνολαϊκιστής Νομάρχης Π. Ψωμιάδης. Φαίνεται ότι ο μαζικός χαρακτήρας του οργανωμένου ποντιακού κινήματος και οι ιδεολογικές του αναζητήσεις, ενοχλούν πολύ περισσότερο τους σταλινόσαυρους του Περισσού απ’ ότι η “επάρατος”!!!  

 Ο ΣΠΟΣ Ν. Ελλάδας και Νήσων της ΠΟΕ, συνέταξε μια πολύ σημαντική απάντηση την οποία και δημοσιεύουμε:

 

misirlou-pedia : Μια συλλογή γεμάτη … Μισιρλούδες!

 

Misirlou, I saw you through the door
naked feet that danced across the floor
eyes full of madnes, hiding the sadnes there
lighting a love that’s destiny to go nowhere

(Devil’s Anvil: Misirlou)

 

Το σερφάρειν στον ωκεανό των μπλογκς δεν είναι εύκολο πράγμα!  Άιντε να ξεχωρίσεις την ήρα από το σιτάρι, να συνηθίσεις τον ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας, να αντέξεις την ανωνυμία, να διαμορφώσεις μ’ αυτούς που τελικά επιλέξεις ιδιαίτερους κώδικες εκτίμησης αλληλοαναγνώρισης και αλληλοσεβασμού.

 

-Ο ρόλος της Βρετανίας στα Σεπτεμβριανά…

 Μια συγκλονιστική αποκάλυψη έκανε η Τουρκάλα ιστορικός Ντιλέκ Γκουβέν στο δημοσιογράφο  Χραντ Ντινκ:  “ Ένα έτος πριν από τα γεγονότα του Σεπτεμβρίου, φθάνει στο υπουργείο Εξωτερικών της Αγγλίας από το Αγγλικό Προξενείο της Αθήνας τηλεγράφημα το οποίο αναφέρει: «Οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας είναι άριστες. Εάν όμως γίνει κάτι στην οικία του Ατατούρκ στην Θεσσαλονίκη, θαυμάσια μπορεί να γίνουν όλα άνω κάτω». …Στην διοργάνωση των γεγονότων υπάρχει αγγλική προτροπή. Και τα γεγονότα βολεύουν τουs Άγγλους.“

-Το καπάκι…

-Έλα Πόντιε, σε πέντε λεπτά να είσαι στο μανάβικο στην στρογγυλή πλατεία

 

-Κάτσε ρε συ, πέντε λεπτά δεν προλαβαίνω

 

-Έχω δουλειά σε λέω, σε πέντε λεπτά….

Τι να κάνω; Ένα μακό στα γρήγορα, πέδιλα, μηχανή και δρόμο… 10 χιλιόμετρα ήταν αυτά κι ο δρόμος χμμ

Μπήκε στο αυτοκίνητο πιάνοντάς με από τον λαιμό  “άργησες… 12 λεπτά πέρασαν..”, αλλά μετά μαλάκωσε ο πολύ καλός φίλος

Σε κανά τέταρτο είμασταν στο χωριό, παρκάραμε στην πλατεία και το πήραμε με τα πόδια μέσα από τα στενάκια.  Σε λίγο φτάσαμε μπροστά σε μια παλιά αποθηκούλα ανοίγει την σιδερένια πόρτα :

-Νάτο…

Κοντεύω για να δω το καπάκι :

ΧΑΛΚΟΥΡΓΕΙΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ  ΨΑΡΑ  –   ΣΜΥΡΝΗ 1905

-Kostopoulos is just malakas…

Ιός της Ποµακοφαγίας

Ο καλός φίλος του μπλογκ μας Βριπολίδης μας έστειλε την είδηση που αναδημοσιεύουμε παρακάτω. Επίσης ένας άλλος φίλος [που έγινε επίσης καλός με πολύ αγώνα κι απ' τις δυό πλευρές] χαρακτήρισε τις εμμονές Κωστόπουλου με έναν εύστοχο τίτλο, που τον μισό χρησιμοποιήσαμε και μεις για να τιτλοφορήσουμε τούτη την ανάρτηση.

Είναι γνωστό βέβαια, ότι ο “σύντροφος” (φτου στο κόρφο μας ) Τάσος Κωστόπουλος δεν είναι καθόλου του γούστου μας εξαιτίας της εχθρικής και μεροληπτικής -έως ρατσιστικής- στάσης του απέναντι στον ελληνισμό της Ανατολής [και πρόσφατα και απέναντι στους σλαβόφωνους μουσουλμάνους της ελληνικής Θράκης, τους Πομάκους, καθώς και εξαιτίας της  μονόπλευρης καταδίκης του ελληνικού εθνικισμού και ανοχής των μη ελληνικών, είτε του σλαβομακεδονικού είτε και κυρίως του τουρκικού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η γυναίκα του Καίσαρα, ούτε τίμια είναι, ούτε και φαίνεται…..    γι αυτό οι σύντροφοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ας είναι πιο προσεκτικοί στις επιλογές τους και να μην παίζουν το παιχνίδι του άλλου εθνικισμού πιστεύοντας ηλιθιωδώς ότι ο δικός μας είναι χειρότερος… 

Στη συνέχεια δημοσιεύουμε ένα κείμενο των ίδιων των Πομάκων, όπου διεκτραγωδούν την κατάστασή τους και επιβεβαιώνουν απολύτως απ’ τη μια τον άθλιο ρόλο του τουρκικού  κράτους, το θράσος του τουρκικού εθνικισμού επί ελληνικού εδάφους και απ’ την άλλη  τον τίτλο αυτής της ανάρτησης!!!

 Ας διαβάσουμε λοιπόν πρώτα το απόσπασμα που έστειλε ο Βριπολίδης και αιτιολογεί τον τίτλο που χρησιμοποιήσαμε:

«Ὅλα ὅσα ξέρετε γιά τήν ἑλληνική πολιτική στό ποµακικό ζήτηµα εἶναι φούµαρα», µᾶς εἶπε στίς 22/5 ὁ Τάσος Κωστόπουλος τοῦ «Ἰοῦ τῆς Ἐλευθεροτυπίας», παρουσιάζοντας τό σχετικό βιβλίο του στό Ἐργατικό Κέντρο Ξάνθης. Στήν ἐκδήλωση πού ὀργάνωσε ἡ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. µίλησε µαζί µέ τόν δηµοσιογράφο Σαµί Καραµπουγιουκλού (φωτό) καί, ἀφοῦ παρέθεσε ὅλες τίς παιδιόθεν τραυµατικές του ἐµπειρίες ἀπό τήν Ἑλλάδα, προσπάθησε νά ὑπερασπίσει τή βασική θέση τοῦ βιβλίου του: ὅτι ἡ κρατική πολιτική ἔστησε τό «ποµακικό», δηλ. χωρίς αὐτήν οἱ Ποµάκοι θά ἐκτουρκίζονταν «φυσιολογικά».

-Στην υγειά σας κε Υπουργέ

ΘΟΔΩΡΗΣ  ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ :  49η ημέρα απεργίας πείνας.

——————

- απόψε, κύριε Υπουργέ, μετά τον κάματο της ημέρας θα φάτε το δείπνο σας, είτε ήσυχα στο σπίτι με χαμηλό το φως, είτε εύθυμα στην τύρβη του κόσμου, σε ένα καλό ρεστωράν με φίλους. Ο κ. Θοδωρής Ηλιόπουλος, συμπολίτης, (προ)φυλακισμένος, όχι.

Πιείτε ένα ποτηράκι στην υγειά του. Αύριο μπορεί να πεθάνει.

Ετσι! για το πείσμα μιας σιδερόπορτας, ενός καρεκλοκένταυρου και μιας Ελλάδας που δεν πεθαίνει ποτέ, καταραμένη απ’ τους θεούς να βλέπει τον θάνατο των παιδιών της

Από : τον Στάθη στην Ελευθεροτυπία

-Rap of Europontians

 Λίγες μέρες πριν είχαμε ένα αφιέρωμα στην ποντιακή διάλεκτο. Είναι αλήθεια ότι το γράψαμε με το άγχος και την απελπισία του Ελλαδίτη που βλέπει αυτές τις παλαιές γλωσσικές μορφές να εξαφανίζονται από τη σύγχρονη Ελλάδα στο πλαίσιο μιας (σχεδόν περατωμένης) διαδικασίας πολιτιστικής ομογενοποίησης , υπό τη σκληρή γλωσσική επικυριαρχία της δημοτικής. 

 Όμως, εκεί που η ποντιακή διάλεκτος λειτουργεί  ακόμα ως μητρική γλώσσα, υπάρχει πρωτότυπη μουσική παραγωγή στα ποντιακά. Έκφραση αυθόρμητη, χωρίς τον ιδεολογικό καταναγκασμό που δημιουργεί η ψυχολογική ανάγκη αντίστασης στην αφομοίωση. 

Τέτοια λοιπόν παραγωγή συναντιέται σήμερα στους ποντιόφωνους ομογενείς πρόσφυγες από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Νέοι πρόσφυγες της δεκαετίας του ‘90 και εντεύθεν, που δυστυχώς ούτε οι παλιοί πρόσφυγες του ‘22 κατανόησαν και αγκάλιασαν, και μάλλον τους φέρθηκαν με τον ίδιο τρόπο που φέρθηκαν οι “ντόπιοι” στους πρόσφυγες παππούδες μας. Ας ακούσουμε μερικά χαριτωμένα (και όχι μόνο) κομμάτια! Και ας ξεκινήσουμε μ’ αυτό που τιτλοφορείται: Europond

  

-Αθήνα: Εικόνες από μια πόλη!

 (ίντι)

10 Ιανουαρίου 2007

(μάλλον κάπου στην Πατησίων)

—————————————————————————

Παναγιώτη Τούντα,  “Στην Αθήνα” (1930). Τραγουδάει ο Κώστας Μασσέλος (Νούρος).

Στην Αθήνα, βρε παιδιά, έχει έμορφες κοπέλες.

Στην Αθήνα, βρε παιδιά, έχει έμορφες πολλές.

Ντόπιες κούκλες, μανούλα μου, με μπούκλες,

γλυκειές χωριατοπούλες, νεράιδες λυγερές.

Και κάτι χανουμάκια* με όμορφα ματάκια,

Σμυρνιές προσφυγοπούλες που κάβουν τις καρδιές.

(φωνή Τούντα)

Όπα, μωρέ, τί΄ναι τούτο; Έχασα το μπούσουλα!

Θα τρελαθώ, μανούλα μου! ΄Τι ομορφιές είναι τούτες;

Πώ πω, ένα κοπάδι κοριτσόπουλα πό΄ρχεται!

Στην Αθήνα δεν μπορώ δίχως έρωτα να ζήσω,

στην Αθήνα δεν μπορώ δίχως έρωτα να ζω.

Αχ, τα βράδυα κοριτσόπουλα κοπάδια,

κουκλίτσες παντρεμένες και χήρες στο σωρό!

Με κάνουν να στενάζω, “μανούλα μου”, φωνάζω,

αναθεματισμένες, μου πήραν το μυαλό.

(φωνή Τούντα)

Όπα, να ζήσουν οι όμορφες!

*χανουμάκια = έτσι λέγαν συνήθως τα κορίτσια που πουλούσαν το σώμα τους

http://www.fileden.com/files/2008/6/6/1947074/PANOU%20STIN%20ATHINA%20TOUNDA%20NOUROS.mp3

αναρτήθηκε 14-8-2007

-Οι Έλληνες στις συγκρούσεις του Καυκάσου

… πόνεσα την αιώνια σταυρωνόμενη ράτσα μου που κιντύνευε και πάλι στο προμηθεϊκό βουνό του Καυκάσου. Δεν ήταν ο Προμηθέας, ήταν η Ελλάδα καρφωμένη πάλι από το Κράτος και τη Βία στον Καύκασο -αυτός είναι ο σταυρός ο δικός της- και φωνάζει. Φωνάζει τους ανθρώπους, τα παιδιά της να τη σώσουν

Νίκος Καζαντζάκης (“Καύκασος”, Αναφορά στον Γκρέκο)

-Εκδήλωση στην Παναγία Σουμελά του Βερμίου και κοσμοσυρροή στον Πόντο

Η σημερινή επέτειος της 15ης Αυγούστου ήταν ιδιαιτέρως σημαντική για όσους ασχολούνται με τα ποντιακά, το κίνημα και την ιστορική μνήμη.

Κατ’ αρχάς στο “ιερό βουνό” του Βερμίου -όπου ανιστορήθηκε από τους πρόσφυγες η “αιχμάλωτη” αυθεντική Μονή του όρους Μελά του ιστορικού Πόντου- οι ποντιακές οργανώσειος με την καθοδήγηση της ΠΟΕ (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας), οργάνωσαν την πρώτη μαζική μαχητική διαμαρτυρία, διαμαρτυρόμενες για τα φεουδαρχικά κατάλοιπα που επιβιώνουν και  ελέγχουν με παράδοξους τρόπους (ελέω μοναρχίας) το “μοναστήρι”.  Και τελευταία, στις παλιές οικογένειες των “ντερεμπέηδων” του Βερμίου προστέθηκαν απρόσμενοι σύμμαχοι οι κ.κ. Χαραλαμπίδης και Φωτιάδης. Το δημοκρατικό ποντιακό  κίνημα και οι ποντιακές κοινότητες διεκδικούν την αλλαγή του ρ τόπου διοίκησης… Στην εκδήλωση συμμετείχαν συμπατριώτες μας απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους. Το παρήγορο ήταν ότι συμμετείχαν και οργανωμένοι στο ΣύΡιΖα και στο ΚΚΕ αποδεικνύοντας ότι η ουδέτερη και υπεροπτική στάση -που επιτρέπει στους επιτήδειους να επιβιώνουν και να διαχειρίζονται τα κοινά στ’ όνομα του λαού-  σιγά σιγά υποχωρεί….. Άντε και του χρόνου καταλήψεις!

-En guzel deniz, henuz gitilmemis olandir (Nâzım Hikmet)

 η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ταξιδέψει ακόμα

Ένα πράγμα που με ενοχλούσε αφάνταστα, εμένα και κάποιους άλλους, ήταν και είναι η όψιμη ενασχόληση των ντόπιων εθνικιστών και η εκμετάλλευση των της καθ’ ημάς Ανατολής.

 

-Καλοκαίρι του ‘87 στα Εξάρχεια…

 Καλοκαίρι  του 1986-87  θα ήταν, όταν ένα βράδυ βγήκα με παρέα βόλτα στα μπαράκια των Εξαρχείων.

Δεν ξέρω πόσην ώρα στεκόμουν μπροστά σε μια κολώνα βλέποντας μια κίτρινη αφίσα με μαύρα και κόκκινα γράμματα (χρώματα που τότε κάτι  είχαν να μου πουν, αλλά και σήμερα ακόμα…) και σκίτσα, αλλά  μάλλον θα πρέπει να ήταν αρκετή γιατί η παρέα έδειχνε να δυσανασχετεί : « άντε ρε μαλάκα  θα πιούμε κανά ποτό σήμερα ? ξεκόλλα….». 

 

-Μεϊχανέδες, μαντίλες και ο Τσόμσκι

Μεϊχανέδες, μαντίλες και ο Τσόμσκι

του Στέλιου Ελληνιάδη

                                      

Από την Πόλη φύγαμε το 1958. Πηγαίνοντας συχνά στην Ουκρανία, μέσω Κωνσταντινούπολης, παρ’ όλο που κάθε φορά περίμενα πολλές ώρες στο αεροδρόμιο Κεμάλ Ατατούρκ το αεροπλάνο για την Κριμαία, δεν το αποφάσιζα να βγω στην Πόλη.

 

-Η παλιά Τραπεζούντα

(από το αρχείο του Στέλιου Θεοδωρίδη)

Σπάνια επιζωγραφισμένη φωτογραφία της Τραπεζούντας, των αρχών του 20ου αιώνα, πριν η διαδικασία διαμόρφωσης των εθνών-κρατών στην Εγγύς Ανατολή καταστρέψει τις πολυθρησκευτικές και πολυπολιτισμικές κοινωνίες.

Και μιας και το αρχίσαμε ας συνεχίσουμε προσθέτοντας μερικές ακόμα παλιές καρτ ποστάλ από τον καιρό που οι φωνές των χοτζάδων μπερδεύονταν με τους ήχους των καμπαναριών, την παλιά Τραπεζούντα – Eski Trabzon…

-CUARENTA MANZANAS ROJAS

Αποτέλεσμα  καλοκαιρινών συνευρέσεων , καρπός  της ανυπομονησίας της στιγμής το γκρουπάκι CUARENTA MANZANAS ROJAS ή αλλιώς ΣΑΡΑΝΤΑ ΜΗΛΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

Η Κατερίνα, ο Κωστής, η Μαριάνα , η άρτι αφιχθείσα Αναστασία ο Αλέξης και ο Ιάσων και οι μουσικές τους αναζητήσεις στο συναφές μπαράκι “ETHNIC” στην παραλία του Αϊ Γιάννη Κάσπακα στην Λήμνο την Κυριακή 2 Αυγούστου 2009..

Στην  παρατημένη από  το κράτος Λήμνο (εσχάτως δε πλυντήριο ευρωπαϊκών προγραμμάτων με σοβαρό περιβαντολογικό κόστος για το νησί) με την αξιόλογη μουσική παιδεία, μίξη ντόπιων και ελκόντων την καταγωγή από το Ρεϊς Ντερέ της Μικράς Ασίας  καλλιτεχνών, τα πολύ καλά  κρασιά ντόπιων ποικιλιών, τις άπειρες  παραλίες , τα πολλά απρόοπτα και τους εξαίρετους ανθρώπους.

 

 

-Οι ταυτότητες στην παγκοσμιοποίηση

Για την ταυτοτητα, την εθνική ταυτοτητα και την παγκοσμιοποιηση

Ίσως η σημαντικότερη εκδήλωση της 5ης Συνάντησης της Νεολαίας της ΠΟΕ ήταν η ομιλία του π. Νικόλαου Λουδοβίκου (καθηγητή Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, Πανεπιστημίου Cambridge, Πανεπιστημίου Wales) με τίτλο: Οι ταυτότητες έρχονται από το παρελθόν ή το μέλλον;

Στην αναζήτηση αυτή και στη σχέση μεταξύ παγκοσμιοποίησης και επιστροφής στις τοπικές ταυτότητες  συμβάλλει το παρακάτω απόσπασμα του Πέτρου Θεοδωρίδη με πηγή το βιβλίο  “Toward 2OOO” (1983) του R. Williams και μας θύμισε ο Νοσφεράτος……

-Οι θέσεις των νέων Ποντίων

 Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση των νέων της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΠΟΕ) έγινε το προπερασμένο σαββατοκύριακο στην Κατερίνη (10-12 Ιουλίου 2009). Οι νέοι συναντήθηκαν, συζήτησαν, προβληματίστηκαν σχετικά και κυρίως χόρεψαν και συνάντησαν άγνωστες και ξεχασμένες μορφές της ποντιακής λαογραφίας. 

 Παρουσιάζουμε παρακάτω τα ψηφίσματα 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας.

Στα ψηφίσματα αυτά αποτυπώνεται ο προβληματισμός και η αντίληψη για τον Πόντο και το Ποντιακό Ζήτημα που έχει η Νεολαία μας.

-Μικρασία : «Η μεγαλύτερη περιουσία είναι η μνήμη» …

Οι πατρίδες είναι οι άνθρωποί τους 

«Η μεγαλύτερη περιουσία είναι η μνήμη»… Τα λόγια αυτά τα άκουσα πρώτη φορά σε μια ταινία του Φίλιππου Κουτσαφτή, την «Αγέλαστο Πέτρα».

Αναφερόταν στους μικρασιάτες πρόσφυγες της Ελευσίνας. Αυτά λοιπόν τα λόγια μου έρχονταν συνέχεια στο νου καθώς διάβαζα το βιβλίο που παρουσιάζουμε σήμερα.

Και διαβάζοντάς το, κατάλαβα ότι ο τίτλος του, σεμνός σαν τους συγγραφείς του, προϊδεάζει μόνο για ένα κομμάτι του θησαυρού που κρύβεται στις σελίδες του. 

-ΤΟ “ΠΡΩΤΟ ΨΕΜΑ” ή…. ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΙΣ…

” “..παραμένει προσηλωμένο στην ίδια την ιστορική διεργασία της ενστάλαξης εθνικού φρονήματος και διαμόρφωσης εθνικής ταυτότητας και ιστορικής συνείδησης. “   Και σαν να μην έφταναν αυτά…”       συνεχίζει  ο δυστυχής  δημοσιογράφος ο οποίος είναι εμφανές  από τα λεγόμενά του ότι δεν κατάλαβε γρι από το παραπάνω αλλά έπρεπε να κλείσει την δουλειά που ανέλαβε.

 Κραυγάζει ο δημοσιογράφος  ότι : ο καθηγητής Ιστορίας Γιώργος Κόκκινος  αποκαλεί εθνικίστρια την εκ των συγγραφέων του περιβόητου βιβλίου της ΣΤ’ δημοτικού Μαρία Ρεπούση ( ίσως θίχτηκε επειδή κατάλαβε ότι  τον εξομοιώνει με την Ρεπούση ? !)

Ένα ολόκληρο δισέλιδο σε κυριακάτικο φύλλο δεν είναι απλό πράμα (εξέλιξη με μια έννοια! Αφού την προηγούμενη Κυριακή η αντίστοιχη σελίδα ήταν μόνο μία). 

-Kύπρος ‘74: Δεν Ξεχνώ (ούτε τους χουντικούς πραξικοπηματίες, ούτε τους Τούρκους εισβολείς)

Τριάντα πέντε χρόνια από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 στην Κύπρο

Οι σειρήνες ήχησαν στις 08:20 το πρωί της Τετάρτης σε όλες τις ελεύθερες πόλεις της Κύπρου, καθώς σήμερα συμπληρώνονται 35 χρόνια από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974.Στο κοιμητήριο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Λευκωσία τελέστηκε το επίσημο μνημόσυνο όσων έπεσαν στη διάρκεια του πραξικοπήματος, προασπιζόμενοι την Κυπριακή Δημοκρατία και τον πρόεδρό της, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ’.

-Πάμε… πατρίδα;

Η συντακτική ομάδα του “ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ“, απ’ ότι μαθαίνουμε, ήδη βρίσκεται καθ’οδόν προς τον τόπο διεξαγωγής του Έκτακτου Συνεδρίου, πλην όμως δεν είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της θέσης τους… Κάπου στους πρόποδες του όρους Μελά…..

http://www.youtube.com/watch?v=uPirZRST3PQ

-Η φωτιά της Σμύρνης και η φωτιά της Πάτρας

Ποιος έβαλε την φωτιά στην Σμύρνη;

“Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι”, λένε οι Τούρκοι..
Ποιος έβαλε την φωτιά στον καταυλισμό των μεταναστών στην Πάτρα;
Δένε ξέρω. Πάντως, εμένα μου θύμισε την Σμύρνη….
Ναι, τα ανθρώπινα γκέτο δέν αρέσουν σε κανένα.
Ούτε εγώ θα ήθελα να είχα ένα δίπλα στό σπίτι μου.
Αλλά, τό πρόβλημα δέν λύνεται μέ αυτό τον βάρβαρο τρόπο..

Μεταφορά από του vripolίδη