Πόντος και Αριστερά

……. 'μώ τον νόμο σ' !

-Για την αληθινή ελληνοτουρκική φιλία

από: http://epontos.blogspot.gr/2014/04/Pontos17.html

 

Δείτε τα δικά μας, για τη συνάντηση Ποντίων από τις δύο χώρες και όσων μοιράζονται την μουσική απόλαυση που προσφέρει ο ποντιακός πολιτισμός:

 

-ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ της ΤΟΥΡΚΙΑΣ

-Vahit Tursun: Ένας ελληνόφωνος γράφει στην “Radikal”

-Ömer Asan. Μια συνέντευξη

Συνέχεια ανάγνωσης

19/04/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -τραγούδια, -Για την αγάπη, -Ιδεολογικά, -Οι δικοί μας Τούρκοι, -Περί Πόντου, -Περί έθνους, -Στη γλώσσα μας, -Mειονότητες στην Τουρκία, Ανταλλάξιμοι, Αντιρατσιστικά | Γράψτε ένα σχόλιο

-Kιλκίς: ένα ενδιαφέρον συνέδριο για τους πρόσφυγες

KILKIS PATRIDAMPicture 471Στις 5 και 6 του Απρίλη έγινε ένα ενδιαφέρον συνέδριο στο Κιλκίς για την εγκατάσταση των προσφύγων στην περιοχή αυτή.  Στα πολύ θετικά του συνεδρίου μπορούμε να συμπεριλάβουμε την ποικιλία των εισηγήσεων και την προσπάθεια που κατέβαλαν οι οργανωτές να  συνδέσουν την επίσημη ιστορία με την ερευνητική προσπάθεια τοπικών ιστοριοδιφών.

Για το συνέδριο δείτε εδώ:

http://kars1918.wordpress.com/2014/04/07/kilkis-3/

Το σύνολο των εισηγήσεων μπορείτε να το ακούσετε εδώ:

 https://www.youtube.com/playlist?list=PLtP_j4yT5HWqCs-VLcO5ot1dXK9eCc9aE

Συνέχεια ανάγνωσης

13/04/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Δημοκρατικός Στρατός, -Διάφορα, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Συνέδρια | Γράψτε ένα σχόλιο

Εν Πόντω-Συμβολή στη Μνήμη

BANERDR1Την Τρίτη 8 Απριλίου 2014 και ώρα 20:00 εγκαινιάζεται στο Κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη, έκθεση επιστολικών δελταρίων, εγγράφων κλπ με θέμα τη ζωή των Ελλήνων της περιοχής του Πόντου, το διάστημα 1890-1920, τα οποία προέρχονται από την συλλογή του Στέργιου Π. Θεοδωρίδη.

Πρόκειται για μία συλλογή, που συγκροτήθηκε μετά από επίμονες και επίπονες προσπάθειες είκοσι ετών.

Η έκθεση πρωτίστως είναι μια συμβολή στην Μνήμη, σε καιρούς που η Μνήμη στηρίζει την ζωή και δίνει νέες προοπτικές. Βεβαίως και μια συμβολή στην ιστορική έρευνα και την αισθητική.
Ζούμε μια “ανιστόρητη” πραγματικότητα με τις οθόνες να στάζουν διαστρέβλωση και τους τροϊκανούς υποτακτικούς να κηρύσσουν το τέλος της ιστορίας. Βλέπουμε τις νέες αναλγησίες πάνω στις ζωές των ανθρώπων και τις μνήμες εκείνων των «τουρκόσπορων» και των «παστρικιών» να υποτάσσονται σε ένα κάρο βεβαιότητες. Βεβαιότητες που τάχα μας χάριζε αφ’ ενός η επιφανειακή ενασχόληση με την ιστορία ή η αμήχανη ιδεολογικοποίηση των ιστορικών γεγονότων και αφ’ ετέρου εκείνα τα ψυχαναγκαστικά διαβάσματα στο σχολείο  που έπιαναν την σύγχρονη ιστορία με ένα ξεκομμένο πάντα τρόπο από τη ζωή μας που τα επένδυαν με έναν «εθνικό» μανδύα. Και οι δύο αυτές προσεγγίσεις υποβαθμίζουν την ιστορική εμπειρία, όχι μόνον των Ποντίων αλλά και γενικότερα, των Ελλήνων της Ανατολής αφήνοντας χώρο σε εθνικιστικές απόψεις.
Όλα αυτά τα   μικρά κομμάτια ενός πολιτισμικού μωσαϊκού εκείνου του μεταίχμιου Ανατολής και Δύσης έχουν ξεχωριστές πληροφορίες αλλά και μια συμπυκνωμένη δύναμη, την δύναμη της συνέχειας και ίσως θα μπορούσαν  να αποτελέσουν αντικείμενο ξεχωριστών διαπραγματεύσεων ή και ανατροπών για τα μέχρι σήμερα επιφαινόμενα.
Οι μνήμες μπορεί να περιπλανώνται όμως επιμένουν και έχουν έναν δικό τους τρόπο να αντιστέκονται.
Άλλωστε όπως λέει και ο Μίλαν Κούντερα “Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη»

Μουσείο Μπενάκη Κεντρικό κτήριο – Κουμπάρη 1

Εγκαίνια: Τρίτη 8 Απριλίου 2014, ώρα 20:00

Διάρκεια έκθεσης : 9 Απριλίου – 25 Μαΐου 2014

http://www.benaki.gr/index.asp?lang=gr&id=202020001&sid=1452

EUXIN1

 

 

Συνέχεια ανάγνωσης

05/04/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, -Εικαστικά, -Περί Πόντου, -Φωτογραφίες | , , , | 4 σχόλια

-Γειά σου μεγάλε Ατατούρκ!!!!!

 

 

Σάλος από φωτογραφία του ιστορικού Τούρκου ηγέτη στην παραλία, που εγείρει ερωτήματα για την… αρρενωπότητά του

Προβλήματα με τη Δικαιοσύνη στην Τουρκία ίσως αντιμετωπίσουν οι ιδιοκτήτες ιστοσελίδας που δημοσίευσαν μία φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ σε μια παραλία.

Οι συντάκτες συνοδεύουν τη φωτογραφία με κείμενο, στο οποίο θέτουν ερωτήματα για το αν ο Ατατούρκ ήταν αρκετά… «αρρενωπός»!

Το κείμενο αναφέρει ότι η στάση του Κεμάλ Ατατούρκ δεν είναι επαρκώς «ανδρική» και σημειώνει ότι ο Τούρκος πολιτικός δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά, παρόλο που είχε πολλές «θαυμάστριες» στη ζωή του.

Ο Κεμάλ Ατατούρκ υπήρξε ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας και ένας ηγέτης – σύμβολο για τον τουρκικό λαό, που τη δόξα του θα ζήλευαν και ηγέτες του εκτοπίσματος του Μάο ή του Στάλιν, οι οποίοι έχουν κατά καιρούς «θεοποιηθεί»!

Συνέχεια ανάγνωσης

04/04/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ανέκδοτα, -Διάφορα, -Τουρκία, -εθνικισμός | 1 σχόλιο

Nonda (1922-2005): Ένας Σαμψούντιος ζωγράφος στο Παρίσι

April 07 WM Issue #2:  REDISCOVERING NONDA (1922-2005) @ THE NEW BENAKI MUSEUM, ATHENS, GREECE

του Βλάση Αγτζίδη

Με αφορμή την πρόσφατη βράβευση στις ΗΠΑ του ποιητή Στέφανου Παπαδόπουλου, γνωρίσαμε περισσότερο ένα πολύ σημαντικό καλλιτέχνη του μεταπολεμικού Παρισιού. Τον Έλληνα ζωγράφο και γλύπτη Eπαμεινώντα  Παπαδόπουλο (1922-2005), που έμεινε γνωστός τους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού ως NONDA. Το γιατί το ελληνικό κοινό τον ήξερε λίγο εξηγείται σε κατάλογο αναδρομικής έκθεσης των έργων του στην Ελλάδα: “..η περίπτωση του ζωγράφου Επαμεινώνδα Παπαδόπουλου (Nonda) δεν καταγράφεται σε καμία από τις κυκλοφορούσες ιστορίες της νεοελληνικής τέχνης.”

Ο πατέρας του Eπαμεινώντα ήταν Σαμψούντιος και η Μνήμη από την τραγωδία του Δυτικού Πόντου υπήρξε συνεχώς παρούσα μέσα στην οικογενειακή λειτουργία. Ο Στέφανος Παπαδόπουλος λέει: ” Ο παππούς μου από την πλευρά του πατέρα μου γεννήθηκε στη Σαμψούντα και μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες για τις δοκιμασίες των Ποντίων. Ο πατέρας μου (NONDA 1922-2005), που ήταν από τους λίγους Έλληνες καλλιτέχνες που έκαναν καριέρα στο μεταπολεμικό Παρίσι, ποτέ δεν ξέχασε την ποντιακή του ταυτότητα. “

Nonda 1922-2005Ο NONDA, ήταν μαθητής του χαράκτη Δημήτρη Γαλάνη. Ξεκίνησε την καριέρα του με υποτροφία το 1947 από τη Γαλλική Ακαδημία Αθηνών για σπουδές στην Ecole des Beaux – Arts στο Παρίσι. Το 1956 , με την ενθάρρυνση του Γαλάνη και του ποιητή Francis Carco, ο NONDA κέρδισε την αναγνώριση στη φημισμένη Ecole de Paris μεταξύ των κορυφαίων του 20ου αιώνα. Κέντρο του κόσμου της τέχνης, το μεταπολεμικό Παρίσι, φιλοξένησε μερικούς από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής μας.  Εκεί άρχισαν να συνδέονται τα αναγνωρισμένα “ταλέντα” της εποχής σε μια ομάδα: Πικάσο, Μπρακ , Νταλί , Καντίνσκι , Σαγκάλ , Μοντιλιάνι , Ματίς , Μιρό. Τέσσερις Έλληνες καλλιτέχνες έγιναν αποδεκτοί ως μέλη της Ecole de Paris, οι  Γαλάνης, Πράσινου, Τσίγκου και NONDA .

Συνέχεια ανάγνωσης

02/04/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -ποιητές, -Γραμματεία, -Για την αγάπη | Γράψτε ένα σχόλιο

-Από την Τσιτσιολίνα στο… “Ποτάμι” του Θεοδωράκη

«Το μυστικό ενός δημαγωγού είναι να κατεβάσει τον εαυτό του
στο επίπεδο της ανοησίας του κοινού,
ώστε οι ψηφοφόροι να πιστέψουν ότι είναι
τόσο έξυπνοι όσο αυτός
»

Καρλ Κράους –Αυστριακός συγγραφέας

Τον Φεβρουάριο του 2010, λίγο πριν την έλευση του ΔΝΤ, ο Σταύρος Θεοδωράκης σταχυολογούσε φράσεις και κουβέντες που του έχουν μείνει τόσο ανεξίτηλες που τις καταγράφει στο γνωστό πλέον σε όλους “κόκκινο μπλοκάκι” του. Η φράση του Καρλ Κράους, όπως ο ίδιος σημείωνε τότε, ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να την αποχωριστεί.

Από τότε έχουν περάσει χρόνοι τέσσερις, μνημόνια τρία και άλλες τόσες κυβερνήσεις. Ο Σταύρος συνέχιζε να δημοσιογραφεί αδιάκοπα. Οι εκπομπές του, πάντα ένα μνημείο δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

Πότε στον φράχτη του Έβρου, και πότε στην Σπιναλόγκα και “το Νησί”. Πότε με τρεις δημάρχους υπόδειγμα, και πότε με τρεις υποψήφιους βουλευτές παράδειγμα. Πότε για να μουντζώσει τις πλατείες και πότε για να αποκαθηλώσει τις θεωρίες συνομωσίας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Πότε με νεολαίους να κραυγάζουν υπέρ του Παπαδήμου, και πότε απέναντι από τον ηγέτη των Ελλήνων νεοναζί Μιχαλολιάκο να κουνά συγκαταβατικά το κεφάλι του για τους φούρνους των Εβραίων που “ήταν μύθος”. Ο Σταύρος ήταν πάντα εκεί που έπρεπε.

Συνέχεια ανάγνωσης

27/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Νεοελληνικά | 2 σχόλια

-Οι Έλληνες της Ουκρανίας Βρίσκονται σε Δίλημμα

Κείμενο – Φωτογραφίες: Αλεξία Τσαγκάρη Μαρ 10 2014

http://www.vice.com/gr/read/xorio-ellhnwn-ukraine

tsagkari_ukraine-1.jpg

Εκείνος μου μιλάει μπλέκοντας λέξεις και εκφράσεις στα ρουμέικα και στα ρώσικα. Εγώ του απαντάω στα ελληνικά. Προσπαθεί να ρουφήξει κάθε μου λέξη και κάθε φορά που δεν καταλαβαίνει, με κοιτάζει απογοητευμένος, «δεν θυμούμαι παιδάκι μου, δεν θυμούμαι πια». Κι όμως, ο Στυλιανός Χαμσά, 88 χρονών σήμερα, θυμάται με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα. «Οι γονείς μου ήταν Έλληνες και μετανάστευσαν από την Κριμαία το 1778. Ήμουν μόλις 17 χρονών, όταν έφυγα από το χωριό μου για να πολεμήσω στο μέτωπο, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Άνθρωπος που δεν έχει ζήσει τον πόλεμο, δεν ξέρει τι θα πει πόνος. Και τώρα, λίγο πριν από το τέλος της ζωής μου ζω με τον ίδιο φόβο, με την ίδια αγωνία».

Συνέχεια ανάγνωσης

24/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Σοβιετικός Μεσοπόλεμος, -εθνικισμός | 2 σχόλια

-Η προσφυγική Μνήμη και τι δεν μπορούν να καταλάβουν οι “μεταμοντέρνοι” Ελλαδίτες

Στέφανος Παπαδόπουλος: Βραβείο Ποίησης Jeanette Haien Ballard Writer’s Prize,

image

Είπε σε συνέντευξή του ο ελληνοαμερικανός ποιητής Στέφανος Παπαδόπουλος: “Η τελευταία μου ποιητική συλλογή, «Η Μαύρη Θάλασσα», εστιάζει αποκλειστικά στους Ποντίους της Μαύρης Θάλασσας και της Μικρασιατικής Καταστροφής. Είναι ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενά μου, ένα βιβλίο με «σονέτα» που εξερευνά τα όσα υπέφεραν οι πρόγονοί μου. Ο παππούς μου από την πλευρά του πατέρα μου γεννήθηκε στη Σαμψούντα και μεγάλωσα ακούγοντας ιστορίες για τις δοκιμασίες των Ποντίων. Ο πατέρας μου (NONDA 1922-2005), που ήταν από τους λίγους Έλληνες καλλιτέχνες που έκαναν καριέρα στο μεταπολεμικό Παρίσι, ποτέ δεν ξέχασε την ποντιακή του ταυτότητα. Με ενθουσίασε η ιδέα της «κληρονομημένης μνήμης» και αναρωτήθηκα τι ήταν αυτό που με συνέδεε τόσο ισχυρά με μέρη και ανθρώπους που ποτέ δεν γνώρισα. Έτσι ξεκίνησα να γράφω ποιήματα που φαντάζονταν «φωνές» από το παρελθόν να αφηγούνται τις ιστορίες τους, όλα μέσα στο πλαίσιο της φρίκης που ακολούθησε μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης. Τότε, μη έχοντας μια καθαρή εικόνα του πώς έμοιαζε το τοπίο και νιώθοντας ψεύτης, πήρα τη μηχανή μου, ξεκίνησα από την Αθήνα και διέσχισα όλη την Ανατολία και τη νότια ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Εξερεύνησα παλιά ελληνικά χωριά, τη γενέτειρα του παππού μου, τα βουνά, την ακτή. Απλά έβλεπα και άκουγα. Καμιά φορά ένιωθα πως η ποίηση είναι ο τρόπος μου για να διατηρώ την παιδική μου ηλικία, να διατηρώ εκείνες τις μνήμες χωρίς την παραλυτική επίδραση της νοσταλγίας....”

Συνέχεια ανάγνωσης

21/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -ποιητές, -τραγούδια, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γραμματεία, -Για την αγάπη, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Μνήμες | 2 σχόλια

-Οι Έλληνες της Μαριούπολης

Έλληνες στην Αζοφική από τον 6ο αιώνα π.Χ.

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΣΛΑ*
από http://kars1918.wordpress.com/2014/03/13/crimea-marioupolis/

ΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΟΛΟΙ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ «ΓΡΑΙΚΟΙ».
ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΔΙΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΣΕ ΔΥΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΙΣΕΣ ΟΜΑΔΕΣ,
ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΑΤΑΡΟΦΩΝΟΥΣ

Η ιστορία των Ελλήνων της Αζοφικής είναι αντικείμενο μελέτης από το 19ο αιώνα. Ομως έως σήμερα κρύβει πολλά αινίγματα. Είναι γνωστό ότι οι πρόγονοί τους ζούσαν στην Κριμαία από τα βυζαντινά χρόνια. Κάποιοι επιστήμονες, όπως οι Θ. Χαρατχάι και Α. Μπιελιέτσκι, θεωρούν ότι τα λαογραφικά δεδομένα οδηγούν πιο πίσω, στον 6ο αιώνα π.Χ. Στην Κριμαία ζούσαν μέχρι και το 1778, όταν με πρωτοβουλία της Μεγάλης Αικατερίνης 18.394 Ελληνες μεταφέρθηκαν στις βόρειες ακτές της Αζοφικής Θάλασσας.

Εκεί, στις εκβολές του ποταμού Κάλμιους, ίδρυσαν προς τιμήν της Παναγίας την πόλη Μαριούπολη και στη γύρω περιοχή είκοσι ελληνικά χωριά. Με τον καιρό, ο αριθμός των χωριών αυξάνεται και αρχίζουν να βαφτίζονται με ονόματα που προέρχονται από την ελληνική ιστορία: Αθήνα, Χερσόνησος, Μακεδόνοφκα, Βυζάντιο.

Alexander AslaΣτα επίσημα έγγραφα όλοι αποκαλούνται «Γραικοί». Πολιτισμικά διαιρούνται σε δύο περίπου ίσες ομάδες, τους ελληνόφωνους και τους ταταρόφωνους. Οι ελληνόφωνοι με τη σειρά τους διαιρούνται σε πέντε γλωσσικές υποομάδες και αυτοαποκαλούνται «Ρουμέοις» και «Γραικοέλληνες». Οι ταταρόφωνοι μιλούν διάφορες διαλέκτους της κριμαιοταταρικής γλώσσας και ονομάζουν τον εαυτό τους «ουρούμ», «Γραικοτάταρους» και «Παζαριώτες».

Ελληνική Σοβ. Αυτονομία

Συνέχεια ανάγνωσης

20/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ιστορικά, -Κρίση, -Κομμουνισμός, -Μετανάστευση, -Νεοελληνικά, -Περί έθνους, -Σταλινικές Διώξεις, -Στη γλώσσα μας, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, ΕΣΣΔ | Γράψτε ένα σχόλιο

-Σκέψεις για το υπαρξιακό αδιέξοδο της Αριστεράς

“Η ανασύνθεση της ουτοπικής σκέψης του 21ου αιώνα έχει μάλλον περισσότερα να κερδίσει από τον σκεπτικισμό έναντι της ιστορίας, παρά από τη διαρκή αναπόλησή της. Αρκεί οι φιλοδοξίες των σκεπτικιστών να μην περιορίζονται στην επιβεβαίωση των δυσοίωνων προβλέψεών τους.”

Κωστής Καρπόζηλος: Παγιδευμένοι στην ιστορία

Οι άνθρωποι δημιουργούν την ίδια τους την ιστορία, τη δημιουργούν όμως όχι όπως τους αρέσει, όχι μέσα σε συνθήκες που οι ίδιοι διαλέγουν, μα μέσα σε συνθήκες που υπάρχουν άμεσα, που είναι δοσμένες και που κληροδοτήθηκαν από το παρελθόν. Η παράδοση όλων των νεκρών γενεών βαραίνει σα βραχνάς στο μυαλό των ζωντανών. Και όταν ακόμα οι ζωντανοί φαίνονται σαν ν’ ασχολούνται ν’ ανατρέψουν τους εαυτούς τους και τα πράγματα και να δημιουργήσουν κάτι που έχει προϋπάρξει, σ’ αυτές ακριβώς τις εποχές της επαναστατικής κρίσης επικαλούνται φοβισμένοι τα πνεύματα του παρελθόντος στην υπηρεσία τους, δανείζονται τα ονόματά τους, τα μαχητικά συνθήματά τους, τις στολές τους για να παραστήσουν με την αρχαιοπρεπή αυτή, σεβάσμια μεταμφίεση και μ’ αυτή τη δανεισμένη γλώσσα τη νέα σκηνή της παγκόσμιας ιστορίας. Έτσι ο Λούθηρος φόρεσε τη μάσκα του απόστολου Παύλου, η επανάσταση του 1789-1814 ντύθηκε διαδοχικά τη στολή της ρωμαϊκής δημοκρατίας και της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και η επανάσταση του 1848 δε βρήκε να κάνει τίποτα καλύτερο από το να παρωδήσει πότε το 1789 και πότε την επαναστατική παράδοση του 1793-1795. Έτσι κι ο αρχάριος που έμαθε μια ξένη γλώσσα τη μεταφράζει πάντα στη μητρική του και μόνον όταν αρχίσει να χειρίζεται την ξένη γλώσσα χωρίς να θυμάται τη μητρική του και μάλιστα να ξεχνά τη μητρική του γλώσσα, θα μπορέσει να αφομοιώσει το πνεύμα της καινούριας γλώσσας και να δημιουργήσει σ’ αυτήν.

Κ. Μαρξ, Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη

Στις 27 Νοεμβρίου του 2013 ο Αλέξης Τσίπρας με ένα σύντομο κείμενο στον Guardian ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την προεδρία της Κομισιόν.[1] Η επιλογή του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς φαντάζει λογική: ο Αλέξης Τσίπρας προέρχεται από τη χώρα που βρίσκεται στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπεί την κοινωνία που έχει υποστεί τις σοβαρότερες συνέπειες από την κρίση της Ευρωζώνης και συμβολίζει την αριστερά εκείνη που κατάφερε να αναδειχθεί σε υπολογίσιμο αντιπολιτευτικό πόλο έναντι των κυρίαρχων πολιτικών της λιτότητας.

18/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Κίνημα, -Κομμουνισμός, -Πολιτική, -καπιταλισμός | 1 σχόλιο

-Ας θυμηθούμε το Σοχούμι

Μια συνέντευξη με τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

Ανθηρή η «Μικρή Ελλάδα» στο Σοχούμι Αμπχαζίας

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Γεννήθηκε στο Σοχούμι της Αμπχαζίας και έζησε εκεί μέχρι να τελειώσει το Λύκειο. Μετά έφυγε στη Μόσχα για σπουδές στο Χρηματοοικονομικό Πανεπιστήμιο. Εργαζόταν στα κεντρικά γραφεία της κρατικής Τράπεζας της Μόσχας. Αλλά ποτέ δεν έχασε την επαφή με την πατρίδα του.

Ελληνες καπνέμποροι πρωτοστάτησαν στην ανάπτυξη του Σοχούμι το 1912. Συνέβαλαν στη δημιουργία δύο θεάτρωνΟ Γιώργος Γρηγοριάδης το 1987 δίδασκε τη νεοελληνική γλώσσα στο Σοχούμι σε τάξη του Β’ Μεσαίου Σχολείου της πόλης.

- Πότε ήρθατε εδώ;

«Μόνιμα ήρθα το 1992. Η πρώτη φορά που μπόρεσα να ταξιδέψω εδώ μόλις άλλαξε η σοβιετική νομοθεσία περί ταξιδιών στο εξωτερικό ήταν το 1988».

- Η ιστορία της πόλης;

«Η σημερινή πόλη του Σοχούμι είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας ελληνικής Διοσκουριάδας. Το Μεσαίωνα η Αμπχαζία επί αιώνες ήταν τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ο ελληνισμός τότε συνέχιζε να ανθεί εκεί. Ο ντόπιος πληθυσμός εκχριστιανίστηκε. Μετά την κατάκτηση της Αμπαζίας από τους Οθωμανούς ο αμπχάζικος πληθυσμός επί το πλείστον εξισλαμίσθηκε. Το 1810 η Αμπχαζία ως δουκάτο έγινε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι ρωσικές αρχές άρχισαν να προσελκύουν χριστιανικό πληθυσμό στην Αμπχαζία με τις πολλές διευκολύνσεις που του παρείχαν. Ετσι 300 ελληνικές οικογένειες από τα νησιά του Αιγαίου κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα μετοίκισαν στην Αμπχαζία. Αργότερα άρχισε η μαζική εποίκιση της περιοχής από τους Ελληνες του Πόντου με τη δημιουργία πάνω από 50 χωριών».

- Η ελληνική κοινότητα;

Συνέχεια ανάγνωσης

14/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Ιστορικά, -Ρωσία, Καύκασος | 1 σχόλιο

-Oι Έλληνες της Μαριούπολης καταγγέλλουν την ψευτοΔΙΣΥΠΕ του Παρχαρίδη

Όταν οι ανεύθυνοι μιλούνε για ευθύνη

Η καταστροφή της προσπάθειας για δημιουργία τριτοβάθμιου οργάνου του ποντιακού ελληνισμού υπό την επωνυμία Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντιακού Ελληνισμού (ΔΙΣΥΠΕ) ακυρώθηκε εξαιτίας της λυσσασμένης επιμονής του επί τρεις θητείες προέδρου της ΠΟΕ κ. Παρχαρίδη. Καθώς το καταστατικό απαγόρευε τέταρτη θητεία, θέλησε ο ανεκδιήγητος να διατηρεί μια καρέκλα για τον εαυτό του. Και έτσι επέλεξε να διεκδικήσει την προεδρεία στην υπό δημιουργία ΔΙΣΥΠΕ.  Φυσικά δεν του βγήκε. Γιατί όσοι ήξεραν, δεν ήθελαν η  ΔΙΣΥΠΕ να έχει την κατάντια της ΠΟΕ. Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό. Ο Παρχαρίδης και οι φίλοι του, που δυστυχώς είναι αρκετοί και πονηροί, ήρθαν σε απόλυτη ρήξη με τις ποντιακές ομοσπονδίες της πρώην ΕΣΣΔ. Και όταν δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν συσχετισμούς υπέρ του προσώπου του, άρχισαν τα γνωστά τανιμανιδικά νομικίστικα κόλπα. Το αποτέλεσμα ήταν να αποχωρήσουν οι ομοσπονδίες της πρώην ΕΣΣΔ…

Μετά από μια μεγάλη περίοδο απραξίας, επιχείρησε ο Παρχαρίδης με βιτρίνα άλλον έναν αντίστοιχο, τον Αντωνιάδη, να ξαναζωντανέψουν το πτώμα της ΔΙΣΥΠΕ με την συνεπικουρία  των “κολλητών” του από Αμερική και Γερμανία. Όλοι αυτοί, την προηγούμενη περίοδο, είχαν απαραδέκτως κινδυνολογήσει, ελεεινολογήσει και υποτιμήσει τους Έλληνες της πρώην ΕΣΣΔ. Ο ενδοποντιακός ρατσισμός βρήκε την αποθέωσή του εκείνη την εποχή: “Ε όχι και να αφήσουν αυτοί οι ευρωπέοι Πόντιοι την ηγεσία στους Ρωσοπόντιους!!!”

Και τώρα, αφού η ΠΟΕ με άλλες 2,5 ομοσπονδίες εξίσου ανεύθυνων, συνέστησε παγκόσμιο όργανο και -ως αποκορύφωμα του θράσους, ή μάλλον καλύτερα: της αφέλειας και της χαζομάρας- έστειλε επιστολή σ’ αυτούς που συκοφάντησε και ανάγκασε να αποχωρήσουν για να τους διαβεβαιώσει για την αγάπη, τα πατριωτικά αισθήματα και την “ευθύνη”  προς αυτούς. Η Ομοσπονδία των Ελλήνων της Ουκρανίας     απάντησε με τον παρακάτω τρόπο στους Πόντιους παλιοελλαδίτες (και συνεπικουρούντες) που έχουν καταστρέψει κάθε δυνατότητα σοβαρότερης παρέμβασης.

—————————–

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ 

Μαριούπολη, 07-02-2014

Προς: Διεθνή Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων
Αρ. πρ. 16

κο Γ. Παρχαρίδη,  κ. Αντωνιάδη

Διαβάζοντας την επιστολή σας από τις 27-01-2014 (αρ.πρ. 16 ) αισθάνθηκα πόνο και ντροπή και πρώτα απ΄ όλα για σας τους ίδιους.

Η επιστολή θα έπρεπε να είχε αρχίσει από την ανάλυση των λαθών σας, που ήταν θανατηφόρα για το ΔΙ.ΣΥ.ΠΕ. Χάρη στις ασυγκράτητες φιλοδοξίες σας και στην επιδίωξη σας να κατέχετε τις καθοδηγητικές θέσεις, εσείς διαλύσατε την Παγκόσμια οργάνωση Ποντίων, την οποία εμείς με τόσο κόπο συγκεντρώσαμε.

Και εσείς τώρα με τι συνείδηση γράφετε «…έχοντας πλήρη συναίσθηση των ευθυνών που αναλαμβάνει αλλά και του όγκου των προβλημάτων που απασχολούν τον Ποντιακό Ελληνισμό»; Με αυτή την «ευθύνη» εσείς συζητούσατε με τον Πρωθυπουργό συμπεριλαμβανομένου και το θέμα των ελλήνων μεταναστών;

Συνέχεια ανάγνωσης

07/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Ανόητοι, -Ανέκδοτα, -Δωσιλογισμός, -Εμφύλιος, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Λαμόγια, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αντιδραστικά, ΕΣΣΔ, ΠΟΕ | 2 σχόλια

-Οι ελλαδίτες Πόντιοι και οι Έλληνες της Κριμαίας

Ένα έγκλημα διαρκείας!

Ενώ η  Ουκρανία συνταρράσεται, η Κριμαία απειλείται με πόλεμο, οι νεοναζί Ουκρανοί στοχοποιούν τις μειονότητες, οι Ρώσοι, οι  Αμερικανοί και οι Γερμανοί παίζουν τα γεωπολιτικά τους παιχνίδια, ετοιμάζοντας νέες Αμπχαζίες, νεκρούς και πρόσφυγες, οι ελλαδίτες Πόντιοι των Παρχαρίδη-Τανιμανίδη τί κάνουν μπροστά στη νέα απειλή;

-Αναπτύσσουν διαδικασίες ανάδειξης των ζητημάτων;
-Ευαισθητοποιούν την κοινή γνώμη;
-Πρωτοπορούν σε κινήματα αλληλεγγύης;

Ή μήπως κάποιοι ακονίζουν  χαρούμενοι τα μαχαίρια και τρίβουν την κοιλιά τους ονειρευόμενοι νέα προγράμματα και κονόμες μαζί με κάποιον νέο Ξυνή;

Ή κάποιοι άλλοι βλέπουν τους ομογενείς συμπατριώτες μας, όπως τους Πακιστανούς στην τηλεόραση;

Και αν για την πρώτη ερώτηση-υπόθεση ερωτούνται οι παλιοί νταβατζήδες του “οργανωμένου” ποντιακού χώρου, για τη δεύτερη υπονοούνται οι νέοι, οι της ΠΟΕ, αυτούς που γέννησε η αθλιότητα του κ. Παρχαρίδη (και των υποτακτικών του), με το δεσποτικό τρόπο λειτουργίας, με την κήρυξη ενός ενδοποντιακού εμφύλιου πολέμου, με την ανάδειξη και τη χρησιμοποίηση της αθλιότητας της ψευτιάς και  της λωποδυσιάς, με την χειρότερη μορφή κακεντρεχούς συνδικαλισμού, με την περιφρόνηση των νεοπροσφύγων, τους οποίους εκμεταλλεύτηκε οικονομικά και το χειρότερο: έκοψε κάθε σχέση με τους Πόντιους της πρώην ΕΣΣΔ καταστρέφοντας για εγωιστικούς λόγους, με την απίστευτη μικρομυαλιά και μωροφιλοδοξία που τον χαρακτηρίζει, το φιλόδοξο πείραμα της ΔΙΣΥΠΕ.

Kαι φυσικά από την κριτική δεν θα έπρεπε να απουσιάζουν οι πασοκογενείς πρώην ιδιοκτήτες του ποντιακού χώρου της Αθήνας, που αφού τον εξευτέλισαν προτάσσοντας τα προσωπικά τους συμφέροντα, τον παρέδωσαν στη συνεργασία σταλινικών-ακροδεξιών…

Βεβαίως, συνυπεύθυνοι στο έγκλημα  της καταστροφής της  παγκόσμιας ποντιακής οργάνωσης -που τόσο απαραίτητη είναι στις σημερινές συνθήκες- είναι και οι συνεργοί του κ. Παρχαρίδη, οι εξ Αμερικής και Γερμανίας σφουγκοκωλάριοι.

Συνέχεια ανάγνωσης

02/03/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Δωσιλογισμός, -Κρίση, -Λαμόγια, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αντιδραστικά, ΕΣΣΔ | 10 σχόλια

-Μπράβο στους δημοσιογράφους της “Ελευθεροτυπίας”

Μάθανε πως πηδιόμαστε,
πλακώσανε και οι γύφτοι

(
Μοναρχικοί διαμέσου των “Δημοκρατικών”)

…και μαζί τους ο νεοελληνικός αμοραλισμός, όπως εκφράζεται από τους νέους ενοικιαστές της ιστορικής, δημοκρατικής “Ελευθεροτυπίας“, οι οποίοι επιχείρησαν να μοιράσουν την περασμένη Κυριακάτικη ένα άθλιο ένθετο με μια γλοιώδη συνέντευξη του τέως που του πήρε ο “πρόεδρος” των (ψευτο)”Δημοκρατικών” Μελέτης Μελετόπουλος, ο οποίος όπως φαίνεται από το στιλάκι των ερωτήσεων μάλλον εποφθαλμιά τα κονδύλια των μοναρχικών που σκέφτονται να παρέμβουν και αυτοί στην νεοελληνική πολιτική χαβούζα με τον “πρίγκηπα” Νικόλαο Γκλίξμπουργκ. Να σημειωθεί ότι ο “πρίγκηψ” -ο οποίος σίγουρα θα θέλει να μας σώσει από τους κακούς, όπως και ο Μελετόπουλος-  ήδη εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και ήδη χαριεντίζεται με τον άλλο πανάθλιο Γιωργάκη Παπανδρέου.

Ευτυχώς τα δημοκρατικά αντανακλαστικά των εργαζομένων στην ‘Ελευθεροτυπία” απέτρεψαν την ύβριν και έχουν ήδη προειδοποιήσει ότι εάν  ο Οικονομόπουλος που διαχειρίζεται έναν δημοκρατικό και ιστορικό τίτλο, επιχειρήσει να επανέλθει, τότε θα γίνει ΑΠΕΡΓΙΑ ώστε να μην κυκλοφορήσει το κυριακάτικο φύλλο.

Η δικιά μας απορία είναι: αφού ο Οικονομόπουλος είχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του να δραστηριοποιηθεί στη Δεξιά και να αναλάβει (αυτός ξέρει πόσο και για πόσο) την αβάντα προς τους μοναρχικούς, γιατί δεν επέλεγε μια εφημερίδα της Δεξιάς, ας πούμε το Παρασκήνιο, ώστε να μην τον ενοχλεί κανείς; 

Σκληρή απάντηση της ΕΣΗΕΑ στον Χάρη Οικονομόπουλο (Τρίτη Οψη – Ελευθεροτυπία):

“Είμαστε δημοσιογράφοι, όχι ‘πληροφοριοδότες’”!

Συνέχεια ανάγνωσης

27/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ανόητοι, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Λαμόγια, -Νεοελληνικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | Γράψτε ένα σχόλιο

-”Μάο-πάω-τσάο”… Για το ποντιακό underground(;;;)

«πριν εβγαίνει η ψ’ην του Μάο Τσε Τουνγκ είπεν σο μιλλέτ τρία φοράς εγώ πάω,
Μάο, πάω, τσάο
»

Tου Κωστή Δρυγιαννάκη

Μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή περίπτωση στον ποντιακό χώρο υπήρξε ο λυράρης και τραγουδιστής Γιάννης «Τσανάκαλης» Βλασταρίδης (1931 – 2001). Ο Τσανάκαλης, παράλληλα με τις ηχογραφήσεις του που κινούνταν στα αποδεκτά πλαίσια του παραδοσιακού ή του νέου ποντιακού τραγουδιού, έκανε και άλλα ανοίγματα όπως το προκείμενο που, τότε τουλάχιστον, εδράζονταν στο χιούμορ. Ο ίδιος μάλιστα το θέτει ακριβώς έτσι στο δίσκο του International Τσανάκαλης (Vasipap, 1981). Σήμερα όμως, με τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί από τις μόδες των ethnic και των world fusion, αλλά ακόμη και από την απλή αύξηση της επικοινωνίας, τα χιουμοριστικά αυτά ανοίγματα του ’80 λειτουργούν με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο.

Χαρακτηριστικό το «κινέζικο» κομμάτι Μπρους Λη που παραθέτουμε εδώ. Η απόδοση μιας πεντάτονης σινικής μελωδίας από ποντιακή λύρα πάνω σε ρυθμό που θυμίζει τανγκό είναι εξ ορισμού μορφή διαπολιτισμικής σύντηξης, αλλά αυτό που της δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι πώς πρόκειται για μια σύντηξη πραγματοποιημένη εκ των έσω, κι όχι από κάποιον τρίτο, αλλότριο παραγωγό. Είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο ο ένας πολιτισμός αντιλαμβάνεται τον άλλον, μέσα από τις υπερβολές της προπαγάνδας, των μέσων ενημέρωσης και της βιομηχανίας του θεάματος, και τον μετασχηματίζει σε κάτι πολύ αυθεντικό χωρίς ενδοιασμούς για την προσωπική του ταυτότητα, χωρίς συμπλέγματα κατωτερότητας και χωρίς αγκυλώσεις σε στερεότυπα.

Συνέχεια ανάγνωσης

25/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -τραγούδια, -Λαογραφία | 1 σχόλιο

-Μια σημαντική μαρτυρία… στην Κατερίνη


Ένωση Ποντίων Πιερίας και ο Οργανισμός Παιδείας Πολιτισμού Αθλητισμού Πρόνοιας του Δήμου Κατερίνης διοργανώνουν και προσκαλούν όλα τα μέλη στην παρουσίαση του βιβλίου τους τέως Δημάρχου Κατερίνης Μενέλαου Τερζόπουλου με τίτλο: “Τάκης Τερζόπουλος: ο άνθρωπος, ο αγωνιστής, ο πολιτικός”, το Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2014 στις 7 μ.μ. στο συνεδριακό κέντρο “Εκάβη”.

Μεταξύ των πολύ ενδιαφερόντων στοιχείων που περιλαμβάνει το βιβλίο από τη τη ζωή του Τάκη Τερζόπουλου, υπάρχει η προσπάθεια διάσωσης των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από το ΕΑΜ που δεν έχει αναδειχθεί όπως θα έπρεπε από τους Εβραίους και τους ασχολούμενους Νεοέλληνεςμε το θέμα του Ολοκαυτώματος ),   καθώς και στη δραματική του συνάντηση με τις δωσιλογικές συμμορίες του Κισά Μπατζάκ

.

Το βιβλίο προλογίζουν οι:

- Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος – ποιητής

- Γιώργος Ράπτης, φιλόλογος – συγγραφέας.

.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Γράφει ο Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος.

……………………
……………………
Στο πρώτο μέρος του βιβλίου παρατίθεται ένα κομμάτι του γενεολογικού δέντρου του βιογραφούμενου Τάκη Τερζόπουλου, μεταφέρεται ο αναγνώστης σε ένα παρελθόν που μοιάζει τόσο μακρινό και κοντινό συγχρόνως.

Μακρινό, γιατί συμβαίνουν τόσο γεγονότα που από εκείνο το φοβερό 1922 και μετά είναι σα να διάβηκαν αιώνες φορτωμένοι καταιγίδες και συμφορές στον Πόντο και στους Έλληνες του Πόντου απ΄όπου καταγόταν ο Τάκης Τερζόπουλος, βιώματα φριχτά που τα κουβαλούν ακόμη οι Πόντιοι, όσοι επέζησαν από τις σφαγές και τις ατιμώσεις και ακατάφεραν να περάσουν στην άλλη πλευρά της θάλασσας, στη φιλόξενη γη της πατρίδας Ελλάδας.

Συνέχεια ανάγνωσης

22/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -EAM, -προσφυγιά, -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Δημοκρατικός Στρατός, -Ιδεολογικά, -Μνήμες | Γράψτε ένα σχόλιο

Κύπρος: Πάνω στην κλίνη του Προκρούστη;

Πάνω στην κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων

Διαπραγματεύσεις ναι ή όχι;
Το ζήτημα είναι η αφετηρία, οι αρχές και οι προϋποθέσεις

Π. Ήφαιστος

 Οι αυτοκτονικές αφελείς και ασυνάρτητες γνώμες για τις διαπραγματεύσεις γύρω από το κυπριακό οργιάζουν. Επισκιάζουν το γεγονός αφενός ότι για κάθε κοινωνία προϋπόθεση συλλογικής ελευθερίας είναι η πολιτική της κυριαρχία που διασφαλίζεται από ένα κυρίαρχο κράτος σύμφωνα με τις Υψηλές Αρχές του διεθνούς δικαίου και αφετέρου ότι προϋπόθεση πολιτικής ελευθερίας είναι ανεξαρτησία του κράτους, οι δημοκρατικές αρχές και η απουσία κάθε εσωτερικής διαίρεσης των πολιτειακών θεσμών. Οτιδήποτε άλλο αποτελεί πολιτειακή σχιζοφρένεια και πολιτικό μαζοχισμό.

Η κυριαρχία ανορθολογικών πολιτικών θέσεων στην Ελλάδα και Κύπρο δεν είναι τυχαίο γεγονός. Είναι αποτέλεσμα της συντρέχουσας κρίσης που ανέδειξε όλες τις αδυναμίες μας, της εργολαβικής επί δεκαετίες πνευματικής αποδυνάμωσης με την καταπολέμηση της φιλοπατρίας, την καλλιέργεια ακραία ανορθολογικών αντιλήψεων για την διεθνή πολιτική, την υιοθέτηση της πολιτικά εγκληματικής άποψης ότι «στον σύγχρονο κόσμο η κρατική κυριαρχία είναι αναλώσιμη» και της υπονόμευσης των σχέσεων Κύπρου και νεοελληνικού κράτους, αρχής γενομένης με το εγκληματικό πραξικόπημα του 1974.

Συνέχεια ανάγνωσης

20/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Κύπρος, -Τουρκία, -εθνικισμός, -Mειονότητες στην Τουρκία | 2 σχόλια

-Mε αφορμή του θέμα Καρυπίδη….

Η Σχεδία της Μέδουσας

Του Πολιτίδη Τάσου
(Μέλους της Γραμματείας της ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ ΠΕ Κοζάνης)

Μία οφειλόμενη απάντηση στους κατασκευαστές των ναυαγίων και υπέρμαχους της πολιτικής ¨ανθρωποφαγίας¨

Ο πίνακας του Jean Louis Théodore Géricault  «Le Radeau de la Méduse», ήταν πάντα το αντίπαλο δέος της πολιτικής μου συνείδησης.

Αυτή η σχεδία με δίδαξε ότι η ανθρώπινη φύση κρατά τα κλειδιά της κόλασης, ότι η αδεξιότητα των χειρισμών δημιουργεί ναυάγια και ότι η υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων οδηγεί σε τρικυμισμένα πελάγη.

Με δίδαξε επίσης πως τα ναυάγια είναι η υπέρτατη μορφή ανθρωποθυσίας.

Με πλήρη επίγνωση πως αυτή η αφήγηση αύριο θα ¨τεμαχίζεται¨ από αριστερές και δεξιές μονταζιέρες, παρακαλώ να θεωρηθεί δεδομένο από πως σε αυτό το ¨ταξίδι¨…Θα μείνω κι εγώ μαζί σας μες στη βάρκα, Ύστερα απ’ το φριχτό ναυάγιο και το χαμό (Μ. Αναγνωστάκης).

 

Συνέχεια ανάγνωσης

14/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -ΣύΡιζΑ | 9 σχόλια

Οι Ελ, ο Σώρρας, o Soros και τα παιδάκια με τις ποντιακες στολές…

 ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΤΕ  ΤΑ  ΠΑΙΔΙΑ  ΑΠΟ  ΤΟΥΣ  ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ
——————————————————————————————-

“Σώρρας: ένας ψεύτης που εκμεταλλεύεται τον πόνο του λαού για να θησαυρίσει.” (Μ.Ιγνατίου)
————————————————————————————————-

Με τον Σώρρα και τους Ελ

Χριστίνα Ταχιάου 

photo: Σπύρος Αμοιρόπουλος

Το πλήθος που συγκεντρωνόταν από το πρωί χθες στον Λευκό Πύργο προκαλούσε την προσοχή.  Και πώς αλλιώς θα γινόταν, αφού το κύριο χαρακτηριστικό ήταν το dress code με την ελληνική σημαία φορεμένη σαν μπέρτα; Νέοι κυρίως άντρες, νέες και όχι μόνο γυναίκες, πανό, πάθος, διανομή φέιγ βολάν για το μεγάλο «Κάλεσμα Συνένωσης Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη» το απόγευμα, στο «Παλατάκι». Όχι στο γνωστό ανάκτορο της Καλαμαριάς, αλλά στο Κλειστό Γήπεδο μπάσκετ του ΠΑΟΚ. «Ο Αρτέμης Σώρρας, ο δρ Εμμανουήλ Λαμπράκης και μέλη του Οργανισμού ΙΕ-E.N.D θα είναι εκεί μαζί μας στη γιορτή της Συνέλευσης Ελλήνων». Τα πούλμαν με τους οπαδούς εκείνων που έχουν τη «λύση των 600 δισ.» είχαν καταφτάσει και ενημέρωναν και τους Θεσσαλονικείς για την εκδήλωση.

Πήγαμε γύρω στις 6. Μπήκαμε στο γήπεδο που, παραδόξως, δεν ήταν γεμάτο. «Περίπου 1.500 άτομα» έλεγε ένας από τους μπόλικους καλωδιωμένους που επέβλεπαν τον χώρο. Τόσα τα υπολόγιζα κι εγώ. Κάναμε θριαμβευτική είσοδο, την ώρα που μια μικρή μπάντα έπαιζε (όχι με ιδιαίτερη επιτυχία) το Chariots of Fire του Βαγγέλη Παπαθανασίου κι αμέσως μετά τον Εθνικό Ύμνο. Μια ομάδα από παιδάκια με στολές άρχισε να χορεύει ποντιακά, πολύ χαριτωμένα, είναι η αλήθεια.

Συνέχεια ανάγνωσης

11/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ανόητοι, -Λαμόγια, -εθνικισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 1 σχόλιο

Περί ειδικών μισθολογίων, δικαστών και της αφωνίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης….

Στο όνομα του να χτυπηθεί ο “κοινωνικός αυτοματισμός” οι πάντες σιώπησαν και αποδέχτηκαν την προκλητική απόφαση των δικαστών του ΣτΕ για διαχωρισμό των εργαζομένων σε προνομιούχους και μη. Σε προνομιούχους που νοιάζονται μόνο για την τσέπη αγνοώντας τον υπόλοιπο λαό και αδιαφορώντας εάν θα στερήσουν ακόμα και τα χρειώδη για επιβίωση σε φτωχά στρώματα. Η λογική τους θυμίζει τη σοβιετική νομενκλατούρα που αφού κατέκλεψε το λαό στο τέλος τον έριξε σε μια μόνιμη κατάρρευση και δυστυχία.

Δυστυχώς, πρωτεργάτες αυτού του ανομήματος υπήρξαν οι δικαστές, που με το σπαθί τους αναδεικνύονται στο πλέον παμφάγο και εγωϊστικό τμήμα της κοινωνίας μας -μαζί με το κυρίαρχο πολιτικό κατεστημένο βεβαίως, των κομμάτων που διαχειρίστηκαν την εξουσία.

dikaiosiniΣτο θέμα αυτό είχαμε αφιερώσει παλιότερα ένα άρθρο.
Σας το θυμίζουμε:
Αλληλεγγύη στους Δικαστές ?;?;?
του 
Ανδρέα Ζαχαριάδη
http://pontosandaristera.wordpress.com/2012/09/17/judges/

Η αποστολή ενός επώνυμου σχολίου από τον κ. Αποστολίδη -που εμπεριέχει και το νεολογισμό “(το)βουβόσκυλον” (;)- και μιας είδησης ότι διεξάγεται ήδη έρευνα για τα ληστρικά αναδρομικά των δικαστών” μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να μετατρέψουμε σε δικό μας άρθρο την απέχθειά μας προς τα “ειδικά  μισθολόγια” των προνομιούχων, . 

 Ο δικαστικός συνδικαλισμός ως… βουβόσκυλο

του Γιαννη Αποστολίδη

Ενημερώνω τους φίλους του ΠΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ότι μετά από αναφορά μου διεξάγεται δικαστική έρευνα όχι μόνο για τα ληστρικά αναδρομικά των δικαστών (μέσο όρο 140.000 ευρώ σε κάθε δικαστή και κάθε μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, συν αύξηση των υπέρογκων ήδη αποδοχών τους κατά 80% – αυτά έγιναν το 2008) και από ότι φαίνεται η υπόθεση θα πάρει απρόβλεπτες και από εμένα τον ίδιο διαστάσεις! Πρόσφατα ο δικαστικός συνδικαλισμός, αυτό το βουβόσκυλο που επί δεκαετίες δάγκωνε ύπουλα τον κρατικό προϋπολογισμό, ξαναχτύπησε με την κήρυξη ως αντισυνταγματικών των περικοπών των. ( Ευτυχώς κοντά στον βασιλικό ποτίστηκε και η γλάστρα, διότι το σκεπτικό της σχετικής απόφασης του Μισθοδικείου, που δίκασε για τους δικαστές, δεν μπορούσε να μην ισχύσει και για τους μισθολογικά καταφρονημένους ένστολους).

Συνέχεια ανάγνωσης

07/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Λαμόγια, -Πολιτική, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός | 5 σχόλια

-Μπορεί να κυβερνήσει η Αριστερά;

σάρωση0020

Posted 01/02/2014
Filed under: ΑριστεράΕλευθεροτυπία |

Με τον τίτλο αυτό δημοσιεύτηκε στην σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία ένα κείμενο του Βλάση Αγτζίδη μ’ αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου από τις εκδόσεις Τόπος. Το δημοσιευμένο κείμενο είναι το εξής:

————————————————————–

Η προοπτική να έρθει πρώτο ένα κόμμα της Αριστεράς στις επόμενες κοινοβουλευτικές  εκλογές έχει κάνει εξαιρετικά επίκαιρο τον προβληματισμό για τη δυνατότητά της να κυβερνήσει τον τόπο. Το δημόσιο διάλογο ήρθε να εγκαινιάσει μια νέα έκδοση με τίτλο «Κυβέρνηση της Αριστεράς. Δρόμος για το μέλλον ή παρένθεση» (εκδ. Τόπος, Αθήνα, 2013).

σάρωση0001

Όσο και αν το ερώτημα φαντάζει νέο, εν τούτοις η συζήτηση έχει αρχίσει εδώ και 150 χρόνια, από την εποχή της Α’ Διεθνούς  (περί το 1850) και της Παρισινής Κομμούνας (1871), έως το Μάη του ’68 και τη σοβιετική κατάρρευση (1991) και κατά καιρούς έχει γίνει ένα από τα σημαντικότερα θέματα του διαλόγου –και όχι μόνον εντός της Αριστεράς. Κορυφαίες στιγμές αυτού του διαλόγου, αλλά και των σφοδρών συγκρούσεων, υπήρξαν:

Η μεγάλη ιδεολογική σύγκρουση -που μπορεί να θεωρηθεί και η πρώτη σχετική- για το «κράτος» και τη συνωμοτική αντίληψη που έλαβε χώρα μεταξύ των αναρχικών υπό τον Μιχαήλ Μπακούνιν και των κομμουνιστών υπό τους Μαρξ και Ενγκελς.

Η ιδεολογική σύγκρουση με τους δεξιούς σοσιαλδημοκράτες τύπου Μπερστάιν για τα όρια της μεταρρύθμισης.

Η σύγκρουση της Λούξεμπουργκ, του Τρότσκι και του Πλεχάνοφ με τον Λένινγια το ζήτημα ή μη της πρωτοκαθεδρίας του κόμματος.  Συνέχεια ανάγνωσης

04/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Διάφορα, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -ΣύΡιζΑ, ΕΣΣΔ, Ελευθεροτυπία, ΚΚΕ | 4 σχόλια

-Όταν προδόθηκε ο λαός τον Δεκέμβρη του ’44

Aφιέρωμα σ’ ένα μεγαλειώδη Λαό

-που προδόθηκε από την ηγεσία του,
-που παραδόθηκε στους απόντες,
-που  δολοφονήθηκε από τους Βρετανούς,
-που  ξεπουλήθηκε από τους Σοβιετικούς…

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα στο Δεκέμβρη του 1944 με το φακό του Dmitri Kessel

 

Συνέχεια ανάγνωσης

02/02/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -EAM, -Αντίσταση, -Δωσιλογισμός, -Εμφύλιος, -Κατοχή, -Λαμόγια, -Πολιτική, -καπιταλισμός, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Μέση Ανατολή | 4 σχόλια

Ομοσπονδία Ποντίων για το Φαρμακονήσι

ref22
.
Ψήφισμα της ολομέλειας του 17ου τακτικού συνεδρίου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη (ΟΣΕΠΕ):
.
Εμείς οι απόγονοι των προσϕύγων της συνθήκης της Λωζάνης, των εκδιωγμένων, κατατρεγμένων και δολοϕονημένων της περιόδου 1914/1923 στη σημερινή Τουρκία, αισθανόμαστε αλληλέγγυοι στο δράμα των λαών της Μέσης Ανατολής.
.
Δηλώνουμε συμπαράσταση στους πρόσϕυγες και ναυαγούς της Μεσογείου, θύματα της σύγκρουσης των δαιμόνων του σύγχρονου κεϕαλαίου για τον έλεγχο του ϕυσικού πλούτου της κοινής μας Μάνας, της Ανατολίας.
.
Η προσευχή μας για τους νεκρούς ναυαγούς στη Λαμπεντούζα και στο Φαρμακονήσι ας θεωρηθεί δεδομένη και ελάχιστή μας υποχρέωση.”
.
Συνέδριο Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης,
Φρανκϕούρτη, 25/26 . 01 .2014
. Συνέχεια ανάγνωσης

30/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά | 1 σχόλιο

-Να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα των Εβραίων – να συγκρουόμαστε με τους Αρνητές της Γενοκτονίας…

27 Ιανουαρίου: Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων
μαρτύρων και ηρώων του Ολοκαυτώματος
(νόμ. 3218 ΦΕΚ Α/12/27-1-04.)

Απ΄όποια πλευρά και αν το δεις, το εβραϊκό Ολοκαύτωμα -όπως και αυτό των Τσιγγάνων και των διάφορων φυλετικών ομάδων- από τους Ναζιστές Γερμανούς, αποκαλύπτει το υποκριτικό πρόσωπο ενός μεγάλου κομματιού της κοινωνίας μας. Τόσο αυτών που για δεκαετίες απέκρυψαν το γεγονός, συντασσόμενοι απολύτως με τους δωσίλογους που κερδοσκόπησαν απ’  αυτό, όσο και αυτούς που όψιμα το ανακάλυψαν και θρηνούν την ίδια στιγμή που οι ίδιοι συγκαλύπτουν άλλες γενοκτονίες ταυτιζόμενοι και αθωωώνοντας τους θύτες.

Οι μόνοι “που δικαιούνται να ομιλούν”   είναι οι απόγονοι των θυμάτων των γενοκτονιών που έχει διαπράξει μέσα στον 20ο αιώνα ο άγριος εθνικισμός και η μεσαιωνική θρησκοληψία, δηλαδή οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι Μικρασιάτες (Δυτικομικρασιάτες, Πόντιοι, Ανατολικοθρακιώτες), οι Αρμένιοι, οι Ασσυροχαλδαίοι, καθώς βεβαίως και όσοι από τους υπόλοιπους συμπολίτες, ειλικρινά και από άποψη αρχών που εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση και όχι μεροληπτικά, συμμετέχουν στην οδύνη των θυμάτων και καταδικάζουν τόσο τις πρακτικές γενοκτονίας, όσο και αυτούς που τις πραγματοποίησαν.

Όλοι οι υπόλοιποι όψιμοι και κατ’ επιλογήν -δηλαδη ανειλικρινείς- συμπαραστάτες των θυμάτων, δεξιοί και αριστεροί, είναι κληρονόμοι των πολύχρωμων δωσιλογισμών (ή του αδιάφορου μικροαστού “κυρ Παντελή“) που συνόδευσαν τους γενοκτόνους στο δολοφονικό τους έργο. Φυσικά συνένοχοι τωνΑρνητών είναι και όσοι προέρχονται από τις γενοκτονημένες πληθυσμιακές ομάδες, που αρνούνται να συναισθανθούν αλληλεγγύη προς τα θύματα των άλλων Γενοκτονιών. Και δυστυχώς τέτοιοι υπάρχουν πολλοί και στους Εβραίους, και στους Πόντιους, και στους Δυτικομικρασιάτες, και στους Αρμενίους…

Τιμώντας το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, αναδημοσιεύουμε ένα παλιό μας κείμενο με τίτλο “Για τον Abravanel”. Στη συνέχεια το κείμενο της Ελένης Καρασσαβίδου,που δημοσιεύτηκε στο Tvxs με τίτλο “Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Εβραίων στην Ελλάδα”  και στο τέλος ένα (εξαιρετικό) απόσπασμα από κείμενο του Μιχάλη Πάγκαλου για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης από έργα των Πρίμο Λέβι και Λεβινάς.

 

Τα κείμενά μας για τους δικούς μας Αρνητές της Γενοκτονίας θα τα βρείτε πατώντας ΕΔΩ……. Ενώ αυτά που έχουμε γράψει για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, βρίσκονται μαζί με άλλα αντίστοιχα μέσα στην ενότητα άρθρων που εμφανίζονται πατώντας  ΕΔΩ ή ΕΔΩ

Συνέχεια ανάγνωσης

27/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρμένιοι, -Αρνητές Γενοκτονίας, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιδεολογικά, -αντιφασιστικά, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αντιρατσιστικά, Αντισημιτισμός, Αναθεωρητισμός | 3 σχόλια

-Με αφορμή την δολοφονία των Λούξεμπουργκ και Λίμπνεχτ από τους σοσιαλδημοκράτες

Ρόζα Λούξεμπουργκ και Καρλ Λίμπκνεχτ
.

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΕΦΑΛΗ*
.

Η ήττα των Γερμανών Σπαρτακιστών στις συγκρούσεις του Ιανουαρίου 1919 σφραγίστηκε με την ωμή δολοφονία των δύο επιφανών ηγετών τους, της Ρόζας Λούξεμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ. Μετά τη σύλληψη και το βασανισμό τους, στις 15 Ιανουαρίου, πυροβολήθηκαν από τα Φράικορπς, με τις ευλογίες του τότε υπουργού Αμυνας, σοσιαλδημοκράτη Γκούσταβ Νόσκε.

 Το σώμα της Λούξεμπουργκ πετάχτηκε σε ένα κανάλι του Βερολίνου, ενώ ο Λίμπκνεχτ μεταφέρθηκε ανώνυμα στο νεκροτομείο. Με τη δολοφονία τους, η αντίδραση της εποχής απαλλάχτηκε από τους δύο πιο «επικίνδυνους» σπαρτακιστές ηγέτες που φοβόταν βάσιμα ότι θα έδιναν ώθηση στην επαναστατική εξέλιξη.

Η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ γεννήθηκαν κατά μια παράξενη σύμπτωση την ίδια χρονιά, το 1871, χρονιά της παρισινής Κομμούνας. Μετά την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, ξεχώρισαν ως οι κύριοι εκπρόσωποι της επαναστατικής πτέρυγας του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD). Σχεδόν όλη η ηγεσία του κόμματος, περιλαμβανόμενου του βασικού θεωρητικού του, του Κάουτσκι, θα υποστηρίξει τότε την πολεμική προσπάθεια, υιοθετώντας μια «σοσιαλπατριωτική» θέση. Η Λούξεμπουργκ και ο Λίμπκνεχτ, αντίθετα, μαζί με την Κλάρα Τσέτκιν, αποκαλύπτουν το χαρακτήρα του πολέμου ως μιας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των μεγάλων δυνάμεων για το μοίρασμα του κόσμου.

Συνέχεια ανάγνωσης

23/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -αντιφασιστικά, Ελευθεροτυπία | 3 σχόλια

-Ο ποντιακός πολιτισμός ρίζωσε για τα καλά στην προσφυγιά…

Ας απολαύσουμε, έστω και καθυστερημένα, τα παιδιά που συμμετείχαν στον  1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Λύρας Στίχου Τραγουδιού που πραγματοποιήθηκε στην Χρυσούπολη στις 6 και 7 Ιουλίου 2013.

Διοργανώθηκε από τον Δήμο Νέστου και τον Σύλλογο Ποντίων Νέστου

18/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Διάφορα, -Λαογραφία | Γράψτε ένα σχόλιο

Είναι Ευρω_πέοι;;;;;

Δείτε το λογότυπο της Ελληνικής Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διάφορες πιο ρεαλιστικές εκδοχές-παραλλαγές του.
.
Από: massmedia-gr.blogspot.com

.

.

Το λογότυπο αναπαριστά …

.
ένα ιστιοφόρο καράβι. Γραφιστικά απαρτίζεται από δύο ημικυκλικά σχήματα: Το ένα αναπαριστά το φουσκωμένο πανί - εμπνευσμένο από το γράμμα «Ε», και το άλλο το σκαρί του καραβιού – που προέκυψε από το γράμμα «U»των αρχικών γραμμάτων τής «Ευρωπαϊκής Ένωσης» (e.u.).

.

09/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ανέκδοτα | 2 σχόλια

O τελευταίος Ακρίτας του Πόντου

untitledΑναστάσιος Παπαδόπουλος (Κοτσά Αναστάς): Ένας άγνωστος αγωνιστής της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας
του Λάζαρου Παπαδόπουλου από τον “Δρόμο της Αριστεράς”

Η ζωή και η δράση του Αναστάσιου Παπαδόπουλου είναι ένα κομμάτι από το πάζλ των γεγονότων που διαδραματίστηκαν την περίοδο 1915-1922 στον Πόντο. Ο νεαρός οπλαρχηγός ήταν από τους πρωτοπόρους της Αντίστασης στα δύσκολα χρόνια της ποντιακής γενοκτονίας και πέρασε στην ιστορία και στο θρύλο ως Κοτσά Αναστάς (Μεγάλος Αναστάσης). Γεννήθηκε το 1896 στο χωριό Εντίκ Πουνάρ της Έρπαα (αρχαία Ηράκλεια) και ήταν γιος πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας και εγγόνι ιερέα. Μεγάλωσε μέσα σε ένα ελληνορθόδοξο περιβάλλον και γαλουχήθηκε με τα νάματα και τα ιδανικά του ανθρωπισμού και της ελευθερίας. Από μικρός έδειξε ότι ήταν ατίθασος και δυναμικός χαρακτήρας, με σπάνιες όμως ευαισθησίες υπέρ των αδύναμων και των κατατρεγμένων.
Το 1915 επιστρατεύεται στον οθωμανικό στρατό και αντιμετωπίζει πολλές δυσκολίες στο Τάγμα Εργασίας που υπηρετούσε. Αντιλήφθηκε γρήγορα ότι τα τάγματα αυτά ήταν «τάγματα θανάτου», ένα καλοστημένο εργαλείο μεθοδικής εξόντωσης των Ελλήνων, κατά το πρότυπο της φοβερής σφαγής των Αρμενίων που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Καταφέρνει να δραπετεύσει και μαζί με άλλους φυγόστρατους χωριανούς του ανεβαίνει στο βουνό Τοπ-τσαμ. Με ξεκάθαρες πλέον τις αντιλήψεις του για ένοπλη αντίσταση απέναντι στην τουρκική βαρβαρότητα, εντάσσεται στη μικρή ανταρτική ομάδα του Καπετάν Γιακώβ (Ιάκωβου Καρατελίδη). Η ένοπλη αυτή ομάδα μεγάλωνε καθημερινά με την προσέλευση νέων φυγάδων από τα γύρω χωριά του Τοπ-τσαμ. Έτσι δημιουργήθηκε ένα αξιόμαχο αντάρτικο σώμα που ως κύριο στόχο είχε την αυτοάμυνα και την προστασία του ελληνικού πληθυσμού που ήταν έρμαιο των λεηλασιών, των εξευτελισμών και των εκτελέσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

01/01/2014 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δρόμος εφημερίδα, -Ιστορικά, -Περί Πόντου, -Ποντιακό Αντάρτικο, Μικρά Ασία | 1 σχόλιο

-Μαρξιστική Σκέψη, τόμος 11

Κυκλοφορεί ο νέος τόμος 11 της Μαρξιστικής Σκέψης. Περιλαμβάνει αφιερώματα στον Παύλο Φύσσα και τη διαδικασία εκφασισμού, τις αραβικές επαναστάσεις, το βαλκανικό ζήτημα και την αμερικανίδα ακτιβίστρια και καλλιτέχνιδα Μόλι Κραμπάπλ.

Το πρώτο μέρος του τόμου αφιερώνεται στις εξελίξεις μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί. Ο Αλέξανδρος Πραντούνας αναφέρεται στην αγωνιστική φυσιογνωμία του Παύλου Φύσσα, ενώ ο Αντρέας Παγιάτσος εξετάζει τις μελλοντικές προοπτικές του αντιφασιστικού κινήματος και οι Χρήστος Αβραμίδης και Αντώνης Γαλανόπουλος μιλούν για τη διαδικασία του εκφασισμού που οδήγησε αναπόφευκτα σε αυτό το ωμό έγκλημα. Ακολουθούν μερικά υποκεφάλαια από την Καταστροφή του Λογικού του Λούκατς, πραγματευόμενα τα πρόδρομα ιδεολογικά ρεύματα του φασισμού. Και το μέρος ολοκληρώνεται με κείμενα διαπρεπών επιστημόνων (Ντόκινς, Μόντεγκιου) και μαρξιστών που καταρρίπτουν τη φυλετική θεωρία.

Συνέχεια ανάγνωσης

31/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Βιβλιοπαρουσιάσεις, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -αντιφασιστικά | Γράψτε ένα σχόλιο

-Καλό ταξίδι Βίκτωρα Σαρηγιαννίδη

ΕΦΥΓΕ Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΣ, ΒΙΚΤΩΡ ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΙΔΗΣ

23ΔευτέραΔεκ 2013

Ο Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης (δεξιά) με τον άλλο Μεγάλο του Ελληνισμού, Οδυσσέα Δημητριάδη


Είχε χαρακτηριστεί «ποιητής» της αρχαιολογίας, ο άνθρωπος που περπάτησε στα «βήματα» του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Κεντρική Ασία, ένας «ήρωας» του Ποντιακού Ελληνισμού.
Πέθανε τα ξημερώματα, στη Μόσχα, σε ηλικία 84 χρόνων, ο διαπρεπής, ελληνικής καταγωγής, αρχαιολόγος Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης.

Συνέχεια ανάγνωσης

24/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Εικαστικά, ΕΣΣΔ, Καύκασος | Γράψτε ένα σχόλιο

-ΕΔΑΔ: H Γενοκτονία και η “δικαιοσύνη” των συνενόχων…

Ο μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, μετά το τέλος της ανθρωποσφαγής στην Ανατολή  την περίοδο
1914-1923 έγραψε:
Με την ένοχη συμμετοχή δύο μεγάλων δυνάμεων της Δύσεως,
της Γερμανίας και της Αυστρίας κατά τα έτη 1914-1918,
εσφάγη από τους Νεότουρκους ολόκληρον έθνος, το Αρμενικόν και εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων απεσπάσθησαν βιαίως των εστιών τους και απέθανον εις την εξορία.
Με την ένοχη συμμετοχή των συμμαχικών Χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-1922, το εθνικό κίνημα των Τούρκων υπό τον Μουσταφά Κεμάλ, συνεπλήρωσε το έργο των Νεοτούρκων
“.

856859Η διαπίστωση αυτή επανήλθε ξανά στη θύμισή μας μετά την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) που δικαίωσε έναν Τούρκο εθνικιστή (εθνικοσοσιαλιστή καλύτερα), που είχε ζητήσει να μπορεί να αμφισβητεί τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ενάντια στον πολιτισμικό αγαθό που είχε κερδίσει έως τώρα η Ευρώπη: την υπεράσπσιη της Μνήμης των θυμάτων από τους απογόνους των δολοφόνων. Επίσης το δικαστήριο ξεχωρίζει τη Γενοκτονία των Εβραίων από τους Ναζί, θεωρώντας ότι είναι η μόνη αδιαμφισβήτητη. Σύμφωνα λοιπόν με το νομικό πολιτισμό της Ευρώπης -όπως εκφράζεται από το ΕΔΑΔ- υπάρχουν γενοκτονημένοι α’  διαλογής και γενοκτονημένοι για πέταμα (που συνεχώς πρέπει να αποδεικνύουν στους απογόνους των δολοφόνων και τους πληρωμένους συμπαραστάτες τοτυς ότι υπέστησαν γενοκτονία)!!! Η απόφαση αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι εκείνη η συνενοχή των δυτικών της περιόδου 1914-1923 συνεχίζεται και σήμερα με τον ίδιο κυνικό τρόπο….

 Η είδηση, όπως μεταδόθηκε από το ΑΠΕ-ΜΠΕ, είναι η εξής:

ΕΔΑΔ: Δεν είναι ποινικό αδίκημα η άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων 

Η άσκηση ποινικής δίωξης κατά ενός ανθρώπου και η καταδίκη του επειδή αρνείται την γενοκτονία των Αρμενίων το 1915 συνιστά επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης, απεφάνθη σήμερα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), δικαιώνοντας έναν Τούρκο που είχε καταδικαστεί στην Ελβετία.

Συνέχεια ανάγνωσης

20/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Αρμένιοι, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Λαμόγια, -Μνήμες, -Τουρκία, Αντιρατσιστικά, Αντισημιτισμός, Αντιδραστικά, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία | 5 σχόλια

Μια λύρα κατά του ρατσισμού

07298692_403,00Συναυλία κατά του ρατσισμού διοργάνωσε χθες η Ένωση Ελλήνων Ποντίων του Μονάχου. Στο μέγαρο Gasteig η λύρα και το τραγούδι έκαναν Γερμανούς και Έλληνες μια φωνή και ένα χέρι αλληλεγγύης προς την οικογένεια Βουλγαρίδη.

Δεν ήταν μια βραδιά βαθυστόχαστων ομιλιών κατά του νεοναζισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, αλλά μια βραδιά ανθρωπιάς και αλληλεγγύης προς την οικογένεια του Θεόδωρου Βουλγαρίδη, που τον Ιούνιο του 2005 εκτελέστηκε από τη νεοναζιστική οργάνωσης NSU μέσα στο μαγαζί του στο Μόναχο. Και όλα αυτά με όχημα μια ποντιακή λύρα. Όχι έτσι όπως την ξέρουμε μέχρι τώρα. Στα χέρια του Ματθαίου Τσαχουρίδη έγινε φωνή, λυγμός, νανούρισμα, άρια, τραγούδι και ταξίδεψε το ελληνικό κοινό από τις χαμένες πατρίδες του Πόντου μέσω της Ισπανίας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έγινε μπαλαλάικα, μπουζούκι, μαντολίνο για να υποδηλώσει την οικουμενικότητα της μουσικής αλλά και τα ενοποιητικά της χαρακτηριστικά.
Συνέχεια ανάγνωσης

17/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Διάφορα, -Οι δικοί μας Τούρκοι, φασισμός | Γράψτε ένα σχόλιο

-Επίσκεψη Νταβούτογλου στην Αθήνα

  

ottempmap“..Ως Έλληνες Αριστεροί θεωρούμε ότι όλες οι δημοκρατικές, πατριωτικές δυνάμεις που αγωνίζονται για το γκρέμισμα των μνημονίων, για την σωτηρία του τόπου, την εθνική ανεξαρτησία και την λαϊκή κυριαρχία πρέπει ενωμένες να σταθούμε απέναντι στις απαράδεκτες αυτές μεθοδεύσεις..”
Από την εφημερίδα “Δρόμος της Αριστεράς”

Δηλωση βουλευτων, μελων της Π.Γ. και της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

Η σημερινή επίσκεψη του Τούρκου ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου πραγματοποιείται στον απόηχο των πρόσφατων δηλώσεων Ερντογάν: «Για μας, η Θράκη έχει ιδιαίτερη σημασία και έννοια. Η Θράκη ταυτόχρονα είναι Θεσσαλονίκη, ταυτόχρονα είναι Κομοτηνή, ταυτόχρονα είναι Ξάνθη, ταυτόχρονα είναι Deliorman (Ντόμπρουτζα), είναι Kircaali (Καρτζαλί, πόλη της Βουλγαρίας), είναι Vardar (Βαρδάρης) και, αν πάμε πιο πίσω, Θράκη είναι ταυτόχρονα Σκόπια, Πρίστινα, Prizren (Πρίζρεν στο Κόσοβο), είναι Σαράγεβο. Η Θράκη είναι η ζωντανή κοινή ιστορία μας στην Ευρώπη. Είναι εκπρόσωπος του παρελθόντος μας σ’ αυτή τη γεωγραφία. Σήμερα, στη γεωγραφική περιοχή των Βαλκανίων, στο επίκεντρο των σχέσεών μας βρίσκεται η Θράκη μας με την Αδριανούπολη, το Τεκίρνταγ, το Κιρκλάρελι και βέβαια την Κωνσταντινούπολη», αλλά και της συνέντευξης Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα Σαμπάχ: «Η συνέχιση της προσέγγισης είναι ζωτικής σημασίας. Έχουμε πολύ εποικοδομητικές σχέσεις. Βεβαίως και έχουμε γνωστά προβλήματα που έχουν να κάνουν με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Υπάρχουν, το βάρος της ιστορίας, οι παρεξηγήσεις και άλλα προβλήματα. Όμως, στρατηγική μας επιλογή είναι η προσέγγιση και συνεχίζουμε με επιτυχία, με τους διαύλους διαλόγου που παραμένουν ανοιχτοί. Οι Τούρκοι και οι Έλληνες επιχειρηματίες βλέπουν το Αιγαίο ως μία θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας. Το Αιγαίο έχει γίνει μία τουριστική αγορά. Στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο έχουμε κοινές οικονομικές και εμπορικές σχέσεις. Εδώ και 13 χρόνια είμαστε απολύτως στο σωστό δρόμο. Αυτό είναι δική μας στρατηγική επιλογή…..Η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας είναι για μας μία στρατηγική επιλογή. Μοιραζόμαστε μία κοινή τύχη. Έχουμε ανάγκη από μία Τουρκία σταθερή, ανεπτυγμένη, ευρωπαϊκή, που δεν αισθάνεται την ανάγκη να εξάγει προβλήματα. Όταν έγινα Υπουργός Εξωτερικών, μετέβην πρώτα στην Κύπρο και στη συνέχεια στην Άγκυρα. Πραγματοποιήσαμε με τον κ. Νταβούτογλου πολύ ξεκάθαρες και εποικοδομητικές συνομιλίες. Οι Ατατούρκ και Βενιζέλος εγκαινίασαν μια περίοδο της ειρήνης μετά τον πόλεμο. Τώρα θα πρέπει, χωρίς πόλεμο, να εγκαθιδρύσουμε την ειρήνη. Και το casus belli δεν έχει, πλέον, νόημα. Έχουμε για τις δύο χώρες οικονομική προοπτική και όχι μόνο στα θέματα του Αιγαίου και της Υφαλοκρηπίδας».

Συνέχεια ανάγνωσης

13/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Γεωπολιτικά, -Δρόμος εφημερίδα, -Διάφορα, -Πολιτική | 10 σχόλια

«Υποτέλεια ή… εθνική αξιοπρέπεια; Ας διαλέξουμε»

2L«Σε οριακές στιγμές της ιστορίας των λαών, τα εθνικά προτάγματα είναι αυτόχρημα και αριστερά προτάγματα, με δεδομένη πάντοτε την αυτονόητη παραδοχή πως δεν υπάρχει ο τόπος για την Αριστερά, αλλά η Αριστερά για τον τόπο»

Μια συνέντευξη του Λαοκράτη Βάσση απο την Ελευθεροτυπία

Ο φιλόλογος-συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης, με μακρά διαδρομή και δράση στην Αριστερά, μιλάει στην «Κ.Ε.» για την κοινωνική σύγχυση, τη διαχρονική αξία του πολιτισμού μας, τους κινδύνους για τη συλλογική μας ταυτότητα ως έθνους, τη ΣΥΡΙΖΑϊκή Αριστερά και την πολιτική παρακαταθήκη του Γληνού της ΕΑΜικής Ελλάδας, που έλεγε πως «Εδώ που φτάσαμε, οι επιλογές μας είναι δύο: ή διαχειριζόμαστε την τροϊκανή μας μοίρα και υποτέλεια ή αποφασίζουμε να αποκαταστήσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια με όποιο κόστος, όπως έχουμε χρέος να κάνουμε», τονίζει παράλληλα ο κ. Βάσσης στην «Κ.Ε.».

* Κύριε Βάσση, σε πρόσφατο άρθρο σας σημειώνατε πως ο λαός μας βρίσκεται σε αμηχανία, πως δεν έχει συνειδητοποιήσει τι συνιστά για το μέλλον του Ελληνισμού η υπαγωγή στη διεθνή εποπτεία. Θεωρείτε ότι η κοινωνία ζει στις ψευδαισθήσεις τής προ Μνημονίου περιόδου;

- Ολοι διαπιστώνουμε πως η κλιμακούμενη αγανάκτηση του κόσμου στην τριετία του τροϊκανού ζόφου είναι ένας πανελλήνιος κοινός παρονομαστής. Με αριθμητές, όμως, που κοιτάζουν προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, έστω κι αν ξεχωρίζουν οι διαμετρικά αντίθετοι δρόμοι του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ. ή αν τα ποσοστά της φαιάς Χ.Α. είναι καθεαυτά τραγικό μέτρο της γενικότερης σύγχυσης.

Πρόκειται για έναν αμήχανο φυγοκεντρισμό στη βάση της κοινωνίας μας, που αποτελεί αντανακλαστική έκφραση της στρατηγικής αμηχανίας του λαού μας. Κι είναι αυτός ο λόγος, αποτέλεσμα του ότι δεν υπάρχει κυρίαρχη «κινούσα ιδέα» και ιδεολογικά ηγεμονικό «κινούν συλλογικό υποκείμενο», που η αγανάκτηση του λαού δεν μετασχηματίζεται σε εναλλακτικής προοπτικής κινηματική δυναμική, με χαρακτηριστικό παράδειγμα και την «εξάτμιση» του λεγόμενου κινήματος των πλατειών.

Η στρατηγική όμως αμηχανία μας δεν είναι καθόλου ανεξάρτητη από το ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει εις βάθος τι κρίσιμο ιστορικό όριο είναι η χρεοκοπία της Μεταπολίτευσης για τον τόπο μας. Δυστυχώς, ζούμε εν πολλοίς με μια ψευδαίσθηση δύσκολης ιστορικής κανονικότητας στην πορεία μας προς το μέλλον, που όμως δεν υπάρχει από το πρώτο Μνημόνιο και μετά.

Συνέχεια ανάγνωσης

10/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Ιδεολογικά, -Πολιτική | 2 σχόλια

-Νέλσον Μαντέλα: Ένας σπάνιος άνθρωπος

nelson-mandela-prison-bars

Ο θάνατος του Νέλσον Μαντέλα μπορεί να ήταν ένα αναμενόμενο γεγονός όσον αφορά τη φυσική εξέλιξη, όμως αποτελεί μια απώλεια πρώτου μεγέθους στο σύγχρονο κόσμο.

 Εκτός από την αντιρατσιστική του δράση ενάντια στο απαρντχάιντ, ο Μαντέλα έχει και ένανα άλλο ρόλο στα καθ’ ημάς όταν αρνήθηκε το 1993 -με μια αξιοπρέπεια που κανένας νεοέλληνας πολιτικός (ή ιστορικός) δεν έχει επιδείξει- να παραλάβει από το φασιστικό τουρκικό καθεστως το “βραβείο Κεμάλ Ατατούρκ”.

Μιλώντας   στο ραδιοφωνικό πρόγραμμα της «SBS» στην Αυστραλία ο ομογενής νομικός της Νότιας Αφρικής Γιώργος Μπίζος περιγράφει άγνωστες πτυχές της ζωής του Νέλσον Μαντέλα, με τον οποίο συνδεόταν εδώ και έξι δεκαετίες.

Όπως είπε ο κ. Μπίζος, ο ρόλος του Κρέοντα δίδαξε τον Μαντέλα πως «ο ηγέτης θα πρέπει να κυβερνά δίκαια και όχι δικτατορικά αλλά και να μην φοβάται». Ο κ. Μπίζος  λέει πως ο Μαντέλα λάτρευε την Ελλάδα και ήταν γνώστης, κυρίως της αρχαίας Ελλάδας.

Συμμαθητής, συνεργάτης του ως νεαροί δικηγόροι, και συνήγορος του, ο κ. Μπίζος συνέδεσε το όνομα του με τη  υπεράσπιση του Μαντέλα. Ο Νέλσον Μαντέλα έχει πει και έχει γράψει για αυτόν: «Ο Γιώργος είναι αδερφός μου» . Ο 85χρονος Ελληνας δικηγόρος είναι ένας από τους θεματοφύλακες του Ιδρύματος Νέλσον Μαντέλα, που διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία και τα πνευματικά δικαιώματα του πρώην προέδρου.

Συνέχεια ανάγνωσης

06/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Γεωπολιτικά, -Ιδεολογικά, -Τουρκία, -αντιφασιστικά, Αντιρατσιστικά | 3 σχόλια

-Η ΠΟΕ έκανε εκλογές..

poeΣ’ ένα ιδαιτέρως πολωμένο κλίμα η ΠΟΕ πραγματοποίησε τις τέταρτες εκλογές της. Από τη μια ήταν η ομάδα του Παρχαρίδη-Γεωργιάδη-Καλεντερίδη και από την άλλη όλοι οι υπόλοιποι.  Το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση παραμένει ακόμα ένα ερωτηματικό. Πάντως οι κακοί δαίμονες που εξαθλίωσαν τον χώρο (Παρχαρίδης-Γεωργιάδης) και εξαιτίας τους χάθηκε ήθος και χρόνια, δεν συμπεριλαμβάνονται στο νέο Δ.Σ. παρότι προσπαθούν να ασκούν έναν παρασκηνιακό έλεγχο.

Μεταξύ αυτών που εκλέχθηκαν υπάρχουν σοβαροί και άφθαρτοι, όπως επίσης υπάρχουν και τρισάθλιοι, νταβατζήηδες και  ημιμαθείς. Ποιός τελικά -από πλευράς ήθους-  επικρατήσει θα το μάθουμε σύντομα.

Θα παρακολουθούμε από δω και πέρα συστηματικά τη συμπεριφορά του νέου οργάνου με την ελπίδα ότι θα καταφέρει να αποτινάξει τον έλεγχο που ασκούν οι αποτυχημένοι αποχωρήσαντες, των οποίων η βαριά σκιά ακόμα υπάρχει πάνω από το δευτεροβάθμιο όργανο.

Συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Δ.Σ. της ΠΟΕ | Ο νέος πρόεδρος

Συνέχεια ανάγνωσης

04/12/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | ΠΟΕ | 3 σχόλια

Πατριωτισμός και Αριστερά

dimitris kozaris denys[11]glinostieinaieam

Αναγκαίες αποσαφηνίσεις για έναν σοβαρό διάλογο.
Πατριωτισμός, η ψυχή της Αριστεράς 

Του Γιώργου Τοζίδη
από τον “Δρόμο της Αριστεράς”

Η ολόπλευρη κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια έχει και μια παράπλευρη συνέπεια. Καταρρίπτει βεβαιότητες και απόλυτες αλήθειες και μεταβάλλει άρδην πολιτικούς και ιδεολογικούς συσχετισμούς. Η αιτία βρίσκεται στο ότι η αντιμετώπιση της παρούσας κρίσης απαιτεί επανεδαφικοποίηση της πολιτικής, ανάλυση του συγκεκριμένου και, κυρίως, διατύπωση ενός συγκεκριμένου εναλλακτικού σχεδίου όχι μόνο για την έξοδο από την κρίση αλλά και για την οικοδόμηση ενός διαφορετικού οικονομικού υποδείγματος.

Φυσικό επακόλουθο των παραπάνω είναι «ένας ορισμένος πατριωτισμός (να) βρίσκει όλο και περισσότερο ευήκοα ώτα στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς». Το γιατί αυτό δεν είναι καλό πράγμα(!) «φρόντισαν» να μας το εξηγήσουν οι Χ. Λάσκος (Χ.Λ.) με επιφυλλίδα του στο RedNotebook (02/11/2013) και ο Δ. Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος (Δ.Π.-Α.) με άρθρο του στην Αυγή της 08/11/2013. Στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου, δεν θα σταθώ στην ατεκμηρίωτη απολυτότητα των απόψεων («εμπλουτισμένη» με σχετική ειρωνεία) των δύο αρθρογράφων (ή επιφυλλιδογράφων αν προτιμούν).

eam_thumb

Ο διάλογος για τον αριστερό πατριωτισμό πρέπει να γίνει στο χώρο της ριζοσπαστικής Αριστεράς με αναλυτικό και τεκμηριωμένο τρόπο και κυρίως με εστίαση στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Απαραίτητος όρος, όμως, για τη διεξαγωγή αυτού του διαλόγου είναι να μην υπάρχουν παρανοήσεις (ηθελημένες ή μη) των θέσεων των δύο πλευρών:

1. Είναι δικαίωμα του καθενός και της καθεμιάς να αρνείται την εθνική ταυτότητα, που είναι μία από τις πολλές που προσδιορίζουν το άτομο σε μια κοινωνία. Η προσπάθεια επιβολής αυτής της άρνησης και σε άλλους είναι το πρώτο βήμα για τον ολοκληρωτισμό.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

28/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -EAM, -Αντίσταση, -Δρόμος εφημερίδα, -Νεοελληνικά, -Πολιτική, -Συζητήσεις, -ΣύΡιζΑ | 5 σχόλια

-To ελλαδικό Βαθύ Κράτος και η Συνθήκη της Λωζάννης

Υπάρχει Βαθύ Κράτος στην Ελλάδα;

Ο όρος “Βαθύ Κράτος” χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον σκληρό εξουσιαστικό και ιδεολογικό  πυρήνα μιας χώρας, όπου η κυρίαρχη ιδεολογία, οι προσωπικές φιλοδοξίες για αστείρευτη διαχείριση εξουσίας, τα οικονομικά συμφέροντα δημιουργούν ένα παράκεντρο δύναμης που επηρεάζει την μορφή της εξουσίας που ασκείται στη χώρα αυτή.

Το πιο εμφανές και κραυγαλέο “Βαθύ Κράτος” υπήρχε στην Τουρκία με τους κεμαλικούς και το στρατό, όπου, αφού δημιούργησαν τη χώρα και Στη φυλακή Τούρκοι στρατηγοί για την «Βαριοπούλα»κατασκεύασαν το έθνος, στη συνέχεια ήλεγχαν αποφασιστικά το μόρφωμα που προέκυψε από το 1922. Το τουρκικό “Βαθύ Κράτος” αποτελεί την κορυφαία περίπτωση στο σύγχρονο κόσμο,  ύπαρξης εξουσιαστικού παρακρατικού μηχανισμού, το οποίο δημιουργήθηκε ως συνέχεια των Νεότουρκων και των μηχανισμών που διέπραξαν τις Γενοκτονίες κατά των χριστιανικών λαών της Ανατολής..

Το ερώτημα για τα καθ’ ημάς είναι εάν υπάρχει Βαθύ Κράτος στην Ελλάδα;

Τουρκικής μορφής σκληρό “Βαθύ Κράτος”  θα δημιουργηθεί μόνο μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο -και κυρίως μετά τον Εμφύλιο- ως μια σύνθεση εξαρτημένων πολιτικών δυνάμεων από τους Αμερικανούς -διαδόχους των Βρετανών στην κυριαρχία της χώρας- των δωσίλογων της Κατοχής, αλλά και των παλιών συντηρητικών, φιλομοναρχικών, παλαιοελλαδικών και αντιπροσφυγικών κέντρων του Μεσοπολέμου.

Αιώνια «τιμή και δόξα» θεωρούσε ο ίδιος ο Μεταξάς την οργάνωση των Επιστράτων. Είχε δίκιο, με την έννοια ότι η «δημιουργία» αναγνωρίζεται σήμερα από τον εσμό των νεοναζί.

Σημαντικά ίχνη Βαθέος Κράτος θα εντοπίσουμε και την εποχή του Διχασμού (1915), όταν τα παράκεντρα εξουσίας  ελεγχόμενα από τον Ιωάννη Μεταξά και Γεώργιο Στρέιτ, θα επιβάλλουν τη φιλογερμανική ατζέντα στο Μονάρχη και θα εκδιώξουν τον πρωθυπουργό Ελ. Βενιζέλο και θα συγκροτήσουν τα φασιστικού τύπου τάγματα εφόδου που έμειναν γνωστά ως “Επίστρατοι” και έπνιξαν στο αίμα την Αθήνα το 1916 εκτελώντας εν ψυχρώ Βενιζελικούς και Μικρασιάτες πρόσφυγες.

Συνέχεια ανάγνωσης

26/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Άρνηση Γενοκτονίας, -Ανόητοι, -Γεωπολιτικά, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Θράκη, -Ιστορικά, -Ιδεολογικά, -Κωνσταντινούπολη, -Κύπρος, -Λωζάννη, -Λαμόγια, -Πολιτική, -εθνικισμός, -καπιταλισμός, -Mειονότητες στην Τουρκία, Ανταλλάξιμοι | 3 σχόλια

-Η Ρεπούση, ο Καλεντερίδης, η Γενοκτονία και η ελληνική απατεωνιά…

“Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυό το πρόσωπο”

Γράψαμε παλιότερα ότι η Ρεπούση με τις χαζομάρες της υπήρξε το καλύτερο πλυντήριο των αχρείων και των παραδοσιακών αντιπροσφύγων, των οποίων οι πολιτικοί πρόγονοι βαρύνονται (ένεκα των πολιτικών που ακολούθησαν) με εγκλήματα κατά του ελληνισμού του Πόντου και της Μικράς Ασίας.

Έτσι ξαναγίναμε ξαφνικά μάρτυρες αυτού του κανόνα μ’ ένα άρθρο του Καλεντερίδη, στο οποίο δικαίως κατακεραυνώνεται η άνιση και μεροληπτική μεταχείριση των γενοκτονημένων λαών στο λεγόμενο Αντιρατσιστικό  Νομοσχέδιο, το οποίο ήρθε από τη μνημονιακή κυβέρνηση για ψήφιση στη Βουλή. Δες: http://mikrasiatis.gr/ethpsan-ti-genoktonia-apo-to-antiratsistiko-nomosxedi/

Το Νομοσχέδιο αυτό είναι δημιούργημα της δικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και αποτυπώνει την αντίληψη που έχουν, αλλά και τις δουλείες που εξυπηρετούν.

Ο μοναδικός ένοχος είναι η κυβέρνηση.

Όμως ο κ. Καλεντερίδης,  ενώ καταγγέλει την μεθόδευση τι κάνει; Εξαπατά και πλαστογραφεί.

Προβάλλει ως ηθικό αυτουργό την Ρεπούση και αυτά που έκανε την εποχή της συγκυβέρνησης με Σαμαρά-Βενιζέλ-ο-Κουβέλη, την οποία την παρουσιάζει ως βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ;

Τι είναι αυτό;   Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΑΤΕΩΝΙΑ! 

Γιατί η Ρεπούση δεν είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά της ΔΗΜΑΡ και την κίνηση την έκανε όταν η ΔΗΜΑΡ ήταν στην κυβέρνηση, όταν δηλαδή υλοποιούσε τα μνημόνια η κυβέρνηση  Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη.

Αλλά και πάλι, για την οπτική του Νομοσχεδίου η ερώτηση είναι πάρα πολύ απλή:  

η Ρεπούση φταίει ή η κυβέρνηση;

Συνέχεια ανάγνωσης

23/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Ανόητοι, -Λαμόγια, -Mειονότητες στην Τουρκία, -Nεοελληνικός ανορθολογισμός, Αντιρατσιστικά, Αντιδραστικά, ΚΚΕ, ΠΟΕ | 7 σχόλια

…..ο κόσμος έγινε Αϊβαλί και η Σμύρνη έγινε Αθήνα

  • Αρχή το ήμισυ, ήμισυ το έτερον
    τον είπαν ξένο αλλά αυτός ήταν τεμέτερον
    πυρρίχιος χορός μετά απο νικητήριο
    στην Πίνδο ήρωας και αντάρτης στον εμφύλιο
    τους είχε φέρει δώρο τον πολιτισμό του
    που ακούστηκε σαν μουσική απ’το προσφυγικό του
    εκεί κλεισμένος γιατί ήταν ένας ξένος
    και ο ξένος έγινε αδερφός και ο αδερφός μας ξένος
    είναι η Οδύσσεια απ’του πλοίου την καρίνα
    ο κόσμος έγινε Αϊβαλί και η Σμύρνη έγινε Αθήνα

Συνέχεια ανάγνωσης

21/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -τραγούδια, -Ιδεολογικά | Γράψτε ένα σχόλιο

ΠΟΕ-Παρχαρίδης: οικονομικές εκκρεμότητες και Νεοπρόσφυγες

empty-headH κριτική μας προς τον παρχαριδισμό (πανάξιο διάδοχο του τανιμανιδισμού) είναι γνωστή εδώ και καιρό. Δηλαδή η κριτική μας προς την ημιμάθεια, την αμετροέπεια, την εγωπάθεια, την έλλειψη αρχών και κριτηρίων, τον ολοκληρωτισμό ως τρόπο έκφρασης. Η εξαθλίωση ενός μεγάλου οργανωτικού πειράματος, όπως αυτού της δημιουργίας πανελλαδικής οργανωτικής δομής, οφείλεται αποκλειστικά στον Γ. Παρχαρίδη και στους διάφορους σφουγγοκωλάριους  (μπαταχτσήδες και μη), που σέρνονται για χρόνια ολόγυρα από τον “πρόεδρο” εκπλιπαρώντας για μια καρέκλα.

Έως τώρα,  η κριτική μας ήταν πολιτική και ιδεολογική. Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν και πολύ πιο ταπεινά οικονομικά ζητήματα,  που αιωρούνται ως υποψίες   και επιτάσσουν απαντήσεις. Τα θέματα αυτά θίγει το άρθρο του ομογενή συμπατριώτη μας Θεόφραστου Μαγκαντανίδη, το οποίο δημοσιεύουμε αυτούσιο:  

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

του Θεόφραστου Μαγκαντανίδη

Ο απερχόμενος Πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) Γιώργος Παρχαρίδης θα μπορούσε και θα όφειλε ίσως να δώσει απαντήσεις, σε κάποια ερωτήματα που υπάρχουν.

Συνέχεια ανάγνωσης

15/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Ανόητοι, -Λαμόγια, ΠΟΕ | 3 σχόλια

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός!

11254934της Κουήν Μινασιάν

Σού­ρου­πο, 4 Ιου­λί­ου 2013. Ε­πι­στρέ­φω στην Ελ­λά­δα με το λε­ω­φο­ρεί­ο της γραμ­μής Κων­στα­ντι­νού­πο­λη – Α­θή­να. Στις 14 ώ­ρες που διαρ­κεί το τα­ξί­δι, σι­γο­τρα­γου­δώ αυ­θόρ­μη­τα το «Power in the darkness, Frightening lies from the other side, Stand up and fight for your rights…» των Τομ Ρό­μπιν­σον Μπαντ. Το βλέμ­μα μου εί­ναι καρ­φω­μέ­νο στο πα­ρά­θυ­ρο. Κι ε­νώ κοι­τά­ζω φευ­γα­λέ­α την ει­κό­να της σύγ­χρο­νης Τουρ­κί­ας, έ­χω τον χρό­νο να α­να­λο­γι­στώ, ό­τι πριν τρί­α χρό­νια α­κρι­βώς, με α­φορ­μή το Πα­νευ­ρω­πα­ϊ­κό Κοι­νω­νι­κό Φό­ρουμ των Κι­νη­μά­των στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη, τον Ιού­λιο του 2010, έ­κα­να το πρώ­το μου σερ­γιά­νι στη γεί­το­να. Κρα­τού­σα έ­να πα­νό το ο­ποί­ο έ­γρα­φε: «Ε­λευ­θε­ρί­α – Δι­καιο­σύ­νη» και έ­νω­να τη φω­νή μου με τους δια­δη­λω­τές: «Μπα­σκά μπιρ ντου­νιά μομ­κιούν ντουρ!»«Έ­νας άλ­λος κό­σμος εί­ναι ε­φι­κτός!». Αυ­τή ή­ταν η πρώ­τη ε­πα­φή. Και εί­χα ξύ­σει α­νε­πού­λω­τες πλη­γές…
Συνέχεια ανάγνωσης

15/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Αρμένιοι, -Ασσύριοι, -Γενοκτονία στην Ανατολή | 1 σχόλιο

-Οι Ασσύριοι του Αιγάλεω

Το «σπίτι» των Ασσυρίων στο Αιγάλεω

mpatsarasΠέρασαν 90 χρόνια από τότε που οι πρώτες οικογένειες Ασσύριων Προσφύγων εγκαταστάθηκαν στο Αιγάλεω, έχοντας κι αυτοί τις χαμένες πατρίδες τους, για να αποκτήσουν σήμερα μέσα από τον Σύλλογο τους , την Πανελλήνια Ενωση Ασσυρίων,  την δική τους  ιδιόκτητη στέγη.

(Δες: http://en.wikipedia.org/wiki/Assyrian_People )

Τα εγκαίνια της του σπιτιού των Ασσυρίων  στο Αιγάλεω (Σαμψούντος 6),  που εξωτερικά θυμίζει τις πύλες της Νινευή, της αρχαίας πρωτεύουσας των Ασσυρίων, πραγματοποιήθηκαν με μια σεμνή τελετή την Κυριακή 3 Νοεμβρίου, παρουσία πλήθους κόσμου.

Συνέχεια ανάγνωσης

13/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Ασσύριοι, -Γενοκτονία στην Ανατολή | Γράψτε ένα σχόλιο

-40 χρόνια μετά το Πολυτεχνείο….

Σαράντα χρόνια μετά το Πολυτεχνείο:
μια απόπειρα κριτικής αποτίμησης

.
PrintΗ Λέσχη για τη Μόρφωση και το Διάλογο Ανάδραση σας προσκαλεί σε συζήτηση με θέμα: «Σαράντα χρόνια μετά το Πολυτεχνείο: μια απόπειρα κριτικής αποτίμησης».
.
Θα μας μιλήσουν οι δημοσιογράφοι:
.
-Γιάννης Κιμπουρόπουλος
-Θανάσης Σκαμνάκης
-Αρτέμης Ψαρομήλιγκος
.
Σας περιμένουμε τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου, 19:00 μ.μ.
Σολωμού 13 (2ος όροφος), Εξάρχεια
.
 
Συνέχεια ανάγνωσης

10/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Κίνημα, -Πολυτεχνείο, -Πολιτική | 2 σχόλια

Ο μεντρεσές και το Μουσείο των Προσφύγων

Στην τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. του Συλλόγου Μικρασιατών Ν. Καβάλας «Μνήμη Μ. Ασίας» τέθηκε στην ημερήσια διάταξη και το «θέμα του μεντρεσέ» της οδού Κολοκοτρώνη. Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με την πρόσφατη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, το κτίριο θα αποκατασταθεί και θα στεγάσει το Μουσείο του Συλλόγου μας, το νεοσύστατο «Μουσείο του Προσφυγικού Ελληνισμού» (και όχι «το Σύλλογο», όπως έχει γραφτεί και ειπωθεί). Επειδή στις σχετικές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις – και εντός του Δημοτικού Συμβουλίου και κυρίως στα τοπικά ΜΜΕ – έγινε και εξακολουθεί να γίνεται λόγος για το Σύλλογό μας, συχνά με τρόπο που προδίδει άγνοια, θεωρήσαμε αναγκαίο να ενημερώσουμε υπεύθυνα τους συμπολίτες και να αποσαφηνίσουμε τη δική μας θέση για το ζήτημα αυτό.

Συνέχεια ανάγνωσης

08/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Ανταλλάξιμα, Μικρά Ασία | Γράψτε ένα σχόλιο

-Σ’ ένα προσφυγικό χωριό της Δράμας

Εορταστικές Εκδηλώσεις του Αγίου Δημητρίου στο Περίβλεπτο

του Χρήστου Γιανταμίδη

Το χωριό Περίβλεπτο (Καραγκιόζ) βρίσκεται δυτικά του Δήμου Παρανεστίου του Νομού Δράμας.  Είναι ένα ορεινό χωριό, κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων, με εξαιρετικό ξηρό κλίμα.  Από το Παρανέστι φαίνεται σαν αετοφωλιά σε μια  από τις κορυφές των καταπράσινων βουνών του Δήμου.

Κατοικήθηκε από πρόσφυγες του Πόντου, και συγκεκριμένα από τα χωριά του Όφη, οι ονομαζόμενοι οφλίδες και από τα χωριά Αργυρούπολης ή Κουμουσχανέ, εξού  και το κουμουσχαναλίδες.

agios dimirtios-Drama 2

Όταν οι παππούδες μας αφίχθησαν στο χωριό διαπίστωσαν ότι σε πολλά σπίτια κατοικούσαν ήδη «Τούρκοι».  Σύμφωνα με τα λεγόμενα της γιαγιάς μου της Ροδάμας «οι  Τούρκοι κάτοικοι του σπιτιού, που μας παραχωρήθηκε, μας φιλοξένησαν ανθρώπινα, μας παραχώρησαν χώρο για να μείνω με τα τέσσερα παιδιά μου.  Για τρείς ή τέσσερις μήνες ζούσαμε ήσυχα μαζί τους στον μοιρασμένο χώρο του σπιτιού τους».  Βλέπετε, οι λαοί δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα, δεν τρέφουν  μισαλλοδοξία  και μίσος για αλληλοεξόντωση μεταξύ τους, εάν δεν υποδαυλίζονται σκόπιμα από σκοτεινές δυνάμεις, συμπαρασύροντάς τους σε αιματηρούς πολέμους και ξεριζωμούς.  Μεταξύ των ξεριζωμένων ήταν και οι παππούδες/γονείς μας που ήρθαν από τον μακρινό Πόντο και εγκαταστάθηκαν στο χωριό αυτό το 1922. Αλλά και οι «Τούρκοι» που το κατοικούσαν, αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν ,  να φύγουν για την Τουρκία, σύμφωνα με το πνεύμα της Συνθήκης της Λωζάνης που προέβλεπε την εκτέλεση της ανταλλαγής των πληθυσμών  με κριτήριο μόνο το θρήσκευμα. Και ο νοών νοείτο.

Κατά την διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής και του καταραμένου αδελφοκτόνου πολέμου, στην δεκαετία του 50, οι κάτοικοι του χωριού αναγκάστηκαν και πάλι να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, να πάρουν το δρόμο της προσωρινής προσφυγιάς.  Μετά την αποχώρηση των Βουλγάρων και την λήξη του εμφυλίου πολέμου, επέστρεψαν στο χωριό για να συνεχίσουν να καλλιεργούν τα χωράφια τους και να εκτρέφουν τα ζώα τους για να επιβιώσουν.  Η ζωή όμως στο χωριό δεν είχε καμιά προοπτική βελτίωσης παρά την σκληρή δουλειά τους.  Έτσι, εμείς τα παιδιά τους μη βλέποντας κανένα μέλλον  παραμένοντας στο χωριό,  ο ένας μετά τον άλλον, τράβηξε το δρόμο του, εγκαταλείποντας το χωριό, άλλοι για Γερμανία, άλλοι για Δράμα, Χωριστή, άλλοι για Θεσσαλονίκη, Κατερίνη και Αθήνα.  Αποτέλεσμα,  στην δεκαετία του 70  το χωριό μας να ερημωθεί.  Βλέπετε η προσφυγιά μας δεν έχει τέλος, αλλά αυτή την φορά με την θέλησή μας, αποβλέποντας σε ένα καλύτερο μέλλον….

Συνέχεια ανάγνωσης

07/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -προσφυγιά, -Διάφορα, -Λαογραφία | 3 σχόλια

-Δεξιές και αριστεροφανείς βεβαιότητες για τη Μικρασιατική Καταστροφή

91 χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή0017__

Η ανιστόρητη πραγματικότητα και οι σύγχρονες βεβαιότητες – δεξιές κι αριστεροφανείς.

Του Στέργιου Π. Θεοδωρίδη

91 χρόνια από τον μεγάλο «συνωστισμό» σε εκείνη την προκυμαία της Σμύρνης. 91 χρόνια από τη Μεγάλη Καταστροφή ζώντας σε μια «ανιστόρητη» πραγματικότητα που την ορίζουν οι εθελοδουλίες των τροϊκανών υποτελών και οι γκρίζες οθόνες που στάζουν διαστρέβλωση.

kefalia-thumb-medium91 χρόνια μετά, ζώντας τις νέες αναλγησίες πάνω στις ζωές των ανθρώπων με τις μνήμες εκείνων των «τουρκόσπορων» και των «παστρικιών» να υποτάσσονται σε ένα κάρο βεβαιότητες.

Βεβαιότητες από τη μια, των αποκρουστικών εκπροσώπων μιας ιδεολογίας που οργάνωσε και εκτέλεσε τις μεγαλύτερες γενοκτονίες και καταστροφές που γνώρισε η ανθρωπότητα και εν τέλει ευθύνεται για τη Μικρασιατική Καταστροφή, και που αυτές τις ημέρες μπαινοβγαίνουν στις ελληνικές φυλακές.

Και από την άλλη, οι βεβαιότητες των «ούλτρα εκσυγχρονιστών που προνομιακά δημοσιολογούν και αριστεροφανώς διακινούν τα προτάγματα της παγκοσμιοποίησης μαζί με όλα τα ιστορικά και πολιτισμικά πίτουρα της πεφωτισμένης Εσπερίας»1.
Η Μικρασιατική Καταστροφή, που συνίσταται στο οριστικό ξεκλήρισμα των Ρωμιών και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής από την εδώ και 3.000 χρόνια παρουσία τους στις απέναντι ακτές του Αιγαίου, έτυχε και τυγχάνει μεγάλης ιδεολογικής και πολιτικής χρήσης σε όλα τα επίπεδα του δημόσιου διαλόγου.

Και γι’ αυτό το ζήτημα, δηλαδή της ιστορικής εμπειρίας των Ελλήνων της Ανατολής, ένα κομμάτι της προοδευτικής ιστοριογραφίας και διανόησης στην χώρα μας κρατά μιαν αμήχανη απόσταση από την ουσιαστική εξέτασή του.
Η επιδερμική του, δε, προσέγγιση, συνοδευόμενη ενίοτε από ειρωνική στάση στις εκδηλώσεις της ζωντανής μνήμης, φαντάζει, αν μη τι άλλο, ως φοβική αντίδραση απέναντι στην αναπτυσσόμενη τα τελευταία χρόνια εθνικιστική ρητορική για το θέμα αυτό. Αποτέλεσμα αυτής της στάσης είναι να υποβαθμίζει τα ιστορικά γεγονότα και ταυτόχρονα παραχωρεί «ελεύθερο χώρο» στις εθνικιστικές απόψεις που σε αυτά τα θέματα προσπαθούν να κυριαρχήσουν υποβοηθούμενοι από το βαθύ τροϊκανό χαντάκι που βρίσκεται σήμερα η χώρα.

Συνέχεια ανάγνωσης

05/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Άρνηση Γενοκτονίας, -Γενοκτονία, -Γενοκτονία στην Ανατολή, -Δρόμος εφημερίδα, -Ιδεολογικά, Αναθεωρητισμός, Μικρά Ασία | Γράψτε ένα σχόλιο

….είναι ίδια όλα τα σκατά;

Ηλίθιοι ή προβοκάτορες οι δολοφόνοι του Νέου Ηρακλείου;

Δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους στις 7 το απόγευμα στο Νέο Ηράκλειο από πυροβολισμούς αγνώστων έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής, στη λεωφόρο Ηρακλείου. Ένας ακόμα τραυματίας διεκομίσθη στο νοσοκομείο με τραύμα στη θωρακική χώρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δύο δράστες με κράνη, πάνω σε μοτοσικλέτα, πυροβόλησαν πολλές φορές με όπλο διαμετρήματος 9 χιλιοστών, εναντίον των θυμάτων.

Οι δράστες σταματησαν τη μοτοσικλέτα πλησίον των γραφείων της Χρυσής Αυγής. Κατευθύνθηκαν στο κάθετο στενό, Μεγάλου Κωνσταντίνου, που βρίσκεται η είσοδος του κτιρίου στο οποίο στεγάζονται, στον πρώτο όροφο, τα γραφεία της οργάνωσης ενώ στο ισόγειο λειτουργεί καφετέρια. Έξω από το κτίριο βρίσκονταν τέσσερα άτομα. Οι δράστες πυροβόλησαν και δολοφόνησαν τα δύο άτομα ενώ τραυμάτισαν σοβαρά το τρίτο –άλλος ένας πρόλαβε να κρυφτεί στα γραφεία– και στη συνέχεια διέφυγαν με τη μοτοσικλέτα στους δρόμους του Νέου Ηρακλείου. Αργότερα, μία κλεμμένη μοτοσικλέτα, που ενδεχομένως να χρησιμοποίησαν οι δράστες, βρέθηκε κοντά στο σημείο της επίθεσης, στην οδό Αυξεντίου.
Συνέχεια ανάγνωσης

02/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Ανόητοι, -Πολιτική | 11 σχόλια

-Οι 17 αντιφάσεις του καπιταλισμού

Ντέϊβιντ Χάρβεϊ: Είναι σημαντικό να φανταζόμαστε τον κόσμο μετά τον καπιταλισμό

.

Από τα ζητήματα της στέγασης μέχρι τους μισθούς, ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ υποστηρίζει ότι η εξέταση των αντιφάσεων του καπιταλισμού μπορεί να δείξει τον δρόμο προς έναν εναλλακτικό κόσμο

.

- Ετοιμάζετε το νέο βιβλίο σας «Οι δεκαεπτά αντιφάσεις του καπιταλισμού». Γιατί επικεντρώνεστε σε αυτές;

.

-Η ανάλυση του καπιταλισμού δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές και θεμελιώδεις αντιφάσεις. Σε τακτά χρονικά διαστήματα οι αντιφάσεις αυτές ξεφεύγουν από τον έλεγχο και δημιουργούν κρίσεις. Σήμερα βρισκόμαστε μέσα σε μια κρίση, και νομίζω ότι είναι σημαντικό να ρωτήσουμε «ποιες ήταν οι αντιφάσεις που μας οδήγησαν σε αυτήν;». «Πώς μπορούμε να αναλύσουμε την κρίση από την άποψη των αντιφάσεων;» Μια από τις μεγάλες ρήσεις του Μαρξ ήταν ότι «μια κρίση είναι πάντα το αποτέλεσμα υπόγειων αντιφάσεων». Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ασχοληθούμε με αυτές, παρά με τα αποτελέσματά τους.

.

-Μία από τις αντιφάσεις στις οποίες επικεντρώνεστε, είναι αυτή μεταξύ της χρήσης και της ανταλλακτικής αξίας ενός εμπορεύματος. Γιατί αυτή η αντίφαση είναι τόσο θεμελιώδης για τον καπιταλισμό, και γιατί χρησιμοποιείτε την στέγαση για να το τονίσετε;

.

-Όλα τα εμπορεύματα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι έχουν μια αξία χρήσης και την ανταλλακτική αξία. Αν έχω μια μπριζόλα, η αξία χρήσης είναι ότι μπορώ να την φάω, και η ανταλλακτική αξία είναι το πόσο θα έπρεπε να πληρώσω για αυτήν. Όμως η στέγαση είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση, επειδή ως αξία χρήσης μπορούμε να την αντιληφτούμε ως καταφύγιο, ως ιδιωτική ζωή, ως ένα κόσμο των συναισθηματικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων, μια μεγάλη λίστα από πράγματα για τα οποία χρησιμοποιείται ένα σπίτι. Στη συνέχεια, όμως, υπάρχει το ερώτημα του «πώς μπορείτε να πάρετε το σπίτι». Συνέχεια ανάγνωσης

02/11/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -Αντίσταση, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Περί οικονομίας, -καπιταλισμός | 1 σχόλιο

-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Η άκρη του φασιστικού παγόβουνου

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΡΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

του Λάζαρου Κουμπουλίδη

Ας είμαστε ειλικρινείς. Για να δώσουμε λύσεις οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Για να υπάρξει λύση στο πρόβλημα, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα κατάματα. Ναι! Η Ελληνική Κοινωνία μαστίζεται από φυλετικό και θρησκευτικό ρατσισμό. Είναι μια παραδοχή η οποία στηρίζεται σε δεδομένα τα οποία βρίσκονται μπροστά μας, σε κάθε έκφανση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του  τόπου μας. Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου ευδοκιμεί ο ρατσισμός και ο φασισμός.

Follow 2Αν τολμήσουμε να κάνουμε μία αναδρομή στο κοντινό μας παρελθόν, και δούμε την προβολή του στο σημερινό παρόν, είμαστε μία χώρα που ακόμη αυτοχαρακτηρίζεται από το χουντικό τρίπτυχο –Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών.

Γι’ αυτό και «χαρίσαμε» τους συμπατριώτες μας ακρίτες μουσουλμάνους της Θράκης στους Τούρκους.

Γι’ αυτό και «χαρίσαμε» τους αδελφούς μας πόντιους μουσουλμάνους (ακόμη και τους κρυπτοχριστιανούς) επίσης στους Τούρκους.

Ο όρος αλλόθρησκος ακούγεται κάπως σαν «εξωγήινος» στη χώρα μας.

Το μάθημα της θρησκειολογίας στα σχολεία μας, αντιμετωπίζεται σχεδόν ως «αίρεση».

Συνέχεια ανάγνωσης

31/10/2013 Αναρτήθηκε από τον/την | -παράνοια, -Θράκη, -Ιδεολογικά, -Κρίση, -Μετανάστευση, -Νεοελληνικά, -Πολιτική, -αντιφασιστικά, -εθνικισμός, φασισμός, Αντιδραστικά | 1 σχόλιο

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 140 other followers