-Η Αριστερά για τις εκλογές
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, με τους σταλινικούς απ’ τη μιά τους τεμέτερον μουτζαχεντίν απ’ την άλλη, τον Τρεμόπουλο και τους “Ιταλούς” παραπέρα, ξεχάσαμε να κάνουμε έναν απολογισμό των εκλογών. Ας δούμε τι λέει η Αριστερά γι αυτές. Ξεκινάμε πρώτα με τις εκτιμήσεις (των συνιστωσών ΝΑΡ και ΣΕΚ) της μικρής ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ, συνεχίζουμε με τον ευρύχωρο μπαχτσέ που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, προτιμώντας την ανάλυση της ΚΟΕ. ….
Μια καλή ανάλυση για τις ζημιές και τα κέρδη των ευρωεκλογών έκανε ο Καναλιώτης στου Έφηβου.
—————————————————————————————————–
Απόφαση Π.Ε. ΝΑΡ, 20 Ιουνίου 2009
Μετά από τη μάχη που δώσαμε με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις ευρωεκλογές, μέσα σε κλίμα δημιουργικής προσπάθειας και θετικής δοκιμασίας του ΝΑΡ και της νΚΑ στις αντικαπιταλιστικές συνελεύσεις, στις “ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΣ 09″, στην πολιτική εξόρμηση και εκλογική δουλειά, η ΠΕ συζήτησε το εκλογικό αποτέλεσμα με κριτικό και αυτοκριτικό πνεύμα και κυρίως με συνείδηση των αυξημένων απαιτήσεων και ευθυνών που δημιουργεί η κρίση και η πολιτική κατάσταση.
-Τι γέννησε την αντιλαϊκή σταλινική τρομοκρατία;
Ο εκτοπισμός των Ελλήνων της Αμπχαζίας – Ατζαρίας- Ν. Καυκάσου, δεν αποτελεί μόνο μια μαύρη σελίδα της ιστορίας του ελληνισμού, αλλά και μια απόδειξη του γεγονότος, ότι η σοβιετική εξουσία χρησιμοποίησε όλους τους κατασταλτικούς και καταπιεστικούς μηχανισμούς, τους οποίους είχε δανειστεί από την τσαρική Ρωσία, εναντίον των υπηκόων της.
Αυτοδιάθεση των λαών σε μια χώρα όπου από τον εμφύλιο μέχρι και το θάνατο του Στάλιν διενεργήθησαν πάνω από 50 εκτοπισμοί- μετεγκαταστάσεις πληθυσμών, δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Οι ελληνικές κοινότητες της Μ. Θάλασσας πλήρωσαν τα καπρίτσια μιας εξουσίας που έβλεπε συνέχεια εχθρούς στα σύνορά της, που υπήρξε καχύποπτη με ολόκληρους πληθυσμούς, που χαρακτήρισε ως επικίνδυνες μεγάλες μειονοτικές ομάδες.
-Εκδήλωση για τις σταλινικές εκτοπίσεις
29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2009: ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΟΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΑΥΚΑΣΟΥ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ
Στις 13 Ιουνίου συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από τις βίαιες μετακινήσεις του ελληνικού πληθυσμού του Καυκάσου στην Κεντρική Ασία. Η σκληρή αυτή μεταχείριση που επιφύλαξε ο σταλινισμός στις ελληνικές κοινότητες, κατάστρεψε τη σημαντική ελληνική παρουσία στην περιοχή. Κατάστρεψε όλες τις ελληνικές δομές και μεταξύ τους και τον ελληνικό σοβιετικό πολιτισμό που είχε δημιουργηθεί το Μεσοπόλεμο.
-Ο αντικομμουνισμός των σταλινικών
Μ’ αφορμή τα 60 χρόνια από τις σταλινικές εκτοπίσεις των Ελλήνων του Καυκάσου, ξεκινάμε τα αφιερώματα…..
Ο αντικομμουνισμός των σταλινικών
Ω! μεγάλε Στάλιν, ω αρχηγέ των λαών
Συ, που έδωσες τη ζωή στον άνθρωπο
Συ, που γονιμοποίησες τη γη
Συ, που ξανάνιωσες τους αιώνες
Συ, που κάνεις να ανθίζουν οι ανοίξεις
Συ, που κάνεις να δονούνται οι μουσικές χορδές
Συ, λάμψη της ανοίξεως μου,
Ω! Συ Ήλιε, που αντανακλάται από εκατομμύρια καρδιές.
[Λ. Αραγκόν, εφημ. “Pravda”, 28 Αυγούστου 1936]
Ο ιστορικός που καλείται να μελετήσει τον 20ο αιώνα, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ιδεολογία και το κίνημα που τον χαρακτήρισε ήταν το κομμουνιστικό.…
-Ζήτωσαν οι Πόντιοι Μουτζαχεντίν!!!…
Παρουσιάζουμε τρία σημαντικά έγγραφα που έχουν σχέση με τις κοινωνικές και πολιτικές δραστηριότητες των Ποντίων εκεί που οι καιροί θέλησαν να βρεθούν. Στις γειτονιές του κόσμου…
Το πρώτο έγγραφο που ξεκινάει με το “Γιονάνισταντα Μπουλουμάν Πόντος Μουτζαχιδλερινέ” είναι μια προκήρυξη-πίνακας της “Αδελφότητος Αγωνιστών του Πόντου” - “Πόντος Μουτζαχιδλερί Δζεμιετί” εγγραφής νέων μελών στο σωματείο που όπως μας πληροφορεί το εξώφυλλο του καταστατικού του είναι ” Σωματείον Ανεγνωρισμένον” το δε καταστατικόν “Εγκριθέν δια της υπ’αριθμ’ 3229 και υπό χρονολογίαν 10 Ιουλίου 1924 αποφάσεως Πρωτοδικείου Αθηνών”.
* Αξιοσημείωτο είναι ότι η προκήρυξη-κάλεσμα είναι γραμμένη στην τουρκική γλώσσα με ελληνική γραφή. Προφανώς οι ιδρυτές της “Αδελφότητος” είναι τουρκόφωνοι αντάρτες προερχόμενοι από τον Δυτικό Πόντο
-Οι “Ιταλοί” πάνε ακροδεξιά;
Μ΄ αφορμή τη συνέντευξη Φωτιάδη στον “Ελεύθερο Κόσμο”
Σ’ όσους έζησαν τη χούντα, η φυλλάδα “Ελεύθερος Κόσμος“ προκαλεί ανατριχίλα και ανακαλεί τα πιο αρνητικά συναισθήματα. Ήταν μια χουντική, ακροδεξιά, ακραία αντιδημοκρατική εφημερίδα. Το ίδιο είναι και σήμερα! “Αγωνίζεται” για τους φυλακισμένους χουντικούς και για τη διάδοση των αντιδημοκρατικών και ακροδεξιών δοξασιών. Επιπλέον είναι λάτρης του Ιωάννη Μεταξά -του πλέον ατατουρκόφιλου Ελλαδίτη ηγέτη- και οπαδός του ακροδεξιού, ρατσιστή Κώστα Πλεύρη.
Την εφημερίδα αυτή λοιπόν επέλεξε και έδωσε συνέντευξη στις 7 Ιουνίου 2009 ο καθηγητής Ιστορίας Κωσταντίνος Φωτιάδης. Για να παραπονεθεί στους φιλο-μεταξικούς για τον υπαρκτό ¨φιλοκεμαλισμό του ελληνικού κράτους” και να “χαφιεδίσει” με ψευδείς κατηγορίες τον οργανωμένο ποντιακό χώρο της Ελλάδας. Και αυτά η εφημερίδα τα παρουσιάζει στην πρώτη της σελίδα, όπου κάτω από την ανακοίνωση για το άρθρο του χουντικού υπουργού Σπύρου Ζουρνατζή για τον έγκλειστο χουντικό δολοφόνο Ντερτιλή, φιγουράρει ο Κωσταντίνος Φωτιάδης…
-Η παλιά Κερασούντα
Εκλογές… πλάκωσαν οι ζέστες κι ο Κύρκος μαζί, άρχισαν να την κάνουν ένας-ένας οι βατοπαιδινοί… καιρός για ένα ταξιδάκι.
Να μέχρι την Κερασούντα ή Giresun. Μπαίνοντας στην πόλη από την ανατολική πλευρά ( από Τραπεζούντα)είναι ακριβώς έτσι όπως στο επιστολικό δελτάριο της εποχής. Σαν να μην πέρασε ο χρόνος από πάνω της. Η πόλη σκαρφαλωμένη στο χαρακτηριστικό βράχο (κέρας) με την Ακρόπολη.
-Πόντος: Μια άλλη ματιά στη νεοελληνική ιστορική εμπειρία
Αφού μας ζήτησε ο σύντροφος Κιαμούλ να αλλάξουμε θέμα και να πάψουμε να ασχολούμαστε με τον “εξαπεσ’ “ και τα υπόλοιπα ”σκατά”, και μιας και βρέθηκα για πρώτη φορά με το ΣΕΚ σε ενιαίο πολιτικό φορέα (έλα γουδί στον τόπο σου!), ας αναρτήσουμε ένα εξαιρετικό κείμενο του Στέργιου Θεοδωρίδη που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Εργατική Αλληλεγγύη” και εκφράζει απολύτως όλη την παρέα μας. Με το άρθρο αυτό αποκαλύπτεται η αντιδραστική αναθεωρητική προσπάθεια που καταβάλουν διάφοροι κύκλοι σήμερα να συγκαλυφθούν οι πραγματικές ευθύνες για τη ήττα και την προσφυγιά μας -και τη νίκη του τουρκικού εθνικισμού- μεταφέροντας αλλού τις πραγματικές ευθύνες. Και δυστυχώς σ’ αυτήν την απόπειρα συνεργούν κυνικά και κάποιοι δικοί μας “θεοσεβούμενοι” (και θεομπαίχτες, που θάλεγε ο Κοσμέτες) ιστορικοί, εκμεταλλευόμενοι φυσικά την απάθεια και την ημιμάθεια της Αριστεράς, που είναι κολλημένη στις δικές της μεσαιωνικές ιδεοληψίες.
Ομέρ

Πόντος: Για μια άλλη ματιά στη νεοελληνική ιστορική εμπειρία
Αφορμή για το σχόλιο αυτό υπήρξαν τα θέματα στις εξετάσεις Νεοελληνικής Ιστορίας Θεωρητικής Κατεύθυνσης, με τα οποία έγινε προσπάθεια να οδηγηθούν οι μαθητές να ερμηνεύσουν ως αίτιο της ήττας μας κατά τα χρόνια του δικού μας εθνικο-απελευθερωτικού αγώνα (1914-1922) στον Πόντο τη στάση των μπολσεβίκων: «Να δικαιολογήσετε γιατί η συνεργασία Κεμάλ – Μπολσεβίκων λειτούργησε ως ταφόπετρα του ποντιακού ζητήματος».
-Εκλέχτηκε ο πρώτος Έλληνας πράσινος (φιλο.μεταξικός) ευρωβουλευτής

Όταν τα σκάνδαλα παράγουν σκάνδαλα
Είναι πλέον γεγονός: Η καπηλεία του ονόματος της οικολογίας συνδυασμένη με την απέχθεια του κόσμου απέναντι σ’ ένα βρωμερό και δυσώδες πολιτικό σύστημα, δημιούργησε ένα νέο μόρφωμα κάτι σα Φρανκεστάιν τζούνιορ μέχρι στιγμής. Πολλά καταμαρτυρούν στο κόμμα αυτό. Από παλιούς των Οικολόγων-Εναλλακτικών μέχρι το Νάνο Βαλαωρίτη. Όμως το γεγονός είναι ένα: Η Ελλάδα διεθέτει πλέον τον πρώτο πρασινο ευρωβουλευτή της που θαυμάζει κάποιες πλευρές της πολιτικής του δικτάτορα-φασίστα Ιωάννη Μεταξά, χωρίς να το ομολογεί μήπως και χάσει καμιά ψήφο από τους αφελείς ψηφοφόρους.
Η συνέντευξη του Τρεμόπουλου στα “Νέα” ήταν αποκαλυπτική των θέσεων και της νοοτροπίας ενός ανθρώπου που έχει κανονικότατα γραμμένη την πραγματική Ιστορία και που δεν έχει εκείνες τις στοιχειώδεις αρχές της πολιτικής οικολογίας, της περιφρόνησης δηλαδή της εξουσίας και της στολής. Για τον Τρεμόπουλο η στρατιωτική στολή του Μουσταφά Κεμάλ πασά είναι μάλλον ερωτικό στοιχείο που προάγει την αγάπη μεταξύ των λαών. Δείχνει να γοητεύεται απο τη στρατιωτική στολή, που σ’ έναν φυσιολογικό αριστερό πολίτη δημιουργεί απέχθεια. Για τον Τρεμόπουλο, ο Ατατούρκ δεν είναι ένας μιλιταριστής, εθνικιστής, ρατσιστής που βάσισε την πολιτική του στην καταπίεση του λαού του και στην εθνική εκκαθάριση των διαφορετικών, αλλά ο “λατρεμένος γείτονας”, που δείχνει το δρόμο και πρέπει να του αφιερώσουμε και πάλι -κατά το πρότυπο Μεταξά- έναν δρόμο στην πόλη όπου εγκαταστάθηκαν τα θύματά του. Τύφλα νάχει ο Ψωμιάδης!!!!!!
…το Κ.Κ. ρε μάνα! Το Κ.Κ. και ντρέπουμε…
-Ο Νάνος Βαλαωρίτης αποκαλύπτει την απάτη των Οικολόγων-Πράσινων
Ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους των ελληνικών γραμμάτων, ο ποιητής και συγγραφέας Νάνος Βαλαωρίτης, ο λόγιος με τη διεθνή αναγνώριση, μιλά για όλους και για όλα σε μια συνέντευξη ποταμό στην «Αριστερά!». Αναφέρεται στη σχέση του με την οικολογία, και στην εμπλοκή του με τους Οικολόγους Πράσινους, στων οποίων το ψηφοδέλτιο Επικρατείας ήταν επικεφαλής το 2007 – αφήνοντας σαφείς αιχμές για μεθοδεύσεις που μόνο την ιδέα της οικολογίας δεν υπηρετούν.
Επίσης, αναφέρεται στις κακοδαιμονίες και τα ελλείμματα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού, αλλά και στην απουσία της Αριστεράς από τις προσπάθειες αλλαγής των δεδομένων και αναβάθμισης του πολιτισμού, κόντρα στο κυρίαρχο και την παρακμή.
-Πώς βρεθήκατε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας των Οικολόγων Πράσινων στις εθνικές εκλογές του 2007;
- ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ . ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ!
ΓΡΑΨΟΝ ΑΤΑ ΣΑ ΚΑΚΑΛΑ Σ’
ΚΑΙ ΨΗΦ’ΣΟΝ ΑΝΤΑΡΣΙΑΝ
-Φόλα στους σκύλους της Χρυσής Αυγής
Οι Γκρίζοι Λύκοι είναι κι ΕΔΩ!

Η αποθράσυνση των Νεο-ναζί είναι πλέον γεγονός. Οργανώνονται με παραστρατιωτικό τρόπο και πιστεύουν ότι αυτοί είναι αποκλειστικά οι διάδοχοι και οι εγγυητές της Αρίας φυλής των ΕΛ. Οι ηγέτες των νεο-ναζί, αξιοποιώντας τις ανοχές και τις ελλείψεις της δημοκρατικής κοινωνίας, τα κοινωνικά αδιέξοδα, την αδιαφορία της Αριστεράς για υπαρκτά ζητήματα, παρεμβαίνουν. Εκμεταλλεύονται ολιγόμυαλους και τους μετατρέπουν σε Μονάδες Εφόδου. Τελευταίο χτύπημα, που προσβάλλει όλους τους πολίτες αυτής της χώρας: η προβοκατόρικη παρουσία τους σε εκδήλωση Σλαβομακεδόνων και φίλων τους στο κέντρο της Αθήνας.
-Erdoğan: POTAMYA ‘YA HOŞGELDİN
O Tayyip τους τη βγήκε απ’ τ’ αριστερά
Η δήλωση του Ταγίπ Ρετζέπ Ερντογάν (Tayyip Erdoğan), ότι εκδιώχθηκαν από την Τουρκία όσοι από τους πολίτες «…είχαν διαφορετική εθνική ταυτότητα» ως «αποτέλεσμα φασιστοειδούς αντίληψης » ανατρέπει άρδην τη βασική επιχειρηματολογία του τουρκικού εθνικισμού και του βαθέως κράτους. Και όχι μόνο αυτών αλλά και της επίσημης ελληνικής ιστοριογραφίας, η οποία κινήθηκε στην κεμαλική γραμμή, αλλά και των τάχαμου αριστερών κομμάτων, που κόπτονται για τα ανθρωπινα δικαιώματα και την καταπίεση των μειονοτήτων, αλλά ευλογούν τους καταπιεστές και τους δολοφόνους στη δικια μας περίπτωση.
Δυστυχώς για μας τους νεοέλληνες, ο Ερντογάν βρίσκεται αριστερότερα και του Μ. Τρεμόπουλου και του Τ. Κωστόπουλου και των υπόλοποιπων αναθεωρητών.
Η υποδοχή αυτών των αυτοκριτικών δηλώσεων του Ερντογάν ήταν εξαιρετικά θετική. Στην εφημερίδα «Vatan», σε άρθρο με τίτλο «Φασιστική εκκαθάριση» δίνονται συγχαρητήρια στον Ερντογάν για το θάρρος του. Αναφέρεται επίσης ότι: «O εκτουρκισμός της Μικράς Ασίας ξεκίνησε το 1915 με τον εκτοπισμό των Αρμενίων.. » Με αφορμή τις δηλώσεις αυτές έγινε κριτική στην πολιτική του τουρκικού κράτους, που με τον φόρο Varlik Vergisi του 1942, κατέστρεψε οικονομικά τις μειονότητες και ειδικά τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης. Ο αρθρογράφος σημειώνει: «Οσοι ετοιμάζονται να επικρίνουν τον Ερντογάν, ας θυμηθούν όλα αυτά τα γεγονότα. Ας ρίξουν μια ματιά στις δημογραφικές στατιστικές των απαρχών της Τουρκικής Δημοκρατίας και στις σημερινές. Και ας αναλογιστούν:για ποιον λόγο εγκατέλειψαν τη χώρα τους εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι;»
-Κρυφή δημοσκόπηση
Μια δημοσκόπηση της εταιρείας Rasblic Vplysis, που δεν πρόλαβε να δημοσιευτεί λόγω της σχετικής πρόβλεψης του νόμου, είναι υπ’όψη των κομματικών επιτελείων που είναι προβληματισμένα καθ’οτι ανατρέπει το μέχρι σήμερα υπάρχον πολιτικό σκηνικό επιβεβαιώνοντας τις φήμες για αλλαγή των συχετισμών. Η δημοσκόπιση πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα με την μέθοδο της κάλπης σε άτομα άνω των 18 και
-Για τον Πόντο και τον Πολιτισμό του
Ένα ενδιαφέρον κείμενο για τον Πόντο και τον Πολιτισμό του μας έστειλε ο φίλος “Αλήσοφλής” (δηλαδή ο καταγόμενος απ’ το Αλή-Σοφη του Καρς). Έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε πάνω στα ζητήματα που θέτει και κατ’ εξοχήν αγγίζουν και τις δικές μας αναζητήσεις. Όσοι έχουν άποψη για τα θέματα ας κοπιάσουν : “Ιδού ο Πόντος, ιδού και το λάγγεμα”
“Παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τον διάλογο το τελευταίο δίμηνο και θέλω να εκφράσω κάποιες σκέψεις μου
Αδέλφια διακρίνω μια εμπάθεια στις κριτικές απέναντι στην αριστερά. Για έναν που δεν γνωρίζει την ιστορία του δημιουργείται η άποψη , ότι όλα τα δεινά που υπέστησαν οι χριστιανικοί πληθυσμοί στην Μικρά Ασία από το 1914 έως σήμερα , φταίει η Αριστερά. Νομίζω σας διαφεύγει το γεγονός ότι όλη αυτή την ιστορική περίοδο την Ελλάδα την κυβερνούσαν εναλλάξ τα κόμματα του κεφαλαίου που πήραν και τις αποφάσεις που καθόρισαν την μοίρα μας. Συνοπτικά για να φρεσκάρουμε την ιστορική μας μνήμη αναφέρω:
-Η οικολογία ως θέαμα… (περί Οικολόγων-Πράσινων)
Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
“Δε βόσκει κανείς ατιμώρητος στα λιβάδια της άρχουσας τάξης, δεν σπουδάζει ατιμώρητος στα πανεπιστήμιά της, δεν χρησιμοποιεί ατιμώρητος τις επιστήμες της. Σχεδόν ανεπαίσθητα, καταπίνει το δηλητήριό της, παραλύει…“
Καρίν Στρούκ, Ταξική Αγάπη
Διανύουμε την πιο στείρα από άποψη πολιτικού προβληματισμού εκλογική περίοδο από την μεταπολίτευση και μετά. Τα υπερεθνικά διευθυντήρια σκηνοθετούν μια παράσταση επίφασης δημοκρατικότητας που έχει τόση σχέση με τα πραγματικά πολιτικά, κοινωνικά ή περιβαλλοντικά ζητήματα όσο σχέση είχε η Eurovision με την τέχνη της στιχουργικής. Η απαξίωση των αντιπροσωπευτικών θεσμών μέσα από την αναγωγή του θεάματος της αντιπαράθεσης (σκάνδαλα, προεκλογικά σπότς, απρέπειες και λάσπες) σε ουσία. Οι προβολείς δεν ανάβουν για να φωτίσουν αλλά για να κατασκευάσουν τις σκιές μέσα στις οποίες αποκρύπτονται με επιμέλεια η ένδεια οραμάτων και πολιτικών, η αμηχανία των ελίτ, τα αδιέξοδα του δυτικού πολιτισμικού υποδείγματος, η πληκτική ομοιότητα της συστράτευσης κάτω από φθαρμένες σημαίες επαγγελίας για αέναη ευημερία. Κι αν όλα αυτά ισχύουν σε επίπεδο Ε.Ε. η ελληνική ιδιοπροσωπία δίνει ένα παροξυσμικό τόνο, τα παπαγαλάκια έχουν γεμίσει το στερέωμα.
-Τζιχάντ στο κέντρο της Αθήνας;
Λες να επιστρέψει ο Μεσαίωνας;
Το Ισλάμ αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση θρησκείας με την ιεροποίηση του Κορανιού, της αραβικής γλώσσας και γραφής που θεωρούνται θεόπνευστα, με την ταύτιση κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας και με το συναίσθημα ότι οι μουσουλμάνοι αποτελούν την τελείωση της ανθρώπινης έκφρασης . Ας ελπίσουμε ότι δε θα ζήσουμε την υπεροψία του Ισλάμ, που αντιμετωπίζει κάθε μη ισλαμική χώρα ώς “πεδίο πολέμου” (dar al-harb) μέχρι την ώρα που κι αυτός θα ενταχθεί στον “κόσμο της τελειότητας” (dar al-Islam).
-24 Μαϊου Αθήνα: Όλοι στην πορεία στην τούρκικη πρεσβεία

Οι εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία στον Πόντο λήγουν πάντα με επίσημες εκδηλώσεις σε όλους τους νομούς της χώρας την πρώτη Κυριακή μετά την 19η Μαϊου. Και αυτό γιατί έτσι προβλέπει ο Νόμος του ‘94. Κορυφαία εκδήλωση τη μέρα αυτή είναι η επίσημη τελετή στην Αθήνα και η πραγματοποίηση από τις ποντιακές οργανώσεις, μετά το τέλος της τελετής, πορείας από τον Άγνωστο Στρατιώτη στην τουρκική πρεσβεία.
-Κιαμούλλλλ, που είσαι;
Ενας ενδιαφέρον διάλογος έγινε κάπου πιο πριν , αλλά έμεινε στη μέση. Ο καλός σύντροφος με το ψευδώνυμο “Κιαμούλ” ανακοίνωσε:
“Εδώ και αρκετό καιρό μια ομάδα ομοϊδεατών επεξεργαζόμαστε ένα κείμενο για την μικρασιατική καταστροφή .ακόμα δεν είμαστε έτοιμοι σε λίγες μέρες πιστεύω θα το έχετε στα χέρια σας για ανάρτηση . Πάντως επιμένω αριστερά και εθνικοπατριωτισμός με την όποια του μορφή είναι δυο έννοιες ασυμβίβαστες μεταξύ τους .”
Ο φίλος Ματσουκάτες ρώτησε και πρότεινε:
“Κιαμούλ, να σε ρωτήσω κάτι. Ο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ήταν αντιδραστική οργάνωση; Γιατί η εμπειρία της δικιά μας αριστεράς αποκλίνει από την απόλυτη θέση που βάζεις. Μην ξεχνάς ότι εκείνη την εποχή υπήρχαν ομάδες κομμουνιστών-τροτσκιστών που είχαν αυτή την απόλυτη θέση με αποτέλεσμα να βρεθούν σε λάθος δρόμο και να έρθουν σε σύγκρουση με το τότε λαϊκό κίνημα.
-19 Mαϊου: Όλοι στην Πλατεία της Αγίας Σοφίας (Θεσσαλονίκη)
.
.θα μιλήσει ο Εργατικός υπουργός Ν. Αυστραλίας Michael Atkinson.
Η σημαντικότερη παρουσία, από πολιτικής πλευράς, στις εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο θα είναι αυτή του υπουργού πολυπολιτισμικών υποθέσεων στην τοπική Βουλή της ν. Αυστραλίας Michael Atkinson.
Αποδεικνύεται έτσι ότι το κίνημα για την καταδίκη του τουρκικού εθνικισμού συναντά τα ευρύτερα ιδεολογικά ρεύματα που ενεργοποιούνται κατά των απάνθρωπων δολοφονικών εξουσιών.
Ίσως θα έπρεπε επιτέλους και οι πολιτικοί της “μικράς πλην εντίμου”, καθώς και η Αριστερά της που μας έχει συνηθίσει να σφυρίζει αδιάφορα έως σήμερα και να αρνείται να ασχοληθεί επί της ουσίας μ’ ένα ζήτημα που αντικειμενικά άπτεται του αντιρατσιστικού και αντιεθνικιστικού χώρου, να ασχοληθούν και αυτοί σοβαρά και απροκατάληπτα.
ΟΛΟΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (με την ελπίδα ότι οι καθ’ ημάς ρατσιστές, εθνικιστές και ακροδεξιοί θα ντραπούν να εμφανιστούν) Διαβάστε κι άλλο »
-19 ΜΑΪΟΥ – ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ
Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος
ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Κεντρικές Εκδηλώσεις Μνήμης
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ : Τρίτη 19 Mαϊου Πλ. Αγίας Σοφίας 7:30 μμ
ΑΘΗΝΑ : Κυριακή 24 Μαϊου- Ι.Ν.Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτου 12:00 Συγκέντρωση – Πορεία
-Σάκη προχώρα, σε θέλει όλη η χώρα
![bigbrothermedia_spin[1] bigbrothermedia_spin[1]](http://pontosandaristera.files.wordpress.com/2009/05/bigbrothermedia_spin1.jpg?w=108&h=128)
The girl is going to parhar: Η εξαθλίωση της Eurovision μας θύμισε ένα απολαυστικό κείμενο του Κοσμέτε, που γράφτηκε για μια παλιότερη διοργάνωση, αλλά παραμένει απελπιστικά επίκαιρο. Ας το απολαύσουμε:
Οφέτος άλλο πελλιάν εχτέθαμε. Εγάμεσαν εμας με τη γιουροβίζιον και με το κωλοζούλιγμαν τσή Παπαρίζενας. Αν ερωτάς κάτιναν Ρωμαίον ποίος έτον ο Ελύτης, θα λέει σε , ατός π’ ευτάει φρυγανιές Ελίτ. Για τον Σεφέρην ζατήμ κι ερωτώ, θα λένε, ατός πού έχ σχολήν οδηγών, ή ότι έν του Σεφερλή
ύρ’…..Αοίκον μιλλετ είμες, κι ατό λέγν’ατο εθνικόν περηφάνειαν. Εντραπέστεν ολίγον,εντραπέστεν. Σ’σόν κόσμον έν και θάνατος. Τά δεκάρια και τά δωδεκάρια ντό παίρνε τά παιδία τουν ς’ σό σκολείον εκές κανείς κι κλώσκεται να τερεί. Ρωτάς ατα, ποίος είπεν το ΟΧΙ και λέγν εσε, ο Αλή Πασιάς.
-Φθινοπωρινός πόνος
Η προβολή της ταινίας «Φθινοπωρινός Πόνος» (Güz Sancısı) στην Τουρκία, προκάλεσε αντιφατικές αντιδράσεις. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιλμάζ Καράκογιουνλου που έχει εκδοθεί προ ετών. Η υπόθεση του έχει ως σημείο αναφοράς τους ανθελληνικούς – αντιμειονοτικούς διωγμούς στις 6/7 Σεπτεμβρίου 1955, στην Πόλη… και την Σμύρνη.
Ένα σημαντικό ποσοστό θεατών (κυρίως οι νεότεροι) έβγαινε εμφανώς ταραγμένο από τις αίθουσες που προβαλλόταν η ταινία, αδυνατώντας να πιστέψει ότι στη χώρα τους, συνέβησαν τέτοια γεγονότα.
Πηγή: Εφημερίδα Ανατολή Διαβάστε κι άλλο »
-Το κύμα
Μερικές σκόρπιες και «ανισοβαρείς» σκέψεις με αφορμή την ταινία « ΤΟ ΚΥΜΑ» του Ντένις Γκάνσελ. Μια ταινία που παρασέρνει σε ένα ασφυκτικό ταξίδι, που χτίζεται βήμα – βήμα έως την τελική κορύφωση.
Είναι καταφανής η αναφορά της ταινίας στη γένεση, τη δομή και τις λειτουργίες του ναζισμού. Και, αν ο θεατής θέλει να είναι ειλικρινής απέναντι στην Ιστορία και τον εαυτό του, θα δει και το σταλινισμό ( και λοιπούς –ισμούς ). Νομίζω ότι θα ήταν κρίμα – ίσως και …βολικό;! – το να μείνουμε σε αυτό το σημαντικό μεν, αλλά πρώτο επίπεδο.
«Το Κύμα» πραγματεύεται τη γένεση και αναπαραγωγή ολοκληρωτικών καταστάσεων γενικότερα. Από το μαζικό πολιτικό επίπεδο έως την καθημερινότητα. Διαβάστε κι άλλο »
-10 Μαϊου: Πόντος της Ρωμιοσύνης στο Μαρούσι
Μια εξαιρετική πρωτοβουλία έλαβαν τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια “Ελληνική Παιδεία“ στο Μαρούσι. Αποφάσισαν να διοργανώσουν μεγάλη εκδήλωση στις 10
Μαϊου για τον Πόντο, με αφορμη την επέτειο της Γενοκτονίας. Έτσι δημιούργησαν ομάδες μαθητών εδώ και πολύ καιρό και άρχισαν να μελετούν τη γλώσσα, την ιστορία, τον πολιτισμό, την κουζίνα, τη φύση.
Έτσι, στο προαύλιο του γυμνασίου (Κανάρη 9 Μαρούσι) οι μαθητές θα στήσουν ένα “ποντιακό χωριό” στο παραδοσιακό ύφος του Πόντου και από τις 5 μ.μ. θα αρχίσουν να υποδέχονται τους επισκέπτες. Πλάι στην αρχιτεκτονική, τη φύση, τα έθιμα θα υπάρχουν οι γεύσεις, η μουσική, οι χοροί, τα βιβλία. Διαβάστε κι άλλο »
-Ο Taner Aksam στην Ελλάδα στις 10 Μαϊου

Σε εκδήλωση για τη Γενοκτονία των Ποντίων
Μια μοναδική εκδήλωση θα γίνει στις 10 Μαϊου στην Παλαιά Βουλή, όπου κορυφαίοι ιστορικοί θα λάβουν μέρος σε μια Εκδήλωση Μνήμης με τίτλο “Πόντιοι-Αρμένιοι-Ασσύριοι. Τρεις γενοκτονίες, ένας θύτης“.
Μεταξύ των ιστορικών που θα μιλήσουν θα είναι και ο εξαιρετικός Τούρκος ιστορικός Taner Aksam, καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Clark της Μασαχουσέτης, με θέμα “The Germans Foreign Office Archives on the Armenian and Greek Genocides”.
Επίσης θα μιλήσει ο Roger Smith ομότιμος καθηγητής πολιτικών επιστημών και πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS) με θέμα “The Concept of Genocide : origin, meaning, related concepts, denial” και ο George Shirinian, διευθυντής του Zoryan Intitute στο Τορόντο του Καναδά με θέμα: “Ottoman Documents and Expulsion of Greeks from Asia Minor in 1913-1914” . Διαβάστε κι άλλο »
-Ποντιακή βραδιά στο Μπαράκι του Βασίλη (9 Μαϊου)
Για άλλη μια φορά, μια ποντιακή βραδυά οργανώνεται στο φιλόξενο Μπαράκι του Βασίλη (www.tobaraki.gr, ΔΙΔΟΤΟΥ 3, Κολωνάκι, τηλ. 210-3623625)
Η μουσική προετοιμασία είναι μάλλον απαραίτητη, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι την επομένη μέρα, Κυριακή 10 Μαϊου, δύο πολύ σημαντικές εκδηλώσεις για τον Πόντο και το ιστορικό γεγονός της Γενοκτονίας λαμβάνουν χώρα στο Κλεινόν Άστυ.
Συμμετέχουν:
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ: πλήκτρα
ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΑΠΑΞΙΔΗΣ: νταούλι
ΧΑΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ: λύρα
ΜΙΛΤΟΣ ΚΥΡΙΛΛΙΔΗΣ: τραγούδι
————————-
VEHBI DURSUN : λύρα
σε παραδοσιακά Ποντιακά τραγούδια.
————————- Διαβάστε κι άλλο »
-Τάσος Κωστόπουλος: χαφιεδίζοντας τους Πόντιους στη “Sabah”
Σε εθνικιστική τουρκική εφημερίδα…. «Εμπρός στο δρομο που χάραξε ο Πλεύρης»
Μετά τον Βεζντί Γκιονούλ χτύπησε και ο δικός μας Τάσος Κωστόπουλος. Στους συντρόφους του της εθνικιστικής Sabah εξομολογήθη τους βαθύτερους καϋμούς που του δημιούργησαν οι τρισάθλιοι Πόντιοι, που παρόλες τις νουθεσίες των
Νεότουρκων, του Μουσταφά Κεμάλ του Ατατούρκ και του συντρόφου Στάλιν, μυαλό δε φαίνεται να έχουν βάλει!!!
Έτσι, στις 31 Δεκεμβρίου δημοσιεύτηκε (με την έγκριση του), κείμενο στην τουρκική εθνικιστική εφημερίδα “Sabah“ (κάτι σαν τον “Αδεσμευτο”) για τις απόψεις και τη δουλειά του Τάσου Κωστόπουλου (της ομάδας του “Ιού”). Καρφώνει τους Πόντιους και αμφισβητεί τη γενοκτονία, η οποία έχει αναγνωριστεί επισήμως από το ελληνικό κοινοβούλιο με ομόφωνη απόφαση όλων των κομμάτων. Και όχι μόνο αυτό… O Κωστόπουλος ως αυθεντικός επί της ουσίας φανατικός αντιπρόσφυγας, δείχνει ότι εμπράκτως γράφει στα παλιά του τα παπούτσια και το μόνο αρμόδιο ακαδημαϊκό όργανο για ζητήματα γενοκτονίας και εθνικών εκκαθαρίσεων, τη διεθνή ένωση (που ελέγχεται από Αρμένιους και Εβραίους) υπό τον τίτλο International Association of Genocide Scholars (IAGS), η οποία συμπεριέλαβε τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής (και όχι μόνο των Ποντίων) στις μεγάλες γενοκτονίες του 20ου αιώνα. Διαβάστε κι άλλο »
-Tout est possible! (Από το 1905 στο 1968)
Μια συζήτηση με τον Alain Badiou
Ο Μάης του ΄68 επηρέασε σίγουρα την πορεία της Ευρώπης. Πιθανον να ήταν ο απαραίτητος καταλύτης για να ενσωματώσουν οι κοινωνίες μας κάποιους νέους προβληματισμούς.
΄΄Όλα είναι δυνατά, φώναζαν τα 10 εκατομμύρια Γάλλων εργατών που κατέλαβαν τα εργοστάσια τον Μάιο-Ιούνιο 1968, επαναλαμβάνοντας ένα επαναστατικό σύνθημα της Γενικής Απεργίας του 1936. ….
-Οι Πόντιοι και η μουσική τους στο “ΔΙΦΩΝΟ”
Εξ εώας τα τέκνα σου
“
Το ελληνικό κράτος ποσώς νοιάστηκε για τη διατήρηση του γλωσσικού ιδιώματος των Ποντίων, ίσως καθώς κανένα άλλο κράτος δεν ήγειρε αξιώσεις πάνω τους.Ούτε καν ευτύχησαν να αποτελέσουν αντικείμενο έρευνας από τους θιασώτες της πολυπολιτισμικότητας.
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του δημοσιογράφου Κωστή Δρυγιαννάκη στο “ΔΙΦΩΝΟ” – τεύχος 160 Απρίλιος 2009.
Οι τουρκικοί τουριστικοί οδηγοί γράφουν για τα γεγονότα της περιόδου 1922-1923: «Μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας, οι Έλληνες που ζούσαν στην περιοχή επέστρεψαν στη χώρα τους».
Στη χώρα τους; Επέστρεψαν;
Είχαν ζήσει στον Πόντο επί 3.000 χρόνια, και η ποντιακή γλώσσα ήταν εντελώς ακατανόητη για τους Αθηναίους του εικοστού αιώνα.
Neal Ascherson, Black Sea, Hill & Wang 1996 Διαβάστε κι άλλο »
-Πρωτομαγιά του ‘44 στην Καισαριανή
“….Την πρωτομαγιά 1944 πήραν διακόσους από το στρατόπεδο του Χαϊδαριού και τους σκοτώσαν αράδα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Φορτώσαν τα πτώματα, ζεστά σε καμιόνια και τα περάσαν μέσα από το συνοικισμό, τρέχαν ποτάμι τα αίματα όθε περνούσαν, κι ο κόσμος έκλεινε τα παράθυρα δε βαστούσε να βλέπει….”
-Η άλλη όψη της ένοπλης επίθεση στον ΟΑΕΔ
Ο Δημήτρης Πατμανίδης στην “Ακρη της πόλης”
Ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του φίλου μας Βλ. Αγτζίδη δημοσιεύτηκε λίγο καιρό πριν στην “Καθημερινή”. Δυστυχώς -και κακώς- δεν πληροφορηθήκαμε εγκαίρως τη δημοσίευσή του για να το προτείνουμε στους αναγνώστες μας. Η σημαντικότητά του έγκειται στο ότι παρουσιάζει τη σκοτεινή πλευρά. Αυτή που διαμορφώθηκε από την κοινωνία μας, ως αντιμετώπιση ενός μεγάλου προβλήματος. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι το κείμενο αυτό προκάλεσε τα αντιπροσφυγικά αντανακλαστικά των παραδοσιακών “πατριωτών” εθνικοφρόνων. Κι έτσι μαζί με τον Σταλινόδοτο, συμπληρώνουν την ομάδα των υστερικών αντιδρώντων σε απλές επισημάνσεις. Αλλά με το θέμα αυτό του εθνικόφρονος αντιπροσφυγικού ρατσισμού, θα ασχοληθούμε σε επόμενη ανάρτηση. Διαβάστε κι άλλο »
-Μεσόβουνο Κοζάνης: το Χωριό της Αντίστασης
Μεσόβουνο Κοζάνης.
Ηταν το πρώτο χωριό της ηπειρωτικής Ελλάδας που πήρε τα όπλα κατά των κατοχικών αρχών. Ενα από τα πρώτα που γνώρισαν τα μαζικά αντίποινα της Βέρμαχτ, με δύο διαδοχικά ολοκαυτώματα κι εκατοντάδες νεκρούς. Κι όμως, η συλλογική εθνική μνήμη κάθε άλλο παρά του έχει επιφυλάξει τη θέση που του αξίζει στο μαρτυρολόγιο της δεκαετίας του ‘40.
Ισως γιατί σ’ αυτή την ιστορία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο οι ελληνικές δωσιλογικές αρχές, καθιστώντας την ακατάλληλη για τους συνήθεις πανηγυρικούς της ημέρας.
-Δεξιά και τουρκοφιλία
Ο “έρωτας” της Δεξιάς για τον τουρκικό εθνικισμό…
μ΄αυτόν τον τίτλο μας έστειλε ο φίλος ” Κιλκισιώτης” ένα ενδιαφέρον σχόλιο, το οποίο το αναρτούμε αυτούσιο.
“Για ένα παράδοξο λόγο η ελληνική Δεξιά υπήρξε η πλέον τουρκοφιλική πολιτική δύναμη που εμφανίστηκε ποτέ στην Ελλάδα.
Από τις αυταπάτες του Ίωνα Δραγούμη για ελληνο-τουρκική ομοσπονδία μέχρι το ξεπούλημα της Μικράς Ασίας και της Κύπρου στους περίεργους φίλους της άλλης πλευράς και τη λατρεία της Μοναρχίας για το σφαγέα του ελληνισμού Τζελάλ Μπαγιάρ. Διαβάστε κι άλλο »
Αλαβάνος – Καρατζαφέρης = 1-0
Για άλλη μια φορά ο Καρατζαφέρης απέδειξε ότι το κύριο χαρακτηριστικό του χώρου του είναι η ευκαιροσύνη, το επιφανειακόν και ο εντυπωσιασμός των αμαθών.
Με αφορμή την αναφορά του Αλαβάνου στη Βουλή ότι η βία αναφέρεται ακόμα και στον Ύμνο προς την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού στη φράση “με τη βία μετράει τη γή”, ο “σεύτελος Καρατζαφέρης“ έσπευσε να αδράξει τη μεγάλη ευκαιρία -όπως νόμιζε- για να αποκαλύψει αυτός ο πατριώτης -που έχει καταφέρει να συσπειρώσει όλο τον εσμό των μεταξικών και των υπόλοιπων βασιλοχουντικών (πλην των Νεοναζί της Χρυσής Αυγής, για να είμαστε δίκαιοι)- τον “εθνοπροδότη Αλαβάνο“ γιατί “τόλμησε” να αλλοιώσει τον Εθνικό Ύμνο και την έκφραση “με τη βια μετράει τη γή”, όπου η καρατζαφέρεια εκδοχή του “βια” ήταν “βιασύνη”, “φούρια”.
-Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία
“Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία”
αυτός είναι ο τίτλος που επέλεξε για το ιστολόγιό του ο Νίκος Σαραντάκος. Ένα ιστολόγιο που τα ενδιαφέροντά του επικεντρώνονται στη γλώσσα, τη λογοτεχνία και διάφορα άλλα ακόμα…
-Rap of Europontians
Λίγες μέρες πριν είχαμε ένα αφιέρωμα στην ποντιακή διάλεκτο. Είναι αλήθεια ότι το γράψαμε με το άγχος και την απελπισία του Ελλαδίτη που βλέπει αυτές τις παλαιές γλωσσικές μορφές να εξαφανίζονται από τη σύγχρονη Ελλάδα στο πλαίσιο μιας (σχεδόν περατωμένης) διαδικασίας πολιτιστικής ομογενοποίησης , υπό τη σκληρή γλωσσική επικυριαρχία της δημοτικής.
Όμως, εκεί που η ποντιακή διάλεκτος λειτουργεί ακόμα ως μητρική γλώσσα, υπάρχει πρωτότυπη μουσική παραγωγή στα ποντιακά. Έκφραση αυθόρμητη, χωρίς τον ιδεολογικό καταναγκασμό που δημιουργεί η ψυχολογική ανάγκη αντίστασης στην αφομοίωση.
Τέτοια λοιπόν παραγωγή συναντιέται σήμερα στους ποντιόφωνους ομογενείς πρόσφυγες από τις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ. Νέοι πρόσφυγες της δεκαετίας του ‘90 και εντεύθεν, που δυστυχώς ούτε οι παλιοί πρόσφυγες του ‘22 κατανόησαν και αγκάλιασαν, και μάλλον τους φέρθηκαν με τον ίδιο τρόπο που φέρθηκαν οι “ντόπιοι” στους πρόσφυγες παππούδες μας. Ας ακούσουμε μερικά χαριτωμένα (και όχι μόνο) κομμάτια! Και ας ξεκινήσουμε μ’ αυτό που τιτλοφορείται: Europond
Διαβάστε κι άλλο »
-Νίκος Μπελογιάννης: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ
Έχω πάνω στο τραπέζι μου
τη φωτογραφία του ανθρώπου
με τ’ άσπρο γαρούφαλο
που τον τουφέκισαν
στο μισοσκόταδο
πριν την αυγή
κάτω απ’ το φως των προβολέων. Διαβάστε κι άλλο »
-Παναγία Σουμελά…. επαναλειτουργία..
Τεράστια επιτυχία της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΟΕ) αποτελεί η συμφωνία που επήλθε μεταξύ των υπουργείων πολιτισμού της Ελλαδας και της Τουρκίας και αφορά την επαναλειτουργία των τριών ιστορικών μοναστηριών του Πόντου , της Παναγίας Σουμελά, του Αγ. Γεωργίου Περιστερεώτα και του Αγ. Ιωάννη Βαζελώνα.
-Ένας θρήνος για τον Χρύσανθο
Πέρασαν ήδη τέσσερα χρόνια από το θάνατο του μεγάλου Πόντιου τραγουδιστή Χρύσανθου Θεοδωρίδη, γόνου Ελλήνων προσφύγων από το Καρς του Καυκάσου.
Με αφορμή το θάνατό του ο Πόντιος ποιητής Κώστας Διαμαντίδης, ο τ’ εμέτερον ο Κοσμέτες, έγραψε έναν συγκλονιστικό θρήνο. Ξεκινά με τους εξής στίχους :
ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΕΧΑΘΑΝΕ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΝΤ ΕΠΗΓΑΝ,
ΚΑΙ ΜΑΝΑΧΟΝ ΑΘΑΝΑΤΑ Τ’ΕΣΑ ΤΑ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ
(Βασίλεια χαθήκανε και βασιλιάδες πάνε, μονάχα όμως αθάνατα μένουν τα δικά σου τραγούδια)
Και νιά τά λόγια τ’ εύκαιρα πού παίρει ατα η αέρα
Ατά λέγν’ατα εύκαιροι, ν’ ακούγν’ατς ε οι άλλοι
Αν έκουγαν οι αποθαμέν’ θ’ ελάγγευαν κι εσκούσαν. Διαβάστε κι άλλο »
-Λιάνα Κανέλλη: για τις γενοκτονίες του Στάλιν στην ΕΣΣΔ
Το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ τελείωσε. Η παλινόρθωση του Πατερούλη και η αναθεώρηση των μέχρι τώρα βασικών παραμέτρων είναι πλέον γεγονός. Και αυτό παρόλες τις ψύχραιμες φωνές που εγκαίρως είχαν
επισημάνει τη βαρβαρότητα του σταλινισμού, ο οποίος εκτός των άλλων, είχε πραγματοποιήσει ακόμα και “γενοκτονία κατά των Ποντίων” της πρώην ΕΣΣΔ, όπως χαρακτηρίζονται από τη Λιάνα Κανέλλη οι σταλινικές διώξεις. Γιατί, μια από τις ψύχραιμες φωνές ήταν αυτή της βουλευτού του ΚΚΕ Λιάνας Κανέλλη, η οποία στο Δ’ Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού Ελληνισμού, λέγοντας “τα πράγματα με τ’ όνομά τους” και όχι “με προσχήματα διπλωματικά”, δήλωνε: “Και όταν μιλάμε για γενοκτονία των Ποντίων να αρχίσουμε να την φτάνουμε και στη γενοκτονία που έχει γίνει σε άλλες περιοχές, όπως στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Συγνώμη, αλλά και εκεί είχαμε μια μορφή γενοκτονίας με τον δικό της τρόπο. Χάθηκαν άνθρωποι και χάνονται ακόμη, αν συνεχίσουμε θα τους χάσουμε όλους. Παίρνω την ευθύνη και το βάρος αυτού του σχολιασμού…..” Διαβάστε κι άλλο »
-Για τον Νικόλα Άσιμο…
“….τον καλλιτέχνη και άνθρωπο που έζησε και αμφισβήτησε με συνέπεια και πίστη αυτόν τον κόσμο της βαρβαρότητας»
Στέλιος Καζαντζίδης
Στις 17 του Μάρτη του ‘88 αποφάσισε να αποχωρήσει από τούτη τη ζωή ο Νικόλας ο Άσιμος. Οικεία μορφή των φοιτητικών μας χρόνων, από το Πολυτεχνείο μέχρι τα Προπύλαια. Στα τραγούδια του απεικονίζονταν με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο οι στιγμές, οι αναζητήσεις και τα αδιέξοδα της γενιάς του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης.
-Π & Α ..χίλιες και δύο νύχτες
Με εξαιρετική επιτυχία πραγματοποιήθηκε η 1η Πανελλήνια Συνδιάσκεψη του “Πόντος και Αριστερά” στις 19 Μαρτίου 2009. Παρευρέθησαν σε ειδικό συνεδριακό χώρο (Χίλιες και δύο νύχτες) αντιπρόσωποι από όλη την Ελλάδα καθώς και γνωστοί- άγνωστοι μπλόγκερς. Ακολουθήθηκε μια σφικτή διαδικασία υπό τους ήχους του μουσικού σχήματος “Άνεμος, γη και θάλασσα”.
Turk-le-sh-tir-e-me-dik-ler-im-iz-den-mi-sin-iz?
Δηλαδή: “Είστε από εκείνους που δεν μπορέσαμε να εκτουρκίσουμε;“
Αυτό σημαίνει η ιδιόρρυθμη, για τη δομή της δικής μας γλώσσας, λέξη: “Turkleshtiremediklerimizdenmisiniz? ” Μιας χαρακτηριστικής λέξης-παράδειγμα της “συγκολλητικής” τουρκικής γλώσσας.
Αυτό αναφέρεται μεταξύ πολλών άλλων, πολύ ενδιαφερόντων, στο άρθρο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη στο κείμενό του με τον τίτλο: ”ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΙ: Μια ενδιαφέρουσα συνάντηση”
Δείτε το πατώντας [ΕΔΩ]
- Ματαιωμένη ουτοπία…
Ευχαρίστησα την Ελισάβετ για το βιβλίο και ξεκίνησα με αγωνία να του ρίξω μια ματιά προσπερνώντας την από 130 σελίδες Εισαγωγή του.
Ο λόγος: “..έχει κάποια στοιχεία για τα μέρη σας…” όπως με προειδοποίησε η Ελισάβετ.
Φθινόπωρο 1947 περιοχή Σερρών. Ένας δάσκαλος (ο Γιάννης Γαβριηλίδης) ψάχνει τρόπους να βγεί στο βουνό… με τους “ληστοσυμμορίτες” όταν :
“..Έπρεπε ωστόσο να υπήρχε μια διέξοδος από την πόλη. Ο νους μου πήγε στη γνωστή μου μοδίστρα Όλγα Π. από τον Ελαιώνα, που έμενε στα Άνω Καμενίκια.
-”Φροντιστήριο Τραπεζούντας”…μια απόπειρα
“Δεσμευόμαστε , το περιοδικό να αποτελέσει το ελεύθερο βήμα για την έκφραση των νέων του οργανωμένου ποντιακού χώρου και όχι μόνο, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην ανάδειξη των προβληματισμών των νέων και στη διαμόρφωση ιδεών , προτάσεων και πολιτικών για την επίλυση τους…”
Κάθε προσπάθεια – απόπειρα που ξεκινάει με παρόμοιες προθέσεις δεν μπορεί παρά να είναι επιδοκιμαστέα. Εστιάζουμε στο “ελεύθερο βήμα “ και στο ” όχι μόνο” του σημειώματος της συντακτικής ομάδας που στις μέρες μας και ειδικά στον ποντιακό χώρο είναι ζητούμενα. Ευχόμαστε οι καλές προθέσεις να γίνει κατορθωτό να πραγματοποιηθούν. Διαβάστε κι άλλο »
-Από τον Πόντο στη Ρουμανία, ως πολιτικός πρόσφυγας
Γιάννης Γαβριηλίδης : καταδικασμένος δίς εις προσφυγιάν
Ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στον αγωνιστή Γιάννη Γαβριηλίδη – που γεννήθηκε στην Αργυρούπολη του Πόντου, έζησε μετά το 1949 ως πολιτικός πρόσφυγας στη Ρουμανία και επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα και πέθανε πριν από λίγα χρόνια- ετοίμασε ο συγχωριανός του Γιώργος Πολυχρονίδης στο καλό μπλογκ του.
Ο Γιάννης Γαβριηλίδης είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση, τόσο για την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς, όσο και για την ιστορία των Ποντίων προσφύγων στην Ελλάδα. Αλλά και η πνευματική του παρουσία, κυρίως στις αναζητήσεις του για το γλωσσικό ζήτημα, μας οδηγεί και σε μια άλλη αντιμετώπιση της γλώσσας. Όχι ως πολιτικού φαινομένου, αλλά ως ενός πολιτισμικού αγαθού που θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί αυτόνομα και με σεβασμό. Οι προβληματισμοί του επί του γλωσσικού, παρότι φαντάζουν σήμερα ως συντηρητικοί, εν τούτοις φέρνουν μέχρι τις μέρες μας τις πρωτόλειες θέσεις του ΚΚΕ, που είχε αρνηθεί να προσχωρήσει στο στρατόπεδο των αστών δημοτικιστών, οι οποίοι θεωρούσαν ότι σχεδόν το άπαν για την επίλυση του κοινωνικού ζητήματος ήταν η καθιέρωση της δημοτικής. Ας δούμε όμως το πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα:
-Εκεί… τότε… στον Πόντο
Ένα εξαιρετικό κείμενο, βασισμένο στην αληθινή οικογενειακή ιστορία και στη ζώσα μνήμη ανάρτησε ο καλός φίλος Γ. Πολυχρονίδης στο μπλογκ του που φέρει το χαρακτηριστικό τίτλο ”Ου παντός πλειν ες Πόντον”. Βάση του αφιερώματος οι φωτογραφίες που έφερε ο παππούς του από την Τραπεζούντα, όταν την επισκέφτηκε και πάλι, 40 χρόνια μετά τη Μεγάλη Καταστροφή.












