ΣΕΚΕ Versus Λούξεμπουργκ
Η σλαβομακεδονική κρίση, καθώς και η επέτειος της γενοκτονίας των Ποντίων φέρνει ξανά στο προσκήνιο δύο φαινομενικά ξεχωριστά ζητήματα. Το πρώτο είναι τη στάση που θα έπρεπε να κρατά η Αριστερά απέναντι στις εθνικές διεκδικήσεις και στις συγκρούσεις που απορρέουν απ’ αυτές και υπονομεύουν το ταξικό κίνημα. Το δεύτερο είναι το τι έγινε στην Ανατολή την περίοδο 1908-1923.
Κάθε πόλη , κάθε τόπος έχει τον δικό του χαρακτήρα, την δικιά του ταυτότητα.
Ιστορίες, μύθοι, θρύλοι, δοξασίες που έχουν υπάρξει και δημιουργηθεί στο διάβα των αιώνων γύρω από το όνομά του.
Το όνομά του είναι η ψυχή του. Αν του πάρεις το όνομα του παίρνεις την ψυχή.
Ας κάνουμε λοιπόν μια βόλτα στα κοντινά μας Βαλκάνια και στην Ανατολή, μέσα από παλιές καρτ ποστάλ του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, παρατηρώντας τις διαφορές των τοπωνυμίων που οι κατά τόπους εθνικισμοί επέβαλαν.
Είναι όμως μερικές ιστορίες που αντιστέκονται και επιμένουν.
Πως αλλιώς να πεις : “ Πέντε χρόνια δικασμένος μέσα στο Γεντί Κουλέ” ή
κεράσια Βοδενών ή
“Γεντι Κουλέ και Θεραπιά, Ταταύλα και Νιχώρι”
Για πόσο ακόμα άραγε… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την Αθήνα.
Τα ιερά και τα όσια του καπιταλισμού: ΤΑ ΚΕΡΔΗ !!!
Ένα κείμενό μας για την αθλιότητα της “Pontos Visa” δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Πριν” , στις 4 Μαϊου. Παρακάτω αναρτούμε το κείμενο αυτό, ελπίζοντας ότι η οργή θα γενικευτεί και θα βάλει κάποια στιγμή φραγμό στους εμποράκους, που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε και όσιο….
“….Την πρωτομαγιά 1944 πήραν διακόσους από το στρατόπεδο του Χαϊδαριού και τους σκοτώσαν αράδα στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Φορτώσαν τα πτώματα, ζεστά σε καμιόνια και τα περάσαν μέσα από το συνοικισμό, τρέχαν ποτάμι τα αίματα όθε περνούσαν, κι ο κόσμος έκλεινε τα παράθυρα δε βαστούσε να βλέπει….”
Ας υλοποιήσουμε λοιπόν μια υπόσχεση προς το φίλο Νοσφεράτο, να ανεβάσουμε ένα κείμενο για ένα πλαστογραφημένο κείμενο της Οχράνα (”Протоколы Сионских мудрецов” ή “Сионские Протоколы”), που είχε οδυνηρές συνέπειες και προκάλεσε πόνο μεγάλο...
Βέβαια υπάρχει και άλλος λόγος που θεωρούμε ότι πρέπει διαρκώς να υπομνήσκεται η βαρβαρότητα και το ψεύδος του αντισημιτισμού….
Η ντροπή συγχέεται εύκολα με την ενοχή. Ενοχή αισθανόταν ο Ρασκολνικοφ για τη πράξη του, ο Ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι αισθανόταν ντροπή(για την κοινωνική αδεξιότητα του). Ο Ηλίθιος, ο Μίσκιν «αμύνεται όσο μπορεί, επιδεικνύει ανωτερότητα και τη γνωστή του ηλιθιότητα, αλλά μένουμε μονίμως με την αίσθηση ότι είναι περιττός ανάμεσα στους ανθρώπους, υπεράριθμος και λίγο άχρηστος παρά πρωταγωνιστής» .
Παγκόσμια Ημέρα της Γης η σημερινή και η Ελλάδα βρίσκεται εκτός των μηχανισμών του Κιότο. Η αδυναμία της να δημιουργήσει αξιόπιστους μηχανισμούς μέτρησης των εκπομπών ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου προκάλεσε τη συγκεκριμένη απόφαση του ΟΗΕ. Απέναντι στην “περήφανη” Ελλάδα των κουμπάρων, των ομολόγων, του Ζαχόπουλου και τόσων άλλων, το χαστούκι της διεθνούς κοινότητας. Μπορεί ο κάθε ανερμάτιστος Γκρουέφσκι και κάθε αναδυόμενος νέος εθνικισμός να προσφέρει σανίδα σωτηρίας στην πρωτοφανώς ανίκανη κυβέρνηση Καραμανλή, όμως -δυστυχώς- τα πραγματικά ζητήματα θα εκδικηθούν για το μέλλον.
Μετά από το πόστ για τον “Ιό” και τον Μητσοτάκη, την παρέμβαση του θείου και την θλίψη του μικρού μας Ομέρ, σκεφτήκαμε ότι το θέμα του επόμενου ποστ θα έπρεπε ναναι κάτι διαφορετικό. Έτσι επιλέξαμε να παρουσιάσουμε τον… Καζανόβα. Όχι τον Ισπανό αναρχικό Αντόνιο Καζανόβα, ούτε τη μικρή Ρωσο-καμπαρντίνκα Σάτι Καζανόβα, αλλά τον παλιό Τζιάκομο Καζανόβα. Αφορμή στάθηκε η προβολή της γνωστής ταινίας του Φελίνι στο “πατάρι του Αρμού” .
Τετάρτη 16 Απριλίου 2008 και ώρα 19:00
Η ποντιακή Ιστορία αποτελεί μια ενδιαφέρουσα σελίδα της ευρύτερης ελληνικής ιστορίας. Η ιστορία του Πόντου επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση των ιστορικών διεργασιών που διαμόρφωσαν τη γεωπολιτική εικόνα του κόσμου μας. Ο Πόντος και τα όσα διαδραματίστηκαν εκεί στις αρχές του 20ου αιώνα, υπήρξαν ως το κοινό υποσύνολο των δύο μεγάλων καταρρεύσεων (και αναδομήσεων) : της Ρωσικής κι Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η τροχοί της ιστορίας τότε συνέθλιψαν έθνη και λαούς. Και ένας απ’ αυτούς ήταν και οι Έλληνες του Πόντου.
Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός !!!
Η φιλο-σλαβομακεδονική προσέγγιση -που πιστεύουμε ότι έπαιξε τον ίδιο ρόλο μ΄ αυτόν την ακροδεξιάς- εκφράστηκε μέσα από κάποιες περιθωριακές ομάδες που υποστήριξαν το δικαίωμα των Σλαβομακεδόνων να μετατρέψουν έναν γεωγραφικό όρο που τον μοιράζονται τρία κράτη και αντίστοιχα έθνη, σε αποκλειστικό όρο της δικιάς τους εθνικής δήλωσης.
Θυμάμαι ήταν ένα Απριλιάτικο απόγευμα που πέρασα ως πρωτ-έφηβη τα γραφεία της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Νέων Θεσσαλονίκης. Μέσα στην κουβέντα ο μεγάλος Κνίτης με κοίταξε καλά καλά, άπλωσε πάνω στο τραπέζι τα δυο χέρια του σε γροθιές και μου είπε: «Λοιπόν κοίτα να δεις συντρόφισσα! Από δω είναι οι εκμεταλλευτές πλούσιοι, από δω είναι οι εργάτες. Εσύ, με ποιούς είσαι;!»
Τον κοίταξα καλά καλά και θυμόμουν μια φράση από ένα βιβλίο που τότε πρωτοδιάβαζα «Σταμάτα δάσκαλε ν’ ακούσουμε το πουλί!»
της Ελένης Καρασαββίδου
Οι ψηφιακές πρωτοπορίες
Μεγάλη κουβέντα ξεκίνησε με αφορμή τα του πρες-τζιαρ, για το μέλλον των μπλογκς. Εκτός όμως από το κράτος, που προσπαθεί να ελέγξει έναν από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους έκφρασης και διακίνησης ιδεών, άρχισε και ένας μίνι εμφύλιος μεταξύ των μπλόγκερ..
Τελειώνοντας κι ο Μάρτης, ας κάνουμε έναν “εθιμοτυπικό” απολογισμό (του Μ. Manara βοηθούντος ) για τους φίλους τους μπλογκ μας. Πόσοι επισκέφτηκαν την ιστοσελίδα μας τον τελευταίο μήνα; Ποιά κείμενα διαβάστηκαν περισσότερο; 
… με την ένταξη στο ΝΑΤΟ !
Στη Σύνοδο των ηγετών του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, οι αμερικανικές θέσεις για είσοδο της FYROM, της Ουκρανίας και της Γεωργίας συνάντησαν την αντίδραση των πιο σωφρόνων μελών, που δεν θα ήθελαν να δουν την Ευρώπη να σύρεται σ’ ένα νέο Ψυχρό Πόλεμο.
“Πως θα ορίζαμε τον ξένο σήμερα;“ Σήμερα, που η μετακίνηση των ανθρώπων από τον τρίτο κόσμο προς τις “ευημερούσες” χώρες τείνει να μετατραπεί σε γιγαντιαίο κύμα; Χθες είμασταν εμείς οι ξένοι σε τούτο τον τόπο. Σήμερα, που όλοι μας είμαστε πλέον αυτόχθονες, ντόπιοι και στεκόμαστε απέναντι στους νέους ξένους, είτε είναι ομογενείς είτε όχι, με τον ίδιο τρόπο που στάθηκαν κάποιοι απέναντι στους δικούς μας παππούδες!
Η ανακάλυψη ομαδικού τάφου στη Σαμψούντα, που πιστεύεται ότι ανήκει σε Έλληνες Ποντίους της περιόδου των διωγμών από τους Τούρκους, φέρνει πάλι στην επικαιρότητα την παθητική ελληνική πολιτική σε ότι αφορά στο Ποντιακό ζήτημα και την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας στον Πόντο. Τα οστά βρέθηκαν τυχαία κατά τη διάρκεια εργασιών σε σχολείο του χωριού Γιαζισιλάρ, ενώ σύμφωνα με τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων οι εργάτες πέταξαν τα οστά στο ποτάμι της περιοχής.
Πώς αντιμετώπισαν οι Μουσουλμάνοι τη νίκη των Ελλήνων και τα γεγονότα που ακολούθησαν;
Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον κείμενο του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη, που διαπραγματεύεται το ‘21, τις ομάδες που συγκρούστηκαν τότε και τα ζητήματα ταυτότητας.
…. μπλογκοσυζητήσεις στο Πολιτικό blog
Παλιό αλλά καλό!Περιπλανώμενος (η) στο διαδίκτυο μπορείς να ανακαλύψεις και διαμαντάκια! Κάτι τέτοια βρήκα και ‘γω στις Άθλιες Κόρες που στο Ναό τους λατρεύουν την Θεά (Κ)αφροδίτη.
Και οι εξομολογήσεις των Ιερειών της Θεάς, dannossiel (1η και 2η εξομολόγηση) και Εrisabetsu (3η εξομολόγηση) είναι -τουλάχιστον- γοητευτικές!
Απ’ τις Θεαμαπάτες πληροφορηθήκαμε ότι το νέο περιοδικό (φριπρές) FAQ έχει μια παρουσίαση με τα “…πιο δημοφιλή blogs γύρω από πολιτικά και κοινωνικά θέματα”, όπως ακριβώς γράφουν…. Και μέσα στα “επιλεγμένα”…. και μεις !
Το Σάββατο 15 Μαρτίου, στις 12 το μεσημέρι, στο πατάρι του Ιανού (Σταδίου 24 Αθήνα) θα παρουσιαστεί το καλό θεσσαλονικιώτικο πολιτιστικό περιοδικό “Ένεκεν“. Θα μιλήσουν οι Νάνος Βαλαωρίτης, Πέτρος Θεοδωρίδης, Νίκος Δεμερτζής και ο εκδότης του περιοδικού Γιώργος Γιαννόπουλος.
“Μα γι αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν.”
Το κείμενο αυτό του Πόντιου από την Κερασούντα Γεωργίου Σκληρού (Κωνσταντινίδη), γράφτηκε λίγο μετά το νεοτουρκικό πραξικόπημα του 1908. Ο Σκληρός θεωρείται πατέρας της ελληνικής μαρξιστικής κοινωνιολογίας και είναι ο πρώτος που χρησιμοποιεί τα μαρξιστικά θεωρητικά εργαλεία για να αναλύσει την ελληνική κοινωνία και τον περιβάλλοντα χώρο. Το κείμενο αυτό αναφέρεται σε μια σκοτεινή εποχή, για την οποία αργότερα θα καλλιεργηθουν πλείστοι όσοι μύθοι, που επιζούν έως σήμερα και διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την ιστορική εικόνα που έχουμε για το πρόσφατο παρελθόν. Δημοσιεύεται εδώ για να διευκολύνει μια γόνιμη συζήτηση που έχει ξεκινήσει.
(Ο Ηλίας Κωνσταντινίδης με τα παιδιά του στην Τραπεζούντα. Πρώτος από αριστερά στη δεύτερη σειρά ο Γ. Σκληρός)
Εκατόν είκοσι Παλαιστίνιοι , έχουν χάσει τη ζωή τους μέχρι αυτή τη στιγμή. Φοβερότερα ήταν όσα διαδραματίστηκαν μέσα σε 24 ώρες, μεταξύ της 27ης και 28ης Φεβρουαρίου, όταν ο στρατός του Ισραήλ, με αλλεπάλληλες επιδρομές στη Γάζα, εκτέλεσε 30 Παλαιστίνιους αναμεσά τους και δέκα παιδιά!
Με αυτόν τον τρόπο οι σιωνιστές εκδικήθηκαν το θάνατο ενός Ισραηλινού πολίτη από πύραυλο Αλ Κασάμ, που εκτόξευσε η Χαμάς την Τετάρτη, σε βάρος της μεθοριακής πόλης Σντερότ.
Περίεργες επικλήσεις ενός παλιού δωσιλογισμού…
Μετά το βιβλίο Ιστορίας , τον Μουσταφά Κεμάλ πασά και το Σλαβομακεδονικό Ζήτημα, οι Οικολόγοι-Πράσινοι “ξαναχτύπησαν¨ στο Κυπριακό. Με αφορμή την επιστολή (με υπογραφή Τρεμόπουλου ) για τη νίκη του Χριστόφια που κοινοποίησαν οι Ο-Π και στο “Αντίβαρο”, ο διαχειριστής του συγκεκριμένου ιστότοπου ανταπάντησε.
Η φυσική ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, υπό αμερικανική όμως καθοδήγηση, καθώς και η διελκυνστίδα με τους Σλαβομακεδόνες για το όνομα, που ζει η ελληνική κοινωνία προσεγγίζονται μ’ έναν διαφορετικό και ενδιαφέροντα τρόπο από τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη. Αναδημοσιεύουμε το κείμενό του από την εφημερίδα “Καθημερινή”.
“Δεν θα την πάρουνε ποτέ τη γη των Μακεδόνων”
Αυτό το παλιό τραγούδι θυμήθηκε ο απίστευτος Καρατζαφέρης στη συζήτηση που προκάλεσε στη Βουλή των Ελλήνων. Τα “πτώματα” και οι αντιθέσεις στο Βορρά, πάνω απ’ τη χώρα μας, φαίνεται ότι τρέφουν τα δικά μας κοράκια.
Μια καθυστερημένη αποτίμηση
Για δέκα περίπου χρόνια, από τo 1994, το αίτημα για τη δημιουργία μιας καινούργιας πόλης στα Πετρωτά της Ροδόπης απορρόφησε μεγάλο μέρος από τη ζωτικότητα του οργανωμένου ποντιακού κινήματος. Το συγκεκριμένο αίτημα πρόταξε μια δυναμική πολιτική ομάδα, αυτή που αποκαλούμε Ομάδα Χαραλαμπίδη-Φωτιάδη. Η ομάδα αυτή, προερχόμενη από τους λεγόμενους “Ιταλούς” του Πασόκ, έγινε γνωστότερη όταν ίδρυσε το κόμμα της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης (ΔΠΕ). Διαβάστε κι άλλο »
Είμαστε ωραία και αλανιάρικα παιδιά
αλλά αν γουστάρεις είμαστε κι από τα άλλα
κι αν εσύ τώρα πλατσουρίζεις στα ρηχά
εμείς γνωρίσαμε και κύματα μεγάλα.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος είναι μέρος της εφηβικής μας αναζήτησης. Ανήκει σ’ εκείνο το κομμάτι του εαυτού μας, που σήμερα μας λείπει και το αναπολούμε με ιδιαίτερη τρυφερότητα.
Σκέψεις πάνω στο μέγα Φιλοσοφικό ερώτημα :
Γιατί γίνονται Μπλογκο-καυγάδες και Κουρούμπελα στην Μπλογκόσφαιρα ;
Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, οι Sex Pistols κι η αποδόμηση του Foucault
Το φαινόμενο του Παναγιώτη Ψωμιάδη απασχολεί έντονα το προσκήνιο. Εμείς προσπαθήσαμε κάπως να το διερευνήσουμε στη συζήτηση επί του κειμένου του Π. Θεοδωρίδη με τίτλο: Εθνολαϊκισμός και Θεσσαλονίκη. Σίγουρα όμως είναι βαθύτερο και σχετίζεται με τη συγκεκριμένη στιγμή που διέρχεται ο βορειοελλαδικός χώρος.
αθωώθηκε ο Χατζηγιάννης για την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης του δολοφόνου του Χαλκίδη, Λεπενιώτη.
Ένας βασανιστής της χούντας και ένας αντιστασιακός ξανασυναντήθηκαν την Παρασκευή που μας πέρασε στο δικαστήριο. Μόνο που κατήγορος ήταν ο χουντικός βασανιστής και κατηγορούμενος ο αντιστασιακός.
Αφορμή ήταν οι μνήμες από τη δολοφονία του Γιάννη Χαλκίδη, του υπεύθυνου των Λαμπράκηδων της Θεσσαλονίκης, που είχε γεννηθεί στο ποντιακό χωριό Σφενδάμη Πιερίας και δολοφονήθηκε από τη χούντα…..
